Tagarchief: cyberpesten

Internettrollen vervuilen het web met gevaarlijk gedrag

Geef een reactie

Op het internet duiken steeds meer spookaccounts op, die nepnieuws verspreiden. Deze internettrollen zijn ook verantwoordelijk voor online haatmisdrijven en kunnen de rechtsorde bedreigen. Hoe kunnen online veiligheid en leefbaarheid gewaarborgd worden in de 21ste eeuw?

– Een artikel van Arnout de Vries geplaatst in Secondant

Sociale media zijn breed beschikbaar en worden door jong en oud en onschuldige maar soms ook kwaadwillende personen gebruikt. We kennen sociale media vooral als een geweldig middel om met elkaar verbonden te raken via chat en door (vakantie)foto?s te delen. Toch kan je niet alleen je hart luchten met andere gebruikers, maar ook mensen isoleren, van anderen vervreemden en vernederen. Dit varieert van kleine pesterijen tot regelrechte oorlogsvoering. Want kinderen?gamen online, maar in dezelfde spelletjes zitten vaak ook neonazi?s, zoals in het online oorlogsspel Clash of Clans. Soms zitten zij in eenzelfde chatsessie met jonge, zeer be?nvloedbare kinderen. Toezicht op de online normoverschrijdingen is beperkt, of afwezig.

Het zogeheten trollen als vorm van normoverschrijdend gedrag online neemt toe. Trollen kan beginnen met pesten, maar verergeren tot intimideren en stalken. Het kan slachtoffers zelfs tot zelfmoord drijven. Als dit online gedrag de veiligheid en leefbaarheid schaadt, komt het als verschijnsel in beeld bij de overheid.

Veiligheidsconferentie

In mei dit jaar werd in Londen een internationale veiligheidsconferentie gehouden over ?trolling?. Onderzoekers en specialisten uit bedrijfsleven en overheden vanuit meer dan 15 Europese landen kwamen bijeen om de kansen voor een vernieuwde aanpak te bespreken. Ook de bedreigingen van deze ontwikkelingen kwamen aan bod. Al deze partijen uit de veiligheidssector hebben als doel om het internet veiliger en leefbaarder te maken.*

De techniek heeft zich in de afgelopen jaren zodanig ontwikkeld dat internet een vanzelfsprekendheid is voor veel mensen. Echter, ook anonimiteit door encryptietechnieken en het gebruik van kunstmatige intelligentie worden steeds normaler. De internetgedragscodes veranderen sinds het ontstaan ervan mee, maar: Wat is acceptabel en wat niet? Wat staan we met moderne technologie toe en wat niet? Nieuwe ontwikkelingen bieden nieuwe kansen, maar vormen ook nieuwe bedreigingen. Op het wereldwijde web zijn de meningen verdeeld over hoe ver vrijheid van meningsuiting mag gaan en elk socialemediaplatform hanteert hierbij zijn eigen huisregels. Socialemediaplatforms dulden bijvoorbeeld alleen echte mensen en toch duiken steeds meer valse en machinegestuurde accounts op om te trollen.

Dilemma?s in moeizame aanpak trollen

De conferentie focuste op preventie en interventies in handhaving en vervolging met aandacht voor sociale en technologische innovaties.?Best practices?werden gedeeld, zoals die van John Donovan, werkzaam bij?The Online Hate Crime Hub?van de Metropolitan Police. Sinds 2017 pakken de speciaal getrainde politieagenten online misstanden aan. De Hub onderzoekt meldingen van online haatmisdrijven, waaronder racisme en discriminatie gericht op beperking, religie, of geaardheid en acteren hierop, voor zover mogelijk. Donovan benoemde diverse juridische obstakels bij het trollen, zoals onduidelijke wettelijke kaders die de vervolging van trollen bemoeilijken. Ondersteuning van het slachtoffer staat dan wel centraal bij de Hub, maar als slachtoffers niet willen meewerken aan verdere actie blijven trollen vaak anoniem en ongestraft. Daarmee gaat dan weer geen afschrikkende werking uit tegen herhaling.

Normloosheid van gamingplatforms

Gamingplatforms werden expliciet uitgelicht, omdat het normoverschrijdende gedrag hierin n?g prominenter lijkt. Cybercriminoloog Thomas-Gabriel R?diger vergeleek online games met een fysieke speeltuin: rond de spelende kinderen zien we borden met simpele gedragsregels en ouders die vanaf een bankje wat toezicht houden. Online houdt niemand zo toezicht. Via online??speeltuinen??zoals Minecraft, Roblox en MovieStarPlanet worden steeds meer kinderen het slachtoffer van?grooming, terwijl ouders denken dat ze een onschuldig spelletje spelen.

Online zijn gedragsregels op zijn minst anders te noemen, maar eigenlijk vaak afwezig. Wat vinden we van deze normloosheid? R?diger liet zien hoeveel online groepen met nazinamen in de game Clash of Clans te vinden zijn, hoe die gesprekken verlopen en ook met welk gebrek aan online normen het spel soms gespeeld wordt. Naast dit spel zijn er vele games waarin gecommuniceerd wordt, via tekst, maar ook via spraak, zoals bijvoorbeeld het populaire schietspel Fortnite: 100 spelers strijden tot de laatste overblijft. Een spel waarin de norm lijkt dat online alles geoorloofd is om maar die laatste te zijn.

Sterkte-zwakteanalyse

De conferentie resulteerde op grond van de vele voorbeelden in een sterkte-zwakteanalyse, waarbij kansen en bedreigingen werden benoemd voor een effectievere aanpak voor veiligheidspartijen die trollen willen aanpakken: *

Figuur 1> SWOT-analyse van aanpak trollen door veiligheidsdiensten

Trollen bedreigen de rechtsorde

Trollen vindt niet alleen plaats op individueel niveau. Uit?onderzoek?van?NRC?bleek dat Russische internettrollen op Twitter probeerden anti-islamsentimenten in Nederland aan te wakkeren. Dit gebeurde vanuit een??trollenfabriek? in Sint-Petersburg, het beruchte Internet Research Agency (IRA). Dat beheerde zeker 3841 trol-accounts. Sommige tweets zijn door de nepaccounts verstuurd op de dag van de aanslagen in Brussel, 22 maart 2016, andere ten tijde van de Nederlandse verkiezingen.

Volgens Facebook is 2 tot 3 procent van hun accounts vals, maar experts schatten dat het eerder 10 procent is. Ook Twitter heeft last van miljoenen spookaccounts. Bij de grote zomerschoonmaak verwijderde Twitter?70 miljoen nepaccounts. Facebook blokkeerde zelfs?1.3 miljard accounts.

Internettechnologie

Twitter-directeur Jack Dorsey beklaagde zich er onlangs over hoe fictieve accounts zijn berichtendienst misbruiken. Hij wil weer een gezond debat met echte mensen, maar heeft geen idee hoe de klok terug te draaien. Internettechnologie ontwikkelt zich intussen verder. Volgens sommige trendwatchers is 2018 het jaar van de??social bot??(online robotaccounts die communiceren). Veel omarmen dat in hun klantgerichte dienstverlening. Nu al kan een computer kunstmatig aangemaakte portretfoto?s genereren en voorzien van namen. Accounts aangedreven door kunstmatige intelligentie worden dan een?chatbot. Je kunt nu al een bot maken die praat als president Trump en nieuwe ?Trump-uitspraken? doet op basis van oude uitspraken.

Onder kinderen zijn social bots enorm populair. Opeens kunnen ze chatten met Minions, die precies praten zoals in de film. Minion-bots bieden ook producten aan: ?Heb je al aan papa en mama verteld dat een nieuwe Minion-film uitkomt?? Chinese kinderen vertrouwen hun diepste geheimen toe aan dit soort?bots, terwijl kinderen vaak erg be?nvloedbaar zijn. Papa en mama weten ondertussen niet welke informatie hun kinderen delen en welke informatie gedeeld wordt.

Nederlandse trollen hadden in 2012 al een aantal keren flinke impact. Een jongen twitterde bijvoorbeeld tijdens Project X dat een meisje was overleden. Hij deed dit voor de lol en noemde zich ?hoax creator?, maar dat wisten hulpdiensten, media en maatschappij niet, met alle gevolgen van dien. De jongen werd niet vervolgd, omdat wat hij deed dan wel niet ethisch, maar ook niet ?zomaar? strafbaar was.

Offline en online maatschappij

We stevenen af op een kantelpunt waarin het onderscheid tussen echt of nep steeds lastiger wordt. De jeugd praat graag online met Justin Bieber, ook al weten ze ergens wel dat hij niet echt is. Vele partijen spelen, goed en kwaad, in op deze ontwikkelingen. Alleen met bewustzijn en verantwoordelijkheid, ook onder technologieaanbieders en overheden, kunnen online leefbaarheid en veiligheid in de 21ste eeuw geborgd worden. Samenwerking, juist internationaal, moet hierom volwassener worden. Passende wet- en regelgeving moet die samenwerking ondersteunen.

Door gebrekkige kennis van sociale media en gamen wordt de kloof tussen de offline en online maatschappij alleen maar verder vergroot, zolang hier niks mee gedaan wordt. Die kloof kan kleiner worden door relaties te versterken tussen specifieke groepen en veiligheidsinstanties. Wat staan we toe en waar ligt de grens? Er bestaan al genoeg voorbeelden van bedreigingen die de leefbaarheid verminderen en die de grens al ver gepasseerd zijn. Gelukkig bestaan ook genoeg kansen. Als we deze samen aangrijpen hoeft het niet van kwaad tot nog erger te gaan. <<

Europees project

Het onderzoeksproject MEDI@4SEC brengt de kansen en bedreigingen in kaart die nieuwe communicatietechnologie?n teweegbrengen voor de veiligheid en veiligheidsinstanties. Dit artikel is het derde van een serie artikelen over specifieke thema’s binnen dit onderwerp als: Do It Yourself (DIY) Policing; Rellen en massabijeenkomsten; Dagelijks politiewerk; Dark Web; Trolling en; Innovatieve marktoplossingen. Lees ook het inleidende artikel in Secondant over de kansen van nieuwe communicatietechnieken voor justitie en politie.

Meer informatie over MEDI@4SEC is te vinden op de projectwebsite. Hier zijn ook de volledige onderzoeksrapporten te downloaden zodra deze openbaar zijn.

Bron: Secondant

App: StopIt

Geef een reactie

k12 app phones side image

Pesten is een probleem in de hele wereld. Ongeveer 1 op de 3 kinderen zeggen dat ze gepest worden. Hoewel er vooruitgang geboekt is dankzij meer bewustwording van het probleem, is cyberpesten een groeiend probleem, dat de aanpak moeilijker dan ooit maakt voor de slachtoffers ervan. Een nieuwe app is in veel scholen van de VS geaccepteerd om het gemakkelijker maken om cyberpesten te melden.

De overgrote meerderheid van pestgedrag in Amerika gebeurt nog steeds op school. Maar een groeiend aantal studenten wordt nu digitaal gepest. “Wat we zien is dat cyberpesten of online intimidatie niet per se vaker voorkomt dan fysiek pesten, maar dat het snel verergert omdat het een extra vorm is met nieuwe mogelijkheden. Dus als je gepest wordt op school, heb je ook meer kans online gepest te worden en dat verergert wat er al gaande is, omdat je het niet zomaar weg kunt halen, “zei Joe Kosciw, hoofd research en strategie van GLSEN. Wat vroeger kon worden beperkt tot de school is nu een probleem waar geen ontsnappen meer aan is. De aanvallen bestaan ??meestal uit intimiderende teksten en het verspreiden van valse geruchten via sociale media.

David Brearley van de High School in Kenilworth, New Jersey, probeert het probleem aan te pakken met nieuwe technologie. Deze school heeft de nieuwe app StopIt geintroduceerd. Studenten kunnen het gratis downloaden, en kunnen dan een ??foto maken van een online incident en dan opsturen naar de school als een klacht. “Alles wat er op gebeurt op Facebook, Twitter, Snapchat, je kunt er een foto van maken en dat naar ons sturen, “zei Brian Luciani, van de school. Hij ontvangt nu ??gemiddeld zeven beschuldigingen van pesten per maand. Sinds de introductie van de app anderhalf jaar geleden, is dat aantal pestmeldingen gedaald tot drie. “Het afschrik effect is heel krachtig omdat de leerlingen begrijpen dat op elk moment een foto kan worden gemaakt en gerapporteerd aan school, aan hun ouders of iemand anders.” Meer scholen onderzoeken nieuwe technologische mogelijkheden om pesten te stoppen. De app is nu al gebruikt op meer dan 100 scholen in de Verenigde Staten.21n4oq1

Voor oplossingen tegen pesten en cyber pesten, sprak CCTV-Amerika met expert?Dr Patti Agatston. Ze is de president van de Internationale Vereniging Pesten Preventie en co-auteur van het boek “Cyberpesten: Intimidatie in het digitale tijdperk”.

Lagere school:

Middelbare school:

Op het werk:

De app voor op het werk:

stopitapp

  • StopIt werkt?zowel als afschrikmiddel en faciliteert het “Upstander Effect” (ipv het passieve Bystander effect)
  • Stelt scholieren,?studenten en medewerkers in staat om een screen capture, foto of video van aanstootgevend gedrag op te nemen en anoniem op te sturen naar de aangewezen ambtenaren?op school, of vertrouwenspersoon op het werk of daarbuiten.
  • Melden met 1 druk op de knop
  • Echt Anoniem melden
  • Stelt beheerders in staat om kwaadaardige of fictieve meldingen te onderkennen
  • Overal veilig met de GPS-locatie ondersteuning
  • De paniek knop waarschuwt direct instanties met een locatie en eventueel ook vrienden of familie (vertrouwenspersonen)
  • Tweeweg anonieme communicatie met StopIt messenger
  • Ondersteunt push notificatie van tekst en video

Bronnen: CCTV America, StopIt, NJ

De terreur van de trollen

Geef een reactie

Sociale media raken steeds meer vervuild door verlakkerij

Zanger Dotan is niet de enige die het spookaccount heeft ontdekt als middel om zichzelf te promoten. Van boze exen tot grote bedrijven en de Russen: steeds vaker duiken trollen, nepaccounts en sokpoppen op. De bot is big business. ?Straks kan niemand meer zien wat echt is of nep.?

Door: Silvan Schoonhoven

Dotan maakt zichzelf tot held met een zielig verhaal over een doodzieke fan. Partij Denk bestreed PvdA?ers in online-discussies. En China maakt critici van de Communistische Partij online het leven zuur. Artiesten, lobbygroepen, politici, tech-reuzen en regeringen: allemaal zetten ze nepaccounts in. Je denkt dat je op Facebook of Twitter wordt aangesproken door een mens van vlees en bloed, maar in werkelijkheid is het een marionet waarbij een of andere onzichtbare poppenspeler aan de touwtjes trekt. Steeds vaker is zelfs dat niet het geval en praat je nietsvermoedend met een slim computerprogramma.

Pesten

?Het fenomeen neemt toe en de techniek schrijdt voort?, zegt Arnout de Vries. Voor TNO, politie en veiligheidsdiensten onderzoekt hij het verschijnsel. Volgende maand vliegt hij naar een grote politieconferentie in Londen over dit onderwerp. Daar gaat het bijvoorbeeld over ?trollen?, het onder een vals account treiteren, uitlokken of negatief be?nvloeden van discussies. ?Trollen begint met pesten, maar kan eindigen in intimideren, stalken of zelfs tot zelfmoord drijven. Als het de veiligheid schaadt, komt het als verschijnsel in beeld bij de politie of de diensten.?

De drempel om een nepaccount in te zetten is laag. Wie heeft er niet ooit een e-mailadres aangemaakt met een andere naam? Zelf een vals account aanmaken op Facebook of Twitter doe je ook in een handomdraai. Je kiest een veelvoorkomende naam, rooft een portret van internet en klaar is je handpop. Die zet je in als juichaapje voor je eigen zaak of om bagger uit te gieten over een tegenstander.

Zanger Dotan maakte gebruik van een ?trollenleger?.

Sociale media raken steeds meer vervuild met dit soort nepperij. Naar schatting tien procent van Facebook is vals. Honderdduizenden Twitter-accounts zijn van niet-bestaande mensen. Af en toe houdt een platform grote schoonmaak. ?Dan heeft Miley Cyrus opeens weer een paar duizend volgers minder?, zegt De Vries. Maar dat groeit wel weer aan. Twitter-directeur Jack Dorsey beklaagde zich er deze maand over hoe fictieve accounts zijn berichtendienst misbruiken. Hij wil weer een gewoon gezond debat met echte mensen, maar heeft geen idee hoe de klok terug te draaien.

Deze week kwam Dotan in opspraak, vorig jaar viel de partij van Kuzu en ?zt?rk door de mand. Denk viel met zo?n twintig nepaccounts de PvdA?ers Marcouch en Asscher lastig. ?De affaire met Denk was maar klein?, zegt De Vries. ?Maar een politieke partij met een groot budget kan helemaal losgaan. Die kan data inkopen van mensen om hen vervolgens te be?nvloeden met bots. Bij Denk heb ik me erover verbaasd dat er geen enkele instantie is die hier toezicht op houdt.?

Legaal

Het is ook lastig om dit soort sokpopperij aan te pakken. Zolang je niet dreigt, is het legaal om op internet onder een andere naam je mening te ventileren. Trollen kunnen hun gang gaan. Het hek lijkt daarmee van de dam.

Denk en Dotan zijn nog maar kinderspel in vergelijking met hoe grote bedrijven of landen het aanpakken. Die sturen hele legers van spookaccounts aan. In Rusland staan trollenfabrieken waar het personeel onafgebroken nepnieuws produceert.

Algoritme

Een stap professioneler zijn de geautomatiseerde nepaccounts, die op nog grotere schaal invloed uitoefenen. Het wordt steeds moeilijker om te zien of je aan het chatten bent met een echt mens of met een algoritme. De Vries: ?De techniek gaat verder. Ze zeggen dat 2018 het jaar wordt van de ?social bot?. Straks genereert een computer niet-bestaande namen bij kunstmatig aangemaakte portretfoto?s. Accounts worden dan aangedreven door kunstmatige intelligentie. Je kunt een bot maken die praat als Trump en nieuwe Trump-uitspraken doet op basis van wat hij eerder heeft gezegd.?

De partij van ?zt?rk, Denk, gebruikte nep-accounts

Facebook en Google zetten ook zwaar in op social bots, nu nog met tekst, straks met spraak. ?Die brengen jou een reisje of nieuwe schoenen onder de aandacht als dat bij jouw profiel past. Iedereen vindt het wel handig om met een social bot te kletsen. Onder kinderen is het enorm populair aan het worden. Opeens kunnen ze chatten met minions, die precies praten zoals in de film. En die producten aanbieden: ?Heb je al aan papa en mama verteld dat er een nieuwe Minion-film uitkomt?? Maar het is ook bekend dat Chinese kinderen hun diepste geheimen toevertrouwen aan dit soort bots. Dat is ideaal voor inlichtingendiensten.?

Een remedie is niet voorhanden. Het enige wapen tegen het nepaccount is om consumenten in te prenten dat op internet niet alles echt is. Maar het is de vraag of die boodschap ooit aankomt.

?Straks kan niemand meer zien wat echt is of nep?

?We gaan naar het kantelpunt toe waar we vrijwel geen onderscheid meer kunnen maken tussen echt of nep. Veel marketingafdelingen van bedrijven vinden dat alleen maar fijn en ik denk dat burgers het ook wel best vinden. Het is toch leuk om met Justin Bieber te kunnen praten? Je weet dat hij het niet zelf is, maar toch hoor ik daar niemand over zeuren.?

Bronnen: De Telegraaf

App: The No app

Geef een reactie

icon175x175

De “No” App (iOS) probeert (cyber)pesten een halt toe te roepen.

no app3no app 4

Elke dag blijven 160.000 studenten in de Verenigde Staten thuis uit angst om gepest te worden. De app “No” probeert dit probleem te bestrijden en ouders op de hoogte te stellen. “We hebben iets dat kinderen kracht bijzet,” aldus Michael Lissack, de maker van de No app. De nieuwe app is bedoeld om pestkoppen te stoppen en ouders op de hoogte te houden van eventuele problemen met hun kinderen, terwijl het allemaal plaatsvindt. “Dit is iets voor het kind dat zelf gepest wordt,” zei Lissack. “Hij of zij heeft hiermee iets in de broekzak dat kan helpen.”

