Sinds kort is?Crimikaart.nl?actief. De crimemapping site geeft volgens de makers, Semlab, een overzicht van ?alle strafbare feiten in Nederland op straatniveau? en is behalve ?iedereen gratis toegankelijk? ook geschikt ?bij het plannen van de aankoop van een huis of bij het bepalen van een veilige route naar school?. Crimikaart gebruikt voor de kaarten ?betrouwbare informatie die bevestigd is door de Nederlandse politie?.
Bronnen: CopsinCyberspace, Crimikaart.nl, Semlab
Misdaden voorspellen
?Big data? zijn grote dataverzamelingen. Door die slim te analyseren kunnen onderzoekers er wetmatigheden in ontdekken en op grond daarvan voorspellingen doen. Wereldwijd kijkt de politie met grote belangstelling naar de mogelijkheden van ?big data?, aldus het nieuwe boek van Smilda en De Vries. Door bijvoorbeeld misdaadgegevens te analyseren kun je misschien voorzien wie, waar je wanneer extra goed in de gaten zou moeten houden, omdat statistische berekeningen uitwijzen dat de kans op een misdrijf of overtreding onder soortgelijke omstandigheden in het verleden relatief groot is gebleken.
In Los Angeles gebruikt de politie bijvoorbeeld speciale software om misdaden te zien aankomen: PredPol. ?Deze software analyseert oude misdaadstatistieken en plot die op een kaart,? schrijven de auteurs. Heel handig, want ?zo kan de politie per gebiedje zien wat er daar allemaal is gebeurd en wat er vermoedelijk gaat gebeuren, waarbij zelfs de weersvoorspellingen worden meegewogen.? In een blinde proef bleek dat PredPol tot betere resultaten leidde dan wanneer agenten gebruik maakten van traditionele ?hotspotkaarten?: papieren stadsplattegronden waarop gekleurde naalden zijn geprikt om de locatie van eerdere misdrijven en overtredingen aan te geven. ?Niet alleen vonden er meer arrestaties plaats, maar er was vooral sprake van dalende misdaadcijfers. In het gebied dat door PredPol in Los Angeles wordt bestreken, daalde de misdaad met dertien procent. In Santa Cruz ging het aantal inbraken zelfs met 27 procent omlaag.? Dat is opmerkelijk, zeker omdat de politie in dat laatste gebied aardig onderbemand is: ?Hier zijn voor 60.000 inwoners ? en 150.000 in het hoogseizoen ? slechts 94 politiemensen beschikbaar, en geld voor meer personeel is er niet.? Het voorspellen van misdaden, ook wel ?predictive policing? genoemd zal volgens Smilda en De Vries daarom groot worden, ?want het scheelt mankracht en het is effectiever. Software als PredPol maakt het eenvoudiger om effici?nt te surveilleren. Niet meer blauw op straat, maar gerichter blauw op straat.?
Data verzamelen
Het gebruik van dit soort technieken zal niet tot Amerika beperkt zal blijven. In Nederland experimenteert de politie inmiddels ook met het gebruik van big data. ?De politie van Amsterdam werkt samen met onderzoekers van het Centrum Wiskunde & Informatica en de Vrije Universiteit Amsterdam aan een soortgelijk systeem om te voorspellen welke incidenten waar plaats gaan vinden en hoe laat. En ook TNO is samen met de Amsterdamse politie bezig om het ontwikkelde Criminaliteits Anticipatie Systeem (CAS) te optimaliseren.?
Om big data te kunnen analyseren, moet je ze natuurlijk wel hebben. ?In New York werkt de politie samen met Microsoft aan een zeer geavanceerde analysetool, het Domain Awareness System. Die analyseert straks de beelden van de meer dan drieduizend politiecamera?s in de stad.? Het doel van deze dataverzameling is niet zozeer om toekomstige misdaden te voorspellen, maar meer om die te kunnen oplossen: ?Gecombineerd met alle databases die de politie tot haar beschikking heeft wordt het bijvoorbeeld precies mogelijk na te gaan waar een verdachte auto in de weken voor een misdrijf is gesignaleerd.?
Aangegeven door Facebook
Volgens Smilda en De Vries kan het gebruik van dit soort voorspellingssoftware verrassende gevolgen hebben. Zeker omdat de politie niet de enige partij is die deze software gebruikt. Allerlei online dienstverleners gebruiken dit soort applicaties namelijk al. Ze houden hun gebruikers angstvallig in de gaten omdat ze liever niet het risico lopen om beschuldigd te worden van het verlenen van medewerking aan criminele praktijken. ?De meeste mensen weten het niet, maar bedrijven als Facebook werken al met big data en algoritmen om hun klanten te screenen. Schrijf je bijvoorbeeld altijd berichtjes aan meisjes van dertien jaar, en gebruik je ook het trefwoord ?seks? een beetje te vaak, dan kan Facebook jou als verdachte aanmerken en de politie waarschuwen.? Is dat zo erg? ?Dat een pedofiel wordt opgepakt zullen we allemaal niet zo erg vinden, maar wat als Facebook straks voorspellingen gaat doen over mogelijk drugsgebruik, of wie er straks allemaal naar alle waarschijnlijkheid mee zullen doen met nieuwe rellen in Londen?? Het punt is bovendien, aldus Smilda en De Vries, dat Facebook geen gerechtelijk bevel nodig heeft om priv?gegevens in te zien, in tegenstelling tot de politie. ?Straks worden we door Facebook bij de politie aangegeven voordat we ook maar iets hebben gedaan. Of een priv?detective koopt je data. Of je wordt op grond van de Nederlandse versie van PredPol staande gehouden terwijl je geheel onschuldig met een gereedschapskist door een buurt loopt waar statistisch op dat moment veel wordt ingebroken. Dan heb je als burger ineens veel uit te leggen.? Als we uitgaan van een dergelijk zwart scenario dan wordt het volgens Smilda en de Vries in de toekomst voor burgers opeens heel belangrijk om te weten hoe je kunt voorkomen dat je als ?verdacht? wordt aangemerkt. ?Heeft elke burger straks een app die hem adviseert om maar een blokje om te gaan, op basis van crimemaps met duizenden misdrijven, waarvan de analyses vrijelijk beschikbaar zijn??
Google Glass
Niet alleen big data maar ook technologie?n als Google Glass en verwante producten gaan een grote invloed hebben op ons leven, voorspellen Smilda en De Vries. ?Een Googlebril maakt foto?s en video?s van alles wat je doet, op elk moment.? Dat klinkt leuk, maar ?als iedereen dat gedachteloos doet, dan staat het web straks vol met beelden van mensen die daar helemaal nooit om hebben gevraagd.? Zeker niet omdat we in veel gevallen niet eens zullen weten dat we gefilmd zijn. ?Met Google Glass wordt je ? anders kunnen we het niet zeggen ? stiekem opgenomen. Iedereen wordt dus een wandelende surveillancecamera en alles wat we doen kan zomaar openbaar worden gemaakt, zonder dat we er erg in hebben.? Dat heeft overigens ook voordelen, aldus de auteurs. Zo zullen ooggetuigenverslagen objectiever worden. ?Er is nogal een verschil tussen het opgewonden verhaal van een getuige van een roofoverval en iemand die de video van zijn Google Glass aan de politie stuurt, met een haarscherpe registratie van de roof waarbij de overvallers je niet hebben zien filmen.? Ook zullen dankzij Google Glass onschuldigen in de toekomst misschien minder vaak achter de tralies verdwijnen: ?Omgekeerd zullen mensen Google Glass ook kunnen gebruiken om te bewijzen dat ze ergens waren.?
En wat als de politie zelf massaal Google Glass-achtige producten gaat dragen? ?Stel, je draagt als agent een Google Glass en je ziet iemand lopen waarvan je vermoedt dat hij een crimineel is. Dan roep je snel even alle recente gegevens over deze persoon op en projecteert die in je rechterooghoek.? Agenten krijgen zo niet alleen realtime toegang tot informatie die tot de aanhouding van criminelen kan leiden, ook het verzamelen van bewijs wordt eenvoudiger. Daarnaast kunnen diensten dit soort technologie gebruiken om op afstand een oogje in het zeil te houden: ?Het is een kwestie van tijd voordat andere eenheden mee kunnen kijken met wat een agent ziet op zijn of haar ?personal device?. Ze kunnen vervolgens real-time advies geven.?
Internet of things
Behalve Googlebrillen zullen agenten en burgers volgens Smilda en de Vries in de nabije toekomst ook andere draagbare technologie benutten: ?Draagbare minicomputers breken echt door. Ze zijn als een tweede huid en straks niet meer weg te denken uit het straatbeeld: Applehorloges, Nike+-schoenen en intelligente kleding. Burgers, agenten en criminelen zullen gebruikmaken van deze nieuwe mogelijkheden.? Ook vliegende minicomputers zullen in de toekomst volgens Smilda en De Vries vaker ingezet? worden: ?Minidrones met camera kunnen voor ons bijvoorbeeld kijken wat er om de hoek gebeurt.?
