Categoriearchief: Burgeropsporing

Do It Yourself Justice

Hoe kan de politie omgaan met burgeropsporing?

Door:
Dr. A.J. Meijer (projectleider) & Dr. S. Grimmelikhuijsen,?Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap (USBO)
Prof. Dr. M Thaens & Drs. P. Siep,?Center for Public Innovation (CPI)
Ir. A. de Vries & Dr. M. van Staalduinen,?TNO

De Nederlandse politie heeft in toenemende mate te maken met burgers die zelf initiatieven?nemen gericht op de opsporing. Burgers wachten lang niet altijd op instructies of verzoeken?van de politie maar gaan zelf aan de slag.. Deze ontwikkeling naar ?Do It Yourself Justice??past in een brede trend in de publieke sector: op allerlei terreinen ondernemen burgers zelf?actie om problemen op te lossen en laten ze het initiatief niet aan de overheid. Deze?(spontane) initiatieven cre?ren nieuwe mogelijkheden om de opsporing tot een succesvol?einde te brengen maar cre?ren ook dilemma?s en risico?s. Zowel de mogelijkheden als de?risico?s zijn reden om de burgeropsporing systematisch te onderzoeken om vervolgens te?bepalen hoe de politie hiermee om kan gaan.?In de kranten hebben het afgelopen jaar allerlei voorbeelden gestaan van burgeropsporing en?daarbij ging het om een brede vari?teit aan initiatieven. Deze initiatieven nemen?verschillende vormen aan:

Zoeken van vermiste personen. Een recent voorbeeld hiervan is de zoektocht naar de?twee jongens uit Zeist die waren vermist. In reactie op een bericht van de moeder op?Facebook is een groot aantal burgers in de bossen bij Zeist gaan zoeken naar de?vermiste jongens. De zoekactiviteiten werden onafhankelijk van de politie genomen?en de politie was er bezorgd over dat belangrijke sporen verloren zouden gaan door?dit initiatief. De vele aandacht leidde overigens tot zeker drieduizend tips en het?merendeel daarvan leidde naar de omgeving waar de jongens uiteindelijk werden?gevonden.
Opsporen van (vermeende) daders van misdrijven. Onlangs loofde een vader van een?vrouw die bij de TT Assen een fles wijn tegen haar hoofd had gekregen en daarna?werd beroofd op Facebook, een beloning uit voor informatie over de dader: ?2500?euro beloning voor degene die kan vertellen wie het gezicht van mijn dochter?beschadigde voor het leven.? Bij deze oproep plaatste hij foto?s van zijn verminkte?dochter en mede door deze foto?s werd de oproep snel verspreid op Facebook.?Opvallend is dat het bericht eerst op Facebook werd geplaatst en daarna pas aangifte?werd gedaan. De politie gaf aan dat zij hierdoor met een achterstand begon. Wel?benadrukte de politie dat de actie tot veel reacties leidde. Ook gaf de moeder van het?meisje aan dat ze via sociale media de namen heeft gekregen van personen die?betrokken waren bij het ?wijnflesdrama?. De dader is op basis van deze informatie?echter (nog) niet aangehouden.
Aanpakken eigenaar mishandelde hond in Nijmegen. De politie in Nijmegen had op?11 mei 2013 een mishandelde hond in het kanaal gevonden en had hiervan een foto?openbaar gemaakt om zo te eigenaar terug te vinden. De oproep en de foto?s werden?verspreid via Twitter (@Dierenpolitiegz / @PolitieGLZ). Buurtbewoners herkende de?eigenaar en gingen direct naar het adres van de vermeende dader om ?verhaal te?halen?. Actueel Nieuws Nederland: ?De vondst zorgde voor boze gezichten en een?heksenjacht op de dader. Op Facebook werd een naam, foto en een adres getoond van?de verdachte en dit werd in totaal 2000 keer gedeeld op Facebook. Tientallen mensen?kwamen verhaal halen en stonden opgesteld voor het huis van de verdachte. De politie?is de hele avond bezig geweest om ervoor te zorgen dat alles rustig bleef zodat de?situatie niet zou escaleren.? Of, zoals GeenStijl stelt: ?Facebook schandpaalt de?Hondendoder van Hatert?. ?De politie moest snel komen om de man te ontzetten en?benadrukte dat zij begrip had voor de emoties maar riep op om niet voor eigen rechter?te spelen. De tips resulteerden in de aanhouding van de man die de hond had?mishandeld.
Aanpakken mishandelde jongens in Eindhoven. De politie in Eindhoven maakte een?video openbaar waarop te zien viel hoe een jongen in Eindhoven werd mishandeld.?Aan burgers werd gevraagd om informatie over de personen op de video te geven en?de reaguurders van GeenStijl pikten dit direct op. Zij speurden op Internet en wisten?de namen van de ?acht van Eindhoven? (ook aangeduid als ?kopschoppers?) te?achterhalen. Sommigen gingen direct naar de huizen en soms zelfs scholen van?diegenen toe en bedreigden hen. Daarbij ging het ook om de bedreiging van de?verkeerde persoon met dezelfde naam. De daders werden uiteindelijk veroordeeld?maar vanwege de maatschappelijke commotie kregen zij minder hoge straffen.
Opsporen via Facebook van daders mishandeling. Twee Haarlemse meiden waren in?februari 2013 getuigen van een zware mishandeling. Zij besloten zelf in actie te?komen en losten de zaak via Facebook op door de politie naar drie jongens te leiden?die schuldig waren aan de mishandeling. Via Facebook wisten zij niet alleen de foto?te achterhalen van de dader, maar ook twee andere mannen kwamen tijdens het surfen?in beeld. Met dit speurwerk confronteerde de politie andere getuigen met de gevonden?foto’s en de daders werden door hen opnieuw herkend. De verdediging betwistte het?bewijs maar de rechter kon zich wel vinden in deze vorm van burgeropsporing: ‘Dit is?het tijdperk van burgeropsporing en social media. Deze meiden mogen dit bewijs?aandragen. Ik zie niet in dat dit onrechtmatig of onbetrouwbaar zou zijn.’

Individuele burgers zijn al langer betrokken bij de opsporingen. Men kan zeggen dat een?oplettende burger die de politie attendeert op een inbraak ook burgerinitiatief toont. Cruciaal?aan de nieuwe burgerinitiatieven zijn de volgende elementen:

Burgers doen meer dan hen is gevraagd door de politie. In de laatste twee casus werd?burgers gevraagd informatie te geven aan de politie maar sommigen van hen besloten?direct op te treden tegen de vermeende daders. In het geval van de zoektocht naar de?jongens uit Zeist zochten burgers op veel plaatsen en nauwelijks onder co?rdinatie?van de politie. En in het geval van de TT in Assen werd zelfs eerst actie via sociale?media ondernomen voordat aangifte werd gedaan bij de politie.
Burgers treden niet alleen op maar werken samen met anderen. Typerend aan de?bovenstaande gevallen is dat het steeds gaat om (grote) aantallen burgers die?gezamenlijk in actie komen om informatie te verzamelen of op te treden tegen?vermeende daders of om hen te zoeken.
Sociale media spelen een belangrijke rol in de samenwerking. In alle bovenstaande?gevallen zien we dat burgers sociale media gebruiken om gezamenlijk informatie te?verzamelen of op te treden tegen vermeende daders. Sociale media stellen burgers in?staat snel en goedkoop te communiceren en zo processen van mobilisatie op gang te?brengen (Bekkers et al., 2011).

Deze elementen maken de nieuwe vormen van opsporing tot een ?pop-up? opsporing (Van?der Steen et al., 2013): spontane vormen van samenwerking tussen burgers ontstaan rondom?een specifieke opsporing. Het gaat niet om langdurige vormen van organisatie ? zoals?burgerwachten in buurten ? maar veeleer om burgers die zich allemaal opwinden over een?specifiek geval en hier gezamenlijk iets aan willen doen. Deze spontane vormen van?samenwerking worden gefaciliteerd door de nieuwe, sociale media die het mogelijk maken?om in een ?flits? groepen te informeren en te mobiliseren.?Burgeropsporing kan snel en direct belangrijke informatie voor de politie opleveren zoals te?zien was bij de informatie over de mishandelde jongens in Eindhoven. Tegelijkertijd kunnen?deze initiatieven echter ook resulteren in desinformatie of ze kunnen de politieopsporing?hinderen zoals in enige mate te zien viel bij de vermiste jongens uit Zeist. Ook aan dezelfde?dynamiek die resulteert in belangrijke informatie ook leiden tot een situatie waarin burgers?denken het recht in eigen hand te moeten nemen. Een ander gevolg van eigenstandig optreden?van burgers op basis van sociale media, is dat dit in de latere strafzaak kan leiden tot lagere?straffen (zie de zaak in Eindhoven). In al deze gevallen staat de politie voor de uitdaging om?burgerinitiatieven zo te kanaliseren dat deze een nuttige bijdrage leveren aan de opsporing
maar niet resulteren in excessen.

In alle vijf de gevallen die in de inleiding zijn?beschreven is er sprake van een vorm van ?coproductie? tussen burgers en politie:

In Eindhoven gaf de politie de informatie. Burgers gaven ook informatie maar wilden?ook al een sanctie gaan toepassen. De politie beoogde een coproductie in de?informatieproductie maar er ontstond ook een (ongewenste) coproductie in de?sanctietoepassing.
In Nijmegen was dit vergelijkbaar. Ook hier was de politie uit op een coproductie in?de informatieverwerking en deze bleek inderdaad succesvol. Daarnaast ontstond?echter een ongewenste coproductie in de sanctietoepassing.
In Roden ging het ook om het zoeken naar informatie met als doel dit door te geven?aan de politie. Opvallend is dat in dit geval het initiatief tot coproductie niet uitging?van de politie maar van de betreffende burger.
Ook in Zeist ging het om het zoeken naar informatie. Nu vonden de?informatieprocessen van politie en burgers voor een deel parallel plaats en stonden?politie en burgers voor de vraag hoe deze konden worden afgestemd.
In Haarlem lag het initiatief bij de meiden die de mishandeling had gezien maar zij?gaven het verzamelde bewijsmateriaal uiteindelijk aan de politie en die hield op basis?daarvan de verdachten aan.

Het verschil met vormen van coproductie die in eerder onderzoek aan de orde zijn gekomen?(Meijer et al., 2013) is dat nu het initiatief bij burgers ligt. Bekkers & Meijer (2010) hebben?eerder de participatieladder van Arnstein (1969) uitgeklapt en aan de hand van deze?uitgeklapte ladder kunnen de beschreven burgerinitiatieven worden getypeerd:

Figuur: Cocreatie startend bij burgers of overheden

Belangrijk aan dit figuur is dat het laat zien dat het initiatief voor cocreatie niet hoeft te?liggen bij de overheid. Burgers kunnen zelf ook initiatieven nemen en overheden daar wel of?niet bij betrekken. In het geval van het wijnflesincident in Assen zien we dat de politie hier?pas in tweede instantie, na het uitloven van de beloning op Facebook, bij wordt betrokken.?Ook het initiatief voor het zoeken naar de jongens in Zeist ligt bij burgers (na een oproep op?Facebook van de moeder). In de gevallen van de Nijmeegse hond en de Acht van Eindhoven?zien we dat het initiatief wel bij de politie ligt maar dat daarna burgers dit overnemen en naar?de verdachten toegaan om ?verhaal te halen?. Dit laat zien dat het ook van belang is de?ontwikkeling van coproductie als dynamisch proces te analyseren.
Een opsporingsproces bestaat uit een informatieproces ? het verzamelen en verwerken van?informatie opdat de gezochte personen kunnen worden gevonden ? maar ook uit een?interventieproces ? waarbij de gezochte personen worden ingerekend ? en daarna uit een?sanctieproces ? waarbij na een uitspraak van een rechter de veroordeelde een boete of celstraf?wordt opgelegd. In al deze fasen kunnen burgers zelf met initiatieven komen of met?initiatieven van de politie aan de haal gaan.?In de literatuur ligt sterk het accent op de wenselijkheid van coproductie. Centraal staat steeds?de vraag op welke manieren burgers kunnen worden betrokken zodat de kwaliteit van de?coproductie verbetert (Bovaird, 2007; Alford, 2009). Opvallend is dat er nauwelijks aandacht?wordt besteed aan onwenselijkheid van bepaalde vormen van coproductie en de noodzaak om?deze, of hiermee samenhangende risico?s, te voorkomen.

Eerder?onderzoek naar burgerparticipatie (Kuijvenhoven, 2005; Cornelissens en Ferwerda, 2010)?focust nu specifiek op burgeropsporing. Siep & Kool (2013: 60) constateren in hun?onderzoek voor Politie & Wetenschap dat meerdere mensen bij de politie het?zorgelijk vinden dat burgers in toenemende mate zelf beelden verspreiden die gerelateerd zijn?aan misdrijven. De onvoorspelbaarheid van deze dynamieken maakt het lastig om met?standaardprocedures voor de omgang met burgeropsporing te komen. Toch is het belangrijk?om zicht te hebben op de oorzaken, vormen en effecten van deze dynamieken om op een
weloverwogen wijze hierop te kunnen reageren. Daarbij is het van groot belang meer inzicht?te hebben in de groepsdynamieken die hierbij een rol spelen en de wijzen waarop de politie?deze dynamieken kan be?nvloeden.

De Nationale Politie worstelt met de vraag hoe zij kan en moet reageren op initiatieven van?burgeropsporing. De politie wordt vaak verrast door deze initiatieven. De kracht en de?mogelijkheden ervan worden onderkend maar tegelijkertijd gaat er een gevaarlijke kracht?vanuit. Met name wanneer burgers zelf besluiten het recht in eigen hand te nemen ontstaan er?gevaarlijke situaties. De vraag is hoe de kracht van deze initiatieven en de betrokkenheid van?burgers bij de opsporing kan worden benut zonder dat dit tot onwenselijke situaties.

Het terrein van Do It Yourself Justice is juridisch al wel onderzocht ? wanneer mag?men wel of niet optreden tegen een inbreker ? maar het ontbreekt veelal aan inzichten in het?hoe en waarom van het onderliggende gedrag.?Meer?systematische bestuderen van praktijkgevallen zou de politie en maatschappij kunnen helpen meer inzicht te krijgen ingroepsdynamieken van burgers rondom de opsporing.

Referenties

Alford, J. (2009). Engaging public sector clients. From service-delivery to co-production. Houndmills,?Basingstoke, UK: Palgrave McMillan.
Arnstein, S.R. (1969). A Ladder of Citizen Participation. JAIP, 35(4), 216-224.
Bekkers, V. & Meijer, A. (2010). Cocreatie in de publieke sector. Een verkennend onderzoek naar nieuwe,?digitale verbindingen tussen overheid en burger. Den Haag: Boom Juridische Uitgevers.
Bekkers, V., Moody, R. and Edwards, A. (2011), Micro-Mobilization, Social Media and Coping Strategies:?Some Dutch Experiences. Policy & Internet, 3: 1?29.
Bleichrodt, F.W. (2010).?Over burgers en opsporing? (2010). Inaugurele rede Faculteit der Rechtsgeleerdheid?Erasmus universiteit, Rotterdam.
Brinkhoff, S. (2008). ‘Burgeropsporing‘. In OM congres 2008. De burger als opspoorder (pp. 63-94). Den Haag:?Openbaar Ministerie.
Bovaird, T. (2007). Beyond engagement and participation: User and community coproduction of services.?Public Administration Review, 67, 846-860.
Cornelissens, A. en Ferwerda, H (2010). Burgerparticipatie in de opsporing. Een onderzoek naar de aard,?werkwijzen en opbrengsten. Politie en Wetenschap: reeks Politiekunde, nr 30.
Garland, D. (2001). The Culture of Control. Crime and Social Order in Contemporary Societies. Chicago: The?University of Chicago Press.
Kuijvenhoven, A. (2005). Van strohalm tot strategie. Een onderzoek naar ervaringen met?opsporingsberichtgeving via elektronische media. Verkenning in het kader van het Programma Politie en?Wetenschap. Vlaardingen: Bureau Kuijvenhoven.
Meijer, A.J. (2011). Networked Coproduction of Public Services in Virtual Communities: From a Government-Centric to a Community Approach to Public Service Support. Public Administration Review. Vol. 71, Nr. 4, pp.?598-607.
Meijer, A. (2012), Co-production in an Information Age: Individual and Community Engagement Supported by?New Media. Voluntas. Vol. 23, Nr. 4, pp. 1156?1172.
Meijer, A., Grimmelikhuijsen, S.G., Fictorie, D., Thaens, M. & Siep, P. (2013). Politie en sociale media: Van?Hype naar onderbouwde keuzen. Amsterdam: Reed Business.
Ostrom, E. (1978) Citizen Participation and Policing: What Do We Know? Nonprofit and Voluntary Sector?Quarterly, 7:1-2, pp. 102-8.
Siep, P. & Kool, D. de. (2013). Filmende burgers en politie.?De betekenis van GSM-filmpjes van burgers voor?de uitvoering van politietaken en de reputatie van de politie. Rotterdam: Center for Public Innovation.
Steen, M. van der , Twist, M. van, Chin-A-Fat, N., Kwakkelstein, T. (2013). Pop-up publieke waarde.?Overheidssturing in de context van maatschappelijke zelforganisatie. Den Haag: NSOB.
Vries, A. de, e.a. (2011). ‘#SM @OOV? Visie op sociale media in openbare orde en veiligheid‘. TNO, Den?Haag.
Vries, A. de, Kernkamp, A. (2012). ‘Opsporing 2.0: met massa meer massa. Een whitepaper over?crowdsourcing in opsporing‘, TNO, Delft.

Eigenrichting na online klopjacht

1 reactie

Eigenrichting na een (online) klopjacht. Als het gaat over burgeropsporing, welke in toenemende mate via social media gaat, is dit het grootste bezwaar waarover we in de kranten lezen. Maar wat is eigenrichting eigenlijk en waarom kan het onwenselijk of gevaarlijk zijn?

Eigenrichting

Het (voor) eigen rechter spelen,?eigenhandig optreden?of?vigilantisme?is het eigenhandig vereffenen van een al dan niet vermeend geschil in het?civiele recht?en in strafrechtelijke kwesties bestraffen van (vermeende) daders van?misdrijven?zonder dat hier een (straf)rechterlijke procedure aan te pas komt.

Eigenrechter

Iemand die zich bedient van eigenrichting en het?normale?rechtssysteem?van een land negeert en neemt het recht in eigen hand. De burger treedt bij daden van eigenrichting eigenhandig op als?rechter?en uitvoerder en schendt hiermee veelal het?geweldsmonopolie?van de?overheid.

Eigenrichting wordt in een?rechtsstaat?als onwenselijk beschouwd. Men kan bijvoorbeeld bij een?heksenjacht?op?pedofielen?ook gemakkelijk de buurman met wie men ruzie heeft beschuldigen. Dit geldt ook bij het eigenhandig corrigeren van?civielrechtelijke?geschillen: het leidt gemakkelijk tot misbruik, want als je bij de verschuldigde 1000 euro kan pakken, kan je misschien ook wel 10.000 pakken.

Eigenrichting wordt gezien als een misdaad in veel landen, vooral omdat het soms crimineel gedrag uitlokt bij de vigilantes in kwestie. Veelal worden bij eigenrichting?strafbare handelingen?gepleegd zoals?bedreiging,?mishandeling,?diefstal,?doodslag,?huisvredebreuk?en?wederrechtelijke vrijheidsberoving.

Vigilantes

De strafbare of onwenselijke handelingen kunnen individueel gepleegd worden (zoals het oneigenlijk innen van civiele vorderingen), maar ook collectief, met een?volksgericht?of?lynchpartij.?Dit vinden we vaak terug bij heksenjachten op vermeende misdadigers zoals dierenmishandelaars, pedoseksuelen,?terroristen, en in tijd van oorlog?landverraders. Men noemt dit wel?vigilantisme?(van?vigilante, oorspronkelijk?Spaans?en?Portugees?voor “wachtpost” of “wachter”, afgeleid van het Latijnse woord “vigilans”).?Mensen van wie men vermoedt dat ze hun straf ontlopen, zijn soms doelwit.?Ook personen en organisaties betrokken bij illegale activiteiten kunnen doelwit zijn. Soms is zelfs de gehele overheid van een land doelwit van een vigilantistische groep, zoals een hackergroep die een aanval doet op een strategisch overheidssysteem.

Het gedrag van ‘burgerwachten’ kan sterk verschillen. Soms blijft het enkel bij een verbale confrontatie om het doelwit te intimideren of angst aan te jagen, maar soms komt het ook tot lichamelijk geweld.

In Hollywoodfilms en stripboeken zijn superhelden vaak ook vigilantes zoals Batman of Robin Hood, of de rauwe politieagent Dirty Harry. In diverse Amerikaanse steden waren er kort na het uitkomen van de Kick-Ass film burgers die de straat opgingen als buurtwacht superheld.

Burgerarrest

Burgers die een persoon die een?misdaad?of een?overtreding?begaat op?heterdaad?betrappen, mogen deze persoon aanhouden zonder daarbij onnodig geweld of wapens gebruiken. Als niet aan die voorwaarde wordt voldaan, dan maken zij zich schuldig aan?eigenrichting, wat wel strafbaar is. Het zogeheten burgerarrest volgt uit artikel 53 van het Wetboek van Strafvordering.

Een voorbeeld van eigenrichting:

Harderwijk alert op eigenrichting tegen pedofiel
De gemeente Harderwijk is extra alert op mensen die eigen rechter willen spelen tegen een vermeende pedoseksueel die in de stad actief zou zijn. De man zou via Facebook een 8-jarig meisje hebben benaderd.?De familie van het meisje heeft vervolgens een foto van de man op Facebook geplaatst met een waarschuwing. Dit bericht is binnen korte tijd duizenden keren gedeeld en er kwamen veel reacties op. Nadat iemand een adres postte waar de vermoedelijke pedo zou wonen, vielen afgelopen zondagavond vier mannen de woning binnen. De deur werd ingetrapt en de bewoners werden bedreigd. Het ging om een onschuldige familie met dezelfde achternaam als de vermoedelijke pedoseksueel.

Burgemeester van Van Schaik van Harderwijk heeft de bewuste familie inmiddels bezocht. Hij vertelde op radio Gelderland dat de politie extra gaat surveilleren door de straat van de gedupeerde familie om herhaling te voorkomen. Ook de politie laat via Facebook weten dat er een foutief adres rondgaat van de vermeende pedoseksueel.

De familie van het 8-jarige meisje laat weten dat het niet de bedoeling was dat het Facebook-bericht over de vermeende pedoseksueel zo uit de hand zou lopen.

Eigenrichting in andere landen

Iets heftiger gaat eigenrichting eraan toe in bijvoorbeeld Zambia. Roep je daar “dief” in de straat dan volgt een lynchpartij met mogelijk de dood tot gevolg:

De motivatie is vaak dat men het lokale rechtssysteem niet goed genoeg of te laks vindt. Een andere reden is een vervelende persoonlijke ervaring met (bijvoorbeeld) een overheidsinstelling.

Hieronder een hiphop track over Vigilantes:

Bronnen:?Wikipedia?(NL),?Wikipedia?(EN),?Omroep Gelderland,?Leeuwarder Courant (9 jan 2014),?NOS,?Telegraaf,?Trouw.

Homicide Watch

Geef een reactie

Homicide Watch is een door de gemeenschap ge?nitieerd initiatief uit Washington D.C. dat elke moord in het Columbia district rapporteert. Het is gestart door journalisten Laura en Chris Amico. Ze plaatsen alle?originele dossiers, gerechtelijke documenten, sociale media, en andere informatie met hulp van slachtoffers en verdachten online. “Met vrienden, familie, buren en anderen, bespreken we elke doodslag tot we overtuigd zijn van de toedracht” staat er op de site.

Het voorbeeld uit Washington D.C. is inmiddels ook in andere gebieden van?de Verenigde Staten overgenomen. Ze zijn bekroond met de?Knight Public Service Award door de Online News Association in 2012, en werd ?Open Gov Champion??bij de Sunlight Foundation.

De site werd in 2011 opnieuw gelanceerd?met een professionelere?database van moordzaken om sporen en aanwijzingen beter op te slaan en te ontsluiten. Het is een van de meest complete openbare bronnen van informatie waar burgers terecht kunnen die dergelijke informatie nodig hebben of er graag iets aan bijdragen: gezinnen van slachtoffers, gezinnen van verdachten en alle anderen die een relatie hebben of iets weten?over criminaliteit in het gebied.

Hieronder een passage uit het Handboek datajournalistiek van Henk van Ess en Hille van der Kaa:

Laura Norton is redacteur van Homicide Watch, een online platform waarop iedere moord in Columbia wordt weergegeven. Haar echtgenoot Chris Amico is journalist en web developer in Washington DC. Hij bouwt een platform voor lokale reporters van radiostation National Public Radio (NPR), het State Impact-project. Daarnaast werkt hij mee aan Homicide Watch.

Laura werkt fulltime voor Homicide Watch, een platform over moord op basis van databases. ?Ik ben de redacteur en eerste verslaggever van onze centrale website en ben daarnaast verantwoordelijk voor de zakelijke kant van het ?merk?. Homicide Watch is het beste wat ik gemaakt heb. Het gaat niet alleen om de data en ook niet alleen om de journalistiek. We voorzien op een innovatieve manier in een behoefte van de gemeenschap. Het idee ervoor kwam voor het eerst in me op toen ik nog maar net in Washington DC woonde en een paar rechtszaken wilde volgen. Het bleek bijna onmogelijk om nieuwsbronnen te vinden. Ik ontdekte dat familie en vrienden van slachtoffers en verdachten vaak informatie plaatsen op ongebruikelijke plekken ? online necrologie?n en herinneringspagina?s over de overledene op Facebook. Toen ging ik nadenken over manieren waarop een nieuwsproduct het nieuws over moordzaken zou kunnen brengen ?n een plek zou kunnen zijn waar de gemeenschap er contact over kan houden.?

?De eerste beschrijving van de site luidde: ?alles wat een verslaggever in zijn notitieboek of op zijn bureau heeft wanneer hij een moordzaak volgt?. Dat is nog steeds een van de uitgangspunten van de site, maar het houdt wel in dat het organiseren van informatie superbelangrijk is. Zo is het publiceren van zittingsdata bijvoorbeeld pas zinvol als je ze in een kalender zet.?

?Een gemiddelde dag begint voor mij met verslaggeving. Ik bekijk het nieuws en post soms wat korte artikelen over wat er die nacht gebeurd is. Daarna ga ik meestal naar de rechtbank om hoorzittingen en rechtszaken bij te wonen, documenten te verzamelen en verslag te doen. Meestal heb ik een lijstje met wat ik die dag wil doen: zakelijke afspraken, freelancers inplannen, een planning maken voor lange-termijnprojecten, interviews geven over de website, et cetera. Ik houd ook nog een persoonlijk blog bij over datajournalistiek. Mijn werkdag is nooit echt voorbij. Tot ik ga slapen ben ik online.?

?Homicide Watch DC was mijn eerste dataproject. Ik heb alles op dat vlak geleerd door te werken aan de website. Homicide Watch begon als een spreadsheet. De start-up kit die we hebben gemaakt voor newsrooms die ook willen beginnen met een Homicide Watch-site, bevat nog steeds een spreadsheet die ingevuld moet worden.?

?Mijn datagereedschapskist bestaat uit de site zelf en de database die erbij hoort, WordPress, WordPress Analytics, Google Analytics, Google Calendar, Twitter, Facebook, Storify, Document Cloud, VINElink, en het archief van de rechtbank waarin je rechtszaken kunt opzoeken.?

?Door het werk aan Homicide Watch weet ik dat nieuws zoveel meer is dan ?verhalen?. In een gemiddeld nieuwsbericht over misdaad staat bijvoorbeeld een heleboel informatie, in ieder geval wie-wat-waar-wanneer. Zodra dat stukje gepubliceerd is, is alle informatie verdwenen. Werken met nieuws apps maakt het mogelijk om die informatie vaker te gebruiken en opnieuw te ?verpakken?. We proberen alles uit onze verslaggeving te halen wat erin zit.?

Bronnen: Homicide Watch,?The Atlantic,?New York Times, Handboek Datajournalistiek.

Burgers lossen misdaad op via Facebook en Twitter

Geef een reactie

In het Haarlems Dagblad viel onlangs een interessant voorbeeld te lezen van burgeropsporing en bewijslast zoals die door de rechter geaccepteerd werd, met als titel “?Twee Haarlemse meiden hebben de politie via Facebook geleid naar drie jongens die zich schuldig hebben gemaakt aan ernstige mishandeling” .

Twee van de verdachten werden woensdag door de politierechter veroordeeld tot een gevangenis-, een werkstraf en tot betaling van een schadevergoeding van elk ?1000 aan het slachtoffer. De derde jongen, die minderjarig is, moet nog voorkomen.

De meiden waren begin februari in de Haarlemse binnenstad getuige van de mishandeling van een jonge plaatsgenoot. Drie jongens trapten en sloegen hem, ook toen hij al roerloos op de grond lag. Hij liep een gebroken kaak, een hersenschudding en veel blauwe plekken op. Een andere getuige wist de meiden de naam van een van de daders te melden. Via Facebook wisten zij niet alleen de foto te achterhalen van de dader wiens naam was genoemd. Ook de beide andere knapen kwamen tijdens het surfen in beeld. Op basis van dit speurwerk confronteerde de politie andere getuigen met de gevonden foto’s. De daders werden door hen opnieuw herkend.

De verdediging noemde het politieonderzoek ‘broddelwerk’ en de Facebookbewijzen ‘onrechtmatig’. De rechter niet: ,,Dit is het tijdperk van burgeropsporing en social media. Deze meiden mogen dit bewijs aandragen. Ik zie niet in dat dit onrechtmatig of onbetrouwbaar zou zijn.”

Hollandse Zaken over de heilzaamheid van internet bij opsporing door burgers

Afgelopen week werd in het programma Hollandse Zaken van omroep Max aandacht besteed aan burgerparticipatie en invloed van social media. Het discussieprogramma, geleid door Cees Grimbergen, besprak hoe heilzaam internet is bij het opsporen van overvallers en geweldplegers? En wat als er twijfels bestaan over de beschuldigingen?

Er wordt stilgestaan bij de ‘ Helden van Krimpen‘?die verdacht worden van mishandeling van een 9-jarig meisje. De foto werd na 2 dagen door burgers op Facebook geslingerd. Onder andere de vader van een van de verdachten als de advocaat?doen hun verhaal. Een Twitterfoto met de verdachten in beeld op plaats delict werd verstuurd na een oproep van de politie.

Het Algemeen Dagblad besteedde uitgebreid aandacht aan deze zaak.

Bekijk hier de uitzending van Hollandse Zaken terug:

Bron: Haarlems Dagblad, Hollandse zaken

Burgeropsporing

1 reactie

Afgelopen week schreven Trouw en de Volkskrant een artikel over de voor- en nadelen van burgeropsporing in Nederland. Deze blog is een weergave van die 2 artikelen aangevuld met achtergrond materiaal. Er werden enkele interessante voorbeelden genoemd waar de rol van burgers in de opsporing duidelijk naar voren kwam:

1: Verbrande fiets in Kloosterburen

De dag na de Ronde van Kloosterburen, in het laatste weekeinde van juni, wordt de fiets van de tienjarige Puck teruggevonden bij de voetbalclub. Verbrand. Haar ouders overwegen het wrak op een paal in de tuin te zetten met een bordje ‘bedankt’ erbij. In plaats daarvan maken ze het voorval op Facebook en Twitter wereldkundig en vragen of iemand iets gezien heeft. IJme Woensdregt, vader van Puck, greep naar de sociale media om de tongen in het kleine dorp los te maken. “Het is voor de gemeenschap goed als we over dit soort gebeurtenissen praten. Je hoopt natuurlijk dat iemand zich verspreekt en de zaak daardoor wordt opgelost.”

2: Gooien wijnfles tijdens TT in Assen

Wouter Schuurmans uit Rolde zet op 29 juni op zijn Facebook-pagina: ‘EUR2.500,- voor de naam van de flessengooier die mijn dochter beschadigd heeft voor haar leven!’. Naast zijn oproep staan foto’s van zijn gehavende dochter Sanne Sofia. Tijdens een avond stappen breekt zij haar neus wanneer iemand een lege wijnfles in de lucht gooit die haar in het gezicht raakt. Haar vaders Facebook-bericht wordt duizenden malen gedeeld en leidt tot veel reacties en tips. De vader van Sanne, wilde de politie helpen. Tijdens de TT had die vast geen tijd voor de mishandeling van zijn dochter, dacht hij. “Er zou belangrijk bewijs verloren kunnen gaan.” “Zo’n beloning zet aan tot actie.” Zeker tien anderen zegden op Facebook vervolgens ook beloningen toe. Een man bood aan het gestolen bedrag uit Sanne’s portemonnee te vergoeden. Volgens Schuurmans zijn de berichten over zijn onfortuinlijke dochter in totaal wel een paar honderdduizend keer geshared en geliked. Dat de mishandeling een hype werd, had hij niet voorzien en ook niet bedoeld. “Ik baal er ook wel van dat het zo is gegaan. Dat er meteen van die opmerkingen kwamen als ‘het zullen wel weer buitenlanders zijn geweest’ of grote woorden als ‘het moet niet gekker worden in ons land’.”

3: Bereiden shetlandpony, allias de ?Ponypletter?

In juli ontstaat op sociale media verontwaardiging over een filmpje van een gezette vrouw die een shetlandpony berijdt. Het dier zakt letterlijk door zijn hoeven. De vrouw blijft zitten en steekt een sigaret op. Wat volgt is een onlineklopjacht. Volgens de politie wemelde het al snel van berichten met namen, adressen en telefoonnummers. Een man die niets met de zaak te maken heeft, wordt bedreigd. Familie van een verdachte moet onderduiken. De politie zegt mede op basis van informatie op internet drie vrouwen en twee mannen te hebben aangehouden.

4: Dood door schuld vanwege doorrijden na dodelijke aanrijding Donnie

In de zomer van 2012 wordt de Haagse jongen Donnie Rog (13) aangereden. De bestuurder rijdt door. Een dag later overlijdt Donnie. Het OM eiste een taakstraf van 240 uur en een voorwaardelijke celstraf van vier maanden tegen de verdachte. De familie vindt dat veel te weinig. De moeder van Donnie plaatste deze week een foto van de verdachte op Facebook, met het onderschrift: ‘De doodrijder van Donnie met blow in de auto.’ Ze zou de foto hebben gekopieerd van de Facebook-pagina van de verdachte. De moeder van het slachtoffer zegt de foto te hebben geplaatst om te bewijzen dat de verdachte drugs gebruikt, vertelt zij aan de NOS. “Volgens justitie doet hij dat niet, maar op de foto rookt hij een jointje. Die foto is acht weken na de dood van Donnie gemaakt.” De foto van de verdachte plukte ze van zijn Facebook-pagina.

5: Gestolen laptop in de universiteitsbibliotheek

Studente Corinna Lattmann plaatste een foto van iemand die er in de Groningse universiteitsbibliotheek met haar laptop en externe harde schijf vandoor ging. Lattmann nam foto’s van de beelden van de bewakingscamera – die de diefstal registreerde – en zette deze op Facebook.

Reactie Politie

We zien in Nederland steeds vaker dat slachtoffers geen aangifte meer doen maar zelf via sociale media op zoek naar getuigen en daders. De politie reageert in Trouw en de Volkskrant op de volgende wijze:

Woordvoerders zeggen dat het veel tijd en mankracht kost alle informatie die dat genereert te verwerken, maar dat sociale media zeker wat opleveren. De politie, die de sociale media zelf ook steeds vaker gebruikt, spreekt in de zaak-Sanne op Facebook zelfs van samenwerken met de burger.

“Vroeger deden we buurtonderzoek, nu volgen we de sociale media”, stelt Jeroen Steenmeijer van de eenheid Zeeland/West-Brabant. Hij noemt tegelijk ook de bezwaren: “Zomaar namen noemen van mogelijke daders of zelfs foto’s plaatsen”.

Dirk Neef van de politie Noord-Nederland: “Mocht de dief gepakt worden, dan kan de rechter hem een lagere straf geven omdat zijn foto al op internet staat. Rechters houden daar steeds vaker rekening mee. Om het verstoren van de rechtsgang te voorkomen, raden wij het gebruik van sociale media eigenlijk af.”

Buurtgroep met ‘good old’ SMS Alert

Geef een reactie

Het preventieproject ?SMS Alert onze (Molen) wijk? is de winnaar van de Hein Roethofprijs 2012. Dat maakte secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie, mr. J. Demmink, vandaag bekend in Den Haag.

Volgens de jury is het project uit de vijf genomineerde projecten als beste gekozen vanwege ‘Het succesvol cre?ren van participatie en samenwerking, de tastbare resultaten, de ondersteuning van slachtoffers en er is sprake van een echt burgerinitiatief. Het project is volledig vanuit de bewoners en zonder enige subsidie tot stand gekomen.’

De winnaars ontvingen uit handen van secretaris-generaal Demmink een beeldhouwwerkje en een bedrag van 20.000 euro, te besteden aan de preventie van criminaliteit of het bevorderen van sociale veiligheid.

SMS Alert onze (Molen) wijk

De Molenwijk in Amsterdam Noord is een soort voorloper van de Bijlmer, ruim opgezet en met veel hoge flatgebouwen. Als gevolg daarvan kent de wijk een vergelijkbare, maar kleinschaliger, problematiek als in de Bijlmer. In de praktijk betekent dit verloedering, overlast en toename van criminaliteit. Dit gaat ten koste van de leefbaarheid en veiligheid en de daarmee gepaard gaande gevoelens van onveiligheid onder de bewoners.

Nederland kent vanuit de overheid een aantal initiatieven die met SMS-alert werken. SMS-alert in de Molenwijk werkt andersom. Burgers organiseren en beheren SMS-alert zelf en waarschuwen de politie als ze die nodig hebben.

Werkwijze

SMS-alert werkt als volgt: als een van de deelnemers iets verdachts ziet in de wijk, worden de overige deelnemers gewaarschuwd via een centrale SMS. Deze SMS activeert iedereen en vaak wordt ook contact opgenomen met de politie. De politie kent dit burgerinitiatief en waardeert het zeer.

Deze even simpele als effectieve werkwijze loste inmiddels een aantal belangrijke misdrijven op of voorkwam deze. Als het nodig is gaan deelnemers de straat op om slachtoffers te steunen. Daarnaast overlegt de groep regelmatig over incidenten in de wijk met betrokken professionals. Vanuit dit overleg worden diverse andere activiteiten ontwikkeld om de wijk leefbaar en veilig te maken. De SMS-alert is helemaal zelf door de bewoners georganiseerd zonder enige subsidie. De bewoners betalen de geringe kosten van de sms?jes zelf.

Bewoners maken het verschil in de wijk

Bewoners zien een duidelijke verbetering in de wijk en voelen zich prettiger. Met name op het gebied van overlast is sprake van een aanzienlijke verbetering. De woningbouwvereniging meldt dat het aantal reparaties als gevolg van vandalisme en vernieling overduidelijk is afgenomen. Actieve participatie van bewoners leidde ertoe dat de politie meerdere verdachten kon aanhouden. Vroegtijdige alarmering door buurtbewoners tenslotte zorgde ervoor dat de politie vaker met succes preventief kon opereren. Bewoners voelen duidelijk dat zij het verschil in hun eigen wijk maken.

Hein Roethofprijs

De Hein Roethofprijs is in 1986 ingesteld door het ministerie van Justitie en wordt jaarlijks toegekend aan het beste initiatief in Nederland om criminaliteit te voorkomen of sociale veiligheid te bevorderen. De organisatie is in handen van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) in Utrecht.

SMS Alert: Samen staan wij sterk from socialmediadna

SMS Alert gebruiksaanwijzing protocol from socialmediadna

Bronnen: Henk Veen, CCV

Boston bombings: wisdom of the crowd en online burgerrechercheurs

Geef een reactie

De heldendaden van Cowboy hat hero?Carlos Arredondo op de dag van de aanslag die breed het nieuws haalde, zorgden ook voor helden in de dop op internet die probeerden de zaak online op te lossen. Of op zijn minst hun steentje bij te dragen, waarbij motivaties varieren van burgerplicht tot pure reputatiedrang.? Dagenlang hebben internet gebruikers de daders van de aanslag geprobeerd te vinden, waarbij ze onder andere actief waren op Reddit r/findbostonbombers, 4Chan?s /b/ foto gallerij, Twitter en Facebook. En ook Vine had een belangrijke rol bij de start door een kort eerste filmpje, zoals ons eerdere blogitem beschrijft.

Maar op vrijdag eindigde die burgeropsporing allereerst met veel verontwaardiging en vervolgens publieke excuses, toen bleek dat de jongen waarvan iedereen dacht dat het de dader kon zijn onschuldig bleek.

Deze onschuldige Sunil Tripathi, 22, werd sinds half maart vermist.

De facebook pagina van de familie die hun zoon Sunil op dat moment zelf ook zocht.

Onterechte verdachte dood gevonden

In Rhode Island werd het lichaam gevonden van de 22 jarige student Sunil Tripathi van Brown University die per ongeluk door de online speurneuzen in verband werd gebracht met de bomaanslagen. De doodsoorzaak is nog niet bepaald en het onderzoek kan nog maanden duren. De crowdsourcinggroepen op Reddit die gebruik maakten van de foto?s die werden vrijgegeven door de FBI ?vonden dat de persoon met de baseballpet sterk leek op de sinds 15 maart ontbrekende student. Op een gegeven moment belandde Tripathi?s naam in de Twitter trending topic lijsten.

“De laatste achttien uur hebben enorm pijnlijke aandacht gegenereerd op social media platformen Facebook, Twitter en Reddit, evenals van de televisie en vragen van de media, door de foto?s die vrijgegeven werden door de FBI gistermiddag met Sunil” zegt Akhil Tripathi , Sunil’s vader, in een verklaring? van vorige week aan WPVI-TV.

Op maandag verontschuldigde ?algemeen directeur Erik Martin van Reddit zich voor de “gevaarlijke speculatie” die “viraal ging en tot zeer negatieve gevolgen leidde voor onschuldige personen.” In een blogpost (geplaatst voordat Sunil dood gevonden werd) bood hij excuses aangeboden aan richting de familie Tripathi.

Hoewel de klopjacht ongetwijfeld met goede intenties was gestart zat er online geen filter op de bevindingen. Foto?s werden voorzien met ?kijk niet naar de huidskleur?, wat leidde tot kritiek op de racistisch ogende ?Where?s Wally? jacht omdat vooral kleurlingen uit de massa werden gepikt en ook CNN die op televisie onterecht berichtte over de arrestatie van een donker getinte man.

Reddit en ?Bag men?

Woensdag, twee dagen na de aanslag, waren er al 2000 mensen actief op de Reddit pagina waarin alle foto?s binnenstebuiten werden gekeerd en vele scenario?s besproken werden.? Onschuldige mensen werden getagged in foto?s, zoals Salah Barhoun die werd geduid met ?Blue Robe Man? waarvan werd vermoed dat zijn wat zware rugzak (doordat hij wat afhing) wel een bom zou kunnen hebben.?Er waren zelfs burgers die tijd namen om rugzakken in het?beeldmateriaal te plakken om op die manier het proces te bemoeilijken.?De politie heeft er geen werk van gemaakt om deze mensen te vervolgen,?zegt ex politiechef Edward Davis. Veel bijdragen van burgers waren?nuttig, omdat ze door grote hoeveelheden fotomateriaal gingen, maar?het zal altijd lastig blijven voor burgers omdat ze door een koker?kijken naar een zaak met beperkt beschikbaar materiaal. Die verkokerde?blik leidde vervolgens ook tot het aanwijzen van onterechte?verdachten.

Hij was een van de vele ?Bag men? waarvan werd uitgezocht of zijn rugzak overeenkwam met de ge?xplodeerde versie in bovenstaande foto. Barhoun had er niets mee te maken, dus hij zocht de media op en vertelde ABC News dat hij voor zijn leven vreesde. Want onder andere via social media kreeg hij diverse bedreigingen binnen. ?De focus lag daarna volledig op de spaarzame beelden van de Lord & Taylor beveilingscamera die waren vrijgegeven wat resulteerde in een ?group think?effect, wat we hieronder nader beschrijven met hulp van Surowiecki.

Surowiecki en echte Wisdom of the Crowd

James Surowiecki, bekend van het boek Wisdom of the Crowds, reageert ook op de Boston bombings en de daaropvolgende burgeropsporing, onder andere nadat Times?s?Nick Bilton?stelt:??Het lijkt erop dat de theorie van de ?wisdom of crowds? niet opgaat voor manhunts naar terroristen?. Het falen van Reddit is hier geen bewijs voor wat hem betreft en hij vind het wat makkelijk de crowd tegenover de experts te zetten en dit te framen alsof ze met elkaar in competitie zouden zijn. Er waren niet enkele experts, want er was een netwerk van duizenden politiemensen dat werd ingezet en de crowd kon de daders niet vinden, omdat ze ogenschijnlijk niet voorkwamen op de foto?s die door het publiek werden gebruikt, maar uiteindelijk wel zichtbaar waren op beelden van de beveiligingscamera van Lord & Taylor. Als deze?videoclip eerder vrijgegeven werd, was het Reddit publiek dit vast opgevallen. Wisdom of the Crowds is dus geen ?magie?, je kunt niet verwachten dat de massa iets vind dat niet aanwezig is. Het is hoogstens zo dat Redditors hun beperkingen en tunnelvisie niet inzien, maar dat is bij de recherche niet anders, aldus Surowiecki.

Surowiecki geeft wat voorbeelden. Zo onderzocht de overheid onderzocht in de zaak Steven Hatfill al jaren het vermeende verband met de miltvuur mailings van 2001, waarin ze hem lang lastigvalden voordat ze het opgaven. De FBI beschuldigde op basis?van een verkeerde vingerafdrukanalyse?Brandon Mayfield, een advocaat uit Portland, van ,, het assisteren bij de bomaanslagen op de treinen in Madrid in 2004″ en arresteerde hem en weigerde vervolgens de fout te erkennen. Deze verkeerde identificaties waren veel schadelijker en langduriger dan wat er op Reddit gebeurde, maar leidde niet tot de oproep dat de FBI zou moeten stoppen met onderzoek naar misdaden.

Surowiecki geeft aan dat Reddit een andere benadering zou moeten kiezen om de echte wisdom of the crowd te faciliteren. Het publiek dient daarvoor niet alleen divers te zijn, maar ook onafhankelijk van elkaar, waardoor group think wordt uitgesloten en men hoogstens vanuit de eigen tunnelvisie denkt. Het gemiddelde van 1000 tunnelvisies komt dan in zijn theorie aardig in de richting van het juiste pad. Zo kon je de foto?s op Reddit alleen bekijken wanneer ze al voorzien waren van diverse commentaren, waardoor objectieve beoordeling vrijwel onmogelijk was. En ook het omhoog klikken van commentaar op Reddit zorgt voor een group think en kudde effect (herding) en niet voor collective intelligence. Een systeem waarin men kan stemmen zonder be?nvloed te worden zou beter werken, waarbij het eindresultaat helemaal niet publiek gemaakt hoeft te worden maar slechts aan de autoriteiten ter beschikking wordt gesteld als input. Op deze manier is er geen concurrentie tussen de politie en de burger, maar werken ze samen. Surowiecki noemt als model NASA?s?Clickworkers experiment, dat eind 2001 duizenden amateurs naar foto?s van Mars liet kijken om kraters te identificeren en classificeren. Dat experiment toonde aan dat het gezamenlijke resultaat van de amateurs (clickworkers) niet onderdeed voor het werk van geologen met jaren ervaring. Het probleem dat Surowiecki wel ziet is dat dit werk saaier is dan onderdeel zijn van een gezamenlijke virtual community die de dader wil pakken. Reddit was dus wel ?engaging? maar moet nu zoeken naar een aanpak waarin het ook effectief is.

