Tagarchief: trolling

Internettrollen vervuilen het web met gevaarlijk gedrag

Op het internet duiken steeds meer spookaccounts op, die nepnieuws verspreiden. Deze internettrollen zijn ook verantwoordelijk voor online haatmisdrijven en kunnen de rechtsorde bedreigen. Hoe kunnen online veiligheid en leefbaarheid gewaarborgd worden in de 21ste eeuw?

– Een artikel van Arnout de Vries geplaatst in Secondant

Sociale media zijn breed beschikbaar en worden door jong en oud en onschuldige maar soms ook kwaadwillende personen gebruikt. We kennen sociale media vooral als een geweldig middel om met elkaar verbonden te raken via chat en door (vakantie)foto?s te delen. Toch kan je niet alleen je hart luchten met andere gebruikers, maar ook mensen isoleren, van anderen vervreemden en vernederen. Dit varieert van kleine pesterijen tot regelrechte oorlogsvoering. Want kinderen?gamen online, maar in dezelfde spelletjes zitten vaak ook neonazi?s, zoals in het online oorlogsspel Clash of Clans. Soms zitten zij in eenzelfde chatsessie met jonge, zeer be?nvloedbare kinderen. Toezicht op de online normoverschrijdingen is beperkt, of afwezig.

Het zogeheten trollen als vorm van normoverschrijdend gedrag online neemt toe. Trollen kan beginnen met pesten, maar verergeren tot intimideren en stalken. Het kan slachtoffers zelfs tot zelfmoord drijven. Als dit online gedrag de veiligheid en leefbaarheid schaadt, komt het als verschijnsel in beeld bij de overheid.

Veiligheidsconferentie

In mei dit jaar werd in Londen een internationale veiligheidsconferentie gehouden over ?trolling?. Onderzoekers en specialisten uit bedrijfsleven en overheden vanuit meer dan 15 Europese landen kwamen bijeen om de kansen voor een vernieuwde aanpak te bespreken. Ook de bedreigingen van deze ontwikkelingen kwamen aan bod. Al deze partijen uit de veiligheidssector hebben als doel om het internet veiliger en leefbaarder te maken.*

De techniek heeft zich in de afgelopen jaren zodanig ontwikkeld dat internet een vanzelfsprekendheid is voor veel mensen. Echter, ook anonimiteit door encryptietechnieken en het gebruik van kunstmatige intelligentie worden steeds normaler. De internetgedragscodes veranderen sinds het ontstaan ervan mee, maar: Wat is acceptabel en wat niet? Wat staan we met moderne technologie toe en wat niet? Nieuwe ontwikkelingen bieden nieuwe kansen, maar vormen ook nieuwe bedreigingen. Op het wereldwijde web zijn de meningen verdeeld over hoe ver vrijheid van meningsuiting mag gaan en elk socialemediaplatform hanteert hierbij zijn eigen huisregels. Socialemediaplatforms dulden bijvoorbeeld alleen echte mensen en toch duiken steeds meer valse en machinegestuurde accounts op om te trollen.

Dilemma?s in moeizame aanpak trollen

De conferentie focuste op preventie en interventies in handhaving en vervolging met aandacht voor sociale en technologische innovaties.?Best practices?werden gedeeld, zoals die van John Donovan, werkzaam bij?The Online Hate Crime Hub?van de Metropolitan Police. Sinds 2017 pakken de speciaal getrainde politieagenten online misstanden aan. De Hub onderzoekt meldingen van online haatmisdrijven, waaronder racisme en discriminatie gericht op beperking, religie, of geaardheid en acteren hierop, voor zover mogelijk. Donovan benoemde diverse juridische obstakels bij het trollen, zoals onduidelijke wettelijke kaders die de vervolging van trollen bemoeilijken. Ondersteuning van het slachtoffer staat dan wel centraal bij de Hub, maar als slachtoffers niet willen meewerken aan verdere actie blijven trollen vaak anoniem en ongestraft. Daarmee gaat dan weer geen afschrikkende werking uit tegen herhaling.

Normloosheid van gamingplatforms

Gamingplatforms werden expliciet uitgelicht, omdat het normoverschrijdende gedrag hierin n?g prominenter lijkt. Cybercriminoloog Thomas-Gabriel R?diger vergeleek online games met een fysieke speeltuin: rond de spelende kinderen zien we borden met simpele gedragsregels en ouders die vanaf een bankje wat toezicht houden. Online houdt niemand zo toezicht. Via online??speeltuinen??zoals Minecraft, Roblox en MovieStarPlanet worden steeds meer kinderen het slachtoffer van?grooming, terwijl ouders denken dat ze een onschuldig spelletje spelen.

Online zijn gedragsregels op zijn minst anders te noemen, maar eigenlijk vaak afwezig. Wat vinden we van deze normloosheid? R?diger liet zien hoeveel online groepen met nazinamen in de game Clash of Clans te vinden zijn, hoe die gesprekken verlopen en ook met welk gebrek aan online normen het spel soms gespeeld wordt. Naast dit spel zijn er vele games waarin gecommuniceerd wordt, via tekst, maar ook via spraak, zoals bijvoorbeeld het populaire schietspel Fortnite: 100 spelers strijden tot de laatste overblijft. Een spel waarin de norm lijkt dat online alles geoorloofd is om maar die laatste te zijn.

Sterkte-zwakteanalyse

De conferentie resulteerde op grond van de vele voorbeelden in een sterkte-zwakteanalyse, waarbij kansen en bedreigingen werden benoemd voor een effectievere aanpak voor veiligheidspartijen die trollen willen aanpakken: *

Figuur 1> SWOT-analyse van aanpak trollen door veiligheidsdiensten

Trollen bedreigen de rechtsorde

Trollen vindt niet alleen plaats op individueel niveau. Uit?onderzoek?van?NRC?bleek dat Russische internettrollen op Twitter probeerden anti-islamsentimenten in Nederland aan te wakkeren. Dit gebeurde vanuit een??trollenfabriek? in Sint-Petersburg, het beruchte Internet Research Agency (IRA). Dat beheerde zeker 3841 trol-accounts. Sommige tweets zijn door de nepaccounts verstuurd op de dag van de aanslagen in Brussel, 22 maart 2016, andere ten tijde van de Nederlandse verkiezingen.

Volgens Facebook is 2 tot 3 procent van hun accounts vals, maar experts schatten dat het eerder 10 procent is. Ook Twitter heeft last van miljoenen spookaccounts. Bij de grote zomerschoonmaak verwijderde Twitter?70 miljoen nepaccounts. Facebook blokkeerde zelfs?1.3 miljard accounts.

Internettechnologie

Twitter-directeur Jack Dorsey beklaagde zich er onlangs over hoe fictieve accounts zijn berichtendienst misbruiken. Hij wil weer een gezond debat met echte mensen, maar heeft geen idee hoe de klok terug te draaien. Internettechnologie ontwikkelt zich intussen verder. Volgens sommige trendwatchers is 2018 het jaar van de??social bot??(online robotaccounts die communiceren). Veel omarmen dat in hun klantgerichte dienstverlening. Nu al kan een computer kunstmatig aangemaakte portretfoto?s genereren en voorzien van namen. Accounts aangedreven door kunstmatige intelligentie worden dan een?chatbot. Je kunt nu al een bot maken die praat als president Trump en nieuwe ?Trump-uitspraken? doet op basis van oude uitspraken.

Onder kinderen zijn social bots enorm populair. Opeens kunnen ze chatten met Minions, die precies praten zoals in de film. Minion-bots bieden ook producten aan: ?Heb je al aan papa en mama verteld dat een nieuwe Minion-film uitkomt?? Chinese kinderen vertrouwen hun diepste geheimen toe aan dit soort?bots, terwijl kinderen vaak erg be?nvloedbaar zijn. Papa en mama weten ondertussen niet welke informatie hun kinderen delen en welke informatie gedeeld wordt.

Nederlandse trollen hadden in 2012 al een aantal keren flinke impact. Een jongen twitterde bijvoorbeeld tijdens Project X dat een meisje was overleden. Hij deed dit voor de lol en noemde zich ?hoax creator?, maar dat wisten hulpdiensten, media en maatschappij niet, met alle gevolgen van dien. De jongen werd niet vervolgd, omdat wat hij deed dan wel niet ethisch, maar ook niet ?zomaar? strafbaar was.

Offline en online maatschappij

We stevenen af op een kantelpunt waarin het onderscheid tussen echt of nep steeds lastiger wordt. De jeugd praat graag online met Justin Bieber, ook al weten ze ergens wel dat hij niet echt is. Vele partijen spelen, goed en kwaad, in op deze ontwikkelingen. Alleen met bewustzijn en verantwoordelijkheid, ook onder technologieaanbieders en overheden, kunnen online leefbaarheid en veiligheid in de 21ste eeuw geborgd worden. Samenwerking, juist internationaal, moet hierom volwassener worden. Passende wet- en regelgeving moet die samenwerking ondersteunen.

Door gebrekkige kennis van sociale media en gamen wordt de kloof tussen de offline en online maatschappij alleen maar verder vergroot, zolang hier niks mee gedaan wordt. Die kloof kan kleiner worden door relaties te versterken tussen specifieke groepen en veiligheidsinstanties. Wat staan we toe en waar ligt de grens? Er bestaan al genoeg voorbeelden van bedreigingen die de leefbaarheid verminderen en die de grens al ver gepasseerd zijn. Gelukkig bestaan ook genoeg kansen. Als we deze samen aangrijpen hoeft het niet van kwaad tot nog erger te gaan. <<

Europees project

Het onderzoeksproject MEDI@4SEC brengt de kansen en bedreigingen in kaart die nieuwe communicatietechnologie?n teweegbrengen voor de veiligheid en veiligheidsinstanties. Dit artikel is het derde van een serie artikelen over specifieke thema’s binnen dit onderwerp als: Do It Yourself (DIY) Policing; Rellen en massabijeenkomsten; Dagelijks politiewerk; Dark Web; Trolling en; Innovatieve marktoplossingen. Lees ook het inleidende artikel in Secondant over de kansen van nieuwe communicatietechnieken voor justitie en politie.

Meer informatie over MEDI@4SEC is te vinden op de projectwebsite. Hier zijn ook de volledige onderzoeksrapporten te downloaden zodra deze openbaar zijn.

Bron: Secondant

Doet Whatsapp genoeg om trollen te stoppen?

Na lynchpartijen in?India?- begonnen na het rondsturen van geruchten via?WhatsApp?- komt het sociale platform in actie. In onderstaand artikel van?Amber Dujardin?
Nu er doden vallen door de verspreiding van nepnieuws, legt WhatsApp het doorsturen van berichten aan banden. Sinds vandaag kunnen mensen hun berichten nog maar aan twintig chats tegelijk doorsturen in plaats van 250. Alleen in India wordt het maximum verder teruggeschroefd: naar vijf of minder.

Dat WhatsApp in India strengere maatregelen neemt, komt doordat het land kampt met massahysterie door valse berichten. Er zijn de laatste maanden tientallen mensen doodgeslagen op basis van nepnieuws. Ze werden abusievelijk aangezien voor kinderhandelaren of andersoortige misdadigers en gelyncht door dorpsbewoners. Met ruim 200 miljoen WhatsApp-gebruikers, veel armoede en laagopgeleiden is het verspreiden van geruchten in India een fluitje van een cent.

WhatsApp liet eerder deze maand weten ?geschokt? te zijn door de lynchpartijen en beloofde meer te doen om het verspreiden van valse ?berichten tegen te gaan. De nieuwe beperkingen ?volgen op een maatregel waarbij het bedrijf een speciaal icoontje toe?voegde aan doorgestuurde ?berichten. Dat moest gebruikers aan het denken zetten over de herkomst van zo?n ?bericht. Door de nieuwe beperkingen hoopt het bedrijf Whats?App ?te behouden zoals het ontworpen is: als een dienst voor priv?berichten?.

“Je kunt niet doen alsof WhatsApp op een ?eiland zit. De echte trollen zullen andere platforms vinden” -?Arnout de Vries, TNO

Paniek

?Het is een begin?, zegt Arnout de Vries, die bij TNO onderzoek doet naar sociale media en veiligheid. ?Je kunt hiermee voorkomen dat dingen heel snel viraal gaan en er in korte tijd grote paniek ontstaat. Maar je kunt niet doen alsof WhatsApp op een ?eiland zit. De echte trollen zullen andere platforms vinden.?

Als WhatsApp echt een verschil wil maken, kan het bedrijf volgens De Vries beter een limiet per dag instellen, in plaats van per keer. In een groepschat passen immers 256 mensen, waardoor je met ??n druk op de knop nog steeds meer dan duizend mensen per keer kunt bereiken.

Een ander probleem is dat Whats?App door encryptie niet op de inhoud van berichten kan modereren, zegt De Vries.?Facebook?en Twitter kunnen aanstootgevende berichten gewoon zien en blokkeren, WhatsApp niet. ?Wat ze ook hadden kunnen doen, is accounts blokkeren die telkens berichten aan honderdduizenden mensen tegelijk versturen. Wie heeft er zoveel vrienden? Dat is vrijwel altijd berichtgeving van bots.?

De huidige hysterie door nepnieuws had WhatsApp vanaf het begin kunnen zien aankomen, zegt De Vries. ?Maar ze willen een zo groot mogelijk bereik en zo min mogelijk beperkingen. Pas als de kranten vol staan met problemen, wordt er actie ondernomen. Dat zie je ook bij Facebook en Twitter. Het commerci?le belang gaat altijd voor de veiligheid.?

Ook Facebook neemt maatregelen

Ook Facebook gaat misleidende informatie aanpakken als die kan aanzettend tot geweld, liet het bedrijf deze week weten. De nieuwe regel wordt als eerste van kracht in Sri Lanka en daarna in Burma. De autoriteiten in beide landen verwijten het sociale platform dat het te weinig doet om haatzaaien en geweld tegen moslims tegen te gaan.?

Facebook heeft nu toegezegd om misleidende posts te verwijderen als die kunnen aanzetten tot geweld. Zo niet, dan mag de informatie overigens gewoon blijven staan. Zo mogen Facebook-gebruikers de Holocaust blijven ontkennen, zei CEO Mark Zuckerberg.?

Bronnen: Trouw,?

Trollen die epilepsieplaatjes sturen aangepakt

Een 29-jarige Amerikaan is opgepakt omdat hij een journalist via Twitter zou hebben mishandeld. Hij stuurde een journalist met epilepsie een knipperend bericht, wetende dat dat een aanval kon veroorzaken.

Newsweek-journalist Kurt Eichenwald kreeg het bericht vorig jaar december van @jew_goldstein die onder het pseudoniem (((Ari Goldstein))) actief was. Het knipperende gifje met ‘Je verdient een aanval voor je berichten’ veroorzaakte inderdaad een epileptisch insult waardoor Eichenwald stuiptrekkend op de grond viel. Hij bleef enkele dagen onwel en had nog weken moeite met spreken, aldus zijn advocaat.

De advocaat vergeleek het bericht met een aanslag. “Dit is niet anders dan dat je een bom of miltvuur via de post verstuurt.”

En natuurlijk worden daar door andere trollen weer grappen over gemaakt:

De verdachte werd afgelopen vrijdag opgepakt in Maryland. Hij bleek onderzoek te hebben gedaan naar epileptische aanvallen. Ook had hij met anderen gesprekken gevoerd over het bericht, zoals “laten we eens zien of hij sterft”.

Het motief van de dader wordt nog onderzocht. Mogelijk had de kritiek van Eichenwald op president Trump er iets mee te maken: de verdachte was op sociale media vaker zeer kritisch naar tegenstanders van Trump.

Unieke zaak

Juridische experts zeggen dat dit een unieke zaak is, omdat cyberstalking vaak draait om online bedreigingen, terwijl hier iemand fysiek is aangevallen. De verdachte kan 10 jaar cel krijgen.

Eichenwald kreeg meer knipperende berichten toegestuurd door tegenstanders. Volgens hem worden die allemaal door de FBI onderzocht.

In het verleden was Eichenwald open over zijn aandoening. Volgens de pati?ntenvereniging heeft ongeveer 4 procent van de Amerikanen last van een vorm van epilepsie. Het is zeldzaam dat een insult door?knipperende lichten kan worden opgewekt, zegt een woordvoerder.

Bronnen: NOS, SFist

Computergestuurde politiek

Wie stuurt de politieke trollen? Een tijd geleden stond onderstaand artikel in dagblad Trouw van Jenda Terpstra die Arnout de Vries interviewde.

Trollen Trouw

Trollen zijn nieuw in de Nederlandse politiek. Onderzoeker Arnout de Vries van TNO verwacht dat ze in de nabije toekomst het publieke debat kunnen be?nvloeden.

Trollen beheersten afgelopen weekend het nieuws, nadat NRC Handelsblad had geschreven dat politieke partij Denk gebruik maakt van nepprofielen. Achter minimaal twintig facebook- en twitteraccounts zouden geen echte mensen zitten, maar politici en medewerkers van Denk, die tegenstanders aanvielen en probeerden de publieke opinie te be?nvloeden.

Arnout de Vries van TNO doet onderzoek naar internettrollen en is gespecialiseerd in sociale media en veiligheid. Hij ziet het politieke klimaat in Nederland veranderen en verwacht dat campagnes scherper zullen worden.

“Politici zien de kracht van sociale media. Via Facebook kunnen ze een specifieke boodschap heel gericht op een groep vatbare burgers afvuren. Trollen kunnen helpen om het debat verder te be?nvloeden. Dat gebeurt misschien nu nog niet of nauwelijks. Maar met het internationale speelveld op het internet komt binnenkort wellicht de vraag: als je tegenstanders het doen, en jij je aan je ethische regels houdt, hoeveel invloed heb je dan nog?”

‘Wat dit weekeinde met Denk gebeurde, kan een voorbode zijn van wat komen gaat’

Trollen, accounts die online nepberichten verspreiden of verwarring zaaien, zijn zo oud als het internet. Achter de sprookjesnaam gaat een diffuus en politiek invloedrijk fenomeen schuil. “Een trol kan iemand zijn die via laster het leven van een individu of groep zuur maakt. Hij kan ook worden aangestuurd door een bedrijf of politieke partij met een hoger doel: een boodschap of leugens verspreiden of het politieke debat be?nvloeden”, zegt De Vries.

“In het geval van Denk ging het om enkele spookaccounts. Internationaal worden sociale bots ingezet, computers die op veel grotere schaal berichten de wereld inslingeren.”

Trollen zijn in de praktijk niet eenvoudig op te sporen. Dat de methoden van Denk wel werden onthuld, is volgens de onderzoeker redelijk uniek in het politieke domein. “Trollen zijn ook moeilijk te stoppen, want meestal kom je niet achter de ware identiteit.”

De Vries denkt niet dat veel Nederlandse politieke partijen op dit moment trollen inzetten. “Nederland heeft veel controlemechanismen, zoals het wob-verzoek. Daarmee kunnen we kijken waar het campagnegeld heen gaat. Trollen direct financieren om een campagne te helpen, is dus niet aantrekkelijk. We zijn een klein land dat Nederlands spreekt, waardoor online campagnes goed te analyseren zijn. Als we een Engelstalig land waren, was het anders geweest door het internationale speelveld.”

Wel ziet De Vries dat het fenomeen internationaal in de lift zit. Dat kan volgens hem verder overslaan naar Nederland. “Wat dit weekeinde met Denk gebeurde, kan een voorbode zijn van wat komen gaat.” Zo is er volgens De Vries het sterke vermoeden dat Rusland het debat in Nederland over Oekra?ne probeerde te be?nvloeden met internettrollen. Bovendien heb je in Rusland en China volgens de onderzoeker hele trollfarms: callcenterachtige zalen vol mensen die op internet het nationale en internationale debat proberen te be?nvloeden.

Rond de Amerikaanse verkiezingen zijn sterke vermoedens dat Donald Trump online de publieke opinie op geraffineerde wijze heeft be?nvloed. De Vries: “Accounts die niets te maken hadden met Trump, gingen massaal dingen delen en het over hem hebben. Zo rijst het vermoeden dat dit is geregisseerd en dat sociale bots berichten hebben gedeeld.”

Peter Sonneveld voorlichter GroenLinks “We hebben geen speciaal beleid tegen trollen, maar soms zien we wel een fake account op Facebook of Twitter voorbij komen voor Jesse (Klaver, red.). Daar staat dan bijvoorbeeld: “Ik ben Jesse en ik ben voor de bouw van moskees.” Die accounts rapporteren we, zodat ze worden verwijderd.

Op onze eigen Facebookpagina hebben we een richtlijn om het netjes te houden. We willen geen geruzie, gescheld of uit de hand gelopen discussies.
Op livestreams tijdens meetups met Jesse zie je wel eens dat mensen die Jesse of Groenlinks niks vinden heel vaak achter elkaar negatief reageren. Maar dat zijn nog steeds mensen, geen trollen.
Wat natuurlijk onethisch was aan het Denk-verhaal, is dat het om nepaccounts ging. Wij zijn eerlijk over wie van het webcare team van Groenlinks reageert. Het is belangrijk dat je weet met wie je te maken hebt.”

Bron: Trouw, 14 feb 2017

Vervolg leestips:?Trolling?met social media, normoverschrijdend gedrag online herkennen, verklaren en tegengaan

Stand van zaken: toenemende impact social media op veiligheid

media4sec

Onlangs is nieuw Europees onderzoek gestart naar de toenemende rol van sociale media in publieke veiligheid. Het consortium, MEDI@4SEC, met TNO als belangrijke partner, onderzoekt de kansen en bedreigingen van sociale media voor veiligheidsdiensten zoals de politie, met een focus op de ethische en juridische aspecten. Ook het gebruik van sociale media door burgers en criminelen en de gevolgen daarvan voor onze veiligheid worden onderzocht.

Sociale media bieden veel voordelen voor de samenleving waaronder nieuwe mogelijkheden om veiligheidsproblemen aan te pakken, zoals in de strijd tegen criminaliteit, het verminderen van angst voor criminaliteit en,? in meer het algemeen het verhogen van de kwaliteit van het leven. Echter, de nadelen kunnen gaan overheersen door toenemende vormen van gedigitaliseerde criminaliteit en terrorisme. Andere negatieve effecten zijn het gebruik van het sociale web voor trollen, cyberpesten, bedreigingen, dark web marktplaatsen. Ook het nutteloos delen van live video van politieoptreden tijdens incidenten kan vervelende gevolgen hebben voor de veiligheid. Het publiek ziet graag dat politie en beleidsmakers vergaande plannen hebben om de nieuwe technologische mogelijkheden optimaal te benutten, zonder dat er afbreuk wordt gedaan aan de vrijheden van deze nieuwe technologie?n.

media4sec

MEDI@4SEC heeft bijna 2 miljoen euro aan financiering van de Europese Commissie gekregen en het brengt onderzoekers en professionals uit de praktijk van diverse veiligheidsorganisaties uit heel Europa bij elkaar, waaronder: de Universiteit van Warwick (Engeland), TNO (Nederland), de Europese Organisatie voor Security (EOS, Belgi?) Fraunhofer IAO (Duitsland ), Europees Forum voor Urban Security (EFUS, Frankrijk), Center for Security Studies (KEMEA, Griekenland), de Universiteit van Utrecht (Nederland), XLAB (Sloveni?), de politie van Noord-Ierland (UK) en de politie van Valencia (Spanje).

Victoria Sloss, landelijk communicatie verantwoordelijke van de Noord-Ierse politie zegt; “Het gebruik van sociale media binnen de politie ontwikkelt zich in een snel tempo. De media die de politie ter beschikking heeft om te communiceren, om deel te nemen en informatie te verstrekken aan gemeenschappen worden uitgebreid. Maar het is belangrijk dat ze op de juiste manier worden gebruikt, binnen de juridische en ethische kaders.?
“Betrokkenheid bij onderzoek hiernaar, zoals het MEDI@4SEC project, is van vitaal belang voor de ontwikkeling van het gebruik van sociale media door politie organisaties. We hebben de plicht om te communiceren en te interacteren met de maatschappij en het is belangrijk dat we ons blijven ontwikkelen om dit met de juiste tools te doen. Bovenal verwacht de maatschappij dat we criminaliteit blijven opsporen en voorkomen, en dat we hiervoor alle beschikbare tools in zetten.”

De technologische, sociale en politieke omgevingen waarbinnen de maatschappelijke veiligheid en openbare orde in steden worden gecre?erd veranderen snel. Het consortium start haar project door een breed scala van politieorganisaties, veiligheidsprofessionals en beleidsmakers samen te brengen met lokale gemeenschappen en eindgebruikers van sociale media in een serie van workshops. Deze workshops gaan over verschillende thema?s, waaronder de publieke betrokkenheid in maatschappelijke veiligheid, trollen, het dark web, rellen en massabijeenkomsten en doe-het-zelf politiewerk. MEDI@4SEC zal inzicht geven hoe sociale media wel en niet gebruikt kunnen worden voor maatschappelijke veiligheid en kennis delen over de ethische, juridische overwegingen waaronder privacy en zorgvuldige omgang van data.

De resultaten uit onderzoek in MEDI@4SEC zullen beleidsmakers en professionals ondersteunen om de juiste keuzes te blijven maken met: best practice rapporten; informatie en raamwerken over een reeks van sociale media-technologie?n; aanbevelingen voor Europese normen en standaarden; trainingsmogelijkheden; en, ethische bewustwording.

Bronnen: TNO.nl, Medi@4Sec

Internettrollen en botfarms

trollen2

Van pesterijen tot regelrechte oorlogvoering op internet: zogeheten trollen nemen bijkans het internet over. Journaliste Jessikka Aro schreef erover en werd zelf slachtoffer. Onderstaand artikel van kristel van Teeffelen stond onlangs in Trouw:

Jessikka Aro

Het is lente vorig jaar als de Finse journalist Jessikka Aro een bizar bericht ontvangt. Een sms van haar ‘vader’ die schrijft dat hij niet is overleden, maar ‘haar observeert’. Aro’s vader leeft al twintig jaar niet meer.

De journalist van het Finse tv-station Yle Kioski noemt het bericht later het dieptepunt van de onlinepesterijen die volgen op haar journalistieke onderzoek naar Russische internettrollen. Dat zijn mensen waarvan wordt verondersteld dat ze worden aangestuurd vanuit het Kremlin om pro-Russische berichten op internet te verspreiden. Het blijft niet bij het sms’je, de 35-jarige Aro krijgt te maken met dreigtelefoontjes en allerlei roddels die over haar verschijnen op sociale media: ze zou voor de Amerikanen werken en drugs dealen. In een filmpje op YouTube wordt ze neergezet als een dom blondje. De pesterijen maken haar leven tot een hel, zei ze onlangs tegen The New York Times.

Wat Aro overkwam, is kenmerkend voor wat internettrollen kunnen veroorzaken. Al bestaat er eigenlijk geen definitie van die term, laat staan dat er cijfers zijn over aantallen (zie hieronder). Zelf denkt de journalist dat ze werd bestookt vanuit de hoek waarop ze haar onderzoek richtte: de pro-Russische trollen. Mensen die doelbewust en herhaaldelijk het maatschappelijke debat proberen te be?nvloeden op sociale media en andere websites, in het voordeel van de Russische regering. Hoewel sommigen dat uit individuele overtuiging doen, is van Rusland bekend dat ook de overheid trollen aanstuurt.

Van die zogenoemde trollenfabriek is niet veel bekend, afgezien van de verhalen die de afgelopen jaren verschenen in verschillende media. Zo vertelde Ljoedmila Savtsjoek, een voormalige trol die haar werkgever vorig jaar voor de rechter sleepte, dat zij dagelijks tientallen reacties op sites en sociale media moest plaatsen waarin ze het opnam voor Poetin en diens beleid. Een andere trol beschreef in de Britse krant The Guardian dat ze over hele gewone dingen moesten schrijven, zoals het bakken van taarten en muziek. Daar moesten ze dan af en toe een politiek bericht tussendoor gooien over hoe fascistisch de regering in Kiev is, bijvoorbeeld.

Verhulde propaganda

De boodschap subtiel verpakken, is onderdeel van de tactiek. Berichten die vanuit de overheid komen, kunnen eenvoudiger aan de kant worden geschoven als overduidelijke propaganda, zegt Jan Melissen, als onderzoeker verbonden aan het instituut voor internationale betrekkingen Clingendael. Dat is moeilijker als het bericht van een gewone burger lijkt te komen, die de politieke boodschap afwisselt met gezellige huis-tuin-en-keuken-berichten. De be?nvloeding gaat dan sluipenderwijs.

Hoe gevaarlijk is die inzet van dergelijke politieke trollen? Dat overheden zieltjes proberen te winnen, ook over de landsgrenzen heen, is niets nieuws, zegt Melissen. Het is door internet alleen een stuk makkelijker geworden. Regimes zijn erachter gekomen dat sociale media een bijzonder krachtige tool voor propaganda zijn. Een ontwikkeling die we volgens hem ‘buitengewoon serieus moeten nemen’.

Daar lijkt ook de Europese Unie sinds vorig jaar van doordrongen. De continue informatiestroom van de Russische trollen wordt gezien als potentieel zo ontwrichtend voor de Europese samenleving, dat er een team is opgericht dat weerwoord moet gaan bieden, de zogenoemde ‘East StratCom Task Force‘. Dat team houdt niet alleen bij wat er allemaal voor onwaarheden vanuit Rusland worden verspreid, ze antwoorden daar ook op door de andere kant van het verhaal te vertellen, door de Europese politiek uit te leggen. Daarnaast worden onafhankelijke media in Rusland vanuit de Task Force ondersteund. Ook Nederland doet daaraan mee. Eind 2015 maakte minister Bert Koenders van buitenlandse zaken bekend dat Nederland daarvoor 1,3 miljoen euro uittrekt.

Maar doen de EU en Nederland met het stimuleren van het pro-Europese tegengeluid niet hetzelfde als Rusland? De ondersteuning van onafhankelijke Russische media is niet bedoeld als tegenpropaganda, stelde Koenders bij de aankondiging vorig jaar. Want dat gaat volgens hem in tegen ‘onze democratische beginselen’. Het geld dat Nederland beschikbaar stelt, is volgens hem ook niet gericht tegen Rusland, maar is ‘voor onafhankelijke media’.

Nepaccounts

Het ondersteunen van het tegengeluid is goed, zegt Arnout de Vries van het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO. Al vraagt hij zich af of het voldoende is. Helemaal nu het voor trollen steeds makkelijker wordt om hun impact te vergroten. De Vries doet momenteel onderzoek naar het fenomeen van zogenoemde ‘botfarms‘. Dat zijn grote hoeveelheden accounts op sociale media waar geen gebruiker achter zit, maar een computer. De accounts doen vaak niets anders dan berichten retweeten, maar door de verbeterende technologie schrijven sommige computers inmiddels ook al volledige zinnen. De botfarms zorgen er bijvoorbeeld voor dat ??n persoon, ondersteund door de computer, een grote hoeveelheid accounts kan beheren.

“Uit onderzoek van de Universiteit van Arizona blijkt dat ten minste tien procent van de accounts op Twitter fake is, verantwoordelijk voor bijna een kwart van de berichten op het platform”, zegt De Vries. “Voor trollen zijn die nepaccounts bijzonder effectief. Kijk je naar de activiteiten van terreurgroep IS op sociale media, dan gaat het getal van 100.000 accounts rond. Dat lijkt heel wat. In werkelijkheid zitten er veel fake-accounts bij, waarmee ze hun boodschap kracht bijzetten.”?50% accounts na 2014 inmiddels suspended,?24% van alle tweets komen van bots en bij Facebook zijn de schattingen dat ook tussen de 5 en 11% van alle accounts bots zijn.

Steeds minder trollen kunnen daardoor een steeds grotere impact hebben, waarschuwt De Vries. Dan hebben de Russen straks geen leger meer nodig, maar is ??n bataljon genoeg.

Wat moet het antwoord van de EU daarop zijn? Zelf dan maar trollende botfarms inzetten? De Vries lacht: “Dat is een beetje te controversieel. Ik denk alleen wel dat je als overheid burgers in groten getale nodig hebt om tegengeluiden te laten horen. Maar overheden lijken een beetje beschaamd dat aan hun burgers te vragen. Het is toch alsof je je burgers het strijdveld op het web instuurt.”

En daar kan het er erg persoonlijk aan toe gaan, laat de kwestie met Jessikka Aro zien. Doodsbedreigingen, online speuren naar informatie en daarmee iemand chanteren; het zijn strategie?n die de doorgewinterde trol inzet om tegenstanders uit te schakelen en zijn invloed te doen gelden.

Toch is er volgens Jan Melissen van Clingendael wel een verschuiving gaande. De meeste overheden zetten dan wel geen trollenlegers op, maar ondersteunen burgers of organisaties wel steeds vaker indirect in het verspreiden van hen goedgezinde berichten op internet. “Dat doen ze bijvoorbeeld door organisaties met geld te ondersteunen, of burgers te trainen. Ik ken voorbeelden uit Zuid-Korea en uit Isra?l. Daar traint het ministerie van buitenlandse zaken jonge Isra?li?rs die het online opnemen voor hun land.”

Hoewel het volgens Melissen in een democratie lastig ligt om als overheid te veel te willen sturen op wat burgers online uiten, komt de wens voort uit het idee dat die burgers broodnodig zijn. Vooral als je te maken hebt met tegenstanders die op grote schaal onwaarheden verspreiden.

trollen

Trollen in alle soorten en maten

Lang niet alle trollen hebben een politiek motief. Soms zijn het internetters die uit verveling online op zoek gaan naar ruzie, of naar een lolletje. Een trollentruc is bijvoorbeeld om op internetfora onschuldig ogende linkjes achter te laten die in werkelijkheid leiden naar een site met alles behalve onschuldige plaatjes.

Door sommige mensen wordt trollen zelfs gezien als een ware kunst. E?n van hen is de Amerikaanse econoom Noah Smith, die in 2014 een vlammend betoog schreef over waarom hij trots is om een internettrol te zijn. Hij ziet het als een manier om mensen op hun vooroordelen te wijzen, en om de alledaagse sleur te doorbreken.

Maar trollen is lang niet meer zo onschuldig als in de begintijd van internet, erkent ook Smith. Neem het fenomeen dat bekend is onder de naam ‘doxen’, oftewel iemand uit de anonimiteit halen. De Britse schrijver Jamie Bartlett haalt een voorbeeld aan in zijn boek ‘Dark net‘, waarvoor hij in de krochten van internet dook. Een meisje had naaktfoto’s van zichzelf geplaatst op een anoniem forum, waarna een aantal aanwezigen een zoektocht naar haar identiteit begon. Binnen de kortste keren was haar naam, adres en telefoonnummer achterhaald via een studentenlijst van haar universiteit. En waren de naaktfoto’s naar al haar facebookvrienden verstuurd. Volgens Bartlett wordt dat op internet een ‘life ruin’ genoemd: bedoeld om blijvend leed te veroorzaken. En dat alleen maar omdat het kan.

In zekere zin gebruikten ook de trollen die achter Jessikka Aro aangingen die tactiek. Bij Aro lijkt er alleen een politiek motief achter te zitten, de pesterijen begonnen direct nadat ze haar eerste artikel publiceerde over het Russische trollenleger. Maar niet alleen die groep stuurde de roddels rond. Het viel Aro op dat er allerlei mensen aan meededen, waarvan de connectie met Rusland niet altijd duidelijk was. Dat is kenmerkend voor trollen, zegt Arnout de Vries van TNO. “Vaak zie je een sneeuwbaleffect: iemand haalt een grap uit, dat lokt reacties uit en de volgende gaat daaroverheen.”

twitter trolls

Ook in Nederland hadden trollen al een aantal keer flink impact. Bijvoorbeeld tijdens de rellen in Haren in 2012 (Project X). Een jongen uit Rotterdam twitterde die avond dat een meisje was overleden. Het was een grap. “Hij slingerde voor de lol leugens de wereld in en wist dat bijzonder goed te timen”, zegt De Vries. “Met alle ellende tot gevolg. De media vallen hulpdiensten onnodig lastig om bevestiging te krijgen en veel ouders bellen 112.” De jongen uit Rotterdam werd opgespoord, maar niet vervolgd omdat wat hij deed niet zomaar strafbaar was. Dat is een probleem bij de aanpak van trollen, stelt De Vries. Ze zijn erg moeilijk aan te pakken, terwijl ze bij grote gebeurtenissen klaarzitten om toe te slaan.

mediamix

Bronnen: Trouw

Future Crimes – Social Media onderwereld

gold

De exponenti?le groei van het internet die exponenti?le groei van criminaliteit mogelijk maakt gaat in dit derde deel verder. Het probleem is volgens Marc Goodman niet dat technologie slecht is, maar dat zo weinig mensen er iets van weten. Als computer code onze planeet draaiende houdt (software rules the world) kan het ook misbruikt worden. Vooral vanwege de asymmetrische verhoudingen: een aanval is duizenden keren eenvoudiger dan een goede verdediging over alle linies van internetdingen. Perfecte beveiliging is een illusie en is ook niet nodig. Toch moet er wel wat wijzigen in de huidige manier van werken en doen.

De wereld is kapot

everything is broken

Facebook ontwikkelaars (en vele app ontwikkelaars ook) hebben lange tijd gewerkt volgens het mantra “move fast and break things“. De time to market was veel belangrijker dan de kwaliteit van de software, in een cultuur van b?ta producten die nooit af zijn. Zuckerberg stelde ook: “If you never break anything, you’re probably not moving fast enough“. Facebook noemde bijvoorbeeld de commotie rondom het tracken van niet-Facebookgebruikers een “bug”. Andere adagia bij Facebook zijn “Just ship it” en “Done is better than perfect“. Onderzoek onder app ontwikkelaars wijst uit dat de helft $0 dollar besteedt aan veiligheid. Deze duct?tape programmeerstijl zit dicht op het randje van een crash. Quinn Norton spreekt in “Everything is broken” zelfs over “Software is bullshit“. Het feit dat een Heartbleed?virus zo lang zijn werk kon?doen is een vorm van?bewijs. Klanten willen alles hebben en liefst snel. Mensen slapen niet voor niets op de stoep bij een Apple Store voor een nieuwe iPhone. Driekwart van alle systemen die we gebruiken kan in luttele minuten worden binnengedrongen. Een hacker heeft je wachtwoord in 90 seconden. Dat terwijl 97% van alle kraken voorkomen hadden kunnen worden met relatief eenvoudige maatregelen. Met het design is niets mis, maar waar is de Steve Jobs van security? Pas als veiligheid?echt een Unique Selling Point wordt en klanten dit hard gaan eisen, zal dit kunnen veranderen. Security onderzoeker?Dan Kaminsky: We are truly living through Code in the Age of Cholera“. En het is logisch dat hackers die zwakheden vinden dit nu op de zwarte markt verkopen in plaats van het netjes te melden, omdat je bij legitieme meldingen (responsible disclosure) nog steeds risico’s loopt op strafmaatregelen. De bounty programs van bedrijven als Google en vele anderen zijn een goed begin, maar de prijzen op de zwarte markt zijn vele malen hoger. Voorlopig verandert er dus niet zomaar iets.

Data is?het nieuwe goud

De beruchte bankrover Willie Sutton,?die begin 19e eeuw zijn carri?re begon en dat decennia volhield en $2 miljoen dollar buit maakte, werd gevraagd: “Hey Willie, waarom roof jij eigenlijk banken?”. Zijn antwoord was simpel: “Omdat daar het geld zit”. ?Vandaag de dag is geld alleen vervangen door data, en om die reden?introduceert Marc?zijn eigen “Goodman-wet”: “The more data you produce and store, the more organized crime is happy to consume“.

Facebook geeft toe dat er?elke dag 600.000 keer?een account gehackt wordt. Elke dag! Dat is elke 140 milliseconde; knipperen met je ogen duurt al 2 keer zo lang. In het jaarrapport van Facebook stellen ze dat?11.2% accounts vals zijn, ofwel:?140 miljoen mensen die niet eens echt bestaan. Volgers of fans krijgen?is trouwens ook niet heel moeilijk, want op sites zoals SocialMediaCorp.org?zijn ze gewoon te koop: voor $5 dollar heb je 4.000 Twitter volgers en 100.000 fans op Facebook kosten iets meer: 1500 dollar. Tel daar clickfraude?of?complete?clickfarms bij op en je beseft: alle?social media partijen hebben?met heel veel?misbruik te maken. Van LinkedIn is ook bekend dat er 6.5 miljoen accounts gekraakt zijn, van Snapchat 4.6 miljoen (incl. telefoonnummers), maar ook Google en Twitter blijven niet gespaard en ondervinden dagelijks ellende. Georganiseerde misdaad is verantwoordelijk voor 85% van deze hacks. Dropbox maakte het in 2011 nog bonter en had per ongeluk de beveiliging even helemaal uitgezet voor al haar gebruikers. Een roofdier op de Serengeti loopt ook niet gewoon voorbij als er een dood dier ligt dat door kan gaan als gratis maaltje voor onderweg. In dit geval?werd dus heel wat Big data snel weggeloodst.

Social Media gebruikers zijn gewillige targets van allerlei?vervelende software. Koobface?is bijvoorbeeld bekende malware die zich specifiek richt op (de naam doet het al vermoeden) Facebookgebruikers. Deze software werd door?oplichters slim ingezet tijdens de vermiste MH370, waarbij ??n klik op “brekend nieuws van CNN”, met de eerste foto’s of filmpjes van het gevonden vliegtuig, genoeg was om een virus binnen te halen. Firesheep is een andere tool waarmee je aan zgn. ‘sidejacking‘ kun doen; je kunt hiermee via een open Wifi (bijvoorbeeld in een hotel, restaurant of de trein) eenvoudig iemands Facebook sessie en ook account overnemen.

Wie is er aansprakelijk?

Maar denk maar niet dat social media partijen ook opdraven voor de geleden schade. Identiteitsfraude alleen al kostte in de VS 21 miljard (2012), en elke 2 seconden is er weer een?Amerikaan aan de beurt. Kinderen zijn de snelst groeiende groep slachtoffers. Zij maken?51 keer meer kans op deze vorm van fraude dan volwassenen. Reden: hun identiteit heeft nog?een ‘clean-sheet‘ bij de meeste instanties en social media partijen krijgen steeds jongere kinderen onder hun leden (ook al is 13 officieel de minimum leeftijd).

Facebook maakt goed?duidelijk?dat zij niet aansprakelijk zijn voor welke schade dan ook:

“We try to keep Facebook up, bug-free, and safe, but you use it at your own risk. We are providing Facebook as is without any express or implied warranties… We do not guarantee that Facebook will always be safe, secure of error-free.. [Y]ou release us, our directors, officers, employers, and agents from any claims and damages, known and unknown, arising out of or in any way connected with any claim you have.”

Marc vraagt zich af: Als?er op het etiket staat “Wij garanderen niet dat het product altijd veilig zal zijn” zou je het dan?kopen? Hoe kan het zijn dat wij dit klakkeloos overal maar accepteren als het over technologie gaat? Waar is de verantwoordelijkheid van software makers? Security expert?Mikko Hypponen?zegt erover: “Nuclear scientists lost their innocence when we used the atom bomb for the very first time. So we could argue computer scientists lost their innocence in 2009 when we started using malware as an offensive weapon.” In de automobiel industrie is het gelukt om integrale veiligheid te organiseren (in de VS de National Traffic And Motor Vehicle Safety Act?uit 1966), dus waarom niet met onze smartphones en?andere kritische spullen? Voordat we allemaal weer 50 miljard nieuwe spullen toevoegen vraag je je af of we het nu eindelijk goed gaan regelen. Er is uitgerekend dat Facebook?$8 dollar per jaar aan elke gebruiker?verdient. Maar voor dat bedrag?versnijden ze je data in kleine stukjes en verkopen die door aan een schimmige wereld van data dealers met mogelijk grote persoonlijke consequenties. Er zijn inmiddels heel wat mensen die Facebook best $10 dollar?willen betalen?om dat men hun persoonsgegevens niet meer te doen.

Treiteren, trollen of?erger

trolling

Stalken of cyberpesten is een net zo populaire vorm van misbruik met behulp van deze identiteiten, omdat het zo makkelijk is: je kunt er altijd en overal bij. Facebook stalking is zelfs een alledaags begrip geworden. Onderzoek?toont aan?dat zelfs 20% van de middelbare scholieren door het cyberpesten “serieus nadenkt over een zelfmoordpoging”. Sexting, sextortion (wraakporno)?zijn allemaal groeiende problemen. 67% van de studenten geeft aan ermee te maken te hebben. De website van Hunter Moore maakt het wel heel bond: alle wraakporno plaatjes (meestal van exen) worden automatisch voorzien van de echte social media profielen van Facebook of Twitter. 74% van de ouders geven aan niet mee te kijken met hun kinderen. Reden: ze snappen het toch niet, hebben geen tijd, geen energie?of zien geen mogelijkheden.?In de huiselijke kring kan?social media andersom ook een?grote?negatieve impact op je?leven hebben: 45% van de slachtoffers van huiselijk geweld geeft aan dat de daders hen online volgt of ook digitaal aanvalt. Neem bijvoorbeeld Paul Bristol die het vliegtuig uit Trinidad pakte na een Facebook update van zijn ex en haar na het zien van een foto met haar nieuwe vriend doodstak. Hate crime (haat gericht op?huidskleur, geloof, geaardheid, sexe, uiterlijk of anderszins) en vele andere vormen van digitale pesterijen nemen toe.?Zo maakte Channel 4 een documentaire?over de heftige jacht op homo’s in Rusland met daarin een voorval?van?1500 jonge?mannen die op Instagram, YouTube en Twitter voor de hele wereld werden vernederd en?de autoriteiten slechts toekeken,?terwijl sommigen voor het leven verminkt waren of zelfs stierven. Nooit iemand voor veroordeeld.

Censuur en?propaganda

Websites die antisemitisch zijn en de holocaust ontkennen of nazisme aanhangen worden in landen als Frankrijk en Duitsland openlijk gecensureerd. In Syri? worden diensten als?YouTube en Facebook geblokkeerd. Saoedi Arabi? blokkeert zelfs 400.000 websites en de Verenigde Arabische Emiraten blokkeren alle sites eindigend op .il omdat ze de Joodse staat niet erkennen. Maar China spant natuurlijk de kroon op het gebied van internet censuur, met 2 miljoen moderators en propaganda werkers. Er zijn volgens Freedom House?wereldwijd maar liefst 4 miljard mensen die in een land wonen die aan enige vorm van internet filtering (censuur)?doen. De overheid (maar ook?Facebook of Google) bepaalt dus was je in je gefilterde bubbel ziet. Andersom?gebruikt de VS zelf ook de online propaganda machine in haar strijd met Al-Qaida, en Rusland vertelt met wat hulp van internettrollen?online graag hun verhaal over Oekra?ne of de MH17. Lees en bekijk bijvoorbeeld wat alleen al Bellingcat hierover tegenkomt:

Broadcast live streaming video on Ustream

Broadcast live streaming video on Ustream

Naar internet content kijken is volgens Marc net als een dating site: “What you see is not always what you get“. En toch vertrouwen we erop. Volgens Nielsen vertrouwt 70% van de mensen online reviews net zoveel als het advies van hun vrienden. Toch blijkt uit ander onderzoek?dat 25% van de reviews complete onzin zijn. Sterker nog, het is bekend dat diensten flink rommelen met deze informatie, een fenomeen dat bekend staat als?astroturfing.

Social Engineering

Als je niet op Facebook zit, doet iemand anders dat wel voor je. Daar kwam ook Ron Noble?in 2010 achter, toenmalig?secretaris generaal van Interpol, toen de penoze een Facebook account voor hem aanmaakte. Maar?wat kun je met zo’n vals account? Een voorbeeldje:

Robin Sage, een jonge aantrekkelijke 25 jarige vrouw, werkte als cybersecurity analist bij de Amerikaans marine. Bij MIT afgestudeerd en stage gelopen bij de NSA. Net als iedereen van haar leeftijd was ze flink actief op Facebook, LinkedIn en Twitter. Toen ze net haar baan bij de marine had, sloeg ze lekker aan het netwerken met andere cybernerds die bij de overheid werkten. Al snel had ze 300 connecties, waaronder militairen en mensen op diverse plekken bij de inlichtingendiensten. Een hele reeks hooggeplaatste mensen hoorden daar ook bij. Hoewel sommigen twijfelden over haar uitnodiging, verzekerde zij ze dat ze elkaar toch echt op de laatste Defcon hadden ontmoet. De twijfelaars keken nog even naar haar profiel, maar zagen ook andere bekenden al in haar netwerk, waaronder veel van haar collega’s bij de marine. Lockheed Martin en andere bedrijven raakten zelfs zo onder de indruk?dat ze haar?benaderde voor een baan. Er was alleen ??n detail: Robin Sage bestond helemaal niet. Het was een experiment van security adviseur Thomas Ryan.

Crime Inc.

Data broker Experian verkocht?in 2013 per ongeluk bijna twee derde van alle gegevens over Amerikanen aan een malafide club uit Vietnam. Van 200 miljoen Amerikanen waren de zgn. ‘fullz‘ (alle persoonsgegevens) in criminele handen, waarmee je eenvoudig?een lening kunt aangaan uit hun namen. Op allerlei sites zoals SuperSet.info of FindGet.me kon je ze voor gemiddeld 20 set per setje kopen. Schattingen zijn dat 20% van alle Europeanen en Amerikanen al een keer digitaal over de toonbank zijn geweest. Medische identiteitsfraude of belastingfraude met valse identiteiten kost de Amerikaanse maatschappij?jaarlijks respectievelijk 5.6 miljard en?4 miljard per jaar.

Inbrekers kunnen ook een slaatje slaan uit de gratis Facebookgegevens. Zo werd in 2010 bekend dat een criminele groep uit Nashua, New Hampshire, Facebook gebruikte om meer dan 50 inbraken te plegen waarin ze zo’n $200.000 buit maakten. Online marktplaatsen?zijn ook populaire manieren om mensen op te lichten, of om gewilde?spullen te vinden.

Of neem de terroristische?Lashkar-e-Taiba aanval?in Mumbai uit 2008 die als gijzelnemers in de ene hand een vuurwapen en een smartphone wapen in de ander hadden. Tien mannen kregen via hun eigen social media ops centrum voor die tijd geavanceerde real-time contra-intelligence via hun smartphone binnen en be?nvloedden met hun actie het leven van 12 miljoen inwoners in die stad terwijl het?live over de hele wereld werd uitgezonden. 164 mensen overleefden die aanslag niet en 9 van de 10 gijzelnemers kwamen om. De enige overlevende werd in 2012?in India ge?xecuteerd. Marc beschrijft hoe criminelen?over een aantal jaar “Siri & Clyde” worden (of Bonnie & Cortana) waarin ze?met hun?smartphone een IBM Watson (Don Watson noemt hij het) aan de lijn hebben als criminele infocel.

Marc Goodman gebruikte deze casus al?in 2012 in zijn TED talk:

Dit is deel 3 van een vierluik als boekbespreking van Future Crimes van Marc Goodman. In het volgende en laatste artikel gaan we in op het Dark Web, cloud crime, crime sourcing, internetdingen en wat we kunnen doen om deze ontwikkelingen veilig te houden. Heb je artikel 1 en 2 al gelezen, of heb je het boek zelf gelezen? Misschien wil je dan je idee?n erover?hieronder delen?

9GAG

9gag_logo9GAG?is een?Hongkongse?humoristische?website?die van start ging in 2008 en gehost wordt in de Verenigde Staten. De website is het meest bekend door het terugkerende gebruik van?internetmemes. 9GAG dankt zijn naam aan de paginaverdeling die de website voorheen gebruikte. Er waren namelijk 9 gags (Engels voor “grapjes”) per pagina, tegenwoordig is dit niet meer het geval.

Als gevolg van de virale aard van de inhoud van de website, is 9GAG een van de 500 meest bezochte websites in de wereld.?9GAG, Dumpert?en Reddit; de internetgebruikers van tegenwoordig zijn niet vies van een beetje ‘online crap’. Deze crap, bestaand uit films, foto’s of gif’jes met een humoristisch of onzinnig karakter, is ontzettend populair onder jongeren tussen de 16 en 25 jaar. De helft van hen kijkt hier dagelijks naar, blijkt uit onderzoek van de mobiele provider Hi. E?n op de vijf spendeert hier zelfs meer dan dertig minuten per dag aan.
Wesley Oudijk (22) kijkt regelmatig online crap op sites als Buzzfeed en?Upcoming.nl, en vindt deze hype typerend voor de tijd waarin wij nu leven. Mensen zijn tegenwoordig minder verzadigd na het zien van ??n filmpje. Vroeger zag je een strip in de krant en daar kon je dan een dag mee vooruit, maar nu wil je constant meer. De zoektocht naar nutteloze dingen op internet zet zich alsmaar voort.

Ben je op zoek naar filmpjes met diepgaande inhoud, dan kun je je beter niet wagen aan online crap. Zo wijdde website De Speld een post aan de mededeling dat het dragen van natte sokken z? irritant is en kon je tegelijkertijd?op Dumpert een filmpje zien over een Duitse man die over zijn koe zingt. Je kan dus maar beter niets te doen hebben. Fok!, Dejimachan (de Nederlandse versie van ’s werelds grootste internetforum 4Chan), WTF en vele soortgelijke?platformen, wie eens lekker wat memes aan zich voorbij wil laten trekken, bezoekt ook 9GAG. Wie liever alleen de populairste memes ziet, gaat naar cheezburger.com of naar reddit.com/r/meme. De achtergrond van een bepaalde meme leer je dan weer op knowyourmeme.com.?
Nederlandse humor kan?hard aankomen

In NRC next van 7 augustus 2012 stond een artikel met de titel ” Kanker moet kunnen”. Het beschrijft de mores van dit soort online platformen. ,,Nederlandse humor is harder dan Engelstalige”, verdedigt Zakaria Aarab zich, die?aanstekelijke internetfenomenen die Nederland aandoen verzamelt op:?http://Nedermeme.nl. En hij vindt dat bezoekers rekening moeten houden met de straattaal die jongeren gebruiken. Voor het merendeel van de bezoekers is het gebruiken van ‘kanker’ stoer. Hoewel Aarab een ‘not safe for work’-knop overweegt, ziet hij er niks in om de grove memes te weren. ,,Bezoekers klagen weleens over het gebruik van ‘kanker’. Maar veel mensen vinden dat het wel kan. Als ik ze niet plaats, trek ik zo 30 procent minder bezoekers.” Hoe grof de memes soms ook zijn, Aarab staat erop dat hij cyberpesten weert van zijn site. ,,Foto’s waar iemand zichtbaar mee wordt gepest, plaats ik niet.” Ook als iemand onbedoeld in een meme voorkomt, verwijdert Aarab deze op aanvraag. Niet iedereen ziet de humor in van de Nederlandse memecultuur. Zo ziet de Rapfabriek, het bedrijf dat rap- en graffitiworkshops aan scholen aanbiedt, 3KB het liefst verdwijnen van het internet. Toen er filmpjes van de Rapfabriek op ,,bepaalde fora” belandden ,,waarvan de leden blijkbaar graag alles en iedereen op een anonieme manier belachelijk maken”, verwijderde de Rapfabriek deze van YouTube, schrijft oprichter Koen van Oorschot in een reactie. ,,De deelnemers van de workshops hebben meestal nog nooit eerder gerapt. De kinderen worden gewoon belachelijk gemaakt.” Volgens Aarab is dit een geval van eigen schuld, dikke bult. ,,YouTube staat bekend om de virale video’s, dit konden ze zien aankomen.” De?http://Nedermeme.nl-oprichter?denkt trouwens ook dat het wel meevalt met de schade voor de betrokken 3KB-leerlingen. ,,De klas wordt als geheel belachelijk gemaakt, niet de individuele leerlingen.” Bij Aarab heeft de 3KB-moeheid inmiddels toegeslagen. ,,Die 3KB-memes beginnen nu flauw te worden.

9GAG is ook zeer populair op Facebook en Twitter met op moment van schrijven meer dan?3,6 miljoen likes en 17.000 volgers.

Bronnen: Wikipedia, Spits (17 okt 2013), NRC Next (7 aug 2012),