Tagarchief: facebook

De recherche game

Geef een reactie

Burgers willen heel graag met de politie meedenken, zeker over een geruchtmakende?zaak. Daarom werkte de politie in samenwerking met Nederlandse organisatie voor Toegepast-Natuurwetenschappelijk Onderzoek?(TNO) aan een recherchegame (de Social Media Recherchegame), die?bedoeld is om het publiek een actievere rol te geven in de opsporing. Een?uniek en veelbelovend concept. Gaming dringt op dit moment overal door,?bijvoorbeeld in het onderwijs. Logisch ook, want een interactief scherm?biedt nu eenmaal veel meer mogelijkheden dan de bladzijden van een?leerboek. In de recherchegame ? nu nog een pilotproject ? kunnen burgers?met hun eigen (echte) cold case aan de slag. Wat is er gebeurd? Welke sporen?zie ik?

recherchegame3

Door op de plaats delict (PD) op onderzoek te gaan, verzamelen spelers?feitenmateriaal in een casefolder, inclusief eigen notities. Wil een speler iets?nader illustreren, dan kan hij afbeeldingen uploaden in de casefolder of een?video maken en op YouTube plaatsen. Als hij genoeg informatie heeft verzameld,?is het tijd voor een reconstructie en opent hij het reconstructiescherm.

recherchegame4

Het reconstructiescherm is het belangrijkste onderdeel van het spel. Hier?komt alles samen wat er tijdens het onderzoek en de gesprekken met medespelers?is verzameld. Feitenmateriaal, notities, foto?s, betrokkenen en dergelijke?krijgen allemaal een plek in de tijdlijn om aan te geven wanneer bepaalde?belangrijke gebeurtenissen rondom het misdrijf hebben plaatsgevonden.?Spelers kunnen hier dus aangeven hoe zij denken dat het misdrijf gepleegd?is en wie er op welke manier bij betrokken zijn. Via de vriendentab kunnen?spelers zien hoe ver hun vrienden zijn met de game en ook commentaar bij?hun bevindingen zetten. Wil een speler de case van iemand anders inzien,?dan moet hij een bod doen. Het blijft een game, dus een competitie. Is een?speler tevreden over de reconstructie, dan dient hij deze in.

De game werd ontwikkeld omdat het in de praktijk voor de politie niet eenvoudig?is om burgers bij een zaak betrokken te houden. Op de een of andere?manier lijken websurfers een korte aandachtsspanne te hebben. Ze hebben ?voortdurend nieuwe prikkels en uitdagingen nodig, en die krijgen ze in deze?game.

Wat dit spel uniek maakt, is dat het gewoon op Facebook kan worden?gespeeld, door meerdere spelers tegelijk. Is er nu sprake van een zwaar?misdrijf dat snel moet worden opgelost, dan is het mogelijk om die case in?de recherchegame in te brengen en aan het publiek voor te leggen. In feite?is dit een conceptuele doorontwikkeling van het initiatief van de politie?Groningen om het publiek op een andere manier in te schakelen bij de?Zuiderdiepmoord, door burgers te laten meedenken over mogelijke scenario?s.?De ultieme ambitie van de game is om de (kwaliteit van de) input bij?opsporingsonderzoeken te vergroten. Met andere woorden: dit is weer een?handige extra tool om tunnelvisie bij de recherche te helpen voorkomen.

Een bijkomend voordeel van deze game is dat deze ook bijdraagt aan de?digitalisering van de politie. Nieuwe werkwijzen worden altijd met argwaan?bekeken, maar in de toekomst zal de politie veel vaker digitaal moeten werken.