Wanneer een kind weer een bullebak tegenkomt, opent deze de No app, drukt op “start” laat het scherm zien aan de pester. De camera registreert vanaf dat moment de bullebak terwijl ze kijken naar een video van een politieagent die ze vertelt te stoppen. De video die wordt opgenomen wordt naar een ouder of een vertrouwde volwassene gestuurd. Zij krijgen ook een tekstbericht met de GPS-co?rdinaten van de plaats van het incident.

“Apps die tussenbeide kunnen komen, maken een enorme kans”, zegt Liz Shulman, die huwelijks- en gezinstherapeut is.

no app?no app2

“Ik denk dat het een geweldig idee is, want dat laat ouders echt zien wat er werkelijk aan de hand is,” zei Jordan Azzinaro, een student uit de zesde klas van de Essex Elementary School. Ouders kunnen de video’s als bewijs gebruiken, zodat scholen de controle op pesten kunnen aanscherpen. “De meeste pesterijen stoppen zodra het goed wordt gemeld en iemand ingrijpt”, zei Lissack. “Maar in 65 procent van de tijd, meldt niemand het.”

 

Video:?WFSB 3 Connecticut

Bronnen:?The No App, WFSB

Trollen die epilepsieplaatjes sturen aangepakt

Geef een reactie

Een 29-jarige Amerikaan is opgepakt omdat hij een journalist via Twitter zou hebben mishandeld. Hij stuurde een journalist met epilepsie een knipperend bericht, wetende dat dat een aanval kon veroorzaken.

Newsweek-journalist Kurt Eichenwald kreeg het bericht vorig jaar december van @jew_goldstein die onder het pseudoniem (((Ari Goldstein))) actief was. Het knipperende gifje met ‘Je verdient een aanval voor je berichten’ veroorzaakte inderdaad een epileptisch insult waardoor Eichenwald stuiptrekkend op de grond viel. Hij bleef enkele dagen onwel en had nog weken moeite met spreken, aldus zijn advocaat.

De advocaat vergeleek het bericht met een aanslag. “Dit is niet anders dan dat je een bom of miltvuur via de post verstuurt.”

En natuurlijk worden daar door andere trollen weer grappen over gemaakt:

De verdachte werd afgelopen vrijdag opgepakt in Maryland. Hij bleek onderzoek te hebben gedaan naar epileptische aanvallen. Ook had hij met anderen gesprekken gevoerd over het bericht, zoals “laten we eens zien of hij sterft”.

Het motief van de dader wordt nog onderzocht. Mogelijk had de kritiek van Eichenwald op president Trump er iets mee te maken: de verdachte was op sociale media vaker zeer kritisch naar tegenstanders van Trump.

Unieke zaak

Juridische experts zeggen dat dit een unieke zaak is, omdat cyberstalking vaak draait om online bedreigingen, terwijl hier iemand fysiek is aangevallen. De verdachte kan 10 jaar cel krijgen.

Eichenwald kreeg meer knipperende berichten toegestuurd door tegenstanders. Volgens hem worden die allemaal door de FBI onderzocht.

In het verleden was Eichenwald open over zijn aandoening. Volgens de pati?ntenvereniging heeft ongeveer 4 procent van de Amerikanen last van een vorm van epilepsie. Het is zeldzaam dat een insult door?knipperende lichten kan worden opgewekt, zegt een woordvoerder.

Bronnen: NOS, SFist

Internet terreur

Geef een reactie

Erg subtiel gaat het er bij Internetpesters Aangepakt niet aan toe, maar Peter R. is wel helderder dan de meeste moderators.

Wat doe je wanneer je thuiskomt en je voordeur is beklad met graffiti? ‘Vuile pijpslet’, staat er, of: ‘Lelijke homo, ze moeten je vergassen’. Waarschijnlijk bel je de politie. Vervolgens maak je een sopje en boen je je portiek.

Wat nu als dezelfde tekst op Facebook wordt gezet? Ook dan verwijder je de bedreiging, al doe je vast geen aangifte. Maar waarom eigenlijk niet? Op internet bereikt een bedreiging een veel groter publiek, die mensen leren je voor- en achternaam en kunnen het bericht liken of sharen: extra intimiderend. Je kunt het wel rapporteren, maar Facebookmoderators handelen ondoorgrondelijk – in het social-medialandschap wordt een topless vrouw direct verwijderd, een uitzwaaibetoging met racistische spandoeken kan dagen blijven.


Dan zijn kun je wat hebben aan?Peter R. de Vries en zijn redactieteam. In Internetpesters Aangepakt helpen zij de slachtoffers van ‘internetterreur’. Hij spoort met zijn team de (vaak anonieme) ‘webterroristen’ op en confronteert deze daders met hun gedrag. Elke aflevering draait om ??n zaak. Een Joodse vrouw die op Facebook bedreigd wordt, een meisje dat met wraakporno te maken krijgt, een kind dat wordt gediscrimineerd via YouTube. Of een recente uitzending over Jamilla: al zeven jaar digitaal gestalkt.

De aanpak van Peter R. en zijn team verschilt per casus. In het geval van Jamilla moet de identiteit van de dader achterhaald – via een Marktplaatspost van zijn moeder vindt de redactie zijn adres. In andere afleveringen is de dader al bekend en gaat de redactie zijn of haar gangen na – heeft de pester meer slachtoffers gemaakt?

Ethisch en journalistiek?gezien valt er wel wat aan te merken op het programma. De privacy van de daders is vaak in het geding: hun openbare posts en priv?berichten worden getoond, achternamen weggeblurd maar makkelijk online vindbaar. In een weinig subtiele voice-over dikt Peter R. het leed van de slachtoffers aan: ‘Ik snap wel dit haar leven ontwricht!’ Tegelijkertijd worden de pesters bars neergezet. De jongen die Jamilla romantische berichten blijft sturen, voert ‘een terreurcampagne’. Wanneer hij een vriend vraagt Jamilla ook te schrijven, heet dat ‘zeer geraffineerde manipulatie’. Ook de wederhoor lijkt niet altijd zuiver. In de aflevering over de Joodse vrouw wordt het commentaar van een politiewoordvoerder halverwege weggedraaid – te lang en complex voor de uitzending, waarschijnlijk. Nuance leent zich niet voor de boosheid en morele verontwaardiging die?nu eenmaal het handelsmerk is van Peter R. die vaak ‘Dit is gewoon schandalig!’ roept.

Dat de verhalen nogal zijn aangezet, maakt ze niet minder belangrijk. Internetpesters Aangepakt laat zien hoe desperaat slachtoffers van internetpesten kunnen raken, niet in de laatste plaats omdat moderators noch reguliere autoriteiten willen of kunnen ingrijpen. De grenzen tussen smaad en ironie, bedreiging en pesterijtje zijn vaag, zo luidt het. In Internetpesters Aangepakt geeft Peter R. die grenzen helder aan. Racisme? ‘Dat mag gewoon niet!’ Doodsbedreigingen? ‘Dat is strafbaar!’ Stalking? ‘Kan niet!’ Iemand moet het zeggen. En het kan niet vaak genoeg herhaald.

Petitie

Recentelijker heeft Peter R. de Vries enkele uren na uitzending van het programma?al meer dan genoeg handtekeningen verzameld om het onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen.?Om het onderwerp bespreekbaar te maken in de Kamer moest De Vries?minstens 40.000 handtekeningen verzamelen. Dinsdagavond om 22.30 uur hadden al 96.000 mensen de online petitie ondertekend.

,,Slachtoffers worden niet beschermd en daders komen overal mee weg”, zegt de Vries. De misdaadverslaggever wil dat er een wet komt die slachtoffers gaat beschermen en dat er iets wordt gedaan met de aangiftes die volgens hem nu veelal op een stapel blijven liggen. ,,Het is een illusie dat er iets met aangiftes wordt gedaan. (…) De aangifte wordt wel genoteerd, maar er wordt vervolgens niks mee gedaan. Het ontbreekt de politie vaak aan mankracht en kennis. Ze begrijpen vaak de fundamentele basisbegrippen van het internet niet.”

Bronnen: De Volkskrant, AD,?Internetpesters Aangepakt

Online agent pesten, mag dat? En: wat doe je eraan?

Geef een reactie

Hij zet filmpjes op internet waarin hij politieagenten beledigt en uitlacht. Hoofdagent Said noemt deze politietreiteraar zich. Maar mag dat wel, politieagenten op die manier treiteren? Of gaat deze `hoofdagent’ Said te ver?

Dit is Said, alias Hoofdagent Said. Hij houdt van agentje pesten. Hij filmt politiemannen- en vrouwen, daagt ze uit en zet het resultaat online. Maar mag dat eigenlijk?

De man uit Lelystad noemt zich hoofdagent, maar hij is alles behalve dat. Met zijnInstagramaccount?’hoofdagent said’ treitert hij de politie. Met meer dan 16.000 volgers heeft hij een groot bereik.

Said?(hij wil z’n achternaam niet noemen om zijn familie te beschermen) draagt op foto’s soms een?politiejasje. Hij noemt zich ‘de hoofdagent zonder contract en diploma’ en wil alle agenten van Nederland het leven zuur maken. Omdat ze hem in het verleden oneerlijk behandeld hebben, zegt hij.

Dik en lelijk
Hoe dat pesten eraan toegaat? Hij noemt agenten steevast dik en lelijk en lacht ze uit. In het begin moest zijn wijkagent het ontgelden, maar Said neemt in zijn recentere filmpjes steeds een andere agent op de hak.

Volgens advocaat Christiaan Alberdingk Thijm moet Said oppassen. “Je mag agenten niet beledigen. Ze moeten wel wat kunnen hebben, maar als je echt iemand stelselmatig treitert en pest, dan begeef je je wel op glad ijs.”

‘Hoort bij het werk’
?Alberdingk?Thijm?weet dat er in het verleden wel rechtszaken zijn geweest over het nemen van foto’s van agenten. “Dat belemmerde de agenten echt in hun?functie. Maar dat was nog v??r het tijdperk van sociale media waarin we nu leven. Daar zal een rechter nu wel rekening mee houden.”

Pieter Beljon van de?Politieacademie?zegt dat de politie steeds vaker gefilmd wordt. “Maar het werk verandert er niet door. Je moet als agent professioneel blijven. Dat leren we ook op de politieacademie. We geven trainingen in hinder en hoe hiermee om te gaan. Het wordt alleen maar erger, en het hoort natuurlijk een beetje bij een publieke functie. Het moet alleen niet te ver gaan.”

Filmen op de openbare weg is gewoon toegestaan, vult een woordvoerder van politie Midden-Nederland aan. “Dus in die zin doet Said niets verkeerd. Als hij ons wel zou hinderen in het werk, dan houden we hem aan.”

Aangifte van belediging
Een aantal agenten van politie Midden-Nederland heeft inmiddels wel aangifte gedaan wegens smaad, laster en belediging. Een officier van justitie gaat nu bekijken of Said daarvoor kan worden vervolgd. De man uit Lelystad is al een keer aangehouden voor het dragen van een gestolen politiejasje op social media. Maar het jasje werd niet bij hem thuis gevonden, dus kon de politie niet bewijzen dat het echt was en gestolen.

Bronnen: RTL Nieuws

 

App: Rethink

Geef een reactie

ReThink (Android, iOS) is een app?die jongeren dwingt om beledigende opmerkingen te heroverwegen voordat het bericht online wordt vereeuwigd. Trisha Prabhu, en meisje van 15 uit Illinois, was pas 13 toen ze het idee bedacht voor de?techniek toen ze goed zicht kreeg op het probleem van online trollen.

En het idee is simpel: tieners zijn impulsief en zouden minder kans moeten krijgen om aanstootgevende berichten te posten als zij voor het plaatsen worden onderbroken met een goede melding die hen aan het denken zet en hopelijk tot gedragsverandering leidt. Dat is wat ReThink probeert te bereiken.

rethink5

Trisha Prabhu, 15 uit Illinois, was 13 toen ze bedacht ReThink, een app om cyberpesten aan te pakken

De app scant berichten op aanstootgevende inhoud en cre?ert een waarschuwing pop-up?zoals ‘Wilt u even?stoppen en uw bericht heroverwegen?voordat er iets beledigends wordt geplaatst?’. De app maakt ook signaleringen van e-mails en social media berichtenverkeer.

Trisha scande?1500 wetenschappelijke studies en ontdekte?dat bij adolescenten een ReThink prompt hun gedachten in 93 procent van de tijd zou kunnen veranderen. Veel kinderen plaatsen?aanstootgevende berichten online zonder de omvang van de schade die ze veroorzaken te overzien.

‘Maar, zoals uit mijn onderzoek blijkt, als ze een kans krijgen om even stil te staan bij hun besluit?om het bericht te posten, veranderen veel kinderen van gedachten besluiten vaak om een ??kwetsend bericht niet plaatsen’.

rethink4

Trisha Prabhu, aanwezig als spreekster?op TEDxTeen in Londen, zei: “Door het momentum of onder druk van vrienden plaatsen veel kinderen aanstootgevende berichten online zonder de omvang van de schade die ze veroorzaken te beseffen”

Trisha kwam op haar idee toen er?in 2013 een 11-jarig meisje uit Florida herhaaldelijk online gepest werd en zelfmoord pleegde.?’Ik was geschokt, diepbedroefd en boos,’ zei Trisha. ‘Hoe kan een meisje jonger dan ik worden be?nvloed?om haar eigen leven te nemen?’. ?’Ik begon na te denken over wat ik zou kunnen doen om dit te stoppen. Ik ben altijd gefascineerd geweest door de innerlijke werking van de hersenen.?Toen ik las een nieuwsbericht over cyberpesten en zelfmoord, ik vroeg me af wat jongeren ertoe beweegt om daadwerkelijk gemene en kwetsende berichten te plaatsen.’?Trisha begonnen aan een wetenschappelijk project voor school om te analyseren of de leeftijd de bereidheid om kwetsende berichten be?nvloedt. Resultaten van haar?project gaven aan dat?adolescenten 50 procent meer kans hadden?dan volwassenen om dit gedrag te vertonen.?”De resultaten hebben me niet verbaasd, ‘zei Trisha. Ze ging verder op zoek naar?de oorzaak, en Trisha deed?een uitgebreide studie naar de ontwikkeling van de hersenen van adolescenten. En iets trok haar aandacht.?’Er is ??n deel van de hersenen dat alleen al bijna 25 jaar kost om zich ten volle te ontwikkelen en dat verantwoordelijk is voor de besluitvorming bij vaardigheden’.?’Hebben we daarin niet het probleem te pakken? Zou dit de reden zijn waarom pubers dergelijke impulsieve beslissingen maken? Zou dit de reden waarom ze zijn meer bereid om kwetsende berichten op het internet te plaatsen?’?Het idee voor?ReThink was geboren, waarin cyberpesten op een nieuwe manier aangepakt?wordt. Trisha kende de manier die veel social media websites gebruiken, de zgn?’stop, block and tell’ methode. Het idee is dat als tieners een vervelende boodschap ontavnegn ze er even bij stilstaan, de pester blokkeren ?en het aan een volwassenen vertellen.?’Hoewel het op papier leuk klinkt, werkt het in de praktijk niet’ legt Trisha uit.?’Uit onderzoek blijkt dat negen van de tien kinderen er nooit over praten. Ze lijden in stilte. Cyberpesten is een stille pandemie.?Onderzoek heeft uitgewezen dat 52 procent van de jongeren in de VS alleen al online zijn gepest. Een kwart van de wereldbevolking is adolescenten – we hebben het over?1,8 miljard tieners’.

rethink1 rethink2

 

Trisha ziet ReThink als een virale beweging en is al uitgenodigd op diverse?internationale platforms, waaronder het Witte Huis en conferenties in Londen, Mumbai en Mexico. ?”De meesten van ons zitten op social media – en het aantal van de jongeren over de hele wereld dat online gepest wordt blijft groeien.?Het is een elektronische en verraderlijke vorm van verbaal geweld en laat zich vergelijken met pesten in het echte leven; slachtoffers ervaren depressies, angst, een laag zelfbeeld, verhoogde uitval en su?cidale neigingen.?Recent onderzoek,?uit?het Verenigd Koninkrijk geeft aan dat de schadelijke gevolgen van cyberpesten tot latere leeftijd (50 en 60) bij iemand gevolgen kunnen hebben.?We zitten midden in een sociale media revolutie. Kinderen zo jong als zeven of acht komen al op sociale media. Technologie en het internet geeft kinderen hele grote macht. ‘

rethink3

‘Maar met die macht komt een grote verantwoordelijkheid waar die?kinderen nog niet klaar voor zijn,’ zegt ze.?Trisha heeft ook een ReThink ambassadeur programma, dat scholen en gemeenschappen stimuleert om twee studenten op de website www.rethinkwords.com te benoemen als ambassadeurs voor het?anti-pesten. Naast de?Google Science Fair Global Finalist award, kreeg Trisha inmiddels ook de Internationale Diana award voor anti-pesten en de Daily Points of Light Award van de Stichting George W Bush.


Bronnen: Daily Mail, reThink

Future Crimes – Social Media onderwereld

Geef een reactie

gold

De exponenti?le groei van het internet die exponenti?le groei van criminaliteit mogelijk maakt gaat in dit derde deel verder. Het probleem is volgens Marc Goodman niet dat technologie slecht is, maar dat zo weinig mensen er iets van weten. Als computer code onze planeet draaiende houdt (software rules the world) kan het ook misbruikt worden. Vooral vanwege de asymmetrische verhoudingen: een aanval is duizenden keren eenvoudiger dan een goede verdediging over alle linies van internetdingen. Perfecte beveiliging is een illusie en is ook niet nodig. Toch moet er wel wat wijzigen in de huidige manier van werken en doen.

De wereld is kapot

everything is broken

Facebook ontwikkelaars (en vele app ontwikkelaars ook) hebben lange tijd gewerkt volgens het mantra “move fast and break things“. De time to market was veel belangrijker dan de kwaliteit van de software, in een cultuur van b?ta producten die nooit af zijn. Zuckerberg stelde ook: “If you never break anything, you’re probably not moving fast enough“. Facebook noemde bijvoorbeeld de commotie rondom het tracken van niet-Facebookgebruikers een “bug”. Andere adagia bij Facebook zijn “Just ship it” en “Done is better than perfect“. Onderzoek onder app ontwikkelaars wijst uit dat de helft $0 dollar besteedt aan veiligheid. Deze duct?tape programmeerstijl zit dicht op het randje van een crash. Quinn Norton spreekt in “Everything is broken” zelfs over “Software is bullshit“. Het feit dat een Heartbleed?virus zo lang zijn werk kon?doen is een vorm van?bewijs. Klanten willen alles hebben en liefst snel. Mensen slapen niet voor niets op de stoep bij een Apple Store voor een nieuwe iPhone. Driekwart van alle systemen die we gebruiken kan in luttele minuten worden binnengedrongen. Een hacker heeft je wachtwoord in 90 seconden. Dat terwijl 97% van alle kraken voorkomen hadden kunnen worden met relatief eenvoudige maatregelen. Met het design is niets mis, maar waar is de Steve Jobs van security? Pas als veiligheid?echt een Unique Selling Point wordt en klanten dit hard gaan eisen, zal dit kunnen veranderen. Security onderzoeker?Dan Kaminsky: “We are truly living through Code in the Age of Cholera“. En het is logisch dat hackers die zwakheden vinden dit nu op de zwarte markt verkopen in plaats van het netjes te melden, omdat je bij legitieme meldingen (responsible disclosure) nog steeds risico’s loopt op strafmaatregelen. De bounty programs van bedrijven als Google en vele anderen zijn een goed begin, maar de prijzen op de zwarte markt zijn vele malen hoger. Voorlopig verandert er dus niet zomaar iets.

Data is?het nieuwe goud

De beruchte bankrover Willie Sutton,?die begin 19e eeuw zijn carri?re begon en dat decennia volhield en $2 miljoen dollar buit maakte, werd gevraagd: “Hey Willie, waarom roof jij eigenlijk banken?”. Zijn antwoord was simpel: “Omdat daar het geld zit”. ?Vandaag de dag is geld alleen vervangen door data, en om die reden?introduceert Marc?zijn eigen “Goodman-wet”: “The more data you produce and store, the more organized crime is happy to consume“.

Facebook geeft toe dat er?elke dag 600.000 keer?een account gehackt wordt. Elke dag! Dat is elke 140 milliseconde; knipperen met je ogen duurt al 2 keer zo lang. In het jaarrapport van Facebook stellen ze dat?11.2% accounts vals zijn, ofwel:?140 miljoen mensen die niet eens echt bestaan. Volgers of fans krijgen?is trouwens ook niet heel moeilijk, want op sites zoals SocialMediaCorp.org?zijn ze gewoon te koop: voor $5 dollar heb je 4.000 Twitter volgers en 100.000 fans op Facebook kosten iets meer: 1500 dollar. Tel daar clickfraude?of?complete?clickfarms bij op en je beseft: alle?social media partijen hebben?met heel veel?misbruik te maken. Van LinkedIn is ook bekend dat er 6.5 miljoen accounts gekraakt zijn, van Snapchat 4.6 miljoen (incl. telefoonnummers), maar ook Google en Twitter blijven niet gespaard en ondervinden dagelijks ellende. Georganiseerde misdaad is verantwoordelijk voor 85% van deze hacks. Dropbox maakte het in 2011 nog bonter en had per ongeluk de beveiliging even helemaal uitgezet voor al haar gebruikers. Een roofdier op de Serengeti loopt ook niet gewoon voorbij als er een dood dier ligt dat door kan gaan als gratis maaltje voor onderweg. In dit geval?werd dus heel wat Big data snel weggeloodst.

Social Media gebruikers zijn gewillige targets van allerlei?vervelende software. Koobface?is bijvoorbeeld bekende malware die zich specifiek richt op (de naam doet het al vermoeden) Facebookgebruikers. Deze software werd door?oplichters slim ingezet tijdens de vermiste MH370, waarbij ??n klik op “brekend nieuws van CNN”, met de eerste foto’s of filmpjes van het gevonden vliegtuig, genoeg was om een virus binnen te halen. Firesheep is een andere tool waarmee je aan zgn. ‘sidejacking‘ kun doen; je kunt hiermee via een open Wifi (bijvoorbeeld in een hotel, restaurant of de trein) eenvoudig iemands Facebook sessie en ook account overnemen.

Wie is er aansprakelijk?

Maar denk maar niet dat social media partijen ook opdraven voor de geleden schade. Identiteitsfraude alleen al kostte in de VS 21 miljard (2012), en elke 2 seconden is er weer een?Amerikaan aan de beurt. Kinderen zijn de snelst groeiende groep slachtoffers. Zij maken?51 keer meer kans op deze vorm van fraude dan volwassenen. Reden: hun identiteit heeft nog?een ‘clean-sheet‘ bij de meeste instanties en social media partijen krijgen steeds jongere kinderen onder hun leden (ook al is 13 officieel de minimum leeftijd).

Facebook maakt goed?duidelijk?dat zij niet aansprakelijk zijn voor welke schade dan ook:

“We try to keep Facebook up, bug-free, and safe, but you use it at your own risk. We are providing Facebook as is without any express or implied warranties… We do not guarantee that Facebook will always be safe, secure of error-free.. [Y]ou release us, our directors, officers, employers, and agents from any claims and damages, known and unknown, arising out of or in any way connected with any claim you have.”

Marc vraagt zich af: Als?er op het etiket staat “Wij garanderen niet dat het product altijd veilig zal zijn” zou je het dan?kopen? Hoe kan het zijn dat wij dit klakkeloos overal maar accepteren als het over technologie gaat? Waar is de verantwoordelijkheid van software makers? Security expert?Mikko Hypponen?zegt erover: “Nuclear scientists lost their innocence when we used the atom bomb for the very first time. So we could argue computer scientists lost their innocence in 2009 when we started using malware as an offensive weapon.” In de automobiel industrie is het gelukt om integrale veiligheid te organiseren (in de VS de National Traffic And Motor Vehicle Safety Act?uit 1966), dus waarom niet met onze smartphones en?andere kritische spullen? Voordat we allemaal weer 50 miljard nieuwe spullen toevoegen vraag je je af of we het nu eindelijk goed gaan regelen. Er is uitgerekend dat Facebook?$8 dollar per jaar aan elke gebruiker?verdient. Maar voor dat bedrag?versnijden ze je data in kleine stukjes en verkopen die door aan een schimmige wereld van data dealers met mogelijk grote persoonlijke consequenties. Er zijn inmiddels heel wat mensen die Facebook best $10 dollar?willen betalen?om dat men hun persoonsgegevens niet meer te doen.

Treiteren, trollen of?erger

trolling

Stalken of cyberpesten is een net zo populaire vorm van misbruik met behulp van deze identiteiten, omdat het zo makkelijk is: je kunt er altijd en overal bij. Facebook stalking is zelfs een alledaags begrip geworden. Onderzoek?toont aan?dat zelfs 20% van de middelbare scholieren door het cyberpesten “serieus nadenkt over een zelfmoordpoging”. Sexting, sextortion (wraakporno)?zijn allemaal groeiende problemen. 67% van de studenten geeft aan ermee te maken te hebben. De website van Hunter Moore maakt het wel heel bond: alle wraakporno plaatjes (meestal van exen) worden automatisch voorzien van de echte social media profielen van Facebook of Twitter. 74% van de ouders geven aan niet mee te kijken met hun kinderen. Reden: ze snappen het toch niet, hebben geen tijd, geen energie?of zien geen mogelijkheden.?In de huiselijke kring kan?social media andersom ook een?grote?negatieve impact op je?leven hebben: 45% van de slachtoffers van huiselijk geweld geeft aan dat de daders hen online volgt of ook digitaal aanvalt. Neem bijvoorbeeld Paul Bristol die het vliegtuig uit Trinidad pakte na een Facebook update van zijn ex en haar na het zien van een foto met haar nieuwe vriend doodstak. Hate crime (haat gericht op?huidskleur, geloof, geaardheid, sexe, uiterlijk of anderszins) en vele andere vormen van digitale pesterijen nemen toe.?Zo maakte Channel 4 een documentaire?over de heftige jacht op homo’s in Rusland met daarin een voorval?van?1500 jonge?mannen die op Instagram, YouTube en Twitter voor de hele wereld werden vernederd en?de autoriteiten slechts toekeken,?terwijl sommigen voor het leven verminkt waren of zelfs stierven. Nooit iemand voor veroordeeld.

