Tagarchief: rechtspraak

Rechtspraak via de Blockchain?

ethereum

Het belangrijkste doel van Ethereum, een platform voor blockchain technology, is het gebruik van?volledig gedecentraliseerde ‘slimme contracten’. Onderstaand verslag laat zien hoe?dergelijke smart contracten in Solidity te realiseren zijn, de ‘contact codetaal’ van Ethereum. Om de technology beter te kunnen verkennen heeft Nikolaos bij TNO de rechtbank?als voorbeeld genomen, in dit geval gestoeld op het Amerikaanse model (het judge-jury, ofwel adversarial model). Civielrechtelijke zaken worden berecht volgens het hoor en wederhoor systeem met rechter (onpartijdig persoon) en een groep (juryleden) en de partij die volgens dit onpartijdige gremium de beste zaak voorlegt krijgt het gelijk (en dus de waarheid van dat moment) aan zijn zijde. Dit is in tegenstelling tot de straferchtzaken waarin het ‘inquisitorial’ systeem gebruikt wordt, waarin de?rechtbank probeert absolute feiten de uitkomst van de zaak te laten bepalen. De gemaakte applicatie is in?essentie gewoon een partij die een ander voor de rechter daagt de zaak bespreekt met voors en tegens. De partij die de?jury overtuigt met steekhoudende argumenten of bewijs zal hun stemmen winnen en als gevolg de zaak. De toegestane interactie?die elke stakeholder?in het systeem heeft is een overdraagbare ’token’ die we in dit geval ‘rechtvaardigheid’ zullen noemen. Het systeem kent ook wat wisselgeld (‘Ether’) voor de rechter en juryleden dat als onderpand gebruikt wordt, om ervoor te zorgen dat ze de zaak niet zullen verlaten zonder echt deel te hebben genomen.

De auteur, Nikolaos, benadrukt nog wel even dat hij niet wil suggereren?dat de rechtspraak en alle juridische entiteiten ineens vervangen zouden moeten worden door anonieme internet gebruikers via het Ethereum platform. Het is slechts een vingeroefening, een showcase om met een Ethereum applicatie te experimenteren.?Het gaat om een nieuwe vorm van cryptogeld of beter nog een waardetransactie, in dit geval een ‘recht’, dat middels een digitale democratische organisatievorm van iets dat we nu kennen in de echte wereld met een?administratief transactieproces van ‘contracten’.

Een voorbeeld van het?Ethereum contract in versimpelde natuurlijke (computer)taal

  1. De aanklager?initieert de zaak.
    1.1 Benoem een ??penningmeester.
    1.2 Benoem een gedaagde.
    1.3 Geef het adres van de uitwisselbare ‘recht’ token.
    1.4 Stel een aantal initi?le variabelen (beschrijving van de zaak, aantal debat rondes, etc.).
    2. Beide?partijen komen overeen een?rechter te benoemen.
    2.1 Indien de rechtbank?vol is kan niemand meer?worden toegevoegd.
    2.2 Niemand behalve de eiser en gedaagde kan een rechter toevoegen.
    2.3 Geen rechter kan twee keer worden toegevoegd.
    3. Juryleden voegen zich toe aan de jury.
    3.1 Indien de jury vol is kunnen geen juryleden meer worden toegevoegd.
    3.2 Een jurylid kan niet twee keer worden toegevoegd.
    4. Alle partijen vragen hun?voorafbepaalde hoeveelheid ‘recht’ op.
    4.1 De juryleden en rechters moeten een vooraf bepaalde hoeveelheid Ether?sturen?aan?de penningmeester als onderpand voor deelneming.
    De aanklager en gedaagde?geven beide om de beurt verklaringen af in een aantal debat rondes.
    5.1 Het debat proces kan niet starten voordat alle deelnemende?partijen hun rol hebben aangenomen.
    5.2 Geen enkele partij kan voor zijn beurt spreken.
    5.3 Elk argument kost ??n eenheid van ‘recht’.
    5.4 Aan het einde van elke ronde wordt gewisseld van?partij.
    6. Rechters kunnen op elk moment inbreken op de?ingediende argumenten.
    6.1 Iedere onderbreking van de rechter kost ??n eenheid van ‘recht’.
    7. Juryleden stemmen over de uitkomst van de zaak.
    7.1 Juryleden mogen pas stemmen als het proces van debatteren is afgesloten.
    7.2 Elke stem kost ??n eenheid van ‘recht’.
    8. Stemmen worden geteld en de winnende partij wordt?aangedragen
    8.1 De procedure van het tellen van stemmen kan niet worden starten als de stemming nog niet is?gesloten
    9. Afgesproken vergoedingen worden vrijgegeven aan oa. de rechtbank en jury.
    10. De zaak wordt afgesloten.

Bronnen: Rapport

Online muziek: wanneer is het wettelijk bedreigend?

musicthreat
Wanneer zijn?(online) muziek of liedteksten zo bedreigend dat de wet wordt overtreden?

Het internet staat?bomvol met harde taal op blogs en fora en er zijn veel gewelddadige YouTube-kanalen gewijd aan de donkere en bijzondere fantasie?n. Maar wanneer moeten dreigingen serieus genomen worden?

Het Hogere gerechtshof in de Verenigde Staten heeft zich ook weer eens gebogen over die vraag.

