Tagarchief: zelfmoord

DIY detectives die moord of zelfmoord onderzoeken

moz-934x526

In het nieuwe SBS-programma ?Moord of Zelfmoord?? onderzoeken misdaadjournalist Kees van der Spek en advocaat S?bas Diekstra cold cases die door de politie zijn bestempeld als zelfmoord. Maar klopt die conclusie eigenlijk wel?

Nieuw speurwerk neemt twijfel weg

Jaarlijks wordt in Nederland ongeveer 1.800 keer zelfmoord gepleegd. De nabestaanden blijven vaak met veel vragen achter, zo ook de familie van Bryan uit Ede. Na een avond stappen met zijn vrienden, viel hij van de elfde verdieping van een flat. Sprong hij zelf of is hij geduwd? Volgens de politie was het zelfmoord, maar niet iedereen is daarvan overtuigd.
Van der Spek en?Diekstra?gaan in gesprek met politie, laten bloedspetters onderzoeken en telefoons uitlezen om erachter te komen wat er daadwerkelijk is gebeurd.

In de eerste aflevering staat de zaak van Bryan centraal. In 2010 zou de beroepsmilitair worden uitgezonden naar Afghanistan, maar zover komt het niet. De politie doet onderzoek naar wat er in de flat gebeurd moet zijn en trekt de conclusie dat Bryan zelfmoord heeft gepleegd. Eerder die fatale avond had hij echter slaande ruzie met bekenden en na zijn overlijden is gebruik gemaakt van zijn pinpas. De familie probeert koste wat het kost inzage te krijgen in het dossier, maar de politie weigert dit vrij te geven. Van der Spek en Diekstra zetten alles op alles om de waarheid boven water te krijgen. Hierbij worden zij ondersteund door een team van oud-rechercheurs, forensisch pathologen en artsen. Alles wordt volledig uitgezocht zodat er een einde komt aan de tergende onzekerheid bij de familie van Bryan.

Bronnen: Allround Politie Nieuws?(p18)

 

Live meekijken wordt normaler

live meekijken

In Falcon Heights heeft de politie afgelopen woensdag een zwarte man doodgeschoten. Een dag eerder vond eenzelfde incident plaats.?Kort na de schietpartij startte de vriendin van het slachtoffer een livestream op Facebook. De vriendin zegt dat haar vriend ?zonder aanwijsbare reden door de politie is doodgeschoten?.?De politie zou de 32-jarige Philando Castile staande hebben gehouden om een kapot achterlicht. De politieagent in uniform vroeg om zijn rijbewijs, waarop Castile vertelde dat deze in zijn portemonnee zat. Op het moment dat hij het rijbewijs wilde pakken, werd er op hem geschoten. Hun dochter van 4 zat nog op achterbank…

grid-cell-2222-1467873148-4?grid-cell-2222-1467873148-9

De video van deze schietpartij laat Castile zien in een plas bloed. Volgens zijn vriendin schoot de agent hem vier of vijf keer in de arm. In de video is de agent te horen: ?Ik heb gezegd dat hij het niet mocht pakken. Hij moest zijn armen omhoog houden.? Een paar minuten nadat Castile aankwam in het ziekenhuis, zou hij zijn bezweken aan zijn verwondingen. De Facebookpagina is een tijdje?uit de lucht geweest, maar de video is inmiddels wijdverspreid (let op, de beelden kunnen heftig zijn).

Het?schietincident volgt op de eerdere schietpartij van dinsdag, waarbij een 37-jarige zwarte man in Baton Rouge werd doodgeschoten door de politie. Ook dat incident werd gefilmd en dat zorgde voor veel ophef. Dinsdagavond gingen zo?n tweehonderd mensen de straat op. Ze scandeerden ?black lives matter?, naar de naam van de beweging die protesteert tegen politiegeweld tegenover zwarte Amerikanen. De twee betrokken agenten zijn direct na het incident op non-actief gesteld. Een andere agente, Nakia Jones, reageerde op de incidenten met een vurige video.?

In Dallas namen een aantal sluipschutters agenten onder vuur tijdens een demonstratie tegen politiegeweld, dat juist naar aanleiding van de incidenten van Alton Sterling en Philandro Castile georganiseerd was. Ook die gebeurtenis was via een Facebook Live stream te volgen:

Wordt live streaming normaler?

“The revolution will be televised, but now online“. We blogden er eerder over, zoals in het blog “Burgers filmen politieoptreden steeds vaker. En agenten ook“. De Amerikaanse politie gebruikt al een tijdje bodycams zoals de Golden i-Police pro of de?Axon Flex?van Taser en zet de beelden na incidenten in sommige staten ook online.

Ook de Nederlandse politievakbond ACP was enige tijd?tegen dergelijke transparantie, terwijl de bodycam in Amerika al een tijdje enthousiast gebruikt wordt. Voorzitter Gerrit van der Kamp van de ACP vreest dat de camerabeelden ook tegen de agent gebruikt kunnen worden. Ook het Nederlandse kabinet heeft besloten om dit soort systemen niet in te voeren, omdat het de veiligheid niet vergroot, terwijl onderzoekers nog over elkaar heen buitelen met diverse resultaten:

Steeds meer burgers filmen ook juist zelf hun aanhouding of politieoptreden, wat online in veel gevallen discussies oplevert over normen en waarden. En de beelden geven natuurlijk ook vaak maar een deel van het verhaal.?Je kunt als burger op elke willekeurige smartphone zo’n?filmpje opnemen, maar er zijn steeds meer streaming apps zoals van Facebook. Ook zijn zelfs speciale apps voor ontmoetingen met de politie, zoals ACLU (American Civil Liberty Union) ?Police Accountability?-app die speciaal is ontwikkeld om de rechten van de burger te ondersteunen. Bijvoorbeeld bij een staandehouding.

Facebook reageerde als volgt op het gebruik van live video bij?gewelddadige incidenten:

We understand the unique challenges of live video. We know it?s important to have a responsible approach. That?s why we make it easy for people to report live videos to us as they?re happening. We have a team on-call 24 hours a day, seven days a week, dedicated to responding to these reports immediately.

The rules for live video are the same for all the rest of our content. A reviewer can interrupt a live stream if there is a violation of our community standards. Anyone can report content to us if they think it goes against our standards, and it only takes one report for something to be reviewed.

One of the most sensitive situations involves people sharing violent or graphic images of events taking place in the real world. In those situations, context and degree are everything. For instance, if a person witnessed a shooting and used Facebook Live to raise awareness or find the shooter, we would allow it. However, if someone shared the same video to mock the victim or celebrate the shooting, we would remove the video.

Omstanders – en soms slachtoffers – die zelf filmen

Meer dan twaalfhonderd mensen zagen onlangs hoe een 19-jarige Fran?aise een einde aan haar leven maakte. Ze sprong voor de trein. De toeschouwers stonden niet voor een spoorwegovergang of op het perron, maar keken live mee met de aangekondigde zelfdoding via Periscope, de livestreamingsdienst van Twitter. De Franse politie stelt een onderzoek in.

Het is niet de eerste keer dat er gruwelijke en/of strafbare gebeurtenissen via livestreaming apps te zien zijn. In april verscheen een Amerikaanse tiener voor de rechter omdat ze de verkrachting van een vriendin met behulp van haar smartphone uitzond. Op 9 mei arresteerde de Spaanse politie een jongeman die zichzelf livestreamde, terwijl hij 195 kilometer per uur reed – het dubbele van de toegestane snelheid.

Op 14 juni zegt een?man te handelen namens Islamitische Staat als hij een livestream start op?Facebook nadat hij in het Franse Magnanville een politiecommandant en zijn vrouw had?neergestoken.

Dan was er nog een vader uit de Amerikaanse staat Virginia die zijn spijbelende, 17-jarige zoon een lesje wilde leren. Hij livestreamde een ‘bokswedstrijd’ die hij met zijn zoon in de woonkamer had. De vader slaat de jongen in elkaar en dwingt hem aan het eind van de video excuses te maken aan zijn vrienden en docenten. Inmiddels is de vader gearresteerd en de jongen uit huis geplaatst.

In het nog jonge bestaan van livestreamen stapelen dit soort verhalen zich op. Eerder blogden we al over het gebruik van Periscope en andere streamingdiensten die worden gebruikt om geweld en andere incidenten vast te leggen. Opent deze nieuwste vorm van social media een doos van Pandora of zijn dit incidenten?

‘Excessen op internet zijn niet nieuw, maar met steeds geavanceerdere technologie wordt het makkelijker om over de schreef te gaan’, zegt Jeroen van den Hoven, hoogleraar ethiek aan de Universiteit van Delft. ‘Er is een soort wedloop om aandacht gaande. Denk aan ‘happy slapping‘, een fenomeen dat al zeker tien jaar oud is, waarbij mensen anderen aftuigen, dat filmen en op internet zetten.’

‘We moeten als samenleving nadenken waar de grenzen liggen en hoe we die bewaken, want dankzij internet zijn sommige gevaarlijke fenomenen levensvatbaar en zeer besmettelijk.’

Het is ook niet de eerste keer dat een zelfmoordpoging live is uitgezonden. Een 21-jarige Canadees kondigde in 2013 op een internetforum aan dat hij van plan was zijn leven te be?indigen. Hij vroeg andere leden van het forum om een link waar hij zijn daad kon livestreamen.

Een forumgebruiker gaf gehoor aan zijn verzoek en faciliteerde dat 200 mensen live toekeken hoe de jongen pillen en wodka tot zich nam, om vervolgens zijn studentenkamer in brand te steken. Ze zagen ook hoe de student uiteindelijk gered werd door de brandweer.

Sommige gebruikers van het forum moedigde de jongen aan tijdens zijn zelfmoordpoging en trapten genadeloos na. ‘Gefeliciteerd, je hebt gefaald in een van de makkelijkste dingen in het leven’, bijt iemand hem op Facebook toe.

a98907_internet-suicide_6-campus-fire

Censureren

‘De enige begrenzing van livestreamen komt van het strafrecht en goede smaak’, zegt Philip Brey, hoogleraar ethiek aan de Universiteit van Twente. ‘Wel moet vanuit het strafrecht duidelijk zijn waar de grenzen liggen. Een interessante vraag is hoe schuldig de kijkers zijn. Wanneer moedig je iemand aan om zelfmoord te plegen? Dat is nog te weinig voorgekomen om juridisch een grens te kunnen trekken.’

‘Er waren altijd mogelijkheden om uitingen op social media voor- en achteraf te censureren. Maar bij livestreamen wordt dat ingewikkelder, omdat de beelden bijna niet te screenen zijn zoals dat met tekst via sleutelwoorden gaat. En achteraf, tja, het is live.’

Dat mensen op internet veel radicalere dingen doen, komt volgens mediasocioloog Jan van Dijk van de Universiteit van Twente door een gebrek aan non-verbale communicatie. ‘Er is geen enkele nuance waardoor mensen online veel verder gaan dan op straat.’

‘We leven nu in een aandachtssamenleving. Door de oneindige stroom van berichten en informatie wordt het steeds moeilijker om op te vallen’, zegt Van Dijk. ‘Dat geldt voor zowel de verzenders als ontvangers van boodschappen. Tieners ontvangen verreweg de meeste berichten. En zij ondervinden ook de meeste problemen van wat ik ‘overcommunicatie’ noem’, zegt Van Dijk.

‘Het wordt vooral problematisch als een adolescent niet zo lekker in zijn vel zit. Digitale berichten hebben niet of nauwelijks nuance. Daardoor komt een online-opmerking veel harder aan dan een opmerking op het schoolplein.’

privacyproject-super-stream-me-van-vpro-stopt-eerder-dan-verwacht

Documentairemaker Nicolaas Veul kan meepraten over de effecten van altijd online zijn. Hij ging samen met Tim den Besten het experiment Super Stream Me aan. De jongens wilden drie weken lang, 24/7, hun leven livestreamen. Ze draaiden naar eigen zeggen door en stopten het experiment vroegtijdig.

‘Livestreamen is niet per se slecht’, zegt Veul. ‘Het kan een mooie manier zijn om een verhaal te vertellen, of gebruikt worden als platform voor artistieke doeleinden. Maar wat mensen zich niet altijd realiseren is dat je in de digitale wereld een masker op zet. Je wordt een versie van jezelf waarvan je denkt dat die het meest gepast is voor een groot publiek. Daardoor leg je jezelf beperkingen op. Bij mij leidde dat tot ontzettend veel stress.’

Veul: ‘Ons experiment was extreem, maar de samenleving verhuist steeds meer naar een digitale omgeving. Mensen gedragen zich in het echt anders dan online omdat ze die gefilterde versie van zichzelf laten zien. Ik denk dat we meer moeten nadenken over de consequenties daarvan.’

Hype of radicale impact op samenleving?

Gaat live video sociale media en de samenleving radicaal veranderen? Of is het een hype die snel zal overwaaien? NRC Next schetste vijf scenario?s:

  1. Een privacy-nachtmerrie

Door de lancering van Live begint Facebook steeds meer te lijken op The Circle, het machtige technologiebedrijf en sociale netwerk uit Dave Eggers? gelijknamige roman. In dat boek brengt The Circle een livestreaming camera op de markt die al gauw leidt tot de ideologie dat mensen ?transparant? moeten worden: gebruikers hangen de camera permanent om hun nek omdat ze geloven dat als potentieel miljarden mensen met je meekijken, je sneller geneigd bent de juiste beslissing te nemen.

Ook Zuckerberg gelooft dat totale transparantie de wereld kan verbeteren. Hij schreef bijvoorbeeld dat de video van Reynolds aantoont hoe belangrijk het is om ?een open en verbonden wereld? te hebben.

In het boek eindigt het niet goed. De ideologie van The Circle cre?ert een surveillancemaatschappij waarin iedereen elkaar in de gaten houdt en het niet lang duurt voordat ook gedachten publiek bezit worden.

  1. Het einde van het geschreven woord

Tekst maakt op internet steeds vaker plaats voor video. Een voorbeeld van die ontwikkeling is het onder jongeren immens populaire Snapchat waarop gebruikers elkaar video-updates sturen in plaats van geschreven berichten. Ook grote nieuwsorganisaties als BuzzFeed, Vice en The New York Times investeren steeds meer in video.

Die transitie heeft twee oorzaken: jongeren kijken liever naar video dan naar tekst en adverteerders betalen er meer voor, omdat zij denken dat reclameboodschappen beter in beeld en geluid zijn over te brengen. Zuckerberg en zijn Europese chef Nicola Mendelsohn voorspellen dat we over vijf jaar alleen nog maar via videoboodschappen op sociale media communiceren.

  1. Facebook concurreert met televisie

Na een lange dag op kantoor, schopt u uw schoenen uit om eens lekker op de bank neer te ploffen en de tv aan te zetten voor een avondje Facebook. Zuckerberg maakt er geen geheim van dat hij van Facebook een videobedrijf wil maken dat precies weet waar de kijker (en adverteerder) behoefte aan heeft: een filmpje over de eerste stapjes van een kleinkind of het laatste bericht van uw favoriete nieuwslezer.

Geen wonder dat ook in Hilversum tv-makers er nerveus van worden. Wat als Facebook de rechten koopt van de Eredivisie? Geen ongegronde zorg: Twitter kaapte eerder tien American football-wedstrijden weg voor de neus van Facebook.

Ook video?s van online nieuwsbedrijven kunnen een bedreiging vormen voor bestaande tv-zenders. Vorige maand lekte uit dat Facebook voor 50 miljoen dollar exclusieve deals heeft gesloten met ruim honderd nieuwsorganisaties om live video voor het netwerk te produceren. Hoe lang duurt het nog voordat Facebook de volgende House of Cards uitzendt?

  1. De verkeerde mensen gaan livestreamen

De video van Reynolds was niet de eerste schokkende livestream op het platform en zal niet de laatste zijn. Nadat IS-sympathisant Larossi Abballa vorige maand een politieagent en zijn vrouw had neergestoken in een Parijse buitenwijk, zond hij beelden van de plaats delict uit op Facebook Live en spoorde kijkers aan zijn voorbeeld te volgen. Drie dagen filmde een man in Chicago zichzelf op Facebook toen hij tot schrik van zijn volgers plotseling werd neergeschoten. Eerder werden op Facebook en Twitter verkrachtingen, dodelijke schietpartijen en zelfmoorden live gedeeld.

Tot voor kort lag de verantwoordelijkheid voor wanneer het beeld op zwart gaat bij tv-omroepen, die een overzichtelijk aantal kanalen beheerden. Nu iedereen live kan uitzenden, krijgen techbedrijven als Facebook en Twitter die taak in de schoot geworpen. En zij lijken geen pasklaar antwoord te hebben op gebruikers die gewelddadig materiaal uitzenden (zie kader). Vooralsnog vertrouwen ze op kijkers die ongewenste streams melden, waarna ze uit de lucht kunnen worden gehaald. Maar met live-video is het kwaad dan al geschied. Gaat de horror die sommige gebruikers uitzenden zich tegen de platforms keren?

  1. Zelfs Facebook kan livestreamen niet populair maken

Livestreamen is populair, maar nog lang niet zo ingeburgerd als het versturen van een tweet of status-update. Kijk maar naar Facebooks interactieve kaart waarop alle live-uitzendingen van het moment te zien zijn. In een stad als Amsterdam zijn maar een paar livestreamers tegelijkertijd actief, de meesten hebben maar een handvol kijkers.

De reden? Het kan nogal saai zijn. De gemiddelde livestream wordt gemaakt door een wildvreemde die een langdradig verhaal vertelt waarvan je het begin hebt gemist. Het wordt pas interessant als een van je vrienden livestreamt of een professionele nieuwsorganisatie met berichtgeving komt waar je iets aan hebt.

Het dagelijkse leven is doorgaans betrekkelijk oninteressant. Daarom knippen tv-makers alle saaie onderdelen uit hun opnamen. Facebook mag dan wel voorspellen dat we over vijf jaar op geen andere manier communiceren, maar livestreaming kan tegen die tijd net zo goed zijn beland op het kerkhof van gesneuvelde tech-innovaties, omdat het te slaapverwekkend bleek.

Wraakporno

Volgens mediasocioloog Van Dijk ligt er een taak voor ouders en scholen om hierover met tieners in gesprek te gaan. ‘Maar de bedrijven die dit soort diensten aanbieden, moeten ook meer verantwoordelijkheid nemen. Als iemand bijvoorbeeld slachtoffer wordt van wraakporno kan ik ze zo uitleggen wat ze moeten doen. Ik zie zo’n uitleg niet prominent op Facebook staan. Sociale media moeten hun gebruikers gaan voorlichten over wat ze moeten doen als het misgaat. De redenering dat zij alleen een platform bieden, is te kort door de bocht.’

Een woordvoerder van Facebook zegt dat het bedrijf er alles aan doet om een open en veilige omgeving te cre?ren, onder andere door samenwerking met politie en justitie. ‘We erkennen en begrijpen dat er unieke uitdagingen aan livevideo zitten wanneer het aankomt op (online) veiligheid. De effectiviteit van het afhandelen van de eerder genoemde meldingen – live content die onze richtlijnen schendt – willen we ook verbeteren’, laat de woordvoerder weten.

Bronnen: De Volkskrant, De Morgen, RTV Noord Holland,?NRC Next.

App: Samaritans Radar

radar3

De Britse hulporganisatie voor su?cidale mensen Samaritans heeft een app ontwikkeld die tweets analyseert op mogelijke su?cidale gedachten. Wie de app installeert, krijgt bericht als een van de mensen die zij volgen, zo?n bericht plaatst.

De mentale gezondheidsproblemen van de Britse jeugd is zorgelijk, en social media wordt aangewezen als facilitator. Zelfmoord is doodsoorzaak?nummer 1 onder mannen tot 35 jaar. Naar schatting hebben bijna 10% van de jongeren tussen 5 en 16 erkende?mentale gezondheidsproblemen.

De app komt in actie als tweets woorden als depressed, help me, hate myself en dergelijke bevatten. Het is daarna aan de persoon die de app geinstalleerd heeft, om te beoordelen of de twitteraar inderdaad su?cidaal is en om actie te ondernemen. Volgens de makers is de app nog niet in staat om de betekenis van een tweet voor honderd procent te vangen. ?Sarcasme is lastig in algoritmes te vangen, door de feedback van gebruikers hopen we de dienstverlening te verbeteren?. Samaritans belooft verder discretie. ?De personen die je volgt op Twitter weten niet dat hun volgers zich hebben aangemeld voor de app?.

radar2

Er zijn wel zorgen over inbreuk op de privacy

Bronnen: Copsincyberspace, The Guardian, SamaritansRadar

Turkse agent maakt Selfie bij zelfmoord

In Turkije is een agent?in opspraak omdat hij een?selfie?nam bij de Bosporusbrug in Istanbul. Niet zozeer vanwege de foto, maar vanwege het feit dat ?chter de agent een man over de brugleuning is geklommen om zelfmoord te plegen. De agent lijkt drukker met z?n eigen foto dan met hulpverlening. Agenten probeerden drie uur lang de man te weerhouden van de sprong maar dat mislukte. De man viel 64 meter naar beneden en overleed later in het ziekenhuis.

BwboFtlIIAAsl_F

De Suicide Selfie maakte daarvoor al zijn opwachting daarvoor al. Hieronder een stuk van Sander Duivestein (bron):

Brooklyn Bridge jumper

Op 4 december 2013 werd er voor het eerst over een bericht. Een blonde vrouw had een half uur voor de beroemde Brooklyn Bridge staan toekijken hoe iemand van de brug af wilde springen om een einde aan zijn leven te maken. Vlak voordat de man van gedachten veranderde en door reddingswerkers van de brug werd werd geloodst maakte zij de bewuste foto. De bewuste foto kreeg wereldwijd aandacht en de media sprak er schande van.

Of onderstaande man die van een brug af wilde springen. Bestuurders waarschuwden 911 en kort daarna werd de bewuste snelweg afgesloten. Dit?resulteerde in een drie uur durende file. Een aantal gestrande automobilisten probeerde op een uiterst morbide manier de tijd te doden dooreen groepsselfie te maken met de springer op de achtergrond.

Bk59k5rCcAAcWHd

De groep zelf werd op hun beurt ook weer vastgelegd. Vanaf de brug wist een Twitteraar?ook hen toe te vertrouwen aan het digitale canvas.

Bk52_b3CcAACUDm

Selfies maken is ?psychische stoornis?

De vraag is nu waarom mensen dit doen? Momenteel waart er een hoax over het internet waarin zogenaamd wordt gerefereerd naar wetenschappelijk onderzoek van de American Psychiatric Association (APA) dat een antwoord geeft op deze vraag. ?Het blijkt dat mensen die veelvuldig een selfie maken lijden aan een psychische stoornis. De aandoening heet ?selfitis? en wordt gedefinieerd als ?de obsessieve en compulsieve wens? om foto?s van jezelf te maken en ze op social media te plaatsen. Een gebrek aan eigenwaarde en een tekort aan intimiteit is de achterliggende oorzaak van deze mentale aandoening. Er worden zelfs een drietal niveaus van dit ziektebeeld genoemd: borderline selfitis, acute selfitis en chronische selfitis. De chronische gevallen zijn er het slechtst aan toe. Deze groep heeft de onweerstaanbare drang om voortdurend selfies op allerlei sociale media te posten.?

Het onderzoek heeft echter nooit plaatsgevonden. Het is allemaal uit de dikke duim van internet gezogen. Toch deed het denken aan de 19-jarige Danny Bowman die wel degelijk zo?n zwaar geval is. Recentelijk verscheen hij in het nieuws omdat hij iedere dag meer dan 200 selfies postte. In zijn zoektocht naar de perfecte selfie raakte hij zo verslaafd aan het fenomeen dat hij zelfs niet meer in staat was om naar school te gaan. Toen hij zich realiseerde dat hij er nooit en te nimmer in zou slagen om de ultieme selfie te maken, restte hem nog maar een uitweg, en dat was het slikken van een handvol pillen. Zijn moeder kon ternauwernood voorkomen dat hij erin slaagde om een einde aan zijn leven te maken.

Maar wat is dan wel het antwoord? Het is het klassieke verhaal van Narcissus. Een figuur uit de Griekse mythologie die letterlijk ten onder ging aan de ziekelijke zucht naar zijn eigen zelfbeeld. Smartphones zijn een spiegel van onze ziel. Een black mirror wel te verstaan. Een spiegel die ons de zwarte kant van technologie voorhoudt. We kijken nooit meer omhoog en hebben alleen maar oog voor het glinsterende scherm en naar de wereld die daar achter schuil gaat. Alleen uit dit oogpunt zou het puur uit zelfbehoud verstandig zijn om te minderen met het maken van selfies. Of zijn we daarvoor al te ver heen?

Zelfmoord van een scholier uit Tilligte


Op 5 november 2012 plaatst de Twentsche Courant Tubantia de enige?en algemene kennisgeving van het overlijden van Tim Ribberink.?Uit de rouwadvertentie blijkt dat Tim zichzelf van het leven heeft?beroofd, omdat hij slachtoffer was van pestgedrag. In eerste instantie?lijkt deze trieste gebeurtenis een persoonlijke aangelegenheid te zijn?van de ouders, familie en naasten van Tim. Echter, de vermoedelijke?aanleiding van Tims overlijden veroorzaakt de nodige beroering in de
samenleving.?In deze bijdrage staat de vraag centraal welke rol een gemeente bij gebeurtenissen?als deze heeft; gebeurtenissen met een vrijwel uitsluitend
persoonlijk karakter, die een maatschappelijke impact op de (lokale)?samenleving blijken te hebben. Heeft de gemeente in dezen ?berhaupt?een rol? En zo ja, wat is dan die rol? Wat doe je als gemeente wel en wat?doe je niet?

Feitenrelaas
Maandag 5 november 2012 verschijnt in de Twentsche Courant Tubantia?het overlijdensbericht van de 20-jarige Tim Ribberink die vier dagen?eerder zelfmoord heeft gepleegd. De ouders van Tim nemen in het?overlijdensbericht enkele regels op van de afscheidstekst die hij hen
achterliet:

Lieve pap en man,
Ik ben mijn hele leven bespot, getreiterd, gepest en buitengesloten.
Jullie zijn fantastisch.
Ik hoop dat jullie niet boos zijn.
Tot weerziens, Tim

Het overlijdensbericht heeft een grote maatschappelijke impact, ook?buiten Tilligte, het dorp in de gemeente Dinkelland waar Tim woonde.?Landelijke media reageren direct op het overlijdensbericht. Hart van?Nederland en Shownieuws besteden nog diezelfde dag aandacht aan het?overlijden van Tim en de aanleiding daarvan. De berichtgeving kent?meerdere invalshoeken. De directeur van de middelbare school waar?Tim op zat, vertelt dat er verslagenheid en afschuw heerst op de school.?Ook zegt hij dat bij de school geen signalen over pestgedrag bekend?zijn. Het pesten heeft volgens hem op een andere school plaatsgevonden.
Daarnaast komen andere slachtoffers van pesten aan het woord.?Zij vertellen dat pestgedrag ook hun leven in negatieve zin heeft be?nvloed.?Voor sommigen is het herkenbaar dat zelfmoord een re?le overweging?is als het pesten als zo heftig wordt ervaren. De impact van?pestgedrag wordt volgens hen onderschat. Bob van der Meer, psycholoog?en oprichter van www.pesten.net, vindt het om die reden ?voortreffelijk?dat de ouders dit afscheidsbriefje hebben gepubliceerd?. Hij hoopt dat deze advertentie een aanleiding is om pesten de aandacht te geven?die het verdient.

De bewondering voor de keuze van de ouders om het afscheidsbriefje?te publiceren, is een breder gedeeld gevoel. De ouders van Tim blijken?van alle media-aandacht ?geschrokken? te zijn, zo geven zij via hun?woordvoerder aan. Deze meldt ook dat de ouders de volgende dag tijdens?een persconferentie een toelichting zullen geven bij hun keuze?voor het plaatsen van de rouwadvertentie.?Op 6 november 2012 om 16.30 uur vindt op het gemeentehuis van?Dinkelland de persconferentie plaats. De woordvoerder die door de?familie is ingeschakeld, wijst bij aanvang de aanwezigen op een aantal?zaken voor een ordentelijk verloop van de persbijeenkomst. Daarna?komt rouwbegeleider en pastor Marinus van den Berg, die de ouders in?het rouwproces begeleidt, aan het woord. Hij leest namens de ouders?van Tim een korte verklaring voor. Uit die verklaring blijkt dat de ouders?van Tim, die enig kind was, bewust en weloverwogen de afscheidstekst
van Tim in zijn overlijdensbericht hebben opgenomen. Ook gaat hij in?op de keuze van de ouders voor een dergelijke rouwadvertentie:

?De ouders willen eer betonen aan hun zoon. Niet heimelijk de?doodsoorzaak wegstoppen, maar open en met een duidelijke boodschap.?(…) De ouders hopen dat er een discussie op gang komt, die?helpt voorkomen dat nog meer kinderen en jongeren het slachtoffer?zullen worden van pesten.?

?s Avonds vindt in de rooms-katholieke kerk een avondwake voor Tim?plaats; een afscheidsdienst op de avond voorafgaand aan de begrafenis?die bedoeld is om de overledene de laatste eer te bewijzen. De avondwake?wordt door ruim duizend mensen bijgewoond; de kerk is tot de?laatste stoel bezet (Zie:?Twente@actueel).
In diverse nieuwsuitzendingen wordt die avond verslag gedaan van?de afscheidsdienst. In Hart van Nederland vertelt de eigenaar van de?ijssalon waar Tim een bijbaan had, dat ook hij het overlijden van Tim?niet heeft zien aankomen en een grote impact op de lokale gemeenschap?ervaart. Tevens doet hij uit de doeken dat onder de naam van Tim??schunnige? berichten op internet zijn geplaatst. De ouders van Tim?hebben dat aan de politie gemeld, maar daarvan geen aangifte gedaan.?De politie gaat daarom niet over tot vervolgen.

In januari 2013 laait de aandacht in de media voor deze zaak nog een?keer op. Een VARA-verslaggever maakt een documentaire over de zelfmoord?van Tim. Hij reconstrueert de zaak en beweert onder andere dat?er helemaal geen afscheidsbrief is geweest. Hij suggereert dat niet het?pesten, maar een depressie, de oorzaak is geweest voor Tims keuze.?Deze beweringen kwetsen de familie diep. De ouders brengen daarom?het screenshot van de telefoon van Tim, met daarop de afscheidstekst?die hij schreef (inclusief datum en tijdstip), naar buiten.

De maker?van de documentaire, Bert Molenaar, is er daarna van overtuigt dat de?afscheidsboodschap?echt is. De VARA biedt de ouders een paar dagen
later haar excuses aan.

Bevolkingszorg, hoe ver reikt dat?
In het rapport ?Bevolkingszorg op orde? stelt de commissie-Bruinooge?dat gemeenten een algemene zorgplicht hebben voor hun bevolking.??In het bijzonder hebben zij dat tijdens rampen en crises?, aldus de commissie-Bruinooge (2012, p. 9). Maar wat betekent deze zorgplicht nu?precies? Wat wordt er van een gemeente in het kader van bevolkingszorg?verwacht bij een persoonlijke gebeurtenis die landelijk zoveel aandacht?krijgt?
Naast de zorg die parate hulpverleningsdiensten bieden, de brandweerzorg,?politiezorg en geneeskundige zorg (GHOR), hebben gemeenten?bij rampen en crises de verantwoordelijkheid de overige zorgtaken?te organiseren. Deze zorgtaken zijn onder meer uitgewerkt in het?Besluit veiligheidsregio?s (art. 2.3.1). Praktisch gezien, zijn gemeenten?vaak vanaf het eerste moment na een crisis uitvoerend betrokken, bijvoorbeeld?als het gaat om het informeren van verwanten en het opvangen
van betrokkenen. Als de hulpverleningsdiensten klaar zijn met?hun werkzaamheden, liggen er voor de gemeente vaak nog taken in het?verschiet, zoals het (laten) organiseren van een stille tocht of herdenkingsbijeenkomst,?het begeleiden van interne/externe onderzoeken of?het afhandelen van de schade (zie commissie-Bruinooge, 2012, p. 9).?Maar geldt dat ook in het geval van een zelfmoord van een scholier? In?welke mate dient de gemeente dan een rol op te pakken?
Voor de aard en omvang van (de organisatie van) bevolkingszorg?bestaan geen wettelijke richtlijnen; gemeenten dienen daar zelf invulling?aan te geven. Onduidelijk is echter wat onder adequate bevolkingszorg?moet worden verstaan, zo geeft de commissie-Bruinooge?aan. Dat is de reden geweest waarom de commissie, in opdracht van?het Veiligheidsberaad, in haar rapport richtinggevende prestatie-eisen?heeft benoemd, die duidelijk moeten maken wat (minimaal) wordt verstaan?onder adequate bevolkingszorg. In dit stuk wordt aan de?hand van die prestatie-eisen gekeken welke rol er in deze casus voor de?gemeente is weggelegd.

Analyse
Hoewel het overlijden van Tim door de betrokken autoriteiten niet als??crisis? is getypeerd, had de gebeurtenis uiteraard wel een impact op de?lokale gemeenschap. Op de ochtend van Tims overlijden werd burgemeester?Cazemier gebeld door de politie met de mededeling dat er een?su?cidegeval was in Tilligte.
?Naast het feit dat het overlijden van een jong iemand altijd al een?schok teweegbrengt, zorgde ook het aanvliegen van een traumahelikopter?voor beroering. Op dat moment heb je als burgemeester?een rol als burgervader?, aldus burgemeester Cazemier.

Op maandag 5 november 2012 veranderde echter de context van de situatie.?Waar eerst sprake was van een lokale impact door de su?cide van?een 20-jarige dorpsgenoot, zorgde de rouwadvertentie ervoor dat de?regio geschokt reageerde op het gebeurde. De rouwadvertentie bracht?via de (sociale) media ook de rest van het land in beweging. Tijdens?een regionaal college werd burgemeester Cazemier er door een collega?op gewezen dat er volop getwitterd werd over Tim Ribberink. Het was?zelfs al een trending topic. Door die veranderde context rijst de vraag:?Heeft de gemeente in dezen een rol en zo ja, op welke wijze geeft ze
daar invulling aan?
In de visie van de commissie-Bruinooge gaat adequate bevolkingszorg?uit van vier elementen (en binnen deze vier elementen vallen de taken: voorlichting geven, voorzien in opvang en?verzorging, verzorgen van nazorg en het registreren van slachtoffers en schadegevallen):
1 De overheid rekent erop dat de samenleving haar verantwoordelijkheid?(ook) tijdens en na een crisis neemt.
2 De overheid stemt haar bevolkingszorg af op de zelfredzaamheid?van de samenleving.
3 De overheid houdt rekening met en maakt gebruik van de spontane?hulp uit de samenleving.
4 De overheid bereidt zich daar waar het om verminderd zelfredzamen?gaat voor tot een vastgesteld zorgniveau, aangeduid als??voorbereide bevolkingszorg?. De ?restzorg? levert zij op basis van?veerkracht en improvisatie, wat wordt aangeduid als ?ge?mproviseerde?zorg?.

Het eerste en tweede element van adequate bevolkingszorg liggen in elkaars?verlengde. Burgers, bedrijven en instellingen zijn verantwoordelijk?voor het eigen welbevinden en die verantwoordelijkheid hebben zij?ook ten tijde van crises. De rol van de overheid is daarop afgestemd; zij gaat uit van de zelfredzaamheid van de bevolking. De zelfredzaamheid?van de bevolking is in essentie een spontaan fenomeen, dat door de?overheid kan worden ondersteund (gefaciliteerd en/of gestimuleerd).?Er is geen reden te veronderstellen waarom deze twee elementen?niet van toepassing zouden zijn in een geval als de onderhavige casus.
Het is in zo?n geval misschien zelfs eenvoudiger om de mate van zelfredzaamheid?te bepalen. De zelfredzaamheid van de samenleving kan?immers bij een crisis met vele verschillende betrokkenen moeilijker?eenduidig te defini?ren zijn. In dit geval was duidelijk dat de direct?betrokkenen de familie en naasten van Tim waren. Richtinggevend?voor de mate waarin de gemeente een rol zou kunnen of moeten vervullen,?was hun zelfredzaamheid en behoefte aan ondersteuning.
Burgemeester Cazemier besloot, nadat hij zich had ge?nformeerd?over de belangstelling in de (sociale) media voor het overlijden van?Tim, contact te zoeken met de familie. Na het overbrengen van de condoleances?heeft hij gevraagd wat zijn ondersteunende rol of die van de?gemeente richting de familie kon zijn. De familie had op dat moment?zelf al een woordvoerder aangesteld, hetgeen een gouden greep bleek?te zijn; zij ving veel mediadruk af voor de familie. Als zij er niet was
geweest en de familie had behoefte gehad aan ondersteuning op dit?vlak dan zou de gemeente daarvoor hebben gezorgd, aldus burgemeester?Cazemier: ?Als wij als gemeentelijke overheid wel een psycholoog?inschakelen voor de nazorg na een incident, waarom zouden we dan?ook niet een communicatieadviseur aanbieden als de pers opdringerig?wordt naar nabestaanden?? Ook is op dat moment de rouwbegeleider al?in beeld bij de familie.
In dit geval was er daarom geen rol voor de burgemeester of de?gemeente weggelegd, voor wat betreft voorlichting, opvang en verzorging of nazorg. De familie was daarin zelfvoorzienend en dus, met?andere woorden, zeer zelfredzaam. Dat betekende voor de burgemeester?overigens ook dat hij zich richting de pers stilhield. ?Geen commentaar?in de media. De verleiding was soms groot, maar ik heb alle?vragen afgehouden. Ook voor mijn oude werkgever Omrop Frysl?n
niet, en zelfs in en op de lokale media niet.? Ook naar aanleiding van de?berichtgeving in januari 2013, waarin het bestaan van de afscheidsbrief?van Tim ter discussie werd gesteld, communiceerde de burgemeester?niet. ?Het hele verhaal van de VARA is te verschrikkelijk voor woorden.?De media zijn hier over de schreef gegaan. Vanwege mijn afspraak tot?afwezigheid in de media, heb ik mij dus ook niet gemeld in het debat?van de familie Ribberink.?

Het derde element van adequate bevolkingszorg is dat de overheid rekening?houdt met, en gebruikmaakt van spontane hulp uit de samenleving.?Ook dit element was in deze casus aan de orde. Naast ongetwijfeld?andere gevallen van spontane hulp, stelden twee caf?s en een?winkelier hun locaties beschikbaar voor het geval bij de afscheidsdienst?in de kerk sprake zou zijn van ruimtegebrek. Alles was klaar voor een?eventuele televisieverbinding naar de locaties. Uiteindelijk bleek dit
niet nodig te zijn.

Het vierde element van adequate bevolkingszorg gaat over de voorbereiding?op de zorg aan verminderd zelfredzamen (zgn. voorbereide bevolkingszorg). Daarnaast levert de overheid niet-voorbereide bevolkingszorg?(of ?restzorg?) op asis van veerkracht en improvisatie. Dit wordt?daarom ook wel aangeduid als ?ge?mproviseerde zorg?. Daarbij geldt dat?deze zorg in verhouding staat tot de omvang van de crisis en past bij?de situatie.