Censuur en?propaganda

Websites die antisemitisch zijn en de holocaust ontkennen of nazisme aanhangen worden in landen als Frankrijk en Duitsland openlijk gecensureerd. In Syri? worden diensten als?YouTube en Facebook geblokkeerd. Saoedi Arabi? blokkeert zelfs 400.000 websites en de Verenigde Arabische Emiraten blokkeren alle sites eindigend op .il omdat ze de Joodse staat niet erkennen. Maar China spant natuurlijk de kroon op het gebied van internet censuur, met 2 miljoen moderators en propaganda werkers. Er zijn volgens Freedom House?wereldwijd maar liefst 4 miljard mensen die in een land wonen die aan enige vorm van internet filtering (censuur)?doen. De overheid (maar ook?Facebook of Google) bepaalt dus was je in je gefilterde bubbel ziet. Andersom?gebruikt de VS zelf ook de online propaganda machine in haar strijd met Al-Qaida, en Rusland vertelt met wat hulp van internettrollen?online graag hun verhaal over Oekra?ne of de MH17. Lees en bekijk bijvoorbeeld wat alleen al Bellingcat hierover tegenkomt:

Broadcast live streaming video on Ustream

Broadcast live streaming video on Ustream

Naar internet content kijken is volgens Marc net als een dating site: “What you see is not always what you get“. En toch vertrouwen we erop. Volgens Nielsen vertrouwt 70% van de mensen online reviews net zoveel als het advies van hun vrienden. Toch blijkt uit ander onderzoek?dat 25% van de reviews complete onzin zijn. Sterker nog, het is bekend dat diensten flink rommelen met deze informatie, een fenomeen dat bekend staat als?astroturfing.

Social Engineering

Als je niet op Facebook zit, doet iemand anders dat wel voor je. Daar kwam ook Ron Noble?in 2010 achter, toenmalig?secretaris generaal van Interpol, toen de penoze een Facebook account voor hem aanmaakte. Maar?wat kun je met zo’n vals account? Een voorbeeldje:

Robin Sage, een jonge aantrekkelijke 25 jarige vrouw, werkte als cybersecurity analist bij de Amerikaans marine. Bij MIT afgestudeerd en stage gelopen bij de NSA. Net als iedereen van haar leeftijd was ze flink actief op Facebook, LinkedIn en Twitter. Toen ze net haar baan bij de marine had, sloeg ze lekker aan het netwerken met andere cybernerds die bij de overheid werkten. Al snel had ze 300 connecties, waaronder militairen en mensen op diverse plekken bij de inlichtingendiensten. Een hele reeks hooggeplaatste mensen hoorden daar ook bij. Hoewel sommigen twijfelden over haar uitnodiging, verzekerde zij ze dat ze elkaar toch echt op de laatste Defcon hadden ontmoet. De twijfelaars keken nog even naar haar profiel, maar zagen ook andere bekenden al in haar netwerk, waaronder veel van haar collega’s bij de marine. Lockheed Martin en andere bedrijven raakten zelfs zo onder de indruk?dat ze haar?benaderde voor een baan. Er was alleen ??n detail: Robin Sage bestond helemaal niet. Het was een experiment van security adviseur Thomas Ryan.

Crime Inc.

Data broker Experian verkocht?in 2013 per ongeluk bijna twee derde van alle gegevens over Amerikanen aan een malafide club uit Vietnam. Van 200 miljoen Amerikanen waren de zgn. ‘fullz‘ (alle persoonsgegevens) in criminele handen, waarmee je eenvoudig?een lening kunt aangaan uit hun namen. Op allerlei sites zoals SuperSet.info of FindGet.me kon je ze voor gemiddeld 20 set per setje kopen. Schattingen zijn dat 20% van alle Europeanen en Amerikanen al een keer digitaal over de toonbank zijn geweest. Medische identiteitsfraude of belastingfraude met valse identiteiten kost de Amerikaanse maatschappij?jaarlijks respectievelijk 5.6 miljard en?4 miljard per jaar.

Inbrekers kunnen ook een slaatje slaan uit de gratis Facebookgegevens. Zo werd in 2010 bekend dat een criminele groep uit Nashua, New Hampshire, Facebook gebruikte om meer dan 50 inbraken te plegen waarin ze zo’n $200.000 buit maakten. Online marktplaatsen?zijn ook populaire manieren om mensen op te lichten, of om gewilde?spullen te vinden.

Of neem de terroristische?Lashkar-e-Taiba aanval?in Mumbai uit 2008 die als gijzelnemers in de ene hand een vuurwapen en een smartphone wapen in de ander hadden. Tien mannen kregen via hun eigen social media ops centrum voor die tijd geavanceerde real-time contra-intelligence via hun smartphone binnen en be?nvloedden met hun actie het leven van 12 miljoen inwoners in die stad terwijl het?live over de hele wereld werd uitgezonden. 164 mensen overleefden die aanslag niet en 9 van de 10 gijzelnemers kwamen om. De enige overlevende werd in 2012?in India ge?xecuteerd. Marc beschrijft hoe criminelen?over een aantal jaar “Siri & Clyde” worden (of Bonnie & Cortana) waarin ze?met hun?smartphone een IBM Watson (Don Watson noemt hij het) aan de lijn hebben als criminele infocel.

Marc Goodman gebruikte deze casus al?in 2012 in zijn TED talk:

Dit is deel 3 van een vierluik als boekbespreking van Future Crimes van Marc Goodman. In het volgende en laatste artikel gaan we in op het Dark Web, cloud crime, crime sourcing, internetdingen en wat we kunnen doen om deze ontwikkelingen veilig te houden. Heb je artikel 1 en 2 al gelezen, of heb je het boek zelf gelezen? Misschien wil je dan je idee?n erover?hieronder delen?

App: Censorgram

Geef een reactie

censorgram-freedom

Censorgram is een app die kinderen (en ouderen) kunnen gebruiken om?cyberpesten tegen te gaan.

Jay Leopardi van Bad Boy Branding, het bedrijf uit?Florida achter Censorgram, zegt: ?We kunnen niet voorkomen dat iemand zelfmoord pleegt. Maar we kunnen wel de risico’s verminderen.?

Je kunt met de app trefwoorden invoeren of delen van zinnen of hashtags waarvan je denkt dat anderen die gebruiken om je te pesten. Die zinnen worden dan in social media diensten eenvoudig weg niet weergegeven. Zo kun je als ouder ook je kind beschermen. Leopardi: “Het neemt de mogelijkheden voor de pester om jou of je kind te pesten gewoon weg.”

Bekijk het filmpje voor meer uitleg:

Censorgram is beschikbaar op de?Apple App Store?en de?Android Play Store?waar je het gratis kunt uitproberen en daarna 4 dollar betaald voor de volledige versie.

Bronnen: NBC Miami