Categoriearchief: Burgeropsporing

Was wraakvader Mario Haazen een uitzondering? ‘Burgers sporen steeds vaker zelf criminelen op’

Geef een reactie

Twee weken had Mario Haazen nodig om de man te vinden die zijn dochter maandenlang online lastig viel. Zijn gewelddadige ontmoeting met deze Jack S. moest hij vervolgens bekopen met 4,5 jaar cel voor poging tot doodslag. Een drama voor alle betrokkenen. Hoe moet de politie omgaan met mensen die zelf op onderzoek uitgaan?

“Ook de politie weet dat je dit niet kan tegenhouden, maar er is nog genoeg huiver”, zegt Arnout de Vries, onderzoeker bij TNO en expert als het gaat om opsporen via internet.

Achtervolging
Het ging mis bij Mario Haazen. Zijn 14-jarige dochter dacht dat ze contact had met een leuke jongen van zeventien via sociale media. Het bleek een oud-tbs’er van 47. Toen hij dit hoorde deed Haazen direct aangifte bij de politie. Maar hij zette ook zelf de achtervolging in.

Bij zijn zoektocht naar de dader gebruikte de vader niet alleen de zoekbalk op Facebook en Google. Hij zocht ook contact met vestigingen van Albert Heijn en Hema om erachter te komen wie cadeautjes kocht voor zijn dochter. Van de Hema kreeg hij bewakingsbeelden waarop te zien was hoe Jack S. precies dat deed. Haazen wist vervolgens te achterhalen waar de man woonde. Hoe het afloopt weten we.

‘Niet te stoppen’
Volgens De Vries kun je het niet stoppen dat mensen zelf op onderzoek uitgaan. “Je moet dit zo goed mogelijk begeleiden.” Dat is volgens hem cruciaal om te voorkomen dat mensen uiteindelijk zelf rechter kunnen gaan spelen, zoals bij Haazen. “Hier moet de politie burgers ook tegen zichzelf in bescherming nemen.”

In het geval van Haazen deed de politie weinig met de informatie die de vader doorspeelde. Dat had volgens De Vries wel gemoeten. Maar hij ziet toch ook grote voordelen in burgers die helpen met het opsporen van boeven. “Je ziet nu al dat het merendeel van de zaken wordt opgelost met hulp van burgers. Zij zijn expert in hun eigen straat, en anderen zijn weer heel goed op internet. Die hulp kan je heel goed inschakelen.”

Om de politie ?n burgers te helpen, is De Vries bezig met de ontwikkeling van de app My Sherlock. Hierin wordt het mogelijk gemaakt voor mensen om gestructureerd onderzoek te doen en om dit te delen met de politie. “In de app kan je een onderzoek starten met behulp van professionele methoden die door de politie en het Openbaar Ministerie zijn ontwikkeld.”

Aanwijzingen online delen
Zo kunnen mensen op een simpele manier aanwijzingen invoeren die ze online hebben gevonden. Ook kan er een digitale compositietekening worden gemaakt. En er kan een motief van een verdachte worden toegevoegd. De politie kan dit profiel makkelijk inzien en de voortgang van het onderzoek volgen. “Het is dan wel zaak dat de politie de zaak op een gegeven moment overneemt.”

Volgens De Vries is het een manier om de behoefte van burgers om tot actie over te gaan op een positieve manier in te zetten. “De aangiftes van mensen worden alleen maar beter op deze manier. We hopen dat het oplossingspercentage hiermee omhoog gaat.”

Maar er is volgens de onderzoeker nog ‘genoeg huiver’ bij de politie en in het lokaal bestuur. De angst dat hordes amateur-Sherlocks het recht in eigen hand nemen, of sporen vernietigen, is moeilijk af te schudden. “Een paar jaar geleden worstelde de politie hier enorm mee. Maar je zag bij de zaak rond Anne Faber dat de politie ook is gaan samenwerken met mensen die gingen zoeken. Ze weten ook dat je dit niet kan tegenhouden. Bij zo’n vermissingszaak kan je moeilijk een rood-wit lint om het hele bos spannen.”

Bron: Omroep Brabant?of beluister na 41 mins het korte radio item?erover.

Vrije Vogels Vlogger: Sven van der Meulen

Geef een reactie

In de Volkskrant lazen we eerder dit jaar al over de modus operandus van vlogger Sven van der Meulen en zijn?Vrije Vogels?op YouTube:

“Eerder dit jaar deed Sven zich op een chatsite voor als 15-jarige, sprak af met een veel oudere man in de McDonald?s. Zijn verborgen camera had hij naast zich op de bank gezet, waardoor van de man alleen een uitpuilend stuk buik te zien was. In het filmpje heeft hij er een grote blauwe pijl bijgezet en in hoofdletters het woord ?pedofiel?. Met subtiliteit scoor je geen YouTube hit.?Net als op televisie had Sven de politie vooraf getipt. Die hielden de man ter plekke staande. Inmiddels is ook een onderzoek naar hem gestart. De video werd, met een kleine 200 duizend views, zijn best bekeken werk. Bijvangst was de aandacht van landelijke pers. Daarna had Svcen opnieuw beet.?Toen sprak hij undercover af met mannen die seks willen met dieren. Sven kreeg naar eigen zeggen ook dierenporno doorgestuurd van een voormalig fractievoorzitter in de gemeenteraad, verbonden aan een landelijke partij. Hup, omhoog schoten de kijkcijfers.

De politie is inmiddels niet meer zo blij met de YouTubecowboy uit Drenthe. Sven dreigt zichzelf en lopend onderzoek in gevaar te brengen, zegt een woordvoerder van de politie Noord-Nederland als ik naar hem vraag. Bovendien gaat hij onzorgvuldig om met de privacy van de mensen die hij ?ontmaskert.? Hij blurt ze wel, maar hun stem is in de filmpjes gewoon te horen, hun auto te zien. ?Laat ik het zo zeggen?, zegt de woordvoerder, ?als jij de buurman bent van zo iemand, ga je hem herkennen.?”

In Dagblad van het Noorden viel te lezen hoe zijn item over dierenmishandeling afliep:

“Van der Meulen deed aangifte van dierenmishandeling, maar de politie was niet gelukkig met zijn handelen. Hij draagt onderwerpen aan waarmee de politie al bezig is en fietst daarmee door lopende onderzoeken heen. De politie kan ook niet direct in actie komen. Met tv-makers als Peter R. de Vries en Alberto Stegeman, die ook met verborgen camera?s werken, zegt de politie al weken van tevoren afspraken te hebben gemaakt.

Sven van der Meulen: ,,Mijn vorige vlogs heb ik aan de politie voorgelegd. Maar ik kreeg letterlijk te horen ?Je hoeft ons niet meer te bellen?. Dat heb ik met deze vlog ook niet meer gedaan. Maar het maakt me niet uit. Ik heb een jong publiek en ga gewoon door. Mijn volgende vlogs gaan over wapens en misstanden in de zorg.?”

Tijd voor een interview met Sven van der Meulen over zijn initiatief Vrije Vogels en zijn ervaringen met diverse misstanden die hij aan de kaak wilde stellen. Hieronder? zijn ongezouten verhaal, plannen en ervaringen met onder andere de overheid.

1. Wat is Vrije Vogels, hoe, wanneer en waarom is Vrije Vogels gestart?
Vrije Vogels is een online YouTube-kanaal van mijzelf. Een etalage/eigen platform voor onze idee?n. Het is begonnen door het kwijt willen van mijn creativiteit en het willen presenteren.

2. Hoe kwam jij erbij en wat is persoonlijke motivatie?
Ik was bij TV-zenders nog te jong om aan de slag te gaan, ik vond dat onzin en dacht dat ik dat wel zou kunnen. Toen dacht ik dan ga ik een kanaal beginnen waar ik mijn eigen programma’s ga maken. Dit was eerst gewoon het maken van allerlei filmpjes en dat is momenteel het maken van echt formats.

3. Hoeveel tijd stop je er in? Werk je veel alleen?
Het is mijn fulltime werk geworden en dat loopt op tegen flink wat uren per dag. Ik vermoed 12-15 uren per dag.
We werken samen met partijen, sponsors of bedrijven en ik werk in een vast team van twee met daarbij een 3e persoon als cameraman.

4. Hoe gaat Vrije Vogels typisch te werk?
Het begint bij een brainstorm, het bedenken van formats, idee?n die passen bij de inhoudelijke, scherpe maar toch leuke content van Vrije Vogels.
Dan wordt er research gedaan en gaan we aan de slag.

5. Met wat voor soort mensen werk je??
Dat gaat heel erg breed en ver, dat zijn soms advocaten, andere journalisten, kranten, managers, bedrijven. Dat verschilt per video of format.
We zijn nu gefocust op Nederland maar er liggen langzaam lijntjes die naar het buitenland gaan en daar zien we straks wel stappen.

6. Werkt Vrije Vogels ook met anderen samen, en zo ja hoe/waarom?
Niet met andere YouTubers of vloggers, het is inhoudelijk en journalistiek.
Dat soort samenwerking is lastig: dan moet je altijd eerlijk, oprecht en puur blijven dus ook daarin zal je nooit een betaalde sponsor zien of een andere YouTuber die even inbreekt in de video voor een samenwerking. Maar met kranten, journalisten en andere media komt het wel voor dat er afspraken worden gemaakt.

7. Wat voor type zaken pakken jullie beet? Kun je voorbeelden noemen?
Vrije Vogels is bekend van wat er op het kanaal staat. Dat is heel breed. Dat kan zijn dat we kruisbogen onderzoeken van bol.com, onderzoek doen naar chatsites of uitgaves van gemeentes. Het kan alles zijn zolang ik het interessant vindt om te behandelen. Zo niet doen we het niet. We focussen ons heel bewust op jongeren
die te oud zijn voor het jeugdjournaal en te jong zijn voor het RTL nieuws of het NOS journaal. Dat is vaak erg saai voor mensen van 16-25. Wij springen in dat gat.

8. Vertel eens over opmerkelijke ervaringen.
Elke is zaak is opmerkelijk uiteraard. Het meest opmerkelijke vondt ik de reactie van de politie op een video. ”als je dit online uitlegt hoef je ons nooit meer te bellen”
”Ik wil niet dreigen Sven maar dan is het klaar” ” Dan kom je gewoon op de zwarte perslijst” Dat vindt ik uitspraken die je niet kunt doen als iemand een verhaal vertelt van A tot Z. De politie wilde dat in dat verhaal haar foutjes uit werden gehaald want dat was wel zo netjes vonden hunzelf. Dat vindt ik bizar en zorgt voor dat ik nog harder ga zijn.

9. Hoe ga je typisch te werk in zo’n zaak?
Onze volgorde is eigenlijk: het nieuws lezen, opletten, brainstormen en dan volgt er research als er besloten is dat we erin duiken. Als er na research blijkt dat het nog steeds iets kan zijn gaan we over tot actie en komt er een camera bij maar vaak zijn er dan al weken voorbij van uitzoeken, testen en dingen zonder camera.

10. Wat voor resultaten levert het op?
Nieuwswaarde maken. Iets uitleggen aan jongeren wat interessant is (volgens ons).

11. Welke dilemma’s kom je tegen in je werk?
Soms moet je een zaak wegleggen terwijl je er al maanden aan werkt, dan blijkt het opeens niks te zijn of juist te groot om in te duiken.
We hebben zaken gehad waar we mee zijn gestopt omdat het te gevaarlijk aan het worden was. Dan zeggen we netjes “we leggen deze weg”.

12. Welke manieren zijn er om dergelijke risico’s te voorkomen?
Nooit alleen iets doen, beveiliging inhuren die klaar staat, politie inschakelen, codewoorden en afspraken maken. Backup-plannen altijd paraat hebben etc.

13. Welke kansen zie je nog voor Vrije Vogels, en hoe wil je dit bereiken?
Ik wil mooie en interessante dingen maken op Vrije Vogels, een groter publiek zou ik mooi vinden maar dat komt wel als we zo doorgaan.

14. Welke plannen heb je voor de komende tijd??
Genoeg! Het nieuws is oneindig en dat is zo mooi…

15. Hoe zouden anderen Vrije Vogels kunnen helpen?
We zijn altijd blij met tips of mensen die hun verhaal kwijt willen doen.

16. Welk advies zou je tenslotte nog aan politie, justitie of overheid in het algemeen willen geven?
Weet wat internet is, ik wordt totaal niet serieus genomen. Mijn e-mailtjes, telefoontjes en elke vorm van contact wordt genegeerd, das bijzonder vindt ik.
Na mijn video met de genoemde fouten van de politie hoef ik ze niet meer te bellen en dat blijf ik bijzonder en vreemd vinden. Een lijst met pers die ze liever niet of helemaal niet te woord staan daar moet je vanaf stappen vindt ik. Voor de rest denk ik dat we pas resultaat zien als alle posities zijn vervangen door mensen van nu maar ik heb geduld.

Pedojagers persen af op Tinder of Grindr

Geef een reactie

Twee Assenaren van 21 en 24 jaar hebben deze zomer via de datingapp Tinder meerdere mannen onder valse voorwendselen naar Assen gelokt. De slachtoffers zouden door bedreiging met geweld gedwongen zijn om geld te geven.?De Assenaren hadden een vals profiel gemaakt op Tinder. Ze deden zich voor als een jonge vrouw die Nina heet.?Op de afgesproken plek werd hij ingesloten door de verdachten. Volgens het Openbaar Miniserie werd het slachtoffer door de Assenaren gefilmd. De verdachten deden voorkomen alsof ze de man wilde ontmaskeren als iemand die contact zocht met minderjarige meisjes. Onder het filmen werd tegen hem geroepen: ?Volgens mij weet je wel waarom we hier zijn. Hoezo spreek je af met een 15-jarig meisje.??De verdachten dreigden het filmpje online te zetten als hij niet betaalde. Hij moest 1500 euro pinnen en zijn mobiele telefoon geven.

Grindr

In Dordrecht is een groep van dertien jongens veroordeeld voor openlijke geweldpleging en vernieling, omdat zij in maart van dit jaar twee mannen via datingapp Grindr naar een afspraak lokten om ze te mishandelen. Dat deden de jongens naar eigen zeggen om ?pedo?s een lesje te leren?. Maar al tijdens het proces tegen de dertien verdachten komt een ander beeld naar voren: een cynisch plan om geld te verdienen dat ontspoorde in een grimmig lolletje. En welke rol speelde homofobie? Een reconstructie.

Wilt u dit voorbeeld liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie:

?Je moet dat programma kijken van Alberto Stegeman over pedofielen.? Het is eind maart als Owen (16) Joeri (14) appt. Het WhatsApp-gesprek tussen de twee vrienden is een brainstorm over hoe ze geld kunnen verdienen. Joeri heeft eerder een voetbalmaatje gesproken die beweert af te spreken met mannen voor seks, om ze vervolgens te beroven. Zouden zij zich ook op die manier kunnen verrijken? Owen stelt voor dat Joeri een aflevering van het SBS6-programma?Undercover in Nederland?kijkt over jongensprostitutie. Daar kan Joeri zien hoe presentator Stegeman dat doet, mannen lokken via datingapps als Grindr. De slachtoffers kunnen toch geen aangifte doen, verzekert Owen. Ze zijn immers zelf strafbaar omdat ze met minderjarigen afspreken voor seks. De jongens tonen zich in het WhatsApp-gesprek bewust van hun gebruik van Grindr, een homo-datingapp. ?We moeten 30-plussers hebben ? pedo?s?, typt Owen. ?Anders komen we straks bekend te staan als homohaters.?

?Er komt een pedo aan, er komt een pedo aan.? Het is vrijdagavond 30 maart en ?Kleine Joeri? komt aanrennen op de hangplek van zijn vrienden, bij basisschool de Keerkring. Joeri heeft een man op Grindr gesproken die hem wil ontmoeten. ?Ben 15. Erg?? had Joeri geappt. Reacties van de groep op het nieuws van Joeri, verschillen. Sommigen zouden boos zijn dat de man ?vieze handelingen? met de jongen wil verrichten. Dat zou blijken uit het chatgesprek op Grindr dat later door zowel Joeri als de man is gewist. Kaydee J. (19) weet genoeg. Van kinderen blijf je af, vindt hij. Ze moeten deze pedo een lesje leren, is Leroy van der V. met hem eens (21).

Kankerhomo, jij wilde mij neuken!? ? zijn vrienden springen de bosjes uit. De jongens werken de man tegen de grond en slaan en schoppen hem. ?Pedo, je wist dat ik 15 was!?, roept Joeri, die later trots benadrukt dat hij de eerste klap uitdeelde.??Homo?, ?pedo?, ?flikker? klinkt het onder gejoel en geschreeuw.

Het slachtoffer, bulten op het hoofd en schrammen in het gezicht, weet naar de kantine van de voetbalclub te vluchten, waar op dat moment een darttoernooi gaande is.

Owen (16) en Marco K. (19) vernielen de buitenspiegels van de auto, terwijl ?Kleine Joeri? zijn autobanden lek steekt. Patrick W. (19) heeft uit kunnen halen. ?Ik heb last van mijn klauw door die pedo?, lacht hij.

Een lolletje

De volgende dag, op zaterdag 31 maart, staan nog twee afspraken op het programma, met dezelfde opzet. Dit keer voegen zich nog meer jongens bij de groep. ?We gaan weer pedo?s klappen?, klinkt het in de groepsapp van de jongens. ?We hebben er sowieso twee vanavond, drie als we er zin in hebben?, zegt Bert B. (18), in verwijzing naar de doelwitten. Patrick W. (19) stelt voor om een van de slachtoffers een Thunder (vuurwerk) in de kont te stoppen.

Oordeel rechtbank

?Dom?, ?nooit moeten doen?, ?je mag niet voor eigen rechter spelen?, zeggen de jongens tijdens ??n van de vier zittingsdagen in het proces tegen liefst dertien verdachten. Maar de verdenking van pedofilie rechtvaardigde hun handelen, vonden de verdachten toen. Zo zegt Kaydee J. over die eerste avond: ?Het was voor mij genoeg om te horen dat deze man seksuele handelingen met ?Kleine Joeri? wilde verrichten.?

Dat de incidenten plaatsvinden in de nasleep van een reeks geruchtmakende incidenten met Grindr, rekent het OM de jongens zwaar aan. Zo verdween in februari de Rotterdamse tiener Orlando Boldewijn na een date via de Grindr-app. Later werd zijn lichaam gevonden. De jongens hebben met hun acties de homogemeenschap angst aangejaagd, vindt justitie. ?Ik heb niets tegen homo?s?, zeggen de jongens in oktober bijna in koor tegen de rechters, alsof er een bezwerende werking van uitgaat. ?Maar?, reageert de Officier van Justitie, ?jullie maken het mij moeilijk dat te geloven?.

Op 1 november wordt de hele groep schuldig bevonden aan openlijke geweldpleging en vernieling. Slechts in ??n geval acht de rechtbank in Dordrecht bewezen dat er letsel werd toegebracht aan het eerste slachtoffer, dat met een bierflesje op het hoofd werd geslagen. De groep liet zich drijven door sensatiezucht en een fascinatie voor geweld, aldus de rechtbank. Dat, in combinatie met groepsdruk, mondde uit in een ?akelig spel?. Maar dat de groep homofoob handelde, gelooft de rechtbank niet. Die constateert dat de groep voor eigen rechter speelde met het tv-programma?Undercover in Nederland?als inspiratie. De vijf minderjarige daders krijgen werk- en leerstraffen en voorwaardelijke jeugddetentie tot drie maanden. De meerderjarige verdachten zijn veroordeeld tot voorwaardelijke celstraffen van ??n tot drie maanden en werkstraffen tot tweehonderd uur.

Bronnen: Dagblad van het Noorde (1, 2), Volkskrant

 

Burgerrechercheur helpt politie

Geef een reactie

In zijn dagelijkse leven onderwijst Robert Helder studenten over het vak van notaris. Vanaf oktober van dit jaar is de 52-jarige Zwollenaar?ook politieman. De universitair docent legde eerder in Arnhem de ambtseed af. Robert Helder is daarmee de eerste vrijwillige ‘burgerrechercheur’ van de politie Oost-Nederland die de politie gaat helpen bij het oplossen van ernstige misdrijven. Aart Garssen, recherchechef van de politie Oost-Nederland, wil meer deskundigen van buitenaf bij de opsporing betrekken.

Vakkennis koesteren
De recherche moet specifieke vakkennis van ict’ers, accountants, ondernemers of advocaten gaan benutten, vindt Garssen. ,,Met hun vakmanschap versterken we de kwaliteit van de politie. Ik ben heel blij met de expertise van Robert Helder. Voor ons vormt hij nu ook een verbinding met de Universiteit van Utrecht. Mogelijk kunnen we studenten betrekken bij een casusonderzoek of warm maken om na de studie bij de politie te solliciteren.” Garssen wil verder gepensioneerde rechercheurs inschakelen. ,,Zij dragen nog zoveel vakkennis met zich mee. Het aantrekken van al deze vrijwilligers kost tijd. Iedereen moet gescreend en opgeleid worden.”

“Nu hij is be?digd mag hij onze processen verbaal lezen en mogen we informatie uit recherche?on?der?zoe?ken met hem bespreken.” – Ivonne Seuters-Koopman, chef van het Finec-team

Ondersteunen
Helder kreeg bij zijn be?diging van Garssen alvast een bos bloemen mee bestemd voor zijn echtgenote. Alvast ook als een soort van excuus: een politieman kan op de gekste tijdstippen gebeld worden. De universitair docent zal zich niet in uniform hoeven steken om boeven te arresteren.

De universitair docent gaat het team dat fraude en economische delicten onderzoekt ondersteunen. Bijvoorbeeld naar vreemde geldstromen in het bedrijfsleven of fraude met hypotheekaktes.

Geheimhouding
Zijn ‘nieuwe bijbaan’ is geen alledaagse stap, erkent de Zwollenaar, die vooraf volledig is gescreend. Door het afleggen van de ambtseed heeft hij over gevoelige informatie geheimhouding gezworen. Geen probleem, zegt hij. Een notaris heeft eveneens een geheimhoudingsplicht. ,,Ik heb 22 jaar het notari?le ambt bekleed en doceer nu de notari?le vakken. Mij vallen zaken op die een politieman wellicht niet direct ziet. Er zijn notarissen aan de foute kant terecht gekomen. Zij helpen criminelen bij het witwassen: de aankoop van panden en bedrijven in de legale bovenwereld. Een enkeling kiest daar bewust voor om snel geld te verdienen. Anderen zijn na?ef en worden meegezogen in de criminaliteit. Ze hebben ??n keer toegestemd om de andere kant uit te kijken en dan kom je er niet meer uit.”

Als kind droomde hij er weleens van: bij de politie werken. ?Niet meer dan een ander, hoor?, zegt hij nuchter. ?In mijn omgeving merk ik dat de politie tot de verbeelding spreekt; mijn kinderen vinden het ook interessant.? ‘Het moreel schoonhouden van de samenleving maakt mij enthousiast. Ik vind het mooi om mijn kennis en ervaring daarvoor in te zetten. En het is boeiend deel uit
te mogen maken van de politiewereld. Als ik nu op het bureau kom, hoor ik er echt bij.’

De Zwollenaar woont slechts een paar honderd meter bij het politiebureau vandaan. Geregeld loopt hij er nu even binnen. Hij helpt de politie bij het oplossen van misdrijven als fraude en witwassen van crimineel geld.

Helder wordt vooral ingeschakeld als de politie verdachte documenten vindt. ‘Mijn politiemailbox stroomt nu al vol. De meeste vragen gaan over notari?le documenten zoals overdrachtsakten, hypotheekakten of statuten van afsplitsingen die zijn opgedoken in een onderzoek of in beslag zijn genomen.?Door mijn kennis vallen mij ongebruikelijke dingen op. Dat kunnen zaken zijn die de gemiddelde rechercheur misschien over het hoofd ziet. En ook omgekeerd: soms lijken dingen ongebruikelijk, maar kan ik uitleggen dat het bij de gewone gang van zaken hoort.’

Adviserende rol
Ivonne Seuters-Koopman toont zich als chef van het Finec-team (financieel economische rechercheteam) enthousiast over haar nieuwe ‘notaris-rechercheur’. Zijn aantreden vergroot de slagkracht. ,,Als ik nu een deskundige van buiten de politie wil raadplegen moet ik eerst toestemming vragen aan de rechter-commissaris (RC) en vragen welke informatie uit het dossier wij wettelijk mogen delen. Dat duurt soms maanden. Nu kunnen we direct bij de start van een onderzoek Robert inschakelen. Nu hij is be?digd mag hij onze processen verbaal lezen en mogen we informatie uit rechercheonderzoeken met hem bespreken. Robert geeft advies. Daar leren we zelf van, maar we kunnen vooral sneller werken.”

De politie schakelde Helder als notari?le speurneus al in voordat hij vrijwilliger werd. Zo werd duidelijk dat een vrijwilligerspoule handig zou zijn, zodat de politie vaker over bepaalde kennis kan beschikken. Zijn kennis put de notaris uit zowel theorie als praktijk. ‘Voordat ik universitair docent werd, werkte ik 22 jaar in het notariaat, in verschillende rechtsgebieden. Ik ken de werkwijze, de taal en de cultuur van de notariswereld, maar maak er zelf geen deel meer van uit. Ik kan dus vrijuit mijn mening geven, zonder eigenbelang.’

En werken voor de politie levert hem ook voordeel op: het verrijkt zijn lessen aan de universiteit. ‘Ik zie steeds meer welke problemen zich ?cht voordoen. Daardoor kan ik studenten beter waarschuwen voor dingen die ze in de praktijk kunnen tegenkomen.’ Details van zaken delen mag natuurlijk niet. ‘Daar heb ik de eed voor afgelegd.’

De notaris hoopt in zijn rol als burgerrechercheur vooral de loep te kunnen houden boven stichtingen. ‘In Nederland is het, in tegenstelling tot in andere landen, ongelooflijk gemakkelijk een stichting op te richten. Daardoor worden stichtingen al snel veel voor frauduleuze doeleinden gebruikt. Veel notarissen hebben niet door dat ze een fraudeur voor zich hebben. Daardoor kunnen criminelen ongestoord hun gang gaan. Ik hoop daarin patronen te ontdekken, zodat we notarissen en studenten kunnen leren waar ze op moeten letten.’

Politie wil naar 5000 vrijwilligers
Momenteel werken er 2600 vrijwilligers bij verschillende afdelingen van de politie. Het grootste deel (1600) is surveillant. De overige duizend mensen doen vooral ondersteunend werk, bijvoorbeeld in de logistiek. In sommige politie-eenheden krijgen vrijwilligers een kleine vergoeding; andere eenheden betalen niets. De komende jaren wil de politie groeien naar vijfduizend vrijwilligers, vertelt politiewoordvoerder Mar?l van Steenbergen. ‘Daar horen zeker meer burgerrechercheurs bij. Te denken valt -bijvoorbeeld aan biologen, historici en ICT’ers. We kunnen profiteren van de andere kijk van burgers en van hun deskundigheid over bepaalde onderwerpen.’ De zoektocht naar nieuwe vrijwilligers gaat niet over ??n nacht ijs. ‘Iedere nieuwe politiemedewerker moet uitgebreid gescreend worden, vrijwilliger of niet. Dat kan wel maanden duren, want je krijgt als nieuwe medewerker te maken met gevoelige informatie. Bij de recherche kijken we bovendien gericht welke kennis nodig is. We moeten selectief zijn in wie we binnen-halen.’

Bronnen: Nederlands Dagblad, Gelderlander

17 miljoen agenten: van betrokken burger tot amateur smeris

Geef een reactie

Wie een vermist kind thuisbrengt of een zakkenroller overmeestert is van oudsher een held. Met gebruik van sociale media lukt het burgers steeds vaker om met succes vermiste personen of daders op te sporen. Maar bewijsmateriaal kan ook zoek raken, aangetast of meegenomen worden. Hoe kan je als burger helpen zonder de politie voor de voeten te lopen? In De Balie onderzoeken burgers en experts waar in onze rechtstaat de grenzen liggen bij burgerparticipatie.

