Internetdating wordt steeds populairder en gebeurd ook via diverse apps en social media platformen. Maar de groei van deze liefdesmarkt heeft ook zo zijn keerzijde.

Bij datingfraude maakt iemand uit het buitenland via een datingsite contact, stuurt foto’s via e-mail of social media en biedt aan om kennis te komen maken, maar kan de reis niet betalen. Met een zielig verhaal wordt getracht de reis vergoed te krijgen en wordt gevraagd het geld over te maken. Een dergelijke handelwijze doet denken aan die van een loverboy 2.0, en men kan zo’n loverboy dan ook wel zien als een romantische oplichter.

Jammer genoeg is de kans dat je je geld kwijt bent groter dan dat je het terug zult krijgen.  De foto´s en mails zijn meestal afkomstig uit Nigeria en andere West Afrikanse landen, maar ook uit Engeland, Spanje, Zuid Afrika, Roemenië, Rusland of de Oekraïne. De correspondentie verloopt meestal in gebrekkig Engels en er worden stortingen op buitenlandse bankrekeningen verlangd met meestal hele ‘zielige’ verhalen. Het gaat soms om een kleine lening ter overbrugging van een (zakelijke) tegenvaller of om het betalen van een boete. Of geld voor medicijnen.

Een variant is de ‘goudzoeker’. Hierbij is de oplichter, vaak een vrouw (maar ook regelmatig een man) in een derdewereldland, inderdaad bewust op zoek naar een (rijke) partner in een eerstewereldland. Het verschil met Nigeriaanse oplichting is dat het verhaal van de oplichter klopt: hij of zij is wie hij of zij beweert te zijn, en bovendien is men ook op zoek naar een relatie. De oplichter is echter niet op zoek naar liefde in deze relatie, maar wil er zelf beter van worden.

Deze categorie oplichters willen, in tegenstelling tot advance fee scammers (419 scam), slachtoffers wel degelijk ontmoeten. Een relatie zal ontstaan, leidend tot een huwelijk. Wanneer het koppel eenmaal getrouwd is, zal de oplichter zich echter laten scheiden met uiteraard toekenning van een deel van het vermogen van de partner, of een vorstelijke alimentatie. Bovendien kan via deze route wellicht een verblijfsvergunning bemachtigd worden. Een dergelijke oplichter zal er bovendien niet voor terugdeinzen een gefingeerde aanklacht wegens mishandeling in te dienen, aangezien hiermee de kans op een verblijfsvergunning of hogere vermogenstoekenningen toeneemt.

In Egypte en Tunesië staat dit fenomeen bekend als bezness (Arabische verbastering van het Engelse woord business, zaken). Het gaat hier om knappe lokale jongemannen die (vaak oudere) vrouwelijke toeristen proberen te versieren om zo financiële steun of eventueel een verblijfsvergunning in een Europees land te kunnen krijgen. Sommige mannen hebben ‘relaties’ met meerdere vrouwen tegelijk. De grens met mannelijke prostitutie is vaag, met name wanneer de vrouw weet dat er geen sprake is van werkelijke liefde.

Om deze vormen van fraude tegen te gaan hebben de negen grootste Nederlandse datingsites een keurmerk aan de lange lijst toegevoegd; het keurmerk veilig daten. Maar, zo erkent ook de consumentenbond, een keurmerk is leuk, het zal zeker niet alle fraude tegen kunnen houden.

Bronnen: Wikipedia, Fraude helpdesk

Gerelateerde berichten:

Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *