Opsporing 2.0: Met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing
Vries, A. de & A. Kernkamp (2012). Opsporing 2.0: met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing. TNO, Delft.
Hieronder onze publicatie “Opsporing 2.0: met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing”.
TNO Whitepaper Crowdsourcing Opsporing
Crowdsourcing (Wikipedia definitie)
Crowdsourcing is een Engelstalig neologisme, gebruikt om een recente ontwikkeling aan te duiden, waarin organisaties (overheid, bedrijven, instituten) of personen gebruikmaken van een grote groep niet vooraf gespecificeerde individuen (professionals, vrijwilligers, geïnteresseerden) voor consultancy, innovatie, beleidsvorming en onderzoek. Hoewel crowdsourcing niet noodzakelijk via het internet hoeft te gebeuren, is dit wel de meest gebruikte manier. De crowdsourcingfilosofie kwam dan ook begin 21e eeuw op gang, ten tijde van het web 2.0, onder meer door het boek The Wisdom of Crowds van James Surowiecki.[1] Het is een ontwikkeling die voortvloeit uit de eerdere ontwikkeling van user-generated content. De term werd het eerst gebruikt door Jeff Howe in Wired en ontstond uit een samenvoeging van de term outsourcing met crowd, het Engelse woord voor menigte.
Vragen over dit artikel
Wat is crowdsourcing?
Volgens de aangehaalde Wikipedia-definitie maken organisaties of personen bij crowdsourcing gebruik van een grote groep niet vooraf gespecificeerde mensen, zoals professionals, vrijwilligers of geïnteresseerden. Dat gebeurt meestal via internet.
Wie schreven de whitepaper Opsporing 2.0?
Arnout de Vries en A. Kernkamp. De whitepaper verscheen in 2012 bij TNO in Delft.
Vragen en antwoorden toegevoegd in 2026, op basis van het artikel hierboven.