In de onderhavige casus lijkt dit vierde element van ondergeschikt?belang, aangezien de direct betrokkenen (ouders en familie van Tim)?zeer zelfredzaam bleken te zijn. De rol die de gemeente Dinkelland?vervulde, vertoonde evenwel kenmerken van ?niet-voorbereide? bevolkingszorg,?afgestemd op de behoeften van de betrokkenen. Op dinsdagochtend?6 november 2012, voorafgaand aan de persconferentie?en de avondwake die later die dag zouden plaatsvinden, vond op het
gemeentehuis een overleg plaats. Aanwezig waren onder andere de?burgemeester, de gemeentesecretaris, een communicatieadviseur?van de gemeente en de woordvoerder van de familie. Onderwerp van?gesprek was of er ? gelet op een mogelijke massale belangstelling voor?de afscheidsdienst van Tim ? scenario?s te bedenken waren die om een?bijdrage van de gemeente en/of een andere overheidspartner zouden?vragen. Vanwege de grote belangstelling voor (de reden van) Tims overlijden?was het voor geen van de aanwezigen bij het overleg op voorhand?duidelijk hoeveel mensen naar de afscheidsdienst zouden komen.?Daarom is ervoor gekozen om het optimale aan voorbereiding te doen.

?Het was net na de Facebookrellen in Haren, dus je gaat toch meer?nadenken over: wat kan er allemaal gebeuren??, aldus burgemeester?Cazemier. ?Niet dat we rellen verwachtten, maar wel verkeersperikelen?of mogelijk andere situaties. In Tilligte kennen ze nog het??noaberschap??dat betekent dat bij de begrafenis de noabers (buren)?alles regelen. Zij dragen de kist. Zij verzorgen de parkeerbegeleiding.?Vanuit de gemeente hebben we nagedacht welke maatregelen wij
konden nemen om ze te ondersteunen. Dit betekende bijvoorbeeld?Tilligte afsluiten, waarbij het een groot voordeel was dat dit dorp?tussen?twee rotondes ligt.?

Tijdens het overleg is ook overeengekomen dat de gemeente, naast ondersteuning?bij de afscheidsdienst, ook een faciliterende rol zou vervullen?bij de persconferentie van 16.30 uur. De gemeente stelde het?gemeentehuis ter beschikking, omdat de raadszaal de nodige faciliteiten?bood voor een treffen met de media (spreekgestoelte, wifi en dergelijke).?De gemeente heeft op de persconferentie geen inhoudelijke rol?vervuld. De burgemeester was wel aanwezig, maar sprak niet met de?pers. De pers liet hem (opvallend genoeg) ook met rust.?De rol van de gemeente kende daarnaast een element dat door de commissie-
Bruinooge niet aan de orde is gesteld en verband houdt met het?gegeven dat de bevolking soms verwacht dat de burgemeester bij de?rouwverwerking een rol heeft. In Tilligte betrof dit bijvoorbeeld de aanwezigheid?van de burgemeester bij de afscheidsdienst en de begrafenis.??In een plattelandsgemeente wil de gemeenschap de burgemeester?zien. Daar ben ik bij. Niemand hoeft dit te vragen. In deze omgeving?wordt gewoon van je verwacht dat je er bent. Een burgemeester moet?meeleven met de familie. Dat voel ik ook zo. Ik voel mij persoonlijk?betrokken, maar ga daar niet het woord voeren. Het is de verwachting?van de maatschappij die legitimeert dat ik daar aanwezig ben.?

De betrokkenheid van de gemeente bij dit incident zou ten slotte in een?ander daglicht zijn komen te staan, als ze op de een of andere manier?weet zou hebben van het pesten. Na het overlijden van Tim was niet?direct duidelijk of de gemeente een rol had in de situatie die tot de zelfmoord?had geleid. Het scenario van de beschuldigende vinger richting?de gemeente is wel ter tafel gekomen, aldus de burgemeester. ?Als er?problemen bij ons bekend waren, dan verandert ook je rol in deze situatie.??Op het gemeentehuis zijn daarom de feiten langsgelopen. ?Waar?zat Tim op school? Op welke basisschool had hij gezeten?? Het bleken?allebei openbare scholen te zijn en bij de gemeente waren geen problemen?rond pesten bekend.

Afronding
De vraag die in dit stuk centraal stond was hoever de zorgplicht?van een gemeente reikt als er niet direct sprake is van een crisissituatie.?Wanneer ondersteunt een gemeente bij een afscheidsdienst?of een begrafenis, en wanneer niet? Wanneer biedt de gemeente een?communicatieadviseur aan, en wanneer niet? Wij denken dat het per?situatie verschilt of de gemeente een rol heeft en op welke wijze zij deze?invult. Soms is die rol evident; soms minder.
De gemeente Dinkelland heeft vanuit haar algemene zorgplicht?jegens haar inwoners bewust voor een ondersteunende rol richting de?nabestaanden gekozen. Daarmee werd aangesloten bij het feit dat vaak?de samenleving in het algemeen, maar ook de direct betrokkenen zelf??veerkracht? tonen om een crisis te boven te komen. Deze veerkracht is?voor de gemeente leidend om haar eventuele ondersteunende of faciliterende?rol te bepalen. De vier elementen uit het rapport van de commissie-Bruinooge kunnen helpen om ook bij kleinere incidenten die in?meer of mindere mate een maatschappelijke impact hebben de bevolkingszorg?nader in te vullen. In deze casus werd door de gemeente een?bijdrage geleverd op de momenten waarop en in de mate waarin daar?behoefte aan was. Het sleutelwoord was ?maatwerk?.

Voor dit stuk is dankbaar gebruikgemaakt van informatie die ons ter beschikking?is gesteld door de woordvoerder en communicatieadviseur van de familie en door burgemeester?Cazemier van gemeente Dinkelland.

Ontleend aan:?Lessen uit crises en mini-crises 2012, onderzoeksreeks Politieacademie (lectoraat crisisbeheersing i.s.m. NGB).?Auteurs: Roy Johannink, Annet Ponjee. redactie: Menno van Duin,?Vina Wijkhuijs,?Wouter Jong.