Ten slotte is de game goed voor het imago van de politie en voor het vertrouwen?van de burgers in de politie. Door zware zaken met het publiek te?delen laat de politie niet alleen zien dat ze actief met een zaak bezig is, maar?ook dat ze bereid is informatie met de burgers te delen en ook echt iets doet?met de oplossing die die burgers hebben aangedragen.?De ontwikkeling van de game is momenteel stopgezet, maar is nog wel ?door TNO getest aan de hand van een cold case, de zaak van de duivenmelker. ?Het betreft de onopgeloste moord op Henk Gerritsen, gepleegd op 30 maart 1998?in Apeldoorn. Deze zaak is ook aan de orde geweest in diverse TV programma’s, zoals het Zesde Zintuig waar enkele burgers ook aan meededen:

Een internetgame spelen en daarmee de politie helpen een misdrijf op te lossen. Het idee is ge?nt op de zogeheten ?social games? als Farmville en Maffiawars.?Dat zijn relatief eenvoudige spelprogramma?s binnen sociale netwerken als Facebook die in de afgelopen paar jaar razendsnel aan populariteit hebben gewonnen en – bijzonder – spelers uit alle lagen van de bevolking aanspreken. Elma Bos, detijds?plaatsvervangend divisiechef recherche?van de politie Noord-Oost Gelderland?denkt dat dergelijke games ondersteunend kunnen zijn bij politie-onderzoek:

,,Je moet je voorstellen dat we in zo?n spel elementen aanbrengen die te maken hebben met lopende onderzoeken in de realiteit. Dat kan op diverse manieren. De spelers van het spel krijgen scenario?s voorgeschoteld en moeten daar conclusies uit trekken. Of zelf scenario?s ontwikkelen op basis van omstandigheden op een plaats delict. Achterhalen waar de jutezak vandaan komt waarin delen van een lichaam zijn aangetroffen. Of wat de meest waarschijnlijke route is geweest van een dader van A naar B.?Feitelijk doen we zo een beroep op de creativiteit, de denkkracht en de kennis van een potentieel heel grote groep spelers. Het kan ons aan inzichten en informatie helpen, waar we anders van verstoken waren gebleven. Het hoeft trouwens niet alleen te gaan om het zoeken naar daders. Je kunt spelers ook mee laten denken over alternatieve scenario?s voor bijvoorbeeld de aanpak van drugszaken.?

Zoals gezegd is verdere ontwikkeling en lancering van de game stopgezet, maar wie weet staan dit soort zaken straks op deze manier op het web. Het blijft een interessant idee.

Bronnen: artikel uit De Stentor, vrijdag 12 november 2010.

VKontakte en homolokkers

Geef een reactie

anti gay rights protester

Na de pedojagers zijn er sinds enige tijd?ook homolokkers in Rusland die social media gebruiken.?Het was?een nieuwe rage in Rusland: jonge homo?s via de sociale netwerken verleiden tot een afspraak en ze vervolgens vernederd aan de?schandpaal nagelen?op het internet. En dat onder het mom van bestrijding van pedofilie.?Het gaat zo: meestal neemt iemand via VKontakte, het Russische Facebook, contact op met het toekomstige slachtoffer. Vervolgens wordt er wat erotisch heen en weer gechat en dan volgt er een afspraak. De ene keer bij iemand thuis, de andere keer gewoon op straat.

Wat er dan gebeurt loopt uiteen. Soms wordt het slachtoffer ‘alleen maar’ uitgescholden. In andere gevallen dwingen de belagers, meestal in een groep, het slachtoffer zich uit te kleden en naakt in een badkuip te gaan zitten en een ‘bekentenis’ af te leggen, met een kunstpenis in de hand. Of hij krijgt urine over zich heen. Of hij wordt roze geschilderd.

Het slachtoffer wordt gedwongen te vertellen hoe hij heet en waar hij werkt of op school zit. En alles wordt gefilmd en op Youtube, op de site van?antipedofil.org?of op de pagina van de VKontakte-groep gezet. Hoewel de situatie steevast dreigend is, wordt er weinig rechtstreeks fysiek geweld gebruikt. Het gaat in de eerste plaats om de vernedering.?Er zijn maar weinig Russen die homoseksualiteit accepteren, dus de slachtoffers schamen zich dood.

Volgens sommige?bronnen?houden zich in Rusland inmiddels zo’n vijfhonderd groepen met zulke praktijken bezig. De bedenker ervan is Maksim Martsinkevitsj, een beruchte neo-nazi uit Moskou die luister naar de bijnaam Hakmes. Hij heeft laten weten met zijn actie de pedofilie in zijn land te willen bestrijden. Een merkwaardig argument. De slachtoffers zijn juist meestal jonge jongens, die door oudere mannen worden verleid tot seks, al dan niet tegen betaling.

De filmpjes zijn razend populair. De meeste worden tienduizenden keren bekeken.

Gelukkig worden ze wel aangepakt.?De politie heeft in de stad Kamensk-Oeralsky huiszoeking gedaan bij leden van Occupy Paedophilia. Bij de actie werd een flink aantal slag- en steekwapens in beslag genomen. De actie in de Oerol-stad is opmerkelijk: vaak treden de autoriteiten niet of nauwelijks op tegen dit soort verschijnselen. Leden van het Centrum voor Preventie van Extremisme en van de geheime dienst FSB deden invallen op drie adressen. Ze arresteerden elf mensen die worden verdacht van mishandeling. Op YouTube staan meer dan 30.000 filmpjes over?Occupy Paedophilia. Hieronder twee filmpjes die aantonen hoe heftig het kan zijn.?Let op! Onderstaande beelden bevatten schokkend materiaal:


Gelukkig zijn er ook dappere burgers die social media gebruiken. Zo is er?Kirill Maryin, een tiener uit Novosibirsk (een van de 3 grote steden uit Rusland) die vanaf zijn Twitter account (@ru_lgbt_teen) met de beschrijving “Gay Teen from Russia” die een oproep doet met de foto van een SOS logo en bio: ?World, help us! I plead you! History must not happen again!?. Vanaf zijn account vraagt hij aandacht voor de ontwikkelingen. Ook tijdens de aandacht ervoor tijdens de Olympische Spelen in Sochi met alle regenbogen na het aannamen van een wet die ‘gay propaganda’ verbiedt?(net als Uganda recent deed) en de zaak tegen Pussy Riot. Sommige landen zijn voor homoseksuelen die online erg actief zijn dan ook een risico, zoals dit artikel?duidelijk?uitlegt.

De online strijd woekert voort. Op VK is de groep children 404?een van de grootste bewegingen geworden. Het verwijst naar de internet foutmelding ?404 not found? omdat de Russische autoriteiten doen alsof homo’s niet bestaan.

elena_klimova

Lena Klimova?op bovenstaande foto is?oprichter van ‘Children 404’ en is recentelijk gearresteerd?voor homo propaganda. We zullen zien wat de wetgeving zegt over retweeters, likers en bloggers…

 

Bronnen: NOS, Guardian, BBC, Huffington Post, The Atlantic

BlueLine Connect

Geef een reactie

In Nederland kent de Politie het interne Politie+. Een soort Facebook voor de politie. In de VS is er sinds kort een vergelijkbaar BlueLine Connect dat, als het aan oprichter Bill Bratton ligt, ook internationaal gebruikt gaat worden. Eerst twee filmpjes over BlueLine waarin de essentie wordt uitgelegd:



In onderstaand filmpje geeft Bill Bratton zelf wat uitleg en zijn wat gebruikers ervan aan het woord:

Binnen de omgeving zijn net als Facebook en Politie+ genoeg mogelijkheden om met elkaar te communiceren. Uiteraard is deze interne omgeving niet bedoeld om familiefoto’s uit te wisselen, maar is het gebruik gerelateerd aan de politieprofessie. Er zijn groepen waarin tips worden uitgewisseld over de politieuitrusting, zoals in onderstaand voorbeeld het gebruik van de bodycam:

Blue line temp

Maar ook kan men op diverse andere manieren communiceren, zoals een videochat waarbij agenten zelfs vanaf de straat met hun iPhone kunnen meedoen in een gesloten Google Hangout-achtige dienst:

call

“Agenten doen graag geheimzinnig.” vertelt Bill Bratton tegen Mashable?”Maar mijn hele leven al probeer ik de samenwerking tussen agenten in alle afdelingen en tussen korpsen te verbeteren.” Hoewel het een zeer beveiligd netwerk is waarin agenten kennis kunnen uitwisselen, is het niet bedoeld om informatie over lopende zaken te delen. Bill Bratton en het achterliggende bedrijf?BrattonTech?stopt er veel geld in en Bratton heeft eerder nieuwe technologische trends helpen invoeren, zoals het predictive policing en crime mapping system?CompStat?(zie ons blog erover). Zij?zien uiteindelijk een verdienmodel waarin ook andere partijen diensten kunnen aanbieden. Hij verwacht dat advertenties en marktplaatsen (zoals leveranciers voor politieuitrusting) ook op BlueLine mogelijk gemaakt worden om zo dit initiatief te kunnen bekostigen. “Veel agenten krijgen budget voor hun uniformen en uitrusting, dus er is een marktvraag vanuit het netwerk” ?zegt Bratton die hoopt dat op termijn ook andere korpsen uit andere landen mee gaan doen. Binnen enkele weken zaten er meer dan 1000 agenten online uit 50 staten. De potentie is groot, want Amerika kent?15,000 politiekorpsen. Toch wordt het spannend of de adoptie wijdverbreid door alle staten zal doordringen. In tegenstelling tot bedrijven als?Yammer gaat het hier om een bedrijf dat nu alle vertrouwen geniet, want het verzamelt natuurlijk veel informatie over haar eindgebruikers. En de regels zijn niet eenvoudig. Zo schrijft de wet in California voor gegevens over publieke functionarissen niet langer dan 2 jaar bewaard mogen worden.

"/

Bronnen: Mashable, BlueLineConnect, Wikipedia,?Huffington Post, FastCompany

De wijk wapent zich met Facebook in een online “posse”

Geef een reactie

Een reeks?diefstallen en inbraken heeft de?gemeenschap in Waterfront de strijd doen aangaan. Dit keer online.

Terwijl de gemeenschap normaal kan rekenen op?continue?beveiligingspatrouilles en ook ‘off-duty’ politie die samen met burgers nog een oogje in het zeil houdt heeft de community van?6000 inwoners zich nu bewapend met social media. Men gebruikt nu onder andere Facebook om elkaar te waarschuwen.

“We helpen zo?bewoners beter te begrijpen hoe ze zichzelf kunnen beschermen, waar ze een oogje in het zeil moeten houden?en hopelijk hebben we allemaal een oogje op elkaar, zodat we al het mogelijke doen om te voorkomen dat dit soort dingen vaker gebeuren”, zegt Addy Kahele, senior community manager.

Bewoners op Waikele hebben hun eigen versie van de online posse en gebruiken ook e-mail waarschuwingen. “Het begon met 20 mensen”, zegt Malcolm Ching, general manager van de Waikele Community Association, “en nu sturen we het?naar 700 mensen.” Zelfs mensen in de aangrenzende gemeenschappen in Waipahu kunnen lid worden van de posse. “Iedereen kan lid worden van de club, want criminaliteit kan overal plaatsvinden,” zei Ching. “We werken samen met de bewoners in een buurtpreventie programma, en we hopen dat iedereen zal meedoen en actief?wordt,” zei Kahele.

De website van de Honolulu Politie biedt ook een Crime Mapping pagina. Kies een buurt en ontdek het soort misdrijf en de datum waarop het heeft plaatsgevonden. Ook kunnen bewoners?een e-mail alert krijgen.

Bronnen: Khon2, Facebook Waterfront posse,

 

Groupthink of Groupon effect?

1 reactie

Het Groupon-effect: betogers gebruiken Facebook voor risicoanalyse

Facebookrevoluties, zo worden de revoltes genoemd die door het Midden-Oosten razen. Maar misschien is het Groupon-effect een betere term. Ook in Thailand en andere plaatsen in de wereld wordt social media gebruikt voor mobilisatie. Maar wanneer is ?’the tipping point‘ bereikt? ?Het Tahrirplein in Egypte. Wat satelliettelevisie en sociale netwerksites namelijk zijn voor de demonstranten in de Arabische wereld, dat is Groupon voor handelaars: een oplossing voor het onvermijdelijke probleem van een? groepsactie.

Co?rdineren
Demonstreren tegen een autoritair regime is een schoolvoorbeeld van een groepsactie en van het dilemma dat zo’n actie veroorzaakt. Kort samengevat: ‘Het is een kwestie van het co?rdineren van overtuigingen’. Aldus Daron Acemoglu, professor economie aan de Massachusetts Institute of Technology, die het effect van sociale netwerken op groepsacties bestudeert.

Voordat tegenstanders van een dictator de straat opgaan, willen ze weten in welke mate hun mening wordt gedeeld en hoeveel medebetogers er zullen zijn. ‘Wat onderdrukte mensen tegenhoudt om te protesteren, is de angst dat ze zullen deelnemen aan een mislukte betoging’, zegt Acemoglu. ‘Onder zo’n regime? is het extreem gevaarlijk om te betogen als er na die betoging niets verandert.’?Dat is het probleem waarmee groepsacties altijd kampen: alleen als iedereen meedoet, heeft een actie succes. Maar individuen doen alleen mee, als ze weten dat iedereen dat zal doen. Hoe komen ze dat te weten?

Hard gestraft
Concreet: als iedereen die tegen het regime is, op straat komt, dan zal de groep zijn gedeelde doel bereiken. Maar als slechts weinig mensen meedoen, zullen ze allen hard worden gestraft. Zelfs al wil de overgrote meerderheid een verandering van het regime, als individu is het slimmer pas om verandering te roepen als anderen dat zeker ook gaan doen.?Nu de protesten zich hebben verspreid, van Tunesi? naar Egypte en nu ook naar Bahrein, Libi? en andere delen van de Arabische wereld, is de macht van televisie (vooral Al Jazeera) en internet (vooral Facebook en Twitter) duidelijk geworden. Ze helpen informatie te verspreiden en betogingen te organiseren. Maar vooral vormen ze een oplossing voor het dilemma van de groepsactie: ze geven twijfelaars het vertrouwen dat hun mening breed wordt gedeeld.

Groupon
Vergelijk het met Groupon, het snel groeiende bedrijf dat op zijn website kortingen aanbiedt. Groupon vormt voor handelaars een oplossing voor het probleem van de groepsactie. Hoge kortingen zijn immers slechts interessant voor een verkoper als ze genoeg extra klanten aantrekken. De kleinere winst per individuele klant wordt dan gecompenseerd met een grotere verkoop. Maar hoe ben je zeker dat voldoende klanten zullen toehappen??Groupon heeft dat probleem opgelost. Het biedt kortingen aan die enkel gelden als voldoende mensen intekenen. Het bedrijf gaat zelfs nog verder: zodra bij Groupon het kantelpunt van het aantal kopers is bereikt, kunnen de intekenaars niet meer terug. Hun investering in de Groupon-bon is onomkeerbaar. Daar kunnen de politieke activisten op internet nog een puntje aan zuigen.

Relatieve veiligheid
Maar toch, de combinatie van satelliettelevisie en sociale netwerken heeft een van de grootste hindernissen voor een revolutie weten te overwinnen: individuen kunnen elkaar nu in relatieve veiligheid laten weten dat er voldoende gelijkgezinden zijn om een fysiek protest de moeite waard te maken.?Het Groupon-effect maakt het dus makkelijker voor mensen zich te verenigen in hun strijd tegen een regime, maar het heeft nog geen oplossing voor het probleem van de day after. Sociale netwerken zijn een goede manier om te ontdekken welke overtuigingen we delen (Mubarak moet weg, pizza voor 7 euro is een goede deal). Maar voor complexere groepsacties op de langere termijn, die betrokkenheid en onderhandelingen vereisen, bieden de sociale netwerken nog geen hulp.

Dat is de volgende uitdaging voor de cyberactivisten: het internet inzetten voor sociale veranderingen die complexer en moeilijker zijn dan het bijeenbrengen van een grote massa gelijkgestemden. Misschien eens voorleggen aan de bedenkers van Groupon?

Bronnen:?Reuters (19/02/11), De Volkskrant

 

“Ik pleit voor betere ondersteuning burgeropsporing via Social Media”

Geef een reactie

“Grote veranderingen vinden plaats in de opsporing. Burgers mobiliseren elkaar via social media en lossen zaken op. Deze ‘do it yourself police’ verandert de tactische opsporing radicaal.” Dat vertelt TNO-onderzoeker Arnout de Vries. “Politie en justitie kunnen daar nog beter gebruik van maken. Daarom zet ik mij in voor een nieuwe balans tussen gesloten veiligheidsorganisaties en de open genetwerkte maatschappij die social media volop benut.”

sherlock-holmes_artikel-arnout_240“De kritieke massa is bereikt. De adoptie van social media is zo groot in Nederland, dat burgers elkaar weten te vinden en te mobiliseren. Daardoor neemt hun invloed toe en gaan dingen veranderen. Dat heeft een positieve uitwerking. Bijvoorbeeld als het gaat om samenwerking met de politie. Maar de negatieve kant hiervan is dat ook criminelen elkaar weten te vinden en te mobiliseren. Vanuit TNO help ik om de kracht van deze massa in goede banen te leiden. En de wereld veiliger te maken met behulp van social media. Dat doe ik vanuit een drang om alles beter te willen maken. Niet voor mezelf, maar voor anderen. Voor mijn kinderen bijvoorbeeld. Die komen op Facebook minder frisse figuren tegen en krijgen contactverzoeken van vreemden. Terwijl ik ze daarvoor zou beschermen in de fysieke wereld. Internet gooit alle bestaande structuren en werkwijzen overhoop. Het vraagt van veiligheidsorganisaties een volledig andere manier van denken en werken.

Doe-het-zelf-politie

De Nederlandse politie loopt wereldwijd voorop in het gebruik van social media. Toch zie ik dat politie en justitie graag vasthouden aan het oude en vertrouwde. Terwijl burgers social media omarmen en volop benutten om gezamenlijk een dader op te sporen. Veel waakzame dienders zouden het liefst deze burgeropsporing verbieden. Maar ik zie in de praktijk dat de tactische opsporing door de ‘do it yourself police’ gigantisch gaat veranderen. Het is een ?game changer? van jewelste. We leven niet in een tijdperk van veranderingen, maar in een verandering van tijdperk. Als de politie niet heel snel inspeelt op deze ontwikkeling, maakt zij zichzelf overbodig. Vanuit het klassieke denken moeten burgers nu nog wijken als de politie komt. Straks hebben diezelfde burgers via social media het voortouw. Zij hebben met elkaar een groot potentieel aan intelligentie en vaardigheden om zaken op te lossen of te voorkomen. En dat gaan ze ook doen. Met of zonder politie.

Verbeteren van kennis

Social media zijn nog een relatief nieuw fenomeen. Hoe mensen zich online gedragen en hoe de politie daar op kan inspelen, weten we nog niet precies. Daarom werk ik samen met techneuten, gedragswetenschappers en juristen om de kennis hierover te vergroten bij politie en justitie. In dat kader analyseren we als TNO de rol van social media bij incidenten. Bij ‘project X’ in Haren zien we bijvoorbeeld dat de Mobiele Eenheid wordt ingezet, maar online nauwelijks optreedt. En bij de vermissing van Ruben en Julian uit Zeist neemt de politie wel de regie over de burgerzoekacties, maar niet over de online burgerinitiatieven. Dat kan beter. Burgers willen graag helpen. De politie experimenteert daar dan ook mee. Ik help ze daarbij. Bijvoorbeeld met een social recherche game op Facebook. Maar ook met het online corrigeren van mensen die onacceptabel gedrag vertonen. En een nieuwe versie van Burgernet , die gebruikmaakt van ’the wisdom of the crowd’ via burger- en bedrijfsnetwerken.

Pak gericht de regie

Een aantal voorlopers binnen de politie begrijpen deze nieuwe tijd. Een daarvan is Frank Smilda, districtschef bij de Nationale Politie Eenheid Noord-Nederland. Hij had zeven jaar geleden al een virtuele plaats delict op Second Life om burgers bij het politiewerk te betrekken. Daarmee was hij zijn tijd ver vooruit. Binnenkort verschijnt ons boek ‘Social media: Het nieuwe DNA’. Het laat zien hoe de rechercheur en de amateur elkaar versterken met social media. De Sherlock Holmes’ van deze tijd kunnen veel voor de politie betekenen. Wereldwijd staan veel experts ter beschikking van de politie. Veel meer dan ze ooit zelf in huis kan hebben. Maak daar gebruik van. Burgers willen graag helpen. En ze mogen soms meer dan de politie. Bied ze een platform. En pak gericht de regie daar waar burgers tegen hun grenzen aanlopen. Uiteindelijk blijven politie en justitie nodig om een zaak rond te krijgen en daders op te pakken. Ik blijf mij inzetten om deze nieuwe balans te bereiken.”

Bron:?https://www.tno.nl/content.cfm?context=thema&content=thema_nieuwsbericht&laag1=893&item_id=2013-12-17%2010:04:03.0&Taal=1

Burgers lossen misdaad op via Facebook en Twitter

Geef een reactie

In het Haarlems Dagblad viel onlangs een interessant voorbeeld te lezen van burgeropsporing en bewijslast zoals die door de rechter geaccepteerd werd, met als titel “?Twee Haarlemse meiden hebben de politie via Facebook geleid naar drie jongens die zich schuldig hebben gemaakt aan ernstige mishandeling” .

Twee van de verdachten werden woensdag door de politierechter veroordeeld tot een gevangenis-, een werkstraf en tot betaling van een schadevergoeding van elk ?1000 aan het slachtoffer. De derde jongen, die minderjarig is, moet nog voorkomen.

De meiden waren begin februari in de Haarlemse binnenstad getuige van de mishandeling van een jonge plaatsgenoot. Drie jongens trapten en sloegen hem, ook toen hij al roerloos op de grond lag. Hij liep een gebroken kaak, een hersenschudding en veel blauwe plekken op. Een andere getuige wist de meiden de naam van een van de daders te melden. Via Facebook wisten zij niet alleen de foto te achterhalen van de dader wiens naam was genoemd. Ook de beide andere knapen kwamen tijdens het surfen in beeld. Op basis van dit speurwerk confronteerde de politie andere getuigen met de gevonden foto’s. De daders werden door hen opnieuw herkend.

De verdediging noemde het politieonderzoek ‘broddelwerk’ en de Facebookbewijzen ‘onrechtmatig’. De rechter niet: ,,Dit is het tijdperk van burgeropsporing en social media. Deze meiden mogen dit bewijs aandragen. Ik zie niet in dat dit onrechtmatig of onbetrouwbaar zou zijn.”

Hollandse Zaken over de heilzaamheid van internet bij opsporing door burgers

Afgelopen week werd in het programma Hollandse Zaken van omroep Max aandacht besteed aan burgerparticipatie en invloed van social media. Het discussieprogramma, geleid door Cees Grimbergen, besprak hoe heilzaam internet is bij het opsporen van overvallers en geweldplegers? En wat als er twijfels bestaan over de beschuldigingen?

Er wordt stilgestaan bij de ‘ Helden van Krimpen‘?die verdacht worden van mishandeling van een 9-jarig meisje. De foto werd na 2 dagen door burgers op Facebook geslingerd. Onder andere de vader van een van de verdachten als de advocaat?doen hun verhaal. Een Twitterfoto met de verdachten in beeld op plaats delict werd verstuurd na een oproep van de politie.

Het Algemeen Dagblad besteedde uitgebreid aandacht aan deze zaak.

Bekijk hier de uitzending van Hollandse Zaken terug:

Bron: Haarlems Dagblad, Hollandse zaken