Tagarchief: dreiging

WATCH Nederland

WATCH Nederland, meldpunt en onderzoeksbureau inzake seksuele uitbuiting minderjarigen in Nederland, is opgezet vanuit een samenwerkingsverband tussen Terre des Hommes (een NGO die sinds een halve eeuw opkomt voor kinderrechten), FIER (expertise- en behandelcentrum voor slachtoffers van kinder- en mensenhandel) en CKM (Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel). Het team bestaat uit een oud-rechercheur, een jurist, criminologen, een data-analist en forensisch ict-specialisten. WATCH NL wordt gefinancierd uit particuliere giften, waaronder een substanti?le bijdrage van de Postcodeloterij.

WATCH NL is sinds een jaar actief met o.a. een 24/7 hotline voor het melden van vermoedens van loverboys/mensenhandel, en via de website?www.watchnederland.nl. WATCH NL ontving in haar eerste bestaansjaar 131 meldingen van vermoedelijke mensenhandel, met name over seksuele uitbuiting van minderjarigen in Nederland. 61 van die meldingen hebben geleid tot eigen onderzoek door WATCH NL.?Na bewijsveredeling en ?stapeling werden hiervan 53 zaken overgedragen aan de politie.

WATCH Nederland verricht ook proactief onderzoek. Met lokprofielen, lokadvertenties en onderzoek naar het online aanbod worden mensenhandelaren, loverboys, jongensprostitutiepooiers en hun klanten en kindersekstoeristen in kaart gebracht. Men vult de dossiers met online informatie uit openbare bronnen en door te rechercheren op straat. Terre des Hommes werd eerder bekend met de inzet van het virtuele Filipijnse lokmeisje Sweetie. Daarmee werden meer dan duizend online kindermisbruikers uit alle hoeken van de wereld opgespoord. Met Project WATCH speurt TdH naar kindersekstoeristen in Aziatische vakantieregio?s. WATCH ontwikkelt nu zelflerende robotprogramma?s die zelfstandig duizenden gesprekjes gaan aanknopen met mannen die reageren op dubieuze advertenties. Als ge?nteresseerde mannen na een overduidelijke waarschuwing van het ‘meisje’ over haar leeftijd doorzetten, krijgen ze een melding in hun beeldscherm. Op dit moment worden potenti?le klanten benaderd en daarna gewaarschuwd door middel van realistische nepadvertenties,?en informatie wordt met politie en justitie gedeeld.

Tot veroordelingen heeft het werk van Watch NL nog niet geleid. Wel zijn Nederlandse pedoseksuelen in het buitenland op heterdaad betrapt en aan de autoriteiten overgedragen, en zijn in Nederland in samenwerking met lokale hulpverleningsinstanties meerdere minderjarige slachtoffers uit onveilige situaties gehaald.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=18&v=Zedtz0BVVck

WATCH Nederland wil de vraag naar seks met kinderen stoppen en de personen die minderjarigen seksueel uitbuiten en misbruiken ontmoedigen en frustreren.?Dat doen ze?onder andere met?het uitpluizen van verdachte seksadvertenties, het inzetten van priv?detectives op locatie, online lokprofielen, interventies en publiciteitscampagnes. Ze onderscheppen potenti?le klanten en schrikken hen af met persoonlijke waarschuwingen.

Waarom is WATCH Nederland nodig?
WATCH Nederland is in het leven geroepen omdat steeds meer minderjarigen, vooral pubers, slachtoffer worden van loverboypraktijken. Er zijn zelfs al zaken bekend van kinderen van elf jaar die gedwongen seks hebben tegen betaling. De digitalisering van onze samenleving heeft geleid tot een explosieve groei van de handel van loverboys. Loverboys plaatsen hun slachtoffers onder valse naam en leeftijd in sekscontactadvertenties.
Wanhopige vaders, moeders of voogden kunnen vaak bij niemand terecht. Wie hulp zoekt bij de politie komt soms niet, of niet op tijd, terecht bij de juiste rechercheurs, de mensenhandelspecialisten. De politie heeft bovendien niet altijd de mankracht, middelen en mogelijkheden om achter een loverboy aan te gaan of een slachtoffer op te sporen. Dat is waar WATCH Nederland inspringt. Door middel van online rechercheren en de inzet van priv?detectives gaan wij op zoek. De informatie die we vinden, delen wij altijd met de politie.

Hoe werkt WATCH Nederland?
Bij WATCH Nederland kunnen ouders, verzorgers, familie, vrienden, kennissen en ieder ander die vermoedt dat een minderjarige slachtoffer is van een loverboy, hun signalen delen. De observatie- en actie-unit van WATCH Nederland volgt signalen op en doet zowel online als offline onderzoek naar loverboypraktijken. Forensische onderzoekers zoeken online?naar verdachte advertenties en?sporen met nepprofielen op?social media, fora en in chatrooms ronselende loverboys op.?WATCH Nederland onderhoudt?contacten met mensenhandelspecialisten bij de Nationale Politie en zoekt de samenwerking met regionale meldpunten. Als het signaal uiteindelijk voldoende aanknopingspunten biedt, draagt WATCH Nederland de zaak over aan de politie of het Openbaar Ministerie. WATCH Nederland is 24/7 bereikbaar per mail en telefoon.

Samenwerking met politie en justitie
WATCH Nederland biedt met haar activiteiten ondersteuning aan de politie en het Openbaar Ministerie, met name als het aankomt op de inzet van middelen, bevoegdheden en/of mankracht. Denk hierbij aan het verifi?ren van meldingen en het online afschrikken van potenti?le klanten van minderjarigen. WATCH Nederland onderhoudt nauwe contacten met de mensenhandelspecialisten van politie en het openbaar ministerie en draagt onderzoeksdossiers aan hen over als er sprake is van strafbare feiten, gepleegd door loverboys of hun klanten. WATCH Nederland werkt altijd binnen de wettelijke kaders.

WATCH Nederland krijgt financi?le steun van enkele charitatieve fondsen, die zich richten op menselijke waardigheid, sociale rechtvaardigheid en het verbeteren en veiliger maken van onze samenleving. WATCH Nederland wordt ondersteund door onder meer de Nationale Postcode Loterij en Janivo Stichting.

Gespreksonderwerpen cq juridisch-ethische dillema?s.

Uitlokking?

Zelf stelt WATCH NL dat iedereen online nepprofielen mag aanmaken, ?zolang je je maar niet voordoet als een ander, werkelijk bestaand mens. WATCH Nederland zet profielen van niet-bestaande minderjarigen online. Daarmee lokken we loverboys en (potenti?le) klanten. Wanneer deze personen uit eigen beweging met het lokprofiel contact zoeken en blijk geven van seksuele interesse, doen zij iets wat zij al van plan waren. Wat niet mag is: iemand lokken en verleiden tot iets wat hij/zij anders nooit van plan zou zijn geweest. Onze lokprofielen mogen de ander dus bijvoorbeeld niet vragen of hij zin in seks heeft. Dat is uitlokken.?

Dilemma/bespreekpunt: Is dit een positieve ontwikkeling die getypeerd kan worden als ?preventie van kindermisbruik? of? ?informatie verzamelen t.b.v. politie?? Welke bijdrage kan deze ontwikkeling leveren ?aan opsporing en vervolging?

Benaderen van potenti?le kindermisbruikers ?

WATCH NL doet niet aan naming and shaming: ?WATCH Nederland nagelt kindermisbruikers in Nederland, zoals loverboys en hun klanten, niet publiekelijk aan de schandpaal door namen, foto?s of gegevens te publiceren. WATCH Nederland stuurt (potenti?le) kindermisbruikers, die online seksueel contact zoeken met minderjarigen, wel persoonlijk waarschuwingen?.

Bronnen: WATCH Nederland

Scholen in Leiden dicht vanwege een 4Chan bericht

In de publicatie Lessen uit crises en mini-crises 2013 (publicatie oktober 2014), wordt van elk van?18 kleine?en grotere crises die speelden in 2013?een korte beschrijving?gegeven, waarna een of meerdere dilemma?s aan de orde komen. Het gaat dan?bijvoorbeeld om de rol van procedures, het omgaan met maatschappelijke onrust, de beeldvorming in de media en ook de rol van de sociale media. ?Het gaat er hierin vooral om?cruciale dilemma?s in kaart te brengen en antwoord te geven op de vraag waarom?zaken gaan zoals ze gaan. Niet oordelen, maar verklaren en inzichtelijk maken, is de leidraad.?De publicatie, een vervolg op de editie van 2012, is een initiatief van hetlectoraat Crisisbeheersing van het Instituut Fysieke Veiligheid?(IFV) en de?Politieacademie.?

Dreiging van een school shooting in Leiden

Menno van Duin, Annet Ponjee

Inleiding

Op zondagavond 21 april 2013 wordt via de media bekendgemaakt dat de middelbare scholen en mbo-scholen in Leiden op maandag 22 april dicht blijven. Dit in verband met een dreigement dat er op een school in Leiden een schietpartij zal plaatsvinden. Het bericht leidt tot consternatie in Leiden en de directe omgeving.
Naast de zorgen die de dreiging van een schietincident teweegbrengt, speelt ook de vraag of deze maatregel, het sluiten van scholen, noodzakelijk is, of dat het een overdreven reactie is op het bericht van ?een idioot?. In dit hoofdstuk staat het dilemma centraal tussen ?niets doen? en ?alles uit de kast halen?. Het hoofdstuk is tot stand gekomen op basis van de beschikbare evaluaties en een gesprek met burgemeester Lenferink van Leiden.


Feitenrelaas

In de nacht van zaterdag 20 op zondag 21 april 2013 neemt de politie in Z?rich (Zwitserland) contact op met de politie in Leiden (regionale eenheid Den Haag), omdat op internet een bericht staat waarin wordt gedreigd in Leiden een school shooting te plegen. Op de website 4Chan is het volgende bericht geplaatst:

4chanthreat

?Tomorrow, I will shoot my Dutch teacher, and as many students as I can. It will be on the news tomorrow. It?s a school in a dutch city called Leiden, and for more proof, I will be using a 9mm Colt Defender. I will be carrying a note with me when I go into the school
which will explain why I did it. If the message of the note will not be published, a friend of mine will post it here on 4chan a day later. Oh, and I?m using a proxy, the police is not gonna find me before tomorrow.?

Door de politie wordt de melding serieus opgepakt. Dezelfde nacht nog zet de politie interne opdrachten uit die tot doel hebben een inschatting
te kunnen maken van de ernst van de melding. De districtchef van Leiden informeert zondagochtend 21 april 2013 de leiding van de politie-eenheid in Den Haag en het gemeentebestuur. Afgesproken wordt dat als aan het begin van de middag nog geen zicht is op het IP-adres of een dader, de politie een zogenaamde Staf Grootschalig en Bijzonder Optreden (SGBO) zal instellen. Een SGBO is een team van politiemensen dat doorgaans wordt ingesteld voor de aansturing van
het politieoptreden bij ernstige incidenten, calamiteiten of bijzondere activiteiten.

Om 12.00 uur die zondagmiddag hebben de werkzaamheden die tot dan toe zijn ondernomen nog onvoldoende resultaat gehad en dus start de politie, zoals afgesproken, een SGBO. De Algemeen Commandant (AC) van de SGBO is de districtschef van Leiden.
Rond 14.00 uur besluiten de burgemeester van Leiden en de districtschef (c.q. de AC-SGBO) om met de gebiedsofficier van justitie als driehoek bij elkaar te komen. Op zondagmiddag om 15.30 uur vindt het eerste overleg van de driehoek plaats.

Intussen wordt door de SGBO via de landelijke deskundigheidsmakelaar van de Politieacademie een gedragsdeskundige ingeschakeld. Omdat de eerste deskundige in het buitenland zit en onbereikbaar is, wordt pas zondagmiddag laat een andere gedragsdeskundige bereikt. Deze ontvangt het dreigbericht per e-mail en beoordeelt op basis daarvan (en onder tijdsdruk) dat de bedreiging serieus moet worden genomen. Omdat uit het opsporingsonderzoek van de politie nog geen nadere informatie over de zender van het bericht is gebleken, besluit de driehoek nog diezelfde avond een overleg in te plannen met de schooldirecteuren
van het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs uit Leiden. Immers, deze scholen kunnen op basis van het bericht (waarin gesproken wordt van een ?leraar Nederlands?) tot de doelgroep van de bedreiging worden gerekend. Na overleg met de driehoek besluiten de schooldirecteuren op zondagavond dat hun scholen de volgende dag (22 april) gesloten blijven. Zij informeren hun leerlingen en medewerkers.

Mede doordat het bericht dat scholen gesloten blijven vanwege een dreiging van een schietpartij op de sociale media een grote impact heeft, worden vrijwel alle leerlingen tijdig bereikt. Slechts een enkele leerling blijkt het bericht niet voor maandagochtend te hebben vernomen. Bij alle scholen die gesloten zijn, is zichtbaar politie aanwezig. Onder medewerkers en (ouders van) leerlingen van andere scholen (basisscholen en scholen net buiten Leiden) bestaat enige verwarring waarom hun school niet gesloten is. Sommige ouders nemen geen risico en houden hun kinderen, ook al zitten ze op een andere school,?thuis. Enkele van de schooldirecteuren die niet over de sluiting van de andere scholen ge?nformeerd zijn, besluiten hun scholen eveneens te sluiten.

Rond het middaguur wordt bekend dat er een arrestatie heeft plaatsgevonden in verband met de dreiging van de school shooting. Los daarvan vindt op maandag een nadere analyse plaats van het dreigbericht waarvoor ook andere gedragsdeskundigen worden geconsulteerd. Op basis van hun analyse en nadere informatie uit het opsporingsonderzoek wordt de dreiging die van het bericht uitgaat als minder risicovol beschouwd dan de dag ervoor. Na overleg met de driehoek besluiten de schooldirecteuren dat hun scholen dinsdag weer open zullen gaan. Zowel dinsdag als woensdag zullen bij de scholen nog wel politieagenten
aanwezig zijn.

Maandagavond wordt duidelijk dat de aangehouden verdachte niets met de zaak te maken heeft. Het opsporingsonderzoek naar de afzender van het bericht wordt daarom voortgezet. Op woensdagmiddag 24 april blijkt uit het opsporingsonderzoek dat de persoon die het bericht heeft geplaatst, zich niet in Nederland, maar in Costa Rica bevindt. Daarmee komt er een einde aan de dreiging.

Dilemma

Op het eerste gezicht lijkt hier sprake van ??n dilemma: risico?s nemen (het zal wel loos alarm zijn) of risico?s mijden. Een ?duivels dilemma? noemde de Leidse burgemeester Lenferink het: ?Aan de ene kant is er het risico van overreactie. Aan de andere kant het risico dat je niks doet en er vervolgens iets ernstigs gebeurt. Dat wil je niet op je geweten hebben.? De evaluatie beschrijft het als volgt (Driehoek Leiden, 2013, p. 4):

?Het feit dat het in dit geval ging om een dreiging via internet, die niet heel specifiek was over tijd, locatie en personen, maar wel heel concreet in zijn doel, maakte het tot een, zoals de burgemeester steeds omschreef, duivels dilemma. Welke maatregelen te nemen op basis van een dergelijk internetbericht.?

In dit geval koos men voor het vermijden van de mogelijke risico?s. Daarbij speelde zeker ook mee dat men in Leiden en de regio nog niet eerder met een vergelijkbare situatie te maken had. Wordt de casus nauwkeuriger bekeken en ook datgene wat in de media rond deze casus naar voren kwam wordt meegenomen, dan blijkt echter dat een aantal vragen achter dit dilemma schuil gaat, zoals:
? Wanneer wordt door wie de beslissing genomen om de scholen te sluiten?
? Welke scholen worden gesloten?
? Wat wordt er (door wie en wanneer) naar buiten gecommuniceerd?
? Wat gebeurt er met de basisscholen en andere onderwijsinstellingen in Leiden (en eventueel in de regio)?
? Hoe verhouden zich de rollen van de burgemeester en het OM?

Beslissen in onzekerheid is de kern van crisisbeheersing. Immers, als je alles weet, is er nauwelijks sprake meer van een crisis. Dat verklaart ook dat achteraf velen het wat overdreven vonden dat men tot deze maatregelen overging, maar achteraf is het altijd zo veel makkelijker te adviseren hoe te beslissen!

Mede naar aanleiding van deze casus is in de bestaande Burgemeestersgame (waarin dilemma?s centraal staan) dit voorbeeld opgenomen. Bij een actieve presentatie van deze nieuwe game (Arnhem, 16 april 2014: Digitale verstoring openbare orde) gaf maar een enkeling (van de tientallen aanwezigen) aan dat zij zouden adviseren scholen te sluiten.

Bgame

Analyse

Wie besliste en wanneer?

De directeuren van Leidse middelbare scholen lieten zich die zondagavond door de driehoek de situatie uitleggen. Sommigen zagen sluiting als de enige optie; anderen twijfelden eerst wat. Toch besloten de directeuren die avond eensgezind op basis van de beschikbare informatie dat het beter was hun scholen maandag te sluiten. Terwijl bij velen het beeld leek te bestaan dat de burgemeester ? gezien zijn optreden in de media ? of de driehoek deze beslissing nam, was het feitelijk anders. Ongetwijfeld speelde de driehoek een cruciale rol, maar de formele beslissing lag bij de scholen zelf. Uiteraard lag een gemeenschappelijk?doel ? de veiligheid op de scholen ? achter deze eensgezindheid.

De vraag wie uiteindelijk de beslissing zou moeten nemen (de gemeente of de schooldirecteuren) is relevant. Wij zien in dergelijke situaties nogal eens dat de gemeente c.q. burgemeester een beslissing neemt, in plaats van de meest betrokken partij. Zo gelastte in 2012 de gemeente Veere vanwege de weersverwachtingen het evenement Concert at Sea af, terwijl de organisatie dat eigenlijk zelf had moeten doen. Boeiend zou het natuurlijk zijn geworden als in dit geval de schooldirecteuren een andere afweging zouden hebben gemaakt. Tegelijkertijd is dat niet zo waarschijnlijk als het OM en het gemeentebestuur?eensgezind zijn.

In het volgende ?jaarboek mini-crises? zal dan ook zeker de casus Pinkpop (2014) worden opgenomen. Hier werd ondanks ?alarmweercode rood? het festival niet afgelast en werden de aanwezigen niet ge?vacueerd. Een nadere analyse is hier op zijn plaats.

Uit de evaluatie blijkt dat de samenwerking tussen de driehoek en de schooldirecteuren als goed is ervaren:

?Er was een duidelijk gemeenschappelijk doel: de veiligheid van scholieren, docenten en overig personeel op de scholen. Het besluitvormingsproces rondom de sluiting van de scholen en de informatievoorziening is als zeer open en transparant ervaren. Hierdoor konden de schooldirecteuren een afgewogen besluit nemen en was er vertrouwen in de genomen maatregelen? (Driehoek Leiden, 2013, p. 4).

Welke scholen?

leiden scholen

Op grond van de dreigingsanalyse beperkte de driehoek de dreiging tot het voortgezet en middelbaar beroepsonderwijs. Er werd gesproken over my Dutch teacher wat men vertaalde als mijn leraar Nederlands. Andere scholen ?bleven zo buiten schot?. Die zondagavond kregen de ouders van leerlingen een boodschap: ?wegens omstandigheden zijn morgen alle scholen van Voortgezet Onderwijs en MBO in Leiden gesloten?. Gelet op het dreigement was dit op zich logisch. De dreiging leek eerder gericht op deze scholen dan op bijvoorbeeld een basisschool. Maar of bijvoorbeeld ook het Luzac niet tot de bedreigde scholen?kon behoren, was veel minder zeker. Aanvankelijk was op basis van de dreigingsanalyse een uitzondering gemaakt voor het voortgezet speciaal onderwijs.

?Het besluit van de driehoek om, op basis van de dreigingsinschatting, de focus te leggen op het nemen van maatregelen bij de scholen voor voortgezet- en middelbaar beroepsonderwijs in Leiden had als gevolg dat er geen maatregelen zijn genomen, er geen handelingsperspectief is gegeven en ook niet direct gecommuniceerd is naar andere scholen in Leiden en buurgemeenten? (Driehoek Leiden, 2013, p. 6).

Welke boodschap en welk medium? Het formuleren van een boodschap naar de buitenwacht levert in gevallen als deze misschien nog wel het lastigste dilemma op. Daarbij gaat het vooral om de mate van transparantie. Uit rampsociologisch onderzoek weten wij dat een goede waarschuwingsboodschap dient te bestaan uit een tweetal aspecten. Ten eerste geeft het aan wat het probleem of het risico is en ten tweede welk handelingsperspectief daarbij wordt aanbevolen of verwacht (Quarantelli & Taylor, 1977). Mensen zullen vaak iets vooral doen als ze begrijpen waarom ze het moeten doen. In deze casus was aanvankelijk niet al te grote openheid betracht (zie onder: verhouding OM en burgemeester). ?Wegens omstandigheden? ? de opening van de boodschap van scholen aan hun leerlingen ? is natuurlijk geen formulering die tot grote helderheid bij de ontvangers zal leiden. Een andere school gaf de boodschap: ?Maandag 22 april zijn alle VO-scholen gesloten, dus ook onze school! Er zijn geen lessen. Berichten volgen via de site.? Zie bijgaand persbericht.

Persbericht Alle Leidse scholen voor voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs morgen dicht door dreiging De politie heeft zondag 21 april 2013 een melding gekregen over een mogelijke schoolshooting op zeer korte termijn in Leiden. Er is door een nog onbekende persoon een bericht op een internetsite geplaatst. De gemeente, politie en openbaar ministerie nemen de zaak zeer serieus. Er is besloten om alle scholen voor voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs morgen gesloten te houden. De politie heeft nog niet kunnen achterhalen wie achter het bericht zit. Ook is nog onbekend om welke school en/of locatie het zou kunnen gaan. Gezien de ernst van de dreiging is besloten om geen enkel risico te nemen en blijven alle voortgezet onderwijs en middelbare beroepsonderwijs maandag 22 april dicht. Daartoe is door de scholen in nauw overleg met de burgemeester, de officier van justitie en de leiding van de politie besloten. Maandag 22 april 2013 zullen alle betrokkenen weer bijeenkomen om de situatie nader te beoordelen. De politie zet haar onderzoek onverminderd voort. Leerlingen en hun ouders zijn voor zover mogelijk vanavond reeds ge?nformeerd en zullen via de eigen informatiekanalen op de hoogte worden gehouden. Mensen die over of naar aanleiding van dit bericht informatie hebben voor de politie kunnen bellen met 0900-8844.

Feit is dat de boodschap van de middelbare scholen aan hun leerlingen goed overkwam, ondanks dat de boodschap pas ?s avonds laat werd verspreid. De volgende dag was er nauwelijks een middelbare scholier die naar school ging. Dit toont eens te meer dat traditionele communicatiemodellen (met een zender, een boodschap, een ontvanger en een medium) achterhaald zijn. In dit geval kwamen er al snel verschillende boodschappen en nog veel meer zenders. Ontvangers kregen daardoor waarschijnlijk de boodschap zelden eenmalig, maar (per telefoon en/ of per mail) van onder andere hun school, ouders, medeleerlingen en via de massamedia. De sociale media maken ontvangers vaak tot zenders en vice versa. Er is ook niet meer sprake van ??n medium (een traditionele ?radioboodschap?), maar van verschillende media die naar elkaar verwijzen en elkaar versterken. Een krachtig element in de communicatie naar buiten was dat burgemeester Lenferink het besluit van de schooldirecteuren direct typeerde als een duivels dilemma. Natuurlijk had de beslissing de scholen te sluiten een enorme impact op de Leidse samenleving (maar ook daarbuiten) en kon het goed zijn dat de bedreiger niet de daad bij het woord zou voegen. En natuurlijk had de beslissing de scholen te sluiten het risico in zich dat het ?copycat?-gedrag opriep. Toch woog het alles bij elkaar genomen en met de (beperkte) informatie die voorhanden was niet op tegen de mogelijkheid dat de dreiging wel realistisch was en dat men achteraf had moeten constateren dat men het wel had geweten, maar te weinig had gedaan het te voorkomen. Eigenlijk begreep eenieder dat ? onder deze omstandigheden ? dit het dilemma was en had men ook begrip voor de maatregelen die werden getroffen. Achteraf constateerde de driehoek dat het gemeentelijke proces communicatie te laat (maandagochtend) werd opgeschaald. Dit was mede het gevolg van het feit dat de SGBO-structuur leidend bleef en er geen GRIP-structuur werd gehanteerd. ?Geconcludeerd moet worden dat als gevolg van de impliciete keuze om deze crisis af te handelen binnen de driehoek en de SGBO er niet voldoende aandacht is geweest voor de opschaling c.q. organisatie van de ondersteuning vanuit de gemeentelijke crisisorganisatie. (?) Hierdoor was er intern onduidelijkheid over rollen, taken en verantwoordelijkheden en vooral over de verslaglegging (die niet in de driehoek heeft plaatsgevonden). (?) Aanbevolen wordt om ook voor?de crisisbeheersingsstructuur van een driehoek/SGBO een concrete uitwerking te maken binnen het regionaal crisisplan, zodat er meer duidelijkheid bestaat over de gemeentelijke processen en taken, over deze vorm van opschaling in het kader van de crisisbeheersing, naast de bestaande multidisciplinaire GRIP-opschaling? (Driehoek Leiden, 2013, p. 7). Deze constatering is opvallend, omdat de commissie die het onderzoek naar Haren verrichtte, vrijwel het tegenovergestelde beweerde. Bij Haren?was juist de GRIP-structuur een belemmering; hier was de afwezigheid van een goede koppeling met de crisisbeheersingsstructuur een belemmering. De basisscholen? Een thema dat logisch volgt uit het voorgaande is de vraag hoe met de basisscholen en andere onderwijsinstellingen in Leiden moest worden omgegaan. Ouders met bijvoorbeeld kinderen op zowel een middelbare school als een basisschool vroegen zich vanzelfsprekend af: waarom kan mijn ene kind niet naar de middelbare maar mijn andere wel naar de naastgelegen basisschool? Als er dan (volgens het uitgebrachte persbericht) een gefrustreerde schutter is en stel dat die een lege middelbare school aantreft, gaat die dan niet naar de nabij gelegen basisschool? Kunnen de agenten niet juist beter bij die basisscholen?gaan staan? Nadat het persbericht was uitgebracht, vroegen vele ouders zich dergelijke zaken af. Die maandag is een fors deel van de basisschoolleerlingen dan ook niet op school geweest. Hun ouders en ook anderen hadden natuurlijk gelijk dat ook zij ?het zekere voor het onzekere? namen. De casus doet wat dat betreft denken aan de ontdekking van radioactieve straling na Tsjernobyl. Minister Winsemius kondigde een spinazieverbod af. Dat mocht voorlopig niet gegeten worden, maar sla, komkommer en tomaatjes die ernaast stonden, waren geen probleem. De achterliggende gedachte was dat spinazie ? door al die kleine blaadjes ? relatief veel meer radioactieve stof zou opvangen dan een krop sla of tomaten. Alleen wisten en begrepen velen dat niet. Zo was het ook met de basisscholen. Zolang mensen niet wisten dat de schutter het gemunt had op een leraar Nederlands, was de boodschap over wel het ??n maar niet het ander vaag. Er is uiteindelijk niet voldoende rekening gehouden, zo concludeerde ook de driehoek, met de gevoelens van onveiligheid op andere scholen in Leiden. Hen is geen duidelijk handelingsperspectief geboden. ?Aanbevolen wordt om bij het opstellen van een dreigingsinschatting en de besluitvorming hierover ook de impact op andere onderdelen van de samenleving op te nemen (bron- versus effectgebied) en op basis hiervan handelingsperspectieven aan te reiken, zodat, indien nodig en/of wenselijk, eigen maatregelen kunnen worden genomen? (Driehoek Leiden, 2013, p. 6). Verhouding OM en burgemeester Een klassiek dilemma ? dat ook in deze casus zichtbaar was ? was de mate van transparantie en openheid. Enerzijds was er het brede belang dat de bevolking zo snel en goed mogelijk ge?nformeerd zou worden (?het dempen van sociale onrust?); anderzijds was er een opsporingsen strafrechtelijk belang. Het gaat bij dit dilemma over bevoegdheden, afwegingen, de mate van transparantie en openheid. Deze thema?s komen veelal samen in de vraag: wie communiceert wat en wanneer naar buiten? Omdat de dreiging niet gericht was tegen een concrete school of specifieke docent, was de reactie op de dreiging formeel de verantwoordelijkheid van de burgemeester (openbare orde) en niet van de officier van justitie. Volgens het stelsel ?Bewaken en beveiligen? is immers de burgemeester verantwoordelijk voor zover het de handhaving van de openbare orde betreft; de (hoofd)officier van justitie wanneer het gaat om de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde. Deze verantwoordelijkheidsverdeling is ook doorgetrokken in de lijn van de communicatie en woordvoering. Het blijft natuurlijk in dergelijke gevallen lastig om de rollen van bestuur en OM te scheiden. Openbare orde- en de strafrechtelijke handhavingstaken liggen dicht bij elkaar.?Voor een uitvoerig expos? over dit thema zie Van Duin et al., 2012, p. 126-130 De dreiging?was bijvoorbeeld in dit geval dan wel gericht op een docent Nederlands, maar in die school bevinden zich veel meer leerlingen en personeelsleden die direct of indirect ook gevaar kunnen lopen. Wanneer beide aspecten zo verweven zijn, is de lokale driehoek dan ook de plaats waar beide belangen bij elkaar komen en gewogen dienen te worden. De bestuurlijke lijn is in dergelijke gevallen vaak meer gericht op openheid, terwijl de justiti?le lijn zich vooral richt op opsporing, het niet delen van daderinformatie en dus geslotenheid. Een klassiek dilemma. De burgemeester van Leiden voerde de regie over de woordvoering. Hierbij werd in eerste instantie geen onderscheid gemaakt tussen woordvoering over openbare orde (verantwoordelijkheid burgemeester) en opsporing (verantwoordelijkheid OM). Dat leidde in het begin tot ??n gevoeligheid. Daarover uit de Volkskrant: ?De gouden tip die naar hem [de verdachte, red.] leidde is waarschijnlijk te danken aan ?een kleine verspreking van mij op maandagavond?, zegt burgemeester Henri Lenferink. ?Ik maakte bekend dat het bericht uit Costa Rica kwam en had dat in het belang van het onderzoek misschien stil moeten houden. Maar het heeft een heleboel tips opgeleverd, waarvan er eentje de gouden was.?? Overigens was de informatie dat het bericht uit Costa Rica kwam op zondagavond al bekend. Tot de laatste persconferentie pakte de afspraak zoveel mogelijk openheid en transparantie te betrachten, goed uit. Bij de laatste persconferentie (woensdag 24 april) ontstond een discussie waarin het belang van het opsporingsonderzoek (OM) en het belang van het beteugelen van sociale onrust (burgemeester) niet met elkaar te verenigen leek. Tijdens deze persconferentie voerde de officier van justitie uitgebreid het woord over opsporingsgerelateerde zaken. ?In de voorbereidingen op deze persconferentie ? waar gezegd zou worden dat de verdachte bekend was, in Costa Rica verbleef en alle maatregelen opgeheven konden worden ? is discussie ontstaan over de inhoud van de persconferentie? (Driehoek Leiden, 2013, p. 9). Ondanks het feit dat de burgemeester met de hoofdofficier van justitie had afgestemd welke informatie (vrijwel alles met uitzondering van de naam van de verdachte) naar buiten zou worden gebracht, gebeurde dat aanvankelijk tijdens de betreffende persconferentie niet. Uiteindelijk is tijdens de persconferentie ? na een moeilijke start ? alsnog de tot dan toe gehanteerde strategie van maximale transparantie en openheid doorgevoerd (zie Driehoek Leiden, 2013, p. 9). Deze persconferentie verdiende, mede door dit geharrewar, zeker geen schoonheidsprijs. Het maakte wederom duidelijk dat de spanning tussen het strafrechtelijk belang en het dempen van de sociale onrust een lastig dilemma betreft dat zich de komende jaren zeker in nieuwe, grotere of kleinere, clashes tussen burgemeesters en het OM zal uiten.

Afronding

De politie heeft in totaal 443 mandagen in het onderzoek gestopt; 25 instanties om advies heeft gevraagd; op maandag en dinsdag zeven schoollocaties bewaakt en zowel rechercheurs als een arrestatieteam paraat gehad. Daarbij viel ook op dat in de SGBO geen liaison van het OM aanwezig was, waardoor er onduidelijkheid was over de verhouding tussen de SGBO en het onderzoeksteam onder leiding van de officier van justitie. Hierdoor raakte het OM pas op de hoogte van de casus toen de driehoek werd geactiveerd (Driehoek Leiden, 2013, p. 7). De interne evaluatie van de politie-eenheid Den Haag leverde dan ook?de nodige lessen op (over dubbelrollen; betrokkenheid van de korpsleiding; een effectiever gebruik van de SGBO e.a., bron:?Politie-eenheid Den Haag, 2013). Vanzelfsprekend hebben ook gemeente, OM, scholen en andere instanties veel tijd aan het dreigbericht besteed.

Hoewel er jaarlijks vele duizenden bedreigingen via internet worden geuit, werd deze dreiging om verschillende redenen (site, specificiteit) aanvankelijk door deskundigen serieus genomen. Op grond daarvan moesten de autoriteiten wel handelen. Dat leidde tot het duivelse dilemma, dat mede door de betrachte transparantie door betrokkenen overwegend goed werd opgevat. Dat aanvankelijk bij de communicatie onvoldoende duidelijk was waarom andere Leidse scholen wel open konden blijven, kan ? gezien de snelheid waarmee de beslissing diende te worden genomen ? als een begrijpelijke schoonheidsfout worden beschouwd.

Frappant is dat een mededeling laat op zondagavond de volgende dag bij alle betrokkenen bekend was. Dat betekent dat het dikwijls gehoorde argument om burgers niet te informeren, omdat er maar geringe (handelings)tijd is (en er dus alleen maar paniek zou uitbreken), echt naar het land der fabelen kan worden verwezen.

Bekijk eventueel nog het?verslag van het liveblog van de NOS?over deze casus.?Er?is al eens eerder een dreigement geplaatst voor een schietpartij op een Nederlandse school.?In maart 2009 dreigde een 18-jarige jongen uit Rijsbergen op die site met een schietpartij op een school in Breda. Na verhoor bekende de jongen. Hij zei dat het een grap was.

Online muziek: wanneer is het wettelijk bedreigend?

musicthreat
Wanneer zijn?(online) muziek of liedteksten zo bedreigend dat de wet wordt overtreden?

Het internet staat?bomvol met harde taal op blogs en fora en er zijn veel gewelddadige YouTube-kanalen gewijd aan de donkere en bijzondere fantasie?n. Maar wanneer moeten dreigingen serieus genomen worden?

Het Hogere gerechtshof in de Verenigde Staten heeft zich ook weer eens gebogen over die vraag.

Enige jurisprudentie was er wel, zoals?Anthony Elonis?uit Pennsylvania die in 2010 werd veroordeeld voor het bedreigen van zijn vrouw op Facebook (ontvoering en moord). Elonis kreeg 44-maanden en schreef tientallen berichten in de vorm van dichterlijke rapteksten, die hij nabootste van nummers van rapper Eminem. Die spreekt immers ook in zijn nummers over het verkrachten en doden van zijn, inmiddels ex-vrouw, Kim. Het gerechtsdossier beschrijft hoe gedetailleerd Elonis “iemand” zijn vrouw zou laten doden met een mortiergranaat en ermee wegkomt, en in een ander bericht op de?Facebook wall van zijn schoonzus praat hij over het gebruiken van zijn zoon die voor de “moedermoord” op Halloween een masker van haar zou dragen. Het gerecht zat niet alleen met?vragen over hoe serieus je deze online bedreigingen nu moet nemen, maar ook of deze bedreigingen gezien kunnen worden als kunstzinnige uitingen. Donkere en soms gewelddadige uitingingen zijn bovendien?een deel van de internetcultuur, waardoor het moeilijk is om onderscheid te maken tussen een onschuldige ziekeling, een creatieveling of?gevaarlijke dreiger.

Timothy Zick, hoogleraar aan de William & Mary Universiteit in Williamsburg, legt uit:?”Als de dreiging op muziek is gezet, of gerapt wordt, kan het nog steeds gestraft worden? Het antwoord is ja, zolang aan de norm is voldaan. Alleen het toevoegen van rijm,?muziek [of beweren dat het kunst is] is niet voldoende om je tegen vervolging te beschermen. “. Wel is het zo dat dit soort uitingen?zelden vervolgd worden als ze bijvoorbeeld in de muziek worden gebruikt, en echte bedreigingen zijn lastig te bewijzen. Bedreigingen hebben een nauwe?definitie, waarin het doelwit ernstige emotionele nood moet voelen of waarbij ernstige fysieke schade dreigt en deze persoon ook aangifte moet doen, waarbij aan de jury of rechtspraak wordt overgelaten of de opmerkingen volgens het recht?bedreigend kunnen zijn.

Online bedreigingen zijn vaak grimmiger. Bijvoorbeeld vrouwen en minderheden krijgen?bijvoorbeeld op Twitter?veel dreigingen over zich heen?online, maar boeken zelden resultaat als ze er aangifte van doen. Ook kinderen zijn gevoelig voor het groeiende probleem van cyberpesten, dat grote gevolgen kan hebben?voor hun leven, in sommige gevallen zelfs kan leiden tot zelfmoord (gepeste kinderen hebben een dubbele kans). Social media platformen worstelen nog steeds, getuige de Safety Centers?waarin ze een aanpak zoeken samen hun?eindgebruikers. Zelfs wanneer expliciet gewelddadige bedreigingen worden gemeld aan de politie, worden?ze vaak niet serieus genomen en afgedaan als grappen of loze dreigementen.

Online communicatie wordt nu eenmaal anders behandeld. Het is veel moeilijker om de intenties en emoties van een poster?vast te stellen. Zick legt uit: “De doctrines in de VS zoals in het First Amendment staan zijn ontwikkeld met de fysieke ruimte in het achterhoofd – de zender en ontvanger?is daarbij in dezelfde ruimte.?Deze fysieke nabijheid be?nvloedt de manier waarop zaken als het aanzetten tot geweld, bedreiging en intimidatie worden?ervaren, ook door getuigen, en ook hoe ze in het licht staan van doctrines over vrijheid van mening.” Er zijn in de VS drie federale wetten en tientallen staatswetten die toegepast kunnen worden op online berichten?en ze hebben grotendeels betrekking op cyberstalking, cyberbulling of cyberharassment. Maar die wetten verschillen per staat en zijn niet altijd expliciet genoeg over internet of andere digitale communicatie, en zien die vormen gewoon als een ander type straat, kroeg of klaslokaal waarin de communicatie?plaatsvindt.

Zick geeft toe dat het erg lastig is om kunst en bewuste gewelddadige intenties uit elkaar te trekken. Hij vroeg zijn studenten daarom om teksten te beoordelen uit liedjes die opgeschreven zijn op papier te vergelijken met uitgesproken teksten tijdens een optreden. “Die context maakt al verschil. Veel studenten waren minder zeker na het beluisteren en bekijken van de optredens,?zowel over de vraag of de artistieke elementen ertoe deden en over de vraag of de norm was overschreden,” zei hij.

Het Hooggerechtshof zou kunnen besluiten om het zekere voor het onzekere te nemen en de kant van de vrijheid van meningsuiting te kiezen. In dat geval moet bewezen worden dat de afzender van de boodschap echt?van plan is iemand wat aan te doen. Het alternatief is dat de dreiging een misdrijf is als, in het Amerikaanse rechtssysteem, een “‘redelijk persoon’ de berichten?als bedreigend zou?beschouwen.”. Zick zegt erover: “Aan de ene kant willen we kunstvormen als rap niet?in gevaar brengen. Aan de andere kant willen we niet te laat handelen als mensen hun bedreigingen als artistieke uitingen plaatsen”, zei Zick.

Bronnen: Thinkprogress.org

Amanda Todd case

Een oude en bekende social media case krijgt weer een nieuwe impuls, dit keer met een Nederlandse link. De Canadese tiener Amanda Todd, bijnaam ‘cutiielover’,?kwam in oktober 2012 in het nieuws omdat ze zelfmoord had gepleegd. Ze had een video van zichzelf op Facebook gezet waarin ze aangaf niet meer opgewassen te zijn tegen de pesterijen, ook op haar school. Het digitale stalken, door sommigen geduid als pesten, zou zijn begonnen nadat een compromitterende foto van haar op internet was verschenen. Ze raakte in de twee jaar die volgden verstrikt in een net van chantage en intimidatie van anonieme bewonderaar. Ze werd tot wanhoop gedreven met pesterijen over een naaktfoto die hij had bewaard nadat zij zich via haar webcam had getoond (‘Cappen’ heet dat, naar het Engelse woord capture; vangen, buitmaken). Vermoedelijk was hij een toeschouwer van Todd bij BlogTV, een site waar gebruikers kunnen livestreamen.?Hij verspreidde de foto daarna via het internet, onder andere op een pornosite. Links naar die site werden een jaar later via het sociale netwerk Facebook naar haar vrienden gestuurd.?Amanda?verhuisde meerdere malen naar diverse plaatsen, maar het mocht niet baten. Ze gaf haar digitale lifestyle er zelfs voor op, maar haar nieuwe klasgenoten lieten (misschien ook onbewust) op social media weer weten wie en waar ze was, waardoor haar belager(s) haar weer konden vinden. De ergste daarvan was vermoedelijk een 35-jarige Nederlandse man die haar mogelijk dwong tot deze fatale daad.

De zelfmoord van de 15-jarige Todd, en daarmee de problemen rond cyberpesten, kreeg wereldwijde aandacht.?Haar video?is in de tussentijd al meer dan 17 miljoen keer bekeken.

Al eerder werd een vermeende stalker van Amanda bedreigd.?In 2012 was Anonymous achter zijn naam gekomen en is deze met zijn adres op internet gezet. Volgens de hackersgroep is het een 32-jarige man die ook berichten plaatst op kinderpornosites. Deze man werd bedreigd op Facebook, Twitter en andere websites. Er wordt hem onder meer aangeraden om “met ??n oog open te slapen”.


“Wij zijn Anonymous. Wij zijn een legioen. Wij vergeven niet. Wij vergeten niet”, wordt er gewaarschuwd, om af te sluiten met ‘Verwacht ons’. Anonymous, door Time Magazine verkozen tot ‘meest invloedrijke mensen’ in 2012, staaft zijn claim door persoonlijke informatie van de verdachte te lekken met zowel zijn geboortedatum als adres op een pastebin.com-pagina.


Het lek linkt de digitale footprint van de man rechtstreeks aan Amanda Todd, met ook een Google map van zijn thuisadres, posts op een webforum over kinderpornografie en chataanvragen. Ondanks deze verdachtmakingen stelt de lokale politie dat er nog steeds geen harde bewijzen tegen de vermeende dader en dat geruchten het onderzoek doen vertragen. “We hebben al wel duizend tips binnengekregen”, aldus Sergeant Peter Thiessen van de Royal Canadian Mounted Police. “We raden mensen ook aan geen donaties te doen aan sites die zogezegd geld inzamelen ter nagedachtenis van Amanda. Er wordt op de kap van Amanda veel valse informatie de wereld ingestuurd”, besluit Thiessen, die het lek van Anonymous zeker niet wil afdoen als ongegrond.

Met hulp van de informatie van Anonymous, ging CTV News al op zoek naar de verdachte die eerder al terechtstond voor seksuele zedenfeiten met kinderen. Hij vertelde de zender dat hij inderdaad bevriend was met Amanda Todd, die hij online ontmoet had via video’s waarin ze zong, maar dat de beschuldingen aan zijn adres niet kloppen en dat niet hij Amanda pestte.?Volgens hem had hij Todd net zijn hulp aangeboden omdat hij een “bekende hacker is”, stelt de Vancouver Sun. Hij zou ook informatie aan de politie doorgespeeld hebben over de ware cyberpester van Amanda. Dat zou volgens hem een 26-jarige man zijn die in New York woont en wiens online alias ‘Viper’ luidt. Zijn moeder steunt hem, ook al staat hij terecht voor seksuele geweldpleging op een minderjarige. “Ja hij heeft zijn problemen, zoals we die allemaal hebben”, aldus de moeder aan Postmedia News. Maar mijn zoon is geen geschift straatjoch dat geweld pleegt.”

Nu is het de 35-jarige Aydin C. die wordt verdacht van afpersing van de Canadese tiener Amanda Todd, en hij zal zich verzetten tegen uitlevering aan Canada. Dat heeft zijn advocaat laten weten. Het Openbaar Ministerie in de Canadese staat British Columbia heeft om uitlevering gevraagd.?’Hij is een Nederlander en hij wil volgens het Nederlandse systeem worden berecht. Niemand zit te wachten op uitlevering naar een vreemd land’, zei zijn advocaat Christian van Dijk vandaag. ?Aydin C. zou de 15-jarige Canadese tot zelfmoord hebben gedreven door haar af te persen met beelden waarop ze uit de kleren ging. De Canadese Justitie verdenkt hem van afpersing, kinderlokken via internet, bedreiging of stalking; en het bezit van kinderporno met het doel die te verspreiden. Onder de naam Tyler Boo maakte hij, nadat Amanda weer was verhuisd, een Facebookpagina waarop hij zich uitgaf als een toekomstige leerling van Amanda. Hij bevriendde andere leerlingen – en veranderde vervolgens zijn profielfoto in de toplessfoto van Todd. Hij zette haar onder druk: voer meer ,,shows” op voor de webcam, of de naaktfoto gaat naar meer vrienden. ,,Ik kan die foto nooit meer terugkrijgen”, aldus Todd in haar video. ,,Hij gaat voor altijd rond.”

Keylogger

Justitie heeft in het strafonderzoek naar Aydin C., die ervan verdacht wordt de Canadese tiener Amanda Todd via internet te hebben gechanteerd, een zogeheten ?keylogger? ingezet. Dat meldt het programma Nieuwsuur, dat inzage kreeg in het strafdossier. Door het gebruik van de keylogger kon worden meegekeken op de computer van de verdachte.
De keylogger installeerde in dit geval software op de computer van C. die het mogelijk maakte alle aanslagen van het toetsenbord te registeren en screenshots te maken van onder meer chatgesprekken en webcambeelden. Maar het gebruik van deze technologie blijkt niet zonder risico.

Hoogleraar Computerbeveiliging Bart Jacobs zet in Nieuwsuur vraagtekens bij de wettigheid ervan in het strafonderzoek. ?Bij mijn weten is het de eerste keer dat het gebruik van een keylogger expliciet wordt genoemd. En ik vraag me af in hoeverre dit past binnen de huidige wetgeving, ik vind het op het randje.??Het plaatsen van een keylogger met software gaat volgens Jacobs verder dan een inkijkoperatie. Hij pleit voor strenger toezicht op het gebruik van hoogwaardige ICT-middelen door de politie. ?Als je dat hebt ge?nstalleerd kun je alles doen op die pc. Je kunt niet alleen toegang krijgen tot de computer, maar je zou ook gegevens kunnen manipuleren. De politie zou het verwijt kunnen krijgen dat de ze zelf materiaal op die pc heeft achtergelaten.?

Sextortion
Carol Todd, de moeder van Amanda, speelde de dreigementen destijds door aan de politie, maar die liet weten weinig te kunnen doen. Amanda werd aangeraden haar internetprofielen te sluiten. Carol Todd suggereerde daarop dat de politie de internetidentiteit van Amanda zou overnemen, om met de stalker in contact te komen. Dat is niet gebeurd.?Net zoals Amanda in haar na?viteit niet vermoedde dat haar bewonderaar kwade bedoelingen had en haar leven tot een hel zou kunnen maken, had de belager geen idee hoe bekend zijn slachtoffer zou worden. Todd verwierf roem in Canada en daarbuiten met haar video. De premier van British Columbia, Christy Clark, reageerde op haar dood met een eigen videobericht waarin ze pleitte voor een strengere aanpak van cyberbullying.

sitestat

Harddisk nog niet gekraakt

Justitie heeft grote moeite om de beveiligde harde schijf van Aydin C. te kraken. De Nederlander?zou tientallen meisjes van over de hele wereld via internet hebben gechanteerd om seksvideo’s op te nemen.?Zo stuit de politie op gesprekken van C. in chatprogramma?Habbo Hotel. In vijf minuten benadert hij meer dan zeventig jonge meisjes.?Op de computer van C. staan ook inloggegevens van 86 andere profielen en mail-accounts. Alles bij elkaar wordt C. verdacht van 72 verschillende feiten, waaronder het maken, hebben en verspreiden van kinderporno van in totaal 34 minderjarigen. Ook wordt hij verdacht van het oplichten en afpersen van 5 mannen uit Groot-Brittanni? en Australi?. Het dossier van het OM bestaat uit meer dan 25.000 pagina’s. Het afpersen van Amanda Todd is tijdens de zitting nog niet aan bod gekomen. Canada wil C. daarvoor berechten en?heeft om zijn uitlevering gevraagd.

De zaak tegen C. gaat gepaard met veel obstakels en oponthoud. Zijn advocaten zeggen dat het gebruik van het tapprogramma niet was toegestaan. Daarmee zou een groot deel van het verzamelde bewijs onrechtmatig zijn verkregen.?C. wisselt ook twee keer?van advocaat, wat de zaak vertraagt.

Bronnen: Guardian, BBC, HLN, NOS, Volkskrant, Wikipedia, NRC Handelsblad

4Chan

4Chan?is een zeer populair Engelstalige?internetforum?met meer dan 900 miljoen berichten en ongeveer 7 miljoen bezoekers per dag. 4chan werd op 1 oktober 2003 opgericht door de toen 15-jarige Christopher Poole, op de website bekend als “moot”. 4Chan draait vooral om het plaatsen en becommentari?ren van afbeeldingen. Gebruikers kunnen volledig anoniem afbeeldingen en reacties plaatsen over alle denkbare onderwerpen. De site is gebaseerd op het Japanse internetforum?Futaba Channel?en is onderverdeeld in 56 verschillende subfora, ‘boards’ genaamd. De boards zijn onderverdeeld in 6 categorie?n: Japanese Culture, Interests, Creative, Adult (18+), Miscellaneous (18+) en Others. Het meest populaire (en beruchte) is het?Random board, dat /b/ genoemd wordt.

4Chan-gebruikers zijn verantwoordelijk voor het bedenken of populariseren van vele zogeheten?internetmemes. Voorbeelden van memes zijn?Lolcats,?Rickrolling, ‘uncle dolan’ als parodie op?Donald Duck?en ’troll physics’, waarbij uitvindingen worden gepresenteerd die een loopje nemen met natuurwetten (vooral de werking van magneten zijn een bron van humor).

De website is in de loop van de tijd een rol gaan spelen in internetactivisme. 4Chan speelde een belangrijke rol in het ontstaan van het begrip?Anonymous?als een groep anonieme mensen die geco?rdineerde acties uitvoert op internet.

Door de anonimiteit van de deelnemers en het ‘geen regels’-beleid op het?/b/-board werd het uitwisselen van?kinderporno?onder gebruikers een groot probleem. Om dit tegen te gaan gebruikten de leden en andere 4chan-gebruikers een tekening van een beer om aan te duiden dat een gebruiker illegale pornografische inhoud had gepost. Hierdoor ontstond de?internetmeme?Pedobear. De beer werd oorspronkelijk in Japan gebruikt als een teken voor ‘veiligheid’ tijdens bouwwerken.

Scholen dicht in Leiden?

4Chan speelde onlangs ook een rol door een dreigbericht die alle middelbare scholen in Leiden plat legde.?Het internetforum 4Chan noemde de dreigementen aan het adres van de Leidse scholen, maar ook aan scholen in Den Haag en Breda in 2009, een ‘vorm van artistiek werk’.?4Chan stelt dat posts niet serieus te nemen zijn.?In de disclaimer op het forum schrijft 4Chan: “De verhalen en informatie die hier worden gepost, zijn een vorm van artistiek werk op basis van fictie en verzinsels. Alleen een gek zou iets dat hier wordt gepubliceerd serieus nemen.” De posts blijven gemiddeld tien minuten op 4Chan staan en worden daarna verwijderd. Desondanks volgen internationale opsporingsautoriteiten het forum op de voet.?De anonieme aankondiging van een schietpartij op een niet nader genoemde school in Leiden, werd gisteren door Zwitserse speurders opgevist. De plaatser van deze post verschuilt zich achter een ‘open proxyserver’ en kan daardoor moeilijk worden achterhaald.?Internetjurist Wouter Dammers van het Amsterdamse kantoor ICTRecht stelt dat 4Chan louter bedoeld is ‘om te shockeren en beledigen?.?”Strafrechtelijk is het de vraag is of de plaatser van het bericht over de Leidse school daadwerkelijk de intentie had tot zijn daad over te gaan??, zegt Dammers over de ophef in Leiden. ”4Chan staat erom bekend dat alles kan en alles mag. Het is een vrijplaats voor internetgebruikers, maar wordt door niemand serieus genomen.”

Veroordeling in Den Haag

Het Openbaar Ministerie, het Gerechtshof in Den Haag en de Hoge Raad denken daar anders over. De posts volgen doorgaans op schietpartijen elders op scholen. Dat deden onder meer een man uit Breda en een student uit Den Haag in 2009 naar aanleiding van schietpartijen op scholen in Duitsland en de VS.?In een nog lopende rechtszaak tegen de Hagenaar volgt waarschijnlijk een onherroepelijke veroordeling wegens bedreiging van het Maerlant College in Den Haag, vreest advocate Isabelle Huisman van het Haagse kantoor Salomons Van der Valk.?Zij verdedigt een 27-jarige Hagenaar, die in 2009 werd opgepakt wegens een post op 4Chan: ”Tomorrow I will go and kill some peeps from my old school, the Maerlantcollege in The Hague.”

De verdachte heeft bij zittingen bij de Haagse rechtbank en het Gerechtshof aangevoerd dat het om een grap ging. De rechtbank was dat met hem eens, maar het Hof veroordeelde hem in hoger beroep tot een taakstraf van 180 uur.?Volgens mr. Huisman heeft de Hoge Raad inmiddels geoordeeld over cassatieverzoeken en de zaak terugverwezen naar het Hof. De kans op vrijspraak noemt zij ‘niet heel groot?.?Huisman meent dat haar cli?nt vrijuit zou moeten gaan, omdat de kans gering is dat een van de leerlingen op het Maerlant College het dreigement ooit heeft kunnen lezen. ”Die posts blijven hooguit tien minuten staan en worden daarna verwijderd. Destijds waren slechts 20 mensen uit Nederland midden in de nacht online.??

Een ander voorbeeld van 4Chan in de opsporing uit de USA:

Boston Bombing

boston4chan2

De internet Hivemind zette zijn burgerwacht in op de zoektocht naar de personen die de twee bommen plaatsten op de Boston Marathon finish. Gebruikers op 4Chan / b /, een foto prikbord dat publiekelijk bekend staat om verontrustende humor en vreemde porno, heeft talloze fotogalerijen van de aanslag gescand en bijvoorbeeld een man omcirkeld met een zwarte broek, een zwart shirt en een witte hoed . Hij droeg een zwarte rugzak die volgens 4Channers verdacht veel lijkt op de door de explosie aan flarden gescheurde rugzak. Een Al Jazeera achtig verhaal dat erger wordt als een 4Channer opmerkt dat de rugzak van de man lijkt te ontbreken in de daaropvolgende luchtopnamen.

boston4chan

Dit beeld groeide uit tot een groot gespreksonderwerp met 7000 reacties op Tumblr, waarover?Based Heisenberg?verslag deed van de dan inmiddels gesloten “4chan thread?.

boston4chan2

Andere 4Channers linken dezelfde ?Al Jazeera foto? met een langere man die een kastanjebruin T-shirt en blauwe jas aanhad. Het grote verschil: De rugzak, zoals weergegeven in de Al Jazeera foto, had een zilveren versiering over beide bandjes.

De community werkt achter de schermen ook nog met een?Google Docs spreadsheet?om alle gevonden individuen op te sommen en uit te laten zoeken, waarin de verdachten opmerkelijke namen krijgen als ?Mr. Cardigan?, ?the 4Chan Music Man?, ?Bending Over guy?, en de twee eerder genoemde “Backpack Bros.”

boston4chan3

Maar 4Chan zou 4Chan niet zijn als er ook satire was. Dus grappen over ?Where’s Waldo?? ?zijn snel gemaakt en foto?s met obsessief veel kenmerken nemen de burgeropsporingstaken op de korrel.

boston4chan1

Bronnen: Wikipedia, NOS, NU.nl.

App: Meld Misdaad Anoniem met video

logo-meld-misdaad-anoniemlogo-bambuserMeld Misdaad Anoniem gebruikt sinds september 2013 Bambuser om de mogelijkheid te bieden “anoniem” een filmpje in te sturen. Op de website geven ze een voorbeeld waarin dit nieuwe videomelden van pas zou kunnen komen:?

Stel, tijdens jouw favoriete evenement breekt geweld uit.?Of een overvaller vlucht door jouw drukke winkelstraat. ?Pak je mobiel en deel jouw video live en anoniem. ?Zo kunnen meer daders sneller worden opgespoord.

Maar: als de dader je heeft zien filmen, ben je niet meer anoniem. Je kunt dan geen melding doen bij M. Zorg dus dat je zo onopvallend mogelijk filmt en zelf geen risico?s loopt.

Bambuser?is een gratis mobiele video applicatie waarmee je video’s (helaas geen foto’s) kunt opnemen met je mobiele telefoon. Je kunt je video’s vervolgens delen met Meld Misdaad Anoniem. Zet wel je instellingen op Private mode, want dan?kunnen ze alleen video’s bekijken die u actief met hen deelt waarbij je eigen account informatie niet gedeeld wordt. Datum en tijd worden automatisch meegestuurd. De locatie wordt alleen meegestuurd als je dit in je instellingen (op je telefoon en app) hebt aanstaan.?Verwijder de film na afloop uit je Bambuser-account.?Je inzending wordt pas een melding als je ons daarna belt. In een vertrouwelijk gesprek neemt M. de details van de film met je door. Heeft een dader jou bijvoorbeeld gezien? Als blijkt dat je achteraf bezien toch gevaar loopt, dan sturen we de melding niet door naar de politie en andere partners. ?Je kunt ook ten alle tijden je Bambuser account stopzetten en let op welk e-mail adres je hierbij gebruikt.

Eerder gebruikte de app Safe City al Bambuser om live beelden te delen met de autoriteiten. Deze dienst werd bedoeld?voor het melden van alles wat niet pluis of niet in de haak is, bijvoorbeeld; graffiti, misdaad, rommel op straat, kapot straatmeubilair, losse stoeptegels, verdacht gedrag, gevaarlijke situaties, drugsdeals, vechtpartijen, beschadigde groenvoorziening, molesteren hulpverleners. Het aanzetten van een “Share” die een rechtstreekse verbinding maakt met een beveiligde website, waarop je alles kunt zien en horen.?

Maar ook professionals kunnen met bijvoorbeeld een bodykit (bijv Miveu) simpel gebruik maken van de app:

Bron: MeldMisdaadAnoniem,?krantenartikel regionale dagbladen,?Algemeen Dagblad,?Computer Idee,?de Stentor,?Telecommerce,?CCV,?Security Managment,?Easy Branches,?Nieuws.be,?NOS.nl,?RTL

Detectie en duiding bedreigingen via internet

Enige weken geleden een interessant artikel van Roelof Muis,?teamleider Open Source INTelligence van de?Landelijke Eenheid, in het februari nummer van het magazine Nationale Veiligheid en Crisisbeheersing:

Het is maandagavond. Om 22.00 uur staat de laatste KNVB-zaalvoetbalwedstrijd?van het seizoen gepland. Twee rivalen strijden om de eerste plaats.?Het is een pittig duel waarbij een van de keepers herhaaldelijk wordt belaagd.?Na de vierde lichamelijke confrontatie vallen de keeper en de spits van de?tegenpartij over elkaar heen. De keeper bijt de spits toe: ?de volgende keer?schop ik je kop van je romp, lamxxx!? Het komt die wedstrijd nog een aantal?keren tot hoogoplopende verwensingen. Na het eindsignaal bedanken de?teams elkaar en schudden de beide kemphanen elkaar de hand.

Het langetermijngeheugen van internet

Hans-Spkman-621x328De hierboven beschreven verwensingen in de fysieke wereld verschillen eigenlijk?niet erg van de verwensingen op internet, maar met het grote verschil dat de digitale?uitingen niet ?vervluchtigen en publiekelijk zichtbaar blijven. Recent is PvdA-voorzitter?Hans Spekman een persoonlijke campagne gestart tegen dit soort online bedreigen,?waarbij hij enkele voorbeelden van bedreigingen op zijn Facebookpagina publiceerde.?De teksten liegen er niet om en hij is niet de enige die dit overkomt.

Bedreigingen via internet

De aantallen bedreigingen via internet lopen in de duizenden per dag. Het team?Open Source INTelligence (OSINT) bij de politie werkt aan een aanpak tegen deze?vorm van bedreigingen. De afdeling is onder meer verantwoordelijk voor internetmonitoring?op dreigingen binnen het rijksdomein en neemt deze taak zeer serieus. Elke dreiging op bijvoorbeeld bewindslieden of tijdens nationale evenementen is feitelijk een gevaar voor de democratische rechtsorde. Beslissingen binnen de maatschappij kunnen hierdoor?be?nvloed worden. De Zembla-reportage over ?bedreigde bestuurders? is hiervan een?realistisch voorbeeld.

Strafbare bedreigen

Niet alle bedreigingen zijn strafbaar, maar er kan wel degelijk dreiging van uitgaan.?Het aantal aangiftes is echter zeer laag en er komen nog minder ?auteurs? ter rechtzitting.?Als de politie en het Openbaar Ministerie ?lle (strafbare) bedreigingen zouden onderzoeken en vervolgen, zou daar vermoedelijk alle beschikbare capaciteit voor nodig zijn. Vanwege het volume van de bedreigingen is er behoefte aan een effectievere dreigingsduiding en een gerichtere aanpak jegens de auteurs. Dus effici?nter onderkennen, kwantificeren en kwalificeren waardoor politie-inzet op dreigingen geminimaliseerd kan worden.

Innoveren

In samenwerking met het Ministerie van Veiligheid en Justitie, het Centre for?Language and Speech Technology van de Radboud Universiteit Nijmegen en Tardis?Research is een dreigtweetmonitor in ontwikkeling op basis van een lingu?stische studie van bedreigingen via internet. De dreigtweetmonitor filtert specifieke dreigingen door middel van zoekvragen. Dreigtweets worden naar ernst gerangschikt, waarna handmatig bestudering van?de context plaatsvindt om uiteindelijk de serieuze (strafbare) dreigtweets te duiden. En resultaten uit het verleden bieden zeker garantie voor de toekomst. Zo troffen wij diverse verwijzingen naar ?waxinelichtjeshouders? aan. Tja, mensen zijn creatief, maar scherp blijven is belangrijk. Tijdens de eerste monitoringstest tijdens Prinsjesdag 2012, zijn in negen uur vijftien serieuze en specifieke dreigingen waargenomen en binnen de organisatie in het reguliere werkproces opgepakt. Een ?serieuze dreiging? kan bedoeld zijn als grap of andersom. Dat?hangt af van de context en dus van de beoordeling. De huidige samenwerking tussen overheid, wetenschap en commercie binnen de ontwikkeling van de dreigtweetmonitor, kan daarbij zeer goed helpen.

Twitter wil zelf ook werken aan het tegengaan van bedreigingen. Zo was er enige tijd geleden veel ophef over Twitter in Groot-Brittani?,?nadat vrouwen bedreigd werden met de dood, verkrachting en een bomaanslag. Twitter zou volgens veel Britse gebruikers niks doen om het bedreigen te voorkomen.?Dus nu komt Twitter?met een nieuw?beleid, het bedrijf gaat de inhoud van tweets meer in de gaten houden. Maar hoe???Beluister het radio interview?daarover met Arnout de Vries of beluister het interview met blogger Xaviera Ringeling en social mediadeskundige Robert-Jan Mast die alles weten over de?problemen die mensen kunnen krijgen als ze hun mening uiten en waarom men online uitgesprokener is dan in het openbaar.

doodsbedreiging

Lees er meer over in het rapport:?Dreigtweets


Bronnen: NCTV,?magazine?Nationale Veiligheid en Crisisbeheersing.

D – Dreigingen en dreigtweets

Aanhouding na dreigtweet aan Albeda College

Aanhouding na dreigtweet aan Albeda College

Het is eindexamentijd. En als dat om wat voor reden niet helemaal goed gaat, twitter je je frustratie van je af. Dat deed?Ruben Lorenzo, leerling van het Albeda College in Rotterdam.?Hij is aangehouden nadat hij gedreigd had een granaat te gooien op zijn school.

“Als morgen mijn stage niet succesvol word afgerond granaat op Albeda College”. Vanwege deze tweet is gisterochtend deze 18-jarige leerling van het Albeda College opgepakt. Justitie bekijkt nog of en waarvoor ze hem gaan vervolgen.We verdenken hem van opruiing en bedreiging , aldus een woordvoerster van de politie RotterdamRijnmond. Je weet niet wat het effect van zo’n bericht op Twitter is. Onlangs ontstond op het Zuidplein onrust na een dergelijke tweet.?Het Albeda College zegt zelf regelmatig actie te ondernemen als leerlingen iets over de school zeggen op socialmedia. Gelukkig zijn dit soort Tweets geen schering en inslag , vertelt woordvoerder Frans Roozen. Ook als leerlingen op een normale manier zeggen dat ze een probleem hebben met de school, dan kan dat aanleiding zijn voor een gesprek. De instelling houdt momenteel internet in de gaten, maar wil dit komende tijd intensiveren. We zoeken een systeem waarbij berichten als dit gefilterd kunnen worden, zodat we er nog meer bovenop kunnen zitten.

Op Twitter leidde de arrestatie tot enige ophef. Veel mensen vonden de reactie van de politie nogal overdreven.

Jongen dreigt Odulphus met een ‘fik’

Ook na een bedreiging op twitter aan het adres van het Odulphuslyceum in Tilburg heeft de directie van de school gistermiddag besloten uit voorzorg de deuren te sluiten en de politie in te seinen. Maar na de pauze gingen de deuren alweer open. Rector Delianne Hoekstra spreekt van een storm in een glas water: “We hebben adequaat gehandeld volgens ons veiligheidsprotocol nadat we de dreiging op twitter hadden opgemerkt.”

Het vriendje van een leerlinge van de school had via het sociale medium gedreigd de school in de fik te steken.?”Maar de jongen is met zijn vrienden op een veilige afstand van de school gebleven. We weten wie het is en dat hij op het ROC zit. Dat is dan weer het voordeel van socialmedia. Ik ga contact opnemen met de directie van zijn school. En met onze leerlinge voeren we uiteraard ook nog een gesprek. We doen geen aangifte want er is geen strafbaar feit gepleegd.” Als het om een storm in een glas water ging, waarom heeft de rector dan besloten om de politie in te seinen en de school op slot te gooien? ?”Dat zijn de voorschriften in dergelijke situaties. Het gaat altijd in de eerste plaats om de veiligheid van de leerlingen. Je wilt geen risico lopen, maar uiteindelijk was er gelukkig dus niets te beleven.” ?Ook de politie spreekt van een ‘loze melding’. Het Odulphuslyceum is al vaker ‘slachtoffer’ geworden van twitter. Anderhalf jaar geleden twitterde PvdA-Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester na een werkbezoek in Tilburg over dronken leerlingen van de school.

Jongen opgepakt na tweet over aanslag op Albert Heijn

Vijf rechercheurs uren zoet met ‘grap’ 16-jarige Sittardenaar

Een 16-jarige Sittardenaar is gisteren opgepakt omdat hij enkele dagen eerder het volgende bericht?op de socialmedia-site Twitter had geplaatst: ‘Ik ga een aanslag plegen op de Albert Heijn in Sittard. Tijdstip 23-02-2011 om 15:32’. De jongen heeft volgens de politie verklaard dat het om een grap ging. Volgens de politie worden wel meer van zulke ‘grappen’ op internet gemaakt over (doods)bedreigingen, maar is meestal door reacties van andere mensen daarop snel duidelijk dat het bericht flauwekul is. Maar dit bericht oogde serieuzer”, zegt een woordvoerder. Hoe de politie precies op het spoor kwam van de bedreiging, zegt de woordvoerder niet. Maar wij zitten als politie ook op Twitter.”

Vanwege een mogelijke acute dreiging hebben vijf rechercheurs zich met de zaak beziggehouden.?Een 17-jarig meisje uit Soest is vorige week nog aangehouden nadat ze had getwitterd dat ze een aanslag op haar school zou plegen.?Ook hier zou het gaan om een uit de hand gelopen grap, ontstaan uit een openstaande vacature bij de CIA. Volgens de politie zijn er geen aanwijzingen dat de Sittardenaar door dit bericht ‘ge?nspireerd’ is geweest. Het was puberale aandachttrekkerij.”?De jongen is volgens de politie erg geschrokken van de gevolgen van zijn ‘grap’. Het openbaar ministerie bepaalt later of en, in dat geval, waarvoor de 16-jarige zal worden vervolgd.

Vrijspraak ?voor Facebookbedreigingen

Een man (22) die op zijn (besloten) Facebookpagina allerlei bedreigende teksten plaatste, is?vrijgesproken. De teksten waren volgens de rechtbank alleen voor een besloten kring van geadresseerden bestemd en niet specifiek op een persoon gericht. Daarom kunnen ze ook niet als bedreigend worden aangemerkt. De man schreef op zijn pagina onder meer dat hij ?een raar gevoel? had om ?naar me Smith en Wesson te grijpen en een drukke straat te bezoeken?, dat hij ?van Breivik en Kaddafi geleerd? had en dat hij ?zin [had] om eventjes lekker naar buiten te lopen en om me heen te knallen in een drukke straat?. Een vrouw uit zijn onlinevriendenkring die de teksten las, printte ze uit en ging er mee naar de politie. In proces-verbaal verklaarde ze dat ze bang werd van de dingen die de verdachte schreef en dat zij hoopte dat de politie ?er iets aan zou doen?. De advocaat van de verdachte voerde echter aan dat er bij bedreiging (art.285 Sr) ook een bedreigde moet zijn en een ?redelijke vrees? voor het misdrijf waarmee is gedreigd. De rechtbank vonniste dat hiervan geen sprake was, dat de teksten ?in algemene bewoordingen? waren gesteld, voor een deel zelfs gekopieerd van rappers. Bovendien bleek uit niets dat de verdachte ook de intentie had iemand met zijn teksten te bedreigen.

Met de computer dreigtweets opsporen

Hoogleraar: Intelligent programma moet pesterijen of oproepen tot rellen op Twitter eruit kunnen filteren

Met persbureau ANP en de politie werkt hij aan slimme zoeksystemen om Twitter door te vlooien op nieuws, dreigtweets of vroege signalen van onraad ? la Haren. Kinderen die gepest worden, of hun kwelgeesten, zou hij desgevraagd ook kunnen opsporen. Gisteren hield hoogleraar taaltechnologie Antal van den Bosch (43) zijn oratie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.?Van den Bosch’ expertise ligt op het terrein van vertaalprogramma’s, spellingscorrectoren en zoekmachines. Sommige wetenschappers vinden dat ze een computer daarvoor eerst een woordenschat en de grondbeginselen van de grammatica moeten aanleren. Van den Bosch behoort tot een andere stroming: hij stopt gewoon een heleboel teksten in zijn computer en laat die daar lekker mee stoeien.

Voor een taalwetenschapper is dat een essentieel verschil??“Ja. Je kunt zinnen ontleden tot het niveau van de afzonderlijke woorden. Maar vaak mis je dan de betekenis. Niet bij een simpel zinnetje als ‘daar ligt een rode bal’. Wel bij woordgroepen als ‘een eigen huis’. Dat is niet alleen het huis waarin je woont, het is ook een koophuis. Vertaalsystemen die zijn getraind met een grote hoeveelheid vertaald materiaal, leren dergelijke betekenissen van woordgroepen te herkennen.?”Ander voorbeeld: als je een vertaalsysteem traint met teksten van het Europees Parlement, leert zo’n systeem dat ‘beroep op’ doorgaans wordt vertaald als ‘appeal to’ (een beroep doen op), en dat beroep hier doorgaans dus niet ‘profession’ betekent (beroep in de zin van broodwinning).”

Begrijpend lezen voor computers??“Klopt. Dat ontwikkelen we niet alleen voor vertaalsystemen maar ook voor zoekprogramma’s. We hebben met het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) een classificatiesysteem opgezet om krantenartikelen op te sporen over dreigende stakingen. Als wetenschappers daar handmatig naar moeten zoeken, is dat ontstellend veel werk. Ga maar na: de krantendatabase van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag telt volgend jaar acht miljoen gescande krantenpagina’s.?”Wij hebben de computer op basis van een verzameling krantenstukken over dreigende stakingen laten zoeken naar handige aanwijzingen. Dan kom je op logische termen als ‘conflict’, ‘dreigend’ en ‘vakbondsleiders’, maar ook ‘rijksbemiddelaar’. Ik kende het woord niet eens. Het waren ambtenaren die op conflicten werden afgestuurd. De computer haalt idee?n uit de ruwe data die we zelf niet hadden kunnen verzinnen en soms niet eens meteen kunnen duiden.”

Hoe gebruikt u die kennis voor het opsporen van nieuws- en dreigtweets??“Op dezelfde manier, door de computer een heleboel van die tweets te voeren. Jammer is wel dat niemand tot dusver een bruikbare collectie doodsbedreigingen heeft verzameld, dus daar is het nog wat improviseren. Voor zoeken naar nieuws, of bijvoorbeeld toestanden zoals onlangs het uit de hand gelopen Facebook-feest in Haren, komt de computer met de simpelste en mooiste oplossingen. Je denkt zelf snel aan tijdsaanduidingen: ‘vanavond’, of ‘volgende week’. Maar ‘zin in’ slaat eveneens op een toekomstige gebeurtenis, en is dus ook een woord waarop je kunt filteren als je zoekt naar nieuws. Zie het als een spamfilter: een bericht komt op grond van een verzameling criteria wel of niet door de selectie, waardoor je uit miljoenen tweets de bruikbare teksten kunt filteren.”

Op dezelfde manier kunt u vast ook een pest-alert opzetten??”Zeker. Volgens hetzelfde recept: voorbeelden verzamelen, in de computer stoppen en kijken wat er aan aanwijzingen uitrolt. Het begint met het zoeken naar een flinke hoeveelheid pest-tweets en Facebook-berichten. De moeilijkheid zit hier in het leren onderscheiden van humor, plagerijtjes en serieus pesten, want tekstueel kan dat dicht bij elkaar liggen.”

Rotterdamse politie pakt ‘bedreiger’ Zuidplein op

De politie heeft gisteren een 30-jarige Rotterdammer aangehouden die zou hebben gedreigd met het aanrichten van een ‘bloedbad’ in het Rotterdamse winkelcentrum Zuidplein. Het dreigement leidde tot een enorme stroom berichten op Twitter, terwijl de verdachte zelf dat sociale medium niet heeft gebruikt.

De man zou in het verleden hebben gedreigd ‘iets’ uit te halen in winkelcentrum Zuidplein. Mensen uit zijn omgeving hebben de politie daarover ingelicht. Volgens de politie was hun verhaal aanleiding om naar de man uit te kijken. Overigens verwachtte de politie niet dat de man iets zou ondernemen of de middelen daarvoor had.
De verbaal geuite dreigementen gingen een eigen leven leiden nadat een onbekende erover had getwitterd. “Dit bericht miste de context over de specifieke bedreiging en zorgde zo voor veel onrust op socialmedia”, aldus de politie. Op Twitter kwam de ‘hashtag’ #Zuidplein in enkele uren zo’n 580.000 keer voorbij.Een aantal winkels in Zuidplein sloot uit voorzorg de deuren. Eind van de middag pakte de politie de verdachte op. Hij was op de fiets onderweg van Barendrecht naar Rotterdam en was ongewapend.

Criminoloog Evelien van Zuidam pleit ook voor opvoeden in plaats van aanpakken. Nu lees je dat een jongetje van dertien is opgepakt vanwege een dreigtweet. Eigenlijk is dat heel unfair, want hij heeft helemaal niet geleerd hoe het moet. Natuurlijk moeten er grenzen gesteld worden, maar het belangrijkste is goede voorlichting van ouders en docenten , zegt ze. “Niet aanpakken, maar opvoeden” (Bron: Spits, 5 april 2012 donderdag)

Opruiing op Twitter: je zit zo in de cel

Als de arrestatie van de gymnasiumscholiere Charlotte Bouwman iets duidelijk maakt, is het wel het misverstand dat Twitter een priv?-omgeving is, zegt jurist en internet-expert Danny Mekic. ?Vooral tieners denken dat wat ze op Twitter zeggen, vergelijkbaar is met wat je zegt in de kroeg.? Niet dus. Kroegvrienden slikken een slechte grap weg met een slok bier. Volgers op Twitter verspreiden sappige mededelingen verder over het internet, waar be?richten leesbaar zijn voor iedereen.

Ook voor de politie. Die kon het naar eigen zeggen ?niet laten lopen? dat Charlotte Bouwman op microblog Twitter meermalen een aanslag had aangekondigd op haar school, het Johan van Oldebarnevelt Gymnasium in Amersfoort. Ook stuurde ze tweets over het neersteken van leraren. Woensdagavond rond elf uur werd ze gearresteerd. Pas tegen drie uur gistermiddag kwam ze vrij.

De arrestatie cre?erde op internet en onder medeleerlingen de no?dige verontwaardiging. Het zou immers overduidelijk zijn ge?weest dat de bedreigingen ironisch van aard waren. Charlotte Bouwman staat op haar school be?kend om haar vileine pesterijen tegen leraren, die ze optekent in haar satirische ?tegenschoolkrant? De Pok. De krant bracht haar al veelvuldig in conflict met de schooldirectie. Na de ?bomtweet? schreef ze:? ?Nu maar afwachten of het werkt.? Een bewuste provocatie? Niet volgens Charlotte. Het ging haar eerder om een grap waarvan ze de gevolgen volledig verkeerd had? ingeschat, zo laat ze Metro via Twitter weten. ?Dom en na?ef?, zegt ze achteraf.? Want voor de politie is er geen verschil tussen een drei?gement op Twitter en een ge?uit in het ?echte? openbare leven. Sterker nog: Twitter ?s het openbare leven.

Dreigtweets strafbaar

1??? Een dreigement is pas strafbaar als het een serieuze bedreiging is. Of dat in het geval van Charlotte zo is, zal het Openbaar Ministerie binnenkort bepalen.
2??? Het Van Oldebarnevelt Gymnasium in Amersfoort heeft de ?bomtweetscholiere? geschorst tot na de vakantie.
3??? Charlotte zelf heeft spijt van haar actie, alleen al omdat ze op school wil blijven.

Opruiing op Twitter: je zit zo in de cel

http://www.youtube.com/watch?v=6OHG44KgVew

De dreigtweet: misplaatste emotie of serieuze zaak?

Evelien van Zuidam?plaatste een interessant artikel over dreigtweets op donderdag 14 juli 2011 op Frankwatching. Hieronder is het artikel geplaatst in de context van bovenstaande dreigingsvoorbeelden.

Twitter is een geschikt medium om eenvoudig nieuwe positieve contacten op te doen. Echter, voor enkele personen lijkt Twitter een middel te zijn om bedreigingen mee te uiten. Zijn deze uitingen het gevolg van een misplaatste pubergrap, onbeheerste frustratie, of is er sprake van een serieuze bedreiging?

Het aantal gebruikers op Twitter is het laatste jaar weer sterk toegenomen. Met de opkomst van Twitter zijn de mogelijkheden voor communicatie directer en is de boodschap voor iedereen toegankelijk. Waar eerst publieke figuren onbereikbaar waren, zijn zij nu direct aanspreekbaar. Dit populaire sociale medium kenmerkt zich middels eigen dynamiek van communicatie, interactie en regels. Binnen de meeste sociale netwerken, of deze nu online of offline georganiseerd zijn, worden door de gebruikers onderling bepaalde mores afgesproken.

Zolang deze regels worden nageleefd, is Twitter een perfect medium om nieuwe positieve contacten op te doen (en meer). Echter, voor enkele personen zijn regels er om te overtreden en grenzen om ze op te zoeken. Het medium ontwikkelt hierdoor ruimte voor ongewenst gedrag, zoals het uiten van bedreigingen. De afgelopen 2 weken hebben bezoekers via Twitter een enqu?te kunnen invullen op de site van Maxxecure over het onderwerp ?dreigtweets?. In dit artikel geef ik achtergrondinformatie en de uitkomsten van het onderzoek.

Dreigtweet

Een dreigtweet is een bedreiging via een Twitter-bericht die gericht kan zijn aan een persoon, object of gebeurtenis. Het verzenden van een dreigtweet is hetzelfde als iemand offline bedreigen en dus strafbaar indien het voldoet aan de voorwaarden van artikel 285 van het wetboek van strafrecht. Het toegenomen gebruik van Twitter, met name onder de jongeren, zorgt ervoor dat een bedreiging via deze digitale weg vaker wordt geuit. In 140 tekens en ??n druk op de knop is een ?persoonlijke? bedreiging verstuurd. Hoewel de meeste respondenten uit onze enqu?te op de hoogte waren van het fenomeen dreigtweet, heeft een kleiner deel (45%) er ook een zien langskomen op Twitter. Uiteindelijk heeft 8% ook daadwerkelijk een persoonlijke dreigtweet ontvangen.

Aanhoudingen en veroordelingen

Het feit dat het uiten van ernstige bedreigingen via Twitter serieus wordt opgepakt door de politie en uiteindelijk strafbaar is gesteld, blijkt wel uit een aantal voorbeelden. Zo is een tijd geleden de zaak van Femke Halsema, waarbij een dreigtweet naar haar dochter werd geuit, voor de rechter gekomen. De 36-jarige dader is destijds veroordeeld tot een celstraf van 17 dagen en een werkstraf van 80 uur. Daarnaast kwamen recentelijk dreigtweets voorbij waarin werd gedreigd bepaalde scholen of winkels op te blazen of de schietincidenten als Alphen a/d Rijn te imiteren.

Dreigtweets over dit laatste onderwerp zijn door de politie bijzonder serieus opgepakt met aanhoudingen ? van bijvoorbeeld een 17-jarige jongen ? tot gevolg. De rechter sprak voor deze jongen een straf van 12 dagen cel uit. Om het rijtje af te maken: de politie van Hilversum heeft onlangs nog een 13-jarig ?kind? aangehouden, omdat hij een ernstige bedreiging naar een artiest had verstuurd via Twitter. De politie nam de bedreigingen serieus met aanhouding tot gevolg.

Rechters spreken zich uit over enkele ernstige dreigtweets met in sommige gevallen een veroordeling tot gevolg. De juridische grens blijkt op dit punt zo langzamerhand voorzichtig zijn vorm te krijgen. Maar het publieke debat begint over dit onderwerp nu pas te starten. Uit de enqu?te blijkt dat, van de mensen die te maken hebben gehad met een persoonlijke dreigtweet, slechts de helft melding of aangifte heeft gedaan bij de politie. De andere helft van de respondenten geeft aan dit niet te hebben gedaan omdat men het of niet serieus nam of niet durfde te melden. Van de respondenten die nog nooit een bedreiging heeft ontvangen via Twitter, zou driekwart van deze persoonlijke bedreiging melding of aangifte doen bij de politie.

Jonge dadertjes

In eerste instantie schrok ik van de heftige bedreigingen op het account @doodsbedreigingen, dat elke bedreiging met de dood op Twitter retweet. Zo twittert iemand:?@xxx ik ga die kk sgool in de vik steken. Of?@xxx als onze mentor segt je blijft zitte gaan we hem net zolang bedreige met gun totdat we over gaan als hij nee gwn dood.?Naast het feit dat het grootste deel van de bedreigingen niet te lezen is door het gebrekkige ABN van de schrijvers, valt op dat de jongeren het juist erg stoer vinden om te worden geretweet door dit account, maar daarnaast ook schrikken van wat ze hebben gedaan.

Zo twittert een 13-jarig meisje tegen het account: ?Kunnen jullie mijn tweet weghalen, hij is al verwijderd en ik meende het niet.? Gezien de mediaberichten kan worden geconcludeerd dat het versturen van dreigtweets vaker wordt uitgevoerd door de jongere generatie Twitter-gebruikers. Of dit ook werkelijk terug te zien is in de politie-aangiftes is de vraag. Het kan zijn dat juist de jonge dadertjes onderwerp in het nieuws worden. De 17 jarige verstuurder van de dreigtweet na het Alphen-incident zei in de rechtszaal dat hij niet had stilgestaan bij de uiteindelijke gevolgen van zijn dreigtweet.