Deze blogpost is op 2.0 wijze samengevat en gebaseerd op diverse Amerikaanse nieuwsartikelen en websites.

Politiekids in de wijk

Geef een reactie

In multiculturele wijken als de Schilderswijk in Den Haag zijn kinderen en jongeren vaak weinig?betrokken bij hun woon- en leefomgeving en zij voelen zich daar ook niet (mede)verantwoordelijk voor.?Zij hebben meestal weinig respect en een negatief beeld over de politie en willen daar dan ook niet mee?samenwerken. In wijken zoals de Schilderswijk werken veel professionele en vrijwilligersorganisaties aan?dezelfde problemen, maar vaak langs elkaar heen.?Al enkele decennia is er enerzijds een daling van de geregistreerde criminaliteit zichtbaar, maar?anderzijds een concentratie van veelvoorkomende criminaliteit op bepaalde plekken en een groeiende??twaalfminners? problematiek. Ook tekent zich een tendens af dat bevolkingsgroepen negatiever over?elkaar en over instituties gaan denken.

Het project Politiekids zet kinderen van 7-10 jaar in voor de veiligheid van de wijk door hen informatie te?laten verstrekken aan bewoners en verkeersdeelnemers. De kinderen ontwikkelen vaardigheden en?verwerven kennis die nodig is om deze taak adequaat te vervullen. Ouders, scholen en?welzijnsinstellingen worden actief bij de uitvoering betrokken. De ca. 55 deelnemertjes zijn afkomstig?van scholen in de buurt en van een kinderproject van een welzijnsinstelling.?Inmiddels is er een stabiele groep ?Kids? gevormd die qua omvang rond de 50 is gebleven. De acties vallen?goed in de buurt. De scholen zien dat de deelnemertjes ?groeien?. Er is belangstelling uit andere?stadsdelen om ook daar met Politiekids te starten.

De kinderen, tussen de 7 en 10 jaar oud, kregen een echte Politiekids-badge en bijbehorende ?werkkleding?, waarmee ze meteen aan de slag mochten. De kersverse Politiekids gingen in groepjes met een politieagent en enkele ouders de straat op. De dagen worden steeds korter en sneller donker, daarom stond deze middag in het teken van ?Licht zet inbrekers in het zicht?. De Politiekids spraken, onder het toeziend oog van een politieagent en enkele ouders, buurtbewoners aan en reikten een preventiefolder uit met tips hoe zij het beste inbrekers buiten de deur kunnen houden.

Acties

Politiekids is een initiatief van de politie in Amsterdam dat nu dus ook in de Schilderswijk is gestart. Twee keer per maand gaat een groep van ongeveer 50 kinderen uit de Schilderswijk, die zich vrijwillig hebben aangemeld, een bepaalde actie onder de aandacht van wijkbewoners brengen. Zij helpen op die manier mee om de leefbaarheid in de wijk te verbeteren. De politiekids spreken bijvoorbeeld fietsers op de stoep aan op hun gedrag of waarschuwen bewoners tegen inbraak of zakkenrollers. De Politiekids, herkenbaar door pet met daarop Politiekids en een geel hesje, krijgen vooraf instructies van een politieagent en helpen bij het uitreiken van preventie- en promotiemateriaal.

Kracht

De kracht van het project is dat jongeren onder de 10 jaar op een positieve manier in aanraking komen met de politie. De kinderen leren tijdens de acties over normen en waarden, wat goed en slecht is en worden zich bewust van de gevolgen van ontoelaatbaar gedrag in hun woonomgeving. Samen met de politie en hun ouders werken ze aan een betere buurt.

Bronnen: Politie.nl, CCV

Seminar cocreatie in de opsporing (verslag en presentaties)

Geef een reactie

Het lectoraat Criminaliteitsbeheersing & Recherchekunde organiseerde op 11 september jongstleden het seminar ?Cocreatie in de opsporing.? Een druk bezochte bijeenkomst met vertegenwoordigers uit de politiepraktijk, het politieonderwijs en ? inherent aan het thema ? burgemeesters, gemeenteraadsleden en vertegenwoordigers van andere partners in de veiligheidsketen. In de maandelijkse seminars van de Politieacademie delen lectoraten hun visie en onderzoeksresultaten met politiepraktijk en -onderwijs.?Conclusie van deze avond: cocreatie kan de politie veel brengen, maar vraagt ook veel. Kansen en risico?s, dilemma?s, opbrengsten, randvoorwaarden en succesvolle voorbeelden: het lectoraat zal een belangrijke bijdrage hebben door deze in kaart te brengen.?

Cocreatie is een van de speerpunten van het lectoraat, zo maakte lector Nicolien Kop al duidelijk in haar lectorale rede op 21 juni ?Van opsporing naar criminaliteitsbeheersing.? Volgens Kop moet de politie van een incidentgerichte, reactieve werkwijze naar een meer pro-actieve, op problemen gerichte aanpak van criminaliteit. De samenwerking met burgers en veiligheidspartners en publiek-private samenwerking is daarin onontbeerlijk. Kop: ?Het is niet effectief om de politie alleen verantwoordelijk te stellen voor het opsporen van daders van gepleegde misdrijven. Willen we echt wat doen aan de veiligheid in Nederland dan moeten we meer inzetten op het voorkomen van misdrijven en zowel burgers, bestuur als bedrijfsleven daarbij betrekken.? Nicolien verwees daarbij naar enkele actuele voorbeelden uit de praktijk, onder meer in Rotterdam-Rijnmond (zie?www.helpmonikavinden.nl).

Vermaatschappelijking

Na de inleiding van Nicolien Kop was het woord aan Pieter Tops, portefeuillehouder kennis en onderzoek binnen het College van Bestuur van de Politieacademie. Hij sprak over ?vermaatschappelijking van de opsporing? als verbijzondering van de vijfentwintig jaar geleden ingezette vermaatschappelijking van de politie als geheel. Tops sprak in navolging van Kop van een onvermijdelijke ontwikkeling, maar wees ook op de ?geboortepijnen? die ermee gepaard gaan. In dat kader benadrukte hij het belang van wederkerigheid. ?Cocreatie is niet een kwestie van over de schutting gooien van taken. Het vraagt van de politie dat zij ook informatie deelt en terugkoppelt wat zij doet met informatie. Om vrijblijvendheid te voorkomen is het van het grootste belang om betrouwbaar te zijn als politie, om afspraken na te komen. Dat vraagt om het nadrukkelijk uitspreken van verwachtingen tussen de samenwerkende partijen.? De Politieacademie gaat onderzoek uitvoeren naar de invoering van de Nationale Politie. Dat onderzoek zal zich onder meer toespitsen rondom de robuuste basisteams en de rechercheteams. Tops deed hierbij een oproep aan de aanwezige recherchechefs om zich hiervoor aan te melden.

Cultuurverandering

Albert Meijer van?de Universiteit Utrecht, ging vervolgens dieper in op de kenmerken en het ontstaan van cocreatie en het gebruik??van nieuwe media voor cocreatie in de opsporing. Ook hij benadrukte dat het veel verder gaat dan het benutten van de burger als informatiebron. De relatie moet wederkerig zijn en de burger is nadrukkelijk bezig met het bedenken van creatieve idee?n. Volgens Meijer past het versterken van burgerparticipatie bij een ?strong democracy? en zijn er indicaties voor positieve opbrengsten voor de politie. Wel zijn er ook ongewenste effecten, maar dat is geen reden om het niet te doen. Volgens Meijer vraagt cocreatie wel om een cultuurverandering bij de politie.

Opbrengsten en randvoorwaarden

De volgende spreker, Martin van Bochove van het Centrum Versterking Opsporing, gaf aan dat in zijn optiek cocreatie onvermijdelijk is en derhalve niet om een??cultuurverandering bij de politie vraagt maar die cultuurverandering zelf zal brengen. Hij ging verder in op cocreatie als een van de drie hefbomen die een dreigende crisis in de opsporing moet bezweren. Naast cocreatie zijn dat netwerkend werken en directe aanpak & afhandeling. Arnout de Vries van TNO ging vervolgens in op?Burgeropsporing?online: van crowdsourcing naar online cocreatie. Met een pakkende presentatie wist hij de aanwezigen mee te nemen in de nabije toekomst waar de politie in haar netwerken effectief is als gelijkwaardige partner in het proces naar criminaliteitsbe?nvloeding. De avond werd afgesloten met een paneldiscussie tussen de sprekers en het publiek.?Een van de aanwezige burgemeesters zei de politie in de praktijk als een ?gesloten bastillon? te ervaren, met weinig oog voor de verantwoordelijkheid voor veiligheid van het openbaar bestuur. Een tweede aanwezige burgemeester had daar weer heel andere ervaringen mee. Beiden erkenden het belang van cocreatie voor de politie. Er lijkt nog een wereld te winnen.

De presentaties van Albert Meijer en Arnout de Vries vind je hieronder:

Presentaties seminar cocreatie in de opsporing from socialmediadna

Opsporing X.0 van crowdsourcing naar cocreatie from TNO

En de lectorale rede van Nicolien Kop:

Van opsporing naar criminaliteitsbeheersing Vijf strategische implicaties from socialmediadna

Bron: Politieacademie

Burgerparticipatie, al eeuwenoud

Geef een reactie

Burgerrechercheur mag meespeuren

De politie houdt informatie niet meer onder de pet. Steeds vaker wordt het publiek gevraagd te helpen: het tijdperk van de burgerrechercheur.

Billboards met foto’s van hooligans. Oproepen om filmpjes van rellen te uploaden. Burgernet. Opsporing Verzocht. Een rechercheteam dat een deel van een moordonderzoek online zet zodat iedereen mee kan puzzelen.??Voorbeelden van burgerparticipatie in opsporing. De politie, die jarenlang heeft geprobeerd opsporingsinformatie onder de pet te houden, beseft dat de massa veel kennis heeft waarmee misdrijven kunnen worden opgelost.

“Burgerparticipatie bestaat al sinds Sherlock Holmes”

Dit zegt criminoloog Henk Ferwerda. Bureau Beke in Arnhem, waar hij directeur is, heeft onderzoek gedaan naar burgerparticipatie in de opsporing.??”Een getuigenverhoor en buurtonderzoeken zijn klassieke vormen van burgerparticipatie. Door internet, Twitter en Facebook kan de politie veel gemakkelijker veel meer mensen bereiken en betrekken. De burger is niet enkel getuige. Er wordt zelfs gesproken van burgerrechercheurs.” ?Twee feiten spreken volgens Ferwerda in het voordeel van burgerparticipatie: “85 procent van alle aangehouden verdachten van misdrijven wordt op heterdaad betrapt en opgepakt. Zo’n 60 procent met hulp van burgers. Als tweede speelt de factor tijd een belangrijke rol. Het eerste uur na een misdrijf wordt het gouden uur genoemd. De uren daarna neemt de kans dat de zaak ooit wordt opgelost dramatisch af. Een getuigenoproep twee weken na een misdrijf heeft weinig zin. Het menselijke geheugen is een slechte bron, zeker als er veel tijd overheen gaat.”

Volgens Ferwerda moet het inzetten van het publiek een vaste plek krijgen in een onderzoek. “Net zo goed als dat je zoekt naar vingerafdrukken, zou je ook standaard direct het publiek om informatie moeten vragen.? Niet pas als je ten einde raad bent, veel eerder.”

Het gaat niet alleen om informatie van getuigen. “Ik weet dat in een onderzoek een slager nuttige informatie kon geven over met welk mes bepaalde verwondingen werden veroorzaakt. Het gezamenlijke publiek heeft onschatbaar veel informatie. Wisdom of crowds wordt dat genoemd, de wijsheid van de massa. Zeer ervaren rechercheurs zeggen dat de politie de schaarse middelen beter kan investeren in burgerparticipatie dan in recherchecapaciteit.” Natuurlijk zijn er valkuilen. “Je kunt niet onbeperkt een beroep doen op het publiek. Als je drie keer per dag een oproep krijgt van Burgernet, werkt het niet meer.”

Een andere valkuil is het gevaar dat burgers op eigen houtje aan de slag gaan. “Burgerrechercheurs moeten niet aan de slag gaan met burgeropsporing. De regie moet bij de politie liggen. Als je ziet hoe pedojagers zelf aan de slag gaan met namen en shamen. Of de hetze die Maurice de Hond voerde tegen de ‘Klusjesman’ in de Deventer moordzaak. Zo moet het dus niet. Ook niet op de manier van Alberto Stegeman: die spoort met een verborgen camera misstanden op en confronteert dan de politie.” Aldus Ferwerda.

Uit diverse onderzoeken blijkt dat de bereidheid van het publiek de politie te helpen groot is. “Niet iedereen wil politieagent zijn, maar burgers willen graag helpen. Kijk naar programma’s als Radar, Opgelicht?! en Vermist. Die behandelen zaken waar voor de politie te weinig opsporingsindicatie inzit. Daar gaan twee signalen vanuit: de politie doet zijn werk niet goed. Dan gaan mensen zelf aan de slag. Aan de andere kant laat het wel zien dat mensen graag samenwerken om criminelen te pakken.”

De politie kan volgens Ferwerda over veel extra ogen en oren beschikken. “Maar zorg dat je het snel doet, open bent en terugkoppelt wat je met de informatie hebt gedaan. Opsporing Verzocht zendt met regelmaat een blokje uit waarin wordt gemeld: ‘Deze zaken zijn met uw hulp opgelost’. Dat willen mensen horen.”

Er zijn destijds bij de verschillende korpsen veel initiatieven opgedoken. Ferwerda heeft in zijn onderzoek een zo compleet mogelijk beeld proberen te geven.

“Er zitten goede en minder goede initiatieven tussen. Probleem is dat er geen eenheid is. De politie is ??n organisatie. Maar toch wordt niet overal op dezelfde manier gewerkt. Initiatieven belanden op eigen websites, niet op http://politie.nl. Net of de Albert Heijn in Zeeland plots eigen ‘Hamsterweken’ heeft. Mogelijk dat het onder de Nationale Politie verbetert. Er ligt een taak voor de nationale korpschef.”

Volgens Ferwerda ontbrak het tot voor kort aan visie. “Het is goed dat overal proeftuinen zijn, maar er is behoefte aan professionalisering. Door alle wildgroei, sneuvelen mooie initiatieven. De innovatieve kracht is bij de politie lager in de organisatie groter dan in de top. Overal groeien bloemen, maar niemand maakt er een boeket van. Waarom gebeurt dat met dit soort projecten niet, maar wel bij de aanschaf van een nieuw dienstwapen? De terughoudendheid is ingegeven door de angst fouten te maken. Je moet fouten durven maken. Het enthousiasme is nu groot. Daar moet je gebruik van maken.”

Het ministerie van Veiligheid en Justitie probeert burgerparticipatie bij professionele hulpdiensten zo breed mogelijk in te zetten. Onderzocht wordt de mogelijkheid om ook commerci?le beveiligingsbureaus en vervoerders als bus- en taxichauffeurs bij de opsporing van verdachten in te zetten. Maar inzet van burgers bij de opsporing oogst ook nog steeds kritiek. ‘Je loopt het risico van persoonsverwisseling’, stelt GroenLinks-Kamerlid Arjan El Fassed, die vreest voor privacyschendingen. ‘Het inschakelen van burgers zou een laatste redmiddel moeten zijn, niet iets waarmee je begint.’

Bronnen: (15 dec 2011), Politieacademie.

Social Media DNA

SocialMediaDNA richt zich op kennisdeling rondom social media, politie en maatschappelijke veiligheid. Onderwerpen vari?ren van de online aspecten van openbare orde, opsporing, vervolging, rechtspraak tot crisisbeheersing en communicatie.

Categoriearchief: Burgeropsporing

Do It Yourself Justice

Eigenrichting na online klopjacht

Homicide Watch

Burgeropsporing

Buurtgroep met ‘good old’ SMS Alert

Boston bombings: wisdom of the crowd en online burgerrechercheurs

Politiekids in de wijk

Acties

Kracht

Seminar cocreatie in de opsporing (verslag en presentaties)