Een week na het verdwijnen van de 18 jarige eerstejaars studente Hannah Graham van de Virginia Universiteit heeft de politie de hele buurt al uitgekamd en met al haar vrienden en familie gepraat. Ze verdween plots in de avond terwijl ze naar huis liep. Een beveiligingscamera ving haar laatste beelden op.

Maar amateur speurders viel deze publieke tragedie al snel op en kwamen in actie. Ze zochten mee op de video’s die beschikbaar gesteld waren door de politie en maakten kaarten van de mogelijke routes die Graham had kunnen afleggen. Ze cre?erden en bediscussieerden scenario’s over wat er plaats had kunnen vinden.

?Ik denk dat Hannah de garage is ingelokt,? Stelde een man op?Facebook. ?Ik denk dat de oudere man en de man met de dreadlocks hierin samenwerkten.? Doelend op de mannen die ook op de beveiligingsbeelden te zien zijn van die avond.

?Laat de politie weten dat de tweede man op deze video staat,? schrijft iemand anders als reactie op een?YouTube video?. ?Grote zwarte gast met dreadlocks volgt haar overduidelijk.?

?Het is zeer wel mogelijk? dat Graham’s verdwijning gelinkt kan worden aan andere individuen die op de beelden voorkomen, schrijft iemand op Reddit?in een forum dat gaat over seriemoordenaars. ?Naast dat ze vrouw is en vermist wordt, welke andere overeenkomsten zijn er met andere Slachtoffers? Leeftijd, ras, beroep, etc??

Hannah

Deze voorbeelden?betekenen niet dat gecrowdsourced speurwerk verkeerd is, of dat de overheid het moet ontmoedigen. Integendeel, in gevallen als Graham’s verdwijning wordt de hoop van de politie vaak gevestigd op zo veel mogelijk getuigen en tipgevers, en de inspanningen van 20.000 enthousiaste Facebook-gebruikers kunnen vooral ook?helpen om deze boodschap met groot bereik te verspreiden. De laatste “grote doorbraak” in deze zaak?kwam?in feite van openbare tips: Meerdere bellers stuurden de politie naar?een appartement en een auto in een appartementencomplex van de universiteitscampus.

Hannah2

Dit is in feite de kritische rode lijn tussen “goede” internetspeurders en “slechte”: De eerste groep doet werkzaamheden die professionele?onderzoekers daadwerkelijk helpen; de slechte speurders?willen zelf onderzoekers of de politie zijn. Het is een subtiel verschil in overmoed dat ook de ethische grenzen aangeeft. Het verschil tussen de politie voorzien van een goede aanwijzing en bijvoorbeeld het zelf rechtstreeks gaan bellen?van een?verdachte of een getuige.

In de zaak?van Hannah Graham is het verschil te zien tussen het delen van informatie van de politie en het delen van veel ongekwalificeerde analyses duidelijk merkbaar. Zogenaamde ‘armchair’ detectives op Facebook en YouTube willen bijvoorbeeld weten waarom de politie de?”dreads guy” niet gewoon arresteren – de man met dreadlocks die voorkomt in?twee surveillance video’s en volgens deze amateurs?overtuigend werd uitgesloten als verdachte.

“Ik geloof echt dat dit de man is die we zoeken” zegt een vrouw op Facebook met een surveillance foto van de “dreads guy”.

“Ik denk niet dat je dit uit die?video kunt bepalen,” antwoordde een andere man “Dat weten we pas als de politie ons informatie erover geeft.”

Het is een goed advies bij alle zaken waar de meeste ‘freelance’ speurders in duiken. Toch kregen de meeste amateurs ook in deze zaak gelijk. De man met de dreads lijkt inderdaad de dader te zijn en is als hoofdverdachte opgepakt. Hij werd honderden kilometers verderop in Texas aangehouden.?Na deze?zoektocht richt de massa zich nu alleen nog op het zoeken naar Hannah Graham zelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *