Rond de jaarwisseling had ik een interview met het Britse burgeropsporingsinitiatief OPIT, het Online Predator Investigation Team. Brendan Collis uit Derby doet dit al een paar jaar met zijn vrouw en doet uit de doeken?wat hen beweegt, hoe ze werken,?de successen die ze behaalden, maar ook de valkuilen die ze zien voor burgers die dit soort werk willen doen. Het werk van OPIT leidde onder andere tot de veroordelingen van John Marples en Peter Mitchell. Peter?Mitchell werkte bijvoorbeeld als tuinier op diverse scholen en werd na een melding inclusief dossier van OPIT vervolgens door de politie nog eens betrapt op bezit van belastend fotomateriaal. Hij stuurde meisjes bijvoorbeeld foto?s van zijn eigen geslachtsdeel terwijl hij op zijn?grasmaaier zat?en?vroeg ze?of hij met ze kon afspreken om ze?dronken te voeren.
Dit soort online burgerinitiatieven geven aan dat ze een belangrijk gat invullen dat de politie onvoldoende oppakt. Daarom heb ik OPIT?ook gevraagd hoe ze de samenwerking met de politie ervaren, die zich duidelijk nog moet ontwikkelen. Want?kritiek is er ook: pedojagers zouden bewijs onbruikbaar maken en het leven van deze verdachten in gevaar brengen. De politie worstelt enorm met deze initiatieven, terwijl experts aangeven dat het fenomeen niet zal verdwijnen. Je kunt het beter in goede banen leiden en daar waar mogelijk samenwerken. Jim Gamble, voormalig directeur van het Britse Child Exploitation and Online Protection Centre (CEOP)?riep juist op tot meer online burgerwachten en wil ze ondersteunen en tot een online leger vormen van vrijwilligers met 1000 digitale rechercheurs onder leiding van de politie. Hij hekelde de houding en kennis van de overheid en zou het liefst zien dat elk korps 20 vrijwilligers zou trainen en op politiecomputers zou kunnen laten werken om bewijs te verzamelen. Een dergelijke regeling zou landelijk voor 1.5 miljoen pond te doen zijn, gaf hij aan. ?De burgerinitiatieven laten zien dat je geen politieagent nodig hebt om de daders te pakken?.
Aan de andere kant zijn er politici die aan wetgeving werken om het strafbaar te maken om je online als iemand anders voor te doen, en daarmee het werk van pedofielen, maar daarmee ook pedojagers te frustreren.
Toby Fawcett-Greaves van de Derby politie zegt erover: ?Wij zullen burgers altijd stimuleren om met informatie te komen dat de veiligheid van kinderen ten goede komt. En er bestaat altijd het risico dat het in de rechtzaal niet geaccepteerd wordt. Maar alle informatie?zal eerlijk, onpartijdig en volgens de wet worden behandeld.?
The Guardian kreeg van Collis inzage in honderden berichten die Mitchell verstuurde aan de twee virtuele tienermeisjes. Ze konden uiteindelijk video-opnames maken van Mitchel en met 3500 berichten onder de arm leverden ze het materiaal in bij de politie. Die reageerde met gemengde gevoelens: ?Wij adviseren elke vorm van opsporing door de politie te laten uitvoeren. Elke informatie wordt in dank ontvangen, maar hierna gaat de politie het onderzoek verder afhandelen.? Het hof kwam erachter dat Mitchell zijn baantjes zorgvuldig uitkoos om verdenkingen van contact met kinderen te mijden.
In Amerika is er zelfs een TV programma ? To Catch A Predator? ?dat samenwerkt met de?Perverted-Justice groep, dat er een sport van lijkt te maken om misbruikers met virtuele (online) meisjes in de val te lokken. De show werd gestopt toen in 2007 een Texaanse advocaat zich zelf doodschoot toen ze hem thuis filmden en de politie bij hem thuis aanklopte. Ook in Duitsland heeft het TV Programma Tatort Internet geprobeerd online mannen te lokken en waarna deze werd geconfronteerd met de zogenaamde moeder van het meisje (een actrice). Ook deze uitzendingen moesten stoppen na kritiek van de kinderbescherming en diverse advocaten.
Maar deze activiteiten stoppen niet en na Amerika hebben in Engeland online pedojagers een enorme vlucht genomen. We hebben al eerder blogs gemaakt over?Letzgo Hunting?Enerzijds helpt het dat ze successen halen, zoals ook Stinson de pedojager die al 10 veroordelingen op zijn naam heeft staan. Anderzijds worden ze meer een meer gesteund door de bevolking, zoals blijkt uit het voorbeeld van Stinson die een Kickstarter crowdfuncing project startte en meer dan 30.000 pond ophaalde?om zijn werk te financieren.
Bekijk onderstaande reeks videoclips, voorzien van?Nederlandstalige ondertiteling:
Een Britse detective deed zich ook voor als veertienjarig meisje op Facebook om te laten zien wat er gebeurd: ?Binnen vijf minuten had het profiel drie berichten van mannen tussen twintig en veertig die ?asl? vroegen (leeftijd, geslacht en woonplaats). De mannen deden maar weinig moeite zichzelf te verbergen, misschien omdat ze denken dat ze ermee weg komen, zoals velen ook doen. (?) Sommige bouwden het traag op, eerst met een beetje small talk in tienertaal of vragen over mijn hobby?s. Maar al gauw kwamen de vragen: of ik al seks had gehad, met wie en of ik dat leuk vond. Anderen gingen nog verder en vroegen of ik het erg zou vinden iets seksueel te doen voor de webcam. Of ze vroegen of zij iets mochten tonen via de webcam. En ik was maar een uur online geweest!? Het zijn geen vieze oude mannetjes of engerds: ?Ze lijken heel verantwoordelijk en degelijk. Ze hebben zelfvertrouwen en weten precies hoe ze kinderen en tieners moeten benaderen. Ouders moeten zich realiseren dat pedofielen heel normaal lijken, ze vallen niet op. Ze hebben werk, en gebruiken de anonimiteit van het internet om zich uit te leven.? Het Engelse woord ?grooming? wordt vaak gebruikt voor dit soort zaken, waarvan er in Nederland afgelopen jaar ook een aantal grote zaken zijn opgelost.
Zonder risico’s is het pedojagen ook niet. OPIT legt uit hoe zij werken, waarbij de namen van verdachten pas bij aanhouding of zelfs na een veroordeling genoemd worden, net als de politie zou doen in Engeland. Maar niet iedereen werkt zo. Stinson Hunter begon met het online namen & shamen van de pedofielen zodra ze kwamen opdagen op afspraakjes en hij ze op camera kon filmen. Maar onder andere een zelfmoord die volgde van een van de verdachte leidde ertoe dat hij tegenwoordig vanaf ziet om dit te doen. Ook werd zijn pas geboren zoontje?bedreigd. Daarnaast is niet elke burger te vertrouwen, want er zijn ook pedospeurneuzen die pedofielen na belastend materiaal afpersen voor eigen gewin.
Bekijk de eerste aflevering van de documentaire van Shock Doc over Stinson Hunter, of de Britse documentaire die in oktober 2014 werd uitgezonden:
The Paedophile Hunter – Full film. door StinsonHunter
En het lijkt alsof social media platformen er wat aan doen, zoals het Facebook Safety Center dat een heel team van mensen heeft met diverse maatregelen waar ook Facebookgebruikers in voorzien worden. Maar het feit dat de pedojagers op Facebook en andere platformen nog zo ongelooflijk veel vinden (bijvoorbeeld Tinder), geeft aan dat het nog steeds een heel groot probleem is. Ook de social media onderwereld met chatgroepen en fora op het zgn. Dark Web, waar totaal geen controle of moderatie plaatsvind en iedereen anoniem is, stikt van dit soort activiteiten. Onlangs toonde een onderzoek aan dat 80% van de illegale praktijken op het?Dark Web in deze hoek zit.Bekijk dit oudere BBC fragment bijvoorbeeld eens over Twitter, waar pedofielen ook actief op zijn:
Annemarie Jorritsma-Lebbink werd geboren op 1 juni 1950 te Hengelo (Gld.). Na het behalen van haar MMS-diploma in 1967 volgde zij in Breda de School voor Toeristische Vorming (einddiploma 1969). Vervolgens was zij werkzaam bij een reisbureau en als exportmanager. Zij was voor de VVD van 1978 tot 1989 lid van de gemeenteraad in Bolsward en van 1982 tot 1994 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Zij was gedurende deze periode voor haar fractie woordvoerder voor Verkeer en Waterstaat.
Diederik Greive is Hoofdofficier bij het Openbaar Ministerie en heeft een levenslange passie voor opleiden. Sinds 1985 geeft hij les en de laatste tien?jaar treedt hij regelmatig op als procesbegeleider/ discussieleider bij workshops en evenementen. De positie bij SSR in het College van Bestuur sluit goed aan bij zijn ervaring en plezier in leren & ontwikkelen.
Mr. dr. J.R. Bac (1969) is hoofdofficier van justitie?parket Midden-Nederland.?Naast zijn studie rechten haalde hij ook zijn propedeuse psychologie. Na zijn studie werkte hij vier jaar aan de VU te Amsterdam, gaf onderwijs en deed daarnaast onderzoek naar jeugd(proces)recht. Van 1998 tot 2003 werkte hij als raio bij de rechtbank in Den Bosch, het parket Utrecht en als tactisch co?rdinator bij de politie Utrecht. Van 2003 tot 2007 werkte hij als officier van justitie in Arnhem. Hij vervulde daar de functies van gebiedsofficier Nijmegen, veelplegerofficier, co?rdinerend officier frontoffice, raio-opleider,?tegenspreker en portefeuillehouder mensenhandel/-smokkel.
In 1971 is Maurice de Hond afgestudeerd als Sociaal Geograaf bij de UvA in Amsterdam. Na een korte periode als wetenschappelijk medewerker was hij 15 jaar actief als onderzoeker, tussen 1973 en 1975 bij Inter/View, daarna samen met Hedy d?Ancona (Cebeon) en vanaf 1980 als mededirecteur van Inter/View. Vanaf 1976 was Maurice de Hond in de media actief op het terrein van verkiezingsonderzoek. Eerst bij Vara?s In de Rooie Haan. Later o.a. in Achter het Nieuws en NOVA.
