Categoriearchief: Publicaties

De uitzondering op de regel. Over ambtenaren in de openbaarheid

Baetens, T., T. J?tten & J. Maessen (2013). De uitzondering op de regel. Over ambtenaren in de openbaarheid. Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Den Haag.

?Fantastisch dat we actief aan de slag gaan met social media! Maar ??n ding: zou jij daar op jouw dossier niets mee willen doen? Dat ligt nogal gevoelig.? Deze ? waargebeurde ? conversatie tussen een ambtenaar en zijn manager legt precies de paradox bloot rond ambtenaren in de openbaarheid, waar EMMA in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam een onderzoek naar verrichtte.

Enerzijds erkennen ambtenaren het belang van een transparante en interactieve overheid, anderzijds zijn ze heel goed in staat uit te leggen waarom ze zich hier in veel gevallen niet naar (kunnen) gedragen. Dat blijkt uit ons verkennende onderzoek De uitzondering op de regel, waarin we hebben gekeken naar het gedrag van ambtenaren in de openbaarheid en de factoren die hierop van invloed zijn. Dat deden we aan de hand van een literatuuronderzoek, een enqu?te onder 1.522 Rijksambtenaren, een social media-analyse van ambtelijk gedrag en een tweetal expertsessies.

Naar binnen gericht professioneel netwerk
Wat doen ambtenaren in de openbaarheid en wat zijn hun motieven? Of, als ze niet in de openbaarheid treden: welke obstakels houden hen dan tegen? Uit de enqu?te bleek dat iets meer dan een vijfde van de 1.522 ondervraagde ambtenaren het afgelopen jaar in de openbaarheid is getreden, zowel op online als offline platforms. Onze data-analyse laat zien dat hogere inkomens en opleidingen relatief vaker naar buiten treden, net als ambtenaren met bepaalde functieomschrijvingen (bijvoorbeeld internationaal werk en beleidsontwikkeling). Wel blijft het online netwerk van twitterende ambtenaren een naar binnen gericht professioneel netwerk: vrijwel alle actoren zijn (direct of indirect) verbonden aan de overheid; het maatschappelijke middenveld ontbreekt.

Ambtelijke dilemma?s
Ambtenaren herkennen dit beeld. Hun verklaringen over het feit dat slechts een klein gedeelte van hun beroepgroep in de openbaarheid treedt, hebben we opgedeeld in vier categorie?n:

  1. Politiek-bestuurlijk: Ondanks dat de samenleving steeds horizontaler geori?nteerd is, blijven binnen de overheid verticale structuren zichtbaar. ?We zijn er voor de samenleving, maar werken voor de minister?, aldus een ambtenaar tijdens de expertsessie.
  2. Maatschappelijk: De overheid ligt onder een vergrootglas, vooral in de nieuwe media. En in hoeverre is de netwerksamenleving ge?nteresseerd in lineaire beleidsprocessen?
  3. Media: Er bestaat een paradoxaal verband tussen een interactieve en snelle overheid enerzijds en een betrouwbare en precieze overheid anderzijds. Het is niet altijd even gemakkelijk om de berg aan (digitale) informatie (snel) te duiden en hierop in te spelen.
  4. Priv?: Niet iedere ambtenaar wil even herkenbaar zijn als ambtenaar. Hoe ver kun je gaan in het verspreiden van je eigen mening over maatschappelijke kwesties? Sommige ambtenaren zien dit overigens juist als manier om hun carri?re een boost te geven.

Paradox
Blijkbaar zijn ambtenaren het wel eens met de opvatting dat de overheid moet kantelen en zich de horizontale structuur eigen moet maken. Hun daadwerkelijke gedrag sluit hier echter niet bij aan. Hun dossier ligt gevoelig, de samenleving is er druk over in gesprek, niets doen lijkt misschien de veilige oplossing. Kunnen we dat ook omdraaien? Hoe kunnen ambtenaren op een positieve manier onderdeel worden van het gesprek en hun kennis delen? Dat is de uitdaging voor de komende jaren.

‘X’ no longer marks the spot – Transforming the public sector using geospacial insight

Deloitte (2012). ”X’ no longer marks the spot. Transforming the public sector using geospatial insight’. A Deloitte analytics paper, Londen, UK.

Opsporing 2.0: Met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing

Vries, A. de & A. Kernkamp (2012). Opsporing 2.0: met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing. TNO, Delft.

Hieronder onze publicatie “?Opsporing 2.0: met massa meer massa. Een whitepaper over crowdsourcing in opsporing”.

TNO Whitepaper Crowdsourcing Opsporing

Crowdsourcing (Wikipedia definitie)

Crowdsourcing?is een?Engelstalig?neologisme, gebruikt om een recente ontwikkeling aan te duiden, waarin organisaties (overheid, bedrijven, instituten) of personen gebruikmaken van een grote groep niet vooraf gespecificeerde individuen (professionals, vrijwilligers, ge?nteresseerden) voor?consultancy,?innovatie, beleidsvorming en?onderzoek.?Hoewel?crowdsourcing?niet noodzakelijk via het internet hoeft te gebeuren, is dit wel de meest gebruikte manier. De crowdsourcingfilosofie kwam dan ook begin 21e eeuw op gang, ten tijde van het?web 2.0, onder meer door het boek?The Wisdom of Crowds?van?James Surowiecki.[1]?Het is een ontwikkeling die voortvloeit uit de eerdere ontwikkeling van?user-generated content. De term werd het eerst gebruikt door?Jeff Howe?in Wired en ontstond uit een samenvoeging van de term?outsourcing?met?crowd, het Engelse woord voor menigte.

Twitterende wijkagenten en de beleving van burgers. Een onderzoek naar de effecten van een twitterende wijkagent

Veltman, L. (2011). Twitterende wijkagenten en de beleving van burgers: een onderzoek naar de effecten van een twitterende wijkagent. Universiteit Twente (Public administration) en Politie Groningen.

Sociale Media: Wat kan en moet de Politie ermee? – Voer voor kwartiermakers

Thaens, M. & A. Meijer (2012). Sociale Media: Wat kan en moet de Politie ermee?. In: P. Reenen, van (Ed.), Voer voor kwartiermakers. Wetenschappelijke Kennis voor de inrichting van de Nationale Politie (pp. 191-205). Politie en Wetenschap, Apeldoorn