Tagarchief: campus

App: SafeWalk

 

Het is donker en laat. Misschien lijken de schaduwen wat sinister. Studenten kunnen zich veiliger voelen als een politieagent naast ze loopt, maar de meesten willen geen agenten hiermee lastig vallen. “We weten dat BYU een zeer veilige campus is. Maar veilig zijn en veilig voelen is niet hetzelfde”, zei Jordan Lund, een eerstejaarsstudent aan de Brigham Young University.

Slechts een paar mensen maken dagelijks gebruik van het BYU University Police SafeWalk-programma. Maar nog eens 11 studenten gebruiken elke dag de virtuele SafeWalks dankzij een nieuwe app die is gemaakt door BYU-studenten en campuspolitie.

Het fysieke SafeWalk-programma komt ’s avonds laat of’ s morgens vroeg samen en gaat over een een politie- of gebouwveiligheidsmedewerker die met een student of werknemer over de campus kan lopen. Met de virtuele SafeWalks, beschikbaar via de BYU-app, kan ook de BYU University Police een student volgen zonder erbij te zijn.

 

Een gebruiker opent de SafeWalks-functie in de BYU-app op zijn telefoon, gebruikt zijn BYU-inloggegevens, bevestigt zijn telefoonnummer en tikt vervolgens op een kaart om zijn bestemming te bevestigen. De app stuurt een sms-bericht met de mededeling dat hun SafeWalk is gestart en de politie van de campus kan de voortgang volgen. De politie ontvangt een waarschuwing als de snelheid van de gebruiker snel toeneemt (om aan te geven dat hij in een auto stapt), als het te lang duurt om op hun locatie te komen of als de gebruiker te ver van het pad naar zijn locatie is afgedwaald. De politie kan dan sms’en of een gebruiker bellen om te controleren of ze veilig zijn. Buitencamera’s op BYU kunnen ook de voortgang van studenten volgen.

De app bevat ook een noodknop die studenten en medewerkers kunnen gebruiken om snel iemand ter plaatse te krijgen.

“Het geeft ons een middel waarbij, als ze onveilig zijn of in zich onveilig voelen en op die noodknop drukken, we precies weten waar ze zijn, we weten wie ze zijn en we heel snel met hen kunnen communiceren”, aldus Steve Goodman, de manager van het BYU Police Technology and Communications Center. De app volgt de locaties van gebruikers niet wanneer ze de SafeWalk-functie niet gebruiken.

Goodman vertelt dat de politie van de campus eerder naar commercieel beschikbare apps had gekeken om virtuele SafeWalks uit te voeren, maar gaf er de voorkeur aan om het in de bestaande app te plaatsen die studenten al gebruiken om dingen te doen zoals hun lesrooster checken, zien welk eten er voor de lunch die dag wordt geserveerd en hoe naar het dichtstbijzijnde toilet.

Als er een noodgeval is, kan de politie van de campus of een veiligheidsagent van het gebouw binnen drie minuten ter plaatse zijn. ’s Nachts zijn agenten meestal in voertuigen of op de fiets en kunnen ze er sneller kunnen komen, of een beveiligingsbeambte in de buurt kan zien wat er aan de hand is.

Sinds de app gelanceerd in november, heeft de politie al een paar keer een agent gestuurd om in contact te komen met een student die ze niet konden bereiken. In alle gevallen was de batterij van de telefoon van de studenten dood, en bleek het loos alarm.

Het werk aan de app begon een jaar geleden toen Lund en Landon Moore deelnamen aan de studentenadviesraad en aan een project werkten om de veiligheid op de campus te verbeteren. De studenten werkten samen met de BYU University Police en het Office of Information Technology om het te realiseren. Moore zei met de financiering van de app-functie, BYU heeft aangetoond dat het de veiligheid van studenten serieus neemt. “Ik denk dat dat aantoont dat de universiteit er echt om geeft,” zei Moore.

Lund deelde op een dag donuts uit op campus om de SafeWalk-functie bekendheid te geven toen een student haar vertelde dat het een goed idee was. “We weten dat het tot nu toe een positieve impact heeft gehad,” zei Lund.

Physical SafeWalks zijn gebleven, en Goodman verwacht dat meer studenten het zullen gebruiken als het word bekend wordt.?”Het is gewoon een van die dingen die precies goed voelt,” zei Goodman. “Iedereen kwam samen en werkte zo goed samen, en ik ben blij verrast door hoe snel het is gekomen. En het is een goed doel. ”

Bronnen: Herald Extra

App: Bluelight

911?bellen vond men bij Bluelight?toch niet eenvoudig genoeg. Gesprekken worden gerouteerd en dat alleen al kost luttele seconden, die in echte nood kostbaar zijn. Bluelight ontwikkelde daarom een app (Android, iOS). Ze geven als voorbeeld een bewoner van Oakland,?Californi?,?die na het bellen van 911 dan wordt doorgeschakeld?met de ‘California Highway Patrol’ in Vallejo, ongeveer 25 mijl verderop, waar een operator die informatie terugstuurt naar een ambulancedienst in Oakland.?Duur:?ongeveer 45 seconden.

Of u kunt het lokale?10-cijferige nummer bellen waar je de lokale ambulancepost aan de lijn krijgt uit Oakland die u vervolgens vraagt ??waar u bent, wat soms moeilijk te beantwoorden is als je in paniek bent.?BlueLight wilde hier een derde optie aan toevoegen: voor $20 per jaar hoeven bewoners van Oakland vanaf februari 2016 ?alleen maar een knop op een app in te drukken die lokale hulpdiensten op de hoogte stelt, inclusief locatiegegevens. Dat duurt ongeveer 10 seconden (minus de tijd die het kost om de app te vinden en openen).

bluelight compare

 

Preet Anand, CEO van BlueLight, zegt dat?innovatie al een tijd broodnodig is in de hulpverlening.?”Het is niet alleen zo dat de localisatie van?911 niet altijd werkt, zoals ook in veel andere steden” vertelt Anand aan?Tech Insider. “In Oakland wordt je vaak niet eens goed doorverbonden.”

Het probleem dat in?Oakland bestaat doet zich ook op andere plaatsen voor en heeft te maken met hoe de routering technologie werkt in het telecomnetwerk. Als je met je mobiele telefoon belt straal je niet altijd de dichstbijzijnde mast aan en dat zorgt voor problemen. Een vaste lijn is zo mogelijk nog erger, want als je daarmee?belt moet je altijd eerst vertellen waar je bent.

Volgens onderzoek van de FCC sterven er per jaar 10.000 mensen als gevolg van slechte routering en?slechte responstijden.

Op de campus de MIT universiteit in Cambridge, Massachusetts, is?de 911 routering zo slecht dat studenten aangeven geen 911 meer te bellen. Ze bellen liever het?10-cijferige nummer van de lokale?MIT campuspolitie. BlueLight wil een oplossing bieden voor het routeringsprobleem van mobiele telecomproviders.

Anand geeft toe dat Blue Light’s business model vreemd over kan komen. Want mensen die vaak hulp nodig hebben, kunnen deze dienst misschien niet eens betalen.
“Sommige mensen hebben kritiek dat er?geen universele dienst is”, zegt hij. “Ons standpunt is dat we nu beginnen met een deel van de oplossing en een verschil willen maken.”

bluelight

In Oakland?zijn?particuliere beveiligingsbedrijven ook al begonnen met het vervangen van de politie in de rijkere buurten. Dat cre?ert meer ongelijkheid.?Idealiter zou BlueLight ge?ntegreerd worden met de lokale hulpverleningsdiensten, zegt Anand. Hij hoopt dat een stad als Oakland deze dienst als een tijdelijke oplossing gratis aanbiedt voor haar bewoners, tot er robuustere systemen zijn. Anand krijgt ook kritiek van telecom providers, maar hij vergelijkt die kritiek met innovaties van apps als WhatsApp die inkomsten van SMS verkeer drukten.

Op universiteiten zal?BlueLight de?responstijden met ongeveer 40% reduceren, zegt Anand. Als alles volgens plan verloopt, zal het experiment in Oakland soortgelijke resultaten laten zien, maar dan zal de dienst eerst een aantal maanden gebruikt moeten worden.

 

Bronnen: Tech Insider, Bluelight

bluelight3

App: Rave Guardian

Students at UCLA.

In september is in de VS altijd de Nationale Awareness Campus Safety Month, als studenten aan het nieuwe jaar beginnen en hun weg weer moeten vinden. Dan is er extra aandacht voor veiligheid op de?campus. En voor de studenten van vandaag de dag moet dat met moderne middelen.

Rave Guardian is een app (Apple, Android) die met name gericht is op?universiteiten, en?is niet alleen studenten, maar ook docenten en medewerkers.

Studenten kunnen docenten en personeel met een druk op een knop bereiken, de universiteitspolitie bereiken (bellen of berichten sturen)?of 911 bellen.

“Als je bang bent voor iemand kun je soms beter een berichtje sturen dan bellen, en in sommige gevallen werkt een?foto’s beter,” zegt David Dugatkin, hoofd van de politie bij State University uit?New York. “We zien de berichten kunnen?hen aanwijzingen teruggeven. Of we komen ze helpen, omdat ze ook hun positie met GPS kunnen delen. ”

Op Rave Guardian bestaat het concept “voogd”, dat is iemand die de gebruiker wordt aangewezen om op hem of haar te letten voor voor een bepaalde in te stellen periode. Het voogdijschap is?wederzijds, zodat de gebruiker ook andersom let op zijn of haar voogd. “Het is als een beschermengel”, zegt Emil Fioravanti, hoofd van de politie aan de Universiteit van Massachusetts in Dartmouth.

“Er zijn een aantal andere programma’s die er die op dezelfde manier werken, maar we zijn erg blij met Rave Guardian,” zegt Fioravanti. “Reageren op noodsituaties was uiteindelijk foutloos en betrouwbaar. Dat is iets heel belangrijks. ”

“De veiligheid op de campus is niet iets waarvoor de universiteit of de politie verantwoordelijk voor kan zijn” zegt Bruce Pitman, decaan. “Het moet iets zijn waarvoor?de gemeenschap samenkomt en waar men gezamenlijk aan werkt. We hebben allemaal een rol.”

Bekijk deze video

De functies van de app zijn o.a.:

  • Panic Button – directe alertering?met GPS-locatie en delen van persoonlijke profiel informatie.
  • Tip Texting -Anonieme misdaadtips rapporteren en 2-weg communicatie via SMS of de?app
  • Persoonlijke Guardians – Studenten kunnen vrienden, huisgenoten en familie als ‘Guardians’ aanmerken. Ze kunnen een Rave Guardian Timer instellen voor als je naar huis loopt in de avond bijvoorbeeld. Als de Rave Guardian timer niet wordt uitgeschakeld voordat het verloopt, wordt proactief een bericht gedeeld met de Guardian en de campus veiligheidsdienst.

iPhone Screenshot 1iPhone Screenshot 2iPhone Screenshot 3iPhone Screenshot 4iPhone Screenshot 5

Bronnen: USAToday, RaveMobileSafety, WTVM

 

Virginia Tech schietincident

Op 16 april 2007 schoot de Zuid-Koreaan Cho Seung-Hui 33 mensen (waaronder zichzelf) dood op de Virginia Polytechnic Institute and State University in Amerikaanse stad Blacksburg. Er vielen daarnaast 29 gewonden. Het schietincident had?op dat moment de meeste dodelijke slachtoffers door 1 schutter uit de Amerikaanse geschiedenis. De Koreaanse student bleek een mentale aandoening te hebben, wat leidde tot verscherping van de wet-en regelgeving om aan een wapen te kunnen komen. Ondanks de enorme angst en paniek gebeurde er iets opmerkelijks vlak na het incident: de mensen gingen verslag doen van wat er om hen heen gebeurde.?Op?8 december?2011?vond er wederom een schietpartij plaats. Hierbij werden een aantal personen doodgeschoten. Onderstaande gaat over het grootste incident in 2007 waarin de social media revolutie nog maar net begonnen was, maar een zeer belangrijke rol kreeg.

Allereerst de informatiedeling en nieuwsgaring voor de rest van de wereld:

virginia1

Screenshot van www.wikinews.com

Nog tijdens de aanslag zetten studenten hun ervaringen op een speciale wikinieuwspagina. Daar kan de reguliere journalistiek bijna niet tegenop. Maar deze vorm van nieuwsgaring en verslaggeving zet ook de offici?le getuigenverklaring onder druk. Stel dat Cho Seung-Hui was gevlucht en pas na drie maanden was gepakt, hoe zuiver zou zijn getuigenverklaring dan nog zijn? Hetzelfde geldt ook voor de getuigen: hebben ze zelf iets gezien of komt hun informatie van het web? Zeker als er daarna ook nog druk gecommuniceerd is op de social media.

virginia2

Screenshot www.trendmatcher.nl

Binnen 24 uur alle vermisten terecht via Facebook

Binnen twee uur na het schietincident van Virginia Tech startten studenten een Facebook-groep genaamd “I am OK at VT”, terwijl autoriteiten het terrein nog niet veilig hadden kunnen stellen ((Palen et al., 2007). Binnen 24 uur waren alle vermisten terecht waarbij ook e-mail en Instant Messaging gebruikt werd. Door simpelweg te zien dat iemand ‘online’ was (ingecheckt) of een bericht had achtergelaten, kon men zien dat mede studenten nog leefden. De Facebook pagina ‘liken’ met 1 druk op de knop was daarna eigenlijk voldoende. Autoriteiten hadden hier via klassieke methoden een stuk langer over gedaan. Het was mooi om te zien dat men er wel op wees dat het nog een onoffici?le lijst was. Amateurs kunnen fouten maken (wat later niet zo bleek te zijn), maar het verbroederde, omdat men gezamenlijk een intens proces doorliep, en het verbond de direct betrokkenen met de buitenwereld die veel waardering kregen voor hun acties:

virginia6

De pagina werd ook gebruikt om aan ” self-policing” te doen, wat wil zeggen dat men feiten en media framing checkte die op het nieuws voorbij kwamen en zelf veel informatie produceerde.

virginia4virginia3

Ook de?Prayers for VT Facebook groep trok wat later veel bezoekers en bijdragen. In deze groep probeerde men de lijst met slachtoffers op orde te krijgen. Hoewel het de autoriteiten 39 uur kostte om het aantal dodelijke slachtoffers vast te stellen op 33 (inclusief de schutter), werkte deze groep intussen aan de namen waarbij men diverse bronnen benutte (Vieweg et al., 2008).

Op Second Life werden gedenkstenen gecre?erd ene een plaats om de slachtoffers te herdenken en eren:

virginia5?virginia

Ook werd er geld ingezameld via een virtueel T-short dat mensen konden dragen in Second Life en waarvan de opbrengsten naar de slachtoffers gingen:

virginia7

Niet alleen computerspellen moeten het ontgelden na de schietpartij op de Virginia Tech universiteit, ook sociale netwerksites als Facebook en Digg krijgen kritiek.?De kritiek op discussiesites en sociale netwerksites richt zich met name op de klopjacht op de dader die online ontstond na de schietpartij. Een student van de Virginia Tech universiteit die op zijn blog en Facebook-pagina foto’s van zijn vuurwapenverzameling toonde, werd al snel na het bloedbad aangemerkt als dader. Links naar zijn website werden razendsnel verspreid via sites als Digg.com, waarna diverse doodsbedreigingen op de pagina van de student werden achtergelaten. Een foto van de jongen werd zelfs op de nationale televisie vertoond, in het programma van Fox News-correspondent Geraldo Rivera. De jongen bleek niets met het schietincident te maken te hebben.?De jongen plaatste een bericht op zijn profielpagina waarin hij verklaarde niet de schutter te kunnen zijn ? aangezien de schutter zichzelf om het leven bracht na zijn moordpartij. Volgens de ten onrechte beschuldigde student bezochten 123.000 mensen zijn website, in de veronderstelling dat deze aan de dader toebehoorde.

Snelheid

Volgens analist Josh Bernoff van Forrester Research is de snelheid waarmee informatie op internet kan worden aangepast een belangrijk pluspunt vanwege de zelfcorrigerende werking. Anderzijds wijst hij op de valkuilen. Omdat ‘geruchten’ eerder doordringen op netwerksites dan op meer betrouwbare nieuwssites, is niet alle informatie even betrouwbaar.?Ondanks de kritiek op het functioneren van sociale netwerksites, werden de online communities ook gebruikt voor het versturen van condoleances. Ook wisselden studenten maandag op de online gemeenschap Fark.com informatie uit om vast te stellen hoe gevaarlijk de situatie op de universiteit was.

Crisis Informatics: Studying Crisis in a Networked World (Palen e.a. 2007):

Site seeing in disaster: an examination of online social convergence,?Jeannette Sutton e.o (2008)