SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
Een online politie kaart waarmee gebruikers zien waar en wanneer misdaden hebben plaatsgevonden is het werk van de politie aan het veranderen.
Bewoners kunnen de politie activiteit volgen in hun buurt en geografische waarschuwingen ontvangen via een online misdaad tracking kaart. De gratis online misdaadkaart, genaamd RAIDS Online, is gerealiseerd door?BAIR Analytics. Misdaadkaarten (lees onze serie over?crime maps) zijn?een waardevol instrument voor burgers om op de hoogte te zijn van de activiteiten van de politie.
Een nieuwe mobiele app genaamd Snitch’n (Android, iOS) wordt gebruikt door de Amerikaanse politie om foto’s van mensen die zijn ontsnapt uit penitiaire inrichtingen.
De gratis app stelt gebruikers in staat om anonieme tips rechtstreeks naar de politie te sturen of om het opsporingsbericht te delen op social media. Snitch’n is de moderne versie van telefonische tiplijnen.
Plattr (iOS) is een app waarmee je?kentekens van verkeersdeelnemers direct online kunt?plaatsen, maar je kunt er ook foto’s bij plaatsen. Het kan gaan om slecht of juist goed gedrag en je kunt naar hartelust zoeken in deze app op diverse gedragingen.
Net als?iCarBlackBox, gebruikt Witness Driving (Android?en iPhone)?video-opnames, de versnellingsmeter en GPS mogelijkheid om gegevens over ongevallen vast te leggen.
De app kan ook gebruikt worden in zowel landschap/horizontale of portret/verticale modus. De lengte van de opname en de g-kracht niveau om een ??crash te bepalen kun je instellen. Ook?persoonlijke gegevens zoals het kenteken van de auto kun je toevoegen in de app.
Bescherm jezelf tegen roekeloze chauffeurs met behulp van uw telefoon of gebruik het?om leuke momenten vast te leggen.
Met de Tactische Politie Table app?kun je trainingsscenario’s maken en beoefenen. Met tientallen?tactische pictogrammen kun je zaken intekenen op satellietkaarten, tactische plannen intekenen op je eigen foto’s, het afspelen even pauzeren of terugspoelen en de oefening eenvoudig delen met andere gebruikers via e-mail.?Tabel Command Elite abonnees kunnen zelfs gebeurtenissen in real-time delen en chatten met andere leden tijdens oefeningen. Een handig instrument dus om tactisch optreden te oefenen.
www.politieonderzoeken.nl was een opsporingsblog dat werd opgezet door de politie Utrecht. De naam politieonderzoeken richt zich op de zogenaamde long tail van ernstige delicten. Op de site staat het opsporingsonderzoek – met foto?s en beschrijvingen – op een uitgebreide manier. Een mooi voorbeeld is het onderzoeksverslag van het TGO-team Sjaak Gerwig. Dit coldcase-team heeft een uitgebreid verslag geschreven inclusief luchtfoto?s en videobeelden van het plaats delict. Bezoekers van www.politieonderzoeken.nl kunnen op de onderzoeken reageren en vragen stellen over het onderzoek. Verder zijn bezoekers van harte welkom eigen tips, scenario?s en hypotheses in te sturen om zo een stuk onderzoekservaring te delen met anderen. Politieonderzoeken.nl is een medium om informatie, adviezen en tips te delen op een toegankelijke manier. Bijzondere en exclusieve politieonderzoeken kunnen onder de aandacht gebracht worden en het is een prima platform om nieuws en andere opsporingsgerelateerde berichten te publiceren.
Uitleg www.politieonderzoeken.nl op SBS 6:
Op politieonderzoeken.nl kan vooral gelezen worden en bestaat er de mogelijkheid een abonnement te nemen op een RSS-feed. Alle berichten, nieuwsitems en verslagen worden onder verschillende categorie?n ingedeeld.
Met de site zijn al de nodige successen behaald. Burgerrechercheurs hebben tips geleverd die een bijdrage hebben geleverd aan het moordonderzoek in Zwolle. Tevens is een scenario aangedragen in een cold case-onderzoek waar het rechercheteam niet aan had gedacht. Ook paragnosten doen volop mee en de politie krijgt technische aanwijzingen om de site te verbeteren.
In 2007 ontving dit initiatief de politie innovatie prijs ter waarde van 35.000 euro.
http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/toespraken/2007/03/29/toespraak-minister-ter-horst-bij-uitreiking-politie-innovatieprijs.html
Sinds korte tijd heeft Bill Bratton zijn welverdiende pensioen weer ingeruild voor het werk dat in zijn hart en nieren zit: politiewerk. De ’top cop’ keert weer terug als korpschef op zijn oude stek: New York City. En sinds een paar dagen maakt hij ook gebruik van social media, namelijk:?Twitter.
Politiecommisaris Bill Bratton heeft ten tijde van de Londense rellen ook in de Europese media veel aandacht gekregen nadat de Britse politiek zijn hulp had ingeroepen. De Britse politietop was niet gelukkig met de komst van de Amerikaan. Commissaris Hugh Orde, voorzitter van de Association of Chief Police Officers gaf aan dat als je 400 bendes hebt in de Verenigde Staten, je niet echt effectief bent in de bestrijding daar van. En als je naar de manier van politieoptreden kijkt in de VS, en het niveau van geweld, dan is dat fundamenteel anders dan in Engeland.
Bill Bratton bij CBS-news
Bill Bratton in het NOS-journaal
Bill Bratton heeft er al een hele carri?re opzitten. Sinds de jaren tachtig leidde hij de politie in Amerika’s moeilijkste steden – Boston, New York en Los Angeles. Hij liet een erfenis na die twintig jaar terug ondenkbaar leek: overal waar hij werkte ging de stijgende criminaliteit over in een spectaculaire daling. Zijn aanpak werd wereldwijd overgenomen. In de media verklaarde hij dat het aantal moorden in New York halveerde tijdens zijn bewind, in Los Angeles daalde het aantal misdaden door bendes met 60 procent. Rellen zijn volgens Bratton niet alleen te stoppen door veel mensen te arresteren. Ook aan de sociale redenen voor de onrust moet worden gewerkt. Bratton zal de Britse regering advies geven. Hij is vooral gevraagd om te kijken naar het probleem van misdaad en geweld door bendes. Beperking van bewegingsvrijheid van bendeleden zodat ze niet samen kunnen komen, ze geen mobiele telefoons kunnen hebben en op bepaalde tijden niet op bepaalde plekken mogen zijn, zei hij in The Daily Telegraph. Tevens wil hij sociale media inzetten om activiteiten van bendeleden te volgen.
Britse politiecommissaris over social media
Hieronder een aantal van zijn stokpaardjes
Broken windows theorie:
Bratton, heeft in de Verenigde Staten het ‘kapotte-ruitenbeleid’ in de praktijk gebracht. Volgens deze criminologische visie leidt goed onderhoud van een stedelijke woonomgeving tot minder criminaliteit.?Uitleg Brolen windows theory hieronder:
Compstat:
Bill Bratton voerde een computersysteem in waarmee misdaden nauwkeurig konden worden bijgehouden. De agenten moesten optreden tegen agressief en hinderlijk gedrag van met name zwervers. Hij liet de politie nauwgezet de resultaten registreren, zodat patronen van criminaliteit zichtbaar werden. Districtchefs werden aangesproken op de resultaten in ‘hot spots’ van criminaliteit.
Sinds kort heeft Bill Bratton ook geholpen met de realisatie van BlueLine. Het internet social media platform voor de Amerikaanse politie. Enigzins vergelijkbaar met het Nederlandse Politie+.
Zero tolerance:
Bill Bratton had eerder ook invloed op Nederlandse politie hij bedacht het ?zero tolerance? beleid. Bratton had zijn idee?n ontwikkeld als chef van de spoorwegpolitie, waar hij agenten in de metro en treinen meer liet surveilleren en strenger controleren op zwartrijden, bedelen, dronkenschap, rondhangen, enzovoort. Het aanpakken van relatief kleine vergrijpen hielp grotere vergrijpen voorkomen en oplossen.
Predective Policing:
Een zeer interessante ontwikkeling waar hij in de Verenigde Staten mee experimenteert is predective policing: de politie slaat zoveel persoonlijke gegevens over burgers op in de computer dat ze voortaan kan voorzien waar en door wie een misdaad zal worden gepleegd.
Een voorbeeld is een jongetje dat met een pistool op de stoep in New York speelt . Een man passeert, het jongetje schiet per ongeluk, de man schiet terug en ontkomt. Getuigen zeggen dat de schutter een tatoeage – ‘I love you’ – op zijn onderarm had.
Vroeger duurde het dagen, soms weken, voordat de politie in zo’n geval de identiteit van de verdachte achterhaalde. Nu kan het veel sneller: de korpsen van New York en Los Angeles beschikken namelijk over real time crime centers, databanken waarin de intieme persoonsgegevens – zoals tatoeages – van miljoenen burgers zijn opgeslagen.
Daarin kan de politie terugvinden dat er in New York een aantal mensen zijn die een variant van ‘I love you’ op hun lichaam hebben getatoe?erd. Dan wordt het een stuk makkelijker om verder te rechercheren.
Het interessante is dat de politie diezelfde databanken nu ook kan gebruiken om in de toekomst te kijken. Een voorbeeld uit de politiepraktijk van een grote Amerikaanse staat. De scholen in die stad hebben te maken met een schrikbarend hoog moordpercentage. Een politiecommissaris besloot de persoonsgegevens van alle vermoorde leerlingen van de laatste jaren in een databank te stoppen voor een slachtofferprofiel. Zo was het mogelijk om een lijst van vijfhonderd studenten samen te stellen die het risico lopen dat ze ook vermoord worden. Nu weet de politie beter waar ze moet zijn en op wie ze moeten letten. Het is nog onduidelijk of het werkt, want het is een proefproject, maar Bratton voorziet dat dit de toekomst van politiewerk is.
Twitter-agenten, opsporingsfacebook en YouTube-filmpjes: politiekorpsen gebruiken de social media steeds meer als opsporingsmiddel. Dat symboliseert de `z??r opvallende’ opmars van social media bij de politie afgelopen jaar. Veel politiemensen zijn te vinden op Twitter en ook de vele filmpjes die via Youtube online zijn gezet, missen hun doel niet. Deze filmpjes zijn al miljoenen keer bekeken. Dat maakt het gebruik van social media door de politie tot een krachtig middel waarvan steeds meer gebruik wordt gemaakt. Mede dankzij successen worden politiekorpsen enthousiast over het gebruik van social media en het betrekken van burgers bij het politie werk. Ze beginnen opsporingssites en verspreiden opsporingsberichten via eigen profielen op Facebook en Twitter. Daarnaast plaatst de politie op YouTube bewakingsbeelden van misdrijven. Vaak wordt daarin verwezen naar de traditionele media: opsporingsprogramma’s op de landelijke en regionale televisie.
Het jaar 2013 laat zien dat dit middel steeds vaker wordt ingezet door politiekorpsen over de gehele wereld. Hier een overzicht van filmpjes uit 2013 waarin het gebruik van social media door de politie wordt getoond.
Burgers zijn positief over het feit dat de politie hen betrekt bij de opsporing. Dat is de belangrijkste conclusie van een onderzoek dat het lectoraat Criminaliteitsbeheersing & Recherchekunde van de Politieacademie uitvoerde in opdracht van politie Zeeland-West-Brabant naar aanleiding van het plaatsen van een moordzaak op het internet (onderzoek Mostafa Talaie zie persbericht 20 dec 2013).
Bij de inzet van van het Dossier Talaie is door 122 burgers een korte enqu?te ingevuld van tien vragen. De inzet van burgers heeft bij dit politieonderzoek zelf niet tot de oplossing van de zaak geleid. De vraag is volgens de onderzoekers of dit ?berhaupt wel lukt, als burgers op een voor hen onvolledig dossier hun scenario’s moeten baseren. Burgers lijken daar zelf ook aan te wijfelen, is gebleken uit de reacties. Voor veel respondenten voelde de hulpvraag als ‘ mosterd na de maaltijd’, aangezien het onderzoek al twee maanden aan de gang was. Ook de vraagstelling moet gerichter, meer op basis van informatie die dan al bekend is. Tegenover die twijfel staan wel grote pluspunten: het publiek vindt het een goed initiatief en waardeert het feit dat ze betrokken wordt. Volgens onderzoekers Henk Sollie en Nicolien Kop dient het rechercheteam ook een ‘ dossierfunctionaris’ aan te stellen dat input bijhoudt en vastlegt. Deze persoon houdt dan overzicht zodat er effici?nter gewerkt kan worden. Ook is het belangrijk burgers direct terugkoppeling te geven over hun bijdrage. Mensen weten dan wat ze wel of niet hoeven aan te dragen. Dit voorkomt dubbel werk bij zowel burgers als politie, aldus de onderzoekers.
Ik ben zelf sinds 2006 actief ten aanzien van het betrekken van burgers bij de opsporing. In Utrecht plaatsten we destijds al een cold case online met het verzoek aan burgers om mee te rechercheren.
In september 2011 vroeg de Groningse politie hulp van burgers bij het onderzoek Zuiderdiep. Hier werd de moordzaak al na een week online gezet. De Rotterdamse politie vroeg in 2012 de hulp van burgers via een website bij de vermissing van Monika Tanova.
Achtergrond
Begin 2011 heeft de politie de Strategie Aanpak Criminaliteit vastgesteld. In deze strategie is cocreatie met burgers en bedrijven benoemd als een van de drie hefbomen om de effectiviteit van de aanpak van criminaliteit te vergroten. De politie vraagt bijvoorbeeld burgers om hulp bij het oplossen van een moord. Het lijkt een moderne variant op het familiespel Cluedo, maar het is een serieuze oproep aan burgers om mee te denken in een lopend recherche-onderzoek. Wie kan het gedaan hebben, hoe kan het gebeurd zijn en wat is het mogelijke motief? Cocreatie is de meest intensieve vorm van burgerparticipatie waarbij een bedrijf of burger en de politie een gedeeld probleem hebben en gezamenlijk werken aan een oplossing die voor beide partijen waarde cre?ert.
Bij al deze zaken werden speciale websites gelanceerd waar burgers werd gevraagd mee te puzzelen en scenario’s aan te leveren ten behoeve van het onderzoek. Na enig recherchewerk werden deze scenario’s door de politie terug geplaatst op de website. Het grote verschil met de traditionele werkwijze is dat burgers niet enkel als informant betrokken werden, maar dat ze ook meedenken in de hypothese- en scenariovorming. Er kwam, zo bleek uit de evaluaties, waardevolle informatie binnen, die echter in deze zaken niet tot een doorbraak hebben geleid.
Positief over de inzet van het online dossier op politie.nl
Uit het onderzoek van de Politieacademie is gebleken dat nagenoeg alle respondenten positief zijn over de inzet van het online dossier op politie.nl. Met name vanwege de grote kennisbron en ?frisse blik? die aangeboord wordt. Iets meer dan de helft van de respondenten leverde ook suggesties voor verbetering van het onlinedossier en/of burgerparticipatie bij de opsporing. Hun aanbevelingen hebben betrekking op de wijze van informatieverstrekking, het design van de website en de interactie tussen burgers en het opsporingsteam en tussen burgers onderling. De resultaten van het onderzoek worden door de politie gebruikt om burgerparticipatie in de opsporing te bevorderen en verbeteren.
In de uitzending van Nieuwsuur (3 mei 2013) geven deskundigen een reactie:
Peter van Koppen, hoogleraar Rechtspsychologie aan de Faculteiten der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Maastricht en de Vrije Universiteit, spreekt over diskwalificatie van de recherche
?Wat hier gebeurd, is om burgers te laten meedenken alsof ze zelf rechercheurs zijn. Het is een diskwalificatie van je eigen vak. Want wat je zegt is: ?Ach, dat werk dat jullie als rechercheurs doen, dat kan iedere willekeurige burger doen.? Wat ze in feite doen is goed te vergelijken met een chirurg, die denkt van: ?Ach, ik heb hier een ingewikkeld probleem en hij gaat buiten op straat een paar willekeurige burgers aanhouden: ?Ik heb een ingewikkelde operatie, komen jullie dat even voor mij doen, dan hou ik wel even toezicht van een afstand.? Dat is nou precies wat de recherche nu aan het doen is.?
?Wij vragen burgers mee te denken en dan moet je ze informatie geven. Welke selectie aan informatie geef je ze. Dat is ten eerste een selectie aan informatie die gemaakt wordt door de rechercheurs die kennelijk niet instaat zijn om de zaak op te lossen. En bovendien moet je een zodanige selectie geven dat je niet alle privacy van allerlei mensen gaat schenden. En recherchewerk is nou eenmaal het schenden van de privacy van heel veel mensen. Dat hoort er bij. Als je dus de burgers het goed wilt laten doen, dan is het uitermate onethisch en als je het ethisch wilt doen, dan kunnen ze nooit helpen. We hebben bijvoorbeeld gezien in zaken als Marianne Vaatstra, waar allerlei mensen hun eigen onderzoekje zijn gaan doen op een uitermate onsmakelijke manier. En dat zou je hier ook kunnen verwachten als je mensen oproept om dit soort werk te gaan doen.?
?Wat natuurlijk het probleem is, stel dat burgers enthousiast gaan meewerken, dan gaan ze ontzettend veel gegevens produceren en aan de politie aanleveren. Filmpjes aanleveren, hun eigen bevindingen aanleveren, de scenario?s die ze bedacht hebben aanleveren. En als je burgers serieus neemt in dit project, moet je dat ook serieus gaan onderzoeken. Dus het is heel veel werk voor de politie met een hele kleine kans dat het ergens toe leidt.?
Danny Mekic, ondernemer en internetexpert, spreekt over een goed initiatief, want burgers bemoeien zich hoe dan ook met politieonderzoeken
?Wat je nu ziet gebeuren is dat burgers dus wel op zoek gaan naar daders, die informatie openbaar op sociale media met elkaar gaan lopen delen waar ook foutieve informatie tussen komt te staan en dus kwetsbare onschuldige mensen met naam en toenaam opeens worden gezien als een verdachte van iets. En het zou veel beter zijn als de politie iets zou ontwikkelen, een heel goed, mooi platform, noem het ?crowd-policing?, waarbij burgers dus kunnen zien: ?Dit zijn op dit moment lopende zaken waar wij zelf geen spoor meer hebben?.?
Achtergrondfilmpjes over het moordonderzoek Zuiderdiep:
Een van de dingen waar de politie in de zeer nabije toekomst zeker mee te maken krijgt is predictive policing (voorspellend politiewerk) op basis van enorme hoeveelheden digitale gegevens. Een ontwikkeling uit de VS. Wat is dat precies? Heel in het kort: de politie heeft een enorme hoeveelheid gegevens (big data) over misdaden uit het verleden tot haar beschikking. Big data is een grondstof die nooit opraakt. Door hier een diepe analyse op los te laten kan de politie straks in combinatie met verfijnde algoritmen toekomstige misdaden voorspellen. Met andere woorden: op grond van predictive policing kunnen mensen straks worden opgepakt nog voor ze een misdaad hebben begaan. Dat is eng. Kan dat allemaal zo maar?
De politie van Los Angeles maakt bijvoorbeeld gebruik van de software PredPol. Die analyseert oude misdaadstatistieken ? voor accuratesse zijn er wel zo?n paar duizend nodig ? en plot die op een kaart, waarin het surveillancegebied is opgedeeld in echt kleine eenheden (van 45 vierkante meter). Zo kan de politie dus per kleine oppervlakte zien wat er daar allemaal is gebeurd en wat er vermoedelijk gaat gebeuren, waarbij zelfs de weersvoorspellingen worden meegewogen. Dat is wel iets anders dan de misdaadanalist met gekleurde spelden en een stadsplattegrond. In een blinde proef ? de ene dag gingen agenten op pad met een traditionele hotspotkaart en de dag erop met een van PredPol ? bleek al snel dat Predpol tot betere resultaten leidde. Niet alleen meer arrestaties, maar vooral dalende misdaadcijfers.
Hier goede achtergrond documentaire:
In feite is dit niet veel anders dan wat een bedrijf als Amazon doet: goed kijken naar de klant en precies uitvinden hoe die koopt, wat die koopt en waarom die koopt. Dit maakt het voor Amazon mogelijk toekomstig gedrag te voorspellen (en het koopgedrag te bevorderen). Welke algoritmen Amazon hiervoor gebruikt is trouwens onduidelijk (dat is bedrijfsgeheim).
PredPol maakt het eenvoudiger om effici?nt en effectief te surveilleren. Het gaat daarbij zeker ook om het voorkomen van een misdrijf. Juist omdat de politie gericht surveilleert op de plekken waar het telt zullen op die plekken minder misdaden worden gepleegd. Niet meer blauw op straat maar gerichter blauw op straat. Dat is althans de theorie. De cijfers laten zien dat die theorie klopt: in het gebied dat door PredPol in Los Angeles wordt bestreken daalde de misdaad met 13%. In Santa Cruz, waar ze het ook gebruiken om hotspots te identificeren, ging het aantal inbraken met 27% omlaag. Hier zijn voor 60.000 inwoners ? en 150.000 in het hoogseizoen ? slechts 94 politiemensen beschikbaar, en geld voor meer personeel is er niet. Predictive policing zal daarom groot worden. Het scheelt mankracht.
