Auteursarchief: Arnout de Vries

Social Media Quick Scan

Geef een reactie

Rechercheurs ervaren een informatie-overload bij het gebruiken van social media informatie in politie-onderzoeken. Oorzaken van die informatie-overload zijn o.a. de overvloed aan beschikbare informatie, beperkingen in menselijke verwerkingscapaciteit en problemen in de communicatie tussen de mens en computers. Dit resulteert in een mogelijk verlies van relevante informatie, terwijl die informatie vanaf de eerste minuut na een misdrijf beschikbaar is. De oplossing hiervoor kan gevonden worden door gebruik te maken van de kennis van informatievisualisatie. Dit onderzoeksgebied richt zich speciaal op het inzichtelijk maken van grote hoeveelheden informatie.

Het onderzoek van Annelies Brands heeft de eerste stappen gezet in de ontwikkeling van een Social Media Quick Scan door een prototype van een tool die social media informatie op verschillende manieren visualiseert. Het doel was om te onderzoeken hoe interactieve visualisaties van social media informatie rechercheurs kunnen ondersteunen in hun werk. Hierbij werd extra nadruk gelegd op het ondersteunen van objectief redeneren en mens-machine interactie. Als eerste werd een literatuurstudie gedaan naar hoe social media informatie het beste gevisualiseerd kan worden. Daarna zijn vanuit de interaction design methode requirements voor de tool opgesteld uit resultaten van interviews met politiemedewerkers. Daaruit is een prototype ontwikkeld met gedeeltelijk ge?mplementeerde visualisaties. Dit prototype is vervolgens ge?valueerd met politie-medewerkers.


Het prototype werd positief gewaardeerd op gebruiksvriendelijkheid en functionaliteit. De evaluaties resulteerden verder in lijst met suggesties voor verdere ontwikkeling van de tool. Op deze manier zijn de eerste stappen gezet richting een Social Media Quick Scan om rechercheurs te ondersteunen bij het objectief redeneren, het verminderen van informatie-overload en om het zo vroeg mogelijk gebruik maken van beschikbare social media informatie in politie-onderzoeken te stimuleren.

Bekijk hieronder het filmpje dat de werking uitlegt:

Bekijk de presentatie:

[slideshare id=79578221&doc=anneliesbrandscolloquium-170909053536]

Of download het volledige rapport:

[slideshare id=79578201&doc=socialmediaquickscanthesis-170909053354&type=d]

Bronnen: RUG

WATCH Nederland

Geef een reactie

WATCH Nederland, meldpunt en onderzoeksbureau inzake seksuele uitbuiting minderjarigen in Nederland, is opgezet vanuit een samenwerkingsverband tussen Terre des Hommes (een NGO die sinds een halve eeuw opkomt voor kinderrechten), FIER (expertise- en behandelcentrum voor slachtoffers van kinder- en mensenhandel) en CKM (Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel). Het team bestaat uit een oud-rechercheur, een jurist, criminologen, een data-analist en forensisch ict-specialisten. WATCH NL wordt gefinancierd uit particuliere giften, waaronder een substanti?le bijdrage van de Postcodeloterij.

WATCH NL is sinds een jaar actief met o.a. een 24/7 hotline voor het melden van vermoedens van loverboys/mensenhandel, en via de website?www.watchnederland.nl. WATCH NL ontving in haar eerste bestaansjaar 131 meldingen van vermoedelijke mensenhandel, met name over seksuele uitbuiting van minderjarigen in Nederland. 61 van die meldingen hebben geleid tot eigen onderzoek door WATCH NL.?Na bewijsveredeling en ?stapeling werden hiervan 53 zaken overgedragen aan de politie.

WATCH Nederland verricht ook proactief onderzoek. Met lokprofielen, lokadvertenties en onderzoek naar het online aanbod worden mensenhandelaren, loverboys, jongensprostitutiepooiers en hun klanten en kindersekstoeristen in kaart gebracht. Men vult de dossiers met online informatie uit openbare bronnen en door te rechercheren op straat. Terre des Hommes werd eerder bekend met de inzet van het virtuele Filipijnse lokmeisje Sweetie. Daarmee werden meer dan duizend online kindermisbruikers uit alle hoeken van de wereld opgespoord. Met Project WATCH speurt TdH naar kindersekstoeristen in Aziatische vakantieregio?s. WATCH ontwikkelt nu zelflerende robotprogramma?s die zelfstandig duizenden gesprekjes gaan aanknopen met mannen die reageren op dubieuze advertenties. Als ge?nteresseerde mannen na een overduidelijke waarschuwing van het ‘meisje’ over haar leeftijd doorzetten, krijgen ze een melding in hun beeldscherm. Op dit moment worden potenti?le klanten benaderd en daarna gewaarschuwd door middel van realistische nepadvertenties,?en informatie wordt met politie en justitie gedeeld.

Tot veroordelingen heeft het werk van Watch NL nog niet geleid. Wel zijn Nederlandse pedoseksuelen in het buitenland op heterdaad betrapt en aan de autoriteiten overgedragen, en zijn in Nederland in samenwerking met lokale hulpverleningsinstanties meerdere minderjarige slachtoffers uit onveilige situaties gehaald.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=18&v=Zedtz0BVVck

WATCH Nederland wil de vraag naar seks met kinderen stoppen en de personen die minderjarigen seksueel uitbuiten en misbruiken ontmoedigen en frustreren.?Dat doen ze?onder andere met?het uitpluizen van verdachte seksadvertenties, het inzetten van priv?detectives op locatie, online lokprofielen, interventies en publiciteitscampagnes. Ze onderscheppen potenti?le klanten en schrikken hen af met persoonlijke waarschuwingen.

Waarom is WATCH Nederland nodig?
WATCH Nederland is in het leven geroepen omdat steeds meer minderjarigen, vooral pubers, slachtoffer worden van loverboypraktijken. Er zijn zelfs al zaken bekend van kinderen van elf jaar die gedwongen seks hebben tegen betaling. De digitalisering van onze samenleving heeft geleid tot een explosieve groei van de handel van loverboys. Loverboys plaatsen hun slachtoffers onder valse naam en leeftijd in sekscontactadvertenties.
Wanhopige vaders, moeders of voogden kunnen vaak bij niemand terecht. Wie hulp zoekt bij de politie komt soms niet, of niet op tijd, terecht bij de juiste rechercheurs, de mensenhandelspecialisten. De politie heeft bovendien niet altijd de mankracht, middelen en mogelijkheden om achter een loverboy aan te gaan of een slachtoffer op te sporen. Dat is waar WATCH Nederland inspringt. Door middel van online rechercheren en de inzet van priv?detectives gaan wij op zoek. De informatie die we vinden, delen wij altijd met de politie.

Hoe werkt WATCH Nederland?
Bij WATCH Nederland kunnen ouders, verzorgers, familie, vrienden, kennissen en ieder ander die vermoedt dat een minderjarige slachtoffer is van een loverboy, hun signalen delen. De observatie- en actie-unit van WATCH Nederland volgt signalen op en doet zowel online als offline onderzoek naar loverboypraktijken. Forensische onderzoekers zoeken online?naar verdachte advertenties en?sporen met nepprofielen op?social media, fora en in chatrooms ronselende loverboys op.?WATCH Nederland onderhoudt?contacten met mensenhandelspecialisten bij de Nationale Politie en zoekt de samenwerking met regionale meldpunten. Als het signaal uiteindelijk voldoende aanknopingspunten biedt, draagt WATCH Nederland de zaak over aan de politie of het Openbaar Ministerie. WATCH Nederland is 24/7 bereikbaar per mail en telefoon.

Samenwerking met politie en justitie
WATCH Nederland biedt met haar activiteiten ondersteuning aan de politie en het Openbaar Ministerie, met name als het aankomt op de inzet van middelen, bevoegdheden en/of mankracht. Denk hierbij aan het verifi?ren van meldingen en het online afschrikken van potenti?le klanten van minderjarigen. WATCH Nederland onderhoudt nauwe contacten met de mensenhandelspecialisten van politie en het openbaar ministerie en draagt onderzoeksdossiers aan hen over als er sprake is van strafbare feiten, gepleegd door loverboys of hun klanten. WATCH Nederland werkt altijd binnen de wettelijke kaders.

WATCH Nederland krijgt financi?le steun van enkele charitatieve fondsen, die zich richten op menselijke waardigheid, sociale rechtvaardigheid en het verbeteren en veiliger maken van onze samenleving. WATCH Nederland wordt ondersteund door onder meer de Nationale Postcode Loterij en Janivo Stichting.

Gespreksonderwerpen cq juridisch-ethische dillema?s.

Uitlokking?

Zelf stelt WATCH NL dat iedereen online nepprofielen mag aanmaken, ?zolang je je maar niet voordoet als een ander, werkelijk bestaand mens. WATCH Nederland zet profielen van niet-bestaande minderjarigen online. Daarmee lokken we loverboys en (potenti?le) klanten. Wanneer deze personen uit eigen beweging met het lokprofiel contact zoeken en blijk geven van seksuele interesse, doen zij iets wat zij al van plan waren. Wat niet mag is: iemand lokken en verleiden tot iets wat hij/zij anders nooit van plan zou zijn geweest. Onze lokprofielen mogen de ander dus bijvoorbeeld niet vragen of hij zin in seks heeft. Dat is uitlokken.?

Dilemma/bespreekpunt: Is dit een positieve ontwikkeling die getypeerd kan worden als ?preventie van kindermisbruik? of? ?informatie verzamelen t.b.v. politie?? Welke bijdrage kan deze ontwikkeling leveren ?aan opsporing en vervolging?

Benaderen van potenti?le kindermisbruikers ?

WATCH NL doet niet aan naming and shaming: ?WATCH Nederland nagelt kindermisbruikers in Nederland, zoals loverboys en hun klanten, niet publiekelijk aan de schandpaal door namen, foto?s of gegevens te publiceren. WATCH Nederland stuurt (potenti?le) kindermisbruikers, die online seksueel contact zoeken met minderjarigen, wel persoonlijk waarschuwingen?.

Bronnen: WATCH Nederland

Criminelen op de vlucht na politie-infiltratie van darkweb

Geef een reactie

Wie op dit moment online drugs wil bestellen, doet dat hoogstwaarschijnlijk op Dream Market. Het is de belangrijkste plek op internet om creditcardgegevens, computervirussen en drugs te bestellen nadat zwarte marktplaatsen Hansa en Alphabay vorige maand door de politie offline werden gehaald.

Het lijkt?business as usual?voor wie rondneust op de site. Verkoper ?Onenation? prijst er bijvoorbeeld zijn ketamine aan. ?DiscounterNL? verkoopt xtc-pillen met de naam?Laugh Now, Cry Later.

Maar schijn bedriegt. Het opdoeken van Hansa en Alphabay heeft tot paniek geleid. Een deel van de drugsverkopers verhuisde naar Dream Market ? met een andere gebruikersnaam. Daarmee gooien de handelaren een maanden- of soms jarenlang opgebouwde reputatie weg, cruciaal voor de handel op dergelijke sites.

Van alle verkopers die Alphabay en Hansa verruilden voor Dream Market veranderde minstens 20 procent de verkoopnaam,?blijkt uit onderzoek van TNO dat deze maandag verschijnt. Daarnaast probeerde 14 procent onder de radar te blijven door alleen de PGP-sleutel te veranderen, de unieke code om versleutelde communicatie te kunnen lezen. ?Verkopers veranderen hun PGP-sleutel of verkoopnaam niet als ze niet denken dat het echt moet?, schrijven de TNO-onderzoekers. Bijna honderd verkopers blijken onder hun eigen verkoopnaam te zijn verhuisd van Alphabay naar Dream Market, maar slechts twaalf verkopers durfden onder hun oude verkoopnaam en met dezelfde PGP-sleutel over te stappen vanaf Hansa.

De politie zit al langer achter deze boeven aan, maar dat is lastig. Wanneer agenten een marktplaats sluiten, dan gaan de gebruikers meestal naar een andere website met hun waar. ?Dit noemen we het waterbedeffect?, zegt Rolf van Wegberg. Bij TNO en de TU Delft onderzoekt hij het darkweb. ?Als je bij een waterbed aan de ene kant drukt, dan gaat het aan de andere kant omhoog. Daar komt de naam vandaan.?

Vier verkopers aangehouden

De politie zegt tienduizend adressen van drugskopers te hebben overgedragen aan Europol; er werden vijfhonderd bezorgadressen in Nederland onderschept. Tot nu toe zijn er in Nederland slechts vier vermeende drugsverkopers aangehouden. Het OM zegt druk te zijn met lopende onderzoeken. Wilbert Paulissen, hoofd van de Landelijke Recherche, zegt tegen?NRC?dat een deel van de drugsafnemers in ieder geval nog bezoek krijgt van de politie.

Na de sluiting van Hansa en Alphabay trad er weer het zogeheten waterbedeffect op, schrijven de TNO-onderzoekers. De aanwas bij Dream Market steeg van gemiddeld twintig nieuwe gebruikers per dag naar zestig met uitschieters tot honderdtachtig. Dit effect is bekend. ?In het verleden betekende het neerhalen van een zwarte markt niet meer of minder dan een tijdelijk knikje in het verkoopvolume van zwarte markten?, zegt Rolf van Wegberg, een van de betrokken TNO-onderzoekers. ?De verkopers verplaatsten zich gewoon en hadden slechts even tijd nodig om onder dezelfde naam opnieuw advertenties te plaatsen.? De socioloog Isak Ladegaard stelde zelfs vast dat door media-aandacht voor het ontmantelen van een zwarte markt verkoopvolumes op zwarte markten juist toenamen.

?Het waterbedeffect was natuurlijk ook bij ons bekend?, zegt Martijn Egberts, landelijk officier van justitie belast met computercriminaliteit. Volgens hem was het een van de belangrijkste motieven om het op deze manier aan te pakken. ?We wilden vooral duidelijk maken dat je wel degelijk een risico neemt door te kopen of verkopen op een zwarte markt.?

 

Reputatie

Toen de FBI begin juli de populaire ondergrondse marktplaats Alphabay sloot trad opnieuw het waterbedeffect op. Het aantal gebruikers van de concurrent Hansa Market steeg flink. ?Maar de criminelen wisten niet, dat de Nederlandse politie die site in handen had. Ze konden wekenlang alles zien wat daar gebeurde en ook adressen van criminelen achterhalen?, zegt Van Wegberg. De politie verzamelde op deze manier, tijdens operatie Bayonet, maar liefst tienduizend adressen.

Schermafbeelding 2017 08 28 om 16.09.37

Het aantal gebruikers van Dream Market steeg explosief in juli toen Alphabay en Hansa Market werden gesloten.
?TNO, Rolf van Wegberg.

Van Wegberg signaleerde dat een derde marktplaats, genaamd Dream Market, na de sluiting van Alphabay en Hansa flink populairder werd. De site bestaat sinds 2013 en had tot juli 2017 een gemiddelde van 20 nieuwe gebruikers per dag. Dat aantal steeg na het sluiten van Alphabay en Hansa naar meer dan 60 (met uitschieters van 180), blijkt uit zijn onderzoek.

Tot zover lijkt het op een normaal waterbedeffect. Maar er is nog meer aan de hand. Van Wegberg achterhaalde van veel nieuwe aanmelders van Dream Market waar ze vandaan kwamen. Hij ontdekte dat minimaal vijftien procent van die gebruikers van naam veranderde bij hun aanmelding bij Dream Market.

?Dat is zeer ingrijpend?, zegt hij. ?Want hun reputatie is gekoppeld aan hun username. Net als bijvoorbeeld bij Ebay of Aliexpress, kunnen consumenten cijfers geven voor de geleverde producten of diensten op ondergrondse marktplaatsen. Zo weet je of iemand op tijd levert en de drugs bijvoorbeeld van goede kwaliteit zijn. Een goede reputatie is veel waard, want dan bestellen meer mensen bij je.? In de schimmige, anonieme wereld van het darkweb zorgt een reputatie voor houvast.

Gedragsverandering

Dat zoveel overstappers hun zorgvuldig opgebouwde reputatie weggooien, is ongekend volgens Van Wegberg. ?Ze zijn bang geworden door de succesvolle politie-actie Bayonet. Het heeft een groot effect gehad en geleid tot een gedragsverandering. Je kunt het vergelijken met een restaurant met Michelinsterren, die van de een op de andere dag de naam aanpast, een nieuw telefoonnummer neemt en zich dan ook nog in een andere stad vestigt.? En dan is er ook nog een groep van meer dan een kwart dat de zogeheten PGP-sleutel veranderde, waarmee je berichten kunt versleutelen.

Schermafbeelding 2017 08 28 om 16.11.35

Uit het onderzoek van TNO blijkt dat van de nieuwe aanmelders op Dream Market 26 procent een nieuwe PGP-sleutel koos, 14 procent een andere username aannam en zes procent beide deed.
?TNO, Rolf van Wegberg

Van Wegberg wil graag weten of criminelen op het darkweb nu minder omzet draaien. ?Dat zijn we nu aan het uitzoeken. We gaan ook meer marktplaatsen onderzoeken. Bovendien vonden we dat er veertig procent nieuwe aanmeldingen kwamen bij Dream Market. Wij proberen uit te vinden, onder meer via tekstvergelijkingen, wie dit precies zijn. Het is goed mogelijk dat ze al eerder op andere marktplaatsen actief waren onder een andere username. Dat zou betekenen dat de groep van zo?n vijftien procent die hun gebruikersnaam veranderde bij de overstap naar Dream Market nog veel groter is.?

De Hansa-operatie past in een trend van de politie om online criminaliteit te saboteren. ?De identificatie van computercriminelen is heel ingewikkeld en tijdrovend omdat ze zich online makkelijker kunnen verschuilen?, zegt Egberts. In plaats daarvan worden kinderpornofora offline gehaald. Ook worden in samenwerking met banken rekeningnummers van criminelen geblokkeerd.

?Hetzelfde geldt ook voor?cyber enabled crime?, zegt Paulissen van de Landelijke Recherche. Het lukte de politie bijvoorbeeld om de servers te kopi?ren van het bedrijf Ennetcom, waarop 3,6 miljoen berichten stonden, grotendeels verstuurd door criminelen. Zij dachten in het geheim te hebben gecommuniceerd op zogeheten PGP-telefoons. ?We zijn die gesprekken aan het analyseren, en wat blijkt is dat mensen er honderd procent zeker dachten te zijn van hun anonimiteit,? zegt Paulissen. ?Je moet daarbij denken aan het uitgebreid voorbereiden van liquidaties in deze gesprekken. Men was overtuigd: hier zal de politie nooit kunnen meelezen.?

Dit is een succesvolle actie geweest van de FBI en de Nederlandse politie, benadrukt Van Wegberg. ?Voor ons als wetenschappers levert dit veel nieuwe informatie op, omdat gebruikers van marktplaatsen nog niet eerder op deze manier zijn aangepakt. Het leidt tot een gedragsverandering die we op deze schaal nog niet eerder hebben gezien.?

Bronnen: NRC,?NEMO Kennislink, Alphabay-exit, Hansa-down: Dream on? Examining the effects of operation Bayonet on Dream Market.

App: Spitter

Geef een reactie

De complexiteit in Rotterdam neemt snel toe, zowel in de samenleving als op het gebied van veiligheid). Hierdoor blijkt er bij de Gemeente Rotterdam in toenemende mate behoefte aan real time inzicht en overzicht van de stand van zaken op zowel straat-, gebieds- en stadsniveau. Tegenwoordig is er veel signalering op straat, maar nog veel te weinig data wordt verzameld, gedeeld, beoordeeld, ge?nterpreteerd en vertaald; er wordt nog veel (te) weinig mee gedaan. Met de Spitter-App richt de Gemeente Rotterdam zich op alle collegiale waarnemingen die nu nog niet of onvoldoende geregistreerd worden. Zij legt extra focus op informatiegestuurd werken, het op de smartphone delen en benutten van alle gemelde data? 100% persoonlijk, binnen relevante context en op elk gewenst moment qua tijdstip ?n locatie.

Met tienduizenden meldingen per jaar zijn handhavers veel tijd kwijt aan papierwerk om deze administratief af te handelen. Dit gaat ten koste van de focus op hun kerntaak; aanwezigheid op straat. Hoe kunnen we techniek inzetten om het doen van meldingen sneller, effectiever en vooral gebruiksvriendelijk te maken? En hoe maken we een groep drukbezette stadswachten enthousiast om een nieuwe tool te gaan gebruiken?

Rotterdam zet zich in voor veilige en schone wijken waar het prettig wonen is. Toezicht en handhaving speelt hierbij een belangrijke rol. De dagelijkse aanwezigheid van stadswachten in de wijken draagt bij aan het veiligheidsgevoel van Rotterdammers. Zij signaleren als eerste problemen in de buurt en zijn het directe, laagdrempelige aanspreekpunt van burgers met de gemeente.

Met de Spitter app wordt het gehele meldproces digitaal afgehandeld en zijn handhavers vaker aanwezig op straat. Door inzicht in meldingen van collega?s weten zij wat er speelt in de buurt en wordt er informatiegericht gewerkt.

Alle data bij elkaar geeft een goed beeld van de stand van zaken in de Rotterdamse wijken. Dashboarding is een interessante tool om op basis van deze data ontwikkelingen en trends te signaleren. Zo helpt technologie bestuurders bij het ontwikkelen van beleid voor een veilige en leefbare stad. Samen met de Gemeente Rotterdam zetten we hier dan ook op in bij doorontwikkeling van Spitter en toekomstige applicaties.

 

https://twitter.com/stadsmarinierVK/status/793411531987968001

[slideshare id=69754470&doc=hetideeachterdespitterapp-161202093818]

Bronnen: Gemeente Rotterdam, BitFactory

App: Resource Force

Geef een reactie

Ontdek het verschil dat burgers uit de buurt kunnen maken in veiligheid en leefbaarheid.

In de game Resource Force (iOS, Android) ben je de baas van het lokale bureau waar je mag bepalen of je agenten of burgers gaat inzetten in diverse situaties.

Ervaar hoe de lokale politie de buurt kan bedienen, de dilemma’s als er beperkte inzet mogelijk is en dat met beperkte informatie en soms onder grote tijdsdruk!

Buurt Lab Groningen

Buurtlab Groningen is een proef van TNO, politie en de gemeente om samen met studenten en Stadjers te werken aan een fijne en veilige buurt. De proef richt zich op de thema?s geluidsoverlast en woninginbraken in de Korrewegwijk en de Schildersbuurt. Tijdens de proef zoeken we contact met bewoners en wisselen we onderling ervaringen en idee?n uit. Dit gebeurt via sociale media via Facebook of Twitter en een speciaal ontwikkelde app, maar ook traditioneel op straat en op andere ontmoetingsplekken in de leefomgeving. De game Resource Force is onderdeel van de proef en bedoeld om bewoners alvast in aanraking te laten komen met de principes van “community policing”, dat gaat over het principe dat burgers met elkaar en de overheid samenwerken om de veiligheid en leefbaarheid te verbeteren.

Buurtlab Groningen start tijdens de KEI-week die op 14 augustus start en duurt tot en met november. Tijdens die periode is er een aantal campagnes en een aantal activiteiten waarin de samenwerking tussen studenten, Stadjers, politie en gemeente nader wordt onderzocht. De game kan op dit moment al gespeeld worden.

De Groningse proeftuin Buurtlab is onderdeel van het Europese project INSPEC2T dat zicht richt op ?next generation community policing?. Het project voert in vijf steden in Europa onderzoek uit. Naast Groningen zijn dit Belfast, Lancashire, Valencia en Egnomi.

“Kun jij Groningen veiliger maken? Wat vind jij belangrijker? Woninginbraken of fietsendiefstal? Speel de game en ontdek wat jij kan!”

