Recherchegame maakt valkuilen in opsporingsproces zichtbaar

Het gebruik van serious games kan rechercheteams helpen om mogelijke valkuilen in het opsporingsproces zichtbaar te maken en trainen hiermee om te gaan. Dat concluderen onderzoekers van Crisislab op basis van een?onderzoek?waarin gekeken is hoe leidinggevenden van Teams Grootschalige Opsporing (TGO’s) in een serious game omgaan met onder andere tunnelvisie. TGO’s zijn rechercheteams die zich bezighouden met zwaardere misdrijven. In de serious game werd het gevaar van tunnelvisie dermate goed onderkend dat eerder het omgekeerde effect optrad: de rechercheteams waren geneigd te weinig focus aan te brengen in het opsporingsonderzoek en teveel opties door te rechercheren. Voor andere, waarschijnlijk mindere bekende, valkuilen bleek de opsporingspraktijk nog wel vatbaar, zo bleek uit de serious game. Zo zochten de teams overwegend naar bekrachtigend bewijs, werd er vaak onbewust gebruik gemaakt van ingesleten vuistregels en was er sprake van ‘informatiezucht’ Deze valkuilen werden door de serious game goed zichtbaar.

Het afgelopen decennium is binnen de Nederlandse opsporingspraktijk veel aandacht besteed aan het beter kunnen onderkennen en voorkomen van tunnelvisie, met name bij de maatschappelijk ‘zwaarder’ ervaren misdrijven. Aanleiding hiervoor was onder meer het onderzoek van de commissie Posthumus uit 2005 naar de oorzaken van een onterechte veroordeling in de Schiedammerparkzaak. Naar aanleiding hiervan is voor de politie het Programma Versterking Opsporing opgestart dat de kwaliteit van de opsporing moet vergroten door onder andere tunnelvisie aan te pakken.

Op basis van interviews en tien serious games, waarin Teams Grootschalige Opsporing in hun gebruikelijke werkomgeving en onder realistische omstandigheden een moordzaak moesten oplossen, concluderen de onderzoekers dat het gevaar voor tunnelvisie breeduit herkend en onderkend wordt. De keerzijde is echter wel dat men uit angst om te ‘tunnelen’ onderzoekscapaciteit verspilde tijdens het spelen van de serious game. In zeer beperkte mate werd namelijk focus aangebracht in het opsporingsonderzoek. Op basis van de serious game concluderen de onderzoekers bovendien dat de opsporing voor andere procesvalkuilen vatbaar lijkt. Zo was tijdens het spelen van de game een zekere vorm van informatiezucht zichtbaar, werd veel impliciet besloten op basis van vuistregels en stereotypen en werd er niet actief gezocht naar ontkrachtend bewijs.
De onderzoekers menen dat serious games bruikbaar zijn voor onderzoek naar besluitvormingsprocessen door leidinggevenden van TGO’s. Daarnaast wordt geconcludeerd dat het gebruik van deze games een nuttige bijdrage kan leveren aan rechercheopleiding- en training: het maakt procesmatige valkuilen bij het opsporingsonderzoek voor rechercheurs inzichtelijk op een leuke, goedkope en arbeidsextensieve manier en levert bovendien waardevolle inzichten op om onderwijs en training verder te verbeteren.

Bronnen:?Perssupport?(in de reeks Politiekunde van het Programma Politie en Wetenschap), ANP, NOS

Gerelateerde berichten:

Tagged with →  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *