Gamergate

Een spel als ”GTA 5″ kent al lange tijd veel controverse. Kan het leiden tot geweld? Onder andere ISIS maakt er gebruik van om te recruteren.

Binnen korte tijd zijn drie vrouwen uit de game-industrie ondergedoken. Wat is Gamergate nu eigenlijk?

Brianna Wu maakt iPhone- games. Op een dag plaatste ze een paar plagerige plaatjes over boze gamers op Twitter. Een paar dagen later moest ze onderduiken.
Dat gamers rancuneus zouden reageren was te verwachten. Maar de situatie escaleerde toen hackers het adres en andere persoonlijke informatie van Wu op internetfora verspreidden. Een fenomeen dat onder internet trollen bekend staat als Doxing. Niet lang daarna ontving Wu een concrete doodsbedreiging.

Binnen korte tijd zijn er nu drie vrouwen uit de game-industrie ondergedoken.

Gamemaker Zoe Quinn moest haar huis in augustus verlaten na bedreigingen van verkrachting en moord. Feministe en blogger Anita Sarkeesian zei vorige week een lezing af, nadat iemand had gedreigd een bloedbad aan te richten op de de Utah State University waar ze zou spreken. Sarkeesian maakte meerdere YouTube-filmpjes over seksisme binnen games.

De bedreigingen zijn de uitwassen in een internet-discussie over gamecultuur die al twee maanden woed, onder de hashtag ‘GamerGate’. Betrokken gamers zeggen dat ze de integriteit van gamejournalisten aan de kaak willen stellen. Zij zouden de ontwikkelaars van alternatieve (of ‘feministische’) spellen voortrekken in hun recensies. Anderen zien in de GamerGate-beweging vooral een aanval op vrouwen in de game-industrie.

NRC Handelsblad geeft beknopt antwoord op vijf vragen over deze gamestrijd:

1 Wie zitten er achter GamerGate?
Dat is lastig te zeggen. Sommige gamers maken zich zorgen over de nauwe banden tussen journalisten en ontwikkelaars. Maar tussen tussen de ‘gamergaters’ zitten ook mensen met minder nobele bedoelingen: vrouwenhaters en complotdenkers met bizarre theorieën. Zo zouden feministen zichzelf bedreigen om de GamerGate-beweging verdacht te maken.
De discussie vindt grotendeels plaats op Twitter. Maar ook in de minder bekende hoekjes van het internet, zoals de anonieme internetfora 4Chan en 8Chan, is GamerGate het gesprek van de dag. Het zijn de plekken waar adressen van journalisten en ontwikkelaars worden gelekt en lastercampagnes voorbereid.

Het Amerikaanse tijdschrift Forbes noemt GamerGate de IS van de computerspelletjeswereld en de FBI bemoeit zich er nu ook mee. In eerste instantie begon de beweging als een clubje dat vindt dat de ethiek in de computerspelletjesjournalistiek te wensen over laat. Maar eigenlijk is het gewoon een uitlaatklep van boze, blanke mannen die maandenlang alles en iedereen die een vooruitstrevend geluid laten horen op een heel nare manier lastigvallen, aldus Forbes.Een leider is er niet.

2 Hoe begon GamerGate?
Niemand weet precies meer hoe het begon. Seksisme tegen vrouwelijke gameontwikkelaars is niet nieuw. Maar de vlam sloeg in de plan op een blog, eind augustus. Toen werd gamemaker Zoe Quinn zwartgemaakt door haar ex-vriend Eron Gjoni. Quinn zou tijdens hun relatie met gamejournalisten zijn vreemdgegaan, in ruil voor positieve recensies voor haar spellen.
Diezelfde maand bracht Quinn de game Depression Quest uit. Het is een verhalend spel waarbij je in de huid kruipt van iemand met depressie. En nu kwam, volgens de gamergaters, ineens naar buiten dat Quinn en journalisten op de meest banale wijze samenspanden om deze game te promoten: seks voor aandacht.
Nu er drie vrouwen met de dood zijn bedreigd, is het moeilijk om de beweging los te zien van de discriminatie van vrouwen. ,,Wie #gamergate steunt, steunt impliciet het intimideren van vrouwen”, tweette de bedreigde Anita Sarkeesian gisteren.

3 Is discriminatie van vrouwen nieuw in de game-industrie?
Nee. De gamewereld wordt gedomineerd door mannen. Discriminatie is een terugkerend probleem. Toen gamejournalist Samantha Allen in juli, nog vóór GamerGate, kritieke uitte op een gamesite vanwege het grote aantal mannelijke recensenten, werd zij lastiggevallen tot ze zich terugtrok uit de journalistiek. Weggepest.
Een tweet van de bedreigde Brianna Wu maakt duidelijk hoe gespannen de verhoudingen zijn: ,,Mijn grootste angst is dat dit de nieuwe status quo zal zijn voor vrouwen die games ontwikkelen”.
Steeds meer vrouwen gamen: 48 procent van de gamers is vrouw, volgens een rapport van de Entertainment Software Association. Er zijn veel meer volwassen vrouwen die gamen (36 procent) dan minderjarige jongens (17 procent) – de traditionele doelgroep. Vrouwen gebruiken vaak wel een mannelijk pseudoniem, om niet te worden lastiggevallen.

4 Zijn alleen vrouwen doelwit?
Vrouwen krijgen het het zwaarst te verduren, maar ook de mannen die het opnemen voor vrouwen moeten het ontgelden. In de woorden van de gamergaters zijn dat ‘social justice warriors’, moraalridders.

5 Waarom reageren de gamers zo heftig?
Volgens sommige commentatoren gaat het debat in de kern niet over vrouwen of journalistiek, maar is het een cultuurslag tussen innovatieve gamebouwers en conservatieve gamers.
De game-industrie emancipeert. Steeds meer mensen – mannen én vrouwen – maken spellen over onconventionele onderwerpen zoals depressie of verlies. Dat past niet bij het beeld dat traditionele gamers van games hebben. Het bestaan van deze alternatieve games is een bedreiging voor hun identiteit.
,,Gamers zijn voorbij”, schreef de Britse gamejournaliste Leigh Alexander in een veelbesproken artikel. ,,Dat is waarom ze zo kwaad zijn.” Gamergaters hebben haar portret onlangs in een foto van een nazipartij gefotoshopt.

The police just came by. Husband and I are going somewhere safe. Remember, #gamergate isn’t about attacking women. pic.twitter.com/ZU6oEVxMGL

– Brianna Wu aka LW3 (@Spacekatgal) October 11, 2014

‘De politie is net geweest. Man en ik gaan naar een veilige plek.’ Dit bericht plaatste Brianna Wu onlangs op Twitter, nadat een anonieme twitteraar haar woonadres bij de stad Boston had onthuld en haar en passant bedreigde. Nu was Wu de dreigementen wel gewend, maar de combinatie met haar adres deed haar schrikken. “Laat het glashelder zijn: ik ben bang geworden door de doodsbedreigingen,” zegt ze.

To the women out there scared to make games because they see this happening, I swear – WE WILL CHANGE THIS CULTURE FOR YOU.

– Brianna Wu aka LW3 (@Spacekatgal) October 11, 2014

Want waar heeft Wu die dreigementen aan te danken? De simpele versie: ze is vrouw, ze maakt met succes computerspelletjes met veel vrouwelijke karakters en ze maakt zich sterk voor een verbeterde positie van vrouwen in de door mannen gedomineerde computerspelletjeswereld. Die vooruitstrevendheid wordt haar door een uiterst conservatieve stroming in de gamewereld, GamerGate, niet in dank afgenomen. Zo’n 76 procent van de banen in de computerspellenwereld wordt ingenomen door mannen.

Een tegenstander van Wu opende op Twitter een account met de naam ‘Death to Brianna’ – dood aan Brianna. Het account is verwijderd, de dreigementen die erop geuit werden zijn ernstig. ‘Je hebt een waardeloos spelletje gemaakt. Niemand die het erg vindt als jij doodgaat,’ is nog een van de mildere dreigementen. Maar er staat ook op dat ze verkracht zal worden, dat als ze kinderen heeft die ook hun leven niet zeker zijn. En dan: ‘Weet je wat, bitch. Ik weet waar je woont. Jij en Frank wonen aan…’ Toen was voor Wu de maat vol.

Een analyse van het Twitterverkeer van zo’n 300.00 tweets (of bekijk een grotere versie met namen). Links staan pro-Gamergate mensen, rechts anti. Elk stipje is een persoon en zo zie je dat ook veel personen niet verbonden zijn in de discussie. In het midden zie je slechts een paar mensen die verbonden zijn met beide kampen, maar verder staan ze recht tegenover elkaar.

Ook de Gamergate groep verdedigt hun opinie en gedrag, omdat zij vinden dat de gamerswereld de verkeerde kant op gaat. Zie bijvoorbeeld onderstaande poster:

Bronnen: NRC Handelsblad (20 okt 2014), Het Parool (18 okt 2014), AD, Wikipedia, TheGuardian, Medium, IB Times