Onze wereld zal meer en meer vergeven worden van kleine apparaatjes met allerlei sensoren die van alles opslaan en online delen. Omdat ze zo handig zijn zullen consumenten ze met graagte gebruiken. Ze zullen daarbij hun best doen om hun privacy te beschermen, maar dat zal steeds ingewikkelder blijken: . Ze zullen niet alles willen delen. ?Veel informatie uit het Internet der Dingen zal echt niet door iedereen publiekelijk worden gedeeld. Niemand heeft er iets mee te maken hoeveel drank je in de koelkast hebt staan. Maar het is wel waarschijnlijk dat mensen deze informatie zullen delen in groepen waar zoiets er wel toe doet: een vriendengroep, de lokale sportclub of het gezin. Aangezien social media-diensten, zoals Facebook, deze meer persoonlijke informatie-uitwisseling ondersteunen, kunnen zij er ook over beschikken. Nu gebruiken ze deze vooral voor commerci?le toepassingen, zoals het relevanter maken van de aangeboden advertenties. Maar wie zegt dat andere toepassingen ? zoals veiligheid ? in de nabije toekomst niet ook mogelijk worden?? Als dat gebeurt zullen politiediensten in de toekomst toegang hebben tot een onwaarschijnlijk hoeveelheid informatie. Ze zullen in de toekomst aan Google of Facebook bijvoorbeeld kunnen vragen: ?Wie was er om acht uur vanochtend in de buurt van een bepaald plaats delict en heeft op dat moment foto?s gemaakt??
Big Brother?
Allerlei technologische ontwikkelingen zullen in de toekomst niet alleen leiden tot verbeterde opsporing, maar ook tot allerlei privacyproblemen. Om dat duidelijk te maken citeren de auteurs de Amerikaanse ict-expert Raj Goel: ?Niet Big Brother, maar een samenleving vol Little Sisters moeten we vrezen. We leven niet in een maatschappij waarin ??n oog iedereen in de gaten houdt, maar waarin miljarden ogen elkaar in toenemende mate bespioneren. Dat is een controlesysteem dat zelfs George Orwell niet had kunnen bedenken.?
Bron:??Jolein de Rooij
@SFPDBikeTheft Good job sfpd! caught 4 guys at Montgomery & Market for stolen bikes!!! pic.twitter.com/OM85FDnm66
? Stella (@Iameimeistella) August 8, 2014
Wie in San Francisco betrapt wordt op het stelen van een fiets, zal het geweten hebben. De Anti-Bike Theft Unit zet de daders meteen met naam en foto op zijn Twitter-account. De account telt meer dan vierduizend volgers. De politie gebruikt de socialemediadienst ook om fietsen op te sporen. Ze vraagt slachtoffers van een fietsdiefstal om meteen een foto van de gestolen fiets te tweeten. De eenheid deelt die tweets dan met haar volgers, die op hun beurt de foto kunnen verder verspreiden. Via Twitter doet de eenheid vooral aan preventie. Ze geeft tips om fietsdiefstallen te voorkomen. Die gaan bijvoorbeeld over hoe je je fiets best op slot zet en welke sloten je best gebruikt.
Sending this out again for new followers use cable locks as a secondary locking strategy always use a u lock pic.twitter.com/Opz7ddEAqH ? SFPD Anti Bike Theft (@SFPDBikeTheft) August 9, 2014
De politie maakte zelfs een plattegrond van San Francisco met daarop de plaatsen waar je je fiets beter niet onbeheerd achterlaat. De kaart duidt alle plaatsen waar vorig jaar fietsen zijn gestolen aan met een stip. Hoe meer diefstallen op die plaats, hoe groter de stip. De Anti-Bike Theft Unit maakt gebruik van lokfietsen die van gps zijn voorzien. Tegelijk verspreidt de politie massaal stickers met daarop “Is this a bait bike?” (Is dit een lokfiets?).
? SFPD Anti Bike Theft.
In San Francisco verdwenen in 2012 meer dan vierduizend fietsen, een stijging met 70 procent ten opzichte van 2006. De politie wil het aantal fietsdiefstallen tegen 2018 met de helft doen dalen. De forse stijging van het aantal fietsdiefstallen hangt samen met het toenemende fietsgebruik in de VS. Sinds 2000 is het aantal Amerikanen dat naar het werk fietst, met 60 procent gestegen.
In San Francisco kopen veel inwoners ook een duurdere fiets van meer dan 1.000 euro. Die horen bij een alternatieve, trendy levensstijl.
Maar ook het Nederlandse Groningen dingt mee naar wereld fietsstad:
Groningen: The World’s Cycling City from STREETFILMS on Vimeo.
Bron: DeMorgen, SFBike.org, CyclingWeekly
Misdaad in kaart
Per 28 oktober 2013 heeft de Nederlandse politie Misdaad in kaart gelanceerd. Er is gestart met het in kaart brengen van woninginbraken (zo’n 91.000 per jaar).
Op Misdaad in Kaart kun je zelf zien of en waar er de afgelopen drie maanden in je omgeving is ingebroken. Pogingen om in te breken worden getoond en de?kaart wordt dagelijks bijgewerkt. Vanwege de privacy van?gedupeerden inbraken in het midden van het viercijferige postcodegebied weergegeven.?Inbraak staat?in heel Nederland hoog op de agenda. Samen met veiligheidspartners zoals gemeenten en Openbaar Ministeries probeert de politie deze inbraakcijfers omlaag te brengen. Door voor iedereen zichtbaar te maken in welke postcodegebieden er wordt ingebroken, hoopt de politie dat men de nodige maatregelen treft om de kans op een woninginbraak te verkleinen.
Interview met Janine vd Berg, Nationale korpsleiding:
Crime mapping voor misdaad analyses
Crime mapping?wordt ook gebruikt door analisten bij de politie om hot spots van misdaad te identificeren en trends en patronen te ontdekken. Zo plot de politie Brabant al een tijdje overvallen op Google maps. In Geografische Informatie Systemen worden niet alleen misdaden in kaart gebracht, maar juist naar relaties gezocht met andere geografische objecten zoals scholen, bedrijfsterreinen en andere ” points of interest”.?Google maps wordt vaak gebruikt als een?mashup, waarbij?gegevens uit meerdere bronnen gecombineerd en gezamenlijk gepresenteerd worden.
CrimeReports heeft al meer dan 80 miljoen misdaden in kaart gebracht (USA) #BigCrimeData
In de Verenigde Staten worden de crimemaps door meer dan 30% van de bevolking gebruikt. De toename van het aantal gerapporteerde misdaden leidt volgens Public Engines, de aanbieder van CrimeReports, tot een grotere mate van transparantie en een toename in publieke veiligheid. Het gebruiksgemak betrekt burgers en moedigt ze aan om misdaden te melden, zodat ze aangepakt kunnen worden. De meldingen moeten leiden tot actiegerichte intelligence waar de politie naar kan handelen, maar zorgt daarnaast ook voor grotere betrokkenheid in de wijken waarbij politie, scholen en diverse overheden samenwerken met burgers. In de USA is CrimeReports de meest uitgebreide crimemapping dienst waarin geavanceerde analyses op los gemaakt kunnen worden.
Het online platform, welke nu toe is aan een 3.0 versie, is?ge?ntegreerd?met de publieke veiligheidsystemen waarin lokale misdaden worden opgeslagen en er tweeweg verkeer met de inwoners plaatsvindt over de afhandeling ervan. Ook is het mogelijk anonieme tips achter te laten.
Meer dan 1000 politie eenheden van uiteenlopende omvang zijn aangesloten door heel Noord Amerika en delen hiermee ook met elkaar informatie. Sinds 6 jaar wordt het systeem gebruikt, waarbij er elk jaar meer meldingen binnenkwamen. Op dit moment is het de grootste en meest up-to-date databank met misdaadgegevens.
Onderliggende criminologische theorieen gaan uit van het geografische gedrag van criminelen (zoals omgevingscriminologie uit de jaren 80), de?routine activiteitspatronen theorie?en?de?rationele keuze theorie. Pas recentelijk zijn crime mapping en de bijbehorende analyses ingeburgerd bij de standaard data analyse technieken. Geografische data analyse helpt om criminaliteitsgegevens beter te begrijpen in het waarom en waar misdaad nu juist plaatsvindt.
Misdaad analytici gebruiken deze intelligence bij hun beslissingen voor inzet van resources, strategieformulering en tactische analyses (zoals misdaad voorspellingen en geografische profiling).
De?waarschuwingskaart?is een kaart over?illegaal vuurwerk waarop?Task Force Opsporing Vuurwerk Bommenmakers vuurwerkgevaarlijke personen heeft ge?dentificeerd:
Als de Mexicaanse drugsbaronnen ergens een hekel aan hebben dan is het aan publiciteit. Het aantal nieuwsberichten over slachtoffers van drugsgerelateerd geweld is dan ook miniem, terwijl de dodencijfers door het dak gaan. De meeste journalisten blijven liever leven. De Spaanstalige blog Wikinarco brengt het geweld echter precies in kaart en dat kon de drugsbaronnen op termijn wel eens de das omdoen. Want het Amerikaanse ministerie van Justitie kijkt natuurlijk ook mee. Wikinarco is namelijk betrouwbaarder dan welke offici?le statistiek van de Mexicaanse regering ook. Het probleem van de drugshandel in Mexico is op het internet terecht gekomen dankzij een reeks initiatieven die informatie van misdaden op het internet plaatsen.
Achtergronduitzending CNN:
Op www.wikinarco.com kunnen burgers illegale activiteiten melden in verband met drugshandel. Het is “een interactieve kaart die feeds krijgt van Twitter, Google Nieuws, blogs, alsook realtime bijdragen door de gebruikers. Doelstelling van dit initiatief is om het publiek te informeren over de criminele activiteiten in verband met drugshandel, maar ook om te controleren of de bronnen van alle gepubliceerde nieuws bronnen betrouwbaar geacht kan worden. Het project maakt gebruik van het platform Crowdmap om verschillende soorten misdrijven, zoals gewapende conflicten, corruptie, overvallen, arrestaties toe te wijzen aan 8 drugskartels met behulp van geolocatie.
Wikipedia?is een?voor iedereen toegankelijke gratis?meertalige?internetencyclopedie die is (en wordt) samengesteld door talloze auteurs die dit helemaal vrijwillig doen. Dat zijn?wetenschappers, hobbyisten, studenten, experts en mensen met een goede algemene ontwikkeling. Iedereen mag aan Wikipedia bijdragen, ook?anoniem. Er is geen limiet aan de bijdragen. Wikipedia is in 2001 opgericht en inmiddels eigendom van de stichting Wikimedia Foundation, zonder winstoogmerk.?Wikipedia is een echte?wiki, een internetpagina of -site waarop gebruikers op een laagdrempelige manier aanpassingen kunnen doen.?De?Nederlandstalige versie?telde in juni 2013 ruim 1.600.000 artikelen. Wikipedia is arm aan regels, kent geen censuur, maar hanteert toch enkele basisprincipes, waarvan een zeer belangrijke is dat men het geen teksten opneemt die?auteursrechten?schenden. Daarnaast streven de uiteenlopende gebruikers (zogenaamde?Wikipedianen) naar een zo groot mogelijke objectiviteit. Alle artikelen hebben daarbij zogenaamde ‘overlegpagina’s’ om onduidelijkheden of knelpunten te bespreken.?De politieregio?s Haaglanden en Hollands Midden hadden een speciale politiewiki die allerlei web 2.0-begrippen bundelde. In Nieuw Zeeland is een nieuwe politiewet opgesteld. Het ministerie van Binnenlandse Zaken gebruikte hier een wiki voor, zodat iedere burger over deze nieuwe wet kon meepraten. De Wikipediapagina van Koninginnedag stond na de aanslag in 2009 nog dezelfde dag online, zelfs voor de offici?le persconferentie begon.
Toch is Wikipedia niet foutloos.?Charles Seife, schrijver van het boek ‘Virtual Unreality: Just Because The Internet Told You So, How Do You Know It’s True?’,?geeft het voorbeeld van de baseballer Mike Trout, voor wie een of andere grappenmaker de bijnaam ‘Millville Meteor’, een verwijzing naar zijn geboortedorp, had verzonnen en toegevoegd aan de Wikipedia-pagina over Trout. Een journalist pikte dat op, waarna dat artikel als bewijs voor de bijnaam werd toegevoegd?aan de pagina. En dus was de cirkel rond, hoewel niemand Trout zo ooit heeft genoemd. Trout gebruikt de naam nu dan maar zelf als handtekening.
‘Het probleem van Wikipedia is dat kennis elitair en antidemocratisch is. Je kan er niet over stemmen. Het limiteren van je kennis tot wat de consensus is, gevormd door mensen zonder autoriteit, doet afbraak aan je encyclopedie’, zegt Seife. ‘Begrijp me niet verkeerd, Wikipedia is ongelooflijk nuttig. Het is veel nuttiger dan het verdient te zijn. Maar het feit dat het gebouwd is op democratische principes en dat iedereen het kan veranderen, betekent dat er geen hi?rarchie in de kennis zit. Iemand die twintig jaar op plasmafysica gestudeerd heeft, weet er een pak meer over dan een tiener die in de kelder achter zijn computer zit. En toch kan die laatste het werk van die eerste uitwissen.’
Wiki in plain English: