fb2

Onderzoekers van Birmingham City University hebben zes typen moordenaars onderscheiden die Facebook gebruikten om misdaden te plegen. Het is een van de eerste studies over wat?social media?zegt over crimineel gedrag en hoe het dit kan be?nvloeden.

Dr Elizabeth Yardley en Prof. David Wilson, van het centrum van toegepaste criminologie, analyseerden diverse moorden?waarbij Facebook was vermeld als een belangrijke factor. Ze vonden 48 moorden uit de hele wereld, waaronder die van Wayne Forrester, een vrachtwagen chauffeur die zijn vrouw?Emma in 2008 vermoorde na het lezen van de?Facebook-berichten van zijn vrouw. In de berichten beweerde ze dat ze was gescheiden en andere mensen wilde ontmoeten .

De wetenschappers?identificeerden 6 soorten moordenaars: de reactor, informant, antagonist, fantast, jager?en bedrieger.

1. De reactor ziet iets op Facebook, is woedend en reageert heftig, ‘vaak met dodelijk geweld’;

2. De informant gebruikt Facebook om anderen zijn of haar beoogde moordplannen te delen;

3. De antagonist houdt zich bezig met vijandige berichten die?op Facebook kunnen escaleren met vaak fatale gevolgen;

4. De fantast ziet slechts?een vage grens tussen realiteit en virtuele zaken?en het doden van iemand kan een leugen realiteit maken of juist voorkomen dat het waar wordt;

5. De jager?cre?ert en gebruikt?nep Facebook profielen om met het slachtoffer een echte ontmoeting te organiseren;

6. De bedrieger stuurt berichten?in naam van iemand anders en kan?het slachtoffer op deze manier?be?nvloeden of een uniek inkijkje krijgen in diens leven.

LaShanda Armstrong, een voorbeeld van een informant, vroeg om vergiffenis op haar Facebook-pagina na ruzie met haar partner toeb ze?de rivier de Hudson inreedt en zichzelf en haar drie kinderen ombracht. Ze had geplaatst: “Het spijt me iedereen, ik vraag om vergiffenis voor wat ik ga doen … Dit is?het!!!”

Yardley, hoofdonderzoeker, zei dat zij en haar collega wilden zien of moorden waarin Facebook en rol speelde anders waren dan andere moorden. Zij vonden dat dit over het algemeen niet het geval was – de slachtoffers kenden hun moordenaars in de meeste gevallen en de misdaden bevestigden?wat ze al wisten over deze vorm van criminaliteit. Maar verschillen waren er ook: de leeftijd van de slachtoffers en de daders was relatief laag; vrouwen waren oververtegenwoordigd als slachtoffer; er was een relatief groot aandeel van moord-zelfmoord; en degenen die betrokken waren?bij moorden konden niet allemaal worden omschreven als doorsnee mensen.

Yardley zei dat ze niet geloven dat social media verantwoordelijk gehouden kan worden voor de misdaden en in hun stuk geven ze blijk van een?afkeer van de term “Facebook-moord”.?”We concluderen dat de term ‘Facebook-moord’ niet zinvol is voor criminologen die onderzoek doen naar de?rol van social media?in hedendaagse moorden,” zeiden ze.?Yardley voegde eraan toe dat er niets inherent slechts is aan social media. “Facebook heeft niet de?schuld van deze moorden, net zo min als een mes verantwoordelijk is voor een steekpartij. We moeten ons veel meer verdiepen in de intenties die mensen met deze middelen hebben. ”

 

Bronnen: The Guardian

Gerelateerde berichten:

  • Geen gerelateerde berichten
Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *