SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
Een nieuwe app, Justice Journey (iOS, Android), is ontwikkeld om slachtoffers van misdrijven te helpen en hun families te ondersteunen bij hun zoektocht in het rechtssysteem.?Procureur-generaal Brad Hazzard zei dat hij de app gratis beschikbaar stelde om het gerechtelijk proces te vergemakkelijken, ondersteunende diensten aan te bieden en de rechten van het slachtoffer duidelijk te maken:?”In de 21e eeuw is het tijd om het strafrechtelijk systeem te ‘demystificeren’ – en apps zijn hierin een grote sprong voorwaarts”, zei hij.?”Deze app biedt informatie en begeleiding van slachtoffers vanaf het moment direct na de?misdaad tot na de zitting in de rechtbank.”
Helpen navigeren door het?justiti?le?doolhof van strafrechtzaken
De Justice Journey app omvat onder meer wanneer een misdrijf is gepleegd, legt uit hoe bewijs te verzamelen, hoe om een ??misdaad te melden, hoe misdaadonderzoek gedaan wordt, hoe je in de rechtbank en de processen erna kunt handelen, hoe je een?(hoger) beroep kan doen, toegang tot gerechtelijke documenten, en andere soorten begeleiding en ondersteuning.
Crystal werd vorig jaar in Amerika opgericht door Drew D’Agostino. Hij stelde zich als doel om communicatie via e-mail empathischer te maken. Je kunt inloggen via je LinkedIn-profiel, of je aanmelden op de website. Als je daarna een persoonlijkheidsprofiel opvraagt, krijg je te zien wat Crystal over diegene weet. Aan de hand van openbare informatie op internet stelt de app persoonlijkheidsprofielen van mensen op en geeft advies over hoe je die persoon het beste kunt benaderen. De app maakt hiervoor gebruik van open bronnen: van uitingen op sociale media tot blogs en recensies.
Aan de hand van die gegevens stopt Crystal je in ??n van zijn 64 communicatiehokjes. Die zijn overgenomen van erkende modellen voor persoonlijkheidsanalyse, bijvoorbeeld DISC, het model van Dr William Marston. Afhankelijk van de hoeveelheid informatie die deze persoon op internet heeft gezet, geeft de website een indicatie van de nauwkeurigheid van het profiel: van nul tot honderd procent. Het algoritme is zo ontwikkeld dat een lange tekst zwaarder weegt dan bijvoorbeeld een retweet. De persoonlijkheidsprofielen zijn gratis op te zoeken, voor extra functionaliteiten moet worden betaald.
Er zijn meerdere social media platformen die mensen in staat stellen om virtueel met elkaar samen te werken. Facebook at Work, HipChat en Yammer zijn daar voorbeelden van. Een van de populairste samenwerkingstools van dit moment op het gebied van sociale media is Slack. Dit bedrijf (20 maanden oud) werd onlangs door een grote investering gewaardeerd op ruim 1 miljard euro. De naam van de oprichter van Slack zal zeker hebben meegespeeld: Stewart Butterfield raakte bekend als de oprichter van Flickr, de site om foto’s en video’s te delen die nu eigendom is van internetgigant Yahoo. Hoe werkt Slack? De boodschappen, commentaren, bestanden en andere documenten van een team komen in ??n lange open feed op je scherm terecht, een beetje zoals op Twitter of Facebook. Er is een zoekfunctie om makkelijk informatie terug te vinden. Het mooie van Slack is dat het vooral gericht is op smartphones.
Via de app kunnen gebruikers ??n-op-??n berichten sturen, priv?-groepen cre?ren, en per onderwerp groepgesprekken organiseren. De app werkt samen met andere apps zoals Dropbox en Google Hangouts. Deze tool verschaft de gebruiker verschillende kanalen, waarbij je ook kunt bijdragen aan projecten en discussies als je niet bij een organisatie werkt. Daar moet de webmaster van een project op Slack dan wel toestemming voor geven. Via de functie Slack-chat kun je bovendien verschillende communities volgen. Slack is waarschijnlijk mede zo snel gegroeid omdat veel teams de app gratis gebruiken: tot 10.000 berichten hoef je niets te betalen. Slack is voor mensen die juist gelijktijdig werken en ziet er uit als een soort berichtenmuur. Je kunt er zien wat je collega ergens van vindt, en welke onderwerpen collega’s interessant vinden.
Steeds meer bedrijven, en zelfs de Amerikaanse overheid, stappen over naar Slack voor hun interne communicatie. Het voorbije jaar nam het aantal gebruikers toe met factor vijf tot 2,7 miljoen. Daarvan zijn er 800.000 betalend. Slack forceert zich binnen bij bedrijven volgens het freemium-model. De basisversie is gratis, extra functies niet. Slack biedt zowat 150 extensies aan naar andere onlinetoepassingen zoals Dropbox, Skype of Google Drive. Vorig jaar opende het zelfs een eigen ‘app store’ waarmee het ontwikkelaars van businessapplicaties uitnodigt om hun toepassing eerst en vooral voor Slack te schrijven.
Flickr-medestichter Stewart Butterfield heeft zo zijn start-up ideaal gepositioneerd om mee te surfen op de ‘cloudisering’ van de bedrijfswereld. Met een oorlogskas van een paar honderd miljoen dollar kan hij nu gaan shoppen om interessante technologie?n toe te voegen. Vorig jaar nam hij al Screenhero over, een toepassing waarmee je over Slack kan videochatten en telefoneren of je computerscherm delen met collega’s. Ultiem hoopt Butterfield te bereiken dat we 100 procent onze professionele tijd op Slack doorbrengen.
Wordt Slack de ‘killer’ die de door velen verfoeide e-mail de wereld uithelpt? De weg is nog lang en geregeld duiken obstakels op. Een hacking vorig jaar deed duizenden persoonsgegevens op de straatstenen belanden. Onlangs meldde Uber dat het Slack gedumpt had als communicatietool, omdat het netwerk de continue stroom van duizenden berichten niet aankon. En de huidige omzet van 64 miljoen dollar staat vooralsnog in schril contrast met de miljardenwaardering. Maar dat e-mail anno 2016 aan een update toe is, dat heeft Slack het beste begrepen.
De Alibi smartphone app (Android) stelt op haar website?’een Digitale Video Recorder voor je leven te zijn.’ Het registreert audio, video en locatie informatie 24/7?om het nodige bewijs te kunnen verstrekken als het nodig mocht blijken. Een kwestie van “instellen en vergeten” en de alibi app heeft altijd het laatste uur van iemands leven vastgelegd.
Je ziet niet dat de app opneemt in de achtergrond.
Je hoeft nooit op een knop te drukken voor het opnemen
Je kunt altijd beslissen welk laatste uur je wilt opslaan als bestand. De video wordt niet in de cloud opgeslagen of met derden gedeeld, maar altijd lokaal op je telefoon.
De ontwikkelaar van de app vertelde CBC Canada dat de app geen telefoongesprekken opneemt. Wel zijn er andere apps die dat weer doen.
Je kunt de app Alibi gebruiken bij?juridische geschillen, een verkeersongeval, pestgedrag en nog veel meer.
De VN-organisatie Global Pulse, vrij vertaald de ‘polsslag van de wereld’, is opgericht na de wereldwijde economische crisis, op verzoek?van Ban Ki-moon (VN-secretaris-generaal). Deze organisatie laat zien dat Big Data enorme kansen biedt om wereldwijd oplossingen aan te reiken. Via analyse van sociale media en van radiogesprekken is deze organisatie sneller in staat om op epidemie?n te reageren, voedselschaarste op te sporen of sneller te weten waar de grootste problemen in Nepal zijn. Robert Kirkpatrick is de directeur van Global Pulse, dat pas sinds?2010 bestaat.
Uit alle uithoeken van de wereld kreeg de VN-secretaris-generaal de vraag wat er elders leefde, of?welk regime?als volgende zou vallen. Naast het hoofdkantoor in New York zijn er ook laboratoria in Jakarta (Indonesi?) en Kampala (Oeganda). In deze laboratoria worden gegevens van digitale gebruikers verwerkt, met het doel die informatie te gebruiken bij wereldwijde ontwikkelingsvraagstukken. Global Pulse werkt samen met priv?bedrijven en universiteiten om informatie te verwerken die via Facebook en Twitter, en via telefoon- en sms-verkeer wordt verspreid. Er wordt alleen gewerkt met gegevens die gebruikers publiek beschikbaar stellen, hun namen worden niet gebruikt. Tevens geeft het sms-verkeer een beeld van het aantal inwoners van een regio.
Als aanvulling op?offici?le data worden deze nieuwe digitale rooksignalen opgevangen, waarmee landen en ontwikkelingsorganisaties aan de slag kunnen gaan. Het laboratorium van Global Pulse heeft al vele vernieuwende projecten rond big data uitgewerkt, in samenwerking met andere VN-organisaties, regeringen en universiteiten. Zo heeft Global Pulse samen met UNAids in Brazili? via sociale media onderzocht in welke mate er een stigma rust op hiv en aids. In Oeganda was het VN-Bevolkingsfonds een partner om de houding van jongeren tegenover anticonceptie en tienerzwangerschappen te onderzoeken. Behalve sociale media is daarbij ook een gratis sms-systeem (‘U-report’, een project van Unicef dat in Oeganda veel succes kent) gebruikt. Uit de verzamelde gegevens blijkt dat Oegandese jongeren erg vaak praten over condooms, het veel minder vaak hebben over geheelonthouding of de pil, en dat sterilisatie van de man al helemaal bitter weinig gespreksstof oplevert.
In gebieden waar sociale media of mobiele telefoons te weinig worden gebruikt, kunnen radiogolven de digitale kloof dichten. Daarom peilt het laboratorium in Kampala via de radio naar wat er onder de bevolking echt leeft. Als je bedenkt dat Afrikanen voortdurend naar radioprogramma’s bellen om hun mening te geven, en Oeganda alleen al 216 FM-radiostations telt, die vanuit 299 radiomasten uitzenden, dan kan dat een schat aan informatie opleveren. Er hoeft overigens niet naar al die uren radio te worden geluisterd om relevante informatie te detecteren. Via spraaktechnologie en vertaalprogramma’s is er een programma ontwikkeld dat gesproken taal omzet in geschreven tekst. Het computerprogramma kan nu al het gesproken woord herkennen, in het Engels en in de lokale talen. Daarnaast wordt net als elders via Twitter en Facebook geanalyseerd welke thema’s prominent opduiken. Zo kunnen terugkerende thema’s een indruk geven van wat er onder (een deel van) de bevolking leeft.
Periscope of Meerkat is een combinatie van live video en chat: ??n persoon zendt uit, iedereen kan meekijken en anderen kunnen direct een mening geven. Vele mensen installeerden Periscope of Meerkat al op hun smartphone. Zo’n live-uitzending is op zich niet uniek, want websites en televisiezenders werken veelvuldig met dergelijke uitzendingen. Maar het is wel de eerste keer dat een voorbijganger heel gemakkelijk zelfstandig een gebeurtenis uitzendt en verslag doet, waar anderen live naar kunnen kijken.
Impact op de aanpak bij ernstige incidenten?
Vanuit het oogpunt van de hulpdiensten (brandweer/politie/ambulance) is de impact van het live kunnen streamen enorm. Denk aan YouTube maar dan zonder het gedoe van uploaden. Als iedereen direct zijn of haar eigen TV station kan aanzetten, vanuit waar ze dan ook maar zijn, zullen inhoud en communicatie zonder enig filter of duiding direct zichtbaar zijn. Dit werd voor het eerst duidelijk bij een explosie van een gebouw in New york. Op het scherm van een smartphone was in maart 2015 live te zien hoe een Amerikaans gebouw afbrandt. Niet via foto’s die op Twitter zijn geplaatst, maar omdat iemand de gevolgen van de explosie met de camera van zijn smartphone registreert en de beelden via het internet uitzendt.
De BBC deed een experiment met Meerkat waarbij de rellen in Ferguson live met de rest van de wereld werd gedeeld. Twee journalisten van de nieuwszender gingen op pad om de demonstraties te filmen. De BBC plaatste een blog waarop is te lezen hoe de journalisten in het begin moeite hadden met het feit dat de camera altijd aan stond. Overleggen deden ze eerst fluisterend, maar al snel betrokken ze ook het publiek bij datgene dat ze wilden filmen.
De politie van Kingston deed al wat tests met Periscope om hun werk in uitvoering met live streams te laten zien aan het publiek onder de hashtag?#mpskingstonlive en de politie uit India vraagt zelfs actief aan burgers om een incident op Periscope te zetten.
Een jaar na de rellen in Ferguson waar burgers opnames maakten en media live verslag deed doet de politie dit nu zelf met Periscope. In de nacht van?11 Augustus 2015 twitterde?Lt. Col. Troy Doyle onderstaande videofeed, om het verhaal vanuit het gezichtspunt van de politie te vertellen:
Het hoogtepunt van opnieuw uitbrekende rellen is echter?niet op deze beelden te zien. Het betreft een kort filmpje, en waarschijnlijk een eerste test.
En ook los van incidenten wordt er al mee ge?xperimenteerd.?Willem Janssen, wijkagent van de politie in het dorp Teteringen en de wijk Waterdonken in Breda, vertelt via de LIVE-tv app Periscope over de inzet van het Mobile Media Lab van de politie in Teteringen op woensdag 29 juli 2015 en donderdag 30 juli 2015:
Neen.?Deze live inbraak werd een virale hit en over de authenticiteit van de video werd flink gediscussieerd. In onderstaande video zien we dat alles was opgezet door Nationale Nederlanden, om mensen zich bewust te laten zijn van het risico op een inbraak.
De eerste keer dat media?op grotere schaal tijdens incidenten werkte met Periscope was in de zomer van 2015, tijdens de onrust in de Schilderswijk in Den Haag. Aanleiding voor de onrust en rellen was de dood van Mitch Henriquez na een bezoek aan het festival Night at the Park. ?Gedurende de week waren er steeds drie ? vier verslaggevers van Omroep West aanwezig in de Schilderswijk die de gebeurtenissen op straat uitzonden via Periscope.
De verslaglegging via Periscope bood het publiek de mogelijkheid om ?s avonds en ?s nachts de beelden te volgen die je normaal pas de volgende ochtend (na bewerking) op televisie ziet. Dichtbij en intiem, op de nek van de journalist.
Tijdens de Periscope-uitzendingen kregen journalisten regelmatig vragen van kijkers; over het aantal mensen op straat tot de vraag of ze eens op een specifieke plek wilden kijken. De directe interactie en feedback voegt ook voor de journalist iets toe ten opzichte van andere media.
Een bijkomend voordeel voor de verslaggevers was dat ze met Periscope beter ?achter de linies? konden komen. Een journalist met slechts een smartphone is minder overweldigend dan een complete cameraploeg. Mensen op straat bleken wel bereid om 1-op-1 met de journalist hun verhaal te doen en niet met een cameraploeg erbij.
Gedurende vier dagen verslaggeving in de Schilderswijk trokken de Periscope uitzendingen gemiddeld 6.400 kijkers per dag.
De ervaringen uit de Schilderswijk hebben Omroep West gesterkt in de opvatting dat Periscope (of vergelijkbare diensten) een waardevolle nieuwe toevoeging zijn voor het mediabedrijf. Het biedt kansen voor nieuwe vertelvormen, nieuwe journalistiek en de mogelijkheid om daarmee ook een nieuw publiek te bereiken.
Omroep West kiest ervoor om niet uit te zenden via een centraal account, maar altijd via de Periscope-accounts van de journalisten. Zij zijn daar waar het gebeurt en doen live verslag, rauw en ongecensureerd. Via de centrale accounts van Omroep West wordt dit aangejaagd en wordt het publiek gewezen op de uitzendingen.
We leven in een wereld waarin meten overheersen is. Kijk gewoon naar al die apps waarmee we de wereld trots kunnen vertellen hoeveel kilometers je nu weer gelopen hebt, of hoe gezond je wel bezig bent. We kwantificeren en meten zowat alles: van het aantal stappen dat we zetten, over de hoeveelheid calorie?n die we maar tot ons mogen nemen tot hoeveel uren we slapen. Soms denk ik echt dat we helemaal op hol geslagen zijn.
En toch biedt de volgende ontwikkeling zich al aan. We hebben nu onszelf in kaart gebracht en dus gaan we dat in een volgende stap ook van de ander doen. We meten en evalueren onszelf niet meer, maar wel de ander: onze vrienden, contacten en de mensen om ons heen. De nieuwe iOS app pplkpr (PeopleKeeper) doet precies dat. Het optimaliseert je sociale leven door automatisch berichtjes te versturen en te bepalen wie het waardig is om tijd mee door te brengen.
Veel moet je er niet voor doen. Bij de app hoort natuurlijk een polsband die precies nagaat hoe jij op mensen reageert. Het baseert zich op je hartslag en zal dus autonoom mensen voor je uitnodigen. Slaat je hartje door bij die knappe vrouw of heerlijke man? Geen nood: pplkpr zorgt ervoor dat die ander wat meer op de voorgrond treedt.
Natuurlijk wordt er niet enkel rekening gehouden met je hartslag. Ik ken een paar mensen waar mijn hartslag van omhoog gaat, maar niet bepaald omdat ik er veel liefde voor voel. Eerder integendeel? Maar we wijken af. Naast de hartslagmeter moet je ook enkele zaken zelf toevoegen die over de betrokken persoon gaat. Op basis daarvan kan de app dan vervolgens bepalen of je de betrokkene terug wil zien ? of juist niet.
Misschien denk je nu: mijn emotionele keuzes laten bepalen door een computer? No way! In dat geval hebben we slecht nieuws. Al eens gebruik gemaakt van een modern Eenzame-harten-bureau? Heel wat relatiebureau?s maken namelijk nu al gebruik van computers om te bepalen wie welke personen mag zien. Pplkpr gaat alleen een kleins tapje verder: het zal voor jou afspraken maken met de mensen waar je goed mee overeen komt en anderen gewoon uit je contactoverzicht wissen ? want waarom zou je in hen tijd steken?
Een voorbeeld maakt het iets duidelijker. Tijdens het testen van deze app (en de bijbehorende polsband) waren er twee erg goede vrienden die samen aan een project moesten werken. De polsband merkte bij beiden een verhoogde hartslag en meer stress toen ze met elkaar geconfronteerd werden en uiteindelijk zorgde de app ervoor dat beide vrienden elkaar nooit meer hoefden te zien.
Of je pplkpr ernstig moet nemen? Op dit ogenblik denk ik nog niet dat het zo?n vaart zal lopen. Maar hoe dan ook brengt het een toekomst waarin we deze werkwijze als vanzelfsprekend vinden, wel weer een klein beetje dichter.
Auto asociaal geparkeerd op het fietspad? Met de app Towit kun je hem meteen laten wegslepen. Althans, dat is de bedoeling. Steeds meer wereldsteden willen fietsen bevorderen, maar de fietspaden die het licht zien stellen vaak niet zoveel voor, uit Nederlands perspectief.?De eerste stap is vaak een simpele streep op het asfalt, waar niet zelden illegaal wordt geparkeerd, of waar allerlei obstakels worden geplaatst. Met alle agressie tussen fietsers en automobilisten van dien.
De app Towit (vrij vertaald: ?Sleep-?m?) uit Toronto werpt zich in deze strijd.? Medeoprichter Michael McArthur vertelt aan Fast Company dat het idee was om mee te liften op het beleid van de burgemeester, die een verscherpt wegsleep-beleid had aangekondigd.
