Crisis Text Line

Een meisje dat ze nooit eerder had ontmoet veranderde het leven van Nancy Lublin en dat van duizenden andere mensen. Nancy is de CEO van DoSomething.org. Het is een van ’s werelds grootste hulporganisaties voor jongeren. Het is groter dan de nationale padvindersorganisatie in de Verenigde Staten. Ze communiceerden eerst via SMS, de manier van communiceren onder jongeren van een paar jaar geleden. Ze runden in een jaar meer dan 200 campagnes, van pindakaas inzamelen tot Valentijnskaarten maken voor ouderen die aan huis gekluisterd zijn. Ze haalden 200.000 potten pindakaas op en meer dan 365.000 Valentijnskaarten. Maar ook kregeen ze tientallen sms’jes terug die niets met pindakaas of honger of oudere mensen te maken hadden. In plaats daarvan gingen ze over gepest worden of over verslaafd zijn aan joints. Het allerergste sms’je dat we ooit ontvingen, was: “Hij blijft me verkrachten. Het is mijn vader. Hij zegt dat ik het aan niemand mag vertellen. Bent u daar?”

Ze geloofden niet wat ze hoorden. Ze geloofden niet dat er zulke gruwelijke dingen met iemand gebeurde en dat ze het deelden — iets dat zo intiem en zo persoonlijk was. Hier moesten ze iets mee doen en toen werd Crisis Text Line gelanceerd, eerst op kleine schaal in Chicago en El Paso — met een paar duizend mensen. Maar na vier maanden zaten ze op alle 295 netnummers in Amerika. Om dit in perspectief te plaatsen: met nul marketing bereikten ze een grotere groei dan toen Facebook werd gelanceerd. Inmiddels is de dienst via diverse tekstkanalen te gebruiken zoals Twitter, WhatsApp of e-mail.

Bekijk onderstaand filmpje voor het volledige verhaal:

Bronnen: CrisisTextLine