Op 15 juni werd in Vancouver de beslissende wedstrijd voor de Stanley Cup (de ijshockeybeker, vergelijkbaar met de Champions League-finale of de WK-finale in het voetbal) gespeeld. Na deze wedstrijd, die werd verloren door de thuisspelende Vancouver Canucks, braken grote rellen uit in het centrum van Vancouver. De politie werd hier door verrast. Er waren veel meer mensen op de been dan dat de politie had verwacht, de massa bestond uit dronken jonge-mannen, die ook nog eens diep teleurgesteld waren. Voor de wedstrijd waren er geen aanwijzingen dat er rellen zouden uitbreken: dat is ongewoon bij het ijshockey. Er waren geen aanwijzingen binnengekomen vanuit agenten (ook niet van wijkagenten of schoolmedewerkers), geen telefoontjes van burgers, niets van andere publieke partners en er was ook niets voorbij gekomen op social media dat wees op rellen. Bovendien is er geen traditie van rellen: een jaar eerder was bijvoorbeeld de ijshockeyfinale van de Olympische Spelen, ook in Vancouver, probleemloos verlopen. Er waren ??n keer eerder rellen geweest, maar dat was in 1994, dus 17 jaar geleden. Dit leidde er toe dat er veel te weinig politieagenten beschikbaar waren en de agenten die ter plekke waren, waren niet goed uitgerust. Aan het uitbreken van rellen werd meegewerkt door duizenden mensen. Een deel daarvan deed actief mee, een ander deel film-de het met telefoons en juichte het toe. Zij zorgden voor een menselijk schild rondom de kern van de rellen, die een spoor van vernieling achterlieten.

De voorbereiding op communicatiegebied was niet gericht op rellen. Tijdens de eerdere wed-strijden was al duidelijk geworden dat er veel media-aandacht was. Daarom waren er twee ?media officers? fulltime beschikbaar. Zij waren strategisch gepositioneerd op twee plekken waar veel gebeurde. Zij waren verantwoordelijk voor het communiceren met de pers: het ge-ven van interviews, informeren over de veiligheid van het publiek, verkeersmaatregelen, statistieken over bijvoorbeeld het aantal fans, maar ook voor de social media monitoring en communicatie via social media. Twitter, Flickr en Facebook werden tijdens alle wedstrijden gebruikt om te communiceren met het publiek.
Voor de wedstrijd begon, werd al getwitterd door de politie. Het doel van deze tweets was om een positieve boodschap uit te zenden, met een vriendelijke toon, om een veilige viering mogelijk te maken. Bij de start van de wedstrijd werd onmiddellijk getweet dat de locatie waar fans op een groot scherm naar de wedstrijd keken vol was. De toon van de berichten veranderde toen: het bleef optimistisch, maar ook waarschuwend van toon. Die omslag kwam op basis van de grootte van het publiek en het gedrag dat werd gezien op videobeelden van het publiek. Aangegeven werd bijvoorbeeld welke pleinen nog toegankelijk waren en welke straten waren afgesloten vanwege de grote mensenmassa.

Toen de wedstrijd vorderde, kwamen steeds meer meldingen van vandalisme binnen. De spanning onder het publiek nam toe. Toen de eerste auto in brand werd gestoken, realiseerde men zich dat er geen plan was voor social media tijdens onrust in het publiek of tijdens rellen. Er waren wel wat tweets voorbereid, maar deze waren niet geschikt voor de situatie die nu ontstond. Dat zorgde voor vertraging in de berichten over de actuele situatie: tweets moesten worden afgestemd met de aansturing binnen het korps. Besloten werd om Twitter te gebrui-ken om het publiek aan te moedigen om rustig te blijven en om het publiek aan te spreken om de hulpdiensten hun werk te kunnen laten doen. Hierbij werden soms ook berichten geret-weet van bijvoorbeeld de burgemeester.

Veel bizarre foto’s en bekijk er hier nog meer, of bekijk diverse filmpjes, zoals deze montage.

Al snel boden mensen aan om bewijsmateriaal, foto?s en video?s aan te leveren. Gevraagd werd om deze informatie nog even te bewaren, de politie kwam hier in een later stadium op terug. Op dat moment kon men de hoeveelheid informatie niet behappen. Tijdens de rellen werd verder in de tweets gefocust op het geven van informatie aan burgers over wat zij moes-ten doen en hoe zij de binnenstad konden verlaten. Alle tweets werden tientallen keren ge-retweet. Het aantal volgers steeg tijdens de wedstrijd en de daaropvolgende rellen van 10.400 naar 13.170. In de daaropvolgende dagen kwamen er nog 2.000 nieuwe volgers bij.

Bekijk onderstaande politie auto van de Vancouver Police Department (VPD), volgeplakt met post-its waarin steun wordt geuit.

En niet alles was kommer en kwel:

Bovenstaande foto werd een viral op Twitter en men zocht uit hoe dit kon gebeuren: zie hier?en de verklaring later met het stel.

Opsporing en social media

Om bovenstaande foto in extreem gedetailleerd te bekijken, en wellicht te zien dat je er zelf tussen staat: klik dan?hier!

En enorme zee van fans kwam naar downtown Vancouver voor de laastet wedstrijd in de finale van de Stanley Cup playoffs. Op deze foto lijkt het enorm indrukwekkend, maar het is eigenlijk een slim aan elkaar geplakte foto. De foto bestaat uit 218 verschillende foto’s die in een periode van 15 minuten zijn gemaakt. Deze foto trok natuurlijk de aandacht van vele Canadezen, zeker toen er een campagne voor opsporing werd gestart via Facebook, op zoek naar de relschoppers. Fans van het team, the Canucks, haastten zichzelf om zichzelf te ’taggen’ (identificeren) op de Facebook pagina, wat voor Facebook een ?tagging? record betekende. Het taggen ging middels het in-en uitzoomen op de foto op de social networking website en je kon gezichten die je herkende een naam geven.

De foto werd meer dan 9,500 keer getagged ? meer dan het record tot dan toe van 7,000 bij het Glastonbury muziek festival in Somerset. De initiatiefnemers hopen op 10,000 tags, om dit record een officieel Guinness record te maken waarbij de elke tag door een unieke gebruiker is gemaakt en de spelregel is dat je alleen jezelf kan taggen. Natuurlijk kijkt de politie mee met het taggen van deze IDs, ook al is het een burgerinitiatief. Zij moeten de rellen onderzoeken en de daders opsporen. Tijdens de rellen sneuvelden winkelruiten. auto’s werden in brand gestoken en er werd geplunderd. Zo’n 100 verdachten werden gearresteerd voor verstoring van de openbare orde of publiek dronkenschap. Toch is het onbekend of deze verdachten in de foto’s voorkwamen van Gigapixel fotografe Ronnie Miranda. Om de foto te maken plakte zij 218 foto’s aan elkaar in een grid van 12 bij 18. Het resultaat was een enorme foto met 2,110 megapixels. De foto is genomen op een moment dat de rellen nog moesten beginnen, zodat de identiteit gekoppeld kan worden. Op deze manier kan de politie handig aansluiten bij een burgerinitiatief. Of had de politie ook zelf zo’n initiatief kunnen ontplooien? Want als daders meedoen in het taggen van deze foto’s (door elkaar aan te wijzen), kan dat de opsporing in zo’n enorme massa behoorlijk versnellen.

Een ander burgerinitiatief was?http://www.canucksriot2011.com/. Bekijk hieronder het interview met de oprichter ervan:

Net als de Londonse rellen was er in Vancouver ook een CleanUp project via Facebook om de stad schoon te krijgen en werdern er sticky notes op Politie auto’s geplakt met steunbetuigingen en excuses:

Bronnen: Daily Mail, Twitter voor Crowd Control, en het rapport dat de politie in Vancouver zelf achteraf opmaakte na zeer uit-gebreid onderzoek (o.a. 115 interviews):