Homicide Watch is een door de gemeenschap geïnitieerd initiatief uit Washington D.C. dat elke moord in het Columbia district rapporteert. Het is gestart door journalisten Laura en Chris Amico. Ze plaatsen alle originele dossiers, gerechtelijke documenten, sociale media, en andere informatie met hulp van slachtoffers en verdachten online. “Met vrienden, familie, buren en anderen, bespreken we elke doodslag tot we overtuigd zijn van de toedracht” staat er op de site.

Het voorbeeld uit Washington D.C. is inmiddels ook in andere gebieden van de Verenigde Staten overgenomen. Ze zijn bekroond met de Knight Public Service Award door de Online News Association in 2012, en werd “Open Gov Champion” bij de Sunlight Foundation.

homicide-watch

De site werd in 2011 opnieuw gelanceerd met een professionelere database van moordzaken om sporen en aanwijzingen beter op te slaan en te ontsluiten. Het is een van de meest complete openbare bronnen van informatie waar burgers terecht kunnen die dergelijke informatie nodig hebben of er graag iets aan bijdragen: gezinnen van slachtoffers, gezinnen van verdachten en alle anderen die een relatie hebben of iets weten over criminaliteit in het gebied.

Hieronder een passage uit het Handboek datajournalistiek van Henk van Ess en Hille van der Kaa:

Laura Norton is redacteur van Homicide Watch, een online platform waarop iedere moord in Columbia wordt weergegeven. Haar echtgenoot Chris Amico is journalist en web developer in Washington DC. Hij bouwt een platform voor lokale reporters van radiostation National Public Radio (NPR), het State Impact-project. Daarnaast werkt hij mee aan Homicide Watch.

Laura werkt fulltime voor Homicide Watch, een platform over moord op basis van databases. ‘Ik ben de redacteur en eerste verslaggever van onze centrale website en ben daarnaast verantwoordelijk voor de zakelijke kant van het “merk”. Homicide Watch is het beste wat ik gemaakt heb. Het gaat niet alleen om de data en ook niet alleen om de journalistiek. We voorzien op een innovatieve manier in een behoefte van de gemeenschap. Het idee ervoor kwam voor het eerst in me op toen ik nog maar net in Washington DC woonde en een paar rechtszaken wilde volgen. Het bleek bijna onmogelijk om nieuwsbronnen te vinden. Ik ontdekte dat familie en vrienden van slachtoffers en verdachten vaak informatie plaatsen op ongebruikelijke plekken – online necrologieën en herinneringspagina’s over de overledene op Facebook. Toen ging ik nadenken over manieren waarop een nieuwsproduct het nieuws over moordzaken zou kunnen brengen én een plek zou kunnen zijn waar de gemeenschap er contact over kan houden.’

‘De eerste beschrijving van de site luidde: ‘alles wat een verslaggever in zijn notitieboek of op zijn bureau heeft wanneer hij een moordzaak volgt’. Dat is nog steeds een van de uitgangspunten van de site, maar het houdt wel in dat het organiseren van informatie superbelangrijk is. Zo is het publiceren van zittingsdata bijvoorbeeld pas zinvol als je ze in een kalender zet.’

‘Een gemiddelde dag begint voor mij met verslaggeving. Ik bekijk het nieuws en post soms wat korte artikelen over wat er die nacht gebeurd is. Daarna ga ik meestal naar de rechtbank om hoorzittingen en rechtszaken bij te wonen, documenten te verzamelen en verslag te doen. Meestal heb ik een lijstje met wat ik die dag wil doen: zakelijke afspraken, freelancers inplannen, een planning maken voor lange-termijnprojecten, interviews geven over de website, et cetera. Ik houd ook nog een persoonlijk blog bij over datajournalistiek. Mijn werkdag is nooit echt voorbij. Tot ik ga slapen ben ik online.’

‘Homicide Watch DC was mijn eerste dataproject. Ik heb alles op dat vlak geleerd door te werken aan de website. Homicide Watch begon als een spreadsheet. De start-up kit die we hebben gemaakt voor newsrooms die ook willen beginnen met een Homicide Watch-site, bevat nog steeds een spreadsheet die ingevuld moet worden.’

‘Mijn datagereedschapskist bestaat uit de site zelf en de database die erbij hoort, WordPress, WordPress Analytics, Google Analytics, Google Calendar, Twitter, Facebook, Storify, Document Cloud, VINElink, en het archief van de rechtbank waarin je rechtszaken kunt opzoeken.’

‘Door het werk aan Homicide Watch weet ik dat nieuws zoveel meer is dan “verhalen”. In een gemiddeld nieuwsbericht over misdaad staat bijvoorbeeld een heleboel informatie, in ieder geval wie-wat-waar-wanneer. Zodra dat stukje gepubliceerd is, is alle informatie verdwenen. Werken met nieuws apps maakt het mogelijk om die informatie vaker te gebruiken en opnieuw te ‘verpakken’. We proberen alles uit onze verslaggeving te halen wat erin zit.’

Bronnen: Homicide WatchThe AtlanticNew York Times, Handboek Datajournalistiek.

Gerelateerde berichten:

Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *