Tagarchief: social media

Let op je digitale tellen in Thailand

thailand

In een eerder blogitem waarschuwde we al voor het feit dat berichten die je in eigen land online gooit in een ander land zomaar strafbaar zouden kunnen zijn.?Maar nu is het opnieuw raak. Nederlanders in Thailand moeten op sociale media voorzichtig zijn met uitspraken tegen de militaire coup, twittert de Nederlandse ambassade in Bangkok. Negen dagen geleden nam het leger?de macht over?in het politiek verdeelde Thailand. De nieuwe machthebbers stelden gisteren een verbod in op het sturen van?provocerende boodschappen?via Facebook of andere sociale media. Overtreders riskeren twee jaar cel. Woensdag was Facebook al 55 minuten niet bereikbaar.

Vlaming

Donderdag pakte de politie in Bangkok een?42-jarige Vlaming?op omdat hij kritiek op de staatsgreep zou hebben geuit. De man, die al enkele jaren in Thailand woont, droeg een T-shirt met de opdruk Peace Please. Hij werd dezelfde dag nog vrijgelaten.

Kop indrukken

Politie en militairen zijn in groten getale aanwezig op de plekken in Bangkok waar de twee politieke kampen de afgelopen zes maanden permanent demonstreerden. Daar is nu niemand meer te bekennen. Bij een winkelcentrum elders in de stad voerde de politie een man af die voor een tv-camera kort een bord toonde met het opschrift: “uitsluitend verkiezingen”.

Kritiek

De Amerikaanse minister van Defensie Hagel heeft het Thaise leger vanmorgen opgeroepen om de politieke gevangenen vrij te laten, de censuur op te heffen en snel verkiezingen uit te schrijven. Generaal Prayuth, de machtigste man in Thailand, vroeg de internationale gemeenschap gisteren geduld te hebben met de ontwikkelingen in zijn land. Prayuth denkt zeker?een jaar nodig?te hebben om het land zodanig te stabiliseren dat er vrije verkiezingen kunnen worden gehouden.

Avondklok

De militairen hebben de avondklok, die direct na de coup van kracht werd, onlangs versoepeld. Nu is het verboden om tussen middernacht en vier uur ’s ochtends de straat op te gaan. De toeristenindustrie had om de versoepeling gevraagd.

Bronnen: NOS,?SocialMediaDNA.

Tippers, snitchers en ooggetuigen: op social media aangevallen

This street sign reflects a controversial sentiment held among some people in Philadelphia.

Hieronder een voorbeeld over de be?nvloeding of bedreiging van getuigen en/of tipgevers dat we nog niet eerder gezien hebben en in Nederland, voor zover bekend, nog niet is voorgekomen.

In Philadelphia haalde de politie de 17 -jarige student Nasheen Anderson van de?Martin Luther King High School uit zijn klas. Hij werd beshuldigd van intimidatie van getuigen. Hij plaatste volgens de politie namelijk foto’s van geheime bewijzen en stukken van de juryrechters op zijn Twitter-pagina.?Rechercheurs probeerden te achterhalen of Nasheen Anderson gekoppeld kon worden met een anoniem Instagram-account (“ratten 215″) dat meer dan 30 getuigen van diverse delicten uit de stad blootlegde, voordat het Instagram account werd opgedoekt.

Het Openbaar Ministerie gaf aan dat deze jongen als een volwassene berecht ging worden.?”Het kan me niet schelen hoe oud je bent, als je een getuige in deze stad intimideert krijg je met mij te maken”, zei de officier van justitie Seth Williams in dreigende taal.?Anderson’s gedrag op social media viel op toen een politieagent op Twitter foto’s van een slachtoffer zocht uit 2012. Hij vond een foto op het account van Anderson?naast de verklaringen van het slachtoffer aan de politie.?De verklaringen waren nog niet openbaar gemaakt en onderdeel van een geheime “grand jury”-procedure, een proces dat bedoeld om intimidatie van getuigen in de stad juist te voorkomen.

“De acties van deze tiener kan grote gevolgen hebben voor veel zaken hier in Philadelphia” zei Williams. “Zeer ernstige vormen van intimidatie lijkt hier aan de orde en we zullen hard optreden.”

De aangiftes bij de politie van een schietpartij werden ook geplaatst op Anderson’s Twitter-account. Onder eentje schreef hij “Expose All rats”.?Ongeveer 10 dagen later verschenen dezelfde berichten op Instagram. Maandenlang werden daarop getuigen van tientallen zaken ge?dentificeerd door het plaatsen van foto’s, politie verklaringen en getuigenissen.?Anderson’s moeder, die weigerde haar naam te geven, gaf thuis aan de deur antwoord op wat vragen. Ze beschreef haar zoon als een “goede jongen” en zei dat hij niet in de problemen zat. Hij wilde het leger in na zijn studie gaf ze aan.

Politiewoordvoerster?Tanya Little vertelt dat het nog onduidelijk is of hij zou worden voorgeleid als minderjarige of een volwassene.?De politie heeft een arrestatiebevel uitgevaardigd om Instagram te dwingen de identiteit van de rekeninghouder te geven. Volgens de politie kende Anderson de verdachte van de poging tot doodslag van de 19 -jarige man uit Southwest Philadelphia, omdat hij eerder in een moordzaak had getuigd.

Bekijk bijgaande videoreportage over deze zaak.

Advocaten mogen hun klanten inzage geven in getuigenverklaringen, dat is ook vastgelegd in de grondwet. Maar in “grand jury”-gevallen worden advocaten?ge?nstrueerd om hun klanten geen kopie?n van die verklaringen te geven.?Een ambtenaar met enige kennis van de zaak zei dat bewijsmateriaal van de grand jury zaak openbaar was gemaakt na een opeenvolging van onopzettelijke fouten door zowel een officier van justitie en de betreffende advocaat. Getuigenverklaringen worden in gerechtelijke dossiers gebruikt als een zaak voor de rechter en jury wordt behandeld, maar de namen van getuigen en slachtoffers worden doorgestreept. Toch staan in de online?kopie?n duidelijk de namen en soms zelfs foto’s.?De politie zegt dat ze nog steeds niet zeker weet hoe Anderson de informatie zou hebben verkregen.

Het account op Instagram werd dagelijks bijgewerkt en elke nieuwe post trok tientallen reacties en commmentaren waarin werd opgeroepen om het leven van die getuigen zuur te maken. Er werden zelfs prijzen uitgeloofd om getuigen om te leggen.?In een bijdrage complimenteert iemand Kaboni Savage – een beruchte drugsbaron uit Noord-Philadelphia die ter dood veroordeeld werd in juni voor 12 moorden en een brandbom waarbij vier kinderen en twee vrouwen omkwamen. Die brandbom was volgens deze poster een vergelding voor een getuige die samenwerkte met de FBI.

Want ook in andere zaken is het fout gegaan. Eerder heeft een getuige uit Philadelphia gedwongen moeten verhuizen nadat het materiaal met betrekking tot zijn zaak op een website werd geplaatst waarin ook criminele informanten werden blootgesteld.

Ervaren wetshandhavers en aanklagers geven voorbeelden uit het verleden waarin ook weleens iets mis ging: slachtofferverklaringen werden opgehangen in kapperszaken, geplaatst op lichtkranten in de wijk of zelfs gemaild naar getuigen. Het grote verschil met social media is dat miljoenen mensen deze verklaringen nu kunnen zien. Slachtoffers en getuigen lopen op deze manier nog meer gevaar.?Online intimidatie van getuigen neemt toe in de afgelopen jaren en maakt dat Justitie de rechtbanken oproept om nog voorzichtiger om te gaan met documenten.

Bronnen: Philly.com (1 en 2)

Crisiscommunicatiegame: oefenen met nieuwe werkelijkheid van moderne tijd

Samen met T-Xchange, IFV en Crisisplan krijgt TNO co-financiering uit het HSD Development Fund voor het projectvoorstel ‘De CrisisCommunicatieGame’. De serious game en training zijn er op gericht om met ??n of twee trainers een complexe contexttraining te kunnen geven aan voorlichters, woordvoerders en communicatieadviseurs. Trainingen waar in de regel diverse partners en een regie-cel voor nodig zijn.

Bij een recent asbestincident in een grote gemeente in Nederland communiceerden zowel de gemeente als de betrokken woningcorporatie richting de bewoners. Zonder de boodschap met elkaar af te stemmen. Het gevolg: bewoners die niet wisten wat ze moesten doen. Dat leidde tot onnodige risico?s, onrust en woede bij de bewoners. Dat kan beter.

Wie communiceren er tijdens een crisis en wat wordt er gecommuniceerd? Een team van TNO-onderzoekers werd hierin bijgestaan door crisiscommunicatieadviseurs uit diverse betrokken publieke organisaties, zoals gemeenten, veiligheidsregio?s en waterschappen. Vervolgens is er gewerkt aan een serious game die kan worden ingezet om het trainen van het crisiscommunicatieproces in een complexe context te ondersteunen. Het resultaat was een papieren versie van De CrisisCommunicatieGame, waar alle partijen erg enthousiast over waren. Deze versie is nog niet geschikt om grote groepen te trainen. Binnen het huidige projectteam wordt de papieren versie omgebouwd tot een digitale game, die vanaf het web benaderbaar is. Bekijk onderstaande video waarin ook de nieuwe dynamiek van social media voor extra druk en verdere noodzaak tot onderlinge afstemming zorgt:

Crisiscommunicatie bij incidentbestrijding wordt steeds belangrijker. En complexer. Gedurende het communicatieproces tekent zich een netwerk af van partners met een communicatiebelang. Breng dat netwerk zo snel mogelijk in kaart en je kunt samenwerken, informatie uitwisselen en boodschappen afstemmen. Burgers krijgen dan sneller betere informatie en kunnen vervolgens adequater handelen.

d?_crisiscommunicatiegame_foto_tbv_magazine_nationale_veiligheid resize

De CrisisCommunicatieGame van The Hague Security Delta (HSD) richt zich met name op dit netwerkaspect van crisiscommunicatie. In dit project dat op 13 maart 2014 van start ging ontwikkelt een team van TNO, T-X change, Instituut Fysieke Veiligheid en Crisisplan een serious game voor de training van crisiscommunicatieadviseurs. In deze game leren ze hoe ze het betrokken netwerk snel in kaart kunnen brengen, informatie op kunnen halen en verspreiden en de boodschap kunnen afstemmen. D? CrisisCommunicatieGame maakt het mogelijk groepen vaker te trainen zonder grote responsecellen in te stellen. De randvoorwaarden, leerdoelen en in-game feedback worden samen met experts uit het veld opgesteld. De conceptgame en de training komen naar verwachting beschikbaar in april 2015.

Game

De CrisisCommunicatieGame is een leermiddel, een applied game of serious game. Ondanks dat er al een gedragen papieren versie ligt, komt er nog heel wat kijken bij de vertaling van de papieren versie naar een digitale versie. Wat dan? De ?In-game? feedback moet ontworpen worden (hoe je er tijdens het spelen achter komt hoe je het doet), de ?art-style? moet ontwikkeld worden, zodat de deelnemers zich kunnen herkennen in ?hoe het eruit ziet?.

Training

Het leermiddel dat we ontwikkelen wordt gebruikt binnen een training. Die training gaat natuurlijk optimal gebruik maken van ?D? CrisisCommunicatieGame?. Daar liggen dan weer didactische principes onder die vertaald moeten worden naar de training. Omdat wij gebruik maken van ?self-directed learning? is reflectie op het eigen handelen heel belangrijk. Als trainer heb je aanwijzingen nodig hoe je d? game daarbij kunt gebruiken.

Evaluatie

Tijdens de ontwikkeling van d? game en d? training zal op meerdere momenten ge?valueerd worden of middel en training ook echt aansluiten bij de behoefte van de doelgroep. We hebben daarbij steeds met zeker twee doelgroepen te maken: zij die in de toekomst de training gaan volgen (deelnemers) en zij die de training in de toekomst gaan geven (trainers). Voor beiden moet d? game voldoende te bieden hebben, ?n meer.

Business model

Leuk om iets te maken dat nieuw is, een behoefte invult. Dat mag natuurlijk niet in de kast blijven liggen.?In dit deel van het project onderzoeken we hoe dit middel aan de man gebracht kan worden; d? training ?n d? game. Daar komen ook vragen bij kijken als ?Waar wordt d? game gehost??, ?wie verzorgt de helpdesk??, ?n natuurlijk ook of je een licentie moet kopen, of dat je toegang koopt via een ticket.

Lees ook het artikel in Magazine Nationale Veiligheid en Crisisbeheersing (pagina 22):

Wil je op de hoogte blijven? Volg dan de site van de?CrisisCommunicatieGame.

Bronnen: TNO, HSD, CrisisCommunicatieGame, Magazine Nationale Veiligheid en Crisisbeheersing

Misdaad voorspellen met Twitter

Sociale media zijn h?t middel van nu om foto?s, video?s, verhalen, gedachten en alles wat ons verder bezighoudt te delen met onze medemens. Of we die nu kennen of niet. Al die informatie kan ook voor allerlei andere doeleinden gebruikt worden. Als je in de reclamewereld werkt is alle informatie die vanuit de sociale media is te filteren goud waard. Ook voor de politie zijn sociale media waardevolle kanalen. Niet alleen om bewijsmateriaal bij elkaar te vergaren, maar ook om preventieboodschappen te verspreiden?om te voorkomen dat we slachtoffer worden.?Herman?plaatste op 19 april nog een?lezenswaardige tweet?over het voorkomen en bestrijden van criminaliteit met behulp van sociale media.

geo-afbeelding (Small) Lees verder

Social Media en transparancy reports

Microsoft-report

Transparancy reports zijn een manier voor social media platformen om te laten zien hoeveel gerechtelijke bevelen of dagvaardingen zij krijgen om gegevens over te dragen aan de overheid. Uit onderstaande voorbeelden blijkt vooral de Amerikaanse overheid hier gebruik van te maken en we zetten de belangrijkste social media platformen en hun transparantie over deze zaken op een rijtje. Voor dagvaardingen is er geen juridische toets zoals we die in Nederland kennen en de VS neemt bij diverse partijen zo’n 80% van het aantal aanvragen voor haar rekening. De getallen uit de rapporten laten niets zien over aanvragen die in het belang van de nationale veiligheid zijn. Sommige partijen geven een bandbreedte van dat aantal, de meesten noemen het niet eens. Maar?sinds klokkenluider Edward Snowden een boekje opendeed over hoe de NSA social media monitort lijkt een bepaald aantal er ook niet meer zo toe te doen. Aanvragen om gegevens over te dragen worden geregeld geweigerd (zo krijgen landen als Ivoorkust of Qatar hun verzoeken meestal niet ingewilligd), maar toch zijn er een aantal minder democratische landen als?Pakistan waar soms wel gegevens aan worden verstrekt.

Vermeende kaart van de wereld waarin de algehele data verzameling vanuit de NSA duidelijk wordt(Bron: Boundless informant)

Apple publiceerde in 2013 haar eerste transparancy report?waarin duidelijk werd dat van 2 tot 3000 gebruikersaccounts de gegevens werden opgevraagd door de Amerikaanse staat in de eerste helft van 2013. Een kleine helft daarvan werd vrijgegeven. Spanje en de UK volgen op grote afstand met iets meer dan 100 ingewilligde verzoeken. Daarnaast maakt Apple onderscheid in gegevens behorende bij gebruikersaccounts en gegevens over apparatuur zoals de iPhone en iPad. Zo vroeg de politie om gegevens van 8.605 apparaten. Brazilie en Duitsland volgden met?5.027 en 4.928 elk. Apple zet zich af tegen andere bedrijven (zoals Google) door te stellen dat zij geen persoonlijke data verzamelen van hun gebruikers. In het rapport staat: “Apple?s main business is not about collecting information”.

Google?biedt al sinds 2010 transparantie ten aanzien van gerechtelijke aanvragen en zag een toename van 68%?in de eerste helft van 2013.?3,846 aanvragen met het verzoek om 24,737 stukken data te verwijderen waarvan slechts 1/3 werd gehonoreerd. Ook was er al in 3 jaar tijd een verdubbeling van aanvragen vanuit de Amerikaanse regering. India, Duitsland en Frankrijk volgen op gigantische afstand. Veel van de aanvragen gaan over zgn.?takedowns?van content die inbreuk maken op copyright of inbreuk maken op iemands privacy. Google zag vooral een toename in verzoeken vanuit de politiek. Zo was er een Armeens politicus die een beledigende YouTube film verwijderd wilde hebben en een overheidsorgaan uit Saudi Arabi? ?wilde twee YouTube video’s weg hebben omdat ze te kritisch waren.

Microsoft heeft begin 2013 haar eerste transparancy report over 2012 gepubliceerd. ij diensten als Skype, hotmail en XBox Live worden gegevens opgevraagd. Als het gaat om gebruikersgegevens en IP adressen kreeg Microsoft in dat jaar 70,665 aanvragen waarvan ze in 80% ingingen op het verzoek. In?1,558 gevallen is er ook daadwerkelijk besloten inhoud van communicatie overgedragen waarvan 99% aan de Amerikaans overheid. Met name Skype krijgt veel verzoeken met?4,713, maar volgens het rapport is er nooit inhoud van een Skypegesprek gedeeld.

Facebook-transparency-report

Bij Yahoo waren het 17 landen die 29,470 verzoeken indienden over??62,775 gebruikersaccounts. De VS nam hiervan 40,322 voor haar rekening en Duitsland was nummer 2 met slechts een tiende daarvan (4,295). Yahoo benadrukt dat slechts een honderdste van het totaal aantal accounts wordt opgevraagd en dat ze in slechts 55% van de gevallen ingaan op een verzoek. Flickr is onderdeel van Yahoo en daarmee een van de social media diensten waar overheden interesse in hebben.

Dropbox werd verzocht om accountgegevens over te dragen van 172 gebruikers. Maar dat zijn alleen de gerechtelijke bevelen. De dagvaardingen betroffen zo’n 400 accounts.

Bij Facebook deden zo’n 71 landen het verzoek om gegevens van zo’n 38,000?gebruikers in 1e?helft van 2013. Zo’n 20.000 gebruikers daarvan stonden op het wensenlijstje van de Amerikaans overheid. India en Engeland volgden met 3.000 en 2.000 gebruikers. De VS kreeg in 79% van de gevallen ook daadwerkelijk de data, terwijl India en de UK maar 50% en 68% van de verzoeken ingewilligd kregen. In 2014 rapporteerde Facebook een stijging van 24% in het aantal aanvragen dat overheden deden.

Twitter ?rapporteert?sinds 2012.??Het willigde?1,410?aanvragen in voor de 2e helft van 2013.

Bij LinkedIn is slechts in 2013 begonnen met het delen van informatie. In de eerste helft van 2013 hebben slechts 9 landen zo’n 83 verzoeken gedaan, waarvan er 70 op het conto van de VS stonden. LinkedIn wil graag meer transparantie bieden een is daartoe een juridisch geschil gestart met de Amerikaanse overheid.?

En de laatste social media telg?Pinterest heeft sinds 2014 een Transparancy Report.?Pinterest had maar?12?verzoeken uit eigen land?in?2e helft van 2013.?7 warrants, 5 subpoenas vanuit de politie en 1 civielrechtelijk verzoek van in totaal 13 gebruikersaccounts, maar het bleef bij 12 ingewilligde rapportages.

De EFF heeft een campagne gestart met de titel: “When the Government comes knocking, who has your back?” ?en heeft in onderstaande tabel duidelijk gemaakt wat internet- en telecompartijen uit de VS doen om de wereld wat transparanter te maken. Helaas is de tabel lang niet volledig, maar andere social media diensten hebben geen transparancy report (en missen we er eentje, laat het weten!). Uiteraard krijgen deze social media platformen van hun leden wel?vragen. Zo willen de anonieme 4Chan gebruikers graag weten wat 4Chan van hun opslaat, want als hun IP adres is te achterhalen zijn ze ineens niet zo anoniem meer.?

EFF

 

Naast transparancy reports zijn er ook privacy reports die aangeven hoe goed social media platformen hun beveiliging op orde hebben:

UPDATE: Encrypt the Web Report: Who's Doing What | Electronic Frontier Foundation

Bronnen: Mashable,?Electronic Frontier Foundation

VKontakte en homolokkers

anti gay rights protester

Na de pedojagers zijn er sinds enige tijd?ook homolokkers in Rusland die social media gebruiken.?Het was?een nieuwe rage in Rusland: jonge homo?s via de sociale netwerken verleiden tot een afspraak en ze vervolgens vernederd aan de?schandpaal nagelen?op het internet. En dat onder het mom van bestrijding van pedofilie.?Het gaat zo: meestal neemt iemand via VKontakte, het Russische Facebook, contact op met het toekomstige slachtoffer. Vervolgens wordt er wat erotisch heen en weer gechat en dan volgt er een afspraak. De ene keer bij iemand thuis, de andere keer gewoon op straat.

Wat er dan gebeurt loopt uiteen. Soms wordt het slachtoffer ‘alleen maar’ uitgescholden. In andere gevallen dwingen de belagers, meestal in een groep, het slachtoffer zich uit te kleden en naakt in een badkuip te gaan zitten en een ‘bekentenis’ af te leggen, met een kunstpenis in de hand. Of hij krijgt urine over zich heen. Of hij wordt roze geschilderd.

Het slachtoffer wordt gedwongen te vertellen hoe hij heet en waar hij werkt of op school zit. En alles wordt gefilmd en op Youtube, op de site van?antipedofil.org?of op de pagina van de VKontakte-groep gezet. Hoewel de situatie steevast dreigend is, wordt er weinig rechtstreeks fysiek geweld gebruikt. Het gaat in de eerste plaats om de vernedering.?Er zijn maar weinig Russen die homoseksualiteit accepteren, dus de slachtoffers schamen zich dood.

Volgens sommige?bronnen?houden zich in Rusland inmiddels zo’n vijfhonderd groepen met zulke praktijken bezig. De bedenker ervan is Maksim Martsinkevitsj, een beruchte neo-nazi uit Moskou die luister naar de bijnaam Hakmes. Hij heeft laten weten met zijn actie de pedofilie in zijn land te willen bestrijden. Een merkwaardig argument. De slachtoffers zijn juist meestal jonge jongens, die door oudere mannen worden verleid tot seks, al dan niet tegen betaling.

De filmpjes zijn razend populair. De meeste worden tienduizenden keren bekeken.

Gelukkig worden ze wel aangepakt.?De politie heeft in de stad Kamensk-Oeralsky huiszoeking gedaan bij leden van Occupy Paedophilia. Bij de actie werd een flink aantal slag- en steekwapens in beslag genomen. De actie in de Oerol-stad is opmerkelijk: vaak treden de autoriteiten niet of nauwelijks op tegen dit soort verschijnselen. Leden van het Centrum voor Preventie van Extremisme en van de geheime dienst FSB deden invallen op drie adressen. Ze arresteerden elf mensen die worden verdacht van mishandeling. Op YouTube staan meer dan 30.000 filmpjes over?Occupy Paedophilia. Hieronder twee filmpjes die aantonen hoe heftig het kan zijn.?Let op! Onderstaande beelden bevatten schokkend materiaal:


Gelukkig zijn er ook dappere burgers die social media gebruiken. Zo is er?Kirill Maryin, een tiener uit Novosibirsk (een van de 3 grote steden uit Rusland) die vanaf zijn Twitter account (@ru_lgbt_teen) met de beschrijving “Gay Teen from Russia” die een oproep doet met de foto van een SOS logo en bio: ?World, help us! I plead you! History must not happen again!?. Vanaf zijn account vraagt hij aandacht voor de ontwikkelingen. Ook tijdens de aandacht ervoor tijdens de Olympische Spelen in Sochi met alle regenbogen na het aannamen van een wet die ‘gay propaganda’ verbiedt?(net als Uganda recent deed) en de zaak tegen Pussy Riot. Sommige landen zijn voor homoseksuelen die online erg actief zijn dan ook een risico, zoals dit artikel?duidelijk?uitlegt.

De online strijd woekert voort. Op VK is de groep children 404?een van de grootste bewegingen geworden. Het verwijst naar de internet foutmelding ?404 not found? omdat de Russische autoriteiten doen alsof homo’s niet bestaan.

elena_klimova

Lena Klimova?op bovenstaande foto is?oprichter van ‘Children 404’ en is recentelijk gearresteerd?voor homo propaganda. We zullen zien wat de wetgeving zegt over retweeters, likers en bloggers…

 

Bronnen: NOS, Guardian, BBC, Huffington Post, The Atlantic

SON-M: onderzoek naar online sociale be?nvloeding

ijsberg-gedragIn het onderzoekstraject SON-M onderzoekt TNO vanuit verschillende disciplines de kracht van online sociale be?nvloeding. Het doel van dit onderzoek is om beter te begrijpen hoe deze vorm van be?nvloeding werkt. Op basis daarvan kan het ontstaan van online (collectief) gedrag worden waargenomen en kan de kennis over de mechanismen achter online sociale be?nvloeding worden ingezet om dit gedrag te voorspellen en waar wenselijk te be?nvloeden. Dit artikel zet een aantal resultaten van dat onderzoek op een rij.

Mensen zijn sociale wezens. Elk individu maakt onderdeel uit van een sociaal netwerk, dat bestaat uit familie, vrienden en collega?s, maar ook onbekenden. En naast het feit dat al die individuen eigen behoeften, waarden en wensen hebben die hun gedrag bepalen, wordt hun gedrag ook sterk be?nvloed door expliciete en vooral ook impliciete regels van hun sociale omgeving. De kracht van sociale be?nvloeding is groot en wordt bepaald door een (ijs)berg aan factoren die dankzij social media steeds zichtbaarder lijken.

Met de komst van Internet en meer specifiek met de komst van verschillende sociale netwerken zoals Twitter, Hyves en Facebook, heeft deze kracht aan dimensies gewonnen. Het aantal mensen binnen een (actief) sociaal netwerk groeit en de specifiekheid van de contacten neemt toe. Bovendien is de snelheid van de communicatie door de komst van sociale netwerksites enorm toegenomen en is communicatie tijd en plaats onafhankelijk. Deze verschillende kenmerken van Internet maken dat de kennis over sociale be?nvloeding niet ??n op ??n vertaalbaar is naar de online wereld.

Online sociale be?nvloeding

Op sociale netwerken kunnen willekeurige individuen zich verenigen en zich sterk maken voor een gezamenlijk doel. We hebben de macht vanuit de massa, vanuit de publieke opinie al een aantal keer in de praktijk gezien: de ?twitter-revoluties? in Moldavi? en recentelijk in Egypte, en de KitKat-campagne van Greenpeace tegen het gebruik van niet duurzame palmolie door Nestl?. Bedrijven en overheden worden hiermee geconfronteerd, en TNO biedt kennis en kunde om dit soort ontwikkelingen te monitoren, de kracht en duur te bepalen en reactief of proactief hierop te reageren.

Ook op individueel niveau laten we keuzes steeds meer afhangen van die van vrienden/ onbekenden. Gingen we vroeger af op het advies van de verkoper en de buurman, tegenwoordig krijgen we online advies uit de hele wereld. Via TNO krijgen organisaties inzicht in welke impact sociale be?nvloeding heeft op individueel gedrag en op keuzes en hoe ze hier in hun interactie met burgers en klanten op kunnen inspelen.

SON-M: het onderzoek van TNO

TNO kijkt vanuit verschillende perspectieven naar online sociale be?nvloeding:

  • Macro
    TNO maakt patronen inzichtelijk binnen de grote hoeveelheden online data, zoals verspreiding van informatie en omslagen in sentiment. Hiertoe wordt o.a. gebruik gemaakt van datamining, social network analysis, agent-based modelling en visualisatie.
  • Micro
    Op het niveau van het individu worden drie belangrijke aspecten aan online sociale be?nvloeding onderscheiden: actorkenmerken (ontvanger of zender), boodschapkenmerken en kenmerken van het sociale netwerk. Via theorievorming (sociologie en psychologie) en data-analyse wordt inzicht verkregen in de wijze waarop deze aspecten van invloed zijn.
  • Reflectief
    TNO kijkt naar de impact die online sociale media hebben op de samenleving en naar de ethische kant van het bewust gebruik van online sociale be?nvloeding.

TNO wil organisaties de tools te geven om beter inzicht te krijgen in online sociale netwerken, en gericht te handelen. Eerder organiseerde TNO een symposium?waarin op hoofdlijnen enkele resultaten gedeeld werden. Ook werd er een quickscan gepubliceerd waarin de issues die op dit moment door overheid en bedrijfsleven worden ervaren bij het gebruik van sociale media en het verkrijgen van inzicht in online sociale be?nvloeding duidelijk werden.

Inmiddels zijn er ook heel wat wetenschappelijke papers gepubliceerd voor diegenen die iets meer diepgang wensen. Hieronder een overzicht van een aantal artikelen:

Eerder stond er ook een interessant artikel over de principes van gedragsverandering in online platformen (bron: Ministerie van Algemene Zaken), waarin mediapsycholoog Mischa Coster laat zien dat gedragsprincipes uit de sociale- en mediapsychologie ook van toepassing zijn op sociale media:

 

Politie zoekt dieven via social media

In een poging nog meer interactie met de burger aan te gaan, werkt de nationale politie aan een diefstallen-app. Deze moet (voor iPhone en Android) eind 2014 ?notificaties? versturen over diefstallen in de buurt. Nu is er alleen?de Nationale politie app en nog een heling app.

Social media-co?rdinator Patrick de Groot sprak met Emerce verder over webcare en de manieren waarop de politie via sociale media interactie zoekt. ?De Groot: ?We proberen de burger echt te betrekken bij het politiewerk door bij hem thuis te komen en met elkaar in gesprek te gaan over de veiligheid in zijn omgeving.?. De Groot wil verder dat de site op alle platforms kan draaien, dat burgers tips en reacties via de app kunnen achterlaten en dat buurtbewoners onderling kennis kunnen uitwisselen over veiligheid in de buurt.

Zo wordt het ook mogelijk berichten over vermissingen te versturen. Het is een van de manieren waarop de politie de burger wil informeren. Al langer was het mogelijk om via?politie.nl?aangifte te doen en contact te onderhouden met wijkagenten. Daarnaast kunnen burgers informatie opzoeken over criminaliteit in hun wijk.

Het webcareteam van de politie, dat uiteraard ook?op Twitter actief?is, wordt gevormd door wijkagenten. Iets meer dan?de helft van de 3000 wijkagenten doet daar aan mee. Het werken met Twitter is geen verplichting: de agenten krijgen een social media-cursus, maar worden daarna niet op?activiteit?gecontroleerd. Communicatieadviseur?Eric Stolwijk: ?Dat kunnen we niet opleggen. Ik vind niet dat een agent per definitie op Twitter actief moet zijn.? Wel wordt gecontroleerd of agenten geen ?domme dingen? zeggen.

Patrick de Groot hoopt, nadat hij de site volledig responsive heeft gemaakt, nog meer interactie met de burger te realiseren en daarmee te kracht van de massa nog meer in te zetten voor het politiewerk. Hij denkt daarbij aan het achterlaten van tips en reacties via de app. Ook het delen van kennis tussen buurtbewoners onderling heeft De Groot op zijn verlanglijstje staan.

Hieronder de presentatie op de Social Conference 2014:

Patrick gaf op deze conferentue?inzicht in de ontwikkelingen van het gebruik van Social Media bij de politie. Sinds 2011 is hij mede verantwoordelijk voor het Social Media beleid binnen de politie organisatie en hij nam het publiek?mee in de weg die ondertussen afgelegd is en hoe het verder gaat.?Ondertitel van zijn presentatie:?Van een goed idee naar een professionele inzet.?Hieronder een verslag van Rein Hof:

Het gebruik van Social Media begon in het toenmalige korps Rotterdam eigenlijk net zoals in zo veel andere organisaties: een aantal enthousiaste mensen ziet er iets in en gaat er mee aan de slag. En zo ontstonden de twitterende wijkagenten. De?Twitcops.?Buttom up, van onder uit de organisatie, de werkvloer. Geen moeilijke regels en beleid, Gewoon gezond verstand gebruiken en doen. Ondertussen verandert de wereld. De ontwikkelingen gaan razendsnel en ook de politieorganisatie gaat hier in mee. Er zijn nu zo’n?1800 Twitter accounts, 50 YouTube kanalen en 75 Facebook pagina?s. Kortom: de politie is actief op het Social gebied. Maar dat ging niet vanzelf!
Het kostte tijd en moeite om de nut een noodzaak van het gebruik van deze kanalen binnen de organisatie te laten landen. Een aantal voorvallen hebben hier als zogenaamde versnellers een grote rol in gespeeld. Bijvoorbeeld de Facebook moord, de schietpartij?in Alphen ad Rijn en de belangrijkste:?Project X?in Haren. Deze zaken hebben ervoor gezorgd dat het gebruik van Social Media binnen de politie een grote vlucht genomen heeft. De slogan nu:?Van delen wordt je rijk. Informatie wordt breder dan ook gedeeld, onder meer met vertegenwoordigers van het Openbaar Ministerie en de Veiligheidsregio. Maar ook met het publiek.

Uiteraard schuilen er ook gevaren in dit gebruik van social media kanalen. Niet alleen door uitspraken of zaken die verspreid worden door politiefunctionarissen. Ook het verspreiden van informatie door het publiek kan verkeerd uitgelegd worden of schadelijk zijn voor mensen. Denk bijvoorbeeld aan het YouTube filmpje waar op te zien is dat een agente een man met gebruik van geweld wil boeien. En waarbij de context van het verhaal en wat er aan vooraf ging niet getoond werd. Of het filmpje van de jongeren die iemand in elkaar slaan en waar vervolgens via het internet een zoektocht ontstaat om te achterhalen wat de identiteit van deze boosdoeners is. Met alle gevolgen voor toevallige naamgenoten van dien. Om zaken in goede banen te leiden en snel en accuraat te kunnen reageren tijdens incidenten zet de politie tegenwoordig een crisiscommunicatie team in. Ook is er tegenwoordig een Real Time Intelligence afdeling die bij een incident de verschillende Social media kanalen afspeurt om zo extra informatie te vinden. Daarnaast maakt de afdeling Opsporing dankbaar gebruik van alles wat mensen aan het delen zijn via de verschillende kanalen. Zo zijn er al diverse aanhoudingen verricht naar aanleiding van geposte foto?s en filmpjes waar wapens en drugs getoond en aangeboden werden? It?s all about sharing?

Bronnen: Emerce, CopsInCyberspace, SocialMediaSocialMedia.nl

BlueLine Connect

In Nederland kent de Politie het interne Politie+. Een soort Facebook voor de politie. In de VS is er sinds kort een vergelijkbaar BlueLine Connect dat, als het aan oprichter Bill Bratton ligt, ook internationaal gebruikt gaat worden. Eerst twee filmpjes over BlueLine waarin de essentie wordt uitgelegd:



In onderstaand filmpje geeft Bill Bratton zelf wat uitleg en zijn wat gebruikers ervan aan het woord:

Binnen de omgeving zijn net als Facebook en Politie+ genoeg mogelijkheden om met elkaar te communiceren. Uiteraard is deze interne omgeving niet bedoeld om familiefoto’s uit te wisselen, maar is het gebruik gerelateerd aan de politieprofessie. Er zijn groepen waarin tips worden uitgewisseld over de politieuitrusting, zoals in onderstaand voorbeeld het gebruik van de bodycam:

Blue line temp

Maar ook kan men op diverse andere manieren communiceren, zoals een videochat waarbij agenten zelfs vanaf de straat met hun iPhone kunnen meedoen in een gesloten Google Hangout-achtige dienst:

call

“Agenten doen graag geheimzinnig.” vertelt Bill Bratton tegen Mashable?”Maar mijn hele leven al probeer ik de samenwerking tussen agenten in alle afdelingen en tussen korpsen te verbeteren.” Hoewel het een zeer beveiligd netwerk is waarin agenten kennis kunnen uitwisselen, is het niet bedoeld om informatie over lopende zaken te delen. Bill Bratton en het achterliggende bedrijf?BrattonTech?stopt er veel geld in en Bratton heeft eerder nieuwe technologische trends helpen invoeren, zoals het predictive policing en crime mapping system?CompStat?(zie ons blog erover). Zij?zien uiteindelijk een verdienmodel waarin ook andere partijen diensten kunnen aanbieden. Hij verwacht dat advertenties en marktplaatsen (zoals leveranciers voor politieuitrusting) ook op BlueLine mogelijk gemaakt worden om zo dit initiatief te kunnen bekostigen. “Veel agenten krijgen budget voor hun uniformen en uitrusting, dus er is een marktvraag vanuit het netwerk” ?zegt Bratton die hoopt dat op termijn ook andere korpsen uit andere landen mee gaan doen. Binnen enkele weken zaten er meer dan 1000 agenten online uit 50 staten. De potentie is groot, want Amerika kent?15,000 politiekorpsen. Toch wordt het spannend of de adoptie wijdverbreid door alle staten zal doordringen. In tegenstelling tot bedrijven als?Yammer gaat het hier om een bedrijf dat nu alle vertrouwen geniet, want het verzamelt natuurlijk veel informatie over haar eindgebruikers. En de regels zijn niet eenvoudig. Zo schrijft de wet in California voor gegevens over publieke functionarissen niet langer dan 2 jaar bewaard mogen worden.

"/

Bronnen: Mashable, BlueLineConnect, Wikipedia,?Huffington Post, FastCompany

Spoedje? 112 app!

112app

Het gebruik van de smartphone en social media voor het verbeteren van noodhulp lijkt voor de hand liggend. Immers de technologie is breed verspreid (72% van de telefoongebruikers heeft een smartphone) en de social media adoptie hoog (meer dan 95% van de jongeren gebruikt het dagelijks). Door de beschikbaarheid van locatiegegevens zijn kortere verwerkingstijden mogelijk en adequatere reactie. Er ontstaat een extra communicatiekanaal? om betrokkenen te informeren of adviseren en de hulpverleningsdiensten kunnen door ruimere informatievoorziening beter voorbereid (en ook veiliger) optreden.

De verwachtingen zijn hoog, zo blijkt ook uit onderzoek. Het Rode Kruis deed al in 2012?in de VS een onderzoek?waaruit bleek dat jongeren verwachten dat de autoriteiten een noodoproep op bijvoorbeeld Facebook oppikken.?VDMMP herhaalde dit onderzoek (zie rapport onderaan) in Nederland en ook daaruit bleken hoge verwachtingen van burgers in?het gebruik van sociale media door de hulpdiensten tijdens noodsituaties. Ook bleek dat veel mensen verwachten dat sociale media op termijn 112 gaat vervangen of daarmee gecombineerd zal worden. Uit onderzoek naar alerteringssystemen (zie onderaan dit blog) vorig jaar bleek verder dat het huidige aantal (met Amber Alert, Burgernet, NL Alert of Rijnmond Veilig) niet teveel of te weinig is en dat burgers best meer betrokkenheid wensen.?

Sinds vorig jaar is de MeldAPP ontwikkeld. Met deze 112 app kunnen burgers via berichten worden ge?nformeerd en ge?nstrueerd (handelingsperspectieven) en kunnen zij situatiefoto?s? maken en delen. De app bevindt zich momenteel nog in testfase.

In de Verenigde Staten was er al een Smart911 registratiedienst die het mogelijk maakte gegevens te koppelen aan je mobiele telefoon als naam en adres maar echt een accurate locatie kon niet meegegeven worden. Later werd er in Europa een?112Echo app ontwikkeld die in Zwitserland is getest en in Denemarken is in april 2013 een meldapp voor het publiek gelanceerd. De app geeft de locatie van de melder door en contacteert de juiste meldkamer en is positief ontvangen. In Spanje (Murcia) liet men in 2009 al zien hoe een toekomstige 112 app met moderne smartphones in de noodhulp zou kunnen betekenen:

Per 1 oktober 2015 moeten nieuwe voertuigen op basis van Europese regelgeving uitgerust worden met een zgn E-call voorziening. Onder andere autofabrikanten als BMW en Peugeot willen dergelijke toepassingen aanbieden. Voor de logistieke sector is er ook veel winst te behalen bij modernere informatievoorziening en communicatie, bijvoorbeeld bij het vervoer van gevaarlijke stoffen:

Bekijk de prezi die erover is gemaakt door Loek Pfundt?en Ben Miedema:

Of lees het artikel in Melding! van februari (pagina 16+17):

En tenslotte het onderzoek van VDMMP over de toepassing van social media bij noodhulp:

Zo lijkt de digitale melding van een “spoedje” voor burgers in nood nabij. Want wie herinnert zich nog de populaire KPN reclame uit 2007 waarin een spoedje per e-mail op de mobiel een revolutie was voor onze maatschappij en men grapte over de miscommunicatie die deze moderne vorm van communiceren zou veroorzaken? Ook met 112 roggelen we het wel…