SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
Myspace?is een?sociaalnetwerksite?met een groot aantal gebruikers die onder meer?weblogs,?profielen,?groepen?en dergelijke bijhouden. Een dergelijke website wordt ook wel een?virtuele gemeenschap?of?community?genoemd. Het domein Myspace.com was in eerste instantie een plek om gratis bestanden te plaatsen, maar werd midden?2001?opgeheven. De site was een onderneming van het bedrijf?Intermix Media?totdat het in?juli 2005?voor een bedrag van 580 miljoen dollar werd gekocht doorNews Corporation.
Myspace was een van de meest populaire websites op het internet en werd vaak gezien als een typisch voorbeeld van de zogenaamde?web 2.0-trend. Volgens?Alexa, een verzamelaar van internet-statistieken, stond Myspace in 2006 op nummer vier van de meest populaire Engelstalige websites en op nummer elf van meest populaire websites ter wereld. Op?30 januari?2012?was Myspace gedaald naar plaats 154.
Rechtzaken
Op 18 november 2006 daagde de Franse uitgever?Universal Music Group?de website voor de rechter, omdat er auteursrechten zouden worden geschonden. De bezoekers van de website hebben filmpjes en muziek neergezet zonder controle op de auteursrechten. Soortgelijke problemen heeft ook de website?YouTube.
Boevenjagers vs jagende boeven
Het lijkt alsof 16 politie-eenheden een MySpace profiel hebben waarin ze zoeken naar tips of online aanranders willen afweren, US Today stelde vast dat er minstens zes vals waren. Richmond is een eenheid die officieel gebruikmaakt van MySpace.?Drie eenheden uit?Kentucky?hebben pagina’s op MySpace gemaakt om over misdaden tips krijgen van het publiek, de gemeenschappen te alerteren over lopende onderzoeken en informatie te bieden over hoe online kinderlokkers?af ??te schrikken. De aanpak past binnen een landelijke trend die een jonger publiek aanspreekt en de steeds meer ‘ tech-savvy’ ?gemeenschappen.?In het afgelopen jaar heeft MySpace lokale wetshandhavers uit Fontana zelfs bijgestaan ??bij een kindroof en een moordonderzoek in Colton.?Klopjachten beginnen met een blik op MySpace en de Politie vindt ook aanwijzingen op andere sites.?Toen de politie twee van de mannen wilden inrekenen op een schoolplein in Newark naar aanleiding van een schietpartij roemden ze de MySpace-pagina waar de schuilplaatsen van de verdachte op te vinden waren.
De Los Alamos politie zegt dat ze criminele bendes gepakt hebben na over hen te lezen op MySpace, maar ook dat ze tieners gevangen namen die speelden met gevaarlijke explosieven. Ze arresteerden verder mensen voor drugsgebruik en vonden zelfs een pedofiel die online op de tieners in Los Alamos aan het azen was. Met name bij ‘ teen crime’ wordt social media gemonitord door de politie van?Los Alamos. Zo vond men een paar?gejatte gitaren ter waarde van ?$ 50.000?terug, zakken met marihuana en een waterpijp. Zo leidde foto’s die de politie op MySpace plaatste tot de arrestatie van twee jongeren, 14 en 16 jaar op dat moment, die opvallende gouden kettingen droegen op diverse online foto’s die van hen gevonden werden.
Bronnen: diverse Amerikaanse artikelen en Wikipedia.
Foursquare?is in 2009 begonnen met een beperkte beschikbaarheid van het netwerk in de?Verenigde Staten.?In?2010?veranderde Foursquare dit beleid en werd het netwerk geopend voor gebruikers wereldwijd.?In maart 2010 kende Foursquare wereldwijd 500.000 gebruikers.
Foursquare is een web- en mobiele applicatie die geregistreerde gebruikers de mogelijkheid biedt om vrienden te updaten over hun locatie (venue). Wanneer gebruikers inchecken op locaties, verdienen zij hiermee punten. Gebruikers kunnen deze zogenaamde?check ins?delen met de wereld via?Twitter,?Facebook?of een combinatie daarvan. In versie 1.3 van de?iPhone?applicatie van Foursquare is het ook mogelijk om?pushberichten?in te stellen, deze?pings?worden weergegeven wanneer een van je vrienden ergens incheckt. Gebruikers kunnen ook?badges?verzamelen door in te loggen op?venues?met speciale?tags?(steekwoorden) op bijvoorbeeld speciale tijden of binnen een bepaald tijdspatroon.?Foursquare heeft bekendgemaakt dat later gebruikers ook hun eigen?badges?kunnen toevoegen.
Gebruikers kunnen ook tips toevoegen aan?venues?voor andere gebruikers, die deze dan vervolgens op hun?to do-list?(nog te doen-lijstje) kunnen zetten.
Door ‘in te checken’ op plaatsen waar je bent (restaurants, caf?’s, winkels, sportscholen, dubieuze massagesalons) kun je punten verdienen en jezelf uiteindelijk kronen tot burgemeester van een bepaalde plek. De dienst kan ook gevaarlijk zijn. Waarom? Inbrekers en andere onverlaten kijken fijn met je mee. Als je namelijk net bent ingecheckt in die hippe sushibar, ben je dus niet thuis. Hoppa. Je kunt zelfs op de website pleaserobme.com zien wie waar publiekelijk is ingecheckt, een goudmijn voor inbrekers. Moesten ze vroeger nog willekeurige nummers uit het telefoonboek draaien om te kijken of iemand thuis was, nu is daar het internet.
Online stalker gebruikte Foursquare om zijn slachtoffer te volgen
De eerste cyberstalking zaak in Schotland gaat over de dienst Foursquare, waar een 26 jarige freelance designer uit Stockbridge 9 maanden lang werd gestalked door een 22 jarige vrouw die hij ontmoette op een beurs een jaar geleden. Ze stuurde hem tientallen e-mails, belde en SMSte vrijwel dagelijks en doemde op op plaatsen waar hij met vrienden afgesproken had. Dat terwijl zij hem slechts enkele minuten had ontmoet. Ze was in staat haar slachtoffer te volgen doordat hij zijn locaties deelde in Foursquare.
Inchecken met de politie
De politie uit South Yorkshire gebruikt de nieuwe social media tool Foursquare om veiligheidstips op zo’n 40 locaties achter te laten in de buurt van onder andere de kroegen en taxi standplaatsen. Hiertoe hebben de agenten ingecheckt op de meest gangbare plaatsen waar feestgangers te vinden zijn.?Hoofdagent Peter Norman zegt er het volgende over: ?Social media is een belangrijke manier om te communiceren en is nu ingebed in onze manier van werken. Foursquare stelt ons in staat met de gemeenschap te interacteren, en in het bijzonder tijdens de feestdagen wanneer we een toename zien van asociaal gedrag en gewelddadige criminaliteit.?
Wie checkt jou?
De politie en ook technologie experts waarschuwen dat social media platformen als Facebook, Twitter en Foursquare misschien wel handig zijn om vrienden te laten weten wat je bezighoud en waar je bent, maar dat het ook tools kunnen worden die criminele activiteiten in de hand werken. Veel criminaliteit is volgens hen terug te voeren op het delen van (te veel) informatie.
Inbrekers gebruiken Facebook en Foursquare
Onderstaande infographic toont onderzoek van Credit Sesame die 50 ex-inbrekers interviewde?in het Verenigd Koninkrijk. Zij stelden vast dat 80 procent van hen verwacht dat het inbrekersgilde nu Facebook, Twitter, Google Street View, en Foursquare zou gebruiken om te bepalen waar en wanneer ze zouden moeten toeslaan te slaan.
De Connecticut politie gebruikt Foursquare ook veel in onderzoeken. Veel informatie over misdaden is vrij beschikbaar en?”terwijl iemand bij het beroven van een bank niet zal inchecken op Foursquare, hebben we ten minste???n?geval gezien waar iemand ingebroken heeft in een huis, incheckte op Facebook terwijl hij daar was, en vergat uit te checken…”, aldus agent Stevens.
“Persoonlijke gegevens zou je ook niet op een billboard midden op straat zetten en nu staat het overal ter wereld op straat” waarschuwt de politie in Brisbane. ?Zij spoorden een man op?via zijn Foursquare en Twitter accounts, waarbij hij aangaf dat hij op zijn hoede was voor het plaatsen van informatie, maar dat hij er niet parano?de over wilde worden.
Van de IACP hieronder een handige fact sheet over gebruik locatie gebaseerde social media diensten, zoals Foursquare:
Friendster wordt wel gezien als een van de grootvaders van de sociale netwerksites. Het is zelfs ouder dan MySpace en Facebook. In 2011 veranderde de site van een plek om van alles met elkaar te delen (Facebook had de concurrentie verpletterd) in een site gericht op gaming en entertainment. Wie zijn profiel niet op tijd had ge?xporteerd raakte dit kwijt. Daarna ging het weer omhoog met Friendster. 90% van de nieuwe gebruikers komt overigens uit Azi?. In 2012 werden er toch weer allerlei social media features toegevoegd, zoals Social Profile, Who?s Viewed You, The Crush Game, Wall of Fame, enz.
Uitbuiting van kinderen
Naarmate de technologie vordert, zo schrijft The Morning Call, nemen de mogelijkheden voor digitale roofdieren ook toe en infiltreren zij in het leven van hun slachtoffers. De groei van sociale netwerksites zoals Friendster maakt het mogelijk om alles te weten te komen over het leven van kinderen. Een Amerikaans onderzoek geeft aan dat 61% van de 13 tot 17-jarigen een persoonlijk profiel op een sociaal netwerk te hebben.
Toen de politie uit Palmer (USA) online party foto’s scande naar aanwijzingen voor een ongeval waarin twee tieners vermoord waren, gebruikten ze een steeds belangrijker wordende tactiek: openbare fora van het Web als onderzoeksinstrument, die net zo belastend kunnen zijn als een virtuele DNA streng.
Amanda Schultz en Michael Cummings, studenten aan de Easton Area High School, zaten in de auto die bestuurd werd door de 18-jarige Kyle Kehler toen die zich in een boom boorde. Kehler overleefde het incident maar werd beschuldigd van doodslag, rijden onder invloed en aanverwante delicten.?De politie vermoedde al dat er alcohol in het spel was, want de foto’s ?op Webshots.com verraden een feestje waar bier en rum werden geserveerd. De politie werd enkele uren na het ongeval gewezen op deze foto’s.
Eerder werd een Californische middelbare scholier het doelwit van een haatmisdaad (‘hate crime’) onderzoek nadat hij naar verluidt bedreigingen uitte richting een klasgenoot via Friendster.?In Colorado plaatste een 16-jarige jongen foto’s van zichzelf op Friendster met geweren waarna hij werd beschuldigd van illegaal wapenbezit.
Al in 2007 deden twaalf rechercheurs van het district Tilburg onderzoek naar de uit de hand gelopen voetbalwedstrijd tussen Jong Marokko en Jong Oranje, waarbij niet alleen het beschikbare beeldmateriaal van straat camera’s nagekeken worden op strafbare feiten.?De beelden op internet worden eveneens in het onderzoek meegenomen. De vriendschappelijke interland ontaardde in vandalisme en rellen. Na afloop van de wedstrijd liepen honderden supporters het veld op.
Op de videosite YouTube stonden tientallen filmpjes van de wedstrijd en het vandalisme. Op sommige filmpjes zijn de daders die een steward slaan of vernielingen aanrichten duidelijk herkenbaar in beeld. Met de hulp van andere politiekorpsen probeerde het team meer verdachten op te sporen. Om de identiteit van de daders te achterhalen kan ook de hulp van het publiek worden gevraagd in opsporingsprogramma?s.
Habbo?(vroeger Habbo Hotel) is een wereldwijd gespeelde online game. Duur gezegd, een MMOCC?(Massive Multiplayer Online Chatting Community). Er zijn chatrooms, gastenkamers, openbare ruimten zoals de lobby?s, zwembaden en een theater. Gebruikers kunnen ook hun eigen kamer inrichten met meubels die ze kopen met ?credits?, maar die kosten geld. Die meubels kunnen mensen weer op een marktplaats in Habbo verkopen.? Habbo Club- en VIP-lidmaatschappen zijn ook te koop. Zelfs in Habbo heb je last van cyberstalking en digitale diefstal door hackers?en?scammers. Scammers beloven gebruikers allemaal spulltjes in ruil voor hun wachtwoord. Doe je dit, dan kan de scammer inloggen op je account en je meubels overzetten naar zijn eigen account. Weg geld. In november 2007 werd voor het eerst iemand aangehouden voor virtuele diefstal. Deze jongen had voor meer dan 4000 euro aan virtuele meubels gestolen. Habbo is dus net de echte wereld. Met kinderlokkers en pedofielen. Onlangs werd een achtentwintigjarige digitale kinderlokker veroordeeld?tot dertig maanden cel, nadat hij op Habbo een elfjarig meisje had verleid door zich veel jonger voor te doen. Hij belandde met het meisje in een echt hotel.
Journalist Stijn Hustinx schreef in januari 2011 in het Algemeen Dagblad over een internet rechercheur uit de politieregio Limburg Zuid. Een digitale wijkagent surveilleert online op het onder jongeren immens populaire internetcomputerspel Habbo. De politie noemt de digitale wijkagent een groot succes: het levert tientallen meldingen op van onder meer cyberstalking en digitale diefstal. Hieronder staat het artikel aangevuld met achtergrondinformatie.
Regelmatig loopt Boudewijn Mayeur (39) zijn ronde door Habbo, een internethotel waar kinderen zich een digitaal personage aanmeten. Vanuit zijn bureau in Heerlen houdt Boudewijn Mayeur twee keer per maand spreekuur in het Habbo-hotel, een virtueel hotel op internet. ?Zijn digitale alter ego ziet eruit als een klein politiemannetje. In het hotel ontmoeten de kinderen elkaar, bijvoorbeeld in de door henzelf als nachtclubs of woonhuis ingerichte kamers. Maandelijks bezoeken 1,4 miljoen jongeren het Habbo-hotel.
,,En het komt ook nog wel eens voor dat iemand alle gegevens van een kind achterhaalt. Want aan je Habbo-profiel zit bijvoorbeeld ook je Facebook-account gekoppeld. Voor je het weet wordt je enorm lastiggevalen. Stalking dus. Ik adviseer de kinderen wat ze kunnen doen, zoals aangifte. Dat komt geregeld voor.
Ook gaat van de aanwezigheid van de surveillerende agent een waarschuwing uit voor kinderlokkers en pedofielen. Afgelopen november nog werd een digitale kinderlokker door de?rechtbank veroordeeld?tot dertig maanden cel, nadat deze 28-jarige man op Habbo een 11-jarig meisje had verleid door zich veel jonger voor te doen. Hij belandde met het meisje in een echt hotel. Ook had hij toenadering gezocht tot een 9-jarig meisje.
Habbo zelf is zeer te spreken over de aanwezigheid van de politie. ,,We hebben ook onze eigen toezichthouders moderators, vertelt Marion Strumpel van Habbo. ,,Maar zo n agent maakt natuurlijk meer indruk, bovendien kan die ook meer. We juichen het van harte toe.
Mayeur zegt ook succesvol te zijn met een chat-spreekuur via de website van de Zuid-Limburgse politie. Daar kunnen jongeren op gezette tijden chatten met de internetrechercheur of een van zijn medewerkers. ,,De drempel is veel lager dan als je naar een echt politiebureau moet. Het werkt. Kinderen melden zich met schrijnende verhalen, bijvoorbeeld over misbruik. Ik heb al tientallen kinderen aangeraden aangifte te doen. Dat hadden ze zonder ons nooit gedaan. De politie moet dit vaker doen.
De ministeries van Veiligheid & Justitie en Economische Zaken, Landbouw en Industrie voeren momenteel gezamenlijk?campagne?om jongeren te stimuleren goed met hun wachtwoorden om te gaan. Ze richten zich met name op jongeren van 12 t/m 17 jaar. De rijksoverheid heeft ervoor gekozen deze bewustwordingscampagne uit te voeren samen met Habbo, omdat de overheid in de strijd tegen cybercriminaliteit sterk vertrouwt op het nut en de noodzaak van publiek- private samenwerking. Habbo ging graag in op het voorstel, omdat ze een veilige omgeving wil bieden voor jongeren en deze verantwoordelijkheid voor haar jonge doelgroep serieus neemt.
Arrestatie wegens diefstal in Habbo
Toezicht
In elk land wordt toezicht gehouden door betaalde moderators, die aanwezig zijn als het hotel open is. Zij?verbannen?de mensen die tegen de regels opgesteld door Sulake handelen. Dit doen ze met speciale in-game-commando’s. Hiermee kunnen moderators onderling contact hebben en op afstand mensen uit het hotel sturen.
Verder worden alle woorden eerst door het zogenaamde?bobba-filter gehaald. Als er een woord wordt gezegd dat niet door de beugels kan wordt het woord vervangen door?bobba. Gebruikers die ouder zijn dan 13 hebben de mogelijkheid het filter uit te schakelen. In het hotel zijn moderators herkenbaar aan een speciale staff-badge, en het voorvoegsel?MOD-?voor hun Habbonaam.
Misbruik en fraude
Habbo probeert de gebruikers te beschermen tegen de zogenaamde?hackers?en?scammers?op de site. Zodat de gebruiker niet de dupe kan worden van zijn eigen onvoorzichtigheid. Want in de meeste gevallen verlies je dan als gebruiker je spullen.
Scammers beloven gebruikers namelijk grote hoeveelheden items als zij hun wachtwoord geven. Als een gebruiker hier op ingaat, kan de scammer inloggen op het account van het slachtoffer, om vervolgens de meubels van het account naar zijn eigen account over te zetten.
Fake login
Hackers kunnen zogenaamde ‘fake-login’ pagina’s maken. Mensen die Habbo spelen loggen daar dan op in, waardoor de pagina het wachtwoord, gebruikersnaam en het e-mail adres van die gebruiker doorstuurt naar een document zodat de hackers die gegevens kunnen veranderen. Habbo waarschuwt de mensen dus ook, de URL moet beginnen met: https://www.habbo.nl/…
Veiligheidslot
Habbo heeft sinds kort een zogenaamd ‘veiligheidsslot’ waarmee een speler er voor kan zorgen dat zijn meubels niet worden gestolen. Als er op een account wordt ingelogd anders dan waarop je bent geregistreerd blokkeert het account en enkele hotelfuncties. Na het invoeren van twee antwoorden op vragen naar keuze worden die functies weer vrijgegeven
n de media is al veel aandacht aan de fraude in Habbo gegeven. Slachtoffers en bezorgde ouders kwamen aan het woord. In 2005 werd er door het programma?TROS Radar?aandacht besteed aan het onderwerp “stelen in het Habbo Hotel”. Hierin vertelden onder anderen kinderen over hun ervaring. Er werd tijdens de uitzending beloofd dat de problemen werden opgelost. Enkele weken later werd er in?TROS Radar?opnieuw aandacht aan besteed.
Stelen gebeurde regelmatig en bij verschillende gebruikers. Dit wordt zowel door Habbo online aangepakt, met moderators, en in het echt met politie. In november 2007 werd voor het eerst een jongen aangehouden wegens virtuele diefstal. Deze persoon had meer dan 4000 euro aan virtuele meubels gestolen.[2]
In oktober 2011 was onder andere Habbo Hotel het onderwerp in het consumentenprogramma?Kassa, het ging daarbij vooral om het online kopen van zogenaamde Habbo Credits. Door deze uitzending brengt Habbo in overweging de?Online betalingsmethoden?te beperken tot?creditkaarten.
In juni 2012 kwam Habbo onder vuur te liggen nadat een Britse journaliste na aanmelding als 11-jarige seksueel lastig was gevallen. Habbo Hotel heeft naar aanleiding van het nieuws dat de website misbruikt wordt door pedofielen, de chat tijdelijk wereldwijd afgesloten. Dat betekent dat de leden (tijdelijk) niet meer met elkaar kunnen communiceren, en dat is juist het doel van Habbo Hotel.?Ruim een maand later is er een nieuw chatsysteem ingevoerd en kunnen de Habbo’s weer gewoon chatten.
Dief uit Habbo-hotel gearresteerd:
Stel: je loopt je huis binnen, en komt tot de ontdekking dat al je duurbetaalde meubels verdwenen zijn. In de virtuele tienerwereld Habbo Hotel is het meerdere tieners al overkomen. Dat jatten van virtuele goederen klinkt voor iemand die niet thuis is in driedimensionale werelden misschien redelijk onschuldig. De meubels, kleding, huizen, huisdieren en andere spullen zijn tenslotte niet echt. Maar goederen in virtuele werelden kosten wel degelijk echt geld. Er gaan miljoenen euro’s in om.?Habbo Hotel, dat in Nederland zo’n 500.000 deelnemers heeft en wereldwijd 7 miljoen, heeft een eigen valuta, Habbo-credits. Maar die credits moeten wel met echte euro’s worden gekocht.?Wereldwijd gaat er in Habbo Hotel zo’n 4 miljoen euro per maand om. De vergelijkbare 3D-wereld voor volwassenen?Second Life?heeft zelfs een omzet van ongeveer 1 miljoen Amerikaanse dollars per dag.
Diefstal testcase
In Nederland is nu voor het eerst iemand opgepakt wegens virtuele diefstal. Diefstal ter waarde van ongeveer 4000 euro, in de vorm van virtuele meubels. Volgens een woordvoerder van Habbo Hotel gaat het hier om een testcase, “in Nederland, maar ook voor de rest van de wereld, om virtuele diefstal strafbaar te maken.” Want volgens de Nederlandse wet kunnen virtuele spullen helemaal niet gestolen worden. De Amsterdamse digitale recherche beschuldigt de 17-jarige arrestant daarom naast diefstal en heling ook van computervredebreuk en vernieling. ?”Het is namelijk zo dat als je data verandert of weghaalt, je die data vernielt. Die meubels zijn weggehaald, dus in principe?zijn er data vernield.” “Alleen hebben wij ook diefstal en heling ten laste gelegd? omdat die virtuele goederen toch een waarde vertegenwoordigen”, zegt de Amsterdamse digitale recherche. Ze kreeg in het afgelopen jaar acht aangiftes over diefstal van virtuele goederen, allemaal in Habbo Hotel.
Wachtwoord
De diefstal is waarschijnlijk gebeurd doordat de verdachte van zijn slachtoffers de login-gegevens en het wachtwoord heeft weten te ontfutselen. Iets dat bij de vaak nog hele jonge deelnemers aan Habbo Hotel misschien makkelijker is dan in andere 3D-werelden.?Een woordvoerder van?SecondLife.nl?zegt dat hem geen zaak van pure diefstal bekend is. Wel speelt er op dit moment in de VS een zaak over intellectueel eigendom.?Een maker van seksbedden, dat zijn objecten waarop animaties worden uitgevoerd, heeft iemand voor de rechter gedaagd die zijn ontwerp gestolen heeft. De dief verkoopt de seksbedden ver onder de prijs.
Artikel 310 Wetboek van Strafrecht
“Hij die enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of een geldboete van de vierde categorie.” ?Bij formulering van de delictsomschrijving had “de wetgever nooit kunnen bedenken dat ooit een situatie aan de rechter zou worden voorgelegd waarin geoordeeld zou moeten worden [?] over een vermeende diefstal van een virtueel goed in een virtuele wereld? (Moszkowicz, 2009, p.495).
Jurisprudentie:?Werkstraf en voorwaardelijk voor virtuele diefstal
Twee minderjarige jongens zijn door de rechter veroordeeld tot werkstraffen en voorwaardelijke hechtenis wegens diefstal van virtuele goederen in het online spel RuneScape. Het is voor het eerst dat iemand in Nederland voor virtuele diefstal is veroordeeld. (Nu.nl, 2008).?Verdachte met medeverdachte via MSN afgesproken om virtuele goederen uit account van slachtoffer over te brengen naar eigen account. In de middag slachtoffer meegenomen naar huis medeverdachte, waar zij slachtoffer hebben mishandeld. Vervolgens hebben beide verdachten onder doodsbedreiging met mes slachtoffer gedwongen om wachtwoord af te geven.?Nadat verdachte en medeverdachte zich toegang hadden verschaft hebben zij een virtueel amulet en masker naar hun eigen account overgebracht.
Oordeel rechtbank Leeuwarden: de virtuele amulet en het virtueel masker als bedoeld in de onderhavige zaak zijn geen stoffelijke goederen, alhoewel ze wel waarneembaar zijn. Gelet op de bedoelde jurisprudentie is dat geen beletsel om ze als goed als bedoeld in artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht aan te merken.
Habbo Report: Date of je leven!
Tienercommunity Habbo Hotel ‘speeltuin voor pedofielen’
Het onder tieners populaire sociale spel Habbo Hotel is volgens onderzoek van de Britse nieuwszender Channel 4 een virtuele speeltuin voor pedofielen. De chats, zowel de publieke als de priv? chats, zijn ‘pornografisch, pervers en gewelddadig’, en vormen soms als lokaas voor verder seksueel misbruik.
Habbo Hotel, het vrolijke online spelletje met kinderlijke graphics, met roze teddyberen, felle kleuren, roze teddyberen en pony’s en knipperende lichtjes, is met 10 miljoen unieke bezoekers per maand ’s werelds grootste online community voor tieners. Maandelijks komen hier 3 miljoen spelers bij. 65 procent van de spelers is tussen de 13 en 16 jaar oud. In een virtueel hotel kunnen kinderen rondlopen en met elkaar chatten, openbaar of priv?. De spelers kunnen ook credits kopen om hun eigen hotelkamer in te richten.
Iedere sessie
Rachel Seifert van?het Britse journaal Channel 4 News?begaf zich in 2 maanden tijd zo’n 50 keer in het virtuele hotel, waarbij ze zich voordeed als een klein meisje, en werd iedere sessie wel een keer seksueel benaderd. ‘Het gemak waarmee dit gebeurde was schokkend’, zegt Seifert. ‘Binnen enkele minuten kreeg ik een verzoek of ik mijn webcam aan wilde zetten en wilde strippen voor de camera tot ik volledig naakt was’, vertelt Seifert.
John Carr, een prominente deskundige op het gebied van veiligheid voor kinderen, speelde ook mee en kreeg tijdens de sessie, om 16.30 uur in de middag, een verzoek van ‘DirtyBoii’ voor een priv?chat. Ook DirtyBoii had niet lang nodig om zijn slag te slaan en vroeg: ‘Hoe ziet jouw lichaam eruit?’. Carr: ‘Op dit moment had een moderator moeten inspringen. Dit is zeer verontrustend. Habbo Hotel is een gevaarlijke plek voor kinderen.’
