Tagarchief: zelfredzaamheid

Assen-Alert

Geef een reactie

assenalert500x500

Assen Alert wil een laagdrempelig platform voor de burger om door middel van WhatsApp, email en socialmedia op een eenvoudige, gestructureerde en een eenduidige wijze neerzetten om de veiligheid in de?buurt te verhogen. Het wil burgers helpen en adviseren met/over het implementeren en onderhouden van de betreffende WhatsApp groepen.

assen-alert

Per wijk kiezen ze?een regiegroep. Regiegroep leden nemen deel aan alle buurt WhatsApp groepen en geven berichten van buurtgroepen door naar de regiegroep en indien nodig naar andere buurtgroepen. De wijkagent neemt deel aan regiegroep en neemt kennis van meldingen.?Regiegroep leden adviseren buurtgroep deelnemers over het toepassen en gebruik van de S.A.A.R. methode.

assen-alert2

Minister van Der Steur bezocht de initiatiefnemers en zegt erover:

Dinsdagavond was ik in Drenthe en heb ik vrij uitgebreid gesproken met de initiatiefnemers van Assen-Alert. Dit is een burgerparticipatiegroep, een appgroep, die inmiddels in bijna geheel Assen is uitgerold en de ambitie heeft om langzamerhand geheel Nederland over te nemen op dit terrein. Het is een heel goede, professionele manier om burgers te betrekken bij een appgroep. Tijdens de presentatie waarbij ik aanwezig was, vroeg een aantal mensen in het gezelschap wat het oplevert. Toen bleek inderdaad dat het heel lastig is om het uiteindelijke rendement van een appgroep te bepalen, los van het positieve element dat mensen weten dat ze niet alleen zijn en dat zij hun eigen omgeving en elkaar beter leren kennen. Op dit moment is echter nog onvoldoende inzicht in de vraag wat het effect is op bijvoorbeeld de veiligheid en het pakken van criminelen. De gemeente Assen is met dit vraagstuk bezig. Ik ben ervan overtuigd dat een appgroep het veiligheidsgevoel van mensen verbetert, maar het zou natuurlijk fantastisch zijn als deze, op welke manier dan ook georganiseerd, leidt tot een verbetering van de veiligheid. Als men steeds meer informatie krijgt over wat er in de buurt gebeurt, kan het echter ook een averechts effect hebben. Dat is zoals het is en moeten we dan maar accepteren.

assen-alert3

Er zijn enkele succesvolle voorbeelden, zoals Burgernet, waarbij de burger op gemeentelijk niveau beter betrokken wordt. Ik juich derhalve het pleidooi toe voor meer verantwoordelijkheid van burgers. De app Assen-Alert is een geslaagd voorbeeld dat is voortgekomen uit de burgers. Ik ben altijd bereid om dergelijke initiatieven te ondersteunen, maar de verantwoordelijkheid op dit punt ligt wel bij de mensen in de wijken. Voor de effectiviteit is dat van groot belang. De gemeente is aan zet en niet de rijksoverheid. Er is een Instituut Fysieke Veiligheid (IFV) dat op zijn beurt het Expertisecentrum Zelfredzaamheid heeft opgericht. Via dit instituut pakken de veiligheidsregio’s hun verantwoordelijkheid op.

Er is namelijk ook een moderator bij betrokken, die voorkomt dat een bericht aspecten bevat die misschien wel interessant zijn voor de betrokkene maar niet relevant voor de groep als zodanig. Een mooi voorbeeld van deze week was iemand die via de appgroep Assen-Alert meldde dat hij zijn huisdier kwijt was. Dat is niet de bedoeling. Het gaat echt om andere aspecten van veiligheid. Daar wordt op gemodereerd. Er wordt ook bekeken wie er lid zijn van de appgroep. De Kamer kan zich voorstellen dat het een fijne groep is om aan deel te nemen voor iemand die foute plannen heeft. Ik vind Assen-Alert echt een heel mooi voorbeeld dat ik graag onder de aandacht breng van iedereen en bij dezen ook van de Kamer. Ik sluit overigens niet uit dat er vele andere voorbeelden in Nederland zijn met eenzelfde mate van professionaliteit.

Bronnen: Tweede Kamer, Assen Alert

App: mijnbuur

Geef een reactie

mijnbuur3

Mijnbuur verbindt?buren onderling en met instanties wanneer nodig

Mijnbuur is een app die je verbindt met je directe buren. Met mijnbuur kunnen we eenvoudig een beroep op elkaar doen in nood, maken we praktische hulp toegankelijk en zetten we onze inventiviteit in om onze zelfredzaamheid te vergroten.

mijnbuur4

Veiligheid: Alarmeer of waarschuw je directe buren

Het duurt gemiddeld 7,6 minuten voor de brandweer er is, 9 minuten. voor een ambulance komt en gemiddeld 12 minuten voor de politie arriveert.Via mijnbuur heb je binnen een minuut hulp van je buren.

mijnbuur5

Zelfredzaamheid:?Gericht hulp vragen of hulp aanbieden

In je profiel (sociale cv) kun je aangeven waar je buren mee kunt helpen. Zo kunnen buren makkelijk zien waarvoor zij bij jou terecht kunnen, verlagen we de drempel om te vragen, en kan vraag en aanbod sneller en effici?nter gematcht worden.?

mijnbuur6
Participatie:?Samen ergernissen oplossen

Nodig een aantal buren uit om mee te denken over een op te lossen probleem. Uniek is de koppeling met gemeente en politie, voor wanneer je hun hulp nodig hebt.

Koppeling instanties: mijnbuur zorgt voor direct contact met lokale overheid (Politie en Gemeente) en instanties, wanneer je hulp van hen nodig hebt.

Mijnbuur?zorgen voor korte lijnen en direct contact met de juiste personen. Zo gaat er geen tijd verloren aan ?kastje naar de muur? taferelen van meldingen die op verkeerde plekken terechtkomen en krijgen deze instanties een gezicht. Locale overheden kunnen suggesties van bewoners meenemen in hun beslissingen en makkelijk terugkoppeling geven aan de betrokken bewonersgroep

mijnbuur2

Relevante informatie

Vanuit Mijnbuur kun je meteen een specifieke actie en conversatie starten, gericht op een specifieke groep buren. Dit zorgt ervoor dat alle communicatie zuiver en gebundeld is en enkel bestemd is voor de juiste personen.

Mijnbuur is momenteel nog in ontwikkeling en komt binnenkort beschikbaar. Het is een initiatief van?Wendeline van Luijk samen?met?ondernemers en creatievelingen met belangrijke kennis en kunde op het gebied van psychologie, communicatie, techniek en het?opbouwen van communities. Partners zijn de stad Amsterdam, Statrup Amsterdam en Startup in Residence.

Op de website van mijnbuur kun?je op de hoogte worden gehouden van de ontwikkelingen.?Mijnbuur is gratis voor bewoners en exploiteert geen gebruikers-informatie of -data aan commerci?le partijen, is vrij van advertenties, en is een stichting zonder winstoogmerk.

mijn-buur

Bronnen: mijnbuur.nl

App: Peacekeeper

Geef een reactie

De?makers van Peacekeeper?zagen twee grote problemen met de veiligheid in de Verenigde Staten:

1) De hulpdiensten zijn?bureaucratisch, langzaam en ineffectief. De gemiddelde wachttijd na een noodoproep?is iets meer dan 10 minuten; maar dat aantal gaat snel omhoog als je in een slechte buurt of afgelegen plaats woont. Veel mensen wachten in deze gebieden meer?dan een uur na het bellen van 911. Vorig jaar wachtte in Detroit een vrouw zelfs een hele dag nadat ze 911 gebeld had over een inbraak die zij waarnam.

Zelfs als?de politie snel reageert, is het zelden snel genoeg. De gemiddelde tijd die?een crimineel aan zijn slachtoffer besteed is 90 seconden, terwijl de politie er dus gemiddeld 10 minuten over doet. En zo snel kan de politie er simpelweg niet zijn om de dader op heterdaad te betrappen.

2) Mensen zijn in?toenemende mate afhankelijk van de staat voor hun bescherming, in plaats van op elkaar te passen. Peackeeper stelt: “Communities worden individueler en uitgehold, terwijl Amerikanen keer op keer wordt wijsgemaakt te vertrouwen op de bureaucratie in plaats van op hun buren”.

Peacekeeper denkt dat beide problemen met deze app kunnen ondervangen, zodat mensen minder afhankelijk worden van wat ze noemen het “mislukte systeem van de centrale staatsveiligheid”. Hun missie was om dit te veranderen en te democratiseren en te decentraliseren.

subscription form 2.jpgStart a Group.jpgManage Keepers.jpgAlert home screenAlertReceived

Met Peacekeeper kun je vrienden en buren weer?hun verantwoordelijkheid terug brengen. Als je hulp nodig hebt verwittig je familieleden, vrienden of buren om elkaar te helpen in geval van nood. Als je bejaarde buurvrouw valt en haar heup breekt, kan ze Peacekeeper gebruiken om iedereen uit de buurt om hulp te vragen en iemand kan haar naar het ziekenhuis brengen. Als je vriend beroofd wordt, kan hij je attenderen met Peacekeeper, zodat jullie beiden actie kunnen ondernemen.

Peacekeeper stelt dat dit sneller en effici?nter is dan 911 bellen en bovendien veel menselijker:

“Op dit moment worden mensen verzorgd?door een omvangrijke overheid die belooft voor hen te zorgen. Deze belofte is helaas een lege huls. ?De?overheid zorgt zelden goed voor burgers, en zelfs goedbedoelde politieagenten en brandweerlieden worden verlamd door de bureaucratie en de afstand tot burgers. Wanneer uw huis wordt beroofd, is de politie die naar u opweg sprint dwars?door de stad er ongeveer 8 minuten nadat u ze nodig hebt en de boef al gevlogen is. En dat is op een goede dag. En toch blijven mensen op overheidsdiensten vertrouwen. Zij zien hun eigen?buren en vrienden niet, maar geven de voorkeur aan de 911 centrale. Hun eerste instinct in een crisis is niet om aan hun vrienden te denken en hen om hulp te vragen, maar om de regering te vragen. Dit is niet effectief, maar erger dan dat: het is onmenselijk. Afhankelijkheid zijn van de overheid tast de zelfredzaamheid aan en verslechterd de banden van de gemeenschap. ”

Peackeeper wil dit terugdraaien:

How alerts workpeacekeeper

Bronnen: Peacekeeper, The Free Throught Project

Inzicht in beslisgedrag maakt dat meer burgers meedoen

Geef een reactie
Inzicht in beslisgedrag maakt dat meer burgers meedoenZelfredzaamheid is het credo in de nieuwe participatiestaat. Burgers steeds vaker het heft in eigen hand, in de online en fysieke wereld. Mensen wachten na een incident niet tot hulpdiensten ter plekke zijn maar gaan meteen zelf over tot actie, en door het internet en genetwerkte maatschappij steeds vaker ook van een (grote) afstand. Velen nemen zelf initiatieven om problemen in de wijk aan te pakken en de leefbaarheid te vergroten. Helaas ? zo stelt hoogleraar psychologische besliskunde Jos? Kerstholt van de UT en werkzaam bij TNO – geldt dat zelfredzame gedrag lang niet voor iedere burger. Ondanks dat moderne middelen als social media dit laagdrempeliger maken. Eind vorig jaar kwam?TNS NIPO?met het rapport ?Niet iedereen is toe aan de participatiesamenleving. Handreiking voor een gesegmenteerde doe-democratie-strategie.? Uit dit rapport blijkt dat een ruime meerderheid van de Nederlandse burgers bereid is anderen te helpen maar dat niet iedereen geschikt is om anderen te helpen.?Hoe zorg je ervoor dat m??r burgers het heft in eigen handen nemen? Kerstholt beantwoorde deze vraag tijdens haar intreerede. Inzicht in het menselijk beslisgedrag kan ervoor zorgen dat meer burgers meedoen: mensen hebben soms een klein zetje in de rug nodig.

Kerstholt kijkt als psycholoog vooral naar het individuele niveau ? wat zijn de basisprocessen die aan keuzegedrag en zelfredzaamheid ten grondslag liggen, wat drijft nou eigenlijk die individuele burger. Zij richt haar onderzoek voornamelijk op het domein van sociale leefbaar- en veiligheid. Kerstholt: ?Er zijn nog genoeg klussen die burgers niet willen doen. Daarnaast is het lastig mensen aan te zetten tot preventief gedrag, denk bijvoorbeeld aan de installatie van rookmelders.?

Beslissingen
Wanneer je volgens Kerstholt het beslisgedrag van burgers begrijpt, kun je ze ook beter ondersteunen. Beslissingen worden gestuurd vanuit twee verschillende systemen: een analytisch en een intu?tief systeem. Analytische beslissingen worden bewust genomen, het gaat relatief langzaam en kost veel mentale inspanning. De meeste beslissingen worden echter intu?tief genomen. Intu?tieve beslissingen verlopen snel, associatief, onbewust en gevoelsmatig. Kerstholt: ?Ons gedrag is veelal gewoontegedrag wat lastig is om met bewuste sturing te veranderen.?

Heft in eigen hand
Burgers nemen steeds vaker zelf het initiatief om de leefbaarheid in hun directe omgeving te verbeteren: zij richten buurthuizen op, onderhouden gezamenlijk de groenvoorziening en houden speeltuinen en zwembaden open die door bezuinigingen met sluiting worden bedreigd. Maar dit zelfredzame gedrag geldt niet voor elk onderwerp en niet voor elke burger. Zo willen burgers best de stoep voor hun eigen huis vegen maar is er veel minder animo voor het onderhouden van de groenvoorziening in de wijk.1?Bovendien zijn mensen in wijken waar men weinig voor elkaar doet minder bereid om zich in te zetten voor het publieke belang dan burgers in wijken waar men al veel voor elkaar doet. Om meer burgers zelfredzamer te maken is inzicht nodig in menselijk beslisgedrag.

Hoe vergroot je de zelfredzaamheid van mensen? Kerstholt noemt drie manieren. Ten eerste ontwikkelde zij met haar team een ?Serious Game?. Bij ?Serious Gaming? gaat het bijvoorbeeld om een leeromgeving die zich zowel op het analytische als intu?tieve denken richt. In het spel (soort triviant-vorm) gaan deelnemers informatie en verhalen uitwisselen. Het tweede voorbeeld betreft een keuzehulp die gebaseerd is op verhalen en videofragmenten. Kerstholt: ?Door de inzet van deze keuzehulp worden mensen zich bewust van hun motieven. Waarom willen ze graag vrijwilligerswerk doen bijvoorbeeld? Door inzet van deze keuzehulp blijken mensen beter in staat te zijn om hun eigen keuzes te maken en daar ook aan vast te houden.? Tenslotte kun je proberen bureaucratische hobbels en obstakels weg te nemen. Of je kunt proberen beter aan te sluiten bij natuurlijke neigingen van mensen. Zo zou je bij ontwerpplannen voor evacuaties rekening kunnen houden met het feit dat veel mensen vluchten via de weg waarlangs ze ook zijn binnengekomen.

Ons gedrag is veelal gewoontegedrag en daarmee lastig bewust te sturen
Beslissingen kunnen op twee manieren worden genomen: op een analytische en op een intu?tieve manier.2?De analytische manier houdt in dat alle voor- en nadelen van mogelijke opties expliciet tegen elkaar worden afgewogen. Dergelijke beslissingen worden dus bewust genomen, het gaat relatief langzaam en kost veel mentale inspanning. De meeste beslissingen komen echter niet op zo?n analytische manier tot stand, maar worden intu?tief genomen. Intu?tieve beslissingen verlopen snel, associatief (het is gebaseerd op ervaringskennis), gevoelsmatig en men is zich niet bewust van het onderliggende proces.

Ons gedrag wordt meer bepaald door intu?ties dan door analytische afwegingen. Jonathan Haidt gebruikte in dit verband de metafoor van een olifant en zijn berijder3: de olifant is het intu?tieve denken en de berijder het analytische denken. De olifant is geneigd om op zijn gevoel en ervaringskennis af te gaan en daarmee gebaande paden te volgen. De berijder kan in principe verder kijken, overziet het keuzelandschap, en kan zich bewust zijn van de kwaliteit van de verschillende paden. De olifant is echter moeilijk bij te sturen. Met andere woorden: ons gedrag is veelal gewoontegedrag wat lastig is om met bewuste sturing te veranderen.

Mensen doen pas iets als ze gevraagd worden
Daarnaast weet de berijder vaak ook niet welk pad de olifant het liefst zou bewandelen. Hij overziet weliswaar het hele landschap, maar omdat hij de wensen van de olifant niet kent, weet hij niet welk pad het beste is. Met andere woorden: we zijn ons vaak niet bewust van wat wij zelf belangrijk vinden. In het kader van actief burgerschap betekent dit dat mensen zich misschien wel voor de publieke zaak in willen zetten, maar zich niet bewust zijn van hun eigen motieven, hun eigen waarden en hun eigen rol. Gevolg is dat mensen pas iets gaan doen als ze gevraagd worden en niet kiezen op basis van eigen persoonlijke voorkeuren.

Burgers helpen keuzes te maken in vrijwilligerswerk
Om burgers te ondersteunen bij de bewustwording van hun eigen voorkeuren voor vrijwillige inzet, hebben wij een keuzehulp ontwikkeld. Het intu?tieve denken is gebaseerd op ervaring, op beelden en verhalen. Wij gebruiken daarom verhalen om mensen te helpen zich bewuster te zijn van hun keuzes. Ze krijgen korte videofragmenten te zien waarin acteurs een bepaald aspect van het vrijwilligerswerk belichten, bijvoorbeeld overwegingen als ?je hoort iets voor de samenleving te doen? of ?je kunt er iets van leren?. Als mensen zo?n verhaaltje horen, weten ze vaak direct of ze het ermee eens zijn of niet. Het roept een gevoelsmatige reactie op en geeft daarmee informatie over onbewuste voorkeuren. Hierdoor worden mensen zich bewust van wat ze kennelijk meer of minder belangrijk vinden in vrijwilligerswerk en zijn ze beter in staat om eigen keuzes te maken.4

De overheid moet het initiatiefnemers makkelijker maken
Nu kun je proberen om het gedrag van de olifant te sturen, maar je kunt ook ingrijpen in het keuzelandschap. Een voor de hand liggende manier is om ervoor te zorgen dat het gewenste pad ? eigen initiatief ? goed begaanbaar is. In de praktijk blijkt dat burgers vaak nog de nodige bureaucratische hobbels moeten nemen om hun initiatief gerealiseerd te krijgen. Deze burgers zijn dus uit zichzelf al het goede pad ingeslagen, zijn zelfredzaam, maar moeten wel over een forse dosis wilskracht beschikken om niet halverwege af te haken vanwege belemmerende regelgeving en voorschriften. De overheid moet het kortom initiatiefnemers makkelijker maken om hun idee?n ook daadwerkelijk te kunnen realiseren.

Zelfredzaamheid leidt tot minder autonomie bij de kwetsbaren
Een andere manier waarop je het landschap zo kunt veranderen dat het tot meer zelfredzaamheid leidt, is door nieuwe paden te cre?ren. Als gevolg van de bezuinigingen wordt er bijvoorbeeld een moreel app?l gedaan op burgers om meer hulp aan elkaar te verlenen. En dat is natuurlijk een mooi principe, maar uiteindelijk komt het erop neer dat juist de kwetsbare mensen, bijvoorbeeld ouderen, meer hulp uit hun sociale omgeving moeten gaan ontvangen. Deze mensen krijgen dus niet m??r autonomie maar juist minder en bovendien tast je de wederkerigheid in de relaties aan. Dit pad is dus voor veel mensen helemaal niet zo aantrekkelijk.

In Haarlem heeft men daarom een nieuw pad aangelegd. Daar hebben ze een omgeving gecre?erd ? genaamd BUUV, van buurvrouw ? waarin burgers hulp kunnen vragen en aanbieden.5?Iemand kan bijvoorbeeld via de site hulp vragen bij het onderhouden van z?n tuin of hij of zij kan aanbieden om op donderdag op kinderen te passen. BUUV stimuleert burgers dus om elkaar in het dagelijks leven vaker te helpen, en het doorbreekt de sociale normen die in traditionele netwerken als familie of wijk een rol spelen. Deelnemen is een eigen vrije keuze waardoor de drempel lager is om hulp te vragen en aan te bieden.

Deze voorbeelden laten zien dat effectieve interventies tot meer zelfredzaam gedrag leiden. Daartoe is echter wel inzicht nodig in menselijk (beslis)gedrag. Alleen als we snappen welke mechanismen aan gedrag ten grondslag liggen, zijn we in staat om aan de juiste knoppen te draaien, en kunnen we ervoor zorgen dat er geen mensen uit de boot gaan vallen en de participatiestaat ook echt voor iedereen toegankelijk is.

Jos? Kerstholt?is als bijzonder hoogleraar?Psychologische besliskunde?met bijzondere aandacht voor zelfredzaamheid?verbonden aan het onderzoeksinstituut?IGS, van de Universiteit Twente (faculteit GW, vakgroep?PCRV). De leerstoel is mogelijk gemaakt door?TNO.?Haar onderzoek richt zich op zelfredzaamheid in het fysieke veiligheidsdomein (risicoperceptie, voorbereidingsgedrag en burgerhulp) en in het sociale veiligheidsdomein (actief burgerschap, vrijwilligers).

