SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
De afgelopen tijd zijn verschillende Twitteraccounts van critici van de Turkse regering gehackt. Het gaat onder meer om oud-Europarlementari?r Joost Lagendijk, de Belgische oud-premier Guy Verhofstadt en Nieuwsuur-journalist Jan Eikelboom.
De Turkse nationalistische groep ‘Ayyildiz Tim’ zegt de accounts uit protest te hebben overgenomen. De hackers verzetten zich tegen de “extreme houding van Belgi? en Nederland tegen Turkije en de moslims”.
Jan Eikelboom?had een aantal aanwijzingen waardoor hij wist dat de hack uit Turkije kwam. “Direct nadat mijn account was overgenomen, kreeg ik een waarschuwingsmail dat er was ingelogd vanuit Turkije. En ik zag dat mijn instellingen allemaal omgezet waren naar het Turks.”
Het is buitengewoon intimiderend. – Jan Eikelboom, verslaggever Nieuwsuur
Vanuit zijn gehackte account werden mensen benaderd die iets met Turkije te maken hebben. “Er was een bericht gestuurd naar een Duitse criticus van Erdogan waarin werd gevraagd om zijn priv?nummer. Die man had niks in de gaten, die dacht met een journalist te maken te hebben.”
“Op het moment dat ik mijn account weer in handen had, heb ik hem dat laten weten. Hij is zich helemaal rot geschrokken en zei ‘nu heb ik een probleem. Ze zitten me al op de huid vanuit Turkije, ik word bedreigd en nu hebben ze mijn telefoonnummer’. Het is buitengewoon intimiderend”, aldus Eikelboom.
Arnout de Vries van de Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek (TNO) zegt dat het hacken al sinds het begin van Twitter en andere sociale media voorkomt. “Dat is al tien jaar dus. Soms ineens op heel grote schaal.”
Obama
De impact van het hacken kan groot zijn. In 2011 werd er een twitterbericht van Fox News de wereld ingestuurd. De president van de Verenigde Staten, Barack Obama, zou zijn neergeschoten en zijn overleden. Een groep genaamd scriptkiddies eiste de aanval op.
En in 2015 werd een belangrijk twitteraccount van de Amerikaanse strjidkrachten gehackt door aanhangers van Islamitische Staat (IS). Door het account werden Amerikaanse soldaten gewaarschuwd dat IS ‘eraan komt’. Ook werd er militaire informatie getoond over Noord-Korea en China en werden militairen bedreigd: ‘We zullen niet stoppen. We weten alles van jullie, van jullie vrouwen en kinderen.’
* Een?scriptkiddie?is een persoon die zich misdraagt op het internet. Hij maakt daarbij gebruik van technieken en hulpmiddelen die door anderen zijn ontwikkeld.
“Naast politieke of economische doeleinden (oplichting) kunnen er verschillende motieven voor het hacken zijn”, zegt De Vries. “Wraak, hacken voor de lol, spionage, afpersing en chantage. Maar ook smaad of om iemands imago te schaden, nep nieuws willen verspreiden of paniek zaaien.”
De populaire skateboarder?Hans Smits?werd gehackt om commerci?le redenen. “Ik probeerde in te loggen en dat lukte niet meer. Ik kreeg direct een melding dat de eigenaar het wachtwoord had veranderd. Toen zag ik ook dat direct de naam was veranderd en de profielfoto, dus dan weet je dat het mis is.”
Je bouwt zelf iets groots op en dat is in ??n keer weg, je wordt gewoon bestolen.– Hans Smits, skateboarder
Op het moment van de hack had Smits 215.000 volgers. “Dat zijn 215.000 skateboarders over de hele wereld. Dat is geld waard, de account zelf is gewoon geld waard en de marketingwaarde rondom een post al is veel geld waard”, zegt Smits.
Zijn account werd doorverkocht aan iemand die geld binnen wilde halen via advertenties. “Voor zover ik weet is er 700 euro betaald voor mijn account. Je bouwt zelf iets groots op en dat is in ??n keer weg, je wordt gewoon bestolen.”
“Het is zeer lucratief. Er wordt heel veel verdiend aan advertentie inkomsten, aan producten en diensten”, zegt De Vries. “Alleen al het aantal volgers dat kijkt op jouw account, bijvoorbeeld op een populair YouTube-account, kan tonnen opleveren. Er zijn heel veel partijen, bedrijven maar ook burgers en criminelen, die er geld voor over hebben. Er zijn levendige marktplaatsen waar in accounts gehandeld wordt.”
De Vries ziet een toename in het aantal hacks. “Het groeit omdat er steeds meer geld wordt verdiend met sociale media en er zijn steeds nieuwere platformen. Bij elk nieuw platform zie je eigenlijk weer dat men met vallen en opstaan toch ook de veiligheidsaspecten moet leren, omdat niet alles even goed beveiligd is.”
“Je hebt op dit moment als burger bij dit soort vergrijpen meer aan je slimme neefje dan aan de politie” – Arnout de Vries, TNO
Facebook, Twitter en ook Instagram hebben inmiddels een tweestaps-verificatie ingebouwd en een aantal andere veiligheidsmaatregelen genomen. De Vries: “Maar de eindgebruikers worden daar of heel slecht door ge?nformeerd of lezen het niet. Ze zijn zich er niet van bewust en nemen de tijd of moeite niet om het ook toe te passen.”
Iemand die is gehackt kan aangifte doen van een gestolen account bij de politie en er is een fraude helpdesk en een landelijk meldpunt internetoplichting, “Het is goed om het te melden want daarmee krijgen we ook betere cijfers”, zegt De Vries. “Er is eigenlijk heel weinig zicht op hoe grootschalig dit probleem in Nederland is.”
Maar veel moeten gebruikers er volgens De Vries ook weer niet van verwachten. “Je hebt op dit moment als burger bij dit soort vergrijpen meer aan je slimme neefje dan aan de politie.”
Heeft jouw like, share of tweet echt invloed op het klimaatbeleid van Shell of op de werkomstandigheden van Apple-fabrieksmedewerkers? Tijs van den Broek (TNO, Universiteit Twente) deed onderzoek naar de meest passieve vormen van activisme en concludeerde: het veel bekritiseerde ?slacktivisme? werkt wel degelijk.
Een interview van?Carline Lucassen, stagiaire bij Kaleidos Research met Tijs van den Broek:?
Van den Broek deed onderzoek naar digitale vormen van slacktivisme gericht tegen bedrijven die in direct contact staan met hun consumenten. Hij volgde onder meer een campagne van een ngo?die Nederlandse banken wilde stimuleren om mensenrechten te respecteren bij landinvesteringen in derdewereldlanden. Daarnaast voerde hij een financi?le analyse uit, waarbij hij bestudeerde in hoeverre beursgenoteerde bedrijven schade ondervonden van slacktivisme. Ook cre?erde hij een experimentwaarbij hij een nep-protest opzette in de vorm van een?online petitie tegen hotelslavernij in Zuid-Europa.
Wat versta je onder slacktivisme? “Slacktivism of slacktivisme is eigenlijk actievoeren zonder moeite. De term is een combinatie van het Engelse woord?slacker?? luiwammes ? en activisme, wat natuurlijk juist staat voor het opkomen voor een bepaald sociaal doel. Slacktivisme is niet nieuw; in de jaren 60 en 70 reden mensen al rond met kritische bumperstickers op hun auto. Maar het fenomeen heeft een vlucht genomen door het internet, waar je op een simpele manier ? via het liken van Facebookberichten, kijken van YouTube-video?s en tekenen van online petities???protestacties kunt steunen.
Tussen het tekenen van petities en het kijken van YouTube-video?s zit natuurlijk wel een?verschil. Als je het bekijkt als een soort pyramide, staat het?kijken van een YouTube-video onderaan en?het tekenen van petities een stuk hoger. Maar het kijken van een video heeft ook effect: een stijgend aantal??views? ?werkt mee om een video met eenboodschap te verspreiden.”
Slacktivisme kan echt schade aanrichten bij firma?s
Veel critici beweren dat slacktivisme niet of nauwelijks?effect heeft, maar jouw onderzoek toont iets anders aan.
“Slacktivisme zorgt ervoor dat een protest groter en zichtbaarder wordt en cre?ert daarmee participatie. Daarnaast kan slacktivisme?echt schade aanrichten bij firma?s. Ik heb een financi?le analyse uitgevoerd naar online protestacties gericht tegen beursgenoteerde bedrijven. Daaruit blijkt dat een online protestactie tot een negatieve schommeling leidt in de beurskoerswaarde van een bedrijf. Het effect is wel afhankelijk van hoe groot een actie is en van wie er actie voert ? ngo?s hebben vaak meer succes dan consumenten, waarschijnlijk doordat ngo’s?meer middelen bezitten.”
Op welke manier speelt het digitale aspect een rol in deze successen?
“Ten eerste denk ik dat internet?de drempel om mee te doen aan een protest sterk verlaagt; het retweeten of liken van een bericht kost immers weinig tijd. Ten tweede worden door digitale media veel acties zichtbaar. Dat werkt zowel positief als negatief. Aan de ene kant helpt die zichtbaarheid om een actie te verspreiden. Maar uit een experiment dat ik heb uitgevoerd blijkt dat het openbare van bijvoorbeeld sociale media juist?ook een drempel kan vormen, bijvoorbeeld omdat mensen bang zijn dat hun Facebook-vrienden hun politieke idee?n afkeuren.”
Dit gaat in tegen een veelgehoorde kritiek op slacktivisme, namelijk dat slacktivisten deelnemen aan digitale protesten uit een soort ijdelheid; om publiekelijk te laten zien dat ze altru?stisch zijn ingesteld.?
“Mijn verwachting was dan ook dat hoe meer openbaar een online actie was, hoe sneller slacktivisten geneigd zouden zijn om deel te nemen. Het tegenovergestelde blijkt dus waar.”?Mensen die weinig moeite willen doen, willen ook zo onzichtbaar mogelijk meedoen. Digitale media kunnen op deze manier een dempend effect hebben op activisme. Zeker bij controversi?le onderwerpen kan ik me dat goed voorstellen. Met name in sommige andere regio?s in de wereld ligt het heel gevoelig om je mening te uiten over bijvoorbeeld een mensenrechtensituatie.
Wat zijn nou de succesvolle ?slacktivist?-tactieken?
“Er is een heel scala aan tactieken dat je kunt gebruiken. Er zijn bijvoorbeeld ngo?s die de dialoog opzoeken en ngo?s die juist eerder de confrontatie?opzoeken met bedrijven. Het succes en de werkwijze van slacktivisten is verder afhankelijk van het type bedrijf dat wordt bekritiseerd, afhankelijk van de industrie en afhankelijk van de zogehetenpublic opportunity structures; zijn er schandalen of andere dingen in de top die bedrijven wat gevoeliger maken? Ngo?s maken eigenlijk altijd gebruik van een een mix van tactieken om een markt te bewegen. Ik denk ook dat de kracht niet zit in ??n tactiek, maar juist in het combineren van verschillende tactieken.”
Wat kunnen activisten leren van slacktivisten? ? ?
“Grote organisaties achter slacktivisten, zoals Avaaz.org en Change.org, zijn heel plat: Avaaz.org had toen ik ze interviewde bijvoorbeeld maar 50 medewerkers om een miljoenenpubliek te bedienen. Deze organisaties zijn heel effici?nt in het gebruik van financi?le middelen. Misschien kunnen traditionele ngo?s meer toewerken naar een soortgelijke platformachtige structuur; op die manier kunnen ze kosten besparen?en een groter publiek bereiken. ”
De digitalisering van onze samenleving gaat steeds verder. Zal slacktivisme ooit de plaats innemen van offline activisme?
