Choking Challenge

In Den Haag is afgelopen weekend een 15-jarige jongen overleden, volgens zijn familie door de gevolgen van de zogenoemde?choking challenge.?Daarbij knijpen deelnemers hun keel af in de hoop high te worden. De politie is een onderzoek gestart.

Volgens zijn familie is Clay Haim? omgekomen door de gevolgen van de zogenoemde?choking challenge,?waarbij deelnemers hun keel afknijpen in de hoop er high van te worden. De politie onderzoekt onder meer de telefoon van de jongen om erachter te komen wat er is gebeurd.

De ouders van de Clay zijn ervan overtuigd dat hun zoon iets nadeed dat hij had gezien op internet. Een goede vriend van de jongen zegt tegen?Omroep West dat hij nooit over het wurgspel had gesproken. “Bij deze challenge wordt ook opgeroepen om het absoluut voor jezelf te houden.”

Foto: Facebook Segbroek College?

Vorig jaar overleed?een 16-jarige jongen uit Arkel?bij een wurgspel. Eerst werd gedacht aan zelfmoord, maar al snel bleek dat daar geen sprake van was. Met zijn smartphone had de jongen gefilmd wat er was gebeurd. Hij had met een badstof ceintuur om zijn nek een misstap gemaakt op een trap, waardoor hij was weggegleden en bewusteloos was geraakt.

“Waarschuw je kinderen voor zulke vreselijke rages”,?aldus?minister Hugo de Jonge. Aanleiding was het overlijden van de vijftienjarige scholier Clay Haime. Hij kwam zaterdag om het leven toen hij mee deed aan een “onnozele challenge”, zoals zijn ouders?melden. Net als veel deskundigen roept de minister ouders op om met hun kinderen te praten over de gevaren van?challenges?die viraal gaan op sociale media. Maar is dat echt de oplossing?

Van onschuldig tot levensgevaarlijk

De challenges zijn niet altijd gevaarlijk. Vaak zijn ze juist onschuldig en grappig, zoals de ‘chubby bunny challenge’. Met zoveel mogelijk marshmallows in je mond moet je “chubby bunny” proberen te zeggen. Andere challenges, zoals de ‘ice bucket challenge’,?worden zelfs ingezet voor een goed doel. Deelnemers krijgen de keuze om een emmer ijswater over zich heen te gooien of geld te doneren aan de ALS stichting. Op die manier werd er aandacht gevraagd voor de spierziekte en in Nederland meer dan een miljoen euro opgehaald in ??n maand.

Challenges kunnen ontzettend veel mensen in beweging brengen, maar dat brengt ook gevaren met zich mee. In het geval van de ‘Blue Whale challenge?moeten jongeren worden toegelaten tot geheime groepen op social media. Daarna krijgen ze vijftig dagen lang opdrachten, die onschuldig beginnen, maar flink uit de hand kunnen lopen. De challenge wordt ervan beschuldigd wereldwijd een groot aantal jongeren te hebben aangezet tot zelfmoord. Ook de Killfies, de CrimiClowns, de Fire Challenge en zijn voorbeelden van challenges die vaak via zogenaamde internet memes tot stand komen, en die gevaarlijk kunnen aflopen.?Ook de Cinnamon challenge, waarbij je een lepel kaneel zonder water probeert door te slikken, heeft bij zeker honderden mensen tot gezondheidsproblemen geleid. En video’s van het eten van wasmiddelcapsules (de tidepod-challenge) werden begin dit jaar verwijderd door YouTube, omdat het videobedrijf geen video’s toestaat die aanzetten tot gevaarlijk activiteiten.

Een verbod op challenges?

“Toch is het goed dat we er nu over praten en dat ouders dat ook met hun kinderen doen”, zegt omroep MAX-baas Jan Slagter. Volgens hem zou de overheid nog verder moeten gaan en de challenges moeten verbieden. “De filmpjes inspireren kinderen zulke dingen te doen. Dat de overheid daar niks aan doet, is onbegrijpelijk.”

In Rusland is er w?l actie ondernomen. Vorig jaar werd er door de overheid een wet aangenomen die pro-zelfmoord groepen op sociale media verbiedt. Ook in India werden maatregelen genomen, nadat er meerdere meldingen binnenkwamen van kinderen die zelfmoord pleegden als gevolg van de ‘blue whale challenge’. In reactie daarop liet de Indiase overheid alle internetlinks naar de website verwijderen van internetbedrijven als Google en Facebook.

Verbod werkt averechts

Daarnaast werd er een lesprogramma opgezet voor scholen om meer bewustzijn over challenges te cre?ren. Het beleid van regering stuitte daar echter op veel kritiek. Zo werd de overheid ervan beschuldigd paniek te zaaien onder de bevolking en de ‘blue whale challenge’?juist te promoten met deze maatregelen.

De vraag blijft wat de beste oplossing is voor het probleem. Onderzoeksjournalist Sanne Terlingen: “Ik ben het er absoluut mee eens dat de filmpjes moeten verdwijnen, maar ik weet niet of een streng verbod de oplossing is.” Het zal in de praktijk moeilijk zijn om alles te verwijderen en jongeren vinden dan waarschijnlijk wel andere manieren om de challenges te verspreiden. “En als ze weten dat hun ouders erboven opzitten,?wordt het misschien alleen nog maar spannender.”

Bronnen: NPO Radio 1, NOS

ANWB lanceert opsporingstool voor fietsen

ANWB introduceert in samenwerking met duizend fietsendealers een anti-diefstalzender. Fietseigenaren die een Blijven Fietsen Verzekering afsluiten, weten daarmee volgens de bond zeker dat zij hun fiets weer terugkrijgen.

De deelnemende fietsenwinkels plaatsen de zender in hun fietsen, die via de ANWB-app geactiveerd kan worden. Opssporingsservice FRIS Nederland neemt vervolgens de opsporing voor zijn rekening. Het systeem is volgens de ANWB ‘uitvoerig getest en succesvol gebleken’. Mocht de fiets niet binnen 48 uur worden teruggevonden, dan krijgt de fietsbezitter een nieuwe fiets.

ANWB zegt gebruik te maken van een bewezen techniek van KPN. De bond?verwacht dat leden zich door het opsporingssysteem te koppelen aan de fietsverzekering ?vrijer? voelen in het gebruik van hun vaak dure fietsen. Ook verwacht de ANWB dat de diefstalgevoeligheid van fietsen afneemt.

Het aantal fietsdiefstallen neemt nog altijd toe. Vorig jaar ontving de ANWB 2200 claims van gestolen e-bikes, een groei van zestien procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Deze stijging zou vooral komen door de populariteit van e-bikes. Bij bijna een op de drie nieuw verkochte fietsen was vorig jaar een e-bike.

Voormalig RetailRookie VanMoof lanceerde vorige week een nieuwe lijn van slimme fietsen, die eveneens zijn voorzien van anti-diefstalsoftware. Wanneer iemand de fiets wil stelen, maakt de fiets een steeds harder wordend geluid en wordt de locatie automatisch doorgegeven aan de bike hunters van VanMoof.

Bronnen: ANWB, Retailtrends

App: Neighbors

https://www.youtube.com/watch?v=wRna48aO6gg

De Cape politie gebruikt sinds kort de Neighbours-app, een buurtnetwerk platform dat zich richt op het verminderen van criminaliteit zoals diefstal (van postpakketjes die in de VS vaak op een veranda worden achtergelaten), inbraken en algehele veiligheid in de wijk. De Neighbours-app verbindt mensen, politie- en technologie: vooral beveiligingscamera’s.

‘Het plegen van misdaad in Cape Coral is nu een stuk moeilijker geworden,’ vertelt Lt. Dana Coston van de Cape Coral Police Department. Kellie Cox-Riede, inwoner in Cape Coral, kocht vier dagen geleden een Ring-deurbel die filmt als er beweging wordt gedetecteerd. “We hadden een beveiligingssysteem nodig en we vonden het goed idee om te kunnen zien wat er voor onze voordeur gebeurde”, zei Cox-Riede. Het bezit van zo’n videobel is niet vereist om toegang te krijgen tot de app en de politie heeft geen toegang tot de video’s van gebruikers zonder dat de gebruiker de inhoud zelf heeft gedeeld. Maar de kracht van deze community policing dienst zit hem wel in het snel delen van beelden.?Coston zei dat de app politie tijd en geld zal besparen bij het onderzoeken van misdaden, en ze hebben al diverse successen gehad. “Er was een portiek piraat, die continu pakketjes stal … en we waren in staat om een ??paar dagen later de zaak op te lossen,” zei Coston.

Coston ziet het belang van groepsvorming in de buurt via nieuwe technologie?n zoals deze app. “Wat nog belangrijker is, is dat bewoners in staat stelt om informatie rechtstreeks met ons en met elkaar te delen, door een sterker, veiliger Cape Coral te bouwen, buurt voor buurt,” zei Coston.

“Ik denk dat het geweldig is voor veiligheidsdoeleinden, maar ik denk dat er een probleem zal zijn met onze privacykwesties en misschien wat raciale profilering,” zegt een inwoner van Tampa die de dienst al gebruikt. Steve Hegarty van de politie in Tampa zegt dat hij niet weet hoe het bedrijf die uitdaging gaat beheersen. Hij zegt wel dat de app veelbelovend is. Het belangrijkste is dat het de politie helpt om het onderzoek te versnellen. In plaats van fysiek te moeten verschijnen om video aan te vragen, kunnen ze nu toestemming vragen via de app of door te bellen. “Waar we het hier over hebben is iets dat veel sneller, veel gemakkelijker en waarschijnlijk veel beter is, en het is echt een goede video,” zei hij.

Jamie Siminoff, bedenker en oprichter van Ring (met Amazon als geldschieter) hoopt dat de app inwoners een gevoel van veiligheid zal geven. “Door de beveiliging met de gratis Neighbours-app, kan de Cape Coral-gemeenschap op de hoogte blijven van misdaad- en veiligheidswaarschuwingen terwijl ze plaatsvinden,” zei Siminoff. Siminoff ziet privacy als een belangrijke prioriteit. “Buren kunnen real-time communicatie in deze groepen hebben, terwijl in de eerste plaats de privacy van de buurtgenoten wordt gehandhaafd,” zei Siminoff.

Neighbor gaat de concurrentie aan met platformen als Nextdoor, maar focust zich alleen op veiligheid.

De politie legde uit hoe de app werkt:

  1. Download de Neighbanks-app op Apple app store of?Google Play
  2. Meld u aan voor uw buurt.
  3. Pas het geografische gebied aan waarvoor u meldingen wilt ontvangen (gebruikers moeten aangeven waar ze zich bevinden en kunnen niet deelnemen aan andere buurten).
  4. Ontvang realtime meldingen van uw buren, lokale politie en het ringteam die op de hoogte zijn van misdaad- en veiligheidswaarschuwingen wanneer ze zich voordoen.
  5. Bekijk lokale misdaad- en veiligheidsposten via een live feed of interactieve kaart.
  6. Deel tekstupdates, foto’s en video’s via diverse apparaten, zoals de thuisbeveiligingsapparaten van Ring.
  7. Werk samen met je community om buurten veiliger te maken en ga naar de Neighbours-app-website voor meer informatie.

Bronnen: Neighbors, Winknews, ABC Action News, Ring

App: My Street

 

De politie in Northumberland heeft een nieuwe app gelanceerd met de naam MyStreet, voor mensen die in Sunderland wonen en werken. In Nederland kenden we soortgelijke initiatieven zoals Buiten Beter, Verbeter de buurt, LikeJeWijk, BUUV, Buurbook en ClaimJeStraat. Er zijn ook diverse Nederlandse steden met hun eigen app, zoals Den Haag of Groningen.

Deze app My Street is gemaakt zodat burgers gemakkelijk problemen kunnen melden die van invloed zijn op hun lokale gemeenschap. Mensen kunnen de app downloaden en gebruiken om toegang te krijgen tot informatie over verschillende problemen in hun omgeving, zoals zwerfvuil, lawaai, straatverlichting, asociaal gedrag en wegen. Via de app kunnen gebruikers specifieke incidenten melden aan de gemeente of rechtstreeks contact opnemen met hun lokale politieco?rdinator, als ze zich zorgen maken over misdaad en wanorde in hun gebied.

Hoofdinspecteur Barrie Joisce, van Northumbria Police: “We hebben een overweldigend positieve reactie gehad op de MyStreet-app die nu door het publiek in onze politiezone kan worden gebruikt. Het is niet alleen een nuttig hulpmiddel dat inzage geeft met wie men contact moet opnemen voor verschillende soorten klachten, maar het is ook enorm gunstig voor ons als politie tot nu toe. We hopen dat de app zal worden gebruikt door mensen in de regio, en we zullen ons blijven inspannen om de app verder te ontwikkelen om na te gaan hoe we onze dienstverlening kunnen verbeteren en de toepassingen optimaal kunnen blijven gebruiken.”

Bronnen: The NorthernEcho

App: Mappen

Er zijn ouders die de telefoons van hun kinderen controleren om te zien welke nieuwe apps ze gebruiken. Kijk eens naar de app ‘Mappen’ (iOS, Android).

Mappen staat voor “make something happen” en het is een app die zegt kinderen socialer te maken. De makers beschrijven het als volgt: “de app die helpt bij je sociale leven door te laten zien waar je vrienden zijn en wat ze doen, zodat je samen kunt komen.” De app helpt je zelfs in geval van nood, want er zit ook een “I am OK” knop op. Klinkt heel mooi, maar er zitten toch ook wat risico’s aan de manier waarop deze app is ingericht.

Of je nu bij de Starbucks bent, of op school, met deze app kun je zien waar iedereen is. We hebben dit eerder gezien bij Foursquare, Snapchat en andere social media platformen, en je kunt via Whatsapp ook je locatie delen tegenwoordig, dus wat dat betreft niets nieuws. De locatie van je telefoon staat in deze app echter altijd aan en wordt altijd gedeeld. Als je?ervoor kiest om de locatiedeling van de app zo in te stellen dat deze alleen wordt bijgehouden wanneer de app in gebruik is, kun je geen updates of berichten delen. Je kunt slechts handmatig 8 uur lang de locatiedeling eventjes uitzetten waarna deze weer aanspringt. De app is al behoorlijk populair onder kinderen, die ook vaak een minimale leeftijd vereisen voor het gebruik ervan.?Cyberbeveiligingsexperts waarschuwen ouders om de telefoons van hun kinderen te controleren op dit soort apps, en privacyinstellingen zoals locatie-deling te controleren, want het is eenvoudig voor kwaadaardigen om er misbruik van te maken.

Bronnen: WFLA, Mappen

Burgers zoeken mee naar gestolen goederen

Gestolen goederen
Waarmee is een ondernemer, wiens dure gereedschap is gestolen, blijer? Als de dader wordt gestraft of als zijn
spullen worden teruggevonden? Maarten van Grootheest, operationeel specialist, weet het wel en startte daarom een proef waarbij burgers meespeuren naar gestolen goederen.

Al zijn dure gereedschap was gejat. De ondernemer was niet goed verzekerd,?waardoor zijn werkzaamheden stil kwamen te liggen.? Toen Maarten in Zevenaar werkte, trof hij een ondernemer die slachtoffer was geworden van diefstal. Het ging de operationeel specialist aan het hart. Normaal gesproken zou Maarten nog een eenheid inschakelen om gezamenlijk een uur te besteden aan buurtonderzoek.
?In het beste geval blijkt uit zo?n buurtonderzoek dat de dader een blauwe jas aan had. Als iemand al wordt veroordeeld ? en die kans is klein ? dan krijgt de dader twee weken voorwaardelijke gevangenisstraf. Een succes voor politie en OM, maar niet voor diegene die het aangaat. De ondernemer heeft daarmee zijn spullen niet terug.? Maarten besloot daarom om geen buurtonderzoek te doen, maar de vier manuren opsporingstijd die hij daarmee bespaarde, zelf te besteden aan speurwerk. De weken die volgden, zocht Maarten tussen de bedrijven door op internetmarktplaatsen naar het specifieke gereedschap, dat herkenbaar was aan serienummers en inscripties.
Na zes weken was het raak. In burgerkleding bezocht Maarten de aanbieder en constateerde dat het om de gestolen spullen ging. Hij maakte zich kenbaar als politieagent en nam de goederen in beslag. Uiteindelijke leidde het niet tot een veroordeling. ?Maar de ondernemer was z? blij; ik kreeg echt een kick van het politiewerk.?
?Kunnen we dit niet standaard doen??, vroeg Maarten zich al een tijdje af. Tijdens de themadag Herijking
Opsporing, waarbij OM en politie samen kijken hoe de opsporing en vervolging beter en effici?nter kan, deelde hij zijn ervaring. Dat vormde het startschot voor de proef met burgeropsporing, die hij nu in Basisteam IJsselwaarden uitvoert. Een oproep in De Gelderlander en Facebook leverde meer dan honderd bereidwillige burgers op uit de
omgeving van Doesburg, Dieren, Rheden en Velp.
Een onderzoeksbureau vroeg naar hun motivatie om een testpanel samen te stellen, dat zowel bestond uit gamers, gepensioneerden als slachtoffers. Op een januariavond kwamen twintig mensen naar een basisschool in Rheden, waar ze achter een computer mochten plaatsnemen om internet af te struinen. Ze kregen een lijst met goederen die in de tien weken daarvoor waren gestolen. Maarten: ?Aan alle aangevers was toestemming gevraagd. Zonder uitzondering vonden zij het goed dat burgers gingen meehelpen met zoeken.?

Snuffelhoekjes
Op de lijst stonden sieraden, een gouden horloge, een wapen, computertoebehoren, fietsen en twee aanhangers. Zonder de namen van de slachtoffers Mensen mochten zelf kiezen waarnaar ze op zoek gingen. Maarten: ?Mensen kozen een voorwerp uit waar ze zelf veel verstand van hadden. Zo was er een computerexpert die precies wist hoeveel
bepaalde videokaarten kosten. Daardoor vermoedde hij meteen welke advertenties verdacht zijn omdat ze een totaal verkeerde prijs vroegen.

Redenen waarom burgers helpen bij de opsporing
1. Sommigen willen iets voor de samenleving betekenen
2. Anderen zien het als waardevolle tijdsbesteding
3. Gamers zien het als spel: het geeft een kick als je iets vindt
4.Gepensioneerden hebben tijd genoeg
5. Slachtoffers weten hoe het voelt als waardevolle spullen worden gestolen
Bron: interviews door PwC

Omdat het ging om spullen uit de buurt, zochten de burgers ook in de buurt. Ze kenden allerlei snuffelhoekjes op Facebook waar tweedehand spullen worden aangeboden.? In twee maal 50 minuten zoeken, werd er twee keer een verdacht object aangetroffen. Bij het eerste artikel, een gouden horloge, bleek het toch niet om het gestolen exemplaar te gaan. Bij de gestolen tablet reageerde de verkoper niet toen Maarten interesse toonde. Uiteindelijk leidde de zoektocht niet tot aanhoudingen, maar stemde het wel positief: burgers zijn gemotiveerd om mee te helpen ?n in staat om zelf spullen te vinden.
In april vindt de tweede sessie plaats. Dan krijgt een andere groep van 25 burgers tien dagen de tijd om vanuit huis op internet te zoeken. Als ze iets vinden, kunnen ze dat doorgeven op internet via een webbased applicatie. ?Door gebruik te maken van deze applicatie kunnen we zien hoe mensen zoeken. Die input gebruiken we voor het ontwikkelen van een app. Alles wordt gebruikt voor de volgende stap.? Maartens schetst zijn ideale toekomstbeeld: ?Bij de aangifte kunnen mensen straks aanvinken of ze toestemming geven voor burgeropsporing. Burgers kunnen
straks via de app, als ze in de wachtkamer bij de tandarts zitten, even een kwartiertje meehelpen met speuren.?

https://issuu.com/menh/docs/straf_nummer8_2018_proef_met_burger

Bronnen: Strafrechtketen.nl, OmroepGelderland, De Gelderlander

De terreur van de trollen

Sociale media raken steeds meer vervuild door verlakkerij

Zanger Dotan is niet de enige die het spookaccount heeft ontdekt als middel om zichzelf te promoten. Van boze exen tot grote bedrijven en de Russen: steeds vaker duiken trollen, nepaccounts en sokpoppen op. De bot is big business. ?Straks kan niemand meer zien wat echt is of nep.?

Door: Silvan Schoonhoven

Dotan maakt zichzelf tot held met een zielig verhaal over een doodzieke fan. Partij Denk bestreed PvdA?ers in online-discussies. En China maakt critici van de Communistische Partij online het leven zuur. Artiesten, lobbygroepen, politici, tech-reuzen en regeringen: allemaal zetten ze nepaccounts in. Je denkt dat je op Facebook of Twitter wordt aangesproken door een mens van vlees en bloed, maar in werkelijkheid is het een marionet waarbij een of andere onzichtbare poppenspeler aan de touwtjes trekt. Steeds vaker is zelfs dat niet het geval en praat je nietsvermoedend met een slim computerprogramma.

Pesten

?Het fenomeen neemt toe en de techniek schrijdt voort?, zegt Arnout de Vries. Voor TNO, politie en veiligheidsdiensten onderzoekt hij het verschijnsel. Volgende maand vliegt hij naar een grote politieconferentie in Londen over dit onderwerp. Daar gaat het bijvoorbeeld over ?trollen?, het onder een vals account treiteren, uitlokken of negatief be?nvloeden van discussies. ?Trollen begint met pesten, maar kan eindigen in intimideren, stalken of zelfs tot zelfmoord drijven. Als het de veiligheid schaadt, komt het als verschijnsel in beeld bij de politie of de diensten.?

De drempel om een nepaccount in te zetten is laag. Wie heeft er niet ooit een e-mailadres aangemaakt met een andere naam? Zelf een vals account aanmaken op Facebook of Twitter doe je ook in een handomdraai. Je kiest een veelvoorkomende naam, rooft een portret van internet en klaar is je handpop. Die zet je in als juichaapje voor je eigen zaak of om bagger uit te gieten over een tegenstander.

Zanger Dotan maakte gebruik van een ?trollenleger?.

Sociale media raken steeds meer vervuild met dit soort nepperij. Naar schatting tien procent van Facebook is vals. Honderdduizenden Twitter-accounts zijn van niet-bestaande mensen. Af en toe houdt een platform grote schoonmaak. ?Dan heeft Miley Cyrus opeens weer een paar duizend volgers minder?, zegt De Vries. Maar dat groeit wel weer aan. Twitter-directeur Jack Dorsey beklaagde zich er deze maand over hoe fictieve accounts zijn berichtendienst misbruiken. Hij wil weer een gewoon gezond debat met echte mensen, maar heeft geen idee hoe de klok terug te draaien.

Deze week kwam Dotan in opspraak, vorig jaar viel de partij van Kuzu en ?zt?rk door de mand. Denk viel met zo?n twintig nepaccounts de PvdA?ers Marcouch en Asscher lastig. ?De affaire met Denk was maar klein?, zegt De Vries. ?Maar een politieke partij met een groot budget kan helemaal losgaan. Die kan data inkopen van mensen om hen vervolgens te be?nvloeden met bots. Bij Denk heb ik me erover verbaasd dat er geen enkele instantie is die hier toezicht op houdt.?

Legaal

Het is ook lastig om dit soort sokpopperij aan te pakken. Zolang je niet dreigt, is het legaal om op internet onder een andere naam je mening te ventileren. Trollen kunnen hun gang gaan. Het hek lijkt daarmee van de dam.

Denk en Dotan zijn nog maar kinderspel in vergelijking met hoe grote bedrijven of landen het aanpakken. Die sturen hele legers van spookaccounts aan. In Rusland staan trollenfabrieken waar het personeel onafgebroken nepnieuws produceert.

Algoritme

Een stap professioneler zijn de geautomatiseerde nepaccounts, die op nog grotere schaal invloed uitoefenen. Het wordt steeds moeilijker om te zien of je aan het chatten bent met een echt mens of met een algoritme. De Vries: ?De techniek gaat verder. Ze zeggen dat 2018 het jaar wordt van de ?social bot?. Straks genereert een computer niet-bestaande namen bij kunstmatig aangemaakte portretfoto?s. Accounts worden dan aangedreven door kunstmatige intelligentie. Je kunt een bot maken die praat als Trump en nieuwe Trump-uitspraken doet op basis van wat hij eerder heeft gezegd.?

De partij van ?zt?rk, Denk, gebruikte nep-accounts

Facebook en Google zetten ook zwaar in op social bots, nu nog met tekst, straks met spraak. ?Die brengen jou een reisje of nieuwe schoenen onder de aandacht als dat bij jouw profiel past. Iedereen vindt het wel handig om met een social bot te kletsen. Onder kinderen is het enorm populair aan het worden. Opeens kunnen ze chatten met minions, die precies praten zoals in de film. En die producten aanbieden: ?Heb je al aan papa en mama verteld dat er een nieuwe Minion-film uitkomt?? Maar het is ook bekend dat Chinese kinderen hun diepste geheimen toevertrouwen aan dit soort bots. Dat is ideaal voor inlichtingendiensten.?

Een remedie is niet voorhanden. Het enige wapen tegen het nepaccount is om consumenten in te prenten dat op internet niet alles echt is. Maar het is de vraag of die boodschap ooit aankomt.

?Straks kan niemand meer zien wat echt is of nep?

?We gaan naar het kantelpunt toe waar we vrijwel geen onderscheid meer kunnen maken tussen echt of nep. Veel marketingafdelingen van bedrijven vinden dat alleen maar fijn en ik denk dat burgers het ook wel best vinden. Het is toch leuk om met Justin Bieber te kunnen praten? Je weet dat hij het niet zelf is, maar toch hoor ik daar niemand over zeuren.?

Bronnen: De Telegraaf

Opsporen? Doe het zelf!

Onderstaand artikel is geplaatst in het politie magazine Blauw in april 2018, tekst van Steven Walter.

Burgers die zelf speuren of de politie hierbij willen helpen, het is een trend. Gestolen fietsen terugvinden, pedoseksuelen ontmaskeren of zelfs een vinger achter de schuldvraag rond de MH17-ramp krijgen, de burgerrechercheur kent vele varianten. ?Dit fenomeen zal alleen maar toenemen?, voorspelt Frank Smilda van de Eenheid Noord-Nederland. ?Misschien wordt er wel eens anders over gedacht, maar niemand heeft het monopolie op opsporing.?

?De vermissing van Anne Faber was een gamechanger?, stelt Smilda. Burgers namen het heft in eigen handen en meldden zich massaal aan om te zoeken naar de vermiste Utrechtse. Daarnaast startte de familie een eigen ?TGO?. ?Deze zaak is de nieuwe standaard. We moeten als politie vanaf het begin samen met burgers optrekken. Dat zag je bij het Faber-onderzoek. Er kwam heel veel nuttige informatie los via die burgers. Ze zijn qua opsporing amateur, maar expert op andere terreinen. Zo hebben ze beroepsmatig misschien veel kennis over social media. Je kunt expertise binnenhalen die je als onderzoeksteam niet altijd direct voorhanden hebt. Door samenwerking kweek je ook goodwill en zullen mensen meer vertrouwen in de politie krijgen en informatie delen.?

7.000 Whatsappgroepen

?Burgeropsporing neemt toe. En qua hoeveelheid wordt het ook steeds moeilijker om te volgen?, zegt Arnout de Vries van onderzoeksbureau TNO. Voor die toename heeft De Vries een aantal verklaringen. Een ervan heeft te maken met technologische ontwikkelingen die elkaar in rap tempo opvolgen. ?Er is een exceptionele groei van WhatsApp-buurtgroepen. In Nederland zijn er nu al meer dan 7.000. Daarnaast willen mensen graag helpen bij opsporing en het bestrijden van criminaliteit. Dankzij de huidige techniek kunnen ze dat en doen ze dat ook.?

‘Het aantal burgerinitiatieven zal alleen maar stijgen, dus wen er maar aan’

Sherlock Holmes

Dat burgers steeds meer de rol van Sherlock Holmes oppakken, vindt Smilda niet vreemd. ?Hoeveel misdrijven worden jaarlijks in Nederland gepleegd? Vier ? vijf miljoen*? Daarvan komt nog geen miljoen bij de politie terecht en minder dan een kwart van die zaken gaat naar het Openbaar Ministerie. Kijk je naar het ophelderingspercentage van bijvoorbeeld inbraken, dan lag dat in 2016 rond de 10 procent**; ondanks al het harde werk van de politie. We roepen mensen op alles te melden, maar vervolgens kunnen we niet altijd alles oppakken. Mede hierdoor gaat de burger zelf aan de slag.?

Het heft in eigen handen nemen is volgens TNO-onderzoeker De Vries niet alleen gebaseerd op onvrede over achterwege blijvend politiewerk. ?Mits goed uitgelegd, snappen mensen ook wel waarom de politie niet altijd of direct in actie komt. Toch schrikken ze als ze bijvoorbeeld horen hoe klein een zedenteam is. Dan willen ze helpen en gaan ze aan de slag. Dat doen ze uit betrokkenheid, maar soms ook omdat ze emotioneel bij een zaak betrokken zijn. Of ze zijn wereldverbeteraars die voldoening halen uit het feit dat ze een steentje bijdragen. Probeer hen in goede banen te leiden.?

Smilda vult aan: ?Het is daarom belangrijk aan melders duidelijk te maken wat de politie wel kan oppakken en wat niet, en waarom. Wees transparant en geef aan wat er allemaal op ons bord ligt. Maar maak ook de burger actief. Vertel wat hij of zij kan doen. Leg uit wat een burgerarrest is en wat bij het opsporen toelaatbaar is.? Het hoofd van de Dienst Regionale Informatie Organisatie verwacht dat samenwerking met burgers een gunstig effect zal hebben op oplossingspercentages. ?Hoe meer ogen op straat, hoe groter de pakkans.?

Omarmen

De Vries en Smilda delen de mening dat de politie burgerparticipatie moet omarmen. Faciliteer burgers, geef hen richtlijnen, beweeg mee met de maatschappelijke beweging, luidt hun advies. Maar dat is voor een hi?rarchische organisatie als de politie best lastig, beseft de TNO?er zich. ?Agenten hebben een belangrijke maatschappelijke rol. Zij zetten zich in voor de veiligheid van anderen. Maar ze bezitten ook een bepaald cynisme omdat ze steeds met criminelen te maken hebben. Ze weten dus niet of ze zomaar iedereen die wil helpen, kunnen vertrouwen. Daarnaast is de politie ?gesloten? van aard. Dit heeft onder meer te maken met allerlei privacywetgeving waaraan zij zich dient te houden. Vergeleken met buitenlandse korpsen is die cultuur in Nederland wel iets opener, maar er zijn allerlei motieven om die burger buiten de deur te houden. ?Ze doen mijn werk; straks heb ik niets meer te doen? hoor ik weleens. Of agenten willen burgers beschermen tegen de heftige kanten van het politiewerk.?

Good, bad en ugly

Volgens De Vries bestaan er drie soorten helpers. Hij noemt ze de ?good?, de ?bad? en de ?ugly?. ?Meer dan 90 procent behoort tot de good. Dat zijn mensen die echt willen helpen zaken op te lossen, maar de regels niet kennen. Neem hen bij de hand. De bad zijn burgers die overgaan tot strafbare feiten, zoals eigenrichting en inbreuk op privacy. De meest interessante is de ugly. Dat zijn mensen die dingen doen waardoor de politie de wenkbrauwen fronst. Zoals recent een vlogger die een pedofiel wilde ontmaskeren en op ?undercoverdate? ging. Hij ontving kinderporno en ging daarmee naar de politie. De politie werkte mee door de pedofiel aan te houden, maar de vlogger liep het risico zelf te worden aangehouden voor het bezit van kinderporno. Mensen snappen dat niet. Leg dus uit wat mag en wat niet. Leer ze hoe ze sporen, ook digitale, moeten vastleggen en overdragen aan de politie.?

Eigenrichting

Gevaar voor eigenrichting ligt op de loer, benadrukt Smilda. Zoals overvallen winkeliers die digitale schandpalen oprichten met bewakingsbeelden waarop een dief is te zien. ?Dat moet je niet willen. Daarom is het belangrijk dat je die welwillende burger bij de hand neemt. Iemand kan zichzelf in gevaar brengen als hij niet goed weet wat hij doet. Geef instrumenten mee waarmee mensen iets kunnen doen. Maak duidelijk wat ze wel mogen en kunnen. Zelf iets kunnen betekenen, vergroot het veiligheidsgevoel. En geef duidelijk aan dat mensen niet voor eigen rechter kunnen spelen. Dus geen namen noemen of foto?s plaatsen.?

Alarmbellen

?Het aantal burgerinitiatieven zullen alleen maar stijgen, dus wen er maar aan?, zegt Smilda. De Vries geeft een praktijkvoorbeeld: ?Twee meiden waren getuige van een ernstige mishandeling door drie jongens. Binnen korte tijd achterhaalden ze via Facebook de identiteit van een van de aanvallers, waarna ook de andere twee betrokkenen boven water kwamen. Met hun speurwerk gingen ze naar de politie, die de jongens aanhield. ?De advocaat van de jongens vond deze werkwijze niet kunnen en deed het af als amateurspeurwerk. Onrechtmatig in zijn ogen. De rechter zag dit echter anders en zei: Welkom in de eenentwintigste?eeuw.?

De Vries voorspelt dat dit soort acties zal toenemen. Als de politie op dat soort momenten niet thuis geeft, tast dat het vertrouwen van burgers in de politie aan. ?Het heeft effect op de legitimiteit van de politie. Want waar sta je dan als politie??

Probeer als politie en burger de juiste balans te vinden. Dat verschilt per zaak, want de vraag blijft: ?Hoe ver mag je als burger gaan?? De Vries: ?Ga het gesprek aan over wat toelaatbaar is. Weet ook als politie wanneer het moment is dat je het werk van de burger moet overnemen. Dat moet je leren aanvoelen. Zo kun je bijvoorbeeld voorkomen dat bijvoorbeeld een wraakvader de belager van zijn dochter mishandelt.? Als een burger bij de politie meldt dat hij weet wie en waar de verdachte is, dan moeten wat de TNO-onderzoeker betreft ?alarmbellen gaan rinkelen? en moet de politie de zaak overpakken. Ik hoop dat de politie wil leren en gaat experimenteren. Het gaat vast een keer mis, maar dat gaat het nu ook al. Wees dus niet bang en accepteer die extra hulp van burgerspeurders?, zegt De Vries.

* cijfers gebaseerd op het jaar 2015
** Bron: jaarverantwoording politie 2016

?Doe-het-zelfpolitie: kansen en risico?s

?Kansen:

  • veiligheid verbeteren
  • digitaal kundige burgers
  • betrouwbare binding met burgers
  • vaardigheden van burgers
  • kennis van de massa

Risico?s:

  • gebrek aan juridische kennis
  • incomplete, partijdige of eenzijdige informatie
  • informatie-overload
  • verminderde privacy
  • ?eigen rechter spelen? (burgers die het recht in eigen hand nemen)

Dit zijn enkele voor- en nadelen die volgens Europese veiligheidsexperts kleven aan doe-het-zelfpolitie. Zij bespraken dit onlangs tijdens de eerste internationale workshop Do It Yourself Policing in Berlijn van het EU project Media4Sec.

Bron: Blauw

Alert op de toekomst

Wanneer zich in Nederland een incident of ramp voordoet welke een potentieel gevaar vormt voor de bevolking, heeft de overheid de taak hen te alerteren. Het domein van alertering is in de afgelopen jaren onderhevig geweest aan een aantal transities door allerlei ontwikkelingen in de maatschappij.? In de publicatie ?Alert op de toekomst? schetst TNO een langere termijnvisie.

Voorheen ging alertering van de bevolking met sirenes, maar inmiddels zijn er andere systemen bijgekomen zoals NL-alert, AMBER Alert, etc. Bij een calamiteit ontvangt de burger ook steeds vaker en gemakkelijker informatie vanuit allerlei andere richtingen zoals sociale media en kan zij gemakkelijk zelf op zoek naar informatie. Daarbij is ook ‘fake news’ opkomend. In de publicatie ?Alert op de toekomst? schetst TNO een langere termijnvisie op alerteringen in het veiligheidsdomein aan burgers.

De wereld verandert

Veranderingen in de maatschappij brengen teweeg dat de overheid opnieuw wil en moet nadenken over haar rol binnen het domein van alertering. Waarvoor zou zij verantwoordelijk moeten zijn, met welk doel, en hoe ziet dat er dan uit? Voor welk soort incidenten moet er eigenlijk een alertbericht uitgaan? Wat moet er dan gecommuniceerd worden en naar wie wel en wie niet? Welk kanaal moet er worden gebruikt? Maar ook niet onbelangrijk, wat is eigenlijk de behoefte van de burger in dit hele verhaal?

Toekomstige leefwerelden

Om deze vragen te kunnen beantwoorden zijn experts binnen het veld gevraagd naar hun visie, los van huidige bestaande processen en systemen. Daarnaast is gekeken naar de manier waarop de maatschappij zich de komende jaren ontwikkelt. Daartoe zijn mogelijke toekomstige leefwerelden geschetst met elk hun eigen ontwikkelingen en behoeften en dus elk hun eigen implicaties voor alertering. Dit geeft richting aan de keuzes die gemaakt moeten worden in het heden.

Transities

Op de weg naar het nieuwe alerteren voorzien wij een aantal transities met verschillende opties. Op basis van de toekomstinschattingen van de experts zal alertering in ieder geval de richting uit moeten gaan van meer dienstverlening die inspeelt op de individuele behoeften van burgers, en van meer duurzame betrokkenheid in de leefomgeving van burgers. Daarnaast staat vast dat de overheid haar verantwoordelijkheid voor alertering moet behouden voor incidenten die betrekking hebben op fysieke veiligheid. Alle burgers die het aangaat moeten bereikt kunnen worden en handelingsperspectief ontvangen. Voor de burger moet duidelijk zijn dat de informatie die zij ontvangt, van een betrouwbare, gezaghebbende en authentieke bron komt.

Alert op de toekomst

Bovengenoemde transities zijn deels al in gang gezet, maar er is nog een innovatieve weg te gaan. De toekomstverkenning in het boekje ?Alert op de toekomst? is daarom geen eindpunt, maar juist een startpunt voor discussie, om ? alert op de toekomst ? vandaag de juiste keuzes te kunnen maken voor morgen. Keuzes waarin alle overheden, markt- en ketenpartijen en niet in de laatste plaats burgers moeten worden betrokken.

[slideshare id=94009008&doc=tno-2018-alert-180416191715&type=d]

Deze toekomstvisie is een vervolg op de?TNO-publicatie ?Wie belt er nog???in het kader van Het Nieuwe Melden, verschenen in 2016.

[slideshare id=59600264&doc=hetnieuwemelden-160315191155&type=d]

Bronnen: TNO

Kennis voor de politie van morgen

Op 5 april jl. was er de conferentie Kennis voor de Politie van morgen. Een conferentie met de focus op onderzoek bij, naar en voor de politie.?Beleid, praktijk en wetenschap in dialoog over de politiefunctie.

Een mix van beleidsmakers, wetenschappers en politiemensen gingen in dialoog over de betekenis van actuele onderzoeken bij, voor en naar de politie en wat dit betekent voor de toekomst van politiewerk en de gewenste onderzoeksprogrammering. Onderzoekers van binnen en buiten de politie zijn gevraagd een bijdrage te leveren. Relevante, vernieuwende en actuele onderzoeken op vier thema?s; wijken en veiligheid, intelligence, opsporing en politiemedewerkers. De dialoog tussen de workshopgevers en genodigden draagt bij aan het overbruggen van de afstand tussen wetenschap en politieprofessie, beleid en praktijk; waardevolle inzichten vanuit onderzoek kunnen dan vertaald worden in bruikbare handvaten voor de politieorganisatie en haar partners.

Nederland herbergt heel wat politieonderzoekers, van heel diverse pluimage, maar een centrale ontmoetingsplaats ontbrak nog. Dat is jammer voor politiemensen die hun vak beter willen uitoefenen of die een nieuwe taak hebben en willen leren van eerdere ervaringen. Dat is jammer voor docenten die politiemensen opleiden en up-to-date willen blijven. Dat is jammer voor beleidsambtenaren die politiewerk moeten beoordelen en wetten, regels en beleid moeten formuleren en lang moeten zoeken voor ze de juiste deskundige hebben gevonden. Maar het is bovenal jammer voor onderzoekers omdat onderzoek gedijt bij uitwisseling van idee?n, kritische discussie en toetsing aan de praktijk.

Daarom organiseerden Politie, Ministerie van Justitie en Veiligheid en de Politieacademie ook dit jaar weer een conferentie over onderzoek naar en voor de politie. Meer dan tachtig onderzoekers, verdeeld over ongeveer veertig workshops, presenteerden hun bevindingen en gingen met elkaar en de bezoekers in discussie. Aan bod kwamen onderwerpen als politie in contact met vluchtelingen, ondermijning, licht verstandelijk beperkten in het strafproces, verhoor, discriminatie en polarisatie, weerbaarheid en presteren onder druk en nog veel meer.

Lees hier het programma of meer over de onderwerpen in het boekje.

[slideshare id=93344263&doc=kennisvoordepolitievanmorgen-180409154650&type=d]

Bronnen: Politie