Automobilisten aan de schandpaal
McArthur wilde aanvankelijk de app opzetten samen met de politie, maar dat bleek wat ingewikkeld. Daarom is de app nu vooral een manier om foutparkeerders aan de schandpaal te nagelen. Iedereen kan foto?s van een auto die het fietspad blokkeert online zetten.
De makers van Towit voeren nu alle gemeentelijke verordeningen in, met de bedoeling dat de app direct weergeeft of een auto fout staat geparkeerd. Het idee is dat een agent op afstand aan de hand van de locatie van de vermoedelijke foutparkeerder en een foto kan beoordelen of er sprake is van een overtreding, en direct een sleepwagen kan bellen.
Politiekorps moet er maar zin in hebben
?Leuk is dat ons systeem autobestuurders tevens kan laten weten waar ze wel en niet mogen parkeren?, zegt McArthur. ?Of, ik kan de app laten weten dat ik mijn wagen ergens achter laat, en dat hij me tien minuten voordat mijn auto weggesleept wordt een seintje geeft, zodat ik hem kan weghalen.??De vraag is of dat niet eerder de calculerende automobilist in de kaart speelt.
Gaat het niet wat ver, mensen meteen weg laten slepen omdat ze een fietspad over het hoofd hebben gezien? McArthur denkt dat het tijd is voor een mentaliteitsverandering. ?Eigenlijk willen we mensen aan het denken zetten over hoe hun gedrag van invloed is op anderen.?
De kans is groot als jij in de stad woont dat je fiets een keer is gestolen. Als-ie oud was en bijna uit elkaar viel zul je het misschien niet zo erg vinden. Maar als-ie redelijk nieuw was met een stevig slot dan baal je natuurlijk gigantisch. Het liefst zou je gaan zoeken tot je ?m ergens ziet staan, maar dat is natuurlijk onbegonnen werk. Tenzij je een tracker in je fiets hebt zitten. Maar om die te installeren is toch veel te veel gedoe? Dat valt ontzettend mee als je de Connected Cycle op je fiets installeert.
Het enige wat je hiervoor moet doen is ??n van je bestaande trappers vervangen voor deze slimme trapper. Vervolgens kun je jouw fiets overal volgen via GPS en GPRS en binnenkort ook via mobiele netwerken. Maar dit pedaal laat je ook al van te voren weten dat het foute boel is. Zodra jouw fiets wordt bewogen waarschuwt het pedaal je gelijk. Dit kan erg handig zijn, maar als jouw fiets in een volle fietsenstalling staat is de kans groot dat jij een aantal keer een waarschuwing krijgt. Alle informatie die de Connected Cycle verzamelt wordt opgeslagen in het pedaal, dus als je je phone niet bij je hebt kun je ook via andere apparaten naar je fiets zoeken.
Nu vraag je je waarschijnlijk af waarom je het pedaal niet simpelweg losmaakt als je de fiets wilt stelen. Gelukkig gaat dat vrij lastig. Het pedaal zit namelijk niet met een normale bout vast. Je kunt ?m alleen loshalen met een bijgeleverde sleutel. Dit is misschien geen garantie dat-ie niet los wordt geforceerd, maar als dat gebeurt ben je er in elk geval snel van op de hoogte. Wij kunnen niet wachten tot de Connected Cycle op onze fiets zit. Al is het om onze fiets terug te vinden na een gezellig avondje stappen.
Hoe succesvol zijn sociale media bij vermissingen?
Voor het eerst is er onderzoek gedaan naar de rol van sociale media bij vermissingen van personen door masterstudente criminologie, Wieke de Zwart, in opdracht van adviesbureau VDMMP en Stichting ZoekJeMee. Het onderzoek laat zien dat sociale media goede middelen zijn om een vermist persoon te helpen vinden. Ook geven de sociale media berichten steun aan de achterblijver en aan de vermiste persoon. Het onderzoek levert ook enkele aandachtspunten op. Deze blog gaat in op het aantal vermissingen in Nederland, de opsporing van vermissingen en een aantal aanbevelingen uit het onderzoek.
Vermissing in Nederland stand van zaken?
De nationale politie heeft een protocol voor vermissingen, met in elk van de tien eenheden
een specialist vermiste personen. Tevens heeft de landelijke eenheid een Landelijk Bureau Vermiste Personen. Nederland telt jaarlijks zo’n 20.000 meldingen van vermissingen door
naasten en 18.000 uit zorginstellingen. Het overgrote deel +/- 75 procent is terecht binnen ??n of twee dagen.
Een vermissingsonderzoek begint bij de melding. De officier van dienst van de politie bepaalt de ernst: urgent of overig. Soms is het snel helder: getuigen zagen hoe iemand in een auto werd getrokken bijvoorbeeld. Maar dat komt zelden voor. Vaker is de reden partnerruzie, depressiviteit, dementie, geldproblemen, misbruik, een vechtpartij of iemand die even stoom wilde afblazen.
De inschatting van een vermissing is heel precies werk en burgers zien sneller urgentie dan de politie. Elke melding wordt in Nederland serieus genomen. Mocht er een verkeerde inschatting worden gemaakt, dan zijn de gevolgen in de media en publieke opinie enorm.
Indien de vermissing urgent wordt bevonden, dan volgt melding bij het LBVP, en krijgt de familie een
familie-rechercheur toegewezen die de familie continu op de hoogte houdt. Door de toewijzing van een gespecialiseerde rechercheur kan begrip worden gekweekt waarom beslissingen worden genomen, bijvoorbeeld om een onderzoek af te schalen.
Opsporing van een vermiste persoon:
Hoe kan het dat in Nederland iemand zomaar kan verdwijnen en moeilijk is terug te vinden? In een dorp is het makkelijker een persoon op te sporen dan in een grote stad. Met name in een grote stad is het veel lastiger iemand te zoeken vanwege de anonimiteit. Er kunnen best veel ooggetuigen zijn maar hoe bereik je die allemaal? Ook al zijn er veel camera’s, het kost zee?n van tijd om die allemaal te bekijken. Het is bovendien niet toegestaan zomaar foto’s te verspreiden. Iemand kan wel vrijwillig vertrokken zijn. Zet je iemand dan op internet dan krijg je dat er nooit meer af. Ook voor het bekijken van camerabeelden, het uitpeilen van telefoons of het natrekken van financieel
verkeer is – tenzij sprake is van levensgevaar of een strafrechtelijk onderzoek – toestemming nodig van een officier van justitie of een rechter-commissaris.
De politie treedt via Burgernet en Twitter alleen naar buiten als er toestemming is van directe familie. Een door de familie beschikbaar gestelde foto plaatst de politie bewust niet op Twitter. Die foto komt alleen op de eigen website van de politie te staan. Zodra de persoon terecht is, haalt de politie de foto er weer af hierdoor houdt de politie meer controle over de foto.
Het is voor de politie gemakkelijker als de familie bankgegevens, inloggevens van sociale media en
telefoongegevens verstrekt of als bedrijven hun beelden vrijwillig verstrekken. Het zwaarst inzetbare instrument is het Amber Alert, dat wordt gebruikt bij bedreigende vermissingen van kinderen. Dan moet je bijvoorbeeld denken aan ontvoeringen. Een landelijk sms-bombardement en media-aandacht kunnen dan helpen. Andersoortige vermissingen moeten aan specifieke voorwaarden voldoen, voordat de politie tot actie overgaat. Deze voorwaarden zijn onder andere: kinderen jonger dan twaalf jaar, mensen met een ernstige handicap of met een medische indicatie, maar ook signalen die kunnen duiden op zelfdoding hebben dan speciale aandacht.
Bij het Landelijk Bureau Vermiste Personen verzamelt de politie sinds 2007 in een databank
DNA van familieleden van vermisten en voorwerpen waarop hun DNA zat. Daarin stopt ze ook het DNA van onbekende overleden personen. De DNA-databank voor Vermiste Personen heeft als doel om (stoffelijke resten van) onge?dentificeerde personen te kunnen identificeren via matches met vermiste personen. De databank maakt juridisch gezien deel uit van het vermiste personen systeem dat beheerd wordt door het Landelijk Bureau Vermiste Personen. Het NFI doet DNA-onderzoek in opdracht van het LBVP, beheert voor hen de DNA-databank voor Vermiste Personen en beheert ook het celmateriaal waaruit de DNA-profielen worden gegenereerd.
Belangrijke vragen
Bij een vermissing worden onderstaande vragen vaak gesteld: Wat heeft de vermiste doorgaans bij zich?
Was hij of zij in gezelschap?
Waar is diegene voor het laatst gezien?
Wanneer?
Door wie?
Waar werd hij verwacht?
Is thuis wat bijzonders te zien?
Waar verblijft de gezochte vaak?
Heeft hij een vervoermiddel meegenomen? Een OV-chipkaart?
Staat de fiets misschien bij het dichtstbijzijnde treinstation? Zo ja, staat die netjes op slot of is die in haast neergegooid?
Als een vermiste actief is in sociale media, kan daar relevante informatie te vinden zijn. Heeft die daar
gehint op een verdwijning, of op een zelfmoordpoging?
Zijn er conflicten bekend? Relatieproblemen?
Vermissingen in Europa
In Europa zijn er diverse manieren om gebruik te maken van de nieuwe digitale snelwegen om vermiste kinderen op te sporen. Zo is er een initiatief van Missing Children Europe uit Brussel dat samenwerkt met Child Focus om in plaats van dode links (vermiste internetpagina’s) niet een standaard foutmelding te plaatsen, maar daar aandacht te vragen over andere vermissingen, namelijk die van echte personen.
Met het NotFound 404 project kunnen websitebeheerders eenvoudig een aantal regels code toevoegen aan hun eigen 404 pagina.
Tot slot de aanbevelingen uit het onderzoek
Vooraf
Het vermelden van de vermissing op de sociale media is een schending van de privacy van de vermiste.
Geef niet te veel gevoelige informatie over een vermist persoon, zoals informatie over de toestand (boos of verward). Geef een feitelijke beschrijving van de persoon zodat anderen deze kunnen herkennen. De politie kan adviseren over het al dan niet plaatsen van een vermissing op de sociale media. Tijdens
Naast mogelijk positieve kunnen er ook negatieve reacties gegeven worden, zoals opmerkingen over het uiterlijk of (ongenuanceerde) oordelen, zoals: ?Wie laat nou iemand met Alzheimer alleen op pad gaan??. De bruikbare tips zijn wellicht moeilijk verifieerbaar (zonder hulp van de politie). Meer bekendheid kan soms nadelig uitpakken voor de veiligheid van een vermiste. Bijvoorbeeld als deze in handen is van een loverboy of een ontvoerder. Na afloop
Het weghalen van vermissingsbericht lukt niet altijd voor 100%. Er kan een blijvende confrontatie met de vermissing ontstaan, ook lang na afloop. Voor de vermiste persoon kan het ook carri?reproblemen opleveren, bijvoorbeeld als nog online staat dat een vermiste in verwarde toestand is weggegaan. Het vermissingsbericht en/of de foto kan door anderen (opnieuw) online worden gedeeld. Het lijkt daardoor dat de vermiste opnieuw ?f nog steeds is vermist.
Er zijn meerdere social media platformen die mensen in staat stellen om virtueel met elkaar samen te werken. 
De VN-organisatie Global Pulse, vrij vertaald de ‘polsslag van de wereld’, is opgericht na de wereldwijde economische crisis, op verzoek?van Ban Ki-moon (VN-secretaris-generaal). Deze organisatie laat zien dat Big Data enorme kansen biedt om wereldwijd oplossingen aan te reiken. Via analyse van sociale media en van radiogesprekken is deze organisatie sneller in staat om op 
Hoe succesvol zijn sociale media bij vermissingen?