De site is gericht op kinderen van 13 jaar, maar volgens Channel 4 News wordt het spel zelfs gespeeld door kinderen van 9 jaar. Habbo is in 150 landen actief, waaronder Nederland.
Pedofielen
Channel 4 News vond twee gevallen van veroordeelde pedofielen die tientallen kinderen die ze ontmoet hadden op Habbo Hotel hadden misbruikt. Een van hen, die onlangs is veroordeeld tot zeven jaar celstraf, beloofde de jongeren meubels voor hun hotelkamer – waar normaal geld voor moet worden betaald – in ruil voor vriendschap. Daarna werden de jonge meisjes overgehaald om hun kleren uit te trekken voor de webcam. Vervolgens dreigde de pedofiel de beelden publiek te maken als ze geen seksuele handelingen zou verrichten. de man maakte in ieder geval 80 slachtoffers die allen via Habbo Hotel waren benaderd.
Habbo Hotel laat middels een verklaring weten dat de veiligheid van kinderen hun topprioriteit is. Habbo Hotel heeft meer dan 225 moderators in dienst, die samen alle talen spreken en 24 uur per dag gesprekken controleren. ‘Elke online community die gebruikers in staat stelt om virtuele identiteiten aan te nemen, staat open voor misbruik. Daarom werken wij hard om gebruikers te weren en ongepaste inhoud te blokkeren’, zegt CEO Paul LaFontaine van Sulake, het Finse bedrijf dat eigenaar is van Habbo Hotel. ‘Ook geven we voorlichting en bieden we ondersteuning voor deelnemers die in een ongemakkelijk gesprek zijn beland’, schrijft hij vandaag in een blog over het veiligheidsbeleid van Habbo Hotel. In het blog wordt overigens geen enkele melding gemaakt van de onstane consternatie.
De bevindingen van Channel 4 News zijn overgedragen aan de politie.
Habbo-speler Jasper (16): Habbo gaat echt niet alleen maar over seks
Tienercommunity Habbo is in opspraak geraakt vanwege seksueel getinte gesprekken waar kinderen mee geconfronteerd worden, waarna Habbo de chatfunctie sloot. Jasper (16) speelt al drie jaar Habbo en vindt dat Habbo helemaal niet zo gevaarlijk is als nu wordt beweerd – je kunt seksuele gesprekken makkelijk zelf ontwijken. Maar ouders moeten wel goede voorlichting aan hun kinderen geven, betoogt Jasper.
Sinds een paar dagen is Habbo in het nieuws vanwege een klein onderzoek dat gedaan is door Channel 4. Hierbij kwam uit dat er heel veel seksueel getinte gesprekken in Habbo zijn. Ze kwam hierachter door zich voor te doen als 11-jarig meisje. De Volkskrant heeft hier ook een artikel over geplaats, en noemt hierbij Habbo een ‘speeltuin voor pedofielen’.
Op zoek
Door deze berichten denkt iedereen dat het in Habbo alleen maar over ‘seks’ gaat, wat in ieder geval niet zo is. Habbo is een plaats vol met gezelligheid. Ja, hier en daar zijn ruzies en seksuele gesprekken, maar vooral de laatste vind je niet als je er niet naar op zoek gaat.
Het nieuwsbericht van Channel 4 en die van de Volkskrant zijn ook enorm overdreven. Binnen vier minuten schijn je in een seksueel getint gesprek te zitten. In alle jaren dat ik Habbo actief speel, 3 jaar, heb ik dit nog nooit meegemaakt. Ja, ik ben wel eens in een seksueel getint gesprek beland, maar dan waarschuw ik een moderator, zet de speler op ‘Negeer’ zodat ik hem niet meer hoor en loop de kamer uit.
In het verslag van Channel 4 zeggen ze dat ze in een kamer geweest zijn waar vrouwlijke Habbo’s net doen alsof ze aan het paaldansen zijn. Deze kamers horen er niet te zijn, deze moeten de moderators direct sluiten. Maar als je deze kamers bezoekt, dan zoek je deze gesprekken toch op? Logisch dat je dan een seksueel getint gesprek krijgt.
Kamer uit lopen
Moderators doen soms inderdaad weinig, dat heb ik wel gemerkt. Maar zelf kun je er veel aan doen door direct de kamer uit te lopen, en als je niet met iemand bevriend bent kan hij je ook niet meer volgen.
Ik vind ook dat ouders hier ook wat mee moeten doen, ze moeten hun kinderen goed voorlichten over wat wel en wat niet kan, en wat de gevolgen kunnen zijn van foute beslissingen online.
Zelf word ik keer op keer benadrukt over de gevaren van online chatten door mijn ouders, hierdoor let ik extra goed op en weet ik wat ik moet doen als er iets vervelend gebeurt.
In het nieuwsbericht van Channel 4 staat als voorbeeld dat ze gevraagd werden te skypen met vreemde mensen, of voor de webcam te gaan zitten. Ouders moeten hun kinderen leren dat ze dit nooit moeten doen, en wat de risico’s ervan kunnen zijn.
Niet zo gevaarlijk
Mijn vrienden hebben ook gereageerd op al deze commotie rond Habbo. De meeste komen bijna nooit in een seksueel getint gesprek terecht. Flameowner (een Habbo) zegt: ‘Met vrienden onder elkaar is Habbo hartstikke gezellig.’ En zijn mening is dat Habbo helemaal niet zo gevaarlijk is als het wordt beweerd.
Kortom, Habbo is helemaal niet zo gevaarlijk als het wordt beweerd. Als je seksueel getinte gesprekken niet wilt, ontwijk je ze gewoon, want om ze te ontwijken zijn er genoeg maatregelen.
Zelf hoop ik wel, dat Habbo er nog meer aan gaat doen om deze gesprekken te bannen, ondanks alle mogelijkheden die er nu al zijn om ze te ontwijken. Ouders moeten ook hun kinderen voorlichten over online chatten, wat wel kan en wat niet kan, en hoe ze met vervelende situaties moeten omgaan.
Social media sites spelen steeds vaker een rol in de uitvoering van criminele activiteiten. De overheid moet het DNA van social media en de mogelijkheden leren begrijpen, maar ook weten hoe social media tools en middelen kunnen worden gebruikt om criminaliteit te voorkomen, te beperken, in te grijpen en criminele activiteiten op te sporen.
Social media sites zijn bijna onmisbare hulpmiddelen voor burgers, bedrijven en de overheid geworden, maar criminelen weten in toenemende mate ook hoe ze het voor onrechtmatige doeleinden kunnen gebruiken. Social media sites kunnen worden gebruikt om ??crimineel-gerelateerde flash mobs te co?rdineren, een overval te plannen en terroristische groepen maken steeds meer gebruik van sociale media sites om nieuwe leden te werven en criminele plannen tot uitvoer te brengen. Om de informatie die wordt verkregen uit social media bronnen voor opsporing in goede banen te leiden is rechtmatigheid van belang, en daarmee de bescherming van individuen en groepen, waaronder privacy, burgerrechten en burgerlijke vrijheden.
Daarom heeft de IACP (De International Association of Chiefs of Police)een handreiking voor social media beleid gemaakt. Hierin is samengewerkt met het Bureau of Justice Assistance (BJA), het Global Justice Information Sharing Initiative (Global) Advisory Committee (GAC), een Federaal Adviescomite (FAC) en de Criminele Inlichtingen Co?rdinerende Raad (CICC).
Het IACP definieert social media als “een verzameling van op internet gebaseerde middelen die user-generated content en gebruikersparticipatie? integreert. Dit omvat, maar is niet beperkt tot, sociale netwerksites (Facebook, MySpace), microblogging sites (Twitter), foto-en video-sharing sites (Flickr, YouTube), wiki’s (Wikipedia), blogs en nieuwssites (Digg, Reddit). ”
Sociale media kan op een aantal manieren worden gebruikt waaronder:
Antecedenten onderzoeken
Bereik en betrokkenheid in de gemeenschap
Noodhulp alerteringen
Analyses
?Situational awareness? rapporten
Opbouw intelligence
Strafrechtelijke onderzoeken
Analyses en situationeel bewustzijn rapportages verstrekken informatie over een bepaald onderwerp dat handhaving en openbare veiligheid ondersteund. Deze beoordelingen kunnen dienen als een graadmeter voor het bepalen van de aard van de criminele activiteit binnen een regio of bepalen of er dreigingen zijn in verband met een op handen zijnde openbaar evenement. Informatie uit sociale media bronnen kan worden gebruikt in analyses die het huidige niveau van criminele activiteiten in kaart brengen. Zo kan een eenheid in Twitter-feeds zoeken naar informatie over bende-gerelateerde activiteiten of in Flickr zoeken naar foto’s van bende-gerelateerde graffiti.
Volgens het IACP richt het document zich op “traditionele” sociale media, waaruit blijkt dat er al een gevestigde orde lijkt te zijn. Hoewel in veel gevallen social media ?informatie openbaar is en beschikbaar gesteld is voor iedereen met internettoegang, mag de overheid alleen gebruik maken van dit soort informatie bij een ?geldig rechtshandhavingsdoel.
De essentie van de social media beleid zou volgens de handreiking daarom moeten bestaan uit:
1. Het gebruik van sociale media middelen moeten in overeenstemming zijn met wetgeving, voorschriften, en andere beleid.
2. Bepalingen die duidelijk aangeven wanneer ?gebruik van sociale media sites of hulpmiddelen is toegestaan ??(evenals gebruik van de informatie uit deze bronnen op grond van de juiste juridische kaders).
3. Definieer de bevoegdheden per niveau die nodig zijn om informatie van sociale media bronnen te gebruiken.
4. Informatie afkomstig uit social media bronnen zal zorgvuldige moeten worden geevalueerd om betrouwbaarheidsniveaus te bepalen (waarbij betrouwbaarheid van de bron en inhoudsvaliditeit wordt meegenomen).
5. Specificeer hoe gedocumenteerd wordt.
6. Identificeer de redenen en het doel (ook voor agenten buiten hun dienst om) als social media-informatie gebruikt wordt in verband met een onderzoek, alsmede hoe en wanneer politie middelen gebruikt kunnen worden voor bepaalde geautoriseerde rechtshandhavingsdoeleinden.
7. Leg procedures vast over hoe intelligence wordt gedeeld en hoe opsporings-producten die verkregen zijn via social media bronnen. Het mag alleen gedeeld worden als “er een legitiem doel” is. ?In het geval van intelligence, mag de informatie niet worden verzameld of bijgehouden, tenzij er een redelijk vermoeden bestaat om aan te nemen dat het individu is of betrokken kan raken bij crimineel gedrag of – activiteiten en de informatie direct is te relateren aan strafbare gedragingen of activiteiten.
Amerika heeft natuurlijk iets andere wetgeving. In het stuk wordt daarom in het bijzonder ingegaan op het Fourth Amendment. Iedere persoon heeft het recht om vrij te zijn van “onredelijke huiszoekingen en inbeslagnemingen” van hun “personen, huizen en papieren.” Deze zelfde bescherming is ook toe te passen bij het gebruik van sociale media bronnen, zoals het uploaden van foto’s, het plaatsen van berichten, en zichtbare relaties tussen individuen en groepen. Met het toenemende gebruik van technologie en de vrije stroom van informatie op het internet kan het moeilijk zijn om te bepalen wanneer toegang onredelijk zou zijn onder het Vierde Amendement. Het social media beleid zou hierin duidelijk moeten zijn.
De Katz test is hierbij een methode die wordt aangereikt om te bepalen of informatie openbaar of priv? is op social media sites. Deze test is gebaseerd op een Supreme Court case Katz v. United States, 389 US 347 (1967), die privacyverwachtingen en de intentie om informatie priv? te maken adresseert. Deze methode kan helpen in het bepalen of een social media gebruiker van de site bepaalde informatie heeft vrijgegeven met bepaalde privacyverwachtingen die redelijk zouden zijn. Informatie op het internet (via een social media site) waarbij een gebruiker geen moeite heeft gedaan om deze priv?-of verborgen te maken, levert hoogstwaarschijnlijk op dat de informatie dus openbaar is.
Onderstaand plaatje geeft weer hoe richtlijnen onderscheiden kunnen worden voor diverse rollen:
Agent in uniform
Agent in burger
Undercover agent
Dan enige jurisprudentie, waarin duidelijk wordt wat het belang is van validatie van informatie die verkregen wordt via social media:
In Griffin v. Maryland, 2011 Md LEXIS 226 (Md 2011), oordeelde het hof dat MySpace-pagina’s ten onrechte werden toegelaten tot het bewijs, omdat ze niet goed geverifieerd waren. De rechtbank gaf wel toe dat de posts op MySpace bij de foto en het profiel behoorden van de vermeende eigenaar van die pagina (die overeenkomstige geboorteplaats en datum hadden als de verdachte). Maar de foto vormden niet voldoende “onderscheidende kenmerken” om het profiel en de postings daarmee onomstotelijk te verifi?ren en toe te kennen aan de verdachte, omdat de mogelijkheid bestond dat iemand anders het profiel kon hebben aangemaakt of toegang had kunnen hebben tot het account. De rechtbank verklaarde daarom dat er verschillende problemen waren bij de verificatie van de gebruikte sociale media sites die verder gaan dan slechts de authenticatie van e-mails, chats via internet, en SMS-berichten. Sommigen bepleitten daarom dat voor goede sociale media authenticatie van de gestelde profieleigenaar er een onderzoek nodig is van de computer van de verdachte waarbij onder andere de browsergeschiedenis, en eventueel het IP-adres, wordt onderzocht om met zekerheid vast te stellen dat de betreffende computer door betreffende persoon is gebruikt om informatie op social media te zetten.
Gebruik van sociale media buiten diensttijd
Bijvoorbeeld, een agent plaatst buiten diensttijd een update op zijn Twitter-pagina. Terwijl hij op Twitter zit, valt hem een trending topic op voor zijn stad waarin gesproken wordt over een overval op een juwelier. Het bureau waar hij werkt kan hierbij middels het social media beleid vereisen dat deze agent dit probleem netjes vermeld, voordat er verdere actie wordt ondernomen, waarbij hij dient te documenteren wat hij gezien heeft, waar, wanneer en welke actie hij heeft ondernomen gebaseerd op die informatie.
En als laatste een inlichtingenofficier die gespecialiseerd is in bende-gerelateerde misdrijven. Hij gebruikt zijn persoonlijke Twitter-account om een expert van een bedrijf te volgen op het gebied van de bende identificatie en trend. Het beleid van de eenheid staat hem toe om op persoonlijke titel actief te zijn op social media, waarbij de officier regelmatig zijn leidinggevende en inlichtingeneenheid informeert van trends zoals die door het bedrijf worden aangereikt en welke gevolgen dit kan hebben in het gebied.
Terwijl het online publiek hun frustraties uit over de klassieke nieuwsmedia en de vele foute berichtgeving (zie ons blogitem hierover), werden op Twitter daardoor de accounts van de autoriteiten zeer populair.
Met name @BostonPolice en @EdDavis3 (commissaris van de Boston politie) werden belangrijk, en deze berichtgeving werd niet gedreven door sensatie of commerci?le doeleinden. De Twitterberichtgeving van de Boston Police sloeg na kwart voor 2 die middag ineens om van een foto van het ?1 Mile to Go? spandoek (met 50 k volgers) naar een offici?le bevestiging van de explosie twee uur later. Cheryl Fiandaca, persvoorlichtster bij de Boston Police had weinig idee wat haar te wachten stond. Met terrorisme en massale manhunts had ze nog nooit te maken gehad, maar een paar dagen later was ze genoodzaakt tweets eruit te gooien via haar smartphone terwijl ze ?off-duty? aan het shoppen. Die tweets (zoals?1?en?2) werden 8000 keer geretweet. Commissaris Ed Davis had social media als strategie bij de politie al eerder ingevoerd en was in dit geval ook overtuigd van de noodzaak en het nut. Het bleek een belangrijke ?lifeline? te zijn, aldus vele inwoners van Boston, om zin en onzin te scheiden en was een van de belangrijkste berichtgevers over de fysieke en digitale terreur die over de stad woedde.
Bekijk bijvoorbeeld de invloed van de ustreams?van politiescanners die gevolgd werden tijdens de massale ‘manhunt’ en de online chaos die er leek te zijn:
Het werd een 24-uurs ploegendienst voor de communicatie afdeling. Ze plaatsten kentekenplaatnummers en andere informatie zonder het opsporingsonderzoek te schaden en moesten tegelijkertijd social media en traditionele media te monitoren om geruchten te ontkrachtten daar waar nodig, zoals het CNN bericht over de aanhouding van de getinte verdachte. Maar ook sentimenten werden gewaardeerd zoals die vanuit het team werden geuit, die overuren draaide:
Onderstaande kaart toont het Twitter verkeer met 200 berichten voorzien van locatie uit een set van 500.000 met hashtag #BostonMarathon van de tragische dag van de aanslag (een explosie van tweets op 1 dag dus!), gemaakt door een student van Syracuse University.
Tijdens de tijdens de klopjacht op Dzjochar Tsarnajev, ??n van de twee verdachte broers,? doken een stuk of acht nep-accounts op Twitter op. Sommige accounts zijn duidelijk als grap bedoeld, terwijl andere vooral lijken te zijn ontstaan uit sympathie voor de dader. Zo schreef @dzhokhartsarnae: ‘Ik word er zo moe van dat mensen mijn naam verkeerd spellen’, twitterde @DzhokaTsarnaev het bericht ‘ik onschuldig’ en liet @DzhokharTsarna1 weten: ‘Ik ben net 19 geworden en ik ga geen mensen vermoorden als ik ook feest kan vieren en plezier in mijn leven kan hebben.’
Een nepaccount gaat op de po?tische toer met een citaat van Shakespeare
Ook waren er twitteraars die een?financieel slaatje?probeerden te slaan uit de emoties die kort na de aanslagen loskwamen, door bijvoorbeeld zogenaamd in naam van de organisatie van de Boston Marathon geld in te zamelen voor de slachtoffers. Bijvoorbeeld onder de naam @_BostonMarathon Het echte account van Boston Marathon is @BostonMarathon.
Na afloop kregen mensen tijdens Halloween ook veel kritiek die zich verkleedden als slachtoffers van de ramp, zoals onderstaande?Alicia Ann Lynch?hieronder die veel doodsbedreigingen kreeg. Maar de Halloween kostuums hielden daarmee niet op, en?het kan nog erger.
Media verslaggeving en de rol van social media
Alle traditionele media deden hun best om als eerste het ?breaking news?te brengen. Zo waren CNN en de Boston Globe er snel bij. Live blogs zoals van AP (Associated Press) en The New York Post probeerden alles bij te houden, maar het ging ze niet gemakkelijk af. ?Reuters ontsloeg zelfs een eigen social media verslaggever en The New York Post is al genomineerd voor de ?Wooden Spoon? award voor haar verslaggeving, door eerst een fout verslag uit te brengen over 12 doden van de explosie, daarna de voorpagina te vullen met een grote foto van twee onschuldige studenten met het label “bag men? zonder enige context daarbij, om vervolgens te eindigen met een bericht dat de recherche een Saudi Arabische verdachte vasthield op een niet nader te noemen ziekenhuis in Boston. Maar ook de NPR radio (US equivalent van de NOS of BBC) zat mis met een derde verdachte en zo heeft elke grote media partij fouten gemaakt in de hoop de eerste of uniek te zijn in de berichtgeving.
Hieronder zo’n blunder van CNN die meer dan 13.000 keer werd geretweet!:
BREAKING: An arrest has been made in the Boston Marathon bombings, CNN reports.
Wooden Spoon awards worden uitgereikt aan organisaties met de slechtste klantservice.
De heksenjacht door het leger aan burgerrechercheurs op Twitter en Reddit gaf veel foutieve informatie die klakkeloos werd overgenomen en vervolgens weer gecorrigeerd moest worden, zoals de speculaties over de verdachten. Maar ook ?conspiracy theories? over Saudische daders of Amerikaanse regering die erachter zouden zitten zorgde voor veel onrust en daar kwamen de schokkende beelden nog bij. Zo tweette? Marcus Schwarze, redacteur van de Rhein-Zeitung via Twitter kritiek op de klassieke media: “Grown-up media don’t show people with torn-off limbs”. “We should show nothing that my 10-year-old can’t sleep after. Describing it ‘graphic’ or ‘NSFW’ drives me nuts.” ?Waarin hij refereerde naar de waarschuwingen die foto?s kregen waarin gemutileerde slachtoffers zonder been bloederig op de foto stonden.
Ondanks de vele nieuwsmedia en sites, was het nieuws nog altijd het eerste en misschien wel het beste te volgen op Twitter. De kijker is tegenwoordig toch steeds vaker zelfredzaam in nieuwsgaring en bepaalt (voor zover mogelijk) zelf wat wel of niet te willen zien. De hoop dat nieuwsmedia een filter aanbrengen is aan het veranderen, doordat elke partij de online kijker naar zich toe wil trekken met unieke verslaglegging, maar dat is lastig als iedereen toch al dezelfde Twitteraars volgt. Ook Google en Bing proberen op de real-time nieuws trend in te spelen, maar ook met die diensten blijft het lastig een goed overzicht te krijgen van de laatste en volledige stand van zaken. Zo blijft fact checking voor de lezer bijzonder lastig, zoals bijvoorbeeld het gerucht dat de daders vlak voor hun daad nog een 7-11 supermarkt overvallen zouden hebben.
Enkel NBC’s Pete Williams?stak volgens sommigen met kop en schouders uit in de verslaggeving van nieuwsmedia, waarin hij enkel en alleen feite publiceerde en duidelijk aangaf als hij iets niet geverifieerd had.?The essence of journalism is the process of selection,??Williams noted in a National Journal profile.
Het is herkenbaar: je koopt als student een fiets voor 25 euro van een junk. Van zijn neef geweest, zegt hij. Prima fiets. Maar dat is dus heling en heling is strafbaar. Op het web is tegenwoordig van alles te koop en vaak tegen spotprijzen. In veel gevallen gaat het dan om gestolen spullen. Daarom is er de website stopheling.nl, waar iedereen kan checken of iets dat op het web wordt aangeboden bij de politie als gestolen staat geregistreerd. Met de app voor onderweg kunnen mensen bovendien handig hun eigen spullen registreren of kijken of iets gestolen is: iPhone, Android of Blackberry.
Heling is het verwerven, bezitten of overdragen van een gestolen product. Heling is strafbaar. Onder heling valt ook het kopen van gestolen producten als u had kunnen vermoeden dat het om een gestolen goed gaat. Bijvoorbeeld: u kunt een fiets, mobiele telefoon of auto kopen voor een prijs die eigenlijk te mooi is om waar te zijn. Die prijs is dat ook vaak. Veelal gaat het dan om een gestolen goed. Via de website www.stopheling.nl kunt u kijken of een aangeboden goed als gestolen bij de politie staat geregistreerd.
Een student?uit Utrecht reist vanaf Uitgeest met de bus en de trein naar huis. Onderweg raakt hij zijn mobiele telefoon kwijt. Het is hem niet helemaal duidelijk of hij zijn gsm is verloren of dat het is gestolen. Deze student wil aangifte doen van diefstal maar omdat hij tijdens de aangifte hardop twijfelt over diefstal dan wel het onderweg verloren raken van zijn gsm besluit de politie geen aangifte op te nemen.
De volgende dag gebeurt er iets bijzonders. Deze student heeft een speciale mobiele telefoon aangezien elke foto die gemaakt wordt met de telefoon automatisch wordt doorgestuurd naar zijn Flickr-account. Als hij op zijn Flickr-account kijkt, ziet hij een foto van twee jongens die hij niet zelf gemaakt kan hebben. Wederom gaat hij naar de politie maar die zegt niets voor hem te kunnen doen. Vervolgens besluit de student deze foto van twee jongens op zijn weblog(je) te zetten en een oproep te doen. Dit initiatief blijft niet onopgemerkt. De weblog Geenstijl neemt het bericht en de foto over en nu gaan 250.000 mensen?meekijken (in die tijd). Binnen een paar dagen heeft de rechtmatige eigenaar zijn gsm zonder tussenkomst van de politie teruggekregen.
Maar ook vandaag de dag komt het vaker voor dat mensen hun apparaat zelf terugvinden met een app als FindMyiPhone of middels de ‘wisdom of the crowd’. Hieronder een ander voorbeeld:
Man vindt iPhonedief via datingsite
Een Amerikaanse man wiens iPhone was gestolen, heeft zijn telefoon teruggekregen nadat hij de dief opspoorde via een datingsite.?Een dag na de diefstal ontdekte New Yorker Nadav Nirenberg dat hij e-mailmeldingen kreeg van datingsite OKCupid, omdat de dief met zijn telefoon berichten stuurden naar vrouwen op de site. Dat meldt de?New York Post.?”Ik kon inloggen en alles zien wat hij verzond. Hij gebruikte zelfs mijn foto”, vertelt Nirenberg aan de krant. Hij besloot de dief in de val te lokken met een nepprofiel. Nirenberg gebruikte een foto van vrouw met een fors decollet?, die hij op Google vond. Onder de naam Jennifer Gonzalez stuurde hij een bericht naar de dief.
Al snel vroeg de dief om een ontmoeting, in het appartement van ‘Jennifer’. ’s Avonds klopte de misdadiger op de deur van Nirenberg met een fles wijn in zijn hand. Nirenberg hield een hamer omhoog en vroeg de man zijn telefoon terug te geven. Nadat de iPhone weer terug was bij de originele eigenaar, betaalde hij de dief zelfs nog 20 dollar voor de moeite. Toen de man weer wegliep van zijn ‘date’, complimenteerde Nirenberg de dief nog: “Je ruikt wel lekker.”
Het is herkenbaar: je koopt als student een fiets voor 25 euro van een junk. Van zijn neef geweest, zegt hij. Prima fiets. Maar dat is dus heling en heling is strafbaar. Op het web is tegenwoordig van alles te koop en vaak tegen spotprijzen. In veel gevallen gaat het dan om gestolen spullen. Daarom is er de website stopheling.nl, waar iedereen kan checken of iets dat op het web wordt aangeboden bij de politie als gestolen staat geregistreerd. Met de app voor onderweg kunnen mensen bovendien handig hun eigen spullen registreren of kijken of iets gestolen is: iPhone, 