Ook een vrouwelijke 17-jarige verstuurder van de bedreiging om een terreuraanslag op haar school te plegen, motiveerde in het programma ?De wereld draait door? dat zij zich op dat moment niet bewust was dat het deze impact tot gevolg had. In veel gevallen blijkt het te gaan om puberaal gedrag, waarbij jonge daders de grens opzoeken van wat wel of niet toegestaan is op Twitter. Tom Postmes, hoogleraar sociale psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, gaf aan dat Twitter voor de gebruiker nog nieuw en even wennen is. Grenzen moeten langzamerhand worden gevormd. De jongeren hebben bij het gebruik van Twitter een groot bereik van publiek. Iedereen kan hun bericht lezen, waardoor het extra spannend is deze grens tussen al die andere mensen op te zoeken.

Criminaliseren van pubergedrag?

Gelukkig doet de politie in veel gevallen onderzoek naar de achtergrond van de verzender van de dreigtweet. De politie heeft internetsurveillanten in dienst die actief op zoek zijn naar dergelijke dreigende teksten op sociale media. Na een aanhouding kunnen zelfs de kosten van politie-inzet op de verzender worden verhaald. Zo geeft de politie een duidelijk signaal naar de dader toe dat het verspreiden van dergelijke berichten niet is toegestaan en niet wordt getolereerd. Uit de enqu?te blijkt ook dat het merendeel (70%) vindt dat een dreigtweet net zo serieus moet worden genomen door de politie als alle andere bedreigingen.

Bij de opsporing denk ik dat de politie als geen ander kan inschatten in hoeverre de dreigtweet van ernstige aard is. Bij de beoordeling hiervan balanceren zij op dit moment steeds weer op het punt of zij de dreigtweet moeten beoordelen als een misplaatste grap, een uiting van frustratie, of een serieuze zaak waarbij de impact van de bedreiging bijzonder groot kan zijn voor het slachtoffer of de omgeving. De vraag is, uiteraard afhankelijk van de ernst van de bedreiging, of de jonge dadertjes na een bezoek van oom agent niet genoeg zijn geconfronteerd met hun gedrag.

Rol van ouders en onderwijzers

Wellicht is op dit punt een nobele en belangrijke taak weggelegd voor de ouders of onderwijzers door zich ook eens te verdiepen in de online wereld van hun kinderen. Discussies over het gebruik van Twitter in de klas of thuis aan de keukentafel kan in dit geval zeker geen kwaad. Sociale controle zal zich op dit punt ook naar de online-netwerken moeten uitbreiden. Ondanks dat politie zijn taak serieus moet nemen door grenzen te stellen, is het zeker belangrijk bij de verdere veroordeling rekening te houden met het feit dat een jongen van 13 jaar de gevolgen van zijn bedoelde grap en de impact hiervan wellicht niet goed heeft kunnen overzien.

Misschien bereikt men hier met een Halt-afdoening een gewenster effect voor de jongeren dan de directe doorverwijzing richting Openbaar Ministerie. Alex Brenninkmeijer, de Nationale Ombudsman van Nederland, waarschuwde in een interview van EenVandaag dan denk ik ook terecht. Hij benadrukt dat we moeten oppassen dat de algemene publieke verontwaardiging er voor zorgt dat zowel het OM als de rechtspraak wordt aangezet tot het nemen van hele drastische maatregelen.??Wees hierin voorzichtig en houd rekening met het feit dat kinderen kinderen zijn en onverwacht hele rare dingen kunnen doen.?

Voorkom dreig- en pesttweets, zoek de positieve verbinding!

Wederom een bijdrage van?Evelien van Zuidam?op donderdag 17 november 2011 op Frankwatching:

De populariteit van Twitter onder scholieren is aanzienlijk gestegen. En zeker is dat ouders en docenten?deze ontwikkelingen nauwelijks kunnen bijbenen. Verbieden is al lang geen optie meer, deze generatie weet niet beter dan dat zij ook via de digitale weg communiceren. Maar niet altijd zonder problemen. Hoe moeten we ze waarschuwen en stimuleren tegelijk? Zoek de positieve verbinding!

Oproep aan ouders en scholen

Excessief Twittergebruik door scholieren is al langere tijd geregeld te vinden in het nieuws. Het lijkt in de media voornamelijk om enkele jeugdige twitteraar te gaan, die zich niet kunnen of willen gedragen bij het gebruik van sociale media. Eerder schreef ik?een blog over dreigtweets, waarin ik aangaf dat (in)formele gedragsregels op Twitter zo langzamerhand voorzichtig worden gevormd. De politie laat inmiddels zien dat bepaalde uitlatingen op Twitter niet getolereerd worden, door op verschillende manieren in te grijpen. Tegelijkertijd worden nu de ouders en scholen aangekeken, want zij zijn aan zet. Zij worden opgeroepen om te helpen bij het voorkomen van dreigtweets en ander onwenselijk gedrag op Twitter.

Eigenlijk worden zij opgeroepen om de jeugd te adviseren en te begeleiden bij hun gedragingen en uitingen op sociale media. Ouders en docenten begrijpen echter nog maar nauwelijks wat zij moeten met Twitter. ?Ik ga toch niet twitteren wat ik de hele dag aan het doen ben,? of ?ik heb daar helemaal geen tijd voor?. De aanpak tegen buitensporig Twittergebruik gaat erg lastig worden, omdat de rol van ouders en docenten meer inhoudt dan het stellen van gedragsregels en grenzen. Nog voordat zij dit kunnen doen zullen ze zich eerst serieus moeten gaan verdiepen in het twittergebruik en de verbinding zoeken met de jeugd.

Inzichtelijk maken van risico?s

Het benoemen van risico?s en het stellen van grenzen zijn noodzakelijk. Ik benoemde eerder al de dreigtweet. Maar agressie, bedreigingen en pestgedrag gaan veel verder dan alleen op Twitter. Deze uitingen kunnen gemakkelijk (anoniem) via internet worden verspreid. We schrikken tegenwoordig van de jeugdige straattaal die zo hard zwart op wit staat. En er zijn inderdaad jongeren op Twitter aanwezig die hun grote bereik niet kunnen overzien en zich ernstig misdragen. Daarnaast kan het gebruik van Twitter op school storend en afleidend zijn. Vaak volgt hierop een duidelijke maatregel: een verbod op het mobieltjes tijdens de les. Uit angst voor chaos in de les of filmende leerlingen. Als laatste bestaat het risico dat jongeren teveel van zichzelf of van het gezinsleven openbaar maken. Zo vertellen sommige jongeren waar ze wonen of wanneer ze alleen thuis zijn. Bovendien kan de gemakkelijkheid waarmee de jongeren priv? beeldmateriaal het web op slingeren, hen behoorlijk in problemen brengen.

Help de jeugd ?twitterwijs? te gedragen

Het is dus zinnig om met jongeren over deze risico?s te praten en de discussie te starten. Dit kan zowel aan de keukentafel thuis als tijdens de les. Maar hoe maak je de jongeren bewust van de?risico?s? Hoe leg je ze uit dat bedreigen op Twitter niet kan? Kortom, hoe maak je de jeugd ?Twitterwijs?? Op enkele scholen zijn er inmiddels speciale lessen die het omgaan met sociale media centraal stellen. Helaas op veel scholen ook niet. Dan hangt het er maar vanaf of een ge?nteresseerde docent deze taak op zich neemt. Jammer eigenlijk, omdat dit eigenlijk het minste is wat jongeren nodig hebben om zich online ?wijs? te gedragen. Alleen wijzen op risico?s gaat naar mijn idee niet ver genoeg en dekt ook niet de lading van het probleem. Bewustwording?cre?er?je door meer te doen dan alleen wijzen op regels of gevaren. Het gaat ook over het stimuleren van positief gedrag en het inzichtelijk maken van mogelijkheden en kansen.

De verbinding tussen docent en leerling

Hoe moet onze jeugd bewust worden gemaakt over normaal Twittergedrag, als degene die hen daarin moet begeleiden weinig aansluiting en verbinding heeft met de doelgroep? De kern van een goede verbinding ligt zoals gezegd in oprechte interesse en een positieve benadering. Docenten en ouders die zich verdiepen in de nieuwe generatie, weten dat sociale media een belangrijke positie inneemt in hun dagelijks leven. Jongeren zijn dag en nacht verbonden met internet en communiceren zo veelvuldig met elkaar. Toch zijn er enkele pioniers te vinden op Twitter die al veel verder zijn dan wat ik boven heb beschreven.

Ik sprak met enkele twitterende docenten, stuk voor stuk enthousiast over de mogelijkheden van social media ? ook in het onderwijs ? en open voor vernieuwing. Zij zoeken zelf actief de verbinding en zien dit middel als een positieve ontwikkeling in de verdere ontplooiing van de leerling. Zij verdiepen zich samen met de jeugd in de risico?s en staan open voor inbreng van de leerling. Maar net zo belangrijk, ze stellen de mogelijkheid om leerlingen bewust te maken van de vele kansen en mogelijkheden die sociale media te bieden heeft.

E?n docent benoemt het wijzen op de vele mogelijkheden zelfs als een morele verplichting, net als gebruikelijk is in vele andere thema?s. Een mooie casus is Boris Berlijn, docent aardrijkskunde, die onlangs op excursie ging met zijn klas. Hij gaf de leerlingen de opdracht om hun belevingen en beknopte samenvattingen die dag te delen onder een bepaalde #hashtag. Deze werden naderhand besproken. Leerlingen reageerden erg enthousiast op deze opdrachten (Blog?Boris Berlijn). Tegelijkertijd kan hij, daar waar nodig, direct grenzen stellen en aangeven wat hij gepast of ongepast gedrag vindt, net zoals hij dat offline ook doet.

Het succes van 55.000 volgers

Een ander voorbeeld zijn de meiden achter?@dutchteenagers, die inmiddels 55.000 volgers achter zich hebben weten te scharen. Zij weten door hun tweets veel jongeren te boeien en worden veel geretweet, waardoor hun bereik enorm is. Dreigtweets komen zij ook wel eens tegen op Twitter, maar dat vinden ze eigenlijk maar lafjes. Zij halen plezier uit het feit dat zij al deze volgers kunnen bereiken en op deze manier nieuwe twitteraars kunnen ontmoeten. Wat hun ouders er van vinden? Hun ouders weten inmiddels wel waar zij mee bezig zijn. ?Ze vinden het erg knap van ons dat we zoveel jongeren kunnen bereiken en ze vinden dat we hebben laten zien dat ons schoolwerk er niet onder lijdt?, vertellen ze.

Omdenken

Buitensporig gebruik van een medium dat nog zo in ontwikkeling is, vraagt misschien wel om een andere oproep aan ouders en docenten. Ouders en docenten zijn namelijk aan zet, maar snappen het spel, laat staan de spelregels, nog niet goed. De eerste reactie is ?verbieden?, maar misschien moeten zij het ?omdenken? eens proberen. Het vraagt namelijk om een oproep die in het teken staat van verbinden. Er zijn op dit moment tal van goede voorbeelden van docenten in het onderwijs, die in eerste instantie begrip en respect tonen voor het sociale media gebruik van de jeugd. Zij experimenteren ermee en profiteren ervan als een positief instrument tijdens de lessen. Zij hebben inzicht in gevaren, risico?s maar ook in alle positieve dingen. Uiteraard hoeft niet elke docent?social media gek?te zijn, maar scholen moeten docenten wel de ruimte geven om het daar met elkaar over te hebben en er een juiste invulling voor te ontdekken. Dus; ouders, scholen en Twitterloze docenten, denk eens om: vraag bijvoorbeeld eens om een Twitterles van de jeugd zelf.

Dit artikel is tot stand gekomen met dank aan?@dutchteenagers?en twitterende docenten als@BorisBerlijn,?@Cilla1972,?@avddrift?en?@mcweele.

Bronnen:??Brabants Dagblad?(22 augustus 2012),?Metro?(NL, 1 juni 2012) en?CopsinCyberspace?(1) en?CopsinCyberspace?(2),?CopsinCyberspace?(3),?Dagblad De Limburger (Februari 24, 2011), Trouw?(10 november 2012),?BN/DeStem (12mei 2012),?Telegraaf?,?Metro?en Frankwatching.