Resource Force (Android en iOS) is een?game waarin jij de baas bent van het lokale politiebureau. Bepaal de prioriteiten, zet andere burgers in en hou de stad veilig!

Bronnen: BuurtLab, INSPEC2T

Soldiers of Odin

Geef een reactie

Onderstaande passage is ontleend uit “Vigilantes en digilantes, democratische spelregels voor burgerpatrouilles en opsporingsmeutes” van Bas van Stokkom & Eric Bervoets in Cahier PolitieStudies nr. 43.

In juli 2016 werd in Winschoten een asielzoeker door leden van de Soldiers of Odin, aangehouden en aan de politie overgedragen. De man zou verschillende vrouwen en een meisje van 12 hebben lastiggevallen. Dat is althans de uitleg die deze groep op haar Facebook-pagina gaf. De politie ontkende aanvankelijk dat de asielzoeker aan haar werd overgedragen door de betreffende groepsleden maar later volgde een bevestiging dat het om een burgeraanhouding ging. De ouders van het meisje van 12 konden overigens geen aangifte bij de politie doen. Na dit incident zei de politie dat er niets tegen burgerwachten is: deze fungeren als oren en ogen van de politie en houden verdachte situaties in de gaten. ?We juichen de observaties alleen maar toe, maar ze moeten niet voor eigen rechter gaan spelen.? De Soldiers ontstonden in Finland in reactie op de toestroom van vluchtelingen in 2015. Inmiddels hebben zij in veel westerse landen afdelingen. Zij dragen zwarte jacks met een Viking op de rug. De leider van de groep blijkt connecties te hebben met een extreemrechtse Finse partij en werd eerder veroordeeld voor mishandeling. Ook de Nederlandse ?kopstukken? van de beweging zouden neonazistische sympathiee?n hebben. De Nederlandse afdeling omschreef zichzelf op Facebook als volgt: ?Kritisch ten aanzien van immigratie, maar toch een op straat patrouillerende club die veiligheid cree?ert.? De Soldiers zeggen op Facebook dat zij als verlengstuk van de politie fungeren. Maar: ?Gezien de politiek en justitie onze eigen mensen niet wil beschermen, zullen we het zelf moeten doen.? ?Op Facebook was eerder de volgende retorische formule te lezen: ?Dit is Nederland. We eten varkensvlees. Drinken bier. En spreken Nederlands.? (Terpstra 2016: 81). De groep zegt niet extreemrechts te zijn; ze willen ?iedereen beschermen tegen criminele immigranten, zonder te kijken naar etnische achtergrond?. De groep kwam eerder in 2016 onder vuur te liggen toen bleek dat een aanhouding compleet verzonnen was: een vluchteling zou meerdere jonge meisjes seksueel gei?ntimideerd hebben. De oprichter van de Belgische tak zegt: ?Zijn we er gelukkig mee dat er zoveel asielcentra zijn en dat het om open centra gaat? Niet echt. Maar dat geldt voor veel Belgen. Maakt ons dat extreemrechts? Nee. Maakt ons dat racistisch? Nog minder.?

PvdA-kamerlid Marcouch vond het optreden van de groep ?walgelijk? en stelde vragen in de Kamer. Ook media als de Telegraaf die in termen van een ?asielplaag? spreekt en Pownews en Geenstijl die doorgaans niet vies zijn van opruiing en het beschamen van vermeende criminelen, namen afstand en beaamden dat het hier gaat om extreemrechts. De Soldiers of Odin vinden vooral in Oost en Centraal Europa veel weerklank (De Liedekerke 2016). Maar ook in de Verenigde Staten laten de Soldiers van zich horen. Ook hier streven de groepen naar eigen zeggen naar bescherming van burgers op straat; de afdelingen wensen zich te beperken tot ?observe-and-report? acties en hameren erop binnen de grenzen van de wet op te treden. Niettemin wordt herhaaldelijk de toevlucht genomen tot een agressieve retoriek waarbij racisme niet geschroomd wordt. Een voorbeeld: ?We are not a nice, polite group that will do nothing but report outrages to the police. The police are…hamstrung by the dictates of the law. WE ARE NOT. We will BEAT THE LIVING SHIT out of any we catch raping American women and terrorizing American citizens.? Een racistische voorman ageert op zijn Facebook-pagina tegen de komst van Cubanen en Obama?s beleid ?(to) bring more scum to the usa?. Maar ook moslims en Afrikaans-Amerikanen zijn het doelwit. Een willekeurig voorbeeld op een Facebook-pagina: ?These Africans are a bunch of spoiled brats contaminating clean communities. Call them out. Kick some ass. Spread the message. America needs to get tough…?.

[slideshare id=78315302&doc=soldiers-of-odin-usa-report-web-170727153539&type=d]

Bronnen: Cahiers Politiestudies,?De Morgen, RTV Noord, AD, RTVNoord

App: The No app

Geef een reactie

icon175x175

De “No” App (iOS) probeert (cyber)pesten een halt toe te roepen.

no app3no app 4

Elke dag blijven 160.000 studenten in de Verenigde Staten thuis uit angst om gepest te worden. De app “No” probeert dit probleem te bestrijden en ouders op de hoogte te stellen. “We hebben iets dat kinderen kracht bijzet,” aldus Michael Lissack, de maker van de No app. De nieuwe app is bedoeld om pestkoppen te stoppen en ouders op de hoogte te houden van eventuele problemen met hun kinderen, terwijl het allemaal plaatsvindt. “Dit is iets voor het kind dat zelf gepest wordt,” zei Lissack. “Hij of zij heeft hiermee iets in de broekzak dat kan helpen.”

Wanneer een kind weer een bullebak tegenkomt, opent deze de No app, drukt op “start” laat het scherm zien aan de pester. De camera registreert vanaf dat moment de bullebak terwijl ze kijken naar een video van een politieagent die ze vertelt te stoppen. De video die wordt opgenomen wordt naar een ouder of een vertrouwde volwassene gestuurd. Zij krijgen ook een tekstbericht met de GPS-co?rdinaten van de plaats van het incident.

“Apps die tussenbeide kunnen komen, maken een enorme kans”, zegt Liz Shulman, die huwelijks- en gezinstherapeut is.

no app?no app2

“Ik denk dat het een geweldig idee is, want dat laat ouders echt zien wat er werkelijk aan de hand is,” zei Jordan Azzinaro, een student uit de zesde klas van de Essex Elementary School. Ouders kunnen de video’s als bewijs gebruiken, zodat scholen de controle op pesten kunnen aanscherpen. “De meeste pesterijen stoppen zodra het goed wordt gemeld en iemand ingrijpt”, zei Lissack. “Maar in 65 procent van de tijd, meldt niemand het.”

 

Video:?WFSB 3 Connecticut

Bronnen:?The No App, WFSB

Hondenpoep hater

Geef een reactie

dogpoo2

Een burgerwachter die per dag vijftig poepzakken vult op straat met hondenpoep, wordt het nu door de gemeenteraad verboden om dit afval van de straten te verwijderen .

Steven Heard, 48, begon zijn eenmansoorlog tegen deze vorm van verontreiniging nadat zijn invalidewagentje in deze smurrie vastliep.

dogpoo3

Na een driejarige campagne van Minehead in Somerset heeft Steven op een dag al zo’n vijftig zakken opgehaald in zijn hetze tegen dit hondenafval. De vader van de vier wil de boel graag schoonhouden, terwijl onverschillige hondenbezitters het op paden en parkjes achterlaten.

dogpoo4

Steven: “Het heeft geen enkele zin – ik doe al hun vuile werk gratis en ga naar vergaderingen van de gemeente. Ze zeggen dat ze niet de financiering hebben om het helemaal op te ruimen en dan sturen ze me zo’n brief. Ik doe het niet omdat ik het leuk vind, ik doe het voor de mensen van Minehead. ‘De brief zegt dat hij “zich op geen enkele wijze mag bemoeien met de werkzaamheden van de gemeente om hondvervuiling in het Minehead-gebied aan te pakken. Dit omvat het opruimen van hondenpoep, het achterverlaten van hondenpoep en het plaatsen van borden op gemeentebodem”.

Steven, die een mobiliteitsscooter nodig heeft om rond te komen, heeft diabetes en is slechthorend. Hij pakt regelmatig vijftig zakken per dag op, maar zegt dat hij regelmatig door de lokale bevolking negatief wordt aangesproken. In een verontrustende haatbrief stond: “Als je niet kan lopen Steven, hoe kun je dan f *** ing hondenpoep opruimen?”. Internettrollen hebben hem bedreigd en met beledigingen gebombardeerd, waaronder: “Je bemoeit je te veel met anderen, jij smerig stuk f *** ing s ***”.

Steven is geraakt door de trollen gedurende zijn campagne tegen hondenpoep in zijn lokale omgeving. Ook op de mat kreeg hij briefjes waarin ze hem een “Fat A * s Layabout F ***** g Dog S *** Complainer” noemen die volgens de lokale bevolking blijkbaar niets beters te doen heeft.

Een andere vandaal veranderde het bordje op de achterkant van zijn scootmobiel van ‘ik ben doof’ naar ‘ik ben dood’.

Steven zei: “Niemand besteedde er aandacht aan totdat ik wat harder aan de bel begon te trekken.”

Avon en Somerset Police zeiden dat ze vorig jaar al onderzoek deden naar het pestgedrag. De gemeente was niet beschikbaar voor een reactie.

 

dogpoo

Bronnen: The Sun

FBI waarschuwt voor slim speelgoed

Geef een reactie

Een pratende Barbie of een knuffelbeer die stemmen herkent: de FBI waarschuwt ervoor in een public service announcement?(PSA). ‘Slim’ speelgoed dat verbonden is met internet of smartphones, kan namelijk grote privacy- en veiligheidsrisico’s met zich meebrengen.

Dat er mogelijke?gevaren kleven aan digitaal speelgoed?is al eerder aan het licht gekomen. In Duitsland is bijvoorbeeld de pop Cayla (van Genesis Toys) verboden vanwege het gevaar van een hack. Ook zijn miljoenen gesprekken tussen kinderen (onder wie Nederlandse) en?CloudPet-knuffels?uitgelekt. Nu geeft ook de Amerikaanse FBI een offici?le waarschuwing uit.

In?een artikel van de Amerikaanse inlichtingendienst?is te lezen dat ‘slim’?speelgoed microfoons, camera’s, GPS, data-opslag en spraakherkenning kan bevatten waarmee persoonlijke gegevens gelekt kunnen worden. Speelgoed dat met internet of Bluetooth verbonden is, blijkt gemakkelijk te ‘hacken’.

Om als pratende pop of knuffelbeer die de lievelingskleur en verjaardag van de eigenaar kent, ‘slim’ te kunnen zijn, maakt het speelgoed contact met een server waarin alles wat het kind zegt, wordt opgeslagen en geanalyseerd. Dat brengt nieuwe vragen over veiligheid en privacy met zich mee. Vragen die lang niet altijd worden gesteld, bleek na onderzoek van de Noorse Consumentenbond Forbrukerr?det. De verbinding die de pratende pop ‘My Friend Cayla’ maakt met de bijbehorende app, blijkt onbeveiligd. Daardoor is het kind eenvoudig af te luisteren – en niet alleen door de ouders, maar door iedereen die in de buurt is. Alles wat de microfoon in de pop opneemt, wordt bovendien opgeslagen op een server van het bedrijf ‘Nuance Communications’, en kan worden doorverkocht aan ‘derden’, ook voor gerichte reclames. Sowieso is Cayla niet vies van commercie: ze heeft een aantal voorgeprogrammeerde reclamezinnen klaarstaan.

Afluisterapparaat

Het is niet de eerste keer dat slim speelgoed vanwege een gebrek aan beveiliging in het verdomhoekje zit. Eind vorig jaar toonden onderzoekers ook al aan dat de slimme variant van Barbie, die vierduizend zinnen kent en daarmee een gesprek kan voeren, te kraken is. Zo wordt de onschuldig ogende pop opeens een afluisterapparaat.

