SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.
Er is voor het eerst een internationaal kinderpornonetwerk opgerold dat gebruikmaakte van de berichtendienst WhatsApp. Dit meldt Europol afgelopen week in een persbericht. In vijftien landen werden ruim 38 mensen gearresteerd. De verdachten komen onder meer uit Duitsland, Itali?, Portugal en Midden- en Zuid-Amerika.
360.000 bestanden
Het is volgens Steven Wilson, hoofd van de afdeling cybercrime bij de Europese politiedienst Europol, voor het eerst dat er een internationaal WhatsApp-netwerk wordt ontdekt.
Vorig jaar vonden Spaanse autoriteiten pagina?s op het dark web, waarin wordt verwezen naar zeker 25 WhatsApp-groepen. In die gespreksgroepen werd door 130 verdachten materiaal uitgewisseld. Al snel bevestigden onderzoekers dat de WhatsApp-groep inderdaad werd gebruikt voor het delen van kinderporno. Bij huiszoekingen zijn terabytes aan kinderpornobeelden aangetroffen. Europol zegt dat het gaat om 360.000 bestanden op 300 harddisks. Volgens Europol zijn complete dossiers aangetroffen die van kinderen werden aangelegd. Een aantal bestanden dateert uit de vorige eeuw.
Operatie-Tantalio moet signaal afgeven
?Criminelen proberen altijd nieuwe technieken te gebruiken om video?s en foto?s van kindermisbruik te kunnen delen met een druk op te knop,? zegt Bj?rn Sellstr?m, co?rdinator misdrijven tegen kinderen bij Interpol. Acties als operatie-Tantalio moeten een sterk signaal afgeven volgens Sellstr?m. ?Politieorganisaties over de hele wereld blijven samenwerken en werken hard om deze criminelen te identificeren. We zullen hen berechten voor hun betrokkenheid bij deze verschrikkelijke misdaden.?
Blue Sarea Samenzoeken <[email protected]>veronikaWhale: dat is de naam van een internethype die flink wat paniek veroorzaakt in Rusland, Kazachstan, Kirgizie, Oekraine, Bulgarije en sinds kort ook in de rest van de wereld. Het spel zou tieners aanzetten tot zelfmoord en al honderden levens hebben geeist volgens bepaalde media en bloggers. Het lijkt begonnen te zijn met een zelfmoord cultgroep onder de naam F57 dat merkte dat dit fenomeen onder tieners wel aansloeg. De beheerder Filip Lis wilde alleen wat extra verkeer naar de website trekken, maar het liep uit de hand. Het eerste slachtoffer lijkt de Russische tiener Rina Palenkova te zijn die zelfmoord pleegde en vlak voor haar dood een foto plaatste van een walvis die ze in haar arm had gekrast.
Bekijk bijvoorbeeld het advies van politie in onderstaande TikTok video:
Het spel wordt wel een dodelijke cocktail van beïnvloedingsstrategieën genoemd, omdat het heel vernuftig in elkaar zit. De enige manier om het te spelen is om je aan te melden in een vage groep bij een “spelleider” die je elke dag een gevaarlijke opdracht geeft. Die opdrachten worden steeds gevaarlijker en zieker, maar die krijg je alleen te horen als je fotobewijs inlevert bij de spelleider. Omdat je ook iets op je telefoon moet installeren (er wordt gesproken over een “app”) wordt er ook gespeculeerd dat die zogenaamde app een virus is dat al je bestanden op je telefoon gijzelt (met ransomware) of kopieert, waardoor je chantabel wordt en je moeilijk uit de game kunt ontrekken.
De Russische politie onderzoekt of de zelfmoord van twee tienersmeisjes verband hebben met het Blue Whale spel dat op Instagram, Facebook en VKontakte (het Russische facebook) voor veel paniek zorgt. In het spel, dat tot nog toe vooral gespeeld lijkt te worden in Rusland en enkele oud-Sovjet republieken, zouden jongeren door bepaalde hashtags te gebruiken, in contact komen met een ‘curator’ die vervolgens vijftig dagen lang opdrachten geeft. Luister naar melancholische muziek, of Kras een walvis in je arm. De vijftigste en laatste opdracht zou ‘pleeg zelfmoord’ zijn. Wie eerder uitstapt, wordt bedreigd. De krant verwijst naar de zelfdodingen van Veronika Volkova (16) en Yulia Konstantinova (15) maar meldt ook (onbevestigd natuurlijk!) dat het spel al honderden levens heeft geeist. De maker van het spel zou ene Filip zijn, een (inmiddels 19-jarige) jongen uit Moskou die in 2015 online schreef dat sommige mensen toch maar afval zijn. Filip zit al een tijdje vast vanwege mogelijke betrokkenheid bij 17 zelfdodingen
Social media ‘suicide game’ Blue Whale Challege blamed for deaths of 100 children as parents warned to be vigilant https://t.co/P1ebZjOgKO
Hoe dan ook, wie de hashtags bekijkt, ziet veel foto’s van zelfverminking. Maar klopt het? Onderzoekers van Global Voices, een groep censuurbestrijders, zeggen dat slechts een geval aan het spel te koppelen is. Volgens hen is geen sprake van ‘massale verspreiding’ en is het weer een typisch internetverhaal: de wildste verhalen maar zelden echt bewijs. Hoe dan ook, de politie zegt dat Veronika onlangs een foto van een blauwe walvis plaatste. In veel landen waarschuwt de politie uit voorzorg voor de game en er wordt veel over gepraat. In een aantal landen zijn er echter ook al gevallen die wel degelijk aan de game te relateren zijn.
De Blue Whale Challenge, een Facebook-spel dat in Rusland al tot meerdere zelfdodingen heeft geleid, lijkt nu ook in Engeland populair te zijn. De West Yorkshire Police waarschuwde vorige week in ieder geval voor de gevaren ervan. We would urge parents and guardians to remain vigilant and monitor your child’s use of the internet. Op de laatste dag is de opdracht vaak om ergens vanaf te springen. Enkele tientallen Russische kids deden dat naar verluidt al.
Er doen verschillende lijsten de ronde over de 50 uitdagingen die je in 50 dagen moet doorlopen, onder leiding van een “spelleider” waar je je bij moet aanmelden en na elke challenge fotobewijs moet inleveren voordat je de volgende stap kunt maken. Hieronder een lijst van de Blue Whale Game, die ook wel onder namen als A Silent House, A Sea of Whale, Wake Me Up at 2.40 am de ronde doet, zoals die op Reddit te vinden was en vertaald is uit het Russisch, waar het in 2015 allemaal begonnen lijkt te zijn:
1. Carve with a razor “f57” on your hand, send a photo to the curator.
2. Wake up at 4.20 a.m. and watch psychedelic and scary videos that curator sends you.
3. Cut your arm with a razor along your veins, but not too deep, only 3 cuts, send a photo to the curator.
4. Draw a whale on a sheet of paper, send a photo to curator.
5. If you are ready to “become a whale”, carve “YES” on your leg. If not, cut yourself many times (punish yourself).
6. Task with a cipher.
7. Carve “f40” on your hand, send a photo to curator.
8. Type “#i_am_whale” in your VKontakte status.
9. You have to overcome your fear.
10. Wake up at 4:20 a.m. and go to a roof (the higher the better)
11. Carve a whale on your hand with a razor, send a photo to curator.
12. Watch psychedelic and horror videos all day.
13. Listen to music that “they” (curators) send you.
14. Cut your lip.
15. Poke your hand with a needle many times
16. Do something painful to yourself, make yourself sick.
17. Go to the highest roof you can find, stand on the edge for some time.
18. Go to a bridge, stand on the edge.
19. Climb up a crane or at least try to do it
20. The curator checks if you are trustworthy.
21. Have a talk “with a whale” (with another player like you or with a curator) in Skype.
22. Go to a roof and sit on the edge with your legs dangling.
23. Another task with a cipher.
24. Secret task.
25. Have a meeting with a “whale.”
26. The curator tells you the date of your death and you have to accept it.
27. Wake up at 4:20 a.m. and go to rails (visit any railroad that you can find).
28. Don’t talk to anyone all day.
29. Make a vow that “you’re a whale.”
30-49. Everyday you wake up at 4:20am, watch horror videos, listen to music that “they” send you, make 1 cut on your body per day, talk “to a whale.”
‘Internet zit vol viezeriken, daar willen we wat aan doen’.?Vijf jongens uit Apeldoorn ontmaskeren pedoseksuelen en filmen de confrontatie. De video’s posten ze op YouTube en worden door duizenden mensen bekeken. ,,We willen ze laten schrikken zodat ze hulp gaan zoeken.?
De jongens, in leeftijd tussen de 15 en de 24, maken via chatrooms seksafspraken met mannen, halen zogenaamd condooms en glijmiddel in huis, maar confronteren de webpedo vervolgens met zijn gedrag. ?Hoe kun je nu een seksafspraak maken met een 15-jarige?. De jongens filmen de ontmoeting en zetten die op hun YouTube-kanaal Betrapt.