Technologische ontwikkelingen plaatsen de samenwerking tussen politie en burgers in een nieuwe context. Terwijl de politie enerzijds gebaat is bij de inzet en expertise van burgers in opsporingsonderzoek werpt deze samenwerking ook een aantal ethische en rechtsstatelijke vraagstukken op. Onder andere omtrent privacy, burgerexecutie (eigenrichting) en leefbaarheid. Op 15 november confronteert De Balie het publiek met deze vraagstukken. Burgers en experts worden uitgenodigd om hun licht te laten schijnen op misdrijven, opsporing en digitalisering in het heden en de toekomst. We spreken onder andere met?Arnout de Vries?(onderzoeker?TNO),?Karlijn Roex?(socioloog) en?Sven Brinkhof?(strafrechtexpert).

De avond over burgeropsporing is de eerste in een Programmareeks ?Opsporing & Vervolging in de toekomst?:
In samenwerking met de politie en het OM maakt De Balie een serie over de herpositionering van politie en burger in het digitale tijdperk. Hoe kunnen alle partijen het best gezamenlijk anticiperen op technologische ontwikkelingen in relatie tot politiewerk en criminaliteit? En hoe kan daarbij de rechtstaat worden gewaarborgd? Brengen technologische ontwikkelingen ons het ultieme veiligheidsklimaat, of zullen we kennismaken met de donkere kanten van nieuwe technologie ? la hitserie?Black Mirror?

Peter van der Geer?is een ervaren gespreksleider. Hij is auteur van Prachtige bijeenkomsten en oprichter van?Debat.nl. Hij werkt veel op het snijvlak van overheid en maatschappij.

Arnout de Vries?is onderzoeker en adviseur op het gebied van sociale media en maatschappelijke veiligheid bij?TNO. Hij ontwikkelt digitale middelen die hulp kunnen bieden bij een effectievere burgerparticipatie, zoals de applicatie ‘Samen Zoeken?. Daarnaast schrijft hij op zijn site?SocialMediaDNA?over sociale media en de maatschappelijke veiligheid.

Karlijn Roex?is socioloog en promoveert eind november aan het?Max Planck Instituut?in Keulen. Daarnaast is zij oprichtster van?Spreekuur 89, een collectief dat opkomt voor mensen die tegen hun wil met de GGZ in aanraking komen. Ze werkt aan een boek over de discussie omtrent ?verwarde personen? en betoogde in het Parool dat de oproep om ?verwarde personen? in de gaten te houden kan zorgen voor een surveillance staat.

Sven Brinkhoff?als strafrechtexpert verbonden aan de Open Universiteit waar hij o.a. onderzoek doet naar de rol van burgers bij opsporing en de gevolgen daarvan voor strafzaken. Hij begon zijn loopbaan bij het openbaar ministerie en is werkzaam geweest in de rechterlijke macht.

Bekijk het debat hier terug:

Redactie:?Ianthe Mosselman (De Balie) en Rokhaya Seck (De Balie) in samenwerking met politie & Openbaar Ministerie

Hulp bij opsporing

Geef een reactie

Een zoektocht naar Jos?, de vriendin van Patrick. Wat weet zij over de moord? Samen met buurman Elmer vond Jos? Patrick in zijn appartement op tweede kerstdag 2002. Was zij de laatste die Patrick zag voordat hij vermoord werd? Heeft zij aanwijzingen wie de dader is? Verder in deze aflevering praat Sanne met TNO-medewerker Arnout de Vries.

Sanne krijgt advies van TNO-onderzoeker Arnout de Vries. Hij is expert op het gebied van internetcriminaliteit. Hij onderzoekt samen met de politie hoe de opsporing via nieuwe technieken verbeterd kan worden. De Vries heeft contact opgenomen om zijn hulp aan te bieden bij de zaak van Patrick.

Recherchekundige Evelien Aangeenbrug werkzaam bij de eenheid Landelijke Recherche vertelt over het onderzoek wat zij voor de Politieacademie naar opgeloste cold cases deed.

Sanne’s gesprek met Arnout de Vries was nog veel langer interessant. Hier kun je daar uitgebreider naar luisteren.

De TNO-wetenschapper gaf haar in aflevering 3 tips voor haar onderzoek. Hij adviseerde Sanne onder andere om meer hulp van luisteraars in te schakelen tijdens haar onderzoek.

De Vries houdt zich al langere tijd bezig met onderzoek naar opsporing via social media en met behulp van burgers. Hoe kun jij als gewone burger bijvoorbeeld je steentje bijdragen aan Europolonderzoeken naar kinderporno?

Mocht je interessante gedachtes hebben over wat er de nacht van Eerste op Tweede Kerstdag 2002 gebeurd kan zijn met Patrick of mocht je concreet iets weten over De moord op Patrick, mail naar:?[email protected]

Bronnen: VPRO

Interview met burgerspeurneuzen van Serendip

Geef een reactie

Een gesprek met ?Bo?, een anonieme speurneus van Serendip, zie?http://www.serendipov.nl/

1. Wat is Serendip en hoe is het gestart??

Serendip is voortgekomen uit de Nationale Krakercompetitie, een jaarlijkse internetzoekwedstrijd die online wordt gespeeld waarbij de deelnemers moeilijke vragen (hersenkrakers) met behulp van internet oplossen. Deze competitie, georganiseerd door de Nationale bibliotheek en NRC Handelsblad, duurde elke keer een maand en liep van 2003 tot 2010. Serendip oprichter “Gerrit van Keulen” (naam gefingeerd) was daar redactielid maar is na verschil van inzicht in 2007 Serendip gestart.

2. Hoe kwam jij erbij en wat is je persoonlijke motivatie?

Serendip was een zoekwedstrijd van 2007 t/m 2009 die het hele jaar duurde. Het eerste jaar won ik. Gerrit vroeg mij of ik in de redactie wilde. Dat heb ik 2 jaar gedaan.

De schoondochter en vader van Gerrit werken bij de politie. Hij schepte een beetje op dat Serendip zo goed kon zoeken. Uiteindelijk kreeg Serendip een cold case die we binnen 2 1/2 uur oplosten. Daarna ging het goed lopen totdat onze contactpersoon bij de politie plotseling overleed. We kregen daarna een periode steeds een nieuw contactpersoon, of weer een reorganisatie, en konden weer opnieuw beginnen.

Sinds begin 2015 zijn we aangesloten bij de Landelijke DeskundigheidsMakelaar (LDM). Dat is prettig want daarmee hebben we vaste aanspreekpunten.

3. Is het voor jou vrijwillig? Hoeveel tijd kost het je? Werk je veel alleen of juist veel samen?

In mei dit jaar heb ik Serendip overgenomen omdat Gerrit andere dingen wilde gaan doen. Ja, het is vrijwillig, niet fulltime maar velen steken er wel veel tijd in. Meestal werkt men zelfstandig, maar we?discussi?ren wel veel op het forum. Een aantal mensen kent elkaar IRL.?Contact verloopt meestal via DM op het forum en soms via WhatsApp of Facebook.

4. Hoeveel leden zijn er ongeveer en met wat voor soort mensen werk je?

In het begin waren er ongeveer 60 deelnemers maar in de loop der jaren zijn er veel afgevallen en er maar een paar bijgekomen. Het niveau ligt voor de meeste nieuwkomers te hoog, dus die haken al snel af. Nu zijn er nog 30 deelnemers, waarvan ongeveer de helft actief is.

De meeste deelnemers zijn ouder dan 60, zijn breed ge?nteresseerd en hebben verschillende beroepen. Bibliothecarissen, een huisarts, dierenarts, apotheker of conservator bij een museum, etc. Ongeveer 60% is vrouw en het zijn Nederlanders of Belgen.

5. Is Serendip gegroeid? Welke ambities zijn er nog?

Wij zouden best verder willen groeien, maar ik weet niet waar we het talent vandaan zouden moeten halen. De leden die nu lid zijn hebben zich bewezen bij de Nationale Kraker Competitie. Nieuwe leden, die overigens wel heel fanatiek zijn, haken zoals eerder gezegd toch vrij snel af. Ik heb dit ook met Bellingcat besproken en zij lijken hetzelfde te ervaren.

Gerrit wilde de boel ooit opengooien voor iedereen, maar ik blijf liever klein en kwalitatief goed dan groot met een heleboel sensatiezoekers die geen bijdragen leveren.

Ik zou best commerci?le opties willen verkennen, maar de manier van ontstaan en zo?n grote groep lijkt me dat niet eenvoudig. Hoe verdeel je bijvoorbeeld eventuele inkomsten?

6. Aan hoeveel zaken is of wordt ongeveer gewerkt?

We krijgen gemiddeld zo?n 20 a 25 verzoeken per jaar en uit eigen initiatief zoeken we naar evenzoveel zaken. Het zijn de meer ernstige misdrijven zoals moord, overvallen, doodslag en kinderporno.

7. Werkt Serendip ook met anderen samen?

Vanaf 1 juni 2017 werken we aan?https://www.europol.europa.eu/stopchildabuse/?ook in samenwerking met Bellingcat.

8. Welke kansen zie je voor Serendip om nog succesvoller te zijn?

De samenwerking met de LDM vind ik prettig maar soms is er wat gedoe met specifieke afdelingen van de politie. Een voorbeeld daarvan was dat we een afbeelding kregen van een t-shirt. Het beeld was heel klein en heel vaag. We vroegen naar een betere afbeelding maar die hadden ze niet. 2 weken hebben we zonder resultaat gezocht tot de zaak bij Opsporing verzocht kwam en er heel duidelijk beelden van maar liefst 3 camera?s werden uitgezonden. Binnen een half uur hebben we het t-shirt gevonden en ook waar de daders vandaan kwamen. Maar we waren woest, dat begrijp je. Dit soort dingen is vaker voorgekomen. Als ik nu zo?n afbeelding zie en ik vermoed dat het een still van een bewakingscamera is dan zeg ik dat ook. Maar?mijn contact met de LDM is zeer goed, zowel telefonisch als via e-mail. Als ik vragen heb gaat men er achteraan, daar ben ik erg blij mee.

9. Welk advies zou je aan de overheid willen geven?

Ik zou het zo snel niet weten, behalve dan dat ik vind dat ze traag zijn en niet snel genoeg met de tijd meegaan.

10. Hoe gaan jullie meestal te werk?

Ik denk dat iedereen een eigen manier van zoeken heeft. Meestal zoeken we zelfstandig, maar we bespreken de zaak wel op het forum. Ook delen we het als we iets gevonden hebben, en ook hoe we het hebben gevonden. Zo leren we van elkaar.

11. Wat voor type zaken pakken jullie??

Er zijn veel zaken in de media verschenen (zoals oa bij Opsporing Verzocht). Bekend werd Serendip met de Robert M. zaak doordat zij een rol speelden in de eerste fase van de Amsterdamse zedenzaak. In twee uur en tien minuten waren ze erachter. Wat het voor truitje was en waar je het kon kopen. Serendip zocht voor de politie naar de herkomst van het truitje met de Nijntje-opdruk, en hadden op dat moment nog geen idee van de gevolgen die hun ontdekking zou hebben. Acht dagen na de ontdekking zou de politie in het programma Opsporing verzocht dezelfde beelden tonen. Beelden die uiteindelijk de arrestatie van Robert M. tot gevolg hadden. Beelden die het schokkende misbruik blootlegden van ten minste 87 zeer jonge kinderen door hun cr?cheleider en oppas.

In 2010 treft de politie in de Verenigde Staten bij een aangehouden man beelden aan waarop is te zien dat een tweejarig jongetje wordt misbruikt door een man. De politie heeft geen idee wie zij zijn en plaatst in november 2010 drie afbeeldingen op een internationaal computerprogramma ter bestrijding van kinderporno. Het valt het Team Beeld en Internet van het Nederlandse Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) op dat het jongetje een Nijntje-doekje in zijn hand heeft en een Nijntje-truitje aanheeft. De beelden worden vertoond in Opsporing verzocht, een opa herkent zijn kleinzoon en belt met zijn dochter. Die dochter meldt zich bij de politie. Het eerste wat ze zegt, is dat ze bij het zien van de foto’s meteen moest denken aan haar oppas Robert van anderhalf jaar geleden. Wat minder bekend is, is dat de politie voorafgaand aan het tonen van de foto van het jongetje op televisie de hulp heeft ingeroepen van de website Serendip. Op deze website zoeken mensen in competitieverband naar voorwerpen of antwoorden op vragen. Weten jullie meer over de herkomst van dit truitje, is de vraag die Serendip krijgt gesteld door een contactpersoon bij de politie. De politie kwam er niet achter, de speurneuzen van Serendip hadden aan een avondje genoeg.

‘We kregen maar een deel van de foto te zien. Voor ons was de Nijntje-afbeelding niet eens zichtbaar. Net als het gezicht van het jongetje. Heel vaag zagen we op het truitje een klein rechthoekig versierseltje. Na flink uitvergroten en een beetje fotoshoppen zagen we uiteindelijk twee letters en een vlekje. Dat vlekje bleek een &-teken te zijn, gevolgd door de letter z in een heel vreemd lettertype.’ Het betekende het begin van een zoekrichting. ‘We hebben gewoon op internet gezocht en kwamen uiteindelijk uit bij het logo van een bedrijfje in Gouda: Hip & Zo.’ De eigenares wist de politie te vertellen dat ze het truitje zelf heeft gemaakt, in 2004, en dat ze er 21 van heeft verkocht. Op basis van de vermoedelijke leeftijd en de lengte van het jongetje op de beelden kan de maat van het truitje worden geschat. De eigenares heeft in deze maat maar ??n truitje gemaakt en heeft dat verkocht in Nederland. Voor de politie is het nu duidelijk dat het misbruik en de vervaardiging van het kinderpornografische materiaal hoogstwaarschijnlijk hebben plaatsgevonden in Nederland – reden om Opsporing verzocht in te schakelen.

‘Dit hebben we echt s?men gedaan. Met alle deelnemers aan onze website hebben we, ieder vanachter onze eigen computer, mogelijke oplossingen geopperd. We hebben elkaar aan het denken gezet. Uiteindelijk is een van onze vrouwelijke deelnemers met de goede oplossing gekomen.’ Op dat moment en in de dagen erna hadden de mensen van Serendip nog geen idee welke zaak ze een duw in de juiste richting hebben gegeven. ‘Dat hoorden we later pas?. De zoektocht naar het Nijntje-truitje is maar ??n van de wapenfeiten van de internetspeurders. Meerdere keren per jaar schakelt de politie de website Serendip in om duidelijkheid te krijgen over zaken waar ze zelf niet helemaal uitkomt. Zo wisten zij op basis van een niet al te scherpe foto duidelijk te krijgen dat die foto was genomen in een trein die was gebouwd in de Estse hoofdstad Tallinn. En eerder moesten ze bijvoorbeeld aan de hand van een landschap uitzoeken waar die foto was genomen. ‘We vinden het leuk om dingen op te sporen, om zaken uit te zoeken. En als we de politie daarbij een handje kunnen helpen, is dat natuurlijk prachtig.’

12. Wat voor resultaten levert het werk op?

Het werk is heel divers, we zoeken op objecten ?n personen. Ons resultaat ligt misschien rond de 60%.

De ‘Trace an Object’-campagne van Europol vraagt leden van het publiek om uit te zoeken in welk land een item of een bepaalde locatie in beelden van kindermisbruik is gefilmd of gefotografeerd. Europol heeft het project begin juni 2017 gelanceerd en heeft al meer dan 21.000 tips ontvangen?. De meer dan 135 foto?s die vrijgegeven zijn, zijn bijgewerkt om alle illegale inhoud te verwijderen en alleen huishoudelijke voorwerpen achter te laten. Deze items kunnen echter nog steeds aanwijzingen geven.

Bellingcat heeft onlangs een project opgezet op?CheckMedia, een online platform voor het beheren van verificatiechecks, om de Europol campagne te ondersteunen.?Deze vrijwillige speurneuzen hebben met succes meer dan 35 voorwerpen ge?dentificeerd: een paar speelgoedschoenen, een specifiek merk kinderkleding en een paar supermarktzakken die typisch in Noord-Europese landen zijn gevestigd tot een hotelkamer in Taiwan.

Bo, ook lid van de Bellingcat-groep, legt uit hoe hij het paar speelgoedschoenen identificeerde. Ten eerste vond een lid van Serendip een vergelijkbaar plaatje, ook van een speelgoedschoen, waarschijnlijk met Google. Bo deed vervolgens een reverse image search zoekactie op die afbeelding, die via Google zoekt naar visueel vergelijkbare afbeeldingen. Bij de getoonde resultaten stond een speeltje dat sterk leek op het plaatje dat door Europol was gepost. “Het was helemaal niet zo technisch.)” legde Bo uit aan Motherboard via een e-mail.

12. Welke dilemma?s komen jullie tegen in dit werk??

Iedereen heeft een nickname. Ik ken slechts enkelen en dan vaak nog niet eens met de volledige naam.?Op Serendip bedienen de deelnemers zich van namen als Inspector?Morse, Maigret en De Zoeker. Amateurs zijn het. Ze krijgen er geen vergoeding voor, ze doen mee omdat ze graag zaken uitzoeken. ‘G??n hackers’, benadrukken ze. ‘We maken uitsluitend gebruik van openbare bronnen (Open Source Intelligence, OSINT), kijken alleen op die plaatsen waar iedereen kan kijken.??Tijd.

Waarom de politie het werk dan niet zelf doet ? ze hadden de vraag verwacht.”Soms kunnen zij ook wat wij kunnen, maar hebben ze geen tijd of prioriteit. En soms zijn we wat slimmer of handiger dan politie?.?Maar de gemiddelde rechercheur heeft de tijd niet om het onderzoek te doen zoals wij dat doen.’ Serendip heeft de mankracht wel. ‘Wij buigen ons soms met dertig man tegelijk over een voorwerp. Soms zijn we avonden aaneen bezig. Zo hadden ze bijvoorbeeld een foto van een bril. Daar zaten weken werk in en pas veel later kwam er ineens een verlossend bericht van politie: “Weet je nog dat jullie een hele tijd geleden gezocht hebben naar de herkomst van een bril ? Deze bril bleef destijds achter op een plaats delict na een steekpartij. Dankzij jullie zoektocht kwamen we erachter waar de bril bij Hans Anders verkocht werd. Op dat moment leek het of we daardoor niet verder zouden komen, er zijn immers zoveel vestigingen in Nederland. Bij een van de vestigingen van Hans Anders werd de glassterkte doorgemeten, die bleek redelijk uniek. Zo uniek zelfs dat er maar 4 personen in heel Nederland dezelfde sterkte hadden. En ja, daar zat ook de verdachte tussen. DNA aangetroffen op de bril matchte met die van de verdachte. Hij is inmiddels veroordeeld tot een meerjarige gevangenisstraf. Een mooi resultaat, mede dankzij jullie zoektocht!”

De politie waardeert de inzet van de amateurspeurders, zo blijkt wel. Ooit bezocht een delegatie van Serendip de politie om eens nader kennis te maken.?Overheidsinstanties zijn wat log, dat weet iedereen, dus ja maakt samenwerken soms lastig.?’Maar ze zijn blij met wat we allemaal doen en we voelen ons dan ook zeer serieus genomen.’ En terecht. Denk bijvoorbeeld aan die overval op een winkel waarbij op camerabeelden te zien was dat een van de overvallers een grijze capuchontrui droeg. ‘Wij wisten de politie uiteindelijk te melden dat die afkomstig was van een bepaalde winkel in Warschau. Later wist de politie op basis van die informatie uiteindelijk drie leden van een motorclub uit Litouwen aan te houden. Dat is natuurlijk een mooi resultaat.’ En ook de komende tijd is er nog voldoende werk aan de winkel.

13. Welke manieren zijn er tenslotte nog voor jullie om risico?s zoveel mogelijk te voorkomen?

Wij doen niet aan (spel)regels maar aan fatsoen en dat lijkt te werken 😉

Meer informatie: http://www.serendipov.nl/

Lees de publicatie?De valse romantiek van cocreatie?waarin Serendip ook genoemd wordt met hun werk in de Robert M. zaak:

Serendip is?ook te vinden op Facebook en Twitter

Burgers met eigen radar gun

Geef een reactie

Burgers mochten een snelheidsmeter al eens vasthouden in een vrijwilligerscursus, en met rent a cop of buurt bestuurt kunnen burgers zelf aangeven waar de politie op snelheid zou moeten controleren. Maar waarom zouden burgers dat niet zelf gewoon doen? Op verschillende plaatsen in het Verenigd Koninkrijk doen ze er testen mee. Op sommige plaatsen heeft de politie er spijt van, omdat ze de opvolging niet kunnen waarmaken, maar burgers willen maar al te graag.

Stel je voor: je woont in een mooie, rustige woonwijk. Je laat je kinderen buiten spelen. Het is idyllisch. Met uitzondering van de snelheidsduivels die van tijd tot tijd langskomen. De politie heeft andere prioriteiten toch? Misschien is dan tijd om zelf wat te doen.

De politie in Edinburgh wil een Community Speedwatch-programma uitrollen waarbij inwoners snelheidsgeweren en andere apparatuur kunnen kopen en training krijgen van de politie over waar ze het kunnen toepassen en hoe ze het veilig kunnen gebruiken.

Daarna kunnen de groepen hun eigen snelheidscontroles uitvoeren en alle meldingen bij de politie kwijt. Dat het veel meldingen kan opleveren, is bekend op andere plaatsen in Engeland waar de politie er al spijt van heeft:

Ook in Schotland was er in Edinburgh enige tegenstand. De Labour Councilor is van mening dat “de Schotse regering onze hardwerkende politie moet voorzien van de middelen die nodig zijn om ons allemaal veilig te houden.” Anderen denken dat het “belachelijk” is dat mensen zelf snelheidslimieten kunnen handhaven zonder de politie erbij.

Toch zijn er veel mensen die het wel wat vinden. Een woordvoerder van het groene transport, Chas Booth, zei:

“Ik ben heel blij met de stappen van de politie en hun advies om vrijwilligers te trainen met dit snelheidsgeschut. Net als de meeste raadsleden maak ik me ook zorgen om enkele gevaarlijke plekken in mijn wijk die ondanks politie inzet en maatregelen me nog steeds zorgen baren. Hoewel ik erken dat vrijwilligers niet volledig opgeleide en uitgeruste politieagenten kunnen en mogen vervangen, kunnen ze een nuttige aanvulling zijn op de reeks maatregelen tegen gevaarlijk rijden. Als dit initiatief voorkomt dat ??n kind in het ziekenhuis wordt opgenomen – of erger -, dan is het de moeite waard. ”

Gaat dit te ver, of is dit een logisch gevolg van de verschuivende prioriteiten van politie waarbij burgers zelf een stap naar voren doen om de veiligheid in hun eigen buurt te verbeteren?

De technologie in een app?

De apparatuur kost nu enkele duizenden euro’s en burgers mogen deze lenen van de overheid. Maar misschien kunnen we dit met de volgende generatie mobiele camera’s in onze smartphone zelf wel meten? Er zijn al een paar apps die in de buurt komen (zie hieronder), en voor de echte hobbyisten staan op internet ook handleidingen hoe je zelf een radar gun kunt maken.

https://www.youtube.com/watch?v=Z_Qw0mwoU3k&feature=youtu.be
https://www.youtube.com/watch?v=FOWopYv-JTM&feature=youtu.be
Er zijn al een paar radar guns in app vorm, hierbij een overzicht van 11 apps voor Android en iPhone:
1. Speed Gun App (Android)

De Speed Gun-app is een van de meest populaire apps. Met deze app kunt u de snelheid van bewegende objecten met ??n druk op de knop meten. Voer de afstand tot het doel zo nauwkeurig mogelijk in, raak het scherm aan en leid het met je vinger naar het doelwit. Als de meetresultaten onnauwkeurig zijn, kunt u het instrument zelf kalibreren. Met behulp van deze app kunt u de huidige bewegingssnelheid zowel te voet als in de auto meten.

2. Real Speed Gun App (Android)

Real Speed ??Gun-app is gemaakt om de snelheid van bewegende objecten te meten. Je kunt alles meten wat je wilt: de snelheid van een fiets, auto, voetganger, dier. enz. Om met de Real Speed ??Gun-app te beginnen, moet u eerst uw eigen lichaamsgewicht invoeren. Je vindt dit bij de instellingen van de app.

Hoe meet je de snelheid van bewegende objecten:

Richt de camera van uw telefoon naar het beginpunt van waaruit u de meting wilt starten. Druk vervolgens op de oranje knop als u klaar bent
De volgende stap is om de camera naar het eindpunt van de meting te wijzen. Druk vervolgens nogmaals op dezelfde knop
Nu kunt u uw telefoon draaien terwijl de camera het bewegende onderwerp richt dat begint v??r het eerste punt en eindigt na het tweede punt. De bovenste balk toont de voortgang

3. Radar Gun App (Android)

Deze eenvoudig te gebruiken app kan je helpen om de snelheid van honkbal-, softbal- of kleine competitie-pitches te meten. Het maakt van uw smartphone een echt radarwapen. U moet gewoon de knop ingedrukt houden om te beginnen met meten.

4. Ball Speed Radar Gun App (Android)

Met behulp van deze app kun je de snelheid van honkbal-, softbalvelden meten, het kan ook worden gebruikt in cricket, bowlen, voetbal, golf, hockey, volleybal, basketbal enzovoort. Het herkent de bal automatisch in de video. De herkenning is gebaseerd op de kleur van de bal en dan wordt de snelheid berekend.

U hoeft alleen maar een video van een bewegende bal op te nemen. Vervolgens kun je de video afspelen en pauzes maken als je de snelheid van de bal wilt weten. U kunt de kleur van het object kiezen om te meten en de app berekent eenvoudig en snel de snelheid.

5. Sports Speed Gun App (Android)

De radar pistool app is een handig hulpmiddel bij het meten van de snelheid van bewegende objecten. Het kan ook worden gebruikt voor balspellen. De instellingen zijn eenvoudig, volg gewoon de instructies en je zult de snelheid van elk voorwerp snel kennen.

6. Simple Speed Gun App?(Android)

Deze app berekent de snelheid van objecten in twee stappen. Voer de afstand tot het object in met behulp van de instelknop. Klik en sleep het object op het scherm. Als de snelheid niet klopt, kunt u de knop “Kalibratie” gebruiken om deze nauwkeuriger te maken.

7. Radarbot Speed Gun App? (Android)

Deze radarapplicatie is een mobiele radar die de geschatte snelheid van het object berekent met een wiskundig algoritme. U kunt de snelheid van voetgangers, auto’s, fietsen meten.

8. Pocket Speed Gun App? (Android)

De Pocket Speed Gun-app is een instrument dat u helpt de snelheid van een bewegend voorwerp te berekenen. De app heeft twee modi. De tweede is nauwkeuriger als het nodig is, maar het kost wat meer moeite. Er is ook een betaalde versie met drie modi:

  1. Live-modus. Deze modus is eenvoudig in gebruik. Je kunt gewoon de afgelegde afstand invoeren tijdens deze tijd en het vertelt je de snelheid. Deze modus is ideaal voor snelle grove metingen.
  2. Tweekleurmodus. In tegenstelling tot in de Live-modus, moet je een video maken. Het maakt het dus mogelijk om nauwkeuriger berekeningen van bewegende objecten te maken.
  3. Zes punten. Deze modus is niet beschikbaar in de gratis versie. Het helpt om hogere snelheden met meer nauwkeurigheid te berekenen.

9. Athla Velocity App (iPhone)

Deze radar-pistool-app voor iPhones heeft veel positieve recensies van zijn gebruikers omdat het een van de nieuwste versies is. U hoeft nu niet langer op het scherm te tikken of iemand te vragen uw apparaat vast te houden. Het werkt ook handsfree. In de app zijn er vandaag vijf sporten beschikbaar: honkbal, softbal, tennis, cricket en voetbal. Na het meten kun je het resultaat delen met je coach om hem je resultaten te laten weten. Je kunt ook je resultaten vergelijken met vrienden.

10. Baseball Radar Gun High Heat App (iPhone)

De Radar Gun-app is gemaakt voor mensen die dol zijn op honkbal.? Het gebruik is heel eenvoudig: druk gewoon op de knop aan het begin en aan het einde. Dan worden de nauwkeurige metingen weergegeven op het scherm van uw smartphone. Het kan overal worden gebruikt: in het park, in het stadion, enz.

11. SPEED Gun App (iPhone)

De Speed Gun-toepassing kan niet worden gebruikt als een professioneel snelheidsmeter maar wel voor de lol. Richt de camera van je telefoon loodrecht op de straat en druk vervolgens op de knop “kalibreren” en begin met het meten van de snelheid door bijvoorbeeld de auto te volgen.

Bronnen: Jalopnik, Free Apps Forme

Seminar Burgerparticipatie Politieacademie

Geef een reactie

Burgerparticipatie kent vele facetten. De overheid betrekt burgers bijvoorbeeld al jaren op diverse manieren bij beleidsvorming. Ook voor de politie is burgerparticipatie een belangrijk thema geworden. Burgers worden namelijk steeds actiever op het gebied van criminaliteitsbeheersing. Onder andere door technologische ontwikkelingen zijn burgers steeds beter in staat om zelfstandig veiligheid vorm te geven. Hierbij valt te denken aan de grootschalige zoektochten bij vermissingen, maar ook aan mensen die zelf gestolen goederen opsporen via internet of ?op jacht gaan? naar daders bij bijvoorbeeld een mishandeling of misbruik van minderjarigen.

Deze ontwikkeling brengt bepaalde risico?s met zich mee. Zo zijn er vaak heftige emoties in het spel en bestaat de dreiging van eigenrichting. Tegelijkertijd is de hulp van burgers een gegeven en biedt de samenwerking met burgers ook nieuwe kansen voor de politie. Burgers bieden naast ?extra ogen en oren? bijvoorbeeld ook kennis en expertise die de politie zelf mogelijk niet of onvoldoende in huis heeft. In ieder geval is burgerparticipatie inmiddels niet meer weg te denken uit de samenleving. De uitdaging voor de politie is dan ook om in verbinding te blijven met de burger.

Hoe de politie met deze risico?s, kansen en dilemma?s omgaat, werd duidelijk tijdens dit gevarieerde seminar, dat op 18 september op de politieacademie werd gehouden, Het bestond uit een plenair gedeelte, gevolgd door workshops. Alle onderdelen werden ge?llustreerd met praktijkvoorbeelden.

Wim van Amerongen, Programmadirecteur Opsporing, opende het seminar. In zijn verhaal over Burgeropsporing stonden onder andere ambities zoals flexibiliteit en de snelle aanpassing aan nieuwe veiligheidsvraagstukken centraal. Oebele Brouwer, de tweede plenaire spreker, behandelde vervolgens vanuit zijn rol als Officier van Justitie de juridische mogelijkheden van burgerinzet en de bewijswaarde hiervan in het strafrecht. Ook bespreekt hij aan de hand van casu?stiek het managen van emoties bij burgerparticipatie in relatie tot het strafproces. Tenslotte hield?Izanne de Wit, specialist vermiste personen van de regionale recherche van de politie Midden-Nederland een mooi pleidooi over nieuwe vormen van samenwerking met allerlei burgergroepen in vermissingszaken. In juni van dit jaar gaf zij nog een interessant interview in de Volkskrant?over de worsteling van de politie bij burgerhulp.

Vervolgens was er?een grote verscheidenheid aan workshops:

1. Runnen in de Bovenwereld?(Law Enforcement Only)
De TCI (Team Criminele Inlichtingen) maakt bij uitstek gebruik van burgers in het verkrijgen van informatie. Veelal zijn deze burgers criminelen die om verschillende motieven hun informatie met de TCI willen delen.
Daarnaast is het van belang om informatiepositie te krijgen bij burgers die zich niet in de traditionele criminele omgevingen bevinden, maar een sleutelpositie hebben binnen het maatschappelijke leven (de Bovenwereld).
Een inzicht in de wereld van Criminele Inlichtingen en Runnen in de Bovenwereld.
Coordinator TCI Landelijke Eenheid

2. “Maar even serieus, politieparticipatie?”?
Politieparticipatie? Een streven misschien maar (nog) geen werkelijkheid. Stan Duijf deed onderzoek naar? verschillende vormen van politieparticipatie. Aan de hand van casuistiek neemt deze workshop je mee in de wereld van burgers die zelf starten met opsporen en de wijze waarop de politie op deze burgers reageert. U krijgt in deze workshop antwoord op vragen zoals, hoe reageert de politie op deze opsporende burgers, welke dilemma’s worden er ervaren en kunnen deze zelfstartende burgers van betekenis zijn voor het opsporingsonderzoek?
Stan Duijf

3.?Hoe verbetert Opsporingscommunicatie de effectiviteit van de opsporing.
Tijdens deze workshop nemen we je mee in een van de meeste bekende vormen van burgerparticipatie in de opsporing, de inzet van Opsporingscommunicatie. We maken als politie al 35 jaar Opsporing Verzocht en met succes. Wekelijks trekt het programma gemiddeld 1,2 miljoen kijkers en in 43% van de zaken die oa hier worden gebracht worden aanhoudingen verricht. Maar Opsporingscommunicatie gaat inmiddels veel verder alleen een opsporingsprogramma. Tijdens deze workshop laten we jullie ervaren hoe je Opsporingscommunicatie kan inzetten als strategisch interventiemiddel en tonen we jullie toonaangevende praktijkvoorbeelden.
Linda Buitenweg

4. Vrijwillig, getraind en Ready2Help: Samen met de politie zoeken bij urgente vermissingen?
Ready@Help?is een burgernetwerk dat in 2014 door het Rode Kruis is opgezet. Het doel is om samen met aangesloten vrijwilligers tijdens grote incidenten een bijdrage te kunnen leveren aan hulpverlening en veiligheid. Inmiddels bestaat het netwerk uit bijna 40.000 mensen en is Ready2Help sinds 2014 al meer dan 300 keer in actie gekomen. Ongeveer een jaar geleden is er experiment gestart waarbij de politie Rotterdam Ready2Help traint in het zoeken bij vermissingszaken. Tijdens deze workshop wordt ingegaan op deze samenwerking met de Eenheid Rotterdam bij het zoeken naar urgent vermiste personen en wordt een verkenning gedaan naar mogelijke andere samenwerkingsvormen met de politie.
Petra Koster

5. ?oh oh ze denken mee!?. Burger internetrechercheurs in vermissingszaken.
De workshop zal gaan over het feit dat burgers hobbymatig steeds actiever met ons mee speuren in vermissingszaken. Als politie is het lastig handelen met de informatie die zij aanleveren. Welke werkwijze hebben zij gehanteerd die geleid heeft tot het verkrijgen van deze informatie?? Hoe gaan zij om met hypothese en scenario?s?? Maar wat nu als informatie die zij verstrekken klopt?
Izanne de Wit

6. Boeven vangen doen we samen! Lessen uit Kootwijkerbroek.
Burgers organiseren zichzelf via WhatsApp of speciale buurtapps en attenderen elkaar ?n ons op veiligheidszaken en verdachte situaties in de buurt. Als politie zijn we heel blij met deze betrokkenheid, want; met vele ogen zien we meer en dit vergroot de kans op heterdaad aanhoudingen! Maar wat doen we als een dergelijke groep uitgroeit tot een burgerwacht die 24/7 paraat staat om met eigen middelen de veiligheid in de wijk te bewaken?
Onderwerpen die in deze workshop aan bod komen zijn onder andere:
? Burgers organiseren zich zelf, maar wat verwachten ze van de overheid?
? Hoe kun je burgerparticipatie goed en slim organiseren?
? En wat zijn de do?s en don?ts voor een goede samenwerking?
Wilma Borren

7. Participeer! Kom je alleen info halen of doe je mee??
In deze workshop nemen twee politiekundigen u mee in hun afstudeeronderzoek naar burgerparticipatie. Zij deden onderzoek naar de kansen voor burgerparticipatie in het district Oost-Utrecht. Daarvoor spraken zij onder andere met burgerrechercheurs en buurtvaders over de samenwerking met de politie. Ook onderzochten zij welk beeld politiemedewerkers van? burgerparticipatie hebben en welke mogelijkheden collega’s zien om paticipatie meer te benutten. Naast het bespreken van de resultaten van het onderzoek gaan zij graag met u in gesprek om samen verder te leren.
Wilma Borren & Bas van der Hee

8. Verschil Maken. Het spanningsveld tussen burgerparticipatie en de waarden van de rechtstaat.
Anne Faber kent u waarschijnlijk wel. Edwin Takens waarschijnlijk niet. Beiden werden eind 2017 in de omgeving van Soest vermist. De zoektocht naar Anne Faber werd een nationale aangelegenheid met tal van burgerinitiatieven. Bij Edwin Takens gebeurde dat niet. Hoe gingen wij om met dat verschil?
We zijn nieuwsgierig naar waar de politie zich door laat leiden bij het bepalen van de inzet van schaarse capaciteit? In het maken van die keuze dienen wij de waarden van de rechtsstaat en staan wij voor gelijkheid. Maar het vermogen om zelf voor veiligheid te zorgen is ongelijk verdeeld in de samenleving. Die maatschappelijke ongelijkheid zouden wij kunnen negeren, nivelleren of juist uitvergroten. Negeren door in alle gevallen gelijke inzet te plegen, nivelleren door een stap terug doen waar burgers participerend en redzaam zijn en andersom. En uitvergroten door juist mee te bewegen met de publieke opinie en inzetten op die zaken die burgers in beweging brengen. Hoe gaan wij om met maatschappelijke ongelijkheid en deugt het wat wij doen? Tijdens deze workshop wordt het denkraam van een onderzoek naar de spanning tussen burgerparticipatie en de waarden van de rechtsstaat gepresenteerd. En willen we op een interactieve manier discussi?ren over dit spanningsveld.
Susanne Huijing & Machteld van den Bosch

9. De Landelijke Deskundigheidheidsmakelaar: Inzet van externe deskundigen
Er is een toenemende vraag naar externe deskundigen (burgers) die een bijdrage kunnen leveren aan het opsporings- en vervolgingsproces. Het kan echter moeilijk zijn om te bepalen wie en op welke wijze een burger/deskundige een bijdrage kan leveren? in een onderzoek. Onduidelijkheid hierover gaat soms ten koste van de kwaliteit van het onderzoek. Er zijn echter veel kwalitatief uitstekende en betrouwbare? externe deskundigen (burgers) die meer en vooral eerder ingezet kunnen worden dan nu het geval is. De Landelijke Deskundigheidsmakelaar (LDM) wil de politie, openbaar ministerie, bijzondere opsporingsdiensten en zittende magistratuur? hierbij graag ondersteunen en adviseren. De LDM heeft een register met daarin gescreende en getoetste externe deskundigen die geraadpleegd kunnen worden.
Mariska van Diepen & Jan Verkaik

10. Wanneer werk je wel of niet samen met burgers in opsporing?
Burgers hebben meer dan alleen ogen en oren, en willen in toenemende mate meedenken en doen in het opsporingsproces. Denk aan meezoeken bij vermissingzaken, of het speuren naar gestolen spullen op internet. Maar wanneer werk je nu als politie echt samen met burgers, en wanneer niet? Wanneer laat je burgers hun gang gaan, en wanneer moet je het in goede banen leiden? Of hoe kun je ingrijpen als het schadelijke gevolgen kent? In deze workshop willen we met jullie in discussie over benodigde instrumenten voor politie en burgers om deze processen in goede banen te leiden. Aan de hand van in ontwikkeling zijnde tools zoals het burgeropsporingsplatform Sherlock willen we interactief op zoek naar voorbeelden uit de praktijk en eindigen met voorlopige antwoorden op deze vragen. Sherlock: https://socialmediadna.nl/sherlock/
Sven Schultz & Arnout de Vries

11. Burgerparticipatie: de buurt en de agent (Veiligebuurt app)
Bewoners starten buurtpreventie initiatieven (m?t en z?nder de wijkagent) om hun buurt veiliger te maken. WhatsApp heeft zijn beperkingen voor bewoners ?n voor de wijkagent. Veiligebuurt.nl app is speciaal ontwikkeld en wordt nu door politie eenheden gebruikt.
In deze workshop wordt de voorbeeldcase met Politie Bommelerwaard uitgediept en de succesfactoren en resultaten vanuit het Ministerie van J&V besproken.
Natuurlijk staan we ook stil bij uw ervaringen, tips en hoe u kunt genieten van de voordelen (zonder eventuele belemmeringen).
Tim van Belkom

12. Ondernemers Alert, ”Ondermijning met een hapje en een drankje”
En dan is het ineens je buurman ondernemer op het industrieterrein waar de hennep zit en waar een ripdeal plaatsvind. De wijkagent komt erachter dat die buurman best wel wat wist.. maar helaas vaak achteraf. We willen naar de voorkant komen, hoe ga je samenspannen met ondernemers en hen bewustmaken van de signalen en weer in verbinding komen met de overheid. We zijn het gewoon gaan doen met ons publiek private netwerk ondermijners, zo’n 2 jaar geleden is het Platform Veilig ondernemen,? MKB- VNO, Politie, gemeenten, ondernemersverenigingen, samen voorlichtingen gaan geven op industrieterrein, daar waar het gebeurd, zoals in de loods waar XTC geproduceerd werd. Met een hapje en een drankje in?informele bijeenkomsten waarbij de burger als ondernemer en 1overheid weer in gesprek komen. Inmiddels landelijk gevolgd, 1200 ondernemers verder een 30 tal lokale bijeenkomsten, Haagse politici tot en met de minister die deze bijeenkomsten ook aanschuiven. In deze workshop vertellen we ons persoonlijke story over hoe een schijnbaar kleine interventie lokale, soms onverwachte, mooie effecten kan hebben in het herstellen van de publiek private verbinding.
Petra van den Bergh

13. Sarea Samen Zoeken?
Jaarlijks worden meer dan 40.000 mensen als vermist opgegeven. Gelukkig zijn 70% van de personen binnen 24 uur teruggevonden. In sommige gevallen helaas niet. Burgers starten vaak zelf een zoekactie voordat de politie in beeld komt. Dat is goed, want juist de eerste 24 uur zijn cruciaal.
Burgers willen graag, maar weten niet altijd hoe ze een zoekactie moeten leiden. Hoe weet je wie waar zoekt? Hoe stuur je mensen aan? De vermissingsapp Sarea helpt door de zoekactie te structureren en te organiseren. Doordat Sarea een afgebakend zoekgebied bepaalt en doordat de co?rdinator overzicht behoudt van waar wel en niet gezocht is, zorgt Sarea voor cruciale afstemming en samenwerking tussen alle partijen die betrokken zijn bij het zoeken naar een vermiste persoon. Wat komt erbij kijken als je met een app met burgers wil gaan samenwerken op het gebied van zoekacties? Van idee naar uitvoer, daar gaat de workshop over.
Ronnie Hessels & Henk-Jan Kazemir

14. Als je normale vragen stelt, krijg je ook normale antwoorden. Over de rol van de burger in de opsporing
? Wie vertrouwt zijn DNA toe aan de overheid?
? Wie durft te getuigen over een hennepplantage in de buurt, of over een moord?
? Wat doet de politie als de burger iets van de overheid wil in ruil voor zijn bijdrage?
? Wat mag is de prijs van de vooruitgang?
In deze workshop gaat Maarten Bollen in op de rol van de burger in de opsporing. Welke overeenkomsten hebben de burgers die in Friesland DNA afstonden voor het verwantschapsonderzoek naar de moord op Marianne Vaatstra met de dealende criminelen die hun celgenoot erbij lapt in ruil voor minder straf? Maarten Bollen was betrokken bij het onderzoek 3D waarin verwantschapsonderzoek voor het eerst werd ingezet. Hij is op dit moment projectleider Bijzondere Getuigen in de regio Oost.
Maarten Bollen

Bron: Politieacademie

Erik Akerboom: ‘De opsporing moet mee’

Geef een reactie

De politie staat niet boven de wet. Maar met goede wetgeving kan zij een vuist maken bij moderne problemen. ?We moeten z?lf kunnen optreden, anders zijn straks de Googles en de Apples de politie van de toekomst.? Interview met politiebaas Erik Akerboom.

?De politie is een incidenten-organisatie: wij krijgen 1,5 miljoen spoedoproepen per jaar. Dan is het in mijn vak de kunst om niet alleen daardoor geleefd te worden, maar om ook een paar echt belangrijke lijnen vast te houden. Geweld. Discriminatie. Integriteit en de menselijke maat van de organisatie.?

Tegelijkertijd zie je?bij het OM de indringende wens om de rechtsstatelijkheid te vergroten en de rechtswaarborgen in de samenleving te garanderen. Die twee ? actie en rechtstatelijkheid ? wringen wel eens met elkaar. Want je gaat dan nog in het begin van het strafvorderlijke proces al interveni?ren. Daar zie ik bij het OM een worsteling.

Over burgeropsporing zegt hij:?

Ik zie een gezamenlijke worsteling om effectief om te gaan met die initiatieven van de burger. Je zag het bij de Hoornse zedenzaak. Burgers tikken in: ?Find my iPhone?, weten daarmee de verdachte van een aanranding of verkrachting te traceren, en stappen naar politie en OM: ?Ik h?b hem, gaat u daar even naar toe?? Op dat indringende samenspel zijn wij nog niet goed toegerust. Het vraagt om openheid van beide organisaties om snel te communiceren: bij een indringend delict soms elke twee uur. Klassiek wacht het OM daar liever mee, om niet de vervolging van zo?n zaak te schaden. Maar ik denk dat dat moet worden heroverwogen. De samenleving eist van ons dat we laten zien wat we doen en of we al nieuws hebben. Burgers zitten met de sociale media boven op het onderzoek,? analyseren zelf eigen zaken, gaan desnoods zelf zoeken. Dus, wil je het beste uit die samenwerking met burgers en bedrijven halen? Stap dan als politie en OM naar voren. Daarvan bestaan al succesverhalen. Zo verliep de zoektocht naar Anne Faber heel goed. De politie kon aanwijzen: kunt u ons helpen d??r te zoeken? Vervolgens gingen militairen, familie, vrijwilligers zoeken, en zij vonden uiteindelijk sporen van de kleding.

Is de rechtsstatelijkheid in goede handen bij de speurende burger?

Niet altijd, maar hij is wel hard nodig. Het is zeker wat eng om opsporen wat uit handen te geven. Daarom snap ik die herori?ntatie van het OM op die rechtsstatelijkheid zo goed. Want ik zei al: straks bepalen de Googles en de Apples en de providers nog wie wel en niet mag communiceren, wie wel en niet wordt afgesloten van het internet. Wie wel en niet ?verdachte? is wordt bepaald door individuen die iemand op social media zetten. Sommige individuen hebben daarbij een bepaald belang. Anderen zijn idioten die denken dat ze Sherlock Holmes zijn ? daarmee zijn al grote vergissingen begaan. Weer anderen, dat is de grootste groep, zijn bezorgde burgers die gewoon willen helpen. Al gaat het met horten en stoten: er is geen andere weg. Dan is het zaak dat politie en OM in hoog tempo feiten en informatie kunnen duiden, en daar sterker in worden. Daarmee behouden we het vertrouwen van burgers in ons objectieve onderzoek. Die duiding past bij onze rol in de rechtstaat: de zwakkere beschermen, en soms ook de verdachte.

Lees het hele artikel:

Bron: Opportuun