Het verbaast Mary-Jo de Leeuw niets. Zij is betrokken bij het ‘Platform Internet of Toys’ en onderzocht drie jaar geleden verschillende varianten van slim speelgoed, waaronder Cayla. Overal had het platform wel iets aan te merken op de beveiliging of de privacyvoorwaarden. Maar niemand wilde naar de conclusies luisteren, zegt De Leeuw. Vaak werd ze weggewuifd met de woorden: wie ligt daar nou wakker van?

Blokker Holding controleert de privacyvoorwaarde van het speelgoed in hun schappen niet zelf, zegt de woordvoerder. Het bedrijf wijst daarvoor naar de fabrikant. Een herkenbare reactie, zegt De Leeuw: iedereen wijst voor verantwoordelijkheid naar elkaar.

Daarom is er volgens haar op z’n minst een Europese standaard nodig om de mate van beveiliging of de omgang met privacy van de kinderen te regelen. “Wij staan bij het Platform Internet of Toys in de startblokken om dat te ontwikkelen. De expertise hebben we, maar de middelen en de mankracht niet. Dat zou vanuit de overheid en de fabrikanten moeten komen.” Ondertussen blijft veel van het slimme speelgoed gewoon te koop in de winkels. Door het Amerikaanse onderzoeksbureau Juniper werd de wereldwijde markt eerder op zo’n 2,6 miljard euro geschat.

Giftige verf

Ouders moeten dus goed opletten wat ze kopen, zegt Mary Berkhout van Mediawijzer.net, een organisatie die zich bezighoudt met kinderen en de omgang met media. Maar het gaat volgens haar te ver om van ouders te verwachten dat ze helemaal zicht hebben op wat zo’n slimme pop doet. “Ik vergelijk het bijvoorbeeld met giftige verf op speelgoed. Ouders mogen van de speelgoedindustrie aannemen dat zij dat niet mogen gebruiken.”

Mediawijzer.net, die zich naast de privacy ook zorgen maakt over de pedagogische kant van speelgoed dat terugpraat terwijl je daar als ouders weinig invloed op hebt, stelde een lijst met praktische tips op.

Daarin raden zij ouders bijvoorbeeld aan om het slimme speelgoed altijd uit te zetten als het kind er niet mee speelt. Ook zouden ouders direct na de aanschaf het eventuele standaard wachtwoord en gebruikersnaam moeten aanpassen.

Gevoelige informatie

Een simpele conversatie?met of rondom speelgoed bevat al snel gevoelige informatie over het kind, bijvoorbeeld de naam, de school en de activiteiten van het kind. Er worden steeds meer apparaten en speelgoed geproduceerd waarbij deze informatie gebruikt wordt om de interactie en advertenties erop aan te passen. En ook individuele hackers kunnen door de slechte beveiliging vervolgens bij de data. Het Duitse ministerie van economie en technologie adviseerde ouders om ‘Cayla’ te vernietigen, de FBI raadt aan om ten minste na gebruik van het speelgoed de batterijen eruit te halen. De FBI waarschuwt dat aangesloten speelgoed met microfoons, GPS-tracking, Wi-Fi en / of Bluetooth-connectiviteit criminelen toegang geeft tot priv?-informatie over kinderen en hun families. Dit kan leiden tot identiteitsdiefstal of erger.

Internet of Toys

‘My Friend Cayla’ is niet het enige slimme speelgoed dat te koop is. Een aantal andere voorbeelden:

Hello Barbie kan gesprekken voeren door de vierduizend zinnen die ze kent. De microfoon zit in haar ketting.

De teddybeer Nino of Nina?- afhankelijk van de kleur blauw of roze – kan liedjes zingen en verhalen vertellen. Je kunt dat personalisseren met bijvoorbeeld de naam van het kind en diens verjaardag of lievelingskleur.

De felgekleurde knuffel Furby die in de jaren negentig populair was, heeft een ‘slimme’ opvolger: Ubooly. Je kunt hem openritsen en je smartphone erin stoppen. Het kind kan er dan allerlei spelletjes mee spelen en bijvoorbeeld samen de kamer ontdekken. Ubooly gebruikt dan teksten als: “Gauw, verstop je. Ik hoor een volwassene aankomen”.

 

Bronnen: IC3, Trouw, The Next Web, Trouw

Digilanten – Digitale Vigilanten

Geef een reactie

Vigilantes, ofwel onafhankelijk opererende vigilante groepen, zijn aanvaardbaar zolang ze publieke verantwoording willen afleggen en uitleggen dat hun optreden aansluit op democratische normen. Deze vigilantes kunnen ook zinvolle bijdragen leveren aan de rechtshandhaving. Vigilante groepen die verder gaan dan alleen onrecht aan de kaak stellen en een machtsvertoon etaleren ? zich uitend in onder andere vernedering en afwijzing van (groepen) burgers op grond van hun anders zijn ? zijn net als weerkorpsen onaanvaardbaar. Geweld, dreigen met geweld en andere inbreuken op de rechten van medeburgers zijn sowieso niet geoorloofd. Maar zoals gezegd, het gaat hier niet om een beoordeling in termen van wetsnaleving maar van verantwoordelijk
burgerschap.

In veel opzichten gelden die constateringen ook voor ?digilantes?, de vaak militante rechercheurs die op internet en de ?sociale media? actief zijn. Ook op de digitale snelweg kunnen onschuldige personen of groepen worden lastiggevallen of bedreigd. Potentieel is iedere burger in staat om incidenten en normschendingen te openbaren en te bepalen wat voor soort gedrag beschaamd moet worden. Vaak wordt dit proces van ?naming and shaming? verder aangezwengeld door anderen ertoe bewegen meer belastend materiaal te vinden of op zoek te gaan naar details over de persoon waarvan wordt aangenomen dat die over de schreef is gegaan. Aldus kunnen zich op spontane wijze meutes vormen die hun spotlust, hoon en agressieve woorden de vrije loop laten. Het straatrecht van deze digitale menigten zal in veel opzichten moeilijker te beheersen zijn dan de opruiende taal van mensen die zich op straat en plein verzamelen om hun woede over een incident
of misdrijf te uiten.

Er zijn andere verschillen tussen digitale meutes en de patrouilles op straat. Ten eerste is het de keuze van burgers zelf om kennis te nemen van de verbale ?opstootjes? op Twitter of Facebook. Het intimiderend optreden van patrouilles in de eigen stad of wijk is daarentegen moeilijker te vermijden. Een ander verschil met burgerpatrouilles is dat planning en organisatie nauwelijks een rol spelen. Er vormen zich rond een incident op spontane wijze meutes die allereerst onvrede willen luchten. Het gaat online aanklagers vooral om schandaalcreatie: vermeende overtreders in het beklaagdenbankje zien te krijgen. Entertainment staat voorop, terwijl ook commerci?le belangen meespelen. Veel relvloggers zijn uit op eigen roem: hun schandaleuze filmpjes leveren clicks en kijkcijfers op. Wanneer beschamen entertainment is kan ook een loopje met de waarheid worden genomen. Zoals bekend: geruchten worden niet gecheckt, de context van filmpjes over verdachte situaties evenmin. Niettemin krijgen ook giftige vechtersbazen de kans feiten te verdraaien. Zo kunnen verhalen over bijvoorbeeld criminele asielzoekers een eigen leven gaan leiden. Eenmaal gelabeld als ?crimineel? kan optreden tegen deze personen in naam van rechtvaardigheid worden aangemoedigd. De digilantes cre?ren aldus voor zichzelf een vrij veld waarin onbekommerd beschuldigd kan worden; de jacht kan worden geopend. Zoals Vasterman in dit nummer zegt: vigilantisme is in deze context eerder ?private violence? en het cre?ren van een eigen vorm van recht. Dat is een derde verschil: de klemtoon ligt eerder op bestraffing, niet op preventie. De vraag is dan ook of deze meutes ?berhaupt wel kunnen bijdragen aan publieke veiligheid en bescherming van burgers (zie Warren 2009; Trottier 2016).

Tegen de achtergrond van incidenten van eigenrichting merkt criminoloog Jan Terpstra op dat burgerparticipatie in de veiligheidszorg zijn onschuld lijkt te hebben verloren. Burgerparticipatie ?lijkt te worden overgenomen door groepen die doelbewust uit zijn op het verminderen van gastvrijheid, medemenselijkheid en tolerantie onder het motto van het belang van veiligheid.

Van burgeropsporing tot overheidsopsporing en weer terug?

Met de verdere groei naar de burgerlijke rechtsstaat zijn er belangrijke ontwikkelingen geweest. De handhaving van recht en orde begon vanuit de overheid met een militaire aangelegenheid. Daarna werden schutterijen in toenemende mate verantwoordelijk voor toezicht en handhaving in de steden (hoewel zij lang ook een taak bleven vervullen bij de verdediging tegen aanvallen van buiten). Daarbij stonden zij onder het lokale gezag. De rechtspraak werd beter georganiseerd (schout, schepenen, baljuw); zij bleven functioneren onder gezag van de landheer. Wat er gedurende de latere eeuwen heeft plaats gevonden is een steeds steviger vestiging van het overheidsgezag. De uitbouw in de 19e en 20e eeuw van het overheidsapparaat op dit terrein met de vormgeving van de hedendaagse politie- en justitieapparaten hebben een belangrijke rol gespeeld. Er is over de afgelopen twee eeuwen sprake van een enorme uitbouw van zowel deze handhavingsapparaten als van wetgeving. Het systeem is steeds omvattender geworden. De rol van de individuele burger is steeds meer aan banden gelegd. Hij lijkt zich te hebben gevoegd in Rousseau?s maatschappelijke verdrag: de burger speelt zelf geen rol meer in de handhaving van de recht en orde.

Het verbod van eigenrichting is een leidend principe gebleven in westerse rechts- staten. Het verbieden van eigenrichting aan de burger, betekent wel dat de overheid een zorgplicht heeft. Als het de burger verboden is zelf op te treden, dan moet de overheid zorgen voor handhaving van de openbare orde en het recht. Ieder mens moet zich vrijelijk en veilig kunnen bewegen. De overheid heeft een inspanningsverplichting om te zorgen dat die vrijheid en veiligheid ook worden gegarandeerd. Als burgers onverhoopt toch in nood komen, moet de politie er zijn om hen te hulp te komen. En als burgers slachtoffer worden van een strafbaar feit moet er het handhavingsapparaat zijn die de strafrechtelijke handhaving (opsporing, vervolging, vonnis, tenuitvoerlegging van het vonnis) realiseert. En als de orde zelf in het gedrang komt en wordt verstoord, dan hoort de overheid er evenzeer voor te zorgen dat die verstoring wordt bee?indigd.

DIY Digilantes

De ?autonome? buurtwachten verwachten echter niet al teveel van de politie en ondernemen liever zelf actie en dat gaat soms veel verder dan het aanspreken van medeburgers. Zij schromen soms niet voor het toepassen van geweld, doen burgeraanhoudingen en er zijn gevallen bekend van het dragen van handboeien en het oneigenlijk gebruik van zaklampen met een lang handvat.

Maar een aangeef- of verklikkerscultuur is wel het laatste wat een gezonde rechtsgemeenschap kan gebruiken. Het komt er steeds op aan zorgvuldig het kwaad dat kan ontstaan door optreden en niet-optreden ? en publiceren en niet-publiceren ? tegen elkaar af te wegen.

[slideshare id=78315975&doc=roelmaalderink6180612informatierechtdedigitaleschandpaal-170727155313&type=d]

[slideshare id=78315833&doc=understandingvigilantismconceptualframework-170727154846&type=d]

[slideshare id=78315893&doc=hazardsofcybervigilantism-170727155023&type=d]

Bronnen: Cahiers Politiestudies,?Splinter News

Warren, I. (2009), Vigilantism, The Press and Signal Crimes 2006-2007, Australian and New Zealand Critical Criminology Conference Proceedings, 275-284. Melbourne: Monash University.

Trottier, D. (2016), Digital Vigilantism as Weaponisation of Visibility, Philosophy and Technology, published online 01 April 2016.