IoT: Nimb

Nimb is een ring met een verborgen knop die een waarschuwingsbericht met uw locatie kan sturen naar vrienden en familie, hulpdiensten en de Nimb community als je in de problemen zit. Op?Indiegogo kun je ?laten weten wat je van het idee vind of hem al bestellen.

Nimb is eigenlijk een panic button die je altijd bij je hebt. In een noodsituatie kun je een alartering sturen naar vooraf ingestelde contactpersonen door het met je duim een tijdje aan te raken.
33030fd5740c6b23357aeb4d37a15b57_original

Noodgevallen of angstige situaties zijn vervelend, maar Nimb laat via vibratie?weten dat hulp onderweg is. Of het nu gaat om gezondheidsproblemen of een onveilige situatie.

alert_card alert_activation alert_map_2

Bronnen: Nimb, ReadWrite

 

App: WeAlert

logo-black

Per 14 April 2016 lanceerde het Platform Veilig Nederland de app WeAlert in de gemeente Nissewaard. De gratis veiligheidsapp is ontwikkeld om meer inzicht te verkrijgen in veiligheid en leefbaarheid in uw directe omgeving. WeAlert brengt de juiste mensen met elkaar in contact en stelt hun in staat om door middel van eigen inbreng een positieve invloed op hun omgeving uit te oefenen. Ook de wijkagent en Buurtpreventie zullen deelnemen aan de app.

WeAlert is niet de zoveelste buurtapp. WeAlert is een app die puur bedoeld is voor de veiligheid en leefbaarheid binnen de wijk en wordt ondersteund door gemeente Nissewaard. Met WeAlert kun je, indien gewenst anoniem, zelf een Alert aanmaken op de WeAlert-kaart. Deze Alert is direct zichtbaar voor de wijkagent, andere WeAlert-gebruikers en Buurtpreventie. Hiermee breng je dus zelf de beleving van veiligheid en leefbaarheid in kaart.

wealert_personen_vinden

De gemeente Nissewaard ondersteunt WeAlert, met als doel: De kwaliteit van de leefomgeving verbeteren en betrokkenheid van personen en instanties versterken. Inwoners voelen zich veiliger en beter ge?nformeerd wanneer er goed onderling contact is binnen de buurt en dat is nou precies waar WeAlert voor bedoeld is.

Binnen de WeAlert-app beschik je over een kennisbank met specifieke informatie betreffende veiligheid en leefbaarheid. Daarnaast heb je een uitgebreide telefoonlijst met nummers van hulpdiensten en instanties bij de hand om snel de juiste mensen te kunnen bereiken.

Buren
De app voor een veilige buurt. WeAlert brengt je in contact met je buren en juiste mensen uit jouw omgeving. Weet wat er speelt in de wijk en deel jouw Alerts!
Buurtpreventie
Buurtpreventie kan met WeAlert gemakkelijk signalen oppikken uit de wijk en communiceren met de gemeente. Daarnaast neemt de zichtbaarheid van de buurtpreventie hierdoor toe.
Wijkagent
De wijkagent weet door WeAlert wat er zich in de wijk afspeelt en kan deelnemen aan gesprekken in de wijk zonder zijn tel-nr te delen.?Meer info.
Gemeente
Gemeentes kunnen het gebruik en de inhoud van WeAlert monitoren. Zo kunnen ze waar nodig de juiste stappen ondernemen om de kwaliteit van de leefomgeving te verbeteren.

Download nu gratis WeAlert via onderstaande link (onder de foto’s) of via de App Store of de Google play store.

Bronnen: WeAlert

 

App: WaakSamen

Bewoners van Tilburg die deel uitmaken van een buurtwhatsapp-groep, zijn door de gemeente Tilburg en politie gevraagd om ook de app WaakSamen (Android, iOS) te downloaden. Met deze app is het eenvoudiger om een melding te maken van een verdachte situatie of overlast. Volgens de gemeente en politie heeft de buurtwhatsapp?ervoor gezorgd dat de het aantal woninginbraken en straatroven flink zijn gedaald, maar volgens bewoners is het opstellen van een melding nog te omslachtig. De app WaakSamen, die maandag is gelanceerd, maakt een melding vollediger en makkelijker.

Nederland kent veel oplettende burgers die hun krachten bundelen in zogenaamde WhatsApp-groepen. De hieruit verkregen kennis wordt door de politie met dankbaarheid verwelkomd. In gebieden die hiervan al langer gebruik maken daalde bijvoorbeeld het aantal woninginbraken met meer dan 40% (Tilburg University 2015).

Op het moment heeft niemand zicht op deze WhatsApp-groepen, behalve de groepsbeheerder of de wijkagent die (mogelijk) in de groep zit. Het doen van een geschikte melding vereist best nog wat kennis, dit om de juiste informatie bij de hulpdiensten te krijgen.

WaakSamen helpt deze alerte burgers om snel en overzichtelijk een melding te maken. Middels het door VCS ontwikkelde Tik-In systeem kan de visuele informatie binnen enkele tikken op het beeldscherm van een mobiele telefoon worden omgezet in klare taal.

Snel, duidelijk en eenvoudig een bruikbaar signalement aanmaken; dat is WaakSamen.

WaakSamen:

? helpt burgers een bruikbare melding te doen over een verscheidenheid van zaken;
? draagt bij aan een duidelijk signalement;
? is snel, duidelijk, simpel;
? geeft geen meningen, alleen meldingen;
? werkt volledig volgens de SAAR-methode;
? alle info blijft voor de professionals beschikbaar;
? zorgt ervoor dat data kan worden omgezet in stuurinformatie;
? vindt ondertussen aansluiting bij landelijke politie.

Daarnaast verzamelt WaakSamen de gegevens, die vervolgens middels een handzaam dashboard beschikbaar kunnen zijn voor professionals binnen de Gemeentelijke,- en Politieorganisatie. Hierdoor kan deze worden omgezet in stuurinformatie, die vervolgens kan bijdragen aan een veiligere omgeving.

waaksamen waaksamen2

Bronnen: VCSObservation, Brabants Dagblad, WaakSamen

Actief op Dark Markets? Politie houdt het in de gaten

darkmarkets

Het Openbaar Ministerie en de politie in Nederland hebben vandaag een darknet website gelanceerd. Op de site is een overzicht te zien van aangehouden verkopers en van enkele honderden gebruikers, die inmiddels door de politie ge?dentificeerd zijn. Het is ??n van de Nederlandse acties onder de vlag van Operatie Hyperion, een wereldwijde actieweek op het darknet van 22-28 oktober jl.

?De acties waren gericht op gebruikers van online ondergrondse marktplaatsen. Ondergrondse marktplaatsen zijn websites waar grootschalig wordt gehandeld in verboden goederen, zoals drugs, wapens en hacking tools.
Niet anoniem

Cybercrime in de (strafrecht)praktijk

De ontwikkelingen binnen cybercrime volgen elkaar in rap tempo op en brengen veel juridische uitdagingen met zich mee. Advocaten en rechters zijn echter niet altijd volledig op de hoogte van de ins & outs rondom cybercrime. Bij hen is de behoefte aan nieuwe inzichten groot. TNO doet er alles aan om het kennisniveau van alle betrokkenen op een gelijkwaardig niveau te krijgen.

?Het aantal zaken rondom cybercrime groeit met de dag?, vertelt TNO-onderzoeker Rolf van Wegberg. Uit onderzoek van TNO blijkt dat bitcoins steeds vaker worden gebruikt om illegale handel te drijven en geld wit te wassen. Daarbij zijn het gros van de activiteiten op het Dark Web drugs gerelateerd. Bitcoins zijn echter een legaal betaalmiddel en ook het surfen op een Tor-netwerk is op zich geen strafbaar feit. Als de politie een tap zet op een laptop en constateert dat de gebruiker op een Tor-netwerk actief is, betekent dat juridisch nog niets. Niet gek dus dat deze ontwikkelingen veel juridische uitdagingen met zich mee brengt.

a4d987c4e907b852e129e062924b551f2745d187

Spanningsveld tussen technologie?n en de wet
Om criminelen te kunnen opsporen, vervolgen en berechten, is het voor de betrokken partijen essentieel dat de kennis rondom de ontwikkelingen binnen cybercrime op een hoog niveau is. Hoe belangrijk die kennis is ondervindt Rolf van Wegberg nu hij zelf in een paar strafzaken optreedt als getuige-deskundige. Het aantal strafzaken waarbij digitaal bewijsmateriaal naar voren komt, neemt hand over hand toe. ?De drie partijen in de rechtszaal moeten goed onderbouwd met bewijs kunnen omgaan. Vragen die ik krijg van de rechter-commissaris gaan daar ook over. Als je in drugs handelt op het Dark Web, lijkt de zaak duidelijk. Maar hoe bewijs je wie de personen zijn die achter de aliassen op een Tor-netwerk schuilgaan? Is de politie in de opsporing technisch en juridisch correct te werk gegaan en is te bewijzen wie de feiten heeft gepleegd? Het zijn vragen die steeds vaker opdoemen. Er is ook een spanningsveld tussen nieuwe technologie?n en het in dit verband vaak gedateerde Wetboek van Strafrecht. In een zaak tegen verdachten van het witwassen met bitcoins deed de rechter een beroep op onze expertise. Aan uitleg en inzichten is bij advocaten en rechters grote behoefte.?

?Met ons onderzoeksprogramma weten we hoe cybercriminaliteit zich ontwikkelt. Het is een continu kat-en-muisspel?

De hele strafrechtketen opleiden
?De kennis over hoe criminaliteit in de digitale wereld werkt, is namelijk nog beperkt bij partijen die elkaar in de rechtszaal treffen?, zegt Rolf. ?Als expert op dit gebied en onafhankelijke partij stelt TNO zichzelf de taak om de hele strafrechtketen op te leiden in de nieuwste technologie?n die criminelen gebruiken en de consequenties die dat heeft voor het opsporen, vervolgen en berechten van verdachten.? Dat streven om experts bij te spijkeren heeft geleid tot trainingen die TNO in samenwerking met INTERPOL in Singapore heeft georganiseerd voor politiemensen. Rolf ging samen met collega-expert Mark van Staalduinen tijdens die trainingen in op onderwerpen als het anonieme internet en Tor-netwerken (The Onion Router); de technische, juridische en maatschappelijke aspecten van het Dark Web; de bitcoin-technologie en hoe criminelen daar misbruik van maken.

Ecosysteem ontrafelen
Vooral de verwevenheid tussen het Dark Web en het betalen met bitcoins heeft alle aandacht van TNO. ?Hiervoor verdiepen we ons voornamelijk in de steeds veranderende businessmodellen van de criminelen?, zegt Rolf. ?We willen hun ecosysteem ontrafelen. Zij moeten elkaar ook kunnen vertrouwen. Hoe beoordelen ze wie een betrouwbare partner is? Hoe werken hun reviews met sterren en punten? Welk systeem en welke techniek zit daarachter? Als je dat kunt doorgronden, is het de truc het systeem zo te be?nvloeden dat het zich tegen de gebruikers keert. Je kunt een illegale site offline halen, maar dan hebben de gebruikers in no time nieuwe sites en aliassen in de lucht. Het is een continu kat-en-muisspel. TNO onderzoekt hoe de criminelen werken, het is aan politie en justitie om hen met onze kennis aan te pakken.?

Kwaliteit rechtspraak bevorderen
Omdat de ontwikkelingen zich in een rap tempo afwisselen en vanwege de impact die dit heeft op de strafrechtpraktijk, heeft TNO besloten om ook een cursus in Nederland voor advocaten te organiseren. ?Met de kennis die we opdoen in ons Dark Web-onderzoeksprogramma staan we de politie nationaal en internationaal bij?, zegt Rolf. ?Zo weten we hoe cybercriminaliteit zich ontwikkelt, langs welke wegen misdadigers opereren en hoe politie en justitie daarop actie kunnen ondernemen. Tegelijkertijd is het van belang dat alle partijen in het strafrecht goed op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen in cybercrime. Dus zowel politie en OM als de rechtspraak en de advocatuur. Sterker nog, gedegen kennis van de materie bij zowel de Officier van Justitie, de advocaat als de rechter draagt bij aan de kwaliteit van de rechtspraak als geheel. De partijen houden elkaar dan scherp.? Experts van de politie en het OM gaan tijdens de cursus in op de praktijk van opsporing en vervolging en bieden advocaten handvatten voor de strafrechtpraktijk. ?Uit het feit dat ook politie en OM deskundigen beschikbaar stellen voor de cursus, blijkt wel dat ook zij waarde hechten aan advocaten met de nieuwste kennis van de ontwikkelingen in cybercrime.?

De cursus ?Cybercrime in de (strafrecht)praktijk? wordt georganiseerd in samenwerking met SDU en staat onder auspici?n van de Nederlandse Orde van Advocaten. Raadslieden die de cursus volgen behalen hiermee vijf van de twintig jaarlijks benodigde opleidingspunten.

Lees ook:

Bronnen: TNO

De geheimen van het online leven van tienermeisjes

time-americangirl-animation-final

?Als ik een foto post van de wiskundetrofee die ik gewonnen heb, krijg ik vijf likes. Terwijl een vriendin 350 likes krijgt voor een bikinifoto!?

De Amerikaanse journaliste Nancy Jo Sales onderzocht het gedrag van tienermeisjes op sociale media. Wat spoken ze er uit? En waarom? Een bijwijlen schokkend verhaal over pestgedrag, seksisme en hang naar roem. ?Kinderen zien zichzelf als een merk, als iets wat ze moeten verkopen.?

Het is de Amerikaanse journaliste Nancy Jo Sales (52) die uw woordenschat zonet heeft uitgebreid. Eerder dit jaar verscheen haar ?American Girls: Social Media and the Secret Lives of Teenagers?, een boek dat ons niet alleen een grotere afkeer van sociale media bezorgde, maar ons tegelijk bezorgd en opgelucht deed bedenken: ?Blij dat wij geen tienermeisje meer zijn.? Of om onze reactie in een emoticon te vatten: o_O!

Sales sprak over een periode van 2,5 jaar met meer dan 200 meisjes tussen 13 en 19 over hun leven op sociale media, en doorkruiste daarvoor 10 verschillende Amerikaanse staten. Haar onderzoeksvraag: wat spoken Amerikaanse tienermeisjes ? de groep die het meest vergroeid is met hun smartphone ? precies uit op sociale media, en waarom? Haar bevindingen: ongeacht hun afkomst, opleidingsniveau en woonplaats, krijgen ze af te rekenen met seksisme en pestgedrag, met een grote mentale weerslag tot gevolg.

Nancy Jo Sales ?Smartphones kwamen op de markt in 2007, en drie jaar later was het gebruik van sociale media al wijdverspreid. Vanaf 2012 begonnen er verontrustende nieuwsberichten op te duiken van meisjes die zelfmoord gepleegd hadden nadat ze waren aangerand en gecyberpest ? vaak gooiden de daders video?s van de verkrachting online. De hoofdredacteur van Vanity Fair stuurde me op missie: ik moest uitvinden of dat ge?soleerde gevallen waren of niet, en wat erachter zat. Daar is mijn boek uit voortgekomen.?

nancy-jo-sales-photo-and-book-03212016

Het is onderverdeeld in hoofdstukken per leeftijd. Choquerend: in het eerste hoofdstuk krijgt een 13-jarig meisje het bevelende Instagrambericht ?SEND NOODZ? ? ?Stuur naaktfoto?s? ? en haar enige reactie is: ?Whoa, hij vindt me aantrekkelijk!?

Sales ?Als fervent feministe vond ik het erg pijnlijk om te merken dat dit zowat de standaardreactie geworden is bij jonge meisjes. Ik heb meer dan eens gehoord: ?Als ik een foto post van de wiskundetrofee die ik gewonnen heb, krijg ik vijf likes. Terwijl een vriendin 350 likes krijgt voor een bikinifoto!? Ze merken dus dat ze zich op een bepaalde manier moeten presenteren om aandacht te krijgen ? en sociale media draaien nu eenmaal rond aandacht en zelfbevestiging. Bij de populaire kliek willen horen is altijd een onderdeel van het leven van tieners geweest, maar nu kleeft er ook een cijfer op: tieners weten exact hoeveel volgers of vrienden hun klasgenootjes hebben op sociale media, en houden elkaars likes in de gaten. Dat ze zich, om hun populariteit op te krikken, als lustobject te grabbel moeten gooien, heeft een grote impact op hun zelfbeeld: het doet hen denken dat hun seksualiteit belangrijker is dan hun intelligentie, karakter of verwezenlijkingen. Meisjes beseffen vaak wel dat dat niet zo is, maar tegelijkertijd voelen ze zich toch onder druk gezet.

?Sociale media promoten seksualisering: kijk maar naar het succes van talentloze mensen als Kim Kardashian, die nota bene door een sekstape bekend geworden is. Veel makers van allerhande apps zijn bovendien zelf seksisten. Iedereen denkt dat Silicon Valley een magische plaats is waar genie?n communicatiemethodes ontwikkelen die de hele wereld met elkaar verbindt, maar iedereen lijkt te vergeten dat de voorloper van Facebook ?Facemash? heette: een ratingsite, ontwikkeld door Mark Zuckerberg toen hij nog een tweedejaarsstudent aan Harvard was, waarop medestudenten konden aangeven welke meisjes ze ?hot? vonden en welke niet. En enkele van de YouTube-bedenkers hebben al openlijk toegegeven dat ze hun platform aanvankelijk als een videoversie van het ?hot or not?-spelletje zagen. Een groot deel van de socialemediacultuur is daar een voortzetting van: meisjes worden dagelijks beoordeeld ? en al dan niet afgewezen ? op basis van hun uiterlijk. En meisjes willen vooral ?hot? bevonden worden.

?Silicon Valley wordt trouwens nog steeds overwegend bevolkt door mannen, en er heerst openlijk seksisme op de werkvloer. Twee jaar geleden schreven enkele topvrouwen uit de industrie daar een open brief over: ze hadden het over incidenten waarbij vrouwen ?whore? of ?cunt? genoemd werden, lastiggevallen werden op conferenties of hun technologische expertise in twijfel getrokken zagen. Allemaal zonder gevolgen voor de daders, w?l voor de vrouwen die er een opmerking over durfden te maken: die werden namelijk zonder pardon aan de deur gezet. Als dat geen vrouwenhaat is, weet ik het ook niet meer.

?Afgezien van die seksualisering is de constante zelfpromotie op sociale media ook zorgwekkend. Kinderen zien zichzelf als een merk. Ik zei eens tegen een meisje: ?Je gezichtsuitdrukking is op elke foto kr?k hetzelfde!? Waarop ze trots antwoordde: ?Ja, dat is mijn handelsmerk!? Het is een andere vorm van objectivering: ze zien zichzelf als iets wat ze moeten verkopen, en houden daartoe zelfs rekening met het uur waarop ze iets posten. Ook weten ze al op voorhand welke outfit ze zullen aantrekken en welke filter ze zullen gebruiken ? allemaal in functie van een zo groot mogelijk aantal likes. Dat kan toch niet gezond zijn? Nooit eerder brachten meisjes zo hun jeugd door: vroeger speelden ze samen buiten, voerden ze face-to-facegesprekken of vulden ze hun tijd met dagdromen en schrijven in hun dagboek. Nu zitten ze zowat de hele dag naar een schermpje te turen.?

Sommigen zijn bijzonder goed in die zelfpromotie: zo geeft u enkele voorbeelden van ?beauty guru?s? die miljoenen volgers hebben op hun YouTube-kanaal, honderdduizenden dollars verdienen aan sponsorcontracten, en zelfs uitgenodigd worden op het Witte Huis. Is dat laatste niet een deel van het probleem?

Sales ?Politici willen natuurlijk goed in de markt liggen bij jongeren. Maar inderdaad: wat doet iemand als pakweg Bethany Mota (beter bekend als vlogger Macbarbie07) in het Witte Huis? In haar filmpjes leert ze meisjes hoe ze zich moeten schminken, terwijl Michelle Obama voor zelfverwezenlijking staat ? zowat het tegenovergestelde. Meisjes moeten m??r willen bereiken dan perfecte wenkbrauwen!

?De drang tot zelfpromotie wordt ook gevoed door de vrij recente opmars van narcisme ? dat op zijn beurt weer gevoed wordt door sociale media. Had je vroeger rondgelopen met een foto van jezelf om die te tonen aan anderen ? ?Vind me leuk, vind me leuk!? ? dan had iedereen gedacht dat je gestoord was. Laat staan een n??ktfoto. En kijk nu: de offici?le ?Selfie Queen? Kim Kardashian bracht een boek uit met all??n maar selfies ? passend ?Selfish? genaamd ? en zelfs de gespecialiseerde pers was er lovend over. Wat verwacht je dan? Meisjes van 15 hebben me moeten uitleggen wat een sink shot precies is: een selfie waarbij een meisje, enkel met een string aan, op de wastafel gaat zitten, zodat haar achterwerk groter lijkt ? wat dan te bewonderen valt in de spiegel. Blijkbaar is het een variant van de belfie ? a selfie of a butt ? gepopulariseerd door Kardashian. En allemaal willen ze een uitgesproken kont, want zo denken ze de aandacht van jongens te kunnen trekken ? die zijn namelijk wild van Kardashian.

?In onze cultuur raken jongeren geobsedeerd door roem. Daar ging mijn vorige boek al over (?The Bling Ring?, over een meisjesbende in LA die de huizen van sterren als Lindsay Lohan en Paris Hilton leegrooft, en dat in 2013 verfilmd werd door Sofia Coppola, red.): iedereen wil beroemd zijn. Waarvoor? Maakt niet uit, just be famous. En door het bestaan van smartphones k?n iedereen ook beroemd worden. De vereiste is nu alleen niet langer een Hollywoodactrice te zijn, maar tienduizenden volgers te hebben op Instagram: dan ben je Instafamous. En omdat tienermeisjes zich constant vergelijken met elkaar, leidt dat soms tot grote frustraties: ?Waarom lukt het haar wel, en mij niet??

?Ik vroeg een bloedmooi 16-jarig meisje met 6.000 Instagram-volgers eens: ?K?n jij 6.000 mensen?? ?No, they?re just guys.? Ik bekeek de reacties op haar foto?s: sommige waren in cyrillisch schrift. Mannen uit alle hoeken van de wereld zitten te kijken naar een 16-jarig meisje in uitdagende poses! Dan vraag je je toch af: waarom laten haar ouders zoiets toe?

Ouders zouden hun kinderen wat meer wegwijs moeten maken in het Wilde Westen van de sociale media. Ze hebben daar nood aan. ?

Sommige meisjes vinden zulke foto?s ironisch genoeg een vorm van feministische zelfexpressie: ?Het is m?jn lichaam! Ik mag doen wat ik wil!? Maar in hoeverre kan een 16-jarige zo?n beslissing nemen??

Net zoals ouders vroeger zeiden: ?Ga wat anders aantrekken? zouden ze nu moeten zeggen: ?Post zo geen foto?s meer??

Sales ?Ik wil niemand berispen, ik wil gewoon info geven. Als ik tegen ouders zeg: ?Beseffen jullie dat volslagen onbekende, volwassen mannen foto?s van jullie minderjarige dochter gebruiken om te masturberen??, dan kijken ze me wezenloos aan. Maar dat is nu eenmaal wat er gebeurt. Kun je dat dan kinderporno noemen, als meisjes gewillig de lens op zichzelf richten? En moeten die mannen dan vervolgd worden? Ik weet alleen: als we jongens en meisjes aan hun lot overlaten in het Wilde Westen van de sociale media, dan mag je ervan uitgaan dat ze soms verkeerde keuzes zullen maken. Ouders zouden hen daar wat meer wegwijs in moeten maken, want daar hebben kinderen duidelijk nood aan.

“Nu, ik weet ook wel dat je je kinderen niet de klok rond kunt controleren, en internetfilters en zo hebben nooit het volledige gewenste effect: tieners zijn digital natives en w?ten hoe ze die kunnen omzeilen. Pr??t er gewoon over. Dat zouden ze op scholen trouwens ook meer moeten doen.”

Nu kijken scholen gewoon de andere kant op, zelfs in het geval van zogenaamde ?slut pages?.

De verhalen over de zogenaamde slut pages vond ik het meest choquerend van allemaal: jongens die naaktfoto?s van meisjes op een internetpagina verzamelen, dat rondsturen, en soms zelfs delen op Facebook en Instagram ? uiteraard zonder medeweten van het meisje in kwestie. Tegen dat die foto?s offline gehaald worden, heeft de hele school ? en wie weet wie nog allemaal ? ze natuurlijk al gezien. Enorm smerig en hartverscheurend: weigert een meisje om naaktfoto?s te sturen, dan wordt ze in het beste geval preuts of bang genoemd. In het slechtste geval wordt ze gechanteerd: ?Als je me geen foto?s stuurt, verspreid ik gewoon een gezichtsloze naaktfoto, en zeg ik tegen iedereen dat jij het bent.? Begin dit jaar heeft zo?n situatie nog tot de zelfmoord van een 14-jarig meisje uit Missouri geleid. Het maakt me razend dat meisjes zelfs de dupe zijn wanneer ze durven op te komen voor zichzelf. Slut pages cre?ren bovendien een bedreigende atmosfeer voor ?lle meisjes: ?Kijk eens wat er kan gebeuren als je ons niet geeft wat we willen.? Hoe intimiderend is dat! En het ergst van al: nooit worden die jongens gestraft.

Beeld uit de film ?The Bling Ring?: ?Door het bestaan van smartphones kan iedereen beroemd worden.?

Ik ken echt geen ?nkel geval waarbij de jongen de gevolgen moest dragen van zijn slut page ? nul. Ik ken trouwens ook geen enkel geval waarin een m??sje zo?n slut page begon. De school houdt zich erbuiten, want ?het gebeurt op sociale media?. Er zullen nog veel rechtszaken nodig zijn alvorens scholen hun verantwoordelijkheid opnemen. Want helaas is het rechtssysteem zelf nog niet meege?volueerd met de nieuwe technologie?n, waardoor scholen zich blijven verschuilen achter het First Amendment(vrijheid van meningsuiting, red.).?

Hoe reageren de ouders van zulke jongens?

“Soms verdedigen ze hen! Ik denk niet dat mensen echt beseffen hoe diep seksisme en vrouwenhaat in onze cultuur verankerd zitten, hoor. Nog voor Donald Trump verkozen werd, stond er een artikel in The New York Times over de vraag of zijn uitspraken als ?Grab ?em by the pussy? al dan niet een effect hebben op het zelfbeeld van meisjes. (Roept) Natuurlijk wel! We moeten meisjes op de radar krijgen: daarom heb ik mijn boek ?American Girls? gedoopt. Ik wilde h?n eens een stem geven, want ze worden grotendeels genegeerd.

?Sociale media promoten seksualisering: kijk naar het succes van Kim Kardashian.?

?De verkiezing van Trump maakte me erg triest ? en dan vooral het feit dat zoveel j?nge vrouwen voor hem gestemd hebben. Ge?nternaliseerd misprijzen voor vrouwen is daar volgens mij ??n van de oorzaken van: als je maar vaak genoeg verteld wordt dat je je op een bepaalde manier dient te gedragen en dan pas naar waarde geschat wordt, dan komt er vroeg of laat een moment waarop je dat ook gaat geloven. Ik kan alleen maar hopen dat het de Amerikaanse vrouwen wakker schudt: er is nog een hoop te doen voor we volledige gendergelijkheid zullen bereiken. Want niet enkel old white men zijn seksistisch: er zijn 13-jarige jongens die net zoals Trump klinken! We zijn er haast, mede door de sociale media, aan gewend geraakt. Ik zat eens naast een 14-jarig meisje op de bus, die me toonde wat jongens zoal op haar tijdlijn postten. Ik herinner me een meme van een foto van Albert Einstein met de woorden: ?Wat is het slimste dat ooit uit een vrouw haar mond kwam? MIJN LUL.? Precies wat je verwacht te lezen na een schooldag, niet? Ik krijg de kriebels wanneer mensen zoiets weglachen: ?Ze snappen wel dat het een grap is.? Dat doen ze n??t: het zijn kinderen! Alles wat ze te horen en te zien krijgen, be?nvloedt hun gedrag, idee?n en zelfbeeld.

?Dat er seksisme heerst op het internet, is natuurlijk geen nieuwe ontdekking. Maar wat mijn onderzoek w?l voor het eerst duidelijk maakt, is hoe groot de impact van sociale media op meisjes en jongens is, en op de manier waarop ze met elkaar omgaan. Je moet weten: er zijn in de afgelopen vier milj??n jaar maar twee grote verschuivingen geweest in de manier waarop mensen relaties aangaan. De eerste vond zo?n 10.000 ? 15.000 jaar geleden plaats, tijdens de neolithische revolutie: jager-verzamelaars werden sedentair en gingen aan landbouw en veeteelt doen. Omdat ze niet meer rondtrokken, gingen mensen een soort van cultureel contract aan: het huwelijk. De tweede verandering kwam er pas met de opkomst van het internet. Plots leerden mensen elkaar niet meer kennen via familie, vrienden of in een buurtcaf?: opeens konden ze, met een simpele muisklik, met om het even wie beginnen te flirten. En dat heeft enorm veel veranderd voor de manier waarop we tegen relaties en seks aankijken.?

Te weten: sexting is het nieuwe flirten, zielloze vluggertjes vervangen dates, en jongeren gaan geen relaties meer aan.

Waarom zouden ze ook? Er is nu een overaanbod aan potenti?le partners: elk meisje wordt als een optie gezien. Wil zij geen seks met je? Dan misschien een ander wel! Meisjes voelen zich niet meer speciaal. En willen ze een jongen ?cht beter leren kennen, dan worden ze al snel te opdringerig bevonden. Want hey, alsof een puberjongen zich gaat binden als er daarbuiten ? excuseer voor het taalgebruik ? nog zoveel neukbaarsrondloopt! Yolo! Meisjes worden gezien als handige gebruiksvoorwerpen, en zelfs als je enkel vanachter een scherm tegen hen praat, kun je je blijkbaar nog behoorlijk veel permitteren.

?Het valt trouwens zelden voor dat sexting gewoon wat onschuldig geflirt is. Vaak draait het om macht: als een jongen een meisje zover krijgt hem een naaktfoto te sturen, dan wordt die als een soort trofee aan andere jongens getoond. In bijna geen enkel geval houdt de jongen die foto voor zichzelf. En doet dat meisje later iets wat de jongen niet zint, dan wordt de foto meer dan eens gebruikt als wraak.

?Jongens sturen ook continu ongevraagd dick pics naar meisjes ? je wilt niet w?ten hoeveel penissen ik de afgelopen 2,5 jaar gezien heb. Ik heb weet van een jongen die dat voor het eerst op zijn 11de deed. Elke weldenkende mens weet: dat is gewoon te jong.

?Het verandert ook hun kijk op intimiteit. Zenuwachtig handjes vasthouden, elkaar rustig leren kennen, op date gaan: dat gebeurt allemaal niet meer. Nu vragen jongens vlakaf: ?DTF?? (?Down to fuck??, wat zoveel betekent als: ?Zin in seks??, red.).?

Veel tieners lijken alvast DTF: ondertussen weet iedereen dat de uitdrukking ?Netflix and chill? niet betekent dat je gezellig samen wat series bingewatcht, maar zit te flikflooien in de zetel, om daarna meteen weer afscheid van elkaar te nemen.

Sommige meisjes zeggen: ?Ik kan seks en gevoelens ook van elkaar loskoppelen! Don?t slut-shame me!? Want de dubbele standaard geldt vandaag nog steeds: een jongen die veel meisjes kan versieren, is een god; een meisje dat met veel jongens tussen de lakens duikt, is een slet. Ik wil helemaal niemand slut-shamen, maar: verdien je niet beter? Verdien je niet m??r?

?Uit verschillende onderzoeken blijkt overigens dat deze hook up-cultuur n??mand gelukkig maakt ? ook mannen blijven miserabel achter. Iedereen voelt zich leeg, verlaten en eenzaam na een eenmalige seksuele ontmoeting. Onlangs vertelde een 20-jarige jongedame me: ?Pff, mensen gingen vroeger gewoon op date om te testen of de ander geschikt huwelijksmateriaal was: er werd toen enkel van vrouwen verwacht dat ze zouden trouwen.? Ik ben 52, en eerlijk waar: dat was vroeger nooit mijn doel bij het daten. Ik ging op dates omdat het l??k was.

In bijna geen enkel geval houdt een jongen een naaktfoto van een meisje voor zichzelf?

Je zoekt uit of je je aangetrokken voelt tot elkaar, maakt samen herinneringen, en d?n pas volgde er seks. Je behandelde elkaar met respect. Seks omvat niet enkel penetratie: er is ook anticipatie mee gemoeid, verlangen naar de ander, tederheid. ?Netflix and chill? en eenmalige Tinder-dates zijn vergelijkbaar met porno: de man belt aan, penetreert de vrouw ? soms redelijk gewelddadig ? en gaat daarna weer weg, zonder een gesprek te voeren.?

Denkt u dat tienerjongens tegenwoordig anders in elkaar zitten dan pakweg dertig jaar geleden? Toen struinden er toch ook wanhopige kerels op de dansvloer rond, op zoek naar ??mand die ze konden versieren?

Maar nu gebeurt het ook overdag, in nuchtere toestand, en worden ze niet wanhopig bevonden ? integendeel: men kijkt naar hen op.

Er zijn nog andere verschillen. Onlangs publiceerde de Amerikaanse versie van The Guardian een studie met verrassende resultaten: van alle Amerikaanse mannen is de jongste groep ? 16 tot 34 jaar ? er het meest van overtuigd dat er geen seksisme meer bestaat en dat vrouwen ondertussen gelijk zijn aan mannen. Wat op zich een seksistische gedachte is (lacht). Met andere woorden: ze lijken er geen erg in te hebben. Dertig jaar geleden zou dat gegarandeerd een ander resultaat opgeleverd hebben. En seksisten zijn nu ook niet alleen meer aan de rechtse kant van het politieke spectrum te vinden: we hebben helaas gemerkt dat jonge mannen liever op Trump stemmen, dan op een vrouw. De gedachte dat een vrouw niet in staat is het land te leiden, overheerst nog steeds.?

Wat kunnen we doen om het tij te keren?

“Feminisme vanaf de kleuterklas! In het leerplan staat ? compleet terecht ? dat kleuters bewust gemaakt moeten worden van racisme ? ze leren onder meer over Martin Luther King en de burgerrechtenbeweging. Maar jongeren zouden zich ook bewust moeten zijn van het feit dat Amerikaanse vrouwen pas in 1920 voor het eerst mochten gaan stemmen. Als de geschiedenis van het feminisme op eenzelfde manier aangebracht zou worden, zouden jongeren weten welke vormen seksisme allemaal kan aannemen, en beseffen dat we nog een lange weg te gaan hebben.

Verder moeten er meer vrouwen aangenomen worden in Silicon Valley, zodat zij vrouwvriendelijker apps kunnen ontwikkelen. Het enige waar socialemediabedrijven in ge?nteresseerd zijn, is een zo groot mogelijk aantal clicks, en wel op de snelst mogelijke manier. ?O, tienermeisjes die hun kleren uittrekken scoren veel hits? Dan blijven we blind voor de gevolgen ervan!

Tot slot moeten ouders hun kinderen beter begeleiden. Meisjes hebben me meermaals verteld dat ze vaak niet weten of en hoe ze moeten reageren. De 14-jarige dochter van een vriendin kreeg onlangs ongevraagd een dick pic: ze heeft er een screenshot van genomen en die teruggestuurd met de boodschap: ?Ik ben hier niets mee, maar de directeur misschien wel.? Vond ik geweldig, want die reactie heeft ze te danken aan haar opvoeding: haar moeder praat geregeld met haar over het gebruik ? of misbruik, zo je wilt ? van sociale media. En toch: toen haar moeder zei dat ze de moeder van die jongen op de hoogte zou brengen, kromp ze ineen: ?Nee! Dan weet hij dat ik er tegen jou over begonnen ben en zal hij me niet chill vinden!? Sorry, maar: niet chill zijn in zo?n situatie getuigt gewoon van zelfrespect (lacht). Haar moeder bleef voet bij stuk houden: ?Hij zal dit opnieuw doen, tenzij zijn moeder er ook met h?m over praat.? Ja kijk, dat zijn helaas de gesprekken die je in deze moderne tijden met je kinderen dient te voeren (lacht).

Ik ben enorm gepassioneerd door dit alles: momenteel ben ik constant de baan op om voor te lezen uit m?n boek of er op scholen over te praten. Een jonge moeder vroeg me eens na een lezing: ?Hoe zal het zijn wanneer m?jn dochter een tiener is?? Ik heb haar gerustgesteld: ?Tegen dan zal het anders zijn, simpelweg omdat het niet veel langer op deze manier kan blijven doorgaan.? Ik mag er niet aan denken in wat voor wereld we d?n zouden leven.”

In een wereld vol narcisten met trust issues?

“In elk geval niet in een beschaafde samenleving”

Bronnen: HUMO

Helpende hackers

helpende hackers

?Ziekenhuis lekt pati?ntengegevens?, ?OV-chipkaart zo lek als een mandje?, ?Bankierenapp onbetrouwbaar? ? het lijkt wel of tegenwoordig alles te hacken is. Gelukkig hoeft de persoon die dat doet geen cybercrimineel te zijn. Ethisch hackers zoeken naar veiligheidslekken in websites, pasjes, apps en andere informatiesystemen, om anderen te waarschuwen en de criminelen juist voor te zijn.

De eigenaar van het informatiesysteem moet dan wel de gelegenheid krijgen het lek te dichten en erop kunnen vertrouwen dat de hacker niets heeft uitgehaald met persoonlijke data. Hier zijn richtlijnen voor en dat heet: ?responsible disclosure?. Maar of een onthulling verantwoord is, moet helaas nog vaak voor de rechtbank worden uitgevochten. Want het gaat niet alleen om een systeem, het gaat vaak om onze persoonlijke data en daar kun je nooit voorzichtig genoeg mee zijn.

Wat drijft deze ethisch hackers? Hoe gaan organisaties om met hun meldingen? Wat doet de journalistiek ermee? Wanneer komt het tot een rechtszaak? En waarom is hier zoveel politieke discussie over geweest? Het boek Helpende Hackers van Chris van ’t Hof vertelt de verhalen van de personen achter de vele meningen, met cases uit 2013 tot 2015 om zo te begrijpen hoe hackers kunnen helpen.

Bedrijven huren ethische hackers in

Een bedrijf dat niet gehackt wil worden, kan zich indekken door zelf hackers in te huren. De ‘helpende’ hacker is in opkomst in het bedrijfsleven. Bemiddelaars tussen hackers en bedrijven zijn booming business.

Ethische hackers, noemen ze zichzelf. Of liever: researchers. Jongens en meisjes die naar lekken in de beveiling van websites speuren en op websites inbreken. Niet stiekem, vanachter een computer op een schemerige zolderkamer, maar op uitnodiging van bedrijven. Grote bedrijven als Facebook, Apple, Google en Twitter loven hiervoor beloningen uit. In Nederland moedigen banken als ING en de Rabobank, maar ook bedrijven als Gamma, en de rijksoverheid hackers aan om lekken te melden.

De meeste mensen kennen alleen de black hat-hacker, kwaadwillende cybercriminelen die een digitale ‘slotgracht’ omzeilen en gevoelige data stelen. De white hat- of ethische hacker daarentegen, waarschuwt een bedrijf of de overheid als hij een veiligheidslek vindt. Soms staat daar een beloning tegenover, soms gaat het om de sport. Bedrijven vragen ethische hackers nu actief om hulp.

“Drie tot vijf jaar geleden was dit ondenkbaar”, zegt Junior Meijering. Als hacker richtte hij bemiddelingsbureau Zerocopter op dat goedwillende hackers koppelt aan bedrijven. “Voor bedrijven is het nogal spannend om hackers op hun website uit te nodigen.” Zerocopter selecteert daarom uit een netwerk van betrouwbare hackers zo’n tien tot twintig hackers die zich per keer op een bedrijf mogen ‘storten’. Wie iets vindt, verdient tussen de 50 en 5.000 euro, afhankelijk van hoe gevaarlijk het lek voor een bedrijf is.

Het blijkt een gat in de markt. Zerocopter verdient 35 procent per beloning en heeft klanten als energiebedrijf Nuon en gereedschapsgigant Makita. Het hackerbedrijf sluit aan in de rij van vergelijkbare bemiddelaars als HackerOne, Crowdbug en Cobalt. “De markt voor internetbeveiliging is booming”, zegt Meijering.

“Een nieuwe levendige markt is aan het ontstaan voor hackers”, zegt ook Chris van ’t Hof, Internetsocioloog die vorig jaar het boek ‘Helpende Hackers’ uitbracht. “Bedrijven zetten naast de ouderwetse beveiligingsbedrijven de hulp van ethische hackers in. Dit is inmiddels onderdeel van het risicomanagement van veel bedrijven”, zegt van ’t Hof.

Die hulp is hard nodig. Dagelijks komen er gevaarlijke hacks in het nieuws. Gisteren werd bekend dat een hacker persoonlijke gegevens van honderden politici en medewerkers van de Amerikaanse Democratische partij online heeft gezet. Eerder deze maand probeerde een cybercrimineel 200 miljoen accountgegevens van Yahoo te verkopen op een marktplaats op het Dark Web. Dezelfde hacker had dit eerder gedaan met acountgegevens van Myspace en LinkedIn.

In Nederland lagen in 2012 gegevens van honderdduizenden pati?nten op straat na een hack van het Groene Hart Ziekenhuis. Volgens Van ’t Hof had het ziekenhuis drie ton schade, kostte het drie miljoen euro aan IT-verbeteringen, en was er vooral reputatieschade. “Door dit soort incidenten zien bedrijven de noodzaak van verbeterde beveiliging in.” Goedwillende hackers helpen hierbij graag een handje. En ze zijn niet allemaal uit op een beloning. “Voor velen gaat het om het oplossen van de puzzel en de erkenning achteraf”, zegt Van ’t Hof. “Voor hun wall of fame.”

Computers kraken voor 1 miljoen airmiles

De Nederlandse hacker Olivier Beg (19) werd vorige week wereldnieuws nadat hij vliegmaatschappij United Airlines hackte. Als dank voor het melden van de softwarebugs kreeg hij ??n miljoen Airmiles waarmee hij nu gratis de wereld over vliegt.

Hij prijkt boven aan de lijst van ethische hackers en verdiende twee jaar geleden 16.000 dollar nadat hij veiligheidslekken bij Yahoo meldde. Ook hackte hij Facebook en Uber. “Ik begon met programmeren. Toen mijn eigen website werd gehackt, wilde ik dat ook leren,” zegt hij. “Ik hack alleen bedrijven die daartoe uitnodigen. Waarom? Omdat ik niet de gevangenis in wil”, zegt hij. “Bedrijven kunnen heel panisch reageren op hackers.” Facebook heeft sinds 2011 zijn eigen Bug Bounty-programma en loofde in totaal 4,3 miljoen dollar uit aan meer dan 800 researchers die kwetsbaarheden in de digitale omheining meldden. Gemiddeld betaalde de social mediasite 1780 dollar per lek.

Natuurlijk is het veel spannender om een ‘black hat’, een kwaadwillende hacker, te zijn, vindt ook Beg. “Maar de schade is veel groter dan de lol die je hebt. De pakkans is groot en op de zwarte markt kan je niet altijd veel geld verdienen.” Alhoewel, van de overheid krijgt hij voor meldingen ‘alleen een T-shirt’. Maar Beg doet het niet voor het geld. Hij is inmiddels in dienst van Zerocopter, waar hij aan het hoofd van alle hackers staat.

Bronnen:?Trouw, CvtH.nl

App: Op Orde

Op Orde?is een ICT platform om werkzaamheden die ?buiten? plaatsvinden te koppelen aan ?binnen?. Met een aantal eenvoudige handelingen maken we werkzaamheden op lokatie overzichtelijk ?n inzichtelijk voor de binnendienst of backoffice.

Dit doet Op Orde door samen met medewerkers van opdrachtgevers het systeem (procedures en apps)?samen te stellen. Deze sluiten daardoor aan op de behoeften van de medewerkers waardoor organisaties die op?lokatie werken beter, sneller en effici?nter?kunnen werken.

Klanten/burgers zijn waar je het voor doet. Informatie wordt?real-time?naar de backoffice gestuurd en verwerkt zodat andere partijen, en/of andere?medewerkers op lokatie of binnendienst er direct mee aan de gang kunnen.?Het gaat allemaal sneller.

Registreren

Uw medewerkers registeren een gebeurtenis buiten en brengen deze naar binnen. Dit kunnen verkoopgesprekken, afhandelingen, inspecties of beoordelingen zijn. Wij customizen uw applicaties zodat die perfect aansluiten op uw behoefte en voorkeuren.

Verwerken en omzetten

De gebeurtenis wordt direct verwerkt en omgezet tot bruikbare informatie. De gebeurtenis wordt ook opgeslagen en gearchiveerd. Daarna?worden de vastgestelde procedures gevolgd, automatisch waar het kan, met menselijke?beslissing?waar nodig.

Ordelijk & gemakkelijk

Uw informatie verwerking wordt overzichtelijk en is gemakkelijk te gebruiken en te delen. Rapportages worden aangemaakt en uw?medewerkers op lokatie hebben de goede informatie en opdrachten.?Uw medewerkers en zaken zijn?Op Orde.

Het gebruik

De apps worden samengesteld op basis van wat jij moet doen. Niet ??n organisatie is namelijk hetzelfde.

?Of het nu apps zijn voor handhaving en toezicht of apps voor het melden van ziekteverzuim, het uitvoeren van controles, het afnemen van praktijkexamens of het vastleggen van een beoordelingsgesprek, in alle gevallen gaat het om?leuker,?sneller?en?beter?kunnen werken.?Daarvoor zijn in de apps tal van mogelijkheden aanwezig, waaronder:

  • een knop om later verder te gaan

  • alleen lezen velden

  • als je iets bent vergeten, dan wordt dit gemeld

  • is het formulier verstuurd, dan krijg je daarover een melding zodat je zeker weet dat het is ontvangen

  • ben je aan een formulier begonnen maar is de situatie inmiddels zo dat het niet meer nodig is, dan kan je het formulier ‘weggooien’

  • informatievelden kunnen worden toegevoegd

  • er is de mogelijkheid?voor het geven van verhelderende toelichting bij de vragen. Heb je ervaring, dan heb je deze toelichting niet nodig en wordt die dus ook niet getoond

  • er zijn meerkeuzevelden mogelijk

  • velden kunnen een voorkeursinstelling krijgen zodat de meest voorkomende situatie al voor ingesteld is

  • de mogelijkheid om meerdere foto’s te nemen en daar ook tekst aan toe te voegen

  • etc.

De apps zijn intelligent opgebouwd: afhankelijk van de vraagstelling komen er vervolgvragen die logisch horen bij het eerdere antwoord. Hierdoor is het mogelijk om?beter?(want foutloos),?sneller?en?leuker?te werken. Je hebt immers meer aandacht voor de situatie die je onderhanden hebt en daarmee voor je vak

Bronnen: Op Orde

Be?nvloeding op social media

faceboomanipulation-1

Wat als Facebook & Co het nieuws voor je bepalen…

Op internet lezen mensen alleen datgene wat in hun eigen straatje past, klinkt er sinds de sociale media zijn doorgebroken als nieuwsbron. Maar is dat wel zo? Een groep wetenschappers van de Universiteit van Amsterdam concludeert dat het wel meevalt met die zogenoemde ‘filterbubbels’.

Wie tegen Zwarte Piet is, zal op zijn of haar Facebook-pagina voornamelijk nieuwsberichten vinden waarin wordt gepleit voor andersgekleurde pieten. Juist een voorstander van de traditionele zwarte schmink? Dan komen die progressieve artikelen minder frequent voorbij. Prominenter op je tijdlijn staan in dat geval stukken die het conservatieve standpunt verdedigen.

De manier waarop nieuws geselecteerd wordt, is onderhevig aan verandering. Waar traditioneel gezien de redactie bepaalt welk onderwerp lezers als eerste te zien krijgen (door daarmee de krant of het journaal te openen), wordt de volgorde van online nieuwsberichten in toenemende mate aangepast aan de kenmerken van de consument.

Door middel van vooraf aangegeven voorkeuren – waarbij gebruikers tijdens registratie aanvinken dat ze ge?nteresseerd zijn in bijvoorbeeld ’tennis’, ‘opvoeding’ en ‘regionale politiek’ – en algoritmes die zichzelf aanpassen op basis van iemands lees- en klikhistorie personaliseren de online media de presentatie van de actualiteiten.

Gevaarlijk, klinkt er uit verschillende hoeken. Online gepersonaliseerd nieuws zou leiden tot ‘echokamers’ of ‘filterbubbels’: unieke informatieruimtes waarin het eigen wereldbeeld non-stop wordt bevestigd en alternatieve opvattingen ontbreken.

Zo signaleerde ‘Nieuwsuur’ vorige maand dat door het toenemend gebruik van sociale media als nieuwsbron vormen van tunnelvisie ontstaan en waarschuwde de High-Level Expert Group on Media Diversity and Pluralism, een onafhankelijk adviesorgaan van de Europese Commissie, voor de negatieve impact die deze versnippering kan hebben op de democratie.

Meerdere kanalen

Maar zijn die zorgen wel terecht? Volgens de nieuwste bevindingen van een doorlopend onderzoeksproject aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) niet. Een groep wetenschappers uit verschillende disciplines analyseert daar doorlopend de laatste ontwikkelingen op het gebied van gepersonaliseerde communicatie.

“Voor het eerst bleek dit jaar dat jongeren sociale platforms boven de tv verkiezen als nieuwsbron”, zegt universitair docent politieke communicatie en journalistiek Damian Trilling. “Maar tegelijkertijd zien we dat jong en oud de actualiteiten op meerdere kanalen volgen. Naast Facebook hebben ze bijvoorbeeld de app van Nu.nl op hun telefoon, lezen ze ook af en toe een krant, of blijven ze hangen wanneer ze tijdens het zappen bij een journaal terecht komen.”

Daardoor vallen de effecten van de doorbraak van sociale media als nieuwsbron vooralsnog mee, stelt hij. “Mensen lezen helemaal niet enkel datgene wat in hun eigen straatje past. Integendeel, het internet biedt juist allerlei mogelijkheden om met verrassende informatie in aanraking te komen.”

Als voorbeeld noemt hij de vele hyperlinks in online berichten, waarmee lezers met ??n druk op de muis kunnen doorklikken naar andere websites. “Zo kom je steeds bij bronnen die je normaliter niet gebruikt.”

Niet alleen is het stukken makkelijker om alternatieve nieuwsaanbieders te vinden, er zijn er ook veel meer. “Waar je vroeger een beperkt aantal kranten, tv- en radiozenders had, is de hoeveelheid kanalen die nieuws verspreiden nu enorm.”

Gratis nieuws

Nog belangrijker, volgens Trilling, is dat bijna al die kanalen voor iedereen toegankelijk zijn. “Denk je dat alle Nederlanders iedere nieuwsbron zo maar konden raadplegen, dertig jaar geleden? Welnee, een abonnement op alle kranten en tijdschriften zou veel te duur zijn geweest. Nu kan iedere persoon het nieuws volgen, gratis, via het web. Dat is minder voor de journalist misschien, maar positief voor de samenleving.”

Inderdaad lezen, luisteren en kijken veel mensen via internet naar het nieuws: voor 45-minners is het hun voornaamste bron. De sociale media spelen daar een belangrijke rol in, blijkt uit het meest recente Digital News Report van het Reuters Instituut. Meer dan de helft van alle mensen haalt nieuws van platforms als Facebook, Twitter en YouTube, 12 procent volgt de actualiteiten zelfs primair op sociale media. Nog populairder zijn deze online nieuwsbronnen onder jongeren (18 tot en met 24 jaar): voor een kwart van hen zijn sociale media d? plek om ontwikkelingen in de gaten te houden.

Toch blijven mensen leunen op meerdere kanalen, zowel online als offline. Die mix van nieuwsbronnen voorkomt dat consumenten een tunnelvisie ontwikkelen. “In het huidige gefragmenteerde medialandschap kom je gegarandeerd in aanraking met informatie die jouw denkbeelden tegenspreken”, aldus Trilling. “Of je nu hoog of laag bent opgeleid, een frequent bezoeker bent van extremere sites als GeenStijl of alleen ge?nteresseerd bent in het financi?le nieuws. Uit onderzoek blijkt dat mensen die veel gekleurde informatie tot zich nemen, ook veel regulier nieuws zien.”

Polarisatie

De angst voor polarisatie als gevolg van selectieve nieuwsconsumptie is niet nieuw. In de jaren zestig bijvoorbeeld, richting het eind van de verzuiling, ontstond ook discussie over de vraag of Nederlanders niet alleen meningen van gelijkgestemden tot zich namen. Immers, de katholieken lazen de Volkskrant, keken naar de KRO en stonden bij het koffiezetapparaat met andere katholieken, terwijl bijvoorbeeld de protestanten enkel protestantse geluiden hoorden.

“Dat mensen geneigd zijn om voornamelijk informatie tot zich nemen die overeenkomt met hun eigen opvattingen is van alle tijden”, zegt Judith M?ller, die verbonden is aan de faculteit der maatschappij- en gedragswetenschappen van de UvA en meewerkt aan het personalisatie-onderzoeksproject. “Ook in de krant pik je bijvoorbeeld het onderwijsnieuws eruit, terwijl je de economiepagina’s overslaat. Je leest wat je wil lezen en hoort wat je wil horen. Nieuws dat in jouw kader past onthoud je ook beter.”

Bovendien, stelt M?ller, heeft de mens ook nog een eigen wil. “En wat blijkt? Als een algoritme iemand te ver in een bepaald hoekje probeert te duwen, kruipen we er zelf weer uit. Wanneer je als politieke junkie die enkel nieuws uit Den Haag leest bijvoorbeeld niet op de hoogte wordt gehouden wanneer Oranje in de finale van het WK staat, dan ben je klaar met Facebook.”

Ook werken de aanbevelingssystemen nog niet optimaal. Zo verschillen de zoekresultaten van twee Google-gebruikers 11 procent vanwege personalisatie en klikt slechts een van de duizend mensen op advertenties die zijn gebaseerd op hun surfverleden.

“Sociale en online nieuwsmedia experimenteren momenteel met hun algoritmes”, zegt de maatschappijwetenschapper. “Wat werkt en wat niet? Dat is lastig en levert soms verrassende conclusies op. Een van de dingen die ze dusver ontdekt hebben is dat mensen diversiteit op prijs stellen.”

Wie op Netflix of Blendle bijvoorbeeld tien aanbevelingen krijgt, heeft behoefte aan een aantal verrassingssuggesties, zo blijkt. “En dus krijg je pak ‘m beet acht gepersonaliseerde opties, waarvan de onderwerpen binnen jouw interesseveld liggen, en twee aanbevelingen die lukraak geselecteerd zijn. Die toevallige ontdekkingen van nieuws dat eigenlijk buiten jouw kader valt blijven zodoende bestaan.”

De verrassingssuggesties staan er niet alleen ten faveure van de gebruiker, vult communicatiewetenschapper Trilling aan. “Ze zijn er ook om het algoritme te voeden. Door te meten op welke van de random aanbevelingen de gebruiker klikt, leert het algoritme meer over die persoon en verandert het toekomstige gepersonaliseerde suggesties.”

Alles bij elkaar is de angst dat mensen – bijvoorbeeld degenen die tegen handelsovereenkomst TTIP tussen de Europese Unie en de VS zijn – op sociale media enkel het eigen gelijk terugzien, ongegrond, concluderen de onderzoekers van de UvA.

“Er zijn geen filterbubbels, de publieke sfeer is niet gefragmenteerd en de democratie is veilig”, stelt Trilling. “Op dit moment althans. De vraag is natuurlijk of dat zo blijft. Het is van belang dat we blijven discussi?ren over online gepersonaliseerd nieuws.”

Inkomsten

Want er liggen wel degelijk risico’s op de loer, denkt Trilling. Eind vorig jaar lanceerde Facebook ‘Instant Articles’ in Nederland, een functie die traditionele nieuwssites de mogelijkheid geeft om hun artikelen binnen de vormgeving van Facebook te publiceren. Gebruikers worden dan niet meer doorverwezen naar de website van de nieuwsbron zelf, maar kunnen op de servers van het platform blijven. Inkomsten en bezoekcijfers komen de nieuwssite toe.

Die versterking van Facebooks positie als platform waar zowel mensen als media nieuws delen is riskant, stelt Trilling. Het sociale medium lag de afgelopen maanden onder vuur omdat het niet altijd onpartijdig zou zijn: conservatieve berichtgeving zou vaker als ’trending’ worden aangemerkt. Ook verwijderde Facebook de wereldbekende oorlogsfoto van het ‘napalmmeisje’ en blokkeerde het de profielen van Palestijnse journalisten.

“Als Facebook daadwerkelijk oppermachtig wordt als nieuwsverspreider – en zo ver is het nog lang niet – zijn wij volledig afhankelijk van een specifiek Amerikaans bedrijf en kunnen we niet anders dan zijn wetten en culturele normen volgen.” En dan? “Dan is de taak van de journalist om een breed scala aan onderwerpen en meningen te laten horen belangrijker dan ooit.”

Bronnen: Trouw

App: Vigilante / Citizen

vigilante0

Onlangs is een controversi?le app gelanceerd met de evenzo controversi?le naam ‘ Vigilante’. De app, nu verder onder de naam Citizen, kon tot voor kort alleen nog in New York City gebruikt worden maar er is ophef ontstaan waardoor de app uit de App Store is gehaald. Een spectaculaire video laat zien hoe krachtig de toepassing kan zijn. Er zijn al wat meldingen gerapporteerd, maar onbekend is?hoe deze zijn afgelopen. Laten we hopen dat burgers zich ook met deze app aan de wet houden en zichzelf niet in gevaar brengen, zoals in onderstaande boodschap wordt verteld aan de gebruikers van de app.

vigilante2

Met gebruik van politiescanners en plotten van het incident op de kaart met GPS locatie worden Vigilante gebruikers gealerteerd in de buurt, vergelijkbaar met een SMS broadcast, maar nu gratis via een app.

Ze schrijven in hun manifest:

?The lens of the camera is incapable of lying. When we are able to look at a situation from multiple angles, the truth emerges. Transparency is the single most powerful tool in the fight against crime and injustice, and we believe it will rebuild cooperation towards a shared vision. Cooperation, in turn, will lead to safer communities, better cities, and a stronger nation.?

vigilante4

Onderstaande video toont een vrouw die gevolgd wordt door een verdacht figuur terwijl ze de politie belt. Aangezien 911 via openbare poilitiescanners uit te lezen zijn (hier zijn zelfs ook apps voor) wordt de melding daarna doorgezet aan een netwerk van gebruikers die kunnen kiezen of en hoe ze willen reageren. Uiteraard wordt erop gewezen de eigen veiligheid in acht te nemen, en de video zinspeelt erop om ook alles vast te leggen via beeld. Laten we hopen dat eigenrichting (mede door opnames als bewijs) uitblijft en dat New York er inderdaad veiliger door wordt.

De app is nu alleen nog beschikbaar via iOS en is zelfs even tijdelijk uit de appStore verwijderd.


v1 v5 v4 v3 v2

Het idee is vergelijkbaar met eerdere innovaties zoals die ook in Nederland ontwikkeld zijn. Het filmpje van ComProNet werd door sommigen ook als controversieel ontvangen, omdat een taxi?zijn auto schuin op de weg zette om de weg te blokkeren voor een naderende scooterdief.

UPDATE: De app is inmiddels alweer opnieuw gelanceerd, maar onder een minder controversiele naam: Citizen.

Het idee blijft hetzelfde en de functionaliteit is eigenlijk niet veranderd. Kennelijk kreeg het op deze manier wel de goedkeuring van Apple. Met een nieuwe naam moest er ook een nieuw filmpje gemaakt worden dat ook iets milder is geworden:

vigilante1

Bronnen: The Sun, Reddit, Inverse, Dailystar, Zita,?Medium, Gizmodo, New York Post, Daily Mail, SnapMunk, HITC