SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
Dreigingen via social media zijn geen nieuws meer. Zo hoorden?we al lange tijd geleden dat er naar schatting zo’n 35.000 doodsbedreigingen per dag op alleen al Twitter langskomen. Natuurlijk is veruit het grootste deel onschuldig en uit context geplaatst, maar toch. Soms komen er berichten langs die wat serieuzer genomen dienen te worden, of de schijn daarvan hebben. Zo plaatste een man uit Amsterdam onlangs op Facebook een oproep gedaan om zijn buurvrouw en een vriend van haar te doden.??Ik heb nog ??n verlangen in dit leven: dit duivelsgebroed uit te roeien?, schrijft hij op zijn Facebookpagina. ?Ieder hoofdstuk is mij tienduizend euro waard.?? Hij?heeft op Facebook aangekondigd een ‘gegarandeerde beloning’ van 20.000 euro klaar te hebben liggen voor wie zijn buurvrouw en haar vriend om het leven brengt. Ook schrijft hij: “Iedereen mag mee komen helpen. (?) Als ik maar het genoegen heb eigenhandig de lichtjes uit te doen.??De oproep volgt op een jarenlange burenruzie waarin beide partijen elkaar beschuldigen van overlast en intimidatie, schrijft?De Telegraaf.?De recherche?onderzoekt de oproep op Facebook?en een wijkagent probeert te?bemiddelen in het conflict.
De burenruzie in een appartementencomplex aan het IJ begon zes jaar geleden toen de vrouw zich beklaagde over de honden van haar buurman.?Woningbouwcorporatie Ymere heeft beide partijen een andere woning aangeboden, maar ze weigeren te vertrekken. Ymere is een procedure gestart om de vrouw uit haar woning te zetten, omdat omwonenden vooral last van haar hebben.?De politie zegt daarvan op de hoogte te zijn. “De wijkagent is er al lange tijd zoet mee”, zegt een woordvoerder tegen RTL Nieuws.?”De betrokkenen doen over en weer aangifte tegen elkaar van vernieling, bedreiging en mishandeling. We hebben van deze Facebook-bedreiging ook een aangifte binnen. De recherche doet er onderzoek naar.”?Volgens de politie komt dit soort conflicten ‘gelukkig’ niet veel voor in Amsterdam.
Wijkagent Wilco Berenschot is in Rotterdam-West een ‘pop-up politiebureau’ begonnen. Buurtbewoners kunnen binnenstappen voor een kop koffie, een praatje, maar ook met een klacht of een probleem. Het fenomeen pop-up politiebureau’s bestaat in andere landen?al een tijdje in de vorm van een tent of voertuig die neergezet wordt, maar de invulling van Wilco is juist in beschikbare panden en andere reeds bestaande plekken. Via social media geeft Wilco aan waar hij zich bevind, en hij zet ook vaak een bord op straat.
Berenschot wil de wijk beter leren kennen door tijdelijk op verschillende plekken in de wijk in een leeg pand door te brengen.?Ruim 25 mensen liepen binnen om een praatje te maken met de wijkagent.
Bewoners kunnen deze week nog terecht bij het tijdelijke politiebureau. Wijkagent Berenschot kwam op het idee door de vele pop-uprestaurants en -winkels die hij in de stad zag verschijnen.
De politie zet het second screen in gelijktijdig met de uitzending van Opsporing Verzocht van de AVROTROS. Elke dinsdagavond tussen 20.30 en 21.20 uur kunnen kijkers via het second screen online meehelpen met zaken oplossen.
Second screen betekent tweede scherm. Het is de term voor het gelijktijdig gebruik van een online applicatie in combinatie met kijken naar een tv-programma. Bijvoorbeeld op een smartphone, tablet of laptop (hoewel dit voor sommigen inmiddels het voornaamste, dus eerste scherm is geworden). Op dit?tweede scherm kun je informatie langer bekijken, maar bij voorkeur vindt er interactie plaats, zo mogelijk live. Je?kunt?thuis?meedoen met?het programma. ?Social TV? wordt ook wel eens gebruikt: vanuit het second screen kan informatie direct gedeeld worden op social media.
Hoe werkt?Second Screen?
Second screen ofwel tweede scherm is internettechnologie die een tv-uitzending verrijkt. Op de smartphone, tablet of laptop kan naar (extra) informatie worden gekeken terwijl de uitzending loopt. Het second screen biedt foto’s over de zaak en specifieke vragen die de politie heeft. Je?kunt via het second screen tips doorgeven aan de politie. Hiermee is het second screen een alternatief?voor getuigen die?wel willen meehelpen maar liever niet opbellen.?Vanaf je smartphone, tablet of laptop is het second screen te bekijken. Je hoeft?dus geen app te downloaden bijvoorbeeld. Gelijktijdig aan het behandelen van een zaak in de live-uitzending van Opsporing Verzocht wordt de informatie gedeeld op het second screen. Er zijn dan de foto?s te zien met de daarbij gestelde vragen aan de kijkers. Tips gaan via een kort formulier rechtstreeks naar het rechercheteam dat de zaak in onderzoek heeft. Dit gebeurt op dezelfde wijze als de tipformulieren die via Politie.nl binnenkomen.
Anoniem?
Wie graag anoniem wil melden, kan zijn/haar tip doorbellen naar Meld Misdaad Anoniem via telefoonnummer 0800-7000. Alleen deze stichting kan garanderen dat de tipgever echt anoniem blijft. De politie houdt liever de mogelijkheid om?met de getuige te communiceren voor aanvullende vragen. Je kunt uiteraard zelf bepalen of je je e-mail of telefoonnummer meestuurt of niet.
Waarom Second Screen?
Om voor een tip te bellen met de politie (of naar Meld Misdaad Anoniem) is best een drempel. Er zijn ongetwijfeld mensen die veel liever online informatie met de politie willen delen. Om?deze mensen?die kans te geven, is er het second screen. Je kunt?uw tip via een digitaal formulier naar de politie sturen. Ook kun je langer naar foto?s kijken. Per foto worden specifieke vragen gesteld. Het doel is tips ontvangen van getuigen waarmee de politie zaken kan oplossen.
Er ontstaat een complete industrie rond technologie die met camera’s, sensoren, big data en emotieherkenning misdaad voorspelt. Maar dat gaat ook wel eens mis en er is juridisch veel onduidelijk. ,,Je ziet partijen de grens opzoeken.”
“Het is net Minority Report”, vinden de bandleden van The Hilbilly Moonshiners. Toen de muzikanten het drukke uitgaansgebied Stratumseind in Eindhoven op kwamen lopen, kregen ze zonder het te weten een visuele tag toegewezen door een slimme camera op het centrale Catharinaplein. Nu zitten ze op een terras van het caf? waar ze straks gaan optreden, en de camera’s houden ieder van hen nog steeds in de gaten.
In het ‘Living Lab Stratumseind‘, waar het Franse IT-bedrijf Atos technologie test die criminaliteit en opstootjes kan voorspellen voordat ze plaatsvinden. Wat inderdaad klinkt als het scenario van sciencefictionfilm Minority Report, waarin de politie moorden voorkomt doordat zij ze ziet aankomen.
De gemeente Eindhoven is blij met de komst van Atos (in 2014 11 miljard euro omzet, 93.000 werknemers in 72 landen) omdat het bedrijven en onderzoeksinstellingen de mogelijkheid wil bieden om nieuwe technologie te testen in echte straten en op echte mensen. Ook het Dutch Institute of Safety & Security (DITSS) en chipfabrikant Intel zijn bij het project aangesloten. Zij ontwikkelen een systeem – CityPulse genaamd – dat op elk moment van de dag weet hoeveel mensen op het Stratumseind rondlopen (meer dan 5.000 op een drukke avond), voor welk caf? de meeste mensen staan, waar individuen zich bevinden, hoe snel ze bewegen en wie een verdacht looppatroon volgt.
CityPulse is geprogrammeerd om afwijkend gedrag eruit te pikken. Iemand die in zijn eentje rondjes door de straat loopt zou weleens een zakkenroller kunnen zijn. Beginnen mensen zomaar te rennen, dan gaat er een lampje branden omdat de software dat gedrag associeert met een opstootje. Een ander programma analyseert berichten en de stemming op social media: soms kondigen relschoppers hun komst al aan op Facebook of Twitter.
Ondertussen analyseren microfoons het geluid op straat. Als dat in een straathoek aanzwelt tot een abnormaal hoog niveau, voorspelt het systeem dat er een vechtpartij in de maak is. De palen die boven het Stratumseind uittorenen zien er indrukwekkend uit: die zitten vol met sensoren, camera’s en andere meettechnologie. Het project voldoet volgens Atos aan strenge privacynormen; de camera’s registreren bijvoorbeeld geen gezichten.
De slimme camera’s vervangen de agent achter de monitor in het controlecentrum niet – die schat nog steeds in of bij een situatie echt ingegrepen moet worden. CityPulse is eerder een soort supercollega die met eindeloos veel ogen elke bezoeker in de straat observeert. Na een succesvolle proef in Eindhoven hoopt Atos het systeem aan steden over de hele wereld te kunnen verkopen.
Atos is niet het enige bedrijf dat zich bezighoudt met predictive policing, de verzamelnaam voor technologie die misdaad voorspelt. TNO test op Schiphol camera’s die kwade intenties van personen moeten opmerken. Die registreren afwijkend gedrag zoals mensen die opvallend lang op de wc blijven, of rondhangen op verdachte plekken. Het Japanse NEC levert al camerasystemen die op basis van gezichts- en emotieherkenning een seintje geven als er onrust dreigt te ontstaan.
Ook allerlei jongere Amerikaanse techbedrijven duiken op het voorspellen van misdaad. Palantir bijvoorbeeld, geeft geen omzetcijfers, maar investeerders verwachten er bijzonder veel van: het is inmiddels 18 miljard euro waard. Het is ontstaan uit een project van de geheime dienst CIA. Palantirs geavanceerde zoekmachine kan gebruikt worden om verdachte patronen te herkennen in uiteenlopende bronnen als betaalgegevens, vluchtdata en camerabeelden.
Het is onduidelijk wat er in Nederland precies gebeurt op het gebied van misdaadvoorspelling. De politie wil daarover geen duidelijkheid geven. ,,Dat zou te veel prijsgeven over onze tactiek bij politiewerk. Dat zou door kwaadwillenden verkeerd gebruikt kunnen worden”, zegt een woordvoerder van de Nationale Politie. Maar wie kijkt naar het aanbod van technologiebedrijven, kan toch een aardig beeld krijgen van wat er wordt gebruikt.
IBM is een van die spelers. Dat bedrijf probeert uit grote hoeveelheden digitale data patronen te halen die misdaad voorspellen. Met behulp van die patronen kunnen agenten volgens IBM betere beslissingen nemen over waar ze bijvoorbeeld patrouilleren. Het levert die diensten onder meer aan een aantal Amerikaanse politiekorpsen en de Spaanse Guardia Civil. Het bedrijf geeft aan dat het wel predictive policing-diensten verkoopt in Nederland, maar mag vanwege geheimhoudingsovereenkomsten niet vertellen met welke korpsen het precies samenwerkt.
IBM combineert digitale gegevens met informatie die in het verleden gerelateerd bleek te zijn aan criminaliteit. Dat kan het weer zijn (bij mooi weer zijn meer mensen buiten en is er vaak meer gedoe), of andere omstandigheden. ,,De dag waarop veel salarissen worden uitbetaald hebben mensen meer geld op zak en dat kan een indicator zijn voor grotere kans op straatroof”, zegt Jaap Vink, die bij IBM politiekorpsen adviseert.
Die informatie kan IBM vervolgens ook koppelen aan notities over verdachte groepjes jongeren van wijkagenten, informatie uit camera’s en nog veel meer. ,,Technologie kan veel meer factoren meenemen, beter patronen ontdekken en veel consistenter oordelen dan mensen”, zegt Vink.
IBM gebruikt voor zijn analyses ook berichten op sociale media. ,,Je kunt sentiment meten van berichten die rondom een bepaald evenement worden verstuurd. En je kunt berichten van individuen analyseren; van mensen die vaker bij criminaliteit betrokken zijn geweest.”
Priv?-informatie
De controle ligt gevoelig. Als mensen berichten alleen beschikbaar maken voor vrienden en kennissen, dan geldt dat als priv?-informatie, ook al is die misschien wel makkelijk online te achterhalen. Daar mag de politie alleen in rondneuzen bij een gerede verdenking, en alleen na toestemming van een officier van justitie.
,,Wij houden ons natuurlijk aan de wet. Maar het is nog niet helemaal duidelijk wat wel en niet mag”, zegt Vink. ,,Het is vaak de vraag hoe ver je kunt gaan voordat je de privacy van mensen raakt. Je ziet wel eens dat partijen daarin de grens opzoeken. Zo van: dan moet er maar een rechtszaak over komen. Maar het blijven morele beslissingen. En er is nog geen computer uitgevonden die d??rbij kan helpen.”
Ook het gebruik van gezichtsherkenningssoftware bevindt zich in een grijs gebied. Vorige maand presenteerde de Haagse denktank Rathenau Instituut een rapport waaruit blijkt dat er veel onduidelijk is over wat er mag met automatische gezichtsherkenning. Mag je herkende gezichten opslaan als je er geen naam aan koppelt? Op dat soort vragen is volgens de onderzoekers geen helder antwoord.
Privacyorganisaties wijzen al langer op de bezwaren die geautomatiseerde surveillance oproept. Wat voor samenleving cre?er je als burgers niet langer onbespied over straat kunnen?
En dan is er nog het probleem dat de software er weleens naast zit. Afgelopen april bleek hoe dat kan misgaan. Een Nederlandse vrouw werd op een snelweg bij Rotterdam klemgereden door de politie. ‘Het systeem’ had haar aangewezen als drugsrunner – onterecht. ,,Ze had net een tweedehands auto gekocht die daarvoor van een drugsrunner was geweest”, zei Rutger Rienks van de politie destijds in deze krant. ,,Ze was vanuit Maastricht naar Rotterdam gereden en vervolgens al snel weer terug naar Maastricht. Net als een bende drugsrunners vaak deed. De combinatie van kenteken en reispatroon zorgde ervoor dat een systeem van kentekencamera’s haar als drugsrunner aanwees.”
Ook op het Stratumseind in Eindhoven ging het wel eens mis: daar werd een paar maanden geleden bij de opening van een nieuw caf? een ingestudeerde dans gedaan, vertelt Albert Seubers, hoofd Smart Cities bij Atos. Twee groepen stelden zich tegenover elkaar op en bewogen in elkaars richting – wat door de slimme camera’s werd geregistreerd als het begin van een vechtpartij. ,,De politie kwam met toeters en bellen aangereden. Maar dat was in de aanloopfase van het CityPulse-project. Inmiddels zou het systeem na een gedegen geluids- en social media-analyse de situatie niet zo snel bedreigend vinden.”
Toch is niet uit te sluiten dat CityPulse onschuldige burgers als verdachte aanmerkt, erkent Seubers. Als iemand in zijn eentje rondjes loopt om zijn vrienden te zoeken, kan de politie een seintje krijgen omdat de software denkt dat hij een zakkenroller is. Seubers: ,,Je moet het niet in extremen trekken. Wat ons project doet verschilt niet erg van een oplettende kroegbaas die de politie waarschuwt omdat hij een verdachte situatie ziet.”
Ter nuance van de Minority Report-vergelijking: het gaat bij dit systeem niet om het preventief opsluiten van potenti?le moordenaars, zoals in die film gebeurt, maar vooral over het voorkomen van onrust. Zanger Maarten Bouwman van de Hillbilly Moonshiners heeft weinig moeite met het intelligente cameratoezicht. Net als veel andere bezoekers van het Stratumseind vindt hij het juist geruststellend dat de politie dankzij het systeem kan ingrijpen voordat een situatie uit de hand loopt. Dat laatste gebeurt regelmatig in de uitgaansstraat, zegt Bouwman. ,,Vooral op zaterdagavond is het hier vaak raak.”
Bedrijven en overheden verwachten veel van predictive policing, toch is het vaak moeilijk te bewijzen of de techniek werkt. ,,We kunnen helaas niet met zekerheid zeggen dat het Stratumseind in de pilotperiode veiliger is geworden”, zegt Seubers. ,,We weten dat de techniek werkt en dat we incidenten seconden van tevoren kunnen identificeren. Maar we hebben meer tijd nodig om te kunnen aantonen dat het aantal incidenten is afgenomen, en dat die afname komt door ons systeem.” Atos wil niet zeggen hoe vaak de politie is uitgerukt na een melding van het systeem of hoe vaak het vals alarm was. Ook de politie Eindhoven zwijgt daarover.
Zonder specifieke resultaten te hoeven laten zien werd de samenwerking met Atos vorige maand met drie jaar verlengd. Wethouder Bianca van Kaathoven, bij de gemeente verantwoordelijk voor ‘Stratumseind 2.0’: ,,Wij zijn ook benieuwd naar tastbare resultaten. Maar waar het ons vooral om gaat is dat we Eindhoven openstellen als laboratorium voor innovatieve bedrijven.”
De gemeente hoeft niet mee te betalen aan het moderne surveillancesysteem. In ruil voor de mogelijkheid om het systeem in een echte straat met echte opstootjes te testen, nemen de betrokken bedrijven de financiering op zich. Tegelijk gebruiken ze het project om hun technologie in de etalage te zetten. Delegaties uit uiteenlopende plaatsen als Lee County (Florida), Boekarest en Singapore zijn al in het Eindhovense commandocentrum komen kijken.
?Vergeet de overlast veroorzakende dealer op de hoek?, de handel in drugs is verplaatst naar internet. Onderzoeksjournalist Mick van Wely schrijft in Dagblad van het Noorden over de ?Drugs Online BV??waar je ?vanuit je luie stoel steengoede drugs en wapens? koopt. Van Wely schrijft naar aanleiding van de zaak tegen ?sinterklaas? uit Emmen, oftewel Theo van G. (63) die met enkele compagnons vanaf 2009 via internet in xtc handelde. De pillen werden verstuurd in dvd?s met hoesjes van kerkmuziek, die in Duitsland werden verstuurd; naar adressen over de gehele wereld. Theo en zijn bendeleden zijn november 2012 de eerste Nederlanders die worden opgepakt op verdenking van drugsverkoop via de ondergrondse website Silk Road. Dat was geheel nieuw, zegt woordvoerster Manon Hoiting van het OM. ?We vonden een usb-stick bij de doorzoeking van de woning van ??n van de verdachten. Daar stonden bitcoins op? en daar hadden toen nog maar weinigen bij het OM van gehoord. Het oprollen van Silk Road heeft weinig opgeleverd. Van G. is uiteindelijk veroordeeld tot dertig maanden, waar het OM acht jaar had ge?ist.
De online drugshanden heeft veel voordelen,?schrijft?Van Wely verder. De koper blijft anoniem, hoeft niet met louche types op straat te onderhandelen en kan in recensies lezen hoe goed het spul is. ?Zou alle drugshandel online gaan, dan zou het fenomeen drugsoverlast in woonwijken voor een groot deel verleden tijd zijn?, veronderstelt Van Wely. Volgens woordvoerder Wim de Bruin van het landelijk parket heeft online drugshandel ?zeker onze prioriteit?. Handel in drugs is strafbaar, online of niet. Maar online kost het meer tijd en capaciteit. Van Wely schrijft ook over ict-specialist ?Maikel? S. (21, uit Woerden) die onder het alias Super Trips rijk werd met online drugshandel via tor-netwerken. Als hij per ongeluk een keer niet op tor werkt, loopt hij tegen de lamp. De FBI blijkt hem al maanden te volgen. Hij wordt opgepakt op het vliegveld van Miami waar hij zijn netbestelde Lamborghini wil ophalen. Volgens berekeningen van de FBI verdiende S. in een anderhalf jaar tijd ongeveer vijf miljoen euro. Er wordt veertig jaar celstraf tegen S. ge?ist maar hij bekent en krijgt nu waarschijnlijk vijftien jaar. De FBI riep na de arrestatie van S. dat de online drugshandel gestopt was, maar niets is minder waar. Nieuwe websites schieten als paddenstoelen uit de grond, aldus het artikel: Silk Road 2 (15 duizend drugstransacties sinds de lancering), Evolution, Agora, Pandora, Blue Sky, Cloud Nine, Tor Bazaar, Cannabis Garden en Alcapa ? allemaal sites die beter beveiligd zijn en hun eigen specialiteiten hebben. En uit het Global Drugs Survey bleek begin 2014 dat 22% van de drugsgebruikers al eens online drugs kocht. De helft daarvan deed dat voor het eerst na het oprollen van Silk Road, wat Van Wely doet concluderen dat de ?Drugs Online BV? springlevend is.
Alles wat je digitaal doet, laat sporen na. En dus zijn drugsdealers die op online marktplaatsen actief zijn, soms simpel?op te sporen?aan de hand van de zogeheten exif-data in de foto?s van hun handelswaar. Deze?Exchangeable image file format data?bevat behalve datum en tijd van de foto en gegevens over de camera, vaak ook de naam van de eigenaar ?n gps-gegevens. ?Veel leveranciers hadden de Exif-data nog steeds in hun foto?s staan?,?schrijft?een gebruiker op Reddit.
Crystal werd vorig jaar in Amerika opgericht door Drew D’Agostino. Hij stelde zich als doel om communicatie via e-mail empathischer te maken. Je kunt inloggen via je LinkedIn-profiel, of je aanmelden op de website. Als je daarna een persoonlijkheidsprofiel opvraagt, krijg je te zien wat Crystal over diegene weet. Aan de hand van openbare informatie op internet stelt de app persoonlijkheidsprofielen van mensen op en geeft advies over hoe je die persoon het beste kunt benaderen. De app maakt hiervoor gebruik van open bronnen: van uitingen op sociale media tot blogs en recensies.
Aan de hand van die gegevens stopt Crystal je in ??n van zijn 64 communicatiehokjes. Die zijn overgenomen van erkende modellen voor persoonlijkheidsanalyse, bijvoorbeeld DISC, het model van Dr William Marston. Afhankelijk van de hoeveelheid informatie die deze persoon op internet heeft gezet, geeft de website een indicatie van de nauwkeurigheid van het profiel: van nul tot honderd procent. Het algoritme is zo ontwikkeld dat een lange tekst zwaarder weegt dan bijvoorbeeld een retweet. De persoonlijkheidsprofielen zijn gratis op te zoeken, voor extra functionaliteiten moet worden betaald.
De VN-organisatie Global Pulse, vrij vertaald de ‘polsslag van de wereld’, is opgericht na de wereldwijde economische crisis, op verzoek?van Ban Ki-moon (VN-secretaris-generaal). Deze organisatie laat zien dat Big Data enorme kansen biedt om wereldwijd oplossingen aan te reiken. Via analyse van sociale media en van radiogesprekken is deze organisatie sneller in staat om op epidemie?n te reageren, voedselschaarste op te sporen of sneller te weten waar de grootste problemen in Nepal zijn. Robert Kirkpatrick is de directeur van Global Pulse, dat pas sinds?2010 bestaat.
Uit alle uithoeken van de wereld kreeg de VN-secretaris-generaal de vraag wat er elders leefde, of?welk regime?als volgende zou vallen. Naast het hoofdkantoor in New York zijn er ook laboratoria in Jakarta (Indonesi?) en Kampala (Oeganda). In deze laboratoria worden gegevens van digitale gebruikers verwerkt, met het doel die informatie te gebruiken bij wereldwijde ontwikkelingsvraagstukken. Global Pulse werkt samen met priv?bedrijven en universiteiten om informatie te verwerken die via Facebook en Twitter, en via telefoon- en sms-verkeer wordt verspreid. Er wordt alleen gewerkt met gegevens die gebruikers publiek beschikbaar stellen, hun namen worden niet gebruikt. Tevens geeft het sms-verkeer een beeld van het aantal inwoners van een regio.
Als aanvulling op?offici?le data worden deze nieuwe digitale rooksignalen opgevangen, waarmee landen en ontwikkelingsorganisaties aan de slag kunnen gaan. Het laboratorium van Global Pulse heeft al vele vernieuwende projecten rond big data uitgewerkt, in samenwerking met andere VN-organisaties, regeringen en universiteiten. Zo heeft Global Pulse samen met UNAids in Brazili? via sociale media onderzocht in welke mate er een stigma rust op hiv en aids. In Oeganda was het VN-Bevolkingsfonds een partner om de houding van jongeren tegenover anticonceptie en tienerzwangerschappen te onderzoeken. Behalve sociale media is daarbij ook een gratis sms-systeem (‘U-report’, een project van Unicef dat in Oeganda veel succes kent) gebruikt. Uit de verzamelde gegevens blijkt dat Oegandese jongeren erg vaak praten over condooms, het veel minder vaak hebben over geheelonthouding of de pil, en dat sterilisatie van de man al helemaal bitter weinig gespreksstof oplevert.
In gebieden waar sociale media of mobiele telefoons te weinig worden gebruikt, kunnen radiogolven de digitale kloof dichten. Daarom peilt het laboratorium in Kampala via de radio naar wat er onder de bevolking echt leeft. Als je bedenkt dat Afrikanen voortdurend naar radioprogramma’s bellen om hun mening te geven, en Oeganda alleen al 216 FM-radiostations telt, die vanuit 299 radiomasten uitzenden, dan kan dat een schat aan informatie opleveren. Er hoeft overigens niet naar al die uren radio te worden geluisterd om relevante informatie te detecteren. Via spraaktechnologie en vertaalprogramma’s is er een programma ontwikkeld dat gesproken taal omzet in geschreven tekst. Het computerprogramma kan nu al het gesproken woord herkennen, in het Engels en in de lokale talen. Daarnaast wordt net als elders via Twitter en Facebook geanalyseerd welke thema’s prominent opduiken. Zo kunnen terugkerende thema’s een indruk geven van wat er onder (een deel van) de bevolking leeft.
Periscope of Meerkat is een combinatie van live video en chat: ??n persoon zendt uit, iedereen kan meekijken en anderen kunnen direct een mening geven. Vele mensen installeerden Periscope of Meerkat al op hun smartphone. Zo’n live-uitzending is op zich niet uniek, want websites en televisiezenders werken veelvuldig met dergelijke uitzendingen. Maar het is wel de eerste keer dat een voorbijganger heel gemakkelijk zelfstandig een gebeurtenis uitzendt en verslag doet, waar anderen live naar kunnen kijken.
Impact op de aanpak bij ernstige incidenten?
Vanuit het oogpunt van de hulpdiensten (brandweer/politie/ambulance) is de impact van het live kunnen streamen enorm. Denk aan YouTube maar dan zonder het gedoe van uploaden. Als iedereen direct zijn of haar eigen TV station kan aanzetten, vanuit waar ze dan ook maar zijn, zullen inhoud en communicatie zonder enig filter of duiding direct zichtbaar zijn. Dit werd voor het eerst duidelijk bij een explosie van een gebouw in New york. Op het scherm van een smartphone was in maart 2015 live te zien hoe een Amerikaans gebouw afbrandt. Niet via foto’s die op Twitter zijn geplaatst, maar omdat iemand de gevolgen van de explosie met de camera van zijn smartphone registreert en de beelden via het internet uitzendt.
De BBC deed een experiment met Meerkat waarbij de rellen in Ferguson live met de rest van de wereld werd gedeeld. Twee journalisten van de nieuwszender gingen op pad om de demonstraties te filmen. De BBC plaatste een blog waarop is te lezen hoe de journalisten in het begin moeite hadden met het feit dat de camera altijd aan stond. Overleggen deden ze eerst fluisterend, maar al snel betrokken ze ook het publiek bij datgene dat ze wilden filmen.
De politie van Kingston deed al wat tests met Periscope om hun werk in uitvoering met live streams te laten zien aan het publiek onder de hashtag?#mpskingstonlive en de politie uit India vraagt zelfs actief aan burgers om een incident op Periscope te zetten.
Een jaar na de rellen in Ferguson waar burgers opnames maakten en media live verslag deed doet de politie dit nu zelf met Periscope. In de nacht van?11 Augustus 2015 twitterde?Lt. Col. Troy Doyle onderstaande videofeed, om het verhaal vanuit het gezichtspunt van de politie te vertellen:
Het hoogtepunt van opnieuw uitbrekende rellen is echter?niet op deze beelden te zien. Het betreft een kort filmpje, en waarschijnlijk een eerste test.
En ook los van incidenten wordt er al mee ge?xperimenteerd.?Willem Janssen, wijkagent van de politie in het dorp Teteringen en de wijk Waterdonken in Breda, vertelt via de LIVE-tv app Periscope over de inzet van het Mobile Media Lab van de politie in Teteringen op woensdag 29 juli 2015 en donderdag 30 juli 2015:
Neen.?Deze live inbraak werd een virale hit en over de authenticiteit van de video werd flink gediscussieerd. In onderstaande video zien we dat alles was opgezet door Nationale Nederlanden, om mensen zich bewust te laten zijn van het risico op een inbraak.
De eerste keer dat media?op grotere schaal tijdens incidenten werkte met Periscope was in de zomer van 2015, tijdens de onrust in de Schilderswijk in Den Haag. Aanleiding voor de onrust en rellen was de dood van Mitch Henriquez na een bezoek aan het festival Night at the Park. ?Gedurende de week waren er steeds drie ? vier verslaggevers van Omroep West aanwezig in de Schilderswijk die de gebeurtenissen op straat uitzonden via Periscope.
De verslaglegging via Periscope bood het publiek de mogelijkheid om ?s avonds en ?s nachts de beelden te volgen die je normaal pas de volgende ochtend (na bewerking) op televisie ziet. Dichtbij en intiem, op de nek van de journalist.
Tijdens de Periscope-uitzendingen kregen journalisten regelmatig vragen van kijkers; over het aantal mensen op straat tot de vraag of ze eens op een specifieke plek wilden kijken. De directe interactie en feedback voegt ook voor de journalist iets toe ten opzichte van andere media.
Een bijkomend voordeel voor de verslaggevers was dat ze met Periscope beter ?achter de linies? konden komen. Een journalist met slechts een smartphone is minder overweldigend dan een complete cameraploeg. Mensen op straat bleken wel bereid om 1-op-1 met de journalist hun verhaal te doen en niet met een cameraploeg erbij.
Gedurende vier dagen verslaggeving in de Schilderswijk trokken de Periscope uitzendingen gemiddeld 6.400 kijkers per dag.
De ervaringen uit de Schilderswijk hebben Omroep West gesterkt in de opvatting dat Periscope (of vergelijkbare diensten) een waardevolle nieuwe toevoeging zijn voor het mediabedrijf. Het biedt kansen voor nieuwe vertelvormen, nieuwe journalistiek en de mogelijkheid om daarmee ook een nieuw publiek te bereiken.
Omroep West kiest ervoor om niet uit te zenden via een centraal account, maar altijd via de Periscope-accounts van de journalisten. Zij zijn daar waar het gebeurt en doen live verslag, rauw en ongecensureerd. Via de centrale accounts van Omroep West wordt dit aangejaagd en wordt het publiek gewezen op de uitzendingen.
Zoek mee naar vermiste kinderen met AMBER Alert op uw iPhone, iPad of iPod Touch. Bescherm uw eigen kind(eren) door recente foto?s en gegevens van uw kind op te slaan en weet wat te doen bij een vermissing. Waarschuw snel de politie als u een vermist kind ziet en stuur eenvoudig informatie en foto?s door. U kunt er een push-bericht met een foto en omschrijving van het vermiste kind bij een AMBER Alert mee versturen. De gegevens en een foto van uw eigen kind(eren) opslaan, er is een checklist en tips bij een vermissing en u kunt de?politie waarschuwen als u een vermist kind ziet. Tevens is het mogelijk om informatie over vermiste kinderen te delen via Facebook, Twitter, Hyves, e-mail en SMS;
Deze gratis applicatie wordt aangeboden door AMBER Alert Nederland, een initiatief van het Korps landelijke politiediensten (Landelijk bureau vermiste personen) en softwarebedrijf Netpresenter. De AMBER Alert Nederland App is ontwikkeld in samenwerking met Zyrcadia. Op dit moment beschikbaar?voor o.a. de iPhone.
In dit vierde en laatste deel van de boekbespreking Future Crimes?van Marc Goodman?behandelen we nog wat cybercrime fenomenen?die vandaag de dag al voorkomen, maar?zich exponentieel zullen doorontwikkelen (de rode draad van zijn hele boek).?
Cloud crime
Technologie?blijft maar schalen.?Neem?bijvoorbeeld de opslag van data. In 2014 kostte een harde schijf van 6 TB op Amazon.com zo’n $300 dollar. Dat is genoeg om alle muziek die ooit door de mens is uitgebracht op te slaan! Marc vraagt zich vervolgens af: Als data werkelijk de nieuwe olie is, waarom beschermen we die dan niet net zo? We laten toch ook niet 100 miljoen olievaten gewoon op straat staan? Toch is dat wel wat we doen met onze data.
Opslag en rekenkracht heb je tegenwoordig niet meer thuis staan, maar ‘in de cloud’ en met 1 muisklik toegankelijk gemaakt.?Cloud crime en bijvoorbeeld cloud cracking wordt daarmee ook prominenter. Met een dienst als CloudCraker kun je een wachtwoord met ‘brute force‘ technieken kraken: 300 miljoen variaties uitproberen in 20 minuten servertijd op Amazon kost je $17 dollar. Aangezien?90% van alle passwords in de wereld binnen enkele uren te kraken zijn kan dit lucratieve business zijn. De gemiddelde versleuteling van bijvoorbeeld een WiFi netwerk valt binnen 6 minuten te kraken wat je omgerekend $1.68 dollar in de cloud kost. Met krachtige machines in de cloud kunnen inbrekers vandaag de dag hun slijptol of zwaarder materiaal dus thuislaten. Marc Goodman noemt dit Crime as a Service (CaaS, als variant op SaaS, Software as a Service).
En testen hoe goed?je nieuwe crimeware?is kan ook in de cloud. Bijvoorbeeld op?avcheck.ru of Scan4You.net, waarmee je kunt zien of je?de 18 populairste virusscanners verslaat. Er is zelfs een RankMyHack.com awards site waarin de ware helden zich kunnen onderscheiden van de wannabes. Wedstrijdjes doen het ook goed. Zoals iemand van de Chaos Computer Club die in 1 dag een peperdure?innovatie van Apple (de Touch ID) hackte toen er $20.000 dollar werd uitgeloofd op IsTouchIDHackedYet.com.
Micro misdaad
De long tail van Chris Anderson is ook ontdekt door criminelen. Als je op heel veel plekken tegelijk?een heel klein beetje schade aanricht, blijf je onder de radar. Minder stelen van meer mensen zorgt voor een stabiele rustige stroom van inkomsten, iedereen vindt zijn eigen niche wel op de wereldwijde marktplaats.
Deep Web en Dark Web
Volgens Nature ziet Google?maar 16% van het web en mist het alles van het Deep Web. Het Deep Web is 500 keer groter dan het internet van Google waar je elke dag in zoekt. Elke Google zoekopdracht mist zelfs zo’n 99 procent van wat het hele internet bevat. Logisch ook want veel is beschikbaar?in verborgen databases die niet eenvoudig ontsloten worden en bijvoorbeeld achter een wachtwoord staan.
Diep verborgen in de spelonken van het Deep Web, of zoals je wilt, als een Russisch Matroesjka poppetje, is het Dark Web?een onderdeel van het Deep Web met plekken die soms moeilijk vindbaar zijn. Ze komen en gaan of zijn in P2P netwerken verweven en soms moeilijker te vinden. Zo is de DarkMarket een volledig decentrale marktplaats zonder ??n centrale beheerder en vaak is iedereen anoniem door gebruik van?TOR technologie. Moeilijk om op te rollen dus, want je kunt geen leider of eigenaar arresteren (als je al zou weten wie het is). Op het Dark Web staan vele marktplaatsen als Agora, Evolution, CarderPlanet?en een heuse IAACA (International Association for the Advancement of Criminal Activity). Maar ook specialistische sites waar je bijvoorbeeld huurmoordenaars kunt vinden, elk met hun eigen mores met bijvoorbeeld de wervende tekst “permanent solutions to common problems“. De ??n?heeft een strikt “geen minderjarigen” beleid, en de ander doet geen politieke aanslagen. Natuurlijk zijn er wel aanbieders, zoals bijvoorbeeld het gecrowdfunde Assassination Market, waar Geert Wilders jaren op stond, maar ook? Charb,?het voornaamste doelwit uit?de Charlie Hebdo aanslag in Parijs.
Prijzen starten van?$20.000 tot $100.000 voor een politieagent. De diensten vragen om een?recente foto, adresgegevens, en andere relevante?informatie. Bitcoin is het betaalmiddel en bewijs van de klus zit bij de prijs inbegrepen.
Op het Dark Web kun je ook hackers inschakelen voor diverse digitale diensten, maar je vindt er ook diverse onzedelijke diensten, waarin zelfs live gestreamd wordt op verzoek van de klantengroepen. Er zijn marktplaatsen waar wapens, organen en zelfs mensen worden verhandeld. Maar ook radicaliserende groepen als al-Mujahideen?maken YouTube filmpjes waarin ze uitleggen hoe je met TOR in deze online onderwereld terecht kunt komen.
De?(eerste) Silk Road?marktplaats is een bekend voorbeeld. Het groeide exponentieel en in de ruim 2 jaar?dat deze marktplaats?actief was had het zo’n 950.000 accounts met 600.000 berichten per maand. Van aanbieders als?DealioInThe312 kon je zien dat deze al 6400 coca?ne verkopen op hun naam had staan tot 97% tevredenheid van de klanten. Het Dark Web is namelijk volledig anoniem. Als je handelt en je er ook als crimineel niet achter kunt komen met wie je van doen hebt, is een reputatiesysteem zoals eBay dat ook gebruikt handig. Je verscheept eerst een kleine zending en als zowel koper als verkoper tevreden is wordt de handel uitgebreid. Dat principe is onveranderd gebleven. Tot het oprollen van deze eerste?Silk Road?werd er voor 1.2 miljard verhandeld wat de beheerder?van deze marktplaats, de 29 jarige Ross Ulbricht (beter bekend als Dread Pirate Roberts), zo’n 80 miljoen opleverde. Niet slecht voor een criminele start-up. Volgens het blad Addiction?verkreeg?zo’n 20% van alle drugsgebruikers in de VS zijn spul onder andere via Silk Road. Silk Road kreeg nog een opvolger Silk Road 2?(die ook werd opgedoekt) en binnen een dag was er?alweer?een Silk Road 3. Er zijn?een inmiddels een aantal films gemaakt van het verhaal van Ross Ulbricht en is er een interessante?discussie ontstaan over de?jurisprudentie van?de zaak:
Er staan op het Dark Web hele wikipedia’s vol met informatie, zoals handleidingen om allerlei narigheid uit te halen. Noem het een?Penozepedia. Omdat Google er niet wil zoeken, hebben criminelen er zelf eentje gemaakt: Grams. In Grams is ook het Ad Words model overgenomen, dus er zijn ook handige jongens?die hun geld?verdienen met de advertenties van andere criminelen. Grams heeft zelfs een “I’m Feeling Lucky” knop. Sommige marktplaatsen kennen hogere toegangseisen, zoals anderen die voor je in moeten staan en je als lid voordragen. Ook zijn er marktplaatsen waar je eerst criminele handelingen moet verrichten om lid te worden (zoals het inbrengen van kinderporno). De meeste Dark Web marktplaatsen bevatten alles wat we in de moderne wereld gewend zijn: winkelkarretjes, kassa’s, coupons, geld-terug garanties, klantenservice chats, pandjesbazen?en wat al niet meer zij.
Op het Dark Web besteed men alle onderdelen van de handel uit aan specialisten. Zo zijn er mensen die handig zijn om de douane te omzeilen, en zijn er mensen die ideale verstopplekken weten om de goederen op af te leveren (zgn. dead drops). Van deze?plekken krijgen?kopers na succesvolle transactie dan een GPS co?rdinaat.
Mobiele spion
Marc Goodman noemt onze smartphones “snitches in our pockets“, hij quote ook schrijver?Evgeny Morozov:?”Mobile phones are one of the most insecure devices that were ever available, so they’re very easy to trace and they’re very easy to tap.” en security expert Raj Goel noemde de?smartphone het beste spionagemiddel?dat ooit is uitgevonden.
Een interessant voorbeeld van spionage via een mobieltje is de vermissingszaak van de 13 jarige?Milly Dowler?uit 2002. Milly?belde haar vader om door te geven dat ze wat later zou komen. Ze kwam helaas niet meer thuis die dag en al snel volgde een massale zoekactie. Het lukte?de Britse politie van Surrey via het telecombedrijf om haar voicemail af te luisteren, naarstig op zoek naar sporen. Ze kwamen erachter dat haar voicemail 5 dagen na de vermissing nog was uitgeluisterd, waardoor men sterk vermoedde dat ze nog in leven kon zijn. Terwijl het onderzoek die weken erna flink werd opgeschaald, zag men dat ook nieuwe voicemails uitgeluisterd bleven worden. Een scenario dat waarschijnlijker werd, was dat ze misschien toch gewoon was weggelopen…
Helaas voor de familie bleek dat?ze niet was weggelopen maar was ontvoerd. Haar lichaam werd 6 maanden later zo’n 25 kilometer verderop gevonden. De recherche vervolgde het onderzoek in deze zaak, wat nu een?moordzaak was, en maakte meer werk van de voicemails. Was het misschien de dader die de berichten had afgeluisterd? Was het een jaloers vriendje? Haar eigen ouders? Het zou bijna?10 jaar duren voordat men daar achter kwam…
In een uitgebreid artikel in Guardian viel te lezen hoe de telefoon van Milly niet door een crimineel was uitgelezen, maar dat dit was gebeurd in opdracht van journalisten. De krant?News of the World (eigendom van?miljardair Rupert Murdoch) was de schuldige en dit werd?bekend als een van de grootste schandalen in de Brits pers ooit: Hackgate. Vooral voor de familie Dowler was dit natuurlijk zuur nieuws, en ook de politie realiseerde zich hoeveel mankracht ze hadden verspild.
Er werd bekend dat de krant?priv?-detectives had ingehuurd, en niet alleen bij Milly Dowler. Ook veel bekende Britse kopstukken waren vermoedelijk slachtoffer van dergelijke praktijken. Zelfs de communicatie van slachtoffers van de Londense aanslag?uit 2005 en ook?familieleden van?gesneuvelde Britse soldaten werden op deze manier afgeluisterd. News of the World kon na haar 168 jaar bestaan de tent sluiten, gepaard met?vele arrestaties op de redactie.
Onze mobieltjes zijn al jaren kwetsbaar gebleken. Begin 2014 bleek hoe Snapchat miljoenen iPhone gebruikers in gevaar kon brengen.?Door de hack waren?tienduizenden foto’s (waarvan vele pikante), waarvan de gebruikers dachten dat ze vluchtig waren, ineens over het internet verspreid, zoals op?Instagram en wraakporno sites als MyEx.com. Onderzoek?uit 2013 toonde al aan?dat?82% van de iPhone gebruikers na 5 maanden wel een update gedaan had naar de nieuwste iOS versie, maar bij Android gebruikers bleef dit ver achter met?zo’n 4% van de gebruikers die de laatste versie draaide. Terwijl het onderzoek er op wees dat 77% van alle ellende niet zou plaatsvinden met de?laatste update van het besturingssysteem.
Updates of niet, met social media op je mobieltje is het uitkijken. Het Social Media handboek van het Amerikaanse leger vraagt niet voor niets aan hun soldaten: “Is een badge of check-in op Foursquare echt je leven waard?”.?De protestgroepen in Kiev?gericht tegen voormalig president Viktor Yanukovich van Oekra?ne?keken verbaasd op toen hun mobieltjes ineens piepten en er een waarschuwing op stond:?”Dear subscriber, you are registered as a participant in a mass disturbance.” Of de protestgangers in HongKong. Die dachten slim te zijn en maakten gebruik van de?app FireChat,?die op een?p2p netwerk via Wifi draait om zo de Chinese telecomgiganten te omzeilen. Ze konden berichten uitwisselen over hun plannen zonder dat de staat meekeek. Dachten ze… Later bleek dat veel van hun telefoontjes malware hadden ontvangen, waardoor de staat alsnog?mee kon kijken.
Swatting
Verveelde hackers?of?internet trollen vinden het leuk om grote bedrijven of de overheid te testen en pesten. Zo is bijvoorbeeld het fenomeen swattingin zwang geraakt dat misbruik maakt van de noodhulpdiensten. En dat zal het nog wel even blijven met aankomende nieuwe technologie?n. Het is niet heel moeilijk gebleken (onder andere via gehackte mobieltjes en middels?spoofing) om anonieme valse meldingen te doen van incidenten en criminaliteit. Een geintje is nog tot daaraan toe (hoewel dat ook strafbaar is), maar het kan zelfs levensgevaarlijk zijn. Marc geeft een voorbeeldscenario van een 911 melding waarna een vrouw schreeuwend is te horen in de meldkamer (via een bandje dat wordt afgespeeld): “My husband shot my mother and baby, and now’s he’s holding me hostage… PLEASE come quick…. He’s got a shotgun and an AK-47…. Hurry… he’s crazy!” Met daarna wat schoten op de achtergrond voor een geloofwaardig?effect. Stel je nu voor dat jij rustig met je gezinnetje TV zit te kijken, en er is een SWAT team onderweg naar je huis met deze melding. Of erger: je ligt in bed te slapen, het SWAT team heeft inmiddels positie ingenomen rond je huis en je hoort ze buiten niet roepen met een ultimatum. Je wordt misschien wel half wakker omdat je stemmen hoort, denkt aan inbrekers en besluit met je eigen schietwapen een kijkje te gaan nemen. Zo’n scenario kan in de VS bijzonder slecht eindigen leert de ervaring.
Vroeger gingen?deze geintjes hooguit over pizza’s die op je huisadres door anderen besteld werden. Tegenwoordig zijn deze grappen heftiger geworden, onder andere omdat?de pakkans zeer klein is en je in volledige anonimiteit kan blijven bij dergelijke acties.
Grote hoeveelheden smartphone gebruikers in de maling nemen kan natuurlijk ook. Zo hackten studenten uit Isra?l?de veel gebruikte?navigatie app?Waze (nu eigendom van?Google) om een niet bestaande file te cre?ren (met GPS spoofing). Zo kun je eenvoudig een hele groep mensen letterlijk om de tuin leiden. En mobiele diensten hoef je niet eens te hacken. Creatief gebruik volstaat ook. Zo bleek dat?Nicole Gibson een real-time ‘text a getaway driver‘ toepassing van Uber?had gemaakt om inbrekers?snel weg te laten komen. Ook het populaire?AirBnB wordt graag door escort services en prostitutie gebruikt, omdat ze dan niet op de beveiligingscamera’s voorkomen die bij hotels staan. Het is volgens deze?sector nog een stuk goedkoper ook.
Internetdingen
De ontwikkeling van het ‘internet der dingen’ is een goed voorbeeld van de exponenti?le dreiging die er aan komt. Marc Goodman?houdt in zijn hele boek erg van?parafraseren en?leent een uitspraak van?Notorious B.I.G. om duidelijk te maken dat wij ons altijd via onze beeldschermen laten foppen: “Mo’ Screens, Mo’ ?Problems” (afgeleid van Mo’ Money, Mo’ Problems).
Exponentieel meer dingen online (volgens Cisco zo’n 50 miljard in 2020) betekent ook meer digitale?adressen. Toen men doorkreeg dat het aantal internetadressen voor computers en randapparatuur opraakte (IPv4) moest men iets nieuws uitvinden.?IPv6 is inmiddels?een feit en maakt 2 tot de macht 128 apparaten mogelijk. Moeilijk voor te stellen hoeveel dat is, maar het biedt meer aansluitingen?dan alle zandkorrels van alle stranden op aarde tezamen.?Zelfs elk atoom op onze aarde zou een uniek IP adres kunnen krijgen, met genoeg plek voor de maan en andere planeten. Tel daarbij op dat een webserver nu op een chip ter grootte van een vingertopje past (en minder dan $1 dollar kost) en niets is meer te gek.?Dingen, mensen, dieren, planten: alles komt online, gewoon een kwestie van tijd.?In Australi? zijn er al?twitterende haaien, die de mensen kunnen waarschuwen als ze te dichtbij komen. Maar ook?PetLink?koppelt baasje en huisdier online?aan elkaar, zodat ze elkaar nooit meer kwijt kunnen raken. Voorbeelden zijn er te over en criminele mogelijkheden zijn er dus ook:
Auto’s bijvoorbeeld hebben vandaag de dag al gemiddeld honderd boordcomputers en 100 miljoen regels code waar ze op rijden. Dat groeit met Tesla of Google auto’s alleen nog maar exponentieel door. In je huis verlopen die ontwikkelingen niet anders: je thermostaat, slimme energiemeter en een bulk aan andere sensoren en actuatoren (bijv. alle knopjes in je huis) worden binnen afzienbare tijd?allemaal aangesloten. En?daarna is je lichaam aan de beurt. Er zijn al mensen met een microchip in hun lijf of een computer als pacemaker. Biotechnologie, volgens sommigen de nieuwe grote revolutie na internet, groeit (nu nog wat onder de radar) intussen ook exponentieel snel.
De bionische mens of de huidige exoskeletten maakt van ons halve robots (cyborgs) en medische implantaten vervangen of verbeteren ons lichaam, of houden het simpelweg in de gaten. Deze biometrische sensoren en ook biotechnologie kennen ons als geen ander en dat zal onze nieuwe unieke online identiteit ook worden; weer een nieuwe DNA revolutie! Maar misschien leven we dan nauwelijks?meer in de fysieke wereld, want die singularity wereld zal ook voor een deel door robots worden ingevuld voor het harde fysieke werk. Misschien leven we vrijwel volledig in een?immersieve virtual reality die al onze zintuigen optimaal bedient, zoals in de film The Matrix. De Oculus Rift is er al een kleine voorbode van. En in?die virtuele wereld doen smart agents, slimme zelflerende algorimes (artificial intelligence) ook nog eens het meeste denkwerk. Dat betekent dat het criminele brein ook alleen maar krachtiger wordt. Marc Goodman gaat zelfs nog verder door over nano en quantum technologie, inclusief replicators uit Star Trek dat verder gaat dan 3D printers, dus er is nog ruim?genoeg over na dit vierde artikel om verder te lezen?in dit geweldige?boek. Een musthave voor iedereen die zich met veiligheid bezig houdt.
Crime busters
De georganiseerde misdaad is?nu al goed?voor 15 tot 20% van het Bruto Nationaal Product (BNP/GDP). Bestaande georganiseerde criminele netwerken als de Italiaanse Cosa Nostra, Japanse Yakuza, Chinese Triads of Russische of Nigeriaanse maffia hebben allemaal groeiende cybercrime afdelingen. De pakkans is laag, echte veroordelingen zeldzaam. Waar de meeste cybercriminelen vroeger nog freelancers waren, maakt?80% nu onderdeel uit van georganiseerde misdaad. De fysieke en online wereld kruisen elkaar en dat geeft (nu nog af en toe) vuurwerk. Marc Goodman vergelijkt het met een sc?ne?uit Ghostbusters waarin de hoofdrolspelers bewapend met “proton packs” spoken aanvallen en een van hen de anderen waarschuwt: “There’s something very important I forgot to tell you… Don’t cross the streams of your weapons… It would be bad.“, waarop Bill Murray vraagt: “How bad?” en als antwoord krijgt “Try to imagine all life as you know it stopping instantaneously and every molecule in your body exploding at the speed of light.“, waarop Bill Murray reageert: “Okay, that’s bad. Thanks for the important safety tip.”
Vroeger reden agenten nog op paarden, terwijl gangsters uit bijvoorbeeld Chicago?allang auto’s hadden ontdekt om mee weg te komen. Toen elke agent een revolver kreeg, gebruikte George “Machine Gun” Kelly allang automatische vuurwapens. Drugsdealers waren (na artsen) de eersten om pagers te adopteren, en?hadden allang mobiele telefoons voordat politiemensen die ontdekten.?Criminelen zijn altijd early adopters geweest. Met een smartphone in de hand kunnen ze nu ter plaatse hun inlichtingen inwinnen (net als de terroristen al in 2008 in Mumbai deden). Een simpel voorbeeldje. Op een willekeurige luchthaven staat?een chauffeur met het naambordje van Mr. Jackson van Goldman Sachs in de hand staat te wachten. Even Googlen of LinkedIn checken en de crimineel kiest het bordje met de grootste afpersingsmogelijkheden (de grootste dollartekens). Hij intimideert?de chauffeur en neemt?zijn nietsvermoedende doelwit mee. Het enige dat hij hoefde te ‘hacken’ is het ophouden van een?kartonnen bordje: ‘Mo screens, mo problems‘.
Crime sourcing
Het gebruik van een flash rob?(als variant op?een flash mob) was een aantal jaren geleden al?een?creatieve manier van crime sourcing. In Washington D.C. raasden 30 overvallers een G-Star Raw winkel binnen en liepen naar buiten met $20.000 dollar. Ze hadden zich georganiseerd?via social media. Het nadeel voor?de politie was dat de meesten?elkaar niet kenden, zodat ze ook niet over elkaar konden klikken. Of neem de bankovervaller die in Seattle de Bank of America beroofde met een listige crime sourcing methode. Hij riep via een online marktplaats (Craigslist) werklui op om aan de weg te komen werken en vroeg mensen specifieke kleding aan te doen: een geel vestje, blauw short, stofkapje en veiligheidsbril. Zo’n 300 mensen kwamen op de?afgesproken plek en tijd opdraven, want ze wilden graag zo’n betaalde klus,?maar tot hun verbazing werden ze niet aan het werk gezet. De bank werd op dat moment overvallen en alle werkers voldeden vervolgens aan het signalement van de dader. Niemand had enig idee wie de dader?kon zijn, de hadden alleen een online alias van hem.
Hackersgroep LulzSec?had crime sourcing ook ontdekt en vroeg op Twitter aan de massa wat hun volgende target zou moeten zijn. Ze hadden zelfs een telefoonlijn waarop het antwoordapparaat met Frans accent zei: “We are not available right now as we are busy raping the Internet” om vervolgens na de piep de mogelijkheid te geven een leuk kraakidee?in te spreken.
En sommige criminelen zijn ronduit lui. Om illegaal in te loggen op diverse sites moeten ze vaak eerst langs die lastige Captcha’s. Om dat handwerk te omzeilen hebben ze scriptjes geschreven die zo’n captcha plaatje kopieert en op een andere site aan onschuldige mensen aanbiedt die dan gewillig de juiste karakters voor ze?intikken. Meestal bieden ze die captcha kopie?n aan op de vele pornosites die ze in beheer hebben, waardoor het voor die bezoekers best logisch lijkt dat ze een?captcha moeten oplossen om aan te tonen dat ze ouder dan 18 zijn. En captcha’s kunnen breder ingezet worden. Criminelen zouden net als Google het gebruikt voor tekstherkenning van ingescande boeken, mensen fragmenten van bijvoorbeeld?gezellige dinerfoto’s met daarop zichtbare?creditcards laten ontcijferen.
Crowdsourcing Law enforcement
Het crowdsourcen van politiewerk blijft volgems Marc?alleen?gigantisch achter. In 1865 stond John Wilkes Booth als eerste op een Wanted poster nadat hij president Lincoln vermoorde.?Nu, zo’n 150 jaar later, is er niet heel veel verandert in de manier waarop de politie een opsporingsbericht naar buiten brengt. We benaderen nu weliswaar via nieuwe kanalen als TV zenders en internet, maar doen het op precies dezelfde manier: “Heb je iets gezien? Contacteer?ons”.?Clay Shirky bijvoorbeeld schreef over ‘cognitive surplus‘ (sociale overwaarde) dat beschrijft hoe honderden, duizenden mensen vrijwillig samenwerken (zelfs op wereldschaal) om problemen op te lossen. In de crisisbeheersing zien we het al wel (zie onze?blogs over Digital Humanitarians), waarom?crowdsourced de politie de aanpak van misdaad niet als criminelen het andersom wel doen? Kleine voorbeelden zijn er?wel. Zo liet een professor op de Alabama universiteit zijn klas meedenken in een FBI cybercrime zaak waar zo’n $70 miljoen mee gemoeid was. De ‘crowdvestigation‘ van deze studenten leverde vele verdachten op die een Zeus Trojan in de bancaire sector hadden losgelaten. Mensen maken namelijk altijd wel fouten en zijn dus vindbaar. Volgens een IBM onderzoek is 95% van alle security incidenten te wijten aan een menselijke fout. Zo zijn wij kwetsbaar, maar criminelen?dus ook. De?crowdvestigation?was een leuk initiatief, maar van geborgde en continue samenwerking is absoluut geen?sprake. In 2011 heeft de Britse politie wel een poging daartoe gedaan, en ook schreven we eerder over?Jim Gamble,?voormalig directeur van het Britse Child Exploitation and Online Protection Centre (CEOP), die een klein legertje cyber volunteers wilde inzetten op een fenomeen als online pedofilie. En sinds kort is ook?DHS?er voorzichtig mee begonnen.
Marc vraagt zich ook af of gamification heen oplossing kan bieden. Waarom benutten we de 3 miljard uren aan gaming tijd niet met het oplossen van zaken? MalariaSpot en Foldit zijn goede voorbeelden uit de medische hoek. In Nederland ligt de recherchegame?hiervoor nog?op de plank. En als criminelen een rad van fortuin hebben, waarom is dat andersom dan niet vaker zo? Marc Goodman stelt een XPRIZE Challenge?of zelfs een Manhattan project?nodig hebben voor cyber security om snel een grote inhaalslag te kunnen maken. Een?treffende quote hierover: “Our public safety and security are just too important to leave to the professionals“. Dus wanneer beginnen we?
Big data, big hairy problems
Vele landen hebben niet eens cyber-crime wetten, en als ze er zijn staat effectieve toepassing ervan nog in de kinderschoenen. Cybercrime is een wereldwijd probleem, maar?met een totaalbudget van $90 miljoen dat Interpol nu heeft (voor alle misdaadsoorten)?wordt het erg moeilijk om veel meer te kunnen doen. Ter vergelijk: alleen al de NYPD heeft een budget van $4.9 miljard dollar, maar zij kunnen alleen gebiedsgebonden opereren (jurisdictie). Zet daar de Mexicaanse?drugsbaron?’El Chapo‘ tegenover die 200 miljoen aan cash had liggen toen de politie zijn huis binnenviel, en je vermoed al?waar de grootste exponenti?le groei momenteel plaatsvindt. Want waar moderne criminele hun algoritmes laten werken, reageert de politie op misdaad met een heleboel handwerk. Marc Goodman roept dan ook op om bij de FBI een groep ‘Mad Scientists‘ toe te voegen, white hat hackers en cyber volunteers. Met nieuwe werkmodellen zoals die van Google om 20% van je tijd aan nieuwe dingen te besteden, zoals een nieuwe vorm van aanpak of nieuwe community policing programma’s in cyberspace.
Maar hoeveel we ook besteden aan de politie, daar gaan we het lang niet mee redden. Vint Cerf?vraagt zich bijvoorbeeld af waar de cyber brandweer is, en?waar is eigenlijk de World Cyber Health Organisation? De problemen van de 21e?eeuw kunnen we niet met organisaties uit de vorige eeuw oplossen. En oplossingen moeten natuurlijk uit de bredere?maatschappij komen. Ook bedrijfsleven zou, vergelijkbaar met Alcoholics Anonymous, veel vaker taboe’s moeten doorbreken en met elkaar moeten praten over hun cyberproblemen. Iets dat in een aantal sectoren gelukkig steeds vaker gebeurt. En het is nu ook weer niet zo dat onze overheid onmachtig is, want wie bracht er het internet? Wie bracht ons naar de maan? Of wie hielp in het ontcijferen van het menselijk genoom? Gelukkig zijn er in onder andere de VS al?organisaties ontstaan zoals ‘Code for America‘, GovLab, of het OS Fund onder leiding van Bryan Johnson dat?zelfs nadenkt over een nieuw ‘OS’ voor onze maatschappij. Maar het is lang niet genoeg: dus hoe kun jij bijdragen?
Dit is deel 4 en daarmee het laatste deel van de boekbespreking van Future Crimes van Marc Goodman. Heb je artikel 1,?2?en 3 al gelezen, of heb je het boek zelf gelezen? Misschien wil je dan je idee?n erover?hieronder delen?
De VN-organisatie Global Pulse, vrij vertaald de ‘polsslag van de wereld’, is opgericht na de wereldwijde economische crisis, op verzoek?van Ban Ki-moon (VN-secretaris-generaal). Deze organisatie laat zien dat Big Data enorme kansen biedt om wereldwijd oplossingen aan te reiken. Via analyse van sociale media en van radiogesprekken is deze organisatie sneller in staat om op 
