Dit onderzoek stelt een gedistribueerd mechanisme voor die de getroffen bevolking betrekt om de reactie op een ramp te verbeteren. Het systeem maakt gebruik van het potentieel van de getroffen bevolking om als gedistribueerde, actieve sensoren de rampsituatie te beoordelen. Op deze wijze kunnen ze zichzelf in veiligheid brengen, terwijl ze helpen om snel een duidelijk beeld van de ramp te vormen zonder de reeds hoge werkdruk van de hulpdiensten te verzwaren. De studie toont aan dat dit mechanisme in staat is om de werkdruk van de hulpdiensten te verlagen en om de effectiviteit van rampbestrijding te verbeteren. Door betere situatiebewustzijn van het rampgebied, kunnen humanitaire hulp en reddingsactiviteiten effectiever uitgevoerd worden waarbij slachtoffers sneller dan voorheen gered kunnen worden. Derhalve kan het in dit proefschrift voorgestelde systeem de basis vormen voor een volgende generatie rampenbestrijdingssystemen?.

Gerelateerde berichten:

Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *