SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
In Nederland kent de Politie het interne Politie+. Een soort Facebook voor de politie. In de VS is er sinds kort een vergelijkbaar BlueLine Connect dat, als het aan oprichter Bill Bratton ligt, ook internationaal gebruikt gaat worden. Eerst twee filmpjes over BlueLine waarin de essentie wordt uitgelegd:
In onderstaand filmpje geeft Bill Bratton zelf wat uitleg en zijn wat gebruikers ervan aan het woord:
Binnen de omgeving zijn net als Facebook en Politie+ genoeg mogelijkheden om met elkaar te communiceren. Uiteraard is deze interne omgeving niet bedoeld om familiefoto’s uit te wisselen, maar is het gebruik gerelateerd aan de politieprofessie. Er zijn groepen waarin tips worden uitgewisseld over de politieuitrusting, zoals in onderstaand voorbeeld het gebruik van de bodycam:
Maar ook kan men op diverse andere manieren communiceren, zoals een videochat waarbij agenten zelfs vanaf de straat met hun iPhone kunnen meedoen in een gesloten Google Hangout-achtige dienst:
“Agenten doen graag geheimzinnig.” vertelt Bill Bratton tegen Mashable?”Maar mijn hele leven al probeer ik de samenwerking tussen agenten in alle afdelingen en tussen korpsen te verbeteren.” Hoewel het een zeer beveiligd netwerk is waarin agenten kennis kunnen uitwisselen, is het niet bedoeld om informatie over lopende zaken te delen. Bill Bratton en het achterliggende bedrijf?BrattonTech?stopt er veel geld in en Bratton heeft eerder nieuwe technologische trends helpen invoeren, zoals het predictive policing en crime mapping system?CompStat?(zie ons blog erover). Zij?zien uiteindelijk een verdienmodel waarin ook andere partijen diensten kunnen aanbieden. Hij verwacht dat advertenties en marktplaatsen (zoals leveranciers voor politieuitrusting) ook op BlueLine mogelijk gemaakt worden om zo dit initiatief te kunnen bekostigen. “Veel agenten krijgen budget voor hun uniformen en uitrusting, dus er is een marktvraag vanuit het netwerk” ?zegt Bratton die hoopt dat op termijn ook andere korpsen uit andere landen mee gaan doen. Binnen enkele weken zaten er meer dan 1000 agenten online uit 50 staten. De potentie is groot, want Amerika kent?15,000 politiekorpsen. Toch wordt het spannend of de adoptie wijdverbreid door alle staten zal doordringen. In tegenstelling tot bedrijven als?Yammer gaat het hier om een bedrijf dat nu alle vertrouwen geniet, want het verzamelt natuurlijk veel informatie over haar eindgebruikers. En de regels zijn niet eenvoudig. Zo schrijft de wet in California voor gegevens over publieke functionarissen niet langer dan 2 jaar bewaard mogen worden.
Sinds korte tijd heeft Bill Bratton zijn welverdiende pensioen weer ingeruild voor het werk dat in zijn hart en nieren zit: politiewerk. De ’top cop’ keert weer terug als korpschef op zijn oude stek: New York City. En sinds een paar dagen maakt hij ook gebruik van social media, namelijk:?Twitter.
Politiecommisaris Bill Bratton heeft ten tijde van de Londense rellen ook in de Europese media veel aandacht gekregen nadat de Britse politiek zijn hulp had ingeroepen. De Britse politietop was niet gelukkig met de komst van de Amerikaan. Commissaris Hugh Orde, voorzitter van de Association of Chief Police Officers gaf aan dat als je 400 bendes hebt in de Verenigde Staten, je niet echt effectief bent in de bestrijding daar van. En als je naar de manier van politieoptreden kijkt in de VS, en het niveau van geweld, dan is dat fundamenteel anders dan in Engeland.
Bill Bratton bij CBS-news
Bill Bratton in het NOS-journaal
Bill Bratton heeft er al een hele carri?re opzitten. Sinds de jaren tachtig leidde hij de politie in Amerika’s moeilijkste steden – Boston, New York en Los Angeles. Hij liet een erfenis na die twintig jaar terug ondenkbaar leek: overal waar hij werkte ging de stijgende criminaliteit over in een spectaculaire daling. Zijn aanpak werd wereldwijd overgenomen. In de media verklaarde hij dat het aantal moorden in New York halveerde tijdens zijn bewind, in Los Angeles daalde het aantal misdaden door bendes met 60 procent. Rellen zijn volgens Bratton niet alleen te stoppen door veel mensen te arresteren. Ook aan de sociale redenen voor de onrust moet worden gewerkt. Bratton zal de Britse regering advies geven. Hij is vooral gevraagd om te kijken naar het probleem van misdaad en geweld door bendes. Beperking van bewegingsvrijheid van bendeleden zodat ze niet samen kunnen komen, ze geen mobiele telefoons kunnen hebben en op bepaalde tijden niet op bepaalde plekken mogen zijn, zei hij in The Daily Telegraph. Tevens wil hij sociale media inzetten om activiteiten van bendeleden te volgen.
Britse politiecommissaris over social media
Hieronder een aantal van zijn stokpaardjes
Broken windows theorie:
Bratton, heeft in de Verenigde Staten het ‘kapotte-ruitenbeleid’ in de praktijk gebracht. Volgens deze criminologische visie leidt goed onderhoud van een stedelijke woonomgeving tot minder criminaliteit.?Uitleg Brolen windows theory hieronder:
Compstat:
Bill Bratton voerde een computersysteem in waarmee misdaden nauwkeurig konden worden bijgehouden. De agenten moesten optreden tegen agressief en hinderlijk gedrag van met name zwervers. Hij liet de politie nauwgezet de resultaten registreren, zodat patronen van criminaliteit zichtbaar werden. Districtchefs werden aangesproken op de resultaten in ‘hot spots’ van criminaliteit.
Sinds kort heeft Bill Bratton ook geholpen met de realisatie van BlueLine. Het internet social media platform voor de Amerikaanse politie. Enigzins vergelijkbaar met het Nederlandse Politie+.
Zero tolerance:
Bill Bratton had eerder ook invloed op Nederlandse politie hij bedacht het ?zero tolerance? beleid. Bratton had zijn idee?n ontwikkeld als chef van de spoorwegpolitie, waar hij agenten in de metro en treinen meer liet surveilleren en strenger controleren op zwartrijden, bedelen, dronkenschap, rondhangen, enzovoort. Het aanpakken van relatief kleine vergrijpen hielp grotere vergrijpen voorkomen en oplossen.
Predective Policing:
Een zeer interessante ontwikkeling waar hij in de Verenigde Staten mee experimenteert is predective policing: de politie slaat zoveel persoonlijke gegevens over burgers op in de computer dat ze voortaan kan voorzien waar en door wie een misdaad zal worden gepleegd.
Een voorbeeld is een jongetje dat met een pistool op de stoep in New York speelt . Een man passeert, het jongetje schiet per ongeluk, de man schiet terug en ontkomt. Getuigen zeggen dat de schutter een tatoeage – ‘I love you’ – op zijn onderarm had.
Vroeger duurde het dagen, soms weken, voordat de politie in zo’n geval de identiteit van de verdachte achterhaalde. Nu kan het veel sneller: de korpsen van New York en Los Angeles beschikken namelijk over real time crime centers, databanken waarin de intieme persoonsgegevens – zoals tatoeages – van miljoenen burgers zijn opgeslagen.
Daarin kan de politie terugvinden dat er in New York een aantal mensen zijn die een variant van ‘I love you’ op hun lichaam hebben getatoe?erd. Dan wordt het een stuk makkelijker om verder te rechercheren.
Het interessante is dat de politie diezelfde databanken nu ook kan gebruiken om in de toekomst te kijken. Een voorbeeld uit de politiepraktijk van een grote Amerikaanse staat. De scholen in die stad hebben te maken met een schrikbarend hoog moordpercentage. Een politiecommissaris besloot de persoonsgegevens van alle vermoorde leerlingen van de laatste jaren in een databank te stoppen voor een slachtofferprofiel. Zo was het mogelijk om een lijst van vijfhonderd studenten samen te stellen die het risico lopen dat ze ook vermoord worden. Nu weet de politie beter waar ze moet zijn en op wie ze moeten letten. Het is nog onduidelijk of het werkt, want het is een proefproject, maar Bratton voorziet dat dit de toekomst van politiewerk is.