Enige jurisprudentie was er wel, zoals?Anthony Elonis?uit Pennsylvania die in 2010 werd veroordeeld voor het bedreigen van zijn vrouw op Facebook (ontvoering en moord). Elonis kreeg 44-maanden en schreef tientallen berichten in de vorm van dichterlijke rapteksten, die hij nabootste van nummers van rapper Eminem. Die spreekt immers ook in zijn nummers over het verkrachten en doden van zijn, inmiddels ex-vrouw, Kim. Het gerechtsdossier beschrijft hoe gedetailleerd Elonis “iemand” zijn vrouw zou laten doden met een mortiergranaat en ermee wegkomt, en in een ander bericht op de?Facebook wall van zijn schoonzus praat hij over het gebruiken van zijn zoon die voor de “moedermoord” op Halloween een masker van haar zou dragen. Het gerecht zat niet alleen met?vragen over hoe serieus je deze online bedreigingen nu moet nemen, maar ook of deze bedreigingen gezien kunnen worden als kunstzinnige uitingen. Donkere en soms gewelddadige uitingingen zijn bovendien?een deel van de internetcultuur, waardoor het moeilijk is om onderscheid te maken tussen een onschuldige ziekeling, een creatieveling of?gevaarlijke dreiger.

Timothy Zick, hoogleraar aan de William & Mary Universiteit in Williamsburg, legt uit:?”Als de dreiging op muziek is gezet, of gerapt wordt, kan het nog steeds gestraft worden? Het antwoord is ja, zolang aan de norm is voldaan. Alleen het toevoegen van rijm,?muziek [of beweren dat het kunst is] is niet voldoende om je tegen vervolging te beschermen. “. Wel is het zo dat dit soort uitingen?zelden vervolgd worden als ze bijvoorbeeld in de muziek worden gebruikt, en echte bedreigingen zijn lastig te bewijzen. Bedreigingen hebben een nauwe?definitie, waarin het doelwit ernstige emotionele nood moet voelen of waarbij ernstige fysieke schade dreigt en deze persoon ook aangifte moet doen, waarbij aan de jury of rechtspraak wordt overgelaten of de opmerkingen volgens het recht?bedreigend kunnen zijn.

Online bedreigingen zijn vaak grimmiger. Bijvoorbeeld vrouwen en minderheden krijgen?bijvoorbeeld op Twitter?veel dreigingen over zich heen?online, maar boeken zelden resultaat als ze er aangifte van doen. Ook kinderen zijn gevoelig voor het groeiende probleem van cyberpesten, dat grote gevolgen kan hebben?voor hun leven, in sommige gevallen zelfs kan leiden tot zelfmoord (gepeste kinderen hebben een dubbele kans). Social media platformen worstelen nog steeds, getuige de Safety Centers?waarin ze een aanpak zoeken samen hun?eindgebruikers. Zelfs wanneer expliciet gewelddadige bedreigingen worden gemeld aan de politie, worden?ze vaak niet serieus genomen en afgedaan als grappen of loze dreigementen.

Online communicatie wordt nu eenmaal anders behandeld. Het is veel moeilijker om de intenties en emoties van een poster?vast te stellen. Zick legt uit: “De doctrines in de VS zoals in het First Amendment staan zijn ontwikkeld met de fysieke ruimte in het achterhoofd – de zender en ontvanger?is daarbij in dezelfde ruimte.?Deze fysieke nabijheid be?nvloedt de manier waarop zaken als het aanzetten tot geweld, bedreiging en intimidatie worden?ervaren, ook door getuigen, en ook hoe ze in het licht staan van doctrines over vrijheid van mening.” Er zijn in de VS drie federale wetten en tientallen staatswetten die toegepast kunnen worden op online berichten?en ze hebben grotendeels betrekking op cyberstalking, cyberbulling of cyberharassment. Maar die wetten verschillen per staat en zijn niet altijd expliciet genoeg over internet of andere digitale communicatie, en zien die vormen gewoon als een ander type straat, kroeg of klaslokaal waarin de communicatie?plaatsvindt.

Zick geeft toe dat het erg lastig is om kunst en bewuste gewelddadige intenties uit elkaar te trekken. Hij vroeg zijn studenten daarom om teksten te beoordelen uit liedjes die opgeschreven zijn op papier te vergelijken met uitgesproken teksten tijdens een optreden. “Die context maakt al verschil. Veel studenten waren minder zeker na het beluisteren en bekijken van de optredens,?zowel over de vraag of de artistieke elementen ertoe deden en over de vraag of de norm was overschreden,” zei hij.

Het Hooggerechtshof zou kunnen besluiten om het zekere voor het onzekere te nemen en de kant van de vrijheid van meningsuiting te kiezen. In dat geval moet bewezen worden dat de afzender van de boodschap echt?van plan is iemand wat aan te doen. Het alternatief is dat de dreiging een misdrijf is als, in het Amerikaanse rechtssysteem, een “‘redelijk persoon’ de berichten?als bedreigend zou?beschouwen.”. Zick zegt erover: “Aan de ene kant willen we kunstvormen als rap niet?in gevaar brengen. Aan de andere kant willen we niet te laat handelen als mensen hun bedreigingen als artistieke uitingen plaatsen”, zei Zick.

Bronnen: Thinkprogress.org