Gaat het hierbij vaak veelal om het voorkomen van inbraken, de politie van Seattle gaat al een stap verder. Daar worden alle kentekenplaten gelogd en in een database gestopt. Handig straks bij een misdaadonderzoek. Het stoplicht registreert haarfijn wie er in het verkeer over de schreef gaat en schrijft automatisch een bon uit (die dan wel weer door een politieman moet worden geautoriseerd). Een onbemand vliegtuigje om de boel vanuit de lucht in de gaten te houden haalde het niet. Dat vonden de burgers een te grote inbreuk op hun privacy. Twitter dient hier als een continue monitor, waarbij de burgers worden opgeroepen mogelijke misdrijven in hun wijk te melden. Ook via Twitter. Binnenkort strekt predictive policing zich ook uit tot het mogelijke gebruik van vuurwapens.
Achtergrond filmpje van de Economist over Predictive Policing:
Dan New York. Daar werkt de politie samen met Microsoft aan een zeer geavanceerde analysetool, het Domain Awareness System. Die analyseert straks de beelden van de meer dan 3000 politiecamera?s in de stad, inclusief alle databases die de politie tot haar beschikking heeft. Het wordt dan mogelijk precies na te gaan waar een verdachte auto in de weken voor een misdrijf is gesignaleerd. Het screenen van Facebook en Twitter op gangs is hier al standaard.
Uitleg Domain Awareness System
Ver van ons bed? Nee, want hier gebeurt het ook al. In het programma Politie en Wetenschap werkt de politie van Amsterdam samen met onderzoekers van het Centrum Wiskunde & Informatica en de Vrije Universiteit Amsterdam aan een soortgelijk systeem van geavanceerde plannings- en voorspellingsmethoden om te voorspellen welke incidenten waar plaats gaan vinden. En hoe laat. En sinds enige tijd is het Criminaliteits Anticipatie Systeem in gebruik genomen door wijkteams en flexteams in Amsterdam. In onderstaande uitzending van Factchecker legt Dick Willems uit hoe het globaal werkt (na ongeveer 9 minuten in de uitzending): Zie ook hier
Het gevaar is wel dat de politie straks allerlei mensen gaat oppakken om vervolgens te zeggen: ja, dat moest van mijn algoritmen. De rechter zal hier natuurlijk geen genoegen mee nemen. Ook al weten we dat de meeste misdaad voorkomt in arme, multiculturele wijken, de politie kan niet zo maar ineens alle mensen gaan oppakken op grond van een impuls. Er zal toch minstens een aanwijzing moeten zijn dat voortkomt uit het algoritme: het moet immers controleerbaar zijn.
En wat moeten we met zaken die helemaal niet bij de politie worden aangegeven, zoals veel verkrachtingen en geweld? Voorspellend politiewerk is gebaseerd op misdaadstatistieken. Als die er niet zijn zal de software dus alleen voorspellingen kunnen doen over misdaden die ooit zijn aangegeven. En blijft de rest ? zoals veel andere misdrijven ? ongezien.
Die trend van voorspelling is al lang aan de gang. De meeste mensen weten het niet, maar bedrijven als Facebook werken al met big data en algoritmen om hun klanten te screenen. Ook dat gaat ver. Schrijf je bijvoorbeeld altijd berichtjes aan meisjes van dertien, en gebruik je ook het trefwoord seks een beetje te vaak, dan kan Facebook jou als verdachte aanmerken en de politie inseinen. Dit voorbeeld is trouwens echt gebeurd. Met de politie in de rol van het meisje (op haar computer). Goed, dat een viespeuk wordt opgepakt zullen we allemaal niet zo erg vinden. Maar wat als Facebook straks voorspellingen gaat doen over mogelijk druggebruik, of wie er straks allemaal naar alle waarschijnlijkheid mee zullen doen met nieuwe rellen in Londen. En Facebook kan dit nu al, juist omdat men alles kan volgen. Zonder gerechtelijk bevel om die priv?gegevens in te zien (dat heeft de politie wel altijd nodig). Dat gaat heel ver.
Straks worden we door Facebook bij de politie aangegeven voordat we ook maar iets hebben gedaan. Of een priv? detective koopt je data. Of op grond van de Nederlandse versie van PredPol staande gehouden terwijl we geheel onschuldig met een gereedschapskist door een buurt lopen waar statistisch op dat moment veel wordt ingebroken. Dan heb je als burger ineens veel uit te leggen. Die algoritmen weten ook niet alles natuurlijk.
Vanuit een meer kritische blik bekeken is het weinig nieuws:
In Pauw en Witteman legt Peter de Kock uit hoe hij een voorspellend model maakte voor terroristische aanslagen, dat scenario?s van films en boeken kan combineren met die van criminaliteit- en terrorismebestrijding:
In 2010 schreef Carola Houtekamer in de NRC een interessant artikel over datamining bij de politie. Hier een achtergrondartikel van de leverancier.
In het Amerikaanse Richmond en Memphis stuurt de politie al agenten op pad aan de hand van statistische trendkaarten. New York heeft een Real Time Crime Center opgezet dat forecasting-technieken gebruikt, in Groot-Brittanni? en Canada investeren bedrijven in statistische programma’s als Daily Crime Forecast.
Verdiepingsartikel over predictive analysis of crime forecasting
www.politieonderzoeken.nl was een opsporingsblog dat werd opgezet door de politie Utrecht. De naam politieonderzoeken richt zich op de zogenaamde long tail van ernstige delicten. Op de site staat het opsporingsonderzoek – met foto?s en beschrijvingen – op een uitgebreide manier. Een mooi voorbeeld is het onderzoeksverslag van het TGO-team Sjaak Gerwig. Dit coldcase-team heeft een uitgebreid verslag geschreven inclusief luchtfoto?s en videobeelden van het plaats delict. Bezoekers van www.politieonderzoeken.nl kunnen op de onderzoeken reageren en vragen stellen over het onderzoek. Verder zijn bezoekers van harte welkom eigen tips, scenario?s en hypotheses in te sturen om zo een stuk onderzoekservaring te delen met anderen. Politieonderzoeken.nl is een medium om informatie, adviezen en tips te delen op een toegankelijke manier. Bijzondere en exclusieve politieonderzoeken kunnen onder de aandacht gebracht worden en het is een prima platform om nieuws en andere opsporingsgerelateerde berichten te publiceren.
Twitter-agenten, opsporingsfacebook en YouTube-filmpjes: politiekorpsen gebruiken de social media steeds meer als opsporingsmiddel. Dat symboliseert de `z??r opvallende’ opmars van social media bij de politie afgelopen jaar. Veel politiemensen zijn te vinden op Twitter en ook de vele filmpjes die via Youtube online zijn gezet, missen hun doel niet. Deze filmpjes zijn al miljoenen keer bekeken. Dat maakt het gebruik van social media door de politie tot een krachtig middel waarvan steeds meer gebruik wordt gemaakt. Mede dankzij successen worden politiekorpsen enthousiast over het gebruik van social media en het betrekken van burgers bij het politie werk. Ze beginnen opsporingssites en verspreiden opsporingsberichten via eigen profielen op Facebook en Twitter. Daarnaast plaatst de politie op YouTube bewakingsbeelden van misdrijven. Vaak wordt daarin verwezen naar de traditionele media: opsporingsprogramma’s op de landelijke en regionale televisie.
Burgers zijn positief over het feit dat de politie hen betrekt bij de opsporing. Dat is de belangrijkste conclusie van een onderzoek dat het lectoraat Criminaliteitsbeheersing & Recherchekunde van de Politieacademie uitvoerde in opdracht van politie Zeeland-West-Brabant naar aanleiding van het plaatsen van een moordzaak op het internet (onderzoek Mostafa Talaie 
Een van de dingen waar de politie in de zeer nabije toekomst zeker mee te maken krijgt is predictive policing (voorspellend politiewerk) op basis van enorme hoeveelheden digitale gegevens. Een ontwikkeling uit de VS. Wat is dat precies? Heel in het kort: de politie heeft een enorme hoeveelheid gegevens (big data) over misdaden uit het verleden tot haar beschikking. Big data is een grondstof die nooit opraakt. Door hier een diepe analyse op los te laten kan de politie straks in combinatie met verfijnde algoritmen toekomstige misdaden voorspellen. Met andere woorden: op grond van predictive policing kunnen mensen straks worden opgepakt nog voor ze een misdaad hebben begaan. Dat is eng. Kan dat allemaal zo maar?