Noten:

  1. NIET IEDEREEN IS TOE AAN DE ?PARTICIPATIESAMENLEVING??? Handreiking voor een gesegmenteerde doe-democratie-strategie.
  2. Kahneman, D. (2011).?Thinking fast en slow. New York: Farrar, Straus and Giroux.
  3. Haidt, J. (2012).?The righteous mind: Why good people are divided by politics and religion. London: Allen Lane.
  4. Kerstholt JH, Zwaard F. van der, Bart, H. & Cremers, A. (2009).?Construction of health preferences: a comparison of direct value assessment and personal narratives. Medical Decision Making, 29, 513-520.
  5. Buuv.nu

Bronnen: UTwente, Sociale Vraagstukken, TNO

De oratie van Jos? Kerstholt:

Lees ook de scriptie die Simone Uiterwijk schreef voor het IFV:

Twitter bericht als eerste bij poldercrash Turkish Airlines (2009)

1 reactie

Turkish Airlines-vlucht TK1951?was een passagiersvlucht die op woensdag 25 februari 2009 neerstortte in de buurt van het Nederlandse vliegveld?Schiphol. Hierbij kwamen negen van de 135 inzittenden om het leven.

De eerste beelden vanuit het vliegtuig werden op YouTube geplaatst:

Het offici?le onderzoek van de?Onderzoeksraad Voor Veiligheid?wees inadequaat handelen van de?piloten?als hoofdoorzaak aan voor het ongeluk. Ondanks een defecte?hoogtemeter?en onvolledige instructies van de?luchtverkeersleiding?hadden de piloten het ongeluk kunnen voorkomen, aldus de Onderzoeksraad. Ook was de communicatie van hulpdiensten niet ideaal:

Eerste verslaggeving op Twitter

Op?iReport?een beknopte reportage die grotendeels van burgers afkomstig is.?CNN verwoord de rol van Twitter als volgt:

The social networking site Twitter again stole a march on traditional media when it was the first outlet to publish dramatic pictures of the Turkish Airlines crash.?Moments after the plane crashed at Amsterdam?s Schipol airport on Wednesday morning the news was appearing on Twitter, CNN?s Errol Barnett said.

?This is a story that broke on Twitter first and continued to unfold from there. Eyewitnesses were posting comments about the shock of seeing the plane ?dive? and amazement of passengers walking out of the wreckage,? Barnett said.

?It was a dramatic image of a fractured plane posted on Twitter.com that was the first worldwide view of the Turkish Airlines crash. It was snapped by an eyewitness driving on the nearby A-9 highway, just north of the crash site.?

Een Turkse passagier filmde met zijn telefoon na de crash:

Zelfredzaamheid Poldercrash

De publicatie?(Zelf)redzaamheid tijdens de Poldercrash?geeft een verhalende reconstructie van de handelingen die de passagiers en toegesnelde omstanders hebben uitgevoerd om zichzelf en anderen te redden, en de wijze waarop professionele hulpverleners met deze (zelf)redzaamheid zijn omgegaan. Aanvullend hierop geven de passagiers, omstanders en de professionele hulpverleners hun perceptie over en motivatie van hun handelingen. Dit onderzoek laat zien wat overheden en hulpdiensten kunnen leren van de Poldercrash als het gaat om het handelen van burgers mede in relatie tot het handelen van de professionele hulpverleners. Ook biedt het inzicht in de behoeften van burgers bij een dergelijk ongeval. Het geeft bovendien concrete aanknopingspunten om de zelfredzaamheid en redzaamheid van passagiers en omstanders bij een (gelijksoortig) vliegtuigongeval beter te kunnen benutten en te versterken.

Meer achtergronden:?

Bronnen: Wikipedia, CNN

Sociale media in relatie tot zelfredzaamheid

Geef een reactie

Het onderzoek sociale media in relatie tot zelfredzaamheid is uitgevoerd in opdracht van Infopunt Veiligheid, onderdeel van het expertisecentrum van het Instituut Fysieke Veiligheid. Het onderzoek is verricht om in kaart te brengen wat de veiligheidsregio?s momenteel doen op het gebied van sociale media om de zelfredzaamheid van de burgers te benutten en/of te ondersteunen gedurende crisissituaties. Tevens is onderzocht of het Instituut Fysieke Veiligheid de veiligheidsregio?s kan ondersteunen op het gebied van sociale media in relatie tot zelfredzaamheid.
Voor het onderzoek zijn zeventien interviews gehouden met medewerkers van diverse veiligheidsregio?s.

?