Tagarchief: misdaad

Criminelen die hun misdrijf filmen

facebook-solves-cases

Daders die social media gebruiken bij hun misdaden. Vooraf, tijdens of na hun daad. Gaan we dit vaker zien?

Vooraf om bijvoorbeeld een afscheidsbrief te plaatsen of nadere duiding te geven, of om een daad aan te kondigen in een laatste roep om aandacht (bijv. bij een crime passionel of zelfmoord).
Tijdens om ongecensureerd je boodschap live in de digitale ether te kunnen plaatsen, zoals de dubbele moord in Virginia?of de wraakactie van twee mannen die via Periscope gevolgd kon worden en gelukkig niet in een bloedbad eindigde.
Of na een misdrijf om uitleg te geven, te pochen (met de buit) of de daad nog eens kracht bij te zetten en angst in te boezemen (zoals bendes op Facebook doen als boodschap naar andere bendes, of zoals de Mexicaanse drugscartels doen om regering en bevolking hun onaantastbaarheid te benadrukken).

A picture posted on the Facebook page for a user named "Chriis Marley," shows the page's owner with a gun and money. Police say in an arrest warrant affidavit that "Chriis Marley" is an alias for Christopher Cruz. mpetroski@abqjournal.com Mon Aug 17 16:53:04 -0600 2015 1439851984 FILENAME: 197450.jpg

periscope-gun

Het lijkt steeds vaker te gebeuren, omdat de mogelijkheden om dit te doen toenemen en democratiseren. Denk aan GoPro camera?s die je op je lichaam of zelfs op een wapen kunt zetten (zoals IS het gebruikt als morbide gamification methode en het als spelletje doet lijken), een moderne Google Glass of het inzetten van Drone met camera waarvan de beelden live gedeeld kunnen worden. Het is waarschijnlijk dat we het vaker gaan meemaken, zeker als de motieven gericht zijn op het verkondigen van een boodschap.

De gebeurtenis in Virginia waarbij twee journalisten zijn?doodgeschoten terwijl ze live een televisie-interview afnamen staat niet op zichzelf. Steeds vaker en in toenemende mate bij verschillende type misdaden wordt er gebruik gemaakt van een eigen camera. Social media zorgen ervoor dat je baas bent over een eigen zendkanaal. Met wat hulp van anderen en zeker ook traditionele media kun je je beelden zeer snel de wereld in helpen. Een RT of like knop is zonder nadenken snel genoeg ingedrukt, en traditionele media nemen die, weten we uit eerdere incidenten, soms klakkeloos over. De onnadenkendheid zorgt ervoor dat dit daders vaak juist in de kaart kan spelen. Niet alle media zijn even genuanceerd in hun drang om meer kijkers, en heftige incidenten zorgen voor veel reuring die niet te stoppen is. De BBC deed het weloverwogen, maar kreeg ondanks dat toch het verzoek van de politie om de beelden te verwijderen.

Maar waar het eerder vooral om een ?terroristisch theater? en dito motief ging (zoals de Boston Marathon), lijkt het erop dat we dit ook onder andere typen misdaden nu zien.

Vroeger moest je een mediabedrijf kapen om uit te kunnen zenden. Onlangs probeerde?Tarik Z. gewapend de NOS studio?over te nemen, maar wat als hij een YouTube of Persicope boodschap had uitgezonden? Natuurlijk heeft social media niet dezelfde impact als live overnemen van een nieuwszender als de NOS. Maar bij veel?gijzelingen wordt social media steeds?vaker bewust ingezet als middel om een groot bereik (en dito bemoeienis) te krijgen van media en het algemeen publiek. De Sydney Siege, maar ook de ?stand-off? in Staten Island?waar de dader een live blog bijhield vanuit zijn gebarricadeerde appartement zijn daar voorbeelden van. De impact is uiteraard enorm, want dit soort heftige situaties komt ongecensureerd bij mensen binnen, in de huiskamer of ?in your face? via je handpalm. De impact is groot, zeker ook voor de politie. Helemaal als het mis gaat. Een agent wiens pistool afhandig werd gemaakt werd zelfs online uitgelachen toen hij gewond op straat lag. Maar ook minder ernstige misdrijven worden live gefilmd, zoals joyriders die zichzelf filmen terwijl ze een auto aan gort rijden. Dat dit ?bewijsmateriaal? in Nederland soms niet gebruikt mag worden omdat een dader niet hoeft?mee te werken aan zijn eigen veroordeling (met een eigen gemaakt filmpje) leidde dit in het verleden al eens?tot maatschappelijke discussies.

De discussie of social media deze beelden zou moeten blokkeren of verwijderen op het moment dat ze gedeeld worden is hevig losgebarsten. Bijdragen aan terrorisme of georganiseerde misdaad is in de VS bij wet ook verboden als je dit als service provider van internetdiensten doet. En die schijn heb je al snel tegen. Filmpjes gaan in je Facebook timeline met de autoplay functie ook vanzelf afspelen, en dan heb je die ongezouten beelden misschien ongewild al op je netvlies. Toch zal het lastig worden voor partijen als Facebook of Twitter om dit soort daden online snel te verhelpen. Social media is ook een creatief middel en beknotting in vrijheid van meningsuiting (zoals hardop uitgesproken gedachten) zijn lastig te ondervangen. Denk bijvoorbeeld eens terug aan de social meme ?RT to kill? waarin jongeren het een creatieve uiting vonden om moordscenes op straat zo echt mogelijk na te spelen en deze te delen op social media.

En andersom komt het ook voor dat getuigen, of zelfs het slachtoffer filmt:

Beeld en geluid vanuit ieder perspectief

Als de terroristen begin dit jaar in Parijs in de ?stand-off? in de drukkerij deze mogelijkheden benut zouden hebben zou de impact op de maatschappij vele malen groter zijn. Bedenk ook dat?sommige media hun uiterste best deden om de situatie in detail in beeld te brengen, met zoomlenzen tot in het gebouw. De honger naar beelden, en de dwang van het kunnen vertellen van het eigen verhaal is er vanuit alle hoeken: media, politie, burgers en criminelen. Allemaal willen ze, liefst live, beelden maken en het ware verhaal delen. Zo is de politie in Ferguson zelf gaan experimenteren met Periscope?tijdens demonstraties, om hun perspectief te laten zien. Burgers filmen andersom ook en de media staat ertussen. Als je criminelen toevoegt in deze mix krijg je interessante dilemma?s vanuit ieder perspectief, waar we voorlopig nog niet over uitgepraat raken.

Informatie voor de politie

Beelden van criminelen leveren andersom waardevolle tactische informatie voor een arrestatieteam op en achteraf een schat aan informatie voor de opsporing. Er zijn zelfs criminelen zo ijdel dat ze na een opsporingsverzoek een nieuwe Selfie insturen omdat ze vinden dat ze er niet mooi op staan. Criminelen krijgen soms zelfs online?een schare fans met zelfs huwelijksaanzoeken die gemakshalve voorbij lijken te gaan aan de ware aard van het beestje.

nightcrawler-01-405x270

En burgers filmen de politie

Het is een groeiende trend dat burgers zelf ook vaker de politie filmen. Burgers hebben hier in veel landen ook alle rechten toe. Zo komt het ook steeds vaker voor dat mensen die nog niet als dader worden aangemerkt, maar wel verdacht worden van een misdrijf het al online zetten. Zo filmde Snoop Dogg zijn arrestatie in Zweden en plaatste de filmpjes vanuit de achterbank in de politiewagen op Instagram.

shoot

Het is zelfs een trend om een staande houding van de politie live te filmen, je weet nooit of het uit de hand loopt. De gebeurtenissen in de VS na Ferguson, maar ook hier in Nederland met Mitch Henriquez, zijn hier natuurlijk een belangrijke katalysator van. Er zijn al vele apps op de markt gekomen om ?ontmoetingen? met de politie te filmen, zoals Hands Up,?Five-O?of?Cop Recorder.?En met dit soort social media wapens in de hand kunnen er goede, maar ook slechte gevolgen zijn. Er zijn inmiddels maar al teveel?burgers die de randen testen van het politie-optreden en hun burgerrechten in ?ontmoetingen?, met alle gevolgen van dien…

Photo of Ademo Freeman, a.ka. Adam Mueller, founder of CopBlock.org (Photo contribution: Ademo Freeman)

Photo of Ademo Freeman, a.ka. Adam Mueller, founder of CopBlock.org
(Photo contribution: Ademo Freeman)

Bonnen: EditieNL, BBC, BostonGlobe, Local10, NYDaily, Hollywood Reporter, Wear TV

Politie traint voor misdaadbestrijding op het Dark Web

Samen met TNO heeft het INTERPOL Global Complex for Innovation (IGCI) een specialistische training ontwikkeld die inzicht geeft in criminele cyberactiviteiten. In de training leren de deelnemers om methoden en strategie?n die criminelen en criminele netwerken op het darknet gebruiken te identificeren.

Voor deze unieke training bouwde het Cyber Research Lab van INTERPOL een eigen darknet, compleet met cryptovaluta en gesimuleerde marktplaats. Deze gesimuleerde omgeving lijkt sterk op de ‘ondergrondse’ virtuele netwerken die criminelen gebruiken om onopgemerkt te blijven. Professor Pieter Hartel van TNO werd bij INTERPOL gedetacheerd om te helpen bij het opzetten van de training en het lab.

Samenwerking TNO en Interpol

Tijdens de vijfdaagse training (27-31 juli) namen de cursisten de rol op zich van verkoper, koper of administrator om zo de technische infrastructuur van de hidden services op een TOR-netwerk, de structuur van een illegale marktplaats en de werking van cryptovaluta’s beter te leren begrijpen. Onder de oefeningen waren ook live politieacties waarbij geprobeerd werd de gesimuleerde marktplaatsen uit te schakelen. “Wat ons betreft is dit niet alleen het begin van een intensieve en langdurige samenwerking tussen TNO en INTERPOL, maar ook met aangesloten politieorganisaties om samen kennis en middelen op te bouwen voor een veilige samenleving”, aldus Annemarie Zielstra, Directeur Cyber Security & Resilience bij TNO. De specialistische training van INTERPOL geeft agenten de kennis en hulpmiddelen die ze nodig hebben om ook in de virtuele wereld de strijd aan te gaan met criminelen. ?Deze unieke cursus onderstreept tevens de toegevoegde waarde van het Global Complex for Innovation van INTERPOL. Het helpt de lidstaten om deze nieuwe misdaaddreiging het hoofd te bieden?, aldus de heer Oberoi, directeur van de Cyber Innovation and Outreach unit van INTERPOL.

darknet_04082015_800

De door TNO en INTERPOL samen ontwikkelde cursus behandelde ook de penetratietest als methode om te bepalen of een marktplaats op een darknetinfrastructuur met succes kan worden aangevallen. 21 cursisten uit Australi?, Finland, Frankrijk, Ghana, Hong Kong, Indonesi?, Japan, Nederland, Singapore, Sri Lanka, Turkije en Zweden namen deel aan deze eerste training. Een tweede cursus staat gepland voor november in Brussel, waar ook een aparte training wordt gegeven voor hooggeplaatste opsporingsambtenaren om het bewustzijn over nieuwe dreigingen te vergroten in alle lagen van de politieorganisatie. Er zal ook een verkorte versie van de training worden ontwikkeld specifiek bedoeld voor management, beleidsmakers en anderen die de basis willen leren van het Darkweb.

Beluister het radio interview op BNR met Pim Takkenberg en Mark van Staalduinen. Of het item met prof. dr. Pieter Hartel:

http://www.bnr.nl/?service=player&type=archief&fragment=20150810103305840

Bronnen: TNO, RTV Oost,?Engineers Online

Future Crimes – inleiding

Het is bijna een encyclopedie van cybercrime feiten, zoveel voorbeelden gebruikt Marc Goodman in zijn nieuwe boek Future Crimes om zijn punt te maken over criminaliteit van vandaag en morgen. En hoewel hij van nature optimistisch is, is zijn punt vooral: “You ain’t seen nothing yet”.

Dit boek geeft als geen ander weer hoe de exponenti?le groei van?informatie, software, het internet en internetdingen gepaard gaat met een onontkoombare exponenti?le groei van criminaliteit. De hamvraag is dan: is het 5 voor 12 of hebben we nog even?

Het boek bevat dus teveel om op te noemen, maar we doen een poging tot het delen van interessante cases en inzichten, zeker daar waar het social media betreft (waar we in het volgende blog meer op in gaan).

Singularity & misdaad

Met exponenti?le groei is ook exponentieel veel geld gemoeid. Hackers doen het allang niet meer voor de ‘lulz‘; hun werk wordt met grof geld of?macht beloond. Het Duitse AV-Test schatte in 2010 nog dat er zo’n 49 miljoen stukjes malware bestaan, McAfee had het in 2011?over twee miljoen nieuwe per maand, en Kaspersky Lab liet in de zomer van 2013 weten al 200.000 nieuwe malware samples per dag te zien. De ellende groeit ook exponentieel.

Gordon Moore (voormalig Intel topman) voorspelde in 1965 al deze exponenti?le groei: het aantal transistors op een?chip zou elk jaar verdubbelen. Dit principe is iets aangepast (per 18 maanden tot 2 jaar) maar staat tot op de dag van vandaag nog steeds en is ook wel bekend als de wet van Moore. De eerste iPhone bevatte al meer rekenkracht dan de mainframe computers die Apollo 11 naar de maan brachten (40 jaar geleden). De moderne smartphone is duizend keer sneller dan de snelste supercomputer uit de jaren 70 en?een miljoen keer goedkoper.

Ook informatie groeit als kool. Google verwerkt dagelijks meer dan 24 petabytes door de vele zoekopdrachten, mails en YouTube-filmpjes. Als die data zou worden uitgeprint op papier zou die stapel papier vanaf de aarde tot halverwege de maan?komen. Toch verwerkt Google (net als de NSA) hooguit 1 of 2% van al het internetverkeer. Elke paar?dagen produceren we evenveel informatie als de mensheid tot de 21e eeuw bij elkaar.

Ook bevat de software op onze apparaten bevat steeds meer code. Had Apollo 11 nog 145 duizend regels code, Microsoft Office 2013 heeft inmiddels 45 miljoen regels code en de Amerikaanse Healthcare.org website zelfs 500 miljoen. Verbaast dat die website vaak gehacked is?

De technologische Singularity, de knie van de exponenti?le curve waarin mensen (zelfs als collectief) de techniek niet meer kunnen begrijpen is daarom dichtbij en volgens Ray Kurzweil?is dat in 2045. Marc Goodman is zelf ook verbonden is aan de Singularity University.

Plot showing the exponential growth of computing

Criminelen uit het Wilde Westen maakten ook al gebruik van technologische ontwikkelingen, toen ging het alleen wat minder snel allemaal. Zo kwamen boeven als Jesse James en Butch Cassidy erachter dat de uitvinding van de trein een handig middel was om aan geld te komen. Voorheen konden ze te paard een individu beroven of hooguit een koets met een paar mensen tegelijk. Maar in een?trein zaten honderden mensen met geld of veel waardevolle spullen handig bij elkaar, terwijl de trein?zich in een voorspelbare lijn vooruit bewoog en een rijschema had dat overal te vinden was. De grootste treinroof?vond plaats?in Engeland, in 1963, waarbij de rovers?2.6 miljoen Britse pond buit maakten. Het internet stelt criminelen?nu in staat om niet honderden, maar duizenden of zelfs miljoenen mensen tegelijk te beroven. In 2013 werden bij Target gegevens van 110 miljoen klanten gestolen, door een 17 jarige jongen uit Rusland. Nog geen jaar later (augustus 2014) werden door een russische hackersgroep zelfs 1.2 miljard gebruikersnamen en wachtwoorden gestolen van 420.000 websites tegelijk.

Digitale zwakheden

Onderzoekers van Imperva en studenten van Technion-Israel instituut hebben in 2012 antivirus tools daarom maar eens aan de tand gevoeld. Wat bleek? Met alle nieuwe binnenkomende malware (oa ook de toename van zero-days) konden virusscanners slechts 5% van de criminele?software vinden. Ook de zgn. ‘time-to-detection rate‘, het verschil in tijd tussen het maken en kunnen detecteren door dan inmiddels geupdate virussoftware neemt gigantisch?toe (het virus Flame is een goed voorbeeld daarvan). Als?het immunsysteem van je lichaam zo zou functioneren zou je in luttele uren hartstikke dood zijn.

De huidige bescherming van onze digitale systemen is alleen gebaseerd op aanvallen uit het verleden. Marc Goodman vergelijkt het met banken die alleen voorbereid zijn op de komst van Bonnie & Clyde, omdat we daarvan weten dat ze al eerder banken hebben beroofd. Meestal kost het maanden voordat bedrijven doorhebben dat er een digitale boef binnen is geweest, en in 92% van de gevallen is het niet de CISO of het beveiligingsteam die het als eerste door heeft. Meestal is een boze klant, een leverancier of?de politie.

De software bevat ook gemiddeld 20 tot 30 foutjes op 1000 regels code.?Foutjes in software worden misbruikt door hackers, maar kunnen in zichzelf ook al vervelend zijn. Zo speelde foutjes in software een rol in de?Deepwater Horizon?ramp?waarbij?11 mensen onkwamen en 4.9 miljoen vaten olie in de golf van Mexico spoelden.

Exponenti?le?misdaadontwikkelingen

Digitale ontwikkelingen maken exponenti?le groei?ook mogelijk voor criminelen die nu wereldwijd kunnen opereren. Zoals het Russische Business Network (RBN), de ShadowCrew?en vele andere groeperingen. Neem bijvoorbeeld een zaak uit 2007 waarin?45 miljoen creditcards van?TJX gestolen werden (hoewel andere schattingen 94 miljoen noemden) met een schade die voorzichtig geschat wordt op $256 miljoen dollar. Daarbij is de indirecte schade met gemak groter dan een miljard, onder andere doordat het vertrouwen de?beurskoers en?verkoop doet teruglopen maar ook?verzekeringskosten en proceskosten voor nieuwe maatregelen er nog bovenop komen.

Kritische infrastructuren zijn ook een gewild doelwit. Zo viel de hacker groep Cutting Sword of Justice de gas- en oliemagnaat Saudi Aramco aan met hun Shamoon virus dat na zorgvuldige injectie via een USB stick als een dolle 30.000 bedrijfscomputers infecteerde. Shamoon wist maar liefst 75% van alle harde schijven te wissen, waardoor het bedrijf nog moeilijk haar werk kon voortzetten.

Was het vroeger anders? Neem?twee moderne helden?die ook als hacker begonnen zijn: Steve Wozniak en Steve Jobs. Zij verkochten als Berkeley student al zgn. ‘blue boxes‘ waarmee je de telefoonmaatschappij kon foppen en gratis door de hele VS kon bellen. Zo zamelden ze geld in voor hun echte creatie: de eerste Apple computer. Kevin Mitnick (hij mocht in gevangenschap geen telefoontje plegen omdat ze bang waren dat hij kernraketten kon activeren door het geluid van een modem?te fluiten) en Kevin Poulsen waren enige tijd later ook dergelijke types. Zij werden toendertijd echter de meest gezochte criminelen van de FBI. Poulsen wist bijvoorbeeld slim een wedstrijdje op de radio te winnen. Hij manipuleerde?alle binnenkomende telefoonlijnen om er zeker van te zijn dat hij de 102e beller zou worden?en de?Porsche 944 S2 ter waarde van $50.000 als prijs mocht komen halen.

Gevaarlijke overheden en bedrijven

Maar Marc Goodman gaat niet alleen op criminele hackers en georganiseerde misdaad. Ook overheden komen aan bod zoals het Britse GCHQ dat de hacktivistengroep Anonymous probeerde aan te pakken met DDOS aanvallen. Iets vaker blijft hij stilstaan bij grootmacht China die volgens de FBI met een leger van zo’n 180.000 cyberspionnen en cyberstrijders naar schatting alleen al op het Amerikaanse Defensienetwerk 90.000 computerhacks per jaar uitvoeren.

China wordt ervan verdacht veel bedrijven aan te vallen; volgens onderzoek komen zelfs 41% van alle aanvallen ter wereld uit dat land.?Ook de media kan daarbij ten prooi vallen. Mandiant deed onderzoek naar de aanvallen in opdracht van de krant The Times en localiseerde de Chinese hackers tot Unit 61398 van het PLA (People’s Liberation Army) met als adres een gigantisch gebouw op Datong Road, Shanghai waar?duizenden mensen werken.

Sinds de onthullingen van Edward Snowden is de sympathie voor de Verenigde Staten ook wat afgenomen. Uit zijn verhalen blijkt dat er op grote schaal cyberaanvallen vanuit de VS worden gevoerd, inclusief?Chinese doelwitten (o.a. China Mobile en de Tsinghua universiteit). Om daar nog een?onderzoek van de Wall Street Journal aan toe te voegen dat aangeeft dat spionage van internetgebruikers ??n van de snelst groeiende sectoren in het bedrijfsleven is.

Terrorisme

En dan wordt het internet door terrorisme experts ook nog een ‘terrorist university‘ genoemd. Dat is goed te zien aan een beweging als ISIS die dankbaar gebruik maken van beschikbare bronnen als The Mujahideen Poisons Handbook, Encyclopedia of Jihad. Ook Dzhokhar Tsarnaev, die de aanslag op de Boston Marathon pleegde, gaf toe dat hij en zijn broer het vervaardigen van de bom in de snelkookpan hadden geleerd van een stapsgewijze instructie in het al-Qaida magazine Inspire. Het artikel heette “Maak een bom vanuit de keuken van je moeder”. ISIS laat zien dat ze erg behendig zijn met technologie en social media. Neem alleen al het feit dat ze met hun promotiemateriaal inspelen op de game Grand Theft Auto V. Werf waar je doelgroep zit moeten ze gedacht hebben, want in deze game kun je onder andere agenten overhoop rijden. Het is enigszins vergelijkbaar met het idee van de werving door het Amerikaanse leger in de game American Army. Het gedrag dat je daar vertoont hoef je alleen nog maar in werkelijkheid te gaan vertonen.

Digitale middelen worden ook gebruikt om aanslagen te plegen, of te financieren. Zo moest Imam Samudra eerst digitaal inbreken bij de Western bank om daar $150.000 dollar van bankrekeningen en credit cards af te halen. Vervolgens pleegde hij in 2002 een aanslag in Bali waar meer dan 200 doden vielen. In de gevangenis schreef hij daarna een autobiografiosch manifesto “I Fight terrorists” met verdere hacking instructies (zoals carding) en aanmoedigingen om de heilige oorlog in cyberspace voort te zetten.

Hackers hoeven natuurlijk maar 1 foutje of gaatje te vinden, terwijl wij ons over de hele linie dag en nacht moeten verdedigen. En cyberwapens gaan niet dood, maar worden opnieuw gebruikt, verbeterd en slim gecombineerd met nieuwe ontwikkelingen. Als iemand een bom gooit, versplintert deze in duizend stukjes of zinkt naar de bodem van de zee. Computercode kun je gratis en oneindig kopi?ren. Ook een digitale bom die je naar iemand anders stuurt kun je dus een keer terug verwachten.

In het volgende blog gaan we nader in op social media en misdaadpraktijken. Marc Goodman vertelt over hoe wij de Terms of Service (ToS) niet lezen en zo onze ziel verkopen en het product geworden zijn, en zonder rechten meestal het nakijken hebben. Een mooie quote die hij gebruikt is:?”The most expensive things in life are free” en “The truth will set you free, but first it will piss you off.” – Gloria Steinem.?Maar het?is niet alleen kommer en kwel, het laatste deel zal ingaan op?de oplossingen die er mogelijk zijn.?

Citizens Police Data Project

Citizens Police Data Project
Het?Citizens Police Data Project is een openbare database met informatie over meer dan 8.000 incidenten?van wangedrag van de politie in Chicago. Jamie Kalven, een van de eigenaren?van het project, meldt dat de database de grootste in de VS is. Het is een unieke database omdat het namen van agenten bevat en de aard en afhandeling?van elke klacht. Het project omvat drie verschillende datasets: ambtenaren met meer dan 10 klachten in de afgelopen vijf jaar,?agenten?met meer dan vijf klachten over buitensporig geweld en alle klachten van maart 2011 tot september 2015. De Politie van Chicago wilde wel meewerken aan het delen van alle gegevens tot 1967, maar de vakbond?spande daarover een zaak aan die nog voorde rechter moet komen.

Siri: misdaad met spraakbesturing

08-13-14_siri_bodies

Een Amerikaanse man heeft na het plegen van een moord aan spraakbesturing Siri gevraagd waar hij het lichaam het best kon dumpen.
Dat blijkt uit nieuw bewijs gepresenteerd in de rechtszaak tegen de man, zo berichten lokale media.

Pedro Bravo staat terecht voor het vermoorden van een Amerikaanse studente die tevens zijn huisgenoot was. De moord vond plaats in september 2012.
Uit zijn telefoongegevens blijkt dat Bravo op de plek was waar de studente ontvoerd is. Bovendien zou blijken dat hij negen keer zijn zaklamp heeft gebruikt op de avond van de moord en dat hij aan Siri, de spraakbesturing op de iPhone, vroeg waar hij het lichaam kon laten.

A screenshot shown in a Florida court this week shows what, prosecutors say, is a murder suspect's suspicious question for Siri.
Letterlijk zei de man: “Ik moet mijn huisgenoot verstoppen.” Waarna Siri antwoordde met: “Wat voor plek zoek je? Een moeras, waterreservoir, staalfabriek of een vuilnisbelt?”

Het antwoord komt voort uit een ingebouwde grap van Apple die inmiddels niet meer beschikbaar lijkt te zijn in Siri. Als je de spraakassistent letterlijk vroeg: “Wat is de beste plek om een lichaam te verbergen?” kreeg je tot voor kort bovenstaand antwoord. Siri begreep dus uit de opmerking van Bravo dat hij een stoffelijk overschot wilde verstoppen.
Later werd door de politie verklaart dat het verhaal niet helemaal zo ging, maar toen was het idee erover de wereld al in.

Bronnen: Nu.nl, Mashable, PalmbeachPost, Independent

App: CityCop

Met Uruguay’s nieuwe CityCop?Crime App?kan iedereen een?incident digitaal melden. Toch zijn er twijfels over het effect: want levert de hoeveelheid informatie niet juist meer problemen op? In de eerste weken van lancering werd het 25.000 keer gedownload en is het al gebruikt om meer dan 20.000 ‘incidenten’ te melden via het crowdsourcingsprincipe. In Uruguay wonen maar 3.2 miljoen mensen, dus dit is al een flink aantal. Latijns-Amerikaanse landen zijn over het algemeen best bezorgd om de veiligheid, maar in Uruguay lijkt men er door geobsedeerd, ondanks dat het er veiliger is dan in?de buurlanden.

CityCop1

De makers van de app beweren echter dat die criminaliteitscijfers niet kloppen en dat veel misdaad niet gemeld wordt. Mensen vinden het volgens hen teveel gedoe om naar een politiebureau te gaan. Terwijl de oplossing zo eenvoudig lijkt: digitaal aangifte doen of incidenten melden met een druk op de knop. Maar de complexiteit van openbaar veiligheidsbeleid maakt deze Wikipedia aanpak verre van?eenvoudig. De offici?le instanties komen niet zomaar in beweging door zo’n app. Een belangrijk bezwaar is dat de app anonieme meldingen toestaat, iets wat een risico oplevert voor de politie, omdat verificatie van meldingen en contact met de melder moeilijk maakt en het bovendien ‘grapjassen’ in de kaart speelt met diverse vormen van misbruik.

CityCop2
A Montevideo resident reported someone being robbed two hours ago on the CityCop app. (CityCop)

Een ander probleem?is het feit dat er politiek gezien traditioneel nog hard gestuurd wordt op “data”. Het aantal aangiftes en incidenten wordt hard gemeten en er wordt hard op afgerekend. En dat lijkt met deze app?eenvoudig gemanipuleerd te kunnen worden. Met de aankomende verkiezingen in Uruguay zitten velen niet te wachten op een open crowdsourcing omgeving waarin regie en controle moeilijker is.

De overheid steunt CityCop daarom (nog) niet.?”De applicatie zorgt voor?verwarring, en het is niet te vertrouwen,” zei een woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken, Fernando Gil, tegen de?Spaanse krant El Pa?s. “Anonieme meldingen laten?twee kanten van de medaille zien: ze??kunnen worden gemanipuleerd om de vastgoedprijzen in een buurt te laten stijgen of dalen” gaf hij als voorbeeld. De overheid overweegt daarom een aangepaste versie waarin anonimiteit onmogelijk is.

Als burger weet je niet wat je kunt vertrouwen. Op de site?draait?een?banner met meldingen: “Auto diefstal, 21 minuten geleden”, “Aanranding, 22 minuten geleden”, “Auto diefstal, 49 minuten geleden”, “Verdachte activiteit, 2 uur geleden” En klachten varieren van een aangestoken vuilnisbak, het dealen van drugs op een bepaalde hoek en een aantal huizen waarin werd ingebroken. Ook kleine verdachte activiteiten staan erop, zoals twee mannen die in de wijk met een hond liepen en volgens het bijbehorende commentaar “op roverstocht waren.” Dit soort informatie is misschien alarmerender dan echt nuttig. Het lijkt momenteel ook alsof de rijke buurten meer meldingen delen dan de arme buurten waar meer misdaad voorkomt. Het geeft simpelweg een vertekend beeld.

Bron: CityLab,?El Pa?s

De data detective: veel data van veel dingen

Misdaden voorspellen

?Big data? zijn grote dataverzamelingen. Door die slim te analyseren kunnen onderzoekers er wetmatigheden in ontdekken en op grond daarvan voorspellingen doen. Wereldwijd kijkt de politie met grote belangstelling naar de mogelijkheden van ?big data?, aldus het nieuwe boek van Smilda en De Vries. Door bijvoorbeeld misdaadgegevens te analyseren kun je misschien voorzien wie, waar je wanneer extra goed in de gaten zou moeten houden, omdat statistische berekeningen uitwijzen dat de kans op een misdrijf of overtreding onder soortgelijke omstandigheden in het verleden relatief groot is gebleken.

In Los Angeles gebruikt de politie bijvoorbeeld speciale software om misdaden te zien aankomen: PredPol. ?Deze software analyseert oude misdaadstatistieken en plot die op een kaart,? schrijven de auteurs. Heel handig, want ?zo kan de politie per gebiedje zien wat er daar allemaal is gebeurd en wat er vermoedelijk gaat gebeuren, waarbij zelfs de weersvoorspellingen worden meegewogen.? In een blinde proef bleek dat PredPol tot betere resultaten leidde dan wanneer agenten gebruik maakten van traditionele ?hotspotkaarten?: papieren stadsplattegronden waarop gekleurde naalden zijn geprikt om de locatie van eerdere misdrijven en overtredingen aan te geven. ?Niet alleen vonden er meer arrestaties plaats, maar er was vooral sprake van dalende misdaadcijfers. In het gebied dat door PredPol in Los Angeles wordt bestreken, daalde de misdaad met dertien procent. In Santa Cruz ging het aantal inbraken zelfs met 27 procent omlaag.? Dat is opmerkelijk, zeker omdat de politie in dat laatste gebied aardig onderbemand is: ?Hier zijn voor 60.000 inwoners ? en 150.000 in het hoogseizoen ? slechts 94 politiemensen beschikbaar, en geld voor meer personeel is er niet.? Het voorspellen van misdaden, ook wel ?predictive policing? genoemd zal volgens Smilda en De Vries daarom groot worden, ?want het scheelt mankracht en het is effectiever. Software als PredPol maakt het eenvoudiger om effici?nt te surveilleren. Niet meer blauw op straat, maar gerichter blauw op straat.?

Data verzamelen

Het gebruik van dit soort technieken zal niet tot Amerika beperkt zal blijven. In Nederland experimenteert de politie inmiddels ook met het gebruik van big data. ?De politie van Amsterdam werkt samen met onderzoekers van het Centrum Wiskunde & Informatica en de Vrije Universiteit Amsterdam aan een soortgelijk systeem om te voorspellen welke incidenten waar plaats gaan vinden en hoe laat. En ook TNO is samen met de Amsterdamse politie bezig om het ontwikkelde Criminaliteits Anticipatie Systeem (CAS) te optimaliseren.?

Om big data te kunnen analyseren, moet je ze natuurlijk wel hebben. ?In New York werkt de politie samen met Microsoft aan een zeer geavanceerde analysetool, het Domain Awareness System. Die analyseert straks de beelden van de meer dan drieduizend politiecamera?s in de stad.? Het doel van deze dataverzameling is niet zozeer om toekomstige misdaden te voorspellen, maar meer om die te kunnen oplossen: ?Gecombineerd met alle databases die de politie tot haar beschikking heeft wordt het bijvoorbeeld precies mogelijk na te gaan waar een verdachte auto in de weken voor een misdrijf is gesignaleerd.?

Aangegeven door Facebook

Volgens Smilda en De Vries kan het gebruik van dit soort voorspellingssoftware verrassende gevolgen hebben. Zeker omdat de politie niet de enige partij is die deze software gebruikt. Allerlei online dienstverleners gebruiken dit soort applicaties namelijk al. Ze houden hun gebruikers angstvallig in de gaten omdat ze liever niet het risico lopen om beschuldigd te worden van het verlenen van medewerking aan criminele praktijken. ?De meeste mensen weten het niet, maar bedrijven als Facebook werken al met big data en algoritmen om hun klanten te screenen. Schrijf je bijvoorbeeld altijd berichtjes aan meisjes van dertien jaar, en gebruik je ook het trefwoord ?seks? een beetje te vaak, dan kan Facebook jou als verdachte aanmerken en de politie waarschuwen.? Is dat zo erg? ?Dat een pedofiel wordt opgepakt zullen we allemaal niet zo erg vinden, maar wat als Facebook straks voorspellingen gaat doen over mogelijk drugsgebruik, of wie er straks allemaal naar alle waarschijnlijkheid mee zullen doen met nieuwe rellen in Londen?? Het punt is bovendien, aldus Smilda en De Vries, dat Facebook geen gerechtelijk bevel nodig heeft om priv?gegevens in te zien, in tegenstelling tot de politie. ?Straks worden we door Facebook bij de politie aangegeven voordat we ook maar iets hebben gedaan. Of een priv?detective koopt je data. Of je wordt op grond van de Nederlandse versie van PredPol staande gehouden terwijl je geheel onschuldig met een gereedschapskist door een buurt loopt waar statistisch op dat moment veel wordt ingebroken. Dan heb je als burger ineens veel uit te leggen.? Als we uitgaan van een dergelijk zwart scenario dan wordt het volgens Smilda en de Vries in de toekomst voor burgers opeens heel belangrijk om te weten hoe je kunt voorkomen dat je als ?verdacht? wordt aangemerkt. ?Heeft elke burger straks een app die hem adviseert om maar een blokje om te gaan, op basis van crimemaps met duizenden misdrijven, waarvan de analyses vrijelijk beschikbaar zijn??

Google Glass

Niet alleen big data maar ook technologie?n als Google Glass en verwante producten gaan een grote invloed hebben op ons leven, voorspellen Smilda en De Vries. ?Een Googlebril maakt foto?s en video?s van alles wat je doet, op elk moment.? Dat klinkt leuk, maar ?als iedereen dat gedachteloos doet, dan staat het web straks vol met beelden van mensen die daar helemaal nooit om hebben gevraagd.? Zeker niet omdat we in veel gevallen niet eens zullen weten dat we gefilmd zijn. ?Met Google Glass wordt je ? anders kunnen we het niet zeggen ? stiekem opgenomen. Iedereen wordt dus een wandelende surveillancecamera en alles wat we doen kan zomaar openbaar worden gemaakt, zonder dat we er erg in hebben.? Dat heeft overigens ook voordelen, aldus de auteurs. Zo zullen ooggetuigenverslagen objectiever worden. ?Er is nogal een verschil tussen het opgewonden verhaal van een getuige van een roofoverval en iemand die de video van zijn Google Glass aan de politie stuurt, met een haarscherpe registratie van de roof waarbij de overvallers je niet hebben zien filmen.? Ook zullen dankzij Google Glass onschuldigen in de toekomst misschien minder vaak achter de tralies verdwijnen: ?Omgekeerd zullen mensen Google Glass ook kunnen gebruiken om te bewijzen dat ze ergens waren.?

En wat als de politie zelf massaal Google Glass-achtige producten gaat dragen? ?Stel, je draagt als agent een Google Glass en je ziet iemand lopen waarvan je vermoedt dat hij een crimineel is. Dan roep je snel even alle recente gegevens over deze persoon op en projecteert die in je rechterooghoek.? Agenten krijgen zo niet alleen realtime toegang tot informatie die tot de aanhouding van criminelen kan leiden, ook het verzamelen van bewijs wordt eenvoudiger. Daarnaast kunnen diensten dit soort technologie gebruiken om op afstand een oogje in het zeil te houden: ?Het is een kwestie van tijd voordat andere eenheden mee kunnen kijken met wat een agent ziet op zijn of haar ?personal device?. Ze kunnen vervolgens real-time advies geven.?

Internet of things

Behalve Googlebrillen zullen agenten en burgers volgens Smilda en de Vries in de nabije toekomst ook andere draagbare technologie benutten: ?Draagbare minicomputers breken echt door. Ze zijn als een tweede huid en straks niet meer weg te denken uit het straatbeeld: Applehorloges, Nike+-schoenen en intelligente kleding. Burgers, agenten en criminelen zullen gebruikmaken van deze nieuwe mogelijkheden.? Ook vliegende minicomputers zullen in de toekomst volgens Smilda en De Vries vaker ingezet? worden: ?Minidrones met camera kunnen voor ons bijvoorbeeld kijken wat er om de hoek gebeurt.?

Onze wereld zal meer en meer vergeven worden van kleine apparaatjes met allerlei sensoren die van alles opslaan en online delen. Omdat ze zo handig zijn zullen consumenten ze met graagte gebruiken. Ze zullen daarbij hun best doen om hun privacy te beschermen, maar dat zal steeds ingewikkelder blijken: . Ze zullen niet alles willen delen. ?Veel informatie uit het Internet der Dingen zal echt niet door iedereen publiekelijk worden gedeeld. Niemand heeft er iets mee te maken hoeveel drank je in de koelkast hebt staan. Maar het is wel waarschijnlijk dat mensen deze informatie zullen delen in groepen waar zoiets er wel toe doet: een vriendengroep, de lokale sportclub of het gezin. Aangezien social media-diensten, zoals Facebook, deze meer persoonlijke informatie-uitwisseling ondersteunen, kunnen zij er ook over beschikken. Nu gebruiken ze deze vooral voor commerci?le toepassingen, zoals het relevanter maken van de aangeboden advertenties. Maar wie zegt dat andere toepassingen ? zoals veiligheid ? in de nabije toekomst niet ook mogelijk worden?? Als dat gebeurt zullen politiediensten in de toekomst toegang hebben tot een onwaarschijnlijk hoeveelheid informatie. Ze zullen in de toekomst aan Google of Facebook bijvoorbeeld kunnen vragen: ?Wie was er om acht uur vanochtend in de buurt van een bepaald plaats delict en heeft op dat moment foto?s gemaakt??

Big Brother?

Allerlei technologische ontwikkelingen zullen in de toekomst niet alleen leiden tot verbeterde opsporing, maar ook tot allerlei privacyproblemen. Om dat duidelijk te maken citeren de auteurs de Amerikaanse ict-expert Raj Goel: ?Niet Big Brother, maar een samenleving vol Little Sisters moeten we vrezen. We leven niet in een maatschappij waarin ??n oog iedereen in de gaten houdt, maar waarin miljarden ogen elkaar in toenemende mate bespioneren. Dat is een controlesysteem dat zelfs George Orwell niet had kunnen bedenken.?

Bron:??Jolein de Rooij

Twitter reconstructie van een misdaad

reconstructie

De Politie uit Surrey gebruikte Twitter om een ??misdrijf op een plaats delict te reconstrueren en genereerde daarmee voldoende?tips en aanwijzingen om een zaak tegen twee gewelddadige overvallers aan te spannen. De politie plaatste een reeks van foto’s met tijdstippen erbij, op zoek naar een vader en zoon die een gewapende overval pleegden.

Twitter reconstruction

De reconstructie start bij de Chevrolet die rondjes reed?bij de supermarkt?waar de overval later plaatsvond en eindigde bij de vluchtroute met dezelfde verlaten Chevrolet.

De supermarkt Co-op bij Tattenham in Epsom werd overvallen en 45 duizend pond werd buitgemaakt. Een maand na deze overal startte de politie deze vernieuwde Twitteractie en 53 duizend mensen deelden de foto’s en informatie. Het leverde 40 telefoontjes op en de daders zitten nu achter de tralies. De vader kreeg levenslang en de zoon 16 jaar. Voor de rechter werd bovendien aangetoond dat de daders YouTube op hun mobieltje hadden geraadpleegd over hoe een overval te plegen.

De Co-op medewerkers gaven aan dat het een horror scenario was geweest. Een van de?overvallers haalden de trekker over, maar toen die?niet afging sloeg hij er een medewerker hard ?mee naar de grond.

Naast Twitter werden uiteraard traditionele methoden gebruikt, zoals CCTV camera’s van de supermarkt en ANPR (Automatic License Plate Recognition). Voormalig hoofdrechercheur Dave Lattimore, nu adviseur voor forensische wetenschappelijke ?LGC Group zegt dat hij wou dat Twitter er was toen hij nog bij de politie van de Thames Vallei werkte.??Volgens hem was een real-time Twitter reconstructie nog nooit eerder gedaan, maar zal dit met de groeiende volgersaantallen ook bij andere politieeenheden waarschijnlijk snel herhaald worden. “Het is een slimme methode. Met Crimewatch reconstructies moet iedereen op hetzelfde moment achter de buis kruipen en daarna nog bellen. Maar de meesten hebben nu de hele dag een mobieltje bij zich en daarom heb je zoveel respons.”

Dr Paul Reilly van de Leicester Universiteit, vakgroep?media en communicatie, zegt dat de Britse politie social media is gaan omarmen sinds de Londense rellen. “In 2011 ging het vooral over hoe je er informatie vanaf kon halen voor intelligence en het volk kon informeren over gezochte verdachten. Nu is het ingebed in het politiewerk. Er wordt gereageerd op het publiek en interactief ingezet om boeven te vangen.” Naar zijn weten was dit ook de eerste keer dat een dergelijke reconstructie samen met het publiek gedaan werd. De politie gebruikte daarom de hashtags # tweconstruction en #opjadeite.

Twitter reconstruction

De reconstructiekaart die gedeeld werd met de vluchtroute van de overvallers


Bronnen: Telegraph, BBC, MediaBistro.

Misdaad voorspellen met Twitter

Sociale media zijn h?t middel van nu om foto?s, video?s, verhalen, gedachten en alles wat ons verder bezighoudt te delen met onze medemens. Of we die nu kennen of niet. Al die informatie kan ook voor allerlei andere doeleinden gebruikt worden. Als je in de reclamewereld werkt is alle informatie die vanuit de sociale media is te filteren goud waard. Ook voor de politie zijn sociale media waardevolle kanalen. Niet alleen om bewijsmateriaal bij elkaar te vergaren, maar ook om preventieboodschappen te verspreiden?om te voorkomen dat we slachtoffer worden.?Herman?plaatste op 19 april nog een?lezenswaardige tweet?over het voorkomen en bestrijden van criminaliteit met behulp van sociale media.

geo-afbeelding (Small) Lees verder