De 15-jarige Pim uit Apeldoorn legt via een chatroom op internet contact met een man van een jaar of 45. In het chatgesprek zegt de man, ene Pieter, graag seks te willen met de jongen. Ze spreken af op een adres in Apeldoorn, zogenaamd de woning van de 15-jarige. Pieter geeft aan dat hij condooms, glijmiddel en een dildo meeneemt. Op verzoek van Pim koopt hij ook een pakje Marlboro.
Net als de man bij de woning wil aanbellen, stopt er een auto. Vijf jongens stappen uit, filmen Pieter en confronteren hem met zijn seksafspraak. ,,Ik had al zo?n vermoeden dat dit zou gebeuren??, hakkelt de man, volkomen overvallen. Op verzoek van Mike (24), die de vragen stelt, toont de man het pakje Marlboro en haalt hij een groene dildo uit zijn binnenzak. ,,Een seksafspraak met een 15-jarig kind kan ?cht niet?, zegt Mike. ,,Ja, ik weet het?, antwoordt Pieter schuldbewust. ,,Ik heb er heel veel spijt van. Ik had dit niet moeten doen.? Na een paar minuten laten de jongens hem gaan. Hij druipt af met het schaamrood op de kaken.
Youtubisering
Het filmpje zetten Mike en zijn vrienden op hun eigen YouTube-kanaal ?Betrapt?. Vier van dit soort video?s staan er inmiddels op. En ze worden door duizenden mensen bekeken. ,,Het internet zit vol met vieze oude mannen?, zegt Mike. ,,Dat is echt een probleem. We willen die kindermisbruikers ontmaskeren en ze zo laten schrikken dat ze zichzelf aangeven en hulp gaan zoeken. Dat zullen ze uit zichzelf nooit doen, daarvoor hebben ze een zetje nodig. Wij helpen ze dus eigenlijk.?
Het idee ontstond een paar maanden geleden. De vijf vrienden wilden een eigen YouTube-kanaal beginnen en zochten naar een mooie invalshoek voor hun video?s. ,,We dachten: waarom gaan we geen pedo?s ontmaskeren??, zegt Stefan (20). Het 15-jarige broertje van een van de jongens maakte een profiel aan op een sekschatsite en binnen tien minuten hadden er al 30 mannen gereageerd. ,,Als het zo snel gaat, is het een fucking groot probleem ? dachten we. En voor we het wisten, hadden we het eerste filmpje klaar.?
“We willen die kin?der?mis?brui?kers zo laten schrikken dat ze zichzelf aangeven en hulp gaan zoeken” – Makers van Betrapt
Risico’s
De jongens weten dat hun aanpak niet zonder risico?s is. Daarom nemen ze voorzorgsmaatregelen, zowel voor zichzelf als voor de vermeende pedoseksueel. Mike: ,,We blurren alle gezichten in de video. Ook noemen we geen achternamen. We willen voorkomen dat deze mannen herkenbaar zijn en problemen krijgen.?
Zelf zijn ze ook al eens bedreigd. Door de zoon van een oudere man die ze in een video ontmaskeren. ,,We gaven die man een paar dagen de tijd om het op te biechten aan zijn vrouw?, vertelt Mike. ,,Toen we erachter kwamen dat hij dat niet deed, zijn we naar zijn huis gegaan en hebben de beelden aan zijn vrouw laten zien. Die was in shock. Best zielig, maar we vonden dat we het moesten doen. Anders gaat die man door en maakt hij nieuwe slachtoffers. Toen de zoon erachter kwam, bedreigde hij ons.?
Die bewuste video staat nog niet op Youtube. Maar dat gaat binnenkort wel gebeuren, zeggen de jongens. Het is de bedoeling iedere vrijdagmiddag een nieuwe ?Betrapt?-video online te zetten. ,,We hebben nu acht filmpjes waarin we een viezerik ontmaskeren?, zegt Stefan. ,,Vier staan er al online, de rest volgt de komende weken. En we zijn voorlopig nog lang niet klaar, want de vijver waaruit we vissen is mega groot.?
Bekijk de EenVandaag rapportage:
Openbaar ministerie
Het Openbaar Ministerie in Oost-Nederland geeft aan deze vorm van burgeropsporing niet toe te juichen. ,,Opsporing is een taak van de politie?, zegt woordvoerder Barbara van Heerde. ,,Het is niet de bedoeling dat burgers dat zelf gaan doen. Het is voor iedereen veiliger als de politie het doet, die is hierin gespecialiseerd.?
Het OM gaat de video?s bestuderen. Van Heerde: ,,We kunnen op dit moment niet zeggen of het wel of niet mag wat die jongens doen. Dat hangt heel erg af van de omstandigheden. We gaan de video?s onderzoeken en bekijken of er sprake is van strafbare feiten.?
Ook al waren politie en OM niet zo blij met de actie van de ?pedojagers? uit Apeldoorn, er zijn inmiddels wel vier mannen aangehouden op verdenking van grooming. Bij ??n van deze opnames werd de politie erbij gehaald, drie andere mannen meldden zichzelf na publicatie van de filmpjes op het politiebureau. Ze zijn verhoord, hun telefoons en computers zijn in beslag genomen voor nader onderzoek. De politie zegt ook uitgebreid gesproken te hebben met de jonge pedojagers. Hen is ?dringend verzocht hun medewerking te verlenen zodat de politie goed uit kan zoeken wat er precies gebeurd is?.
De politie is in de kern een informatiefabriek. En waar die informatie vroeger handmatig werd verzameld, vastgelegd en geanalyseerd, gaat dat tegenwoordig meer en meer met behulp van computers. Big data, artificial intelligence en crowdsourcing zijn niet meer weg te denken.?Frank Smilda, sectorhoofd regionale informatieverzameling, constateert drie grote veranderingen: de impact van het web, de rekenkracht van computers en de snelheid van informatie.
Een paar jaar terug, in 2012, ging het nog goed mis met de inschatting van de kracht van het web. Een op Facebook openbaar aangekondigd feestje in Haren bracht meer dan 5000?mensen op de been. Burgemeester en politie werden totaal overvallen door de opkomst. Vandaag de dag zou dat veel lastiger zijn. Het web wordt 24 uur per dag?gemonitord. Bij verdachte activiteiten wordt die informatie direct gedeeld met de politie ter plekke.
?Wanneer je iets virtueel ziet wat?impact kan hebben op de fysieke wereld, maak je heel snel de koppeling met de wijkagent die direct op pad gaat en gaat onderzoeken wat er aan de hand is. Dat gaat nu veel sneller dan in 2012. Er zijn daarna nog veel Project X-achtige aankondigingen geweest en die hebben we allemaal in de kiem kunnen smoren.”
?In de grote steden kunnen we nu al ? van de woninginbraken voorspellen?
De komst van ??n nationale politie is voor het verzamelen en delen van informatie van enorme waarde. ?We hadden altijd 25 regio?s en moesten dus op 25 manieren in systemen kijken. Er is nu ??n systeem. We kunnen in ??n systeem alle vragen stellen en antwoorden ophalen. Dat is ongekend, dat hebben we in Nederland nog nooit gehad. We kunnen er ook allerlei analyses op los laten. Stel: er vindt een overval plaats en het signalement luidt: rood petje, zwarte Audi, groene jas. Dan krijg je wanneer je in het nationale systeem kijkt, met de snelheid van Google, antwoord. Dat is de wereld waar we in leven. Dat kun je direct koppelen aan social media, maar ook aan andere antecedenten.?
Op dit moment werken 3300 mensen in de politie intelligence, zo?n 5 procent van de totale politiecapaciteit.
Door middel van data science software kunnen in luttele seconden analyses worden gemaakt. Het gaat zelfs zo ver dat er ook voorspellingen van misdaad kunnen worden gegeven. ?We kunnen vrij goed voorspellen waar in grote steden bijvoorbeeld woninginbraken of straatroven zullen gaan plaatsvinden. Per wijk, per straat, in de ochtenddienst of in de late dienst. Het begon met heatmaps, de historie en nu koppelen we daar voorspellingen aan. Daar heb je wel veel data voor nodig. In de grote steden kunnen we nu al een derde van de woninginbraken voorspellen. Daar kun je dan weer intelligent je inzet van blauw op plegen.?
Daarmee volgt de politie de trend in de zorg: voorkomen in plaats van genezen. ?Natuurlijk mensen zullen altijd ziek worden en misdaad blijft bestaan, maar er is zoveel meer intelligentie mogelijk met big data, slimme software en mensen om daar verbetering in te brengen.?
?Wet- en regelgeving loopt achter?
De praktijk leert dat veel organisaties problemen hebben met technische ontwikkelingen. En ook binnen de politie zijn er ongetwijfeld agenten te vinden die menen dat er niks boven het oude handwerk gaat. Maar tegelijkertijd biedt de organisatie veel ruimte voor experimenteren en vernieuwen.
?De wet- en regelgeving loopt natuurlijk achter, maar met rugdekking en wat budget kan je veel. Zelf heb ik bijvoorbeeld ge?xperimenteerd met het online zetten van een moordzaak naar aanleiding van het boek over de wisdom of the crowd. Ik dacht: er is veel interesse in dat soort type zaken, waarom zou je het niet online brengen? In het begin was er veel twijfel. We zijn toch begonnen met een cold case en we hebben het publiek gevraagd mee te denken. Dan zie je een hele nieuwe dynamiek ontstaan. Nu begint dat veel normaler te worden. We moeten dan wel het hele spel opnieuw leren.?
In Noord-Nederland, de regio waar Smilda werkzaam is, werd onlangs een zogenaamde innovatie-expeditie gestart. ?We kregen allerlei innovatietools aangereikt binnen ons team en daar zijn vier hele interessante initiatieven uit tevoorschijn gekomen.?
Bijvoorbeeld een app die gebruikt kan worden bij de 40.000 jaarlijkse vermissingen die Nederland telt. De app, nu nog in ontwikkeling, maakt optimaal gebruik van de inzet van burgers. ?Het?legt een raster over een geografisch gebied en dan kun je met bewoners die mee helpen zoeken afspreken in welk?raster zij zoeken. Als ze iets zien of vinden vullen ze dat in binnen?de app. Dan verwerken wij dat weer met onze politie informatie. Het klinkt logisch, maar dat is er nog niet.?
Het veronderstelt ook een andere manier van werken. De politie moet kennis delen en verder durven los laten. ?Dat is wel het leuke van de politieorganisatie: als je dit soort idee?n hebt, krijg je de ruimte om te pitchen en geld bij elkaar te brengen om kennis en kunde te bundelen.?
Hieronder een gastbijdrage van Rick de Haan, met een artikel dat eerder is geplaatst op Frankwatching.?
Als de politie iets geleerd heeft van het experimenteren met social media, is het wel dat het online landschap continu verandert. Hyves kwam op en verdween en Snapchat en Instagram zijn momenteel de beste kanalen om jongeren te bereiken. Was Twitter ooit het beste platform om als politie online interactie aan te gaan met burgers, nu is dat Facebook. Daarna kwam de ontwikkeling van het open online gesprek naar besloten platformen, dark social. Zoals bijvoorbeeld WhatsApp met intussen bijna 7000 buurtpreventiegroepen, waarin burgers gezamenlijk zorgdragen voor leefbaarheid en veiligheid in de buurt.
Voor de politie is social messaging dan ook een onmisbare manier om naast fysiek ook online waakzaam en dienstbaar te kunnen zijn. In dit artikel deel ik de acties en uitdagingen van de politie met social messaging. Ook werp ik een blik op de toekomst, welke rol kunnen chatbots hierbij gaan spelen?
Politie past zich aan
De politieorganisatie is geen start-up die nieuwe innovatieve methoden in een handomdraai kan toepassen, om mee te bewegen in de stroom van technologische ontwikkelingen. In een organisatie met 65.000 medewerkers met de nodige hi?rarchie is dat al lastig, laat staan wanneer je als organisatie te maken hebt met wet- en regelgeving die de privacy van burgers hoog in het vaandel heeft staan.
Zo heeft de politie meer restricties dan pers of burgers als het gaat om het delen van content. De Wet op de Politiegegevens vereist bijvoorbeeld dat we data op een veilige manier opslaan (en vooral niet te lang bewaren). De Wet Bescherming Persoonsgegevens schrijft voor dat de informatie die wij verstrekken in principe niet herleidbaar mag zijn naar betrokken personen.
Het ligt voor de hand om de wijkagent uit te nodigen in WhatsApp-groepen. Maar dit betekent opeens dat van de wijkagent wordt verwacht dat hij of zij 24/7 klaarstaat om te reageren en meldingen door te geven aan de meldkamer. Die verwachting kan niet worden waargemaakt, want de wijkagent draait tijdens het werk ook de nodige uurtjes mee op de noodhulp, neemt aangiftes op, lost burenruzies op, overlegt met verenigingen en lokale overheden en is bovendien ook nog wel eens vrij! Een verdachte situatie in een app-groep melden, zal dus altijd vergezeld moeten worden van een telefoontje aan 112, of de wijkagent nu wel of niet in de WhatsApp-groep zit. En degene die de wijkagent meer op straat wil zien, zal hopelijk begrijpen dat de wijkagent misschien geen tijd heeft om alle appjes in de lokale WhatsApp-groepen door te lezen.
>> Facebook verdient geld aan onze data, en geld is niet zelden reden genoeg om bepaalde principes te wijzigen.
Overigens stelt WhatsApp de politie voor n?g een dilemma: de privacy van de contacten op de diensttelefoons van de politie. Immers, om WhatsApp te mogen gebruiken deel je al je contactgegevens met moederbedrijf Facebook. Als politieambtenaar heb je naast telefoonnummers van collega?s ook contactgegevens van aangevers, slachtoffers of verdachten op je telefoon staan. Hoewel Facebook nu heeft aangegeven dat WhatsApp-contactgegevens niet worden gebruikt voor vriendschapssuggesties op Facebook, is dat geen uitgangspunt dat tot in lengte van jaren zal worden volgehouden. Facebook verdient geld aan onze data, en geld is niet zelden reden genoeg om bepaalde principes te wijzigen.
Webcare voor de politie
Maar laat ik niet vervallen in het denken in onmogelijkheden. WhatsApp schijnt op dit moment druk bezig te zijn met het openstellen van hun API voor zakelijke toepassingen. Daarop sorteert de politie nu al voor. In de eenheid Zeeland West-Brabant wordt vanuit het Regionaal Servicecentrum (waar normaal gesproken alle lokale telefoontjes naar 0900-8844 worden behandeld) druk gewerkt aan het verbeteren van de webcare. Er loopt onder meer een veelbelovend experiment met een Whatsapp-nummer.
Ook op lokaal niveau experimenteren diverse basisteams met een WhatsApp-nummer of Facebook Messenger om meldingen bij de politie te kunnen doen. Ook die experimenten zijn veelbelovend. Niet in de laatste plaats natuurlijk omdat iedereen op zijn klompen kan aanvoelen dat dit voorziet in een enorme behoefte. Niemand wil minuten in de wacht staan om te melden dat de vuilnisbakken zijn omgetrapt. Een appje sturen en later een antwoord krijgen van de politie via WhatsApp past veel meer in de tijdgeest van vandaag. Dat beschrijft (of bevestigt) ook de publicatie van TNO met de veelzeggende titel: ?Wie belt er nu nog??
< Wil je dit artikel verder lezen? Lees het dan verder op Frankwatching?>
FBI-chef James Comey merkte onlangs voor de gein op dat hij wel degelijk op sociale media actief was. Hij had accounts op Twitter en Instagram, maar die waren exclusief voor familie en vrienden. ?I care deeply about privacy, treasure it. Nobody is getting in?, zei hij in persconferenties. ?I don?t want anybody looking at my photos?. Toch heeft Comey sinds kort enkele duizenden volgers. Omdat journalist Ashley Feinberg van techsite Gizmodo die accounts wist te ontdekken. Binnen vier uur. Mooi staaltje open source intelligence. Feinberg stuitte eerst op een Instagram-account van Comeys zoon Brien, stuurde een vriendschapsverzoek en ontdekte zo Brien’s andere volgers waaronder moeder Comey en een mysterieuze ?Reinhold Niebuhr?. Deze Niebuhr bleek een Amerikaanse theoloog, overleden in 1971, maar ook het onderwerp van Comeys proefschrift aan de universiteit. ?Reinhold Niebuhr? had ook een twitter-account: @projectexile7, niet geheel ontoevallig ook de naam van een programma om criminaliteit te bestrijden, mede-ontwikkeld door ? Comey. De account had ??n volger: een goede vriend van Comey. Noch Comey noch de FBI hebben op de ontdekking van de accounts gereageerd.
Wie dacht dat de Amerikaanse president Donald Trump zich na alle kritiek op zijn inreisverbod gedeist zou houden, heeft het mis. Zo lijkt er alweer een nieuwe maatregel aan te komen: bij de controle van de Amerikaanse grens zou binnenkort om het wachtwoord van Facebook-accounts van mensen kunnen worden gevraagd.
Deze actie zou vooral bedoeld zijn om mensen te controleren die afkomstig zijn uit de zeven landen waarvoor Trump eerder ook het inreisverbod instelde. John Kelly, de chef van Homeland Security, stelt de maatregel de Verenigde Staten in staat om te controleren wat deze mensen doen op het internet, zo meldt?Fox News.
