Aangerand meisje aangeklaagd om noemen daders op Twitter

Na het plaatsen van een gefrustreerd bericht op Twitter waarin een 17-jarig meisje de namen noemde van twee jongens die haar hadden aangerand, moet ze nu zelf voor de rechter verschijnen. Het meisje verstuurde de tweet omdat ze het niet eens is met de strafeis tegen de verdachten.

De 17-jarige Savannah Dietrich uit de Amerikaanse staat Kentucky werd in augustus aangerand door twee jongens, nadat ze op een feestje het bewustzijn had verloren. De daders namen foto’s van de aanranding. Het meisje ontdekte pas later wat er was gebeurd, nadat de jongens de foto’s aan vrienden hadden laten zien.

De twee jongens bekenden schuld in ruil voor strafvermindering. Er is nog geen vonnis uitgesproken, maar Dietrich vindt dat ze er met de huidige strafeis te makkelijk vanaf komen. Ze uitte haar boosheid op Twitter en noemde daarbij de namen van de verdachten. Haar Twitterpagina is inmiddels gesloten.

Volgens de advocaat van de jongens schendt Dietrich met haar tweet het spreekverbod dat is verbonden aan het strafrecht voor minderjarigen. Ze kan hiervoor een celstraf krijgen van maximaal 180 dagen en een boete van 500 dollar. Op 30 juli moet het meisje voor de rechter verschijnen. Er is een online petitie gestart tegen de aanklacht.

Lord McAlpine trekt de grens in virtuele vrijstaat Twitter

De Britse smaadwet strekt zich ook uit tot Twitter. Duizenden twitteraars die tekeer gingen over een van pedofilie betichtte politicus wacht een gang naar de rechter.

De sheriff is gearriveerd in de virtuele vrijstaat. Hij heeft geen pistool bij zich, maar een dikke stapel dagvaardingen, afkomstig van de Britse politicus Lord McAlpine die op Twitter genadeloos is belasterd. De wet, inclusief de beruchte Engelse ‘libel laws, geldt ook voor de wereld van 140 tekens. Twitter is geëmancipeerd.

De eerste stap in het emancipatieproces van Twitter vond een jaar geleden plaats toen een Engelse rechter had bepaald dat de kranten geen letter mochten publiceren over het gevarieerde seksleven van de voetballer Ryan Giggs, die voorheen bekend stond als een brave huisvader. Bang te worden aangeklaagd voor ‘contempt of court’, het negeren van een gerechtelijke bepaling, maakten de Engelse kranten geen gewag van diens naam, maar dankzij het twitterpubliek wist iedereen over wie het ging. Giggs probeerde nog om de twitterati aan te klagen. In theorie maakte hij een goede kans op succes, maar in de praktijk bleek het onbegonnen werk te zijn.

Wie zich niet achter de macht van het getal kan verschuilen, is kwetsbaar. Sally Bercow, de vrouw van de Lagerhuisvoorzitter, twitterde onlangs de naam van een minderjarig meisje dat van huis was weggelopen om met haar docent een romantisch avontuur te beleven in Frankrijk. Omdat de docent zal worden vervolgd wegens ontvoering, heeft de rechter bepaald dat de media de naam van het meisje niet mogen noemen. Hoewel hij het niet expliciet zei, bedoelde de rechter óók de sociale media. Volgens advocaten zal Bercow weinig succes hebben met de onwetendheidsverdediging. Er is geen principieel verschil tussen ‘Twitter-volgelingen’ en ‘krantenlezers’.

Ook op andere juridische terreinen zijn twittergebruikers in de problemen gekomen. Zo kreeg de 21-jarige student Liam Stacey afgelopen voorjaar een gevangenisstraf van 56 dagen opgelegd na het maken van racistische en hatelijke opmerkingen aan het adres van de zwarte voetballer Fabrice Muamba, nadat deze op het het veld een hartaanval had gehad. Hij zei in een dronken bui en zonder na te denken te hebben zitten tweeten. Met dat laatste gaf Stacey precies het probleem aan. Juist door de eenvoud van ‘publicatie’ is het voor twitteraars verleidelijk om gratuit en gedachteloos hun hart te luchten. Zo gezien is het een virtuele uiting van de kortelontjesmaatschappij.

Hoe serieus twitteriaanse borrelpraat door de autoriteiten kan worden genomen, merkte de 27-jarige Paul Chambers. Na wéér een vertraging te hebben opgelopen op het vliegveld van Nottingham, stuurde hij de volgende tweet de wereld in: ‘Robin Hood Airport is closed. You’ve got a week and a bit… otherwise I’m blowing the airport sky high!’ Het duurde niet lang eer hij in de boeien was geslagen.