“Ik heb voor dit onderzoek meegelopen met een grote ngo die veel gebruikmaakt van online activisme. Hun?succes ligt grotendeels bij hun lobbyisten, die met medewerkers van bedrijven onderhandelen en op die manier druk uitoefenen. Onderhandelen kun je moeilijk digitaal doen. Ik denk dus niet dat het ??n het ander gaat vervangen; ik geloof eerder in die online-offline-combinatie.
Wat ik mezelf weleens afvraag, is hoe de digitalisering van protest zich verhoudt tot onze bewuste keuzes. Er worden steeds meer tools ontwikkeld die je kunt installeren en die vervolgens voor jou protestacties selecteren. E?n klik is dan voldoende om die acties te steunen. En als?actievoeren bijna compleet?geautomatiseerd?wordt,?ben je dan nog bewust aan het actievoeren?”
Tijs van den Broek promoveerde op 21 januari 2016 aan de Universiteit Twente op basis van zijn proefschrift ?When Slacktivism Matters: On the Organization and Outcomes of Online Protest Targeting Firms?.
Krijg jij de laatste tijd ook steeds vaker vreemde vriendschapsverzoeken op Facebook van knappe vrijgezelle vrouwen of mannen, die jou graag willen leren kennen? Pas dan maar op, want het gaat hier om ‘spear phishing’.
De kans is vrij groot dat die onbekende dame of jongeman op Facebook eigenlijk een crimineel is, die op jouw geld uit is. Internetcriminelen zoeken steeds naar nieuwe manieren om geld te verdienen door ons op te lichten.
Gerichte acties
“De ouderwetse phishingmails en spam werken niet meer”, zegt Pim Takkenberg, cybersecurity-expert van TNO. Daar trappen we niet meer in. Daarom proberen de criminelen het nu met gerichte acties, ‘spear phishing’ genoemd. “Phishing is uit, spear phishing is in.”
“Criminelen sturen mensen nu heel specifiek een mail waarbij software wordt ge?nstalleerd. Die mail is vaak helemaal op jou toegespitst”, zegt Takkenberg. “En op Facebook proberen ze je vriend te worden, zodat ze toegang krijgen tot jouw vriendengroep, wat hen veel info oplevert. Maar ook zodat ze met je kunnen chatten en een link kunnen sturen, waarmee dan weer software wordt ge?nstalleerd.”
Tips
Hoe voorkom je dat de cybercriminelen jou te grazen nemen? “Allereerst door nooit zomaar een vreemd vriendschapsverzoek te accepteren”, zegt socialmedia-expert Jeroen Bertrams. “Ze misbruiken zo’n Facebook-vriendschap vaak voor datingfraude, om producten te verkopen of om een linkje naar je te sturen met schadelijk software.”
Zijn belangrijkste advies is dus: druk niet gelijk op ja als een knappe vrouw of man vrienden wil worden op Facebook. “Kijk eerst goed naar het profiel van zo iemand. Bestaat het profiel al lang? Wordt er Nederlands op zijn of haar profiel gesproken? En: heb je gemeenschappelijke vrienden of is het een totaal onbekende? Trap er niet in!”
Het is bijna een encyclopedie van cybercrime feiten, zoveel voorbeelden gebruikt Marc Goodman in zijn nieuwe boek Future Crimes om zijn punt te maken over criminaliteit van vandaag en morgen. En hoewel hij van nature optimistisch is, is zijn punt vooral: “You ain’t seen nothing yet”.
Dit boek geeft als geen ander weer hoe de exponenti?le groei van?informatie, software, het internet en internetdingen gepaard gaat met een onontkoombare exponenti?le groei van criminaliteit. De hamvraag is dan: is het 5 voor 12 of hebben we nog even?
Het boek bevat dus teveel om op te noemen, maar we doen een poging tot het delen van interessante cases en inzichten, zeker daar waar het social media betreft (waar we in het volgende blog meer op in gaan).
Singularity & misdaad
Met exponenti?le groei is ook exponentieel veel geld gemoeid. Hackers doen het allang niet meer voor de ‘lulz‘; hun werk wordt met grof geld of?macht beloond. Het Duitse AV-Test schatte in 2010 nog dat er zo’n 49 miljoen stukjes malware bestaan, McAfee had het in 2011?over twee miljoen nieuwe per maand, en Kaspersky Lab liet in de zomer van 2013 weten al 200.000 nieuwe malware samples per dag te zien. De ellende groeit ook exponentieel.
Gordon Moore (voormalig Intel topman) voorspelde in 1965 al deze exponenti?le groei: het aantal transistors op een?chip zou elk jaar verdubbelen. Dit principe is iets aangepast (per 18 maanden tot 2 jaar) maar staat tot op de dag van vandaag nog steeds en is ook wel bekend als de wet van Moore. De eerste iPhone bevatte al meer rekenkracht dan de mainframe computers die Apollo 11 naar de maan brachten (40 jaar geleden). De moderne smartphone is duizend keer sneller dan de snelste supercomputer uit de jaren 70 en?een miljoen keer goedkoper.
Ook informatie groeit als kool. Google verwerkt dagelijks meer dan 24 petabytes door de vele zoekopdrachten, mails en YouTube-filmpjes. Als die data zou worden uitgeprint op papier zou die stapel papier vanaf de aarde tot halverwege de maan?komen. Toch verwerkt Google (net als de NSA) hooguit 1 of 2% van al het internetverkeer. Elke paar?dagen produceren we evenveel informatie als de mensheid tot de 21e eeuw bij elkaar.
Ook bevat de software op onze apparaten bevat steeds meer code. Had Apollo 11 nog 145 duizend regels code, Microsoft Office 2013 heeft inmiddels 45 miljoen regels code en de Amerikaanse Healthcare.org website zelfs 500 miljoen. Verbaast dat die website vaak gehacked is?
De technologische Singularity, de knie van de exponenti?le curve waarin mensen (zelfs als collectief) de techniek niet meer kunnen begrijpen is daarom dichtbij en volgens Ray Kurzweil?is dat in 2045. Marc Goodman is zelf ook verbonden is aan de Singularity University.
Criminelen uit het Wilde Westen maakten ook al gebruik van technologische ontwikkelingen, toen ging het alleen wat minder snel allemaal. Zo kwamen boeven als Jesse James en Butch Cassidy erachter dat de uitvinding van de trein een handig middel was om aan geld te komen. Voorheen konden ze te paard een individu beroven of hooguit een koets met een paar mensen tegelijk. Maar in een?trein zaten honderden mensen met geld of veel waardevolle spullen handig bij elkaar, terwijl de trein?zich in een voorspelbare lijn vooruit bewoog en een rijschema had dat overal te vinden was. De grootste treinroof?vond plaats?in Engeland, in 1963, waarbij de rovers?2.6 miljoen Britse pond buit maakten. Het internet stelt criminelen?nu in staat om niet honderden, maar duizenden of zelfs miljoenen mensen tegelijk te beroven. In 2013 werden bij Target gegevens van 110 miljoen klanten gestolen, door een 17 jarige jongen uit Rusland. Nog geen jaar later (augustus 2014) werden door een russische hackersgroep zelfs 1.2 miljard gebruikersnamen en wachtwoorden gestolen van 420.000 websites tegelijk.
Digitale zwakheden
Onderzoekers van Imperva en studenten van Technion-Israel instituut hebben in 2012 antivirus tools daarom maar eens aan de tand gevoeld. Wat bleek? Met alle nieuwe binnenkomende malware (oa ook de toename van zero-days) konden virusscanners slechts 5% van de criminele?software vinden. Ook de zgn. ‘time-to-detection rate‘, het verschil in tijd tussen het maken en kunnen detecteren door dan inmiddels geupdate virussoftware neemt gigantisch?toe (het virus Flame is een goed voorbeeld daarvan). Als?het immunsysteem van je lichaam zo zou functioneren zou je in luttele uren hartstikke dood zijn.
De huidige bescherming van onze digitale systemen is alleen gebaseerd op aanvallen uit het verleden. Marc Goodman vergelijkt het met banken die alleen voorbereid zijn op de komst van Bonnie & Clyde, omdat we daarvan weten dat ze al eerder banken hebben beroofd. Meestal kost het maanden voordat bedrijven doorhebben dat er een digitale boef binnen is geweest, en in 92% van de gevallen is het niet de CISO of het beveiligingsteam die het als eerste door heeft. Meestal is een boze klant, een leverancier of?de politie.
De software bevat ook gemiddeld 20 tot 30 foutjes op 1000 regels code.?Foutjes in software worden misbruikt door hackers, maar kunnen in zichzelf ook al vervelend zijn. Zo speelde foutjes in software een rol in de?Deepwater Horizon?ramp?waarbij?11 mensen onkwamen en 4.9 miljoen vaten olie in de golf van Mexico spoelden.
Exponenti?le?misdaadontwikkelingen
Digitale ontwikkelingen maken exponenti?le groei?ook mogelijk voor criminelen die nu wereldwijd kunnen opereren. Zoals het Russische Business Network (RBN), de ShadowCrew?en vele andere groeperingen. Neem bijvoorbeeld een zaak uit 2007 waarin?45 miljoen creditcards van?TJX gestolen werden (hoewel andere schattingen 94 miljoen noemden) met een schade die voorzichtig geschat wordt op $256 miljoen dollar. Daarbij is de indirecte schade met gemak groter dan een miljard, onder andere doordat het vertrouwen de?beurskoers en?verkoop doet teruglopen maar ook?verzekeringskosten en proceskosten voor nieuwe maatregelen er nog bovenop komen.
Kritische infrastructuren zijn ook een gewild doelwit. Zo viel de hacker groep Cutting Sword of Justice de gas- en oliemagnaat Saudi Aramco aan met hun Shamoon virus dat na zorgvuldige injectie via een USB stick als een dolle 30.000 bedrijfscomputers infecteerde. Shamoon wist maar liefst 75% van alle harde schijven te wissen, waardoor het bedrijf nog moeilijk haar werk kon voortzetten.
Was het vroeger anders? Neem?twee moderne helden?die ook als hacker begonnen zijn: Steve Wozniak en Steve Jobs. Zij verkochten als Berkeley student al zgn. ‘blue boxes‘ waarmee je de telefoonmaatschappij kon foppen en gratis door de hele VS kon bellen. Zo zamelden ze geld in voor hun echte creatie: de eerste Apple computer. Kevin Mitnick (hij mocht in gevangenschap geen telefoontje plegen omdat ze bang waren dat hij kernraketten kon activeren door het geluid van een modem?te fluiten) en Kevin Poulsen waren enige tijd later ook dergelijke types. Zij werden toendertijd echter de meest gezochte criminelen van de FBI. Poulsen wist bijvoorbeeld slim een wedstrijdje op de radio te winnen. Hij manipuleerde?alle binnenkomende telefoonlijnen om er zeker van te zijn dat hij de 102e beller zou worden?en de?Porsche 944 S2 ter waarde van $50.000 als prijs mocht komen halen.
Gevaarlijke overheden en bedrijven
Maar Marc Goodman gaat niet alleen op criminele hackers en georganiseerde misdaad. Ook overheden komen aan bod zoals het Britse GCHQ dat de hacktivistengroep Anonymous probeerde aan te pakken met DDOS aanvallen. Iets vaker blijft hij stilstaan bij grootmacht China die volgens de FBI met een leger van zo’n 180.000 cyberspionnen en cyberstrijders naar schatting alleen al op het Amerikaanse Defensienetwerk 90.000 computerhacks per jaar uitvoeren.
China wordt ervan verdacht veel bedrijven aan te vallen; volgens onderzoek komen zelfs 41% van alle aanvallen ter wereld uit dat land.?Ook de media kan daarbij ten prooi vallen. Mandiant deed onderzoek naar de aanvallen in opdracht van de krant The Times en localiseerde de Chinese hackers tot Unit 61398 van het PLA (People’s Liberation Army) met als adres een gigantisch gebouw op Datong Road, Shanghai waar?duizenden mensen werken.
Sinds de onthullingen van Edward Snowden is de sympathie voor de Verenigde Staten ook wat afgenomen. Uit zijn verhalen blijkt dat er op grote schaal cyberaanvallen vanuit de VS worden gevoerd, inclusief?Chinese doelwitten (o.a. China Mobile en de Tsinghua universiteit). Om daar nog een?onderzoek van de Wall Street Journal aan toe te voegen dat aangeeft dat spionage van internetgebruikers ??n van de snelst groeiende sectoren in het bedrijfsleven is.
Terrorisme
En dan wordt het internet door terrorisme experts ook nog een ‘terrorist university‘ genoemd. Dat is goed te zien aan een beweging als ISIS die dankbaar gebruik maken van beschikbare bronnen als The Mujahideen Poisons Handbook, Encyclopedia of Jihad. Ook Dzhokhar Tsarnaev, die de aanslag op de Boston Marathon pleegde, gaf toe dat hij en zijn broer het vervaardigen van de bom in de snelkookpan hadden geleerd van een stapsgewijze instructie in het al-Qaida magazine Inspire. Het artikel heette “Maak een bom vanuit de keuken van je moeder”. ISIS laat zien dat ze erg behendig zijn met technologie en social media. Neem alleen al het feit dat ze met hun promotiemateriaal inspelen op de game Grand Theft Auto V. Werf waar je doelgroep zit moeten ze gedacht hebben, want in deze game kun je onder andere agenten overhoop rijden. Het is enigszins vergelijkbaar met het idee van de werving door het Amerikaanse leger in de game American Army. Het gedrag dat je daar vertoont hoef je alleen nog maar in werkelijkheid te gaan vertonen.
Digitale middelen worden ook gebruikt om aanslagen te plegen, of te financieren. Zo moest Imam Samudra eerst digitaal inbreken bij de Western bank om daar $150.000 dollar van bankrekeningen en credit cards af te halen. Vervolgens pleegde hij in 2002 een aanslag in Bali waar meer dan 200 doden vielen. In de gevangenis schreef hij daarna een autobiografiosch manifesto “I Fight terrorists” met verdere hacking instructies (zoals carding) en aanmoedigingen om de heilige oorlog in cyberspace voort te zetten.
Hackers hoeven natuurlijk maar 1 foutje of gaatje te vinden, terwijl wij ons over de hele linie dag en nacht moeten verdedigen. En cyberwapens gaan niet dood, maar worden opnieuw gebruikt, verbeterd en slim gecombineerd met nieuwe ontwikkelingen. Als iemand een bom gooit, versplintert deze in duizend stukjes of zinkt naar de bodem van de zee. Computercode kun je gratis en oneindig kopi?ren. Ook een digitale bom die je naar iemand anders stuurt kun je dus een keer terug verwachten.
In het volgende blog gaan we nader in op social media en misdaadpraktijken. Marc Goodman vertelt over hoe wij de Terms of Service (ToS) niet lezen en zo onze ziel verkopen en het product geworden zijn, en zonder rechten meestal het nakijken hebben. Een mooie quote die hij gebruikt is:?”The most expensive things in life are free” en “The truth will set you free, but first it will piss you off.” – Gloria Steinem.?Maar het?is niet alleen kommer en kwel, het laatste deel zal ingaan op?de oplossingen die er mogelijk zijn.?