?We willen?in hun social media-accounts kijken, met hun wachtwoord?, zo vertelde Kelly aan een comit??van Homeland Security tijdens een hoorzitting.??Het is heel moeilijk om mensen afkomstig uit deze landen echt goed te controleren. Maar wanneer ze bij de grens staan willen we weten wat voor websites zij bezoeken. Wanneer ze hun wachtwoord geven kunnen we zien wat ze op internet doen.?
Ook wil?het Witte Huis dat buitenlandse bezoekers contactenlijsten delen en vragen over hun overtuigingen beantwoorden. De maatregelen zouden moeten bijdragen aan een betere bescherming tegen terrorisme. In december begon de Verenigde Staten al met het opvragen van social-media-accounts van inwoners uit ESTA-landen. Dat zijn landen waarvan inwoners onder voorwaarden zonder een visum naar de Verenigde Staten kunnen reizen. In totaal doen 38 landen mee aan dit programma, waaronder Nederland en Belgi?.
“Als er enige twijfel bestaat over iemands motieven om naar de Verenigde Staten te komen, moet diegene?kunnen bewijzen dat hij met legitieme redenen binnenkomt?, zegt een medewerker van het Department of Homeland Security (DHS) tegen The Wall Street Journal.
Een groep van ongeveer vijftig mensenrechten- en vrijheidsorganisaties heeft eerder al?zorgen over de plannen uitgesproken. De organisaties noemen de plannen??een directe aanval op fundamentele rechten?, inclusief het recht op vrijheid van meningsuiting.
Daarnaast waarschuwen zij voor tegenmaatregelen van andere landen. Buitenlandse overheden zouden bij binnenkomst van Amerikaanse burgers ook wachtwoorden kunnen eisen.
3,6 miljoen Chinezen?door social media scanner?
Chinezen met een tienjarig visum (zaken of toerisme) gevraagd wordt de sociale media platforms waarop ze actief zijn en bijhorende gebruikersnamen door te geven alvorens naar de VS te reizen. De vraag zou online gesteld worden als onderdeel van het Elektronisch Visum Update Systeem (EVUS), waarin alle Chinezen met een tienjarig visum zijn ingeschreven. De US Customs and Border Protection (CBP) stelde via een document voor om een optioneel item toe te voegen aan het EVUS online systeem, waarbij aan aanvragers gevraagd wordt op welke sociale media ze actief zijn en onder welke gebruikersnaam. CBP-officieren zouden dan deze informatie kunnen gebruiken om een evaluatie te maken alvorens de visumhouder in het land toekomt.Ongeveer 3,6 miljoen Chinese aanvragers zouden op deze manier met de sociale media controle geconfronteerd worden.?Het is niet duidelijk welke sociale media platforms het nieuwe voorstel zou omvatten, maar de meeste van onze westerse sites zijn geblokkeerd in China. Chinese webgebruikers hebben hun eigen sites, die niet toegankelijk zijn voor westers gebruik.
Onder de regering van Barack Obama was er al een soortgelijke (maar optionele!) vraag in zijn Visa Waiver Programma, een ander online systeem dat bezoekers uit twee?ndertig ‘rijke’ landen in staat stelt de formele weg om een visum aan te vragen, over te slaan. De optionele vraag in het Visa Waiver Programma is een keuzemenu met platforms als Facebook, Twitter, Google+, Instagram, LinkedIn en YouTube met bijhorende plaats om de gebruikersnaam voor deze sites in te geven.
Nederlanders weigeren wachtwoord af te geven
Zes op de tien Nederlanders die naar de VS willen, weigert hun wachtwoorden van sociale media op te geven als de Amerikaanse douane daar om vraagt. Metazoekmachine Kayak onderzocht de houding van Nederlanders tegen de verscherpte anti-terrorismemaatregelen die de regering-Trump onlangs heeft voorgesteld. De Immigration Service wil ook een overzicht van alle contacten op je telefoon en zelfs je financi?le gegevens. Van de ondervraagden zegt een kwart deze informatie wel te verstrekken ?als het echt nodig is?. 60% vindt de maatregel ?een regelrechte inbreuk op hun privacy?. De weigering wachtwoorden af te geven, blijkt vooral ingegeven door de angst dat er aan hun account wordt gerommeld, dat vrienden of posts verwijderd worden en dat een ander iets post van zijn/haar account. Ruim een derde wil niet dat de autoriteiten toegang krijgt tot de priv?-informatie die op vele accounts te vinden is.
Een 29-jarige Amerikaan is opgepakt omdat hij een journalist via Twitter zou hebben mishandeld. Hij stuurde een journalist met epilepsie een knipperend bericht, wetende dat dat een aanval kon veroorzaken.
Newsweek-journalist Kurt Eichenwald kreeg het bericht vorig jaar december van @jew_goldstein die onder het pseudoniem (((Ari Goldstein))) actief was. Het knipperende gifje met ‘Je verdient een aanval voor je berichten’ veroorzaakte inderdaad een epileptisch insult waardoor Eichenwald stuiptrekkend op de grond viel. Hij bleef enkele dagen onwel en had nog weken moeite met spreken, aldus zijn advocaat.
De advocaat vergeleek het bericht met een aanslag. “Dit is niet anders dan dat je een bom of miltvuur via de post verstuurt.”
De verdachte werd afgelopen vrijdag opgepakt in Maryland. Hij bleek onderzoek te hebben gedaan naar epileptische aanvallen. Ook had hij met anderen gesprekken gevoerd over het bericht, zoals “laten we eens zien of hij sterft”.
After a 3 month investigation, the FBI this morning arrested the man who assaulted me using a strobe on twitter that triggered a seizure.
Het motief van de dader wordt nog onderzocht. Mogelijk had de kritiek van Eichenwald op president Trump er iets mee te maken: de verdachte was op sociale media vaker zeer kritisch naar tegenstanders van Trump.
Unieke zaak
Juridische experts zeggen dat dit een unieke zaak is, omdat cyberstalking vaak draait om online bedreigingen, terwijl hier iemand fysiek is aangevallen. De verdachte kan 10 jaar cel krijgen.
Eichenwald kreeg meer knipperende berichten toegestuurd door tegenstanders. Volgens hem worden die allemaal door de FBI onderzocht.
In het verleden was Eichenwald open over zijn aandoening. Volgens de pati?ntenvereniging heeft ongeveer 4 procent van de Amerikanen last van een vorm van epilepsie. Het is zeldzaam dat een insult door?knipperende lichten kan worden opgewekt, zegt een woordvoerder.
De politie staat met informatiegestuurd werken op een keerpunt: van informatiegestuurd politiewerk naar politiewerk in een informatie(gestuurde) maatschappij. De afgelopen jaren is er veel tot ontwikkeling gekomen. Wie had bijvoorbeeld bij de start van het lectoraat intelligence, zeven jaar geleden, voor mogelijk gehouden dat de politie op straat real-time toegang heeft tot gegevens uit verschillende systemen? Wie kon toen vermoeden dat de politie met een druk op de knop alle incidenten in de wijk van de afgelopen week op een kaart te zien krijgt? Wie had gedacht dat de politie de kans op veelvoorkomende criminaliteit redelijk kan berekenen? Hoewel er nog verbeteringen mogelijk en nodig zijn, is de politie er de afgelopen jaren in geslaagd het politiewerk meer informatiegestuurd te maken. Tegelijkertijd is dit slechts een eerste stap, de basis, op weg naar een effectieve en effici?nte politie in de informatiemaatschappij. Politiewerk in een informatiemaatschappij stelt andere eisen. Alles en iedereen genereert informatie, mensen en objecten hebben sensoren die voortdurend met internet verbonden zijn. Alles en iedereen is dus ook met elkaar verbonden. De genetwerkte samenleving is daardoor meer dan partners die samenwerken. Net zo goed als dat we zeven jaar geleden niet voor mogelijk konden houden waar we nu staan, kunnen we dat nu niet voor de komende zeven jaar. We kunnen wel, en moeten ook wel, net zoals zeven jaar geleden, stappen zetten met de kennis die we nu hebben over politiewerk en over de maatschappij.
Seminar politieacademie
Op woensdag 22 maart jl. werd een seminar georganiseerd waarin dit keerpunt in informatiegestuurd politiewerk centraal stond. Het keerpunt is beschreven in het boek ?Informatiegestuurd politiewerk in de praktijk? (zie hieronder). Dit boek werd tijdens het seminar gepresenteerd en aan alle deelnemers uitgereikt. Pieter-Jaap Aalbersberg, politiechef Eenheid Amsterdam en portefeuillehouder Intelligence, gaf?tijdens het seminar een beschouwing hierop. Mari?lle den Hengst, lector Intelligence aan de Politieacademie, gaf een overzicht van het keerpunt door de lessen uit zeven jaar onderzoek samen te vatten en te vertalen naar wat dat betekent voor informatiegestuurd politiewerk in de toekomst. Daarmee nam zij tevens afscheid als lector Intelligence. Hiermee markeert het seminar niet alleen een inhoudelijk keerpunt, maar ook een persoonlijk keerpunt voor haar.