De rechter veroordeelde de accountant op basis van terrorismewetgeving, maar het hof sprak hem vrij omdat de lagere rechters hun gezonde verstand niet hadden gebruikt. Chambers kreeg onder meer steun van Stephen Fry, de ongekroonde koning van het Twitter-broederschap.

De acteur is nu opvallend stil bij de McAlpine-zaak. Zijn panellid bij QI, de komiek Alan Davies, is één van de tienduizend twitteraars die de 70-jarige Conservatief valselijk van pedofilie hebben beschuldigd. Davies heeft inmiddels zijn excuses aangeboden, in de hoop een kostbaar proces te vermijden. De advocaten van McAlpine bereiden namelijk het grootste proces uit de Engelse geschiedenis voor. Waar twitteraars met minder dan 500 volgelingen kunnen ontsnappen door het aanbieden van excuses en het doneren van vijf pond aan Children in Need, moeten veelgelezen Twitteraars, onder wie de onvermijdelijke Bercow, rekening houden met een smaadproces.

Het is niet de eerste keer dat een twitteraar wegens smaad wordt aangeklaagd. Die twijfelachtige eer gaat naar de Indiase cricketbobo Lalit Modi, die de voormalige aanvoerder van het Nieuwzeelandse cricketteam Chris Cairns van wedstrijdvervalsing had beschuldigd. Een Engelse smaadrechter bepaalde dat de Indiër 90 duizend pond aan smartengeld moest betalen. Dat Cairns in Londen procedeerde heeft te maken met de Victoriaanse smaadwetten, die sterk in het voordeel wegen van degene die aanklaagt. Immers, de gedaagde moet zijn onschuld bewijzen. Vandaar het gerechtshof in de Britse hoofdstad is uitgegroeid tot een attractie voor smaadtoeristen.

De zaak-Cairns bewijst dat ook Nederlandse twitteraars op hun hoede moeten zijn. Het is denkbaar dat ze in Londen voor de rechter worden gesleep, wanneer ze iemand op Twitter hebben belasterd. Of op Facebook. Sociale media, immers, kennen geen grenzen. Volgens de Engelse privacy-advocaat Christopher Hutchings moet er wel aan één belangrijke voorwaarde worden voldaan. ‘De reclamant moet aantonen dat hij een reputatie te verliezen heeft in Engeland. Als Dennis Bergkamp bijvoorbeeld door een landgenoot op Twitter belasterd wordt en dit kan worden gelezen door zijn fans in Engeland, dan heeft hij een sterke zaak.’

Ook Nederlandse Twitteraar heeft geen vrijbrief
Ook in Nederland heeft gebruik van Twitter voor een aantal aanhoudingen of rechtszaken gezorgd. De afgelopen jaren is een aantal scholieren gearresteerd na tweets waarin ze een bloedbad dreigden aan te richten op school. Dreigtweets aan personen zijn ook strafbaar. In december 2011 werd een persoon vervolgd (en vrijgesproken) van bedreigingen aan het adres van de Koningin.

Ook als het niet gaat om je eigen tweet, loop je risico. Bert Brussen werd in 2010 door de politie verhoord, omdat hij een bedreiging aan het adres van PVV-leider Geert Wilders had doorgestuurd. Het ging om een tweet waar Brussen een ironische tekst boven had geschreven. Media-advocaat Jens van den Brink: De politie begrijpt blijkbaar niet dat je kunt knippen en plakken op Twitter.’ De zaak werd in 2011 geseponeerd.

Rechtszaken om smaad via Twitter zijn in Nederland minder talrijk. In juli 2012 werd een vrouw veroordeeld omdat ze zich schuldig maakte aan smaad, laster en identiteitsdiefstal via Twitter. De benadeelde personen waren Amerikaans, maar omdat de verdachte Nederlands is, moest de rechtszaak in Nederland gevoerd worden. Volgens Van den Brink maakt het niet uit in welk land getweet wordt of waar de twitteraar vandaan komt. Een zaak moet plaatsvinden in het land waar de schade optreedt.

Advocaat Willem-Jan Tielemans voegt toe: ‘Bij smaad gaat het erom dat de eer en goede naam van iemand met opzet wordt geschonden. Daarbij telt mee hoe ernstig die bewering is.’

Bronnen: RTL Nieuws, De Volkskrant, Guardian, Mirror

Gerelateerde berichten:

Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *