Tagarchief: facebook

Future Crimes – Social Media onderwereld

Geef een reactie

gold

De exponenti?le groei van het internet die exponenti?le groei van criminaliteit mogelijk maakt gaat in dit derde deel verder. Het probleem is volgens Marc Goodman niet dat technologie slecht is, maar dat zo weinig mensen er iets van weten. Als computer code onze planeet draaiende houdt (software rules the world) kan het ook misbruikt worden. Vooral vanwege de asymmetrische verhoudingen: een aanval is duizenden keren eenvoudiger dan een goede verdediging over alle linies van internetdingen. Perfecte beveiliging is een illusie en is ook niet nodig. Toch moet er wel wat wijzigen in de huidige manier van werken en doen.

De wereld is kapot

everything is broken

Facebook ontwikkelaars (en vele app ontwikkelaars ook) hebben lange tijd gewerkt volgens het mantra “move fast and break things“. De time to market was veel belangrijker dan de kwaliteit van de software, in een cultuur van b?ta producten die nooit af zijn. Zuckerberg stelde ook: “If you never break anything, you’re probably not moving fast enough“. Facebook noemde bijvoorbeeld de commotie rondom het tracken van niet-Facebookgebruikers een “bug”. Andere adagia bij Facebook zijn “Just ship it” en “Done is better than perfect“. Onderzoek onder app ontwikkelaars wijst uit dat de helft $0 dollar besteedt aan veiligheid. Deze duct?tape programmeerstijl zit dicht op het randje van een crash. Quinn Norton spreekt in “Everything is broken” zelfs over “Software is bullshit“. Het feit dat een Heartbleed?virus zo lang zijn werk kon?doen is een vorm van?bewijs. Klanten willen alles hebben en liefst snel. Mensen slapen niet voor niets op de stoep bij een Apple Store voor een nieuwe iPhone. Driekwart van alle systemen die we gebruiken kan in luttele minuten worden binnengedrongen. Een hacker heeft je wachtwoord in 90 seconden. Dat terwijl 97% van alle kraken voorkomen hadden kunnen worden met relatief eenvoudige maatregelen. Met het design is niets mis, maar waar is de Steve Jobs van security? Pas als veiligheid?echt een Unique Selling Point wordt en klanten dit hard gaan eisen, zal dit kunnen veranderen. Security onderzoeker?Dan Kaminsky: “We are truly living through Code in the Age of Cholera“. En het is logisch dat hackers die zwakheden vinden dit nu op de zwarte markt verkopen in plaats van het netjes te melden, omdat je bij legitieme meldingen (responsible disclosure) nog steeds risico’s loopt op strafmaatregelen. De bounty programs van bedrijven als Google en vele anderen zijn een goed begin, maar de prijzen op de zwarte markt zijn vele malen hoger. Voorlopig verandert er dus niet zomaar iets.

Data is?het nieuwe goud

De beruchte bankrover Willie Sutton,?die begin 19e eeuw zijn carri?re begon en dat decennia volhield en $2 miljoen dollar buit maakte, werd gevraagd: “Hey Willie, waarom roof jij eigenlijk banken?”. Zijn antwoord was simpel: “Omdat daar het geld zit”. ?Vandaag de dag is geld alleen vervangen door data, en om die reden?introduceert Marc?zijn eigen “Goodman-wet”: “The more data you produce and store, the more organized crime is happy to consume“.

Facebook geeft toe dat er?elke dag 600.000 keer?een account gehackt wordt. Elke dag! Dat is elke 140 milliseconde; knipperen met je ogen duurt al 2 keer zo lang. In het jaarrapport van Facebook stellen ze dat?11.2% accounts vals zijn, ofwel:?140 miljoen mensen die niet eens echt bestaan. Volgers of fans krijgen?is trouwens ook niet heel moeilijk, want op sites zoals SocialMediaCorp.org?zijn ze gewoon te koop: voor $5 dollar heb je 4.000 Twitter volgers en 100.000 fans op Facebook kosten iets meer: 1500 dollar. Tel daar clickfraude?of?complete?clickfarms bij op en je beseft: alle?social media partijen hebben?met heel veel?misbruik te maken. Van LinkedIn is ook bekend dat er 6.5 miljoen accounts gekraakt zijn, van Snapchat 4.6 miljoen (incl. telefoonnummers), maar ook Google en Twitter blijven niet gespaard en ondervinden dagelijks ellende. Georganiseerde misdaad is verantwoordelijk voor 85% van deze hacks. Dropbox maakte het in 2011 nog bonter en had per ongeluk de beveiliging even helemaal uitgezet voor al haar gebruikers. Een roofdier op de Serengeti loopt ook niet gewoon voorbij als er een dood dier ligt dat door kan gaan als gratis maaltje voor onderweg. In dit geval?werd dus heel wat Big data snel weggeloodst.

Social Media gebruikers zijn gewillige targets van allerlei?vervelende software. Koobface?is bijvoorbeeld bekende malware die zich specifiek richt op (de naam doet het al vermoeden) Facebookgebruikers. Deze software werd door?oplichters slim ingezet tijdens de vermiste MH370, waarbij ??n klik op “brekend nieuws van CNN”, met de eerste foto’s of filmpjes van het gevonden vliegtuig, genoeg was om een virus binnen te halen. Firesheep is een andere tool waarmee je aan zgn. ‘sidejacking‘ kun doen; je kunt hiermee via een open Wifi (bijvoorbeeld in een hotel, restaurant of de trein) eenvoudig iemands Facebook sessie en ook account overnemen.

Wie is er aansprakelijk?

Maar denk maar niet dat social media partijen ook opdraven voor de geleden schade. Identiteitsfraude alleen al kostte in de VS 21 miljard (2012), en elke 2 seconden is er weer een?Amerikaan aan de beurt. Kinderen zijn de snelst groeiende groep slachtoffers. Zij maken?51 keer meer kans op deze vorm van fraude dan volwassenen. Reden: hun identiteit heeft nog?een ‘clean-sheet‘ bij de meeste instanties en social media partijen krijgen steeds jongere kinderen onder hun leden (ook al is 13 officieel de minimum leeftijd).

Facebook maakt goed?duidelijk?dat zij niet aansprakelijk zijn voor welke schade dan ook:

“We try to keep Facebook up, bug-free, and safe, but you use it at your own risk. We are providing Facebook as is without any express or implied warranties… We do not guarantee that Facebook will always be safe, secure of error-free.. [Y]ou release us, our directors, officers, employers, and agents from any claims and damages, known and unknown, arising out of or in any way connected with any claim you have.”

Marc vraagt zich af: Als?er op het etiket staat “Wij garanderen niet dat het product altijd veilig zal zijn” zou je het dan?kopen? Hoe kan het zijn dat wij dit klakkeloos overal maar accepteren als het over technologie gaat? Waar is de verantwoordelijkheid van software makers? Security expert?Mikko Hypponen?zegt erover: “Nuclear scientists lost their innocence when we used the atom bomb for the very first time. So we could argue computer scientists lost their innocence in 2009 when we started using malware as an offensive weapon.” In de automobiel industrie is het gelukt om integrale veiligheid te organiseren (in de VS de National Traffic And Motor Vehicle Safety Act?uit 1966), dus waarom niet met onze smartphones en?andere kritische spullen? Voordat we allemaal weer 50 miljard nieuwe spullen toevoegen vraag je je af of we het nu eindelijk goed gaan regelen. Er is uitgerekend dat Facebook?$8 dollar per jaar aan elke gebruiker?verdient. Maar voor dat bedrag?versnijden ze je data in kleine stukjes en verkopen die door aan een schimmige wereld van data dealers met mogelijk grote persoonlijke consequenties. Er zijn inmiddels heel wat mensen die Facebook best $10 dollar?willen betalen?om dat men hun persoonsgegevens niet meer te doen.

Treiteren, trollen of?erger

trolling

Stalken of cyberpesten is een net zo populaire vorm van misbruik met behulp van deze identiteiten, omdat het zo makkelijk is: je kunt er altijd en overal bij. Facebook stalking is zelfs een alledaags begrip geworden. Onderzoek?toont aan?dat zelfs 20% van de middelbare scholieren door het cyberpesten “serieus nadenkt over een zelfmoordpoging”. Sexting, sextortion (wraakporno)?zijn allemaal groeiende problemen. 67% van de studenten geeft aan ermee te maken te hebben. De website van Hunter Moore maakt het wel heel bond: alle wraakporno plaatjes (meestal van exen) worden automatisch voorzien van de echte social media profielen van Facebook of Twitter. 74% van de ouders geven aan niet mee te kijken met hun kinderen. Reden: ze snappen het toch niet, hebben geen tijd, geen energie?of zien geen mogelijkheden.?In de huiselijke kring kan?social media andersom ook een?grote?negatieve impact op je?leven hebben: 45% van de slachtoffers van huiselijk geweld geeft aan dat de daders hen online volgt of ook digitaal aanvalt. Neem bijvoorbeeld Paul Bristol die het vliegtuig uit Trinidad pakte na een Facebook update van zijn ex en haar na het zien van een foto met haar nieuwe vriend doodstak. Hate crime (haat gericht op?huidskleur, geloof, geaardheid, sexe, uiterlijk of anderszins) en vele andere vormen van digitale pesterijen nemen toe.?Zo maakte Channel 4 een documentaire?over de heftige jacht op homo’s in Rusland met daarin een voorval?van?1500 jonge?mannen die op Instagram, YouTube en Twitter voor de hele wereld werden vernederd en?de autoriteiten slechts toekeken,?terwijl sommigen voor het leven verminkt waren of zelfs stierven. Nooit iemand voor veroordeeld.

Censuur en?propaganda

Websites die antisemitisch zijn en de holocaust ontkennen of nazisme aanhangen worden in landen als Frankrijk en Duitsland openlijk gecensureerd. In Syri? worden diensten als?YouTube en Facebook geblokkeerd. Saoedi Arabi? blokkeert zelfs 400.000 websites en de Verenigde Arabische Emiraten blokkeren alle sites eindigend op .il omdat ze de Joodse staat niet erkennen. Maar China spant natuurlijk de kroon op het gebied van internet censuur, met 2 miljoen moderators en propaganda werkers. Er zijn volgens Freedom House?wereldwijd maar liefst 4 miljard mensen die in een land wonen die aan enige vorm van internet filtering (censuur)?doen. De overheid (maar ook?Facebook of Google) bepaalt dus was je in je gefilterde bubbel ziet. Andersom?gebruikt de VS zelf ook de online propaganda machine in haar strijd met Al-Qaida, en Rusland vertelt met wat hulp van internettrollen?online graag hun verhaal over Oekra?ne of de MH17. Lees en bekijk bijvoorbeeld wat alleen al Bellingcat hierover tegenkomt:

Broadcast live streaming video on Ustream

Broadcast live streaming video on Ustream

Naar internet content kijken is volgens Marc net als een dating site: “What you see is not always what you get“. En toch vertrouwen we erop. Volgens Nielsen vertrouwt 70% van de mensen online reviews net zoveel als het advies van hun vrienden. Toch blijkt uit ander onderzoek?dat 25% van de reviews complete onzin zijn. Sterker nog, het is bekend dat diensten flink rommelen met deze informatie, een fenomeen dat bekend staat als?astroturfing.

Social Engineering

Als je niet op Facebook zit, doet iemand anders dat wel voor je. Daar kwam ook Ron Noble?in 2010 achter, toenmalig?secretaris generaal van Interpol, toen de penoze een Facebook account voor hem aanmaakte. Maar?wat kun je met zo’n vals account? Een voorbeeldje:

Robin Sage, een jonge aantrekkelijke 25 jarige vrouw, werkte als cybersecurity analist bij de Amerikaans marine. Bij MIT afgestudeerd en stage gelopen bij de NSA. Net als iedereen van haar leeftijd was ze flink actief op Facebook, LinkedIn en Twitter. Toen ze net haar baan bij de marine had, sloeg ze lekker aan het netwerken met andere cybernerds die bij de overheid werkten. Al snel had ze 300 connecties, waaronder militairen en mensen op diverse plekken bij de inlichtingendiensten. Een hele reeks hooggeplaatste mensen hoorden daar ook bij. Hoewel sommigen twijfelden over haar uitnodiging, verzekerde zij ze dat ze elkaar toch echt op de laatste Defcon hadden ontmoet. De twijfelaars keken nog even naar haar profiel, maar zagen ook andere bekenden al in haar netwerk, waaronder veel van haar collega’s bij de marine. Lockheed Martin en andere bedrijven raakten zelfs zo onder de indruk?dat ze haar?benaderde voor een baan. Er was alleen ??n detail: Robin Sage bestond helemaal niet. Het was een experiment van security adviseur Thomas Ryan.

Crime Inc.

Data broker Experian verkocht?in 2013 per ongeluk bijna twee derde van alle gegevens over Amerikanen aan een malafide club uit Vietnam. Van 200 miljoen Amerikanen waren de zgn. ‘fullz‘ (alle persoonsgegevens) in criminele handen, waarmee je eenvoudig?een lening kunt aangaan uit hun namen. Op allerlei sites zoals SuperSet.info of FindGet.me kon je ze voor gemiddeld 20 set per setje kopen. Schattingen zijn dat 20% van alle Europeanen en Amerikanen al een keer digitaal over de toonbank zijn geweest. Medische identiteitsfraude of belastingfraude met valse identiteiten kost de Amerikaanse maatschappij?jaarlijks respectievelijk 5.6 miljard en?4 miljard per jaar.

Inbrekers kunnen ook een slaatje slaan uit de gratis Facebookgegevens. Zo werd in 2010 bekend dat een criminele groep uit Nashua, New Hampshire, Facebook gebruikte om meer dan 50 inbraken te plegen waarin ze zo’n $200.000 buit maakten. Online marktplaatsen?zijn ook populaire manieren om mensen op te lichten, of om gewilde?spullen te vinden.

Of neem de terroristische?Lashkar-e-Taiba aanval?in Mumbai uit 2008 die als gijzelnemers in de ene hand een vuurwapen en een smartphone wapen in de ander hadden. Tien mannen kregen via hun eigen social media ops centrum voor die tijd geavanceerde real-time contra-intelligence via hun smartphone binnen en be?nvloedden met hun actie het leven van 12 miljoen inwoners in die stad terwijl het?live over de hele wereld werd uitgezonden. 164 mensen overleefden die aanslag niet en 9 van de 10 gijzelnemers kwamen om. De enige overlevende werd in 2012?in India ge?xecuteerd. Marc beschrijft hoe criminelen?over een aantal jaar “Siri & Clyde” worden (of Bonnie & Cortana) waarin ze?met hun?smartphone een IBM Watson (Don Watson noemt hij het) aan de lijn hebben als criminele infocel.

Marc Goodman gebruikte deze casus al?in 2012 in zijn TED talk:

Dit is deel 3 van een vierluik als boekbespreking van Future Crimes van Marc Goodman. In het volgende en laatste artikel gaan we in op het Dark Web, cloud crime, crime sourcing, internetdingen en wat we kunnen doen om deze ontwikkelingen veilig te houden. Heb je artikel 1 en 2 al gelezen, of heb je het boek zelf gelezen? Misschien wil je dan je idee?n erover?hieronder delen?

Future Crimes – Social Media bovenwereld

Geef een reactie

marc Goodman

We zetten de lijn van exponenti?le groei uit het vorige blog door, maar nu zoomen we in?op?de social media ontwikkelingen die Marc Goodman beschrijft in zijn nieuwe boek Future Crimes.

In 10 jaar tijd groeide het gebruik van Facebook van nul tot 1.3 milard mensen. Er zijn inmiddels op de planeet meer mobiele telefoons dan mensen en daarmee worden elke dag 350 miljoen foto’s naar Facebook geupload. De ‘Like’-knop wordt zo’n zes miljard keer per dag ingedrukt.?Tijdens de Arabische lente maakte een Google medewerker, Wael Ghonim, een Facebookpagina aan om aandacht te vragen voor de aanslag op een Egyptische activist. Binnen twee minuten had hij?300 ‘likes’ en na korte?tijd steunden 250.000 zijn oproep. Het doen van telefoontjes op de mobiel is volgens Brits onderzoek in ons dagelijks gebruik al?op de vijfde plaats gekomen: surfen op het web, social media, gamen en muziek staan op de eerste vier plekken!

Social Media Terms of Service (ToS)?

De groei van klanten voor social media aanbieders is fenomenaal. Maar over hoe deze partijen met hun klanten omgaan stelt Marc Goodman stevige vraagtekens. Bijvoorbeeld Google of Facebook komen met veel vreemde praktijken weg zo lijkt het, en het contract dat je als gebruiker met ze aangaat is op zijn minst asymmetrisch. Het antwoord van Google in een rechtszaak onder de hamer van?rechter Lucy Koh was letterlijk: “a person has no legitimate expectation of privacy in information he voluntarily turns over to third parties“. Met andere woorden: het versturen van een e-mail aan een Gmail gebruiker betekent dat Google mag doen met die data wat het wil. Neem ook Facebook die zich zou moeten houden aan de Children’s Online Privacy Protection Act,?een wet die bepaald dat er geen informatie van kinderen onder de dertien verzameld mag worden. Maar wie een beetje om zich heen kijkt op Facebook weet wel beter. Ook al zijn de regels dus beter, dan schiet de handhaving enorm tekort. Een treffende?quote uit het boek is dan ook: “Social media are the new public records“.

Marc wil zijn punt nog kracht bijzetten met wat cijfers.?De gemiddelde Amerikaan krijgt per jaar 1.462 gebruikersovereenkomsten?onder ogen, met gemiddeld 2.518 woorden per stuk. Als we die allemaal zouden moeten lezen, zou dat?76 volledige werkdagen?van ons leven kosten. Geen wonder dat de meeste mensen de Terms of Service (ToS) niet lezen.

Als voorbeeld schotelt Marc Goodman ons de user agreement?van LinkedIn even voor:

“You grant LinkedIn a nonexclusive, irrevocable, worldwide, perpetual, unlimited, assignable, sublicensable, fully paid up and royalty-free right to us to copy, prepare derivative works of, improve, distribute, publish, remove, retain, add, process, analyse, use and commercialize, in any way now known or in the future discovered, any information you provide, directly or indirectly to LinkedIn, including, but not limited to, any user generated content, ideas, concepts, techniques and/or data to the services, you submit to LinkedIn, without any further consent, notice and/or compensation to you or to any third parties. Any information you submit to us is at your own risk of loss.”

Daar kunt u het mee doen. Je kunt je data als eindgebruiker (of product) dus nooit meer terughalen, nooit een fout herstellen. Social Media partijen?kunnen je data in de meeste gevallen tot in lengte der dagen blijven gebruiken voor allerlei doeleinden. LinkedIn heeft zijn user agreement inmiddels iets aangepast, en maakte er na veel vragen zelfs onderstaand?filmpje over. Het filmpje doet overkomen alsof je zelf eigenaar bent (ben je in wettelijke zin ook), toch blijf?je onbeperkte toestemming (licenties) aan LinkedIn en derden geven over je persoonlijke gegevens?en zie die maar eens echt terug te halen. Dat is nu totaal nog?geen transparant proces, vandaar ook nieuwe Europese wetgeving?tav?het recht om vergeten te worden, maar ook de?interessante zaak die Max Schrems (na zijn eerdere ervaringen) nu samen met duizenden gebruikers?tegen?Facebook voert:

Om aan te tonen hoe belachelijk dit soort gebruikers overeenkomsten zijn, deed GameStation een experiment met een nog belachelijker statement:

“By placing an order via this GameStation Website on the first day of the fourth month of the year 2010 Anno Domini, you agree to grant us a non transferable option to claim, for now and for ever more, your immortal soul. Should we wish to exercise this option, you agree to surrender your immortal soul, and any claim you may have on it, within 5 (five) working days of receiving written notification from gamestation.co.uk or one of its duly authorisied minions.”?

7500 GameStation gebruikers verkochten op de dag van dit experiment hun ziel aan GameStation, terwijl ze er een product kochten. Terms of Service zijn echter geen geintje. Menige rechtszaak is door arme klanten verloren doordat de kleine lettertjes de social media partij -?of derden?- vrijwaarden van elke blaam. De privacy overeenkomst van Facebook verandert toch al elk half jaar en is inmiddels gegroeid van 1004 woorden (in 2005) tot 9300 woorden in 2014 (exclusief de links naar pagina’s met subvoorwaarden en overige condities). Facebook’s privacy overeenkomst is daarmee langer geworden dan de Amerikaanse grondwet! Toch spant Paypal de kroon met een gebruikersovereenkomst van 36.275 woorden… (langer dan Shakespeare’s Hamlet). Marc Goodman vergelijkt het wijzigen van deze voorwaarden met het (eenzijdig) wijzigen van de wetten, omdat deze datawetten bepalen wat ze met jouw data mogen doen en welke schamele rechten er dan voor jou overblijven.

En als je die gebruikersovereenkomst eenmaal gelezen hebt, ben je nog niet klaar. Op Facebook zijn maar liefst 170 privacy opties die je kunt instellen en tweaken, hoewel?de meeste mensen niet eens weten wat alles betekent. En al zou je uren besteden aan die instellingen, dan nog kan?een Facebook update van de Terms Of Service veel instellingen weer terugzetten op de?standaard instellingen; namelijk maximale openheid. Zo bepaalt je data dealer wat ze met jou kan doen. Jij bent immers allang verslaaft en zit vast?in hun web.

Ook Google heeft een vergaande terms of service overeenkomst. Als je bijvoorbeeld Google Docs of Google Drive gebruikt staat er?dat Google automatisch ook eigenaar wordt van die documenten. Lees maar:

“When you upload or otherwise submit content to our services, you give Google (and those we work with) a worldwide license to use, host, store, reproduce, modify, and create derivative works, such as those resulting from translations, adaptations or other changes and license to communicate, publish, publicly reform, publicly display and distribute such content.”

Het is maar goed?dat J.K. Rowling haar Harry Potter serie niet in Google Docs heeft geschreven! Anders waren haar wereldwijde rechten van het boek ook in handen van Google.

Jij bent het product

Gratis lijkt dus mooi, maar je betaald met je persoonsgegevens of je eigen content. Een treffende quote uit het boek is: “The most expensive things in life are free“. Dat is precies?waarom een gratis spelletje als Angry Birds?binnen korte tijd 9 miljard aan beurswaarde kan genereren. Apps zijn hele effectieve distributiesystemen voor persoonlijke gegevens aan adverteerders. Alleen al het downloaden van de Facebook app op een Android toestel (nog voor dat je je hebt aangemeld of de ToS hebt ondertekend) zorgt ervoor dat je mobiele telefoonnummer met Facebook is gedeeld. En de ‘Like’-knop (6 miljard clicks per dag)?werkt?net als internet cookies als een tracker die je gedrag ook op andere sites dan Facebook volgt. McAfee toonde aan dat 82% van de Android apps je internetverkeer volgen en maar liefst 80% je locatiegegevens doorgeven. Marc Goodman geeft voorbeeld na voorbeeld en verbaast zich over het feit dat deze markt zo ongereguleerd is. Hij vergelijkt het met de regulatie van nicotine (onze persoonsgegevens zijn de verslaving van big data brokers en adverteerders), en de grote waarschuwingen op sigarettenpakjes voor consumenten.

De 7 gouden W’s voor adverteerders

Hij haalt de 7 gouden W’s erbij (op een andere manier: ditmaal voor adverteerders) en stelt dat Google de strijd om de “Wat” vraag heeft gewonnen: zij weten “wat” mensen zoeken (Google Search die je zoekvraag zelfs aanvult omdat ze jou en anderen inmiddels al redelijk goed kennen). ?Facebook heeft nu de strijd gewonnen rondom de “Wie” vraag: het kent jou en je persoonlijke netwerk als geen ander. ?De “Waar” vraag is nu waar de strijd al een tijdje in is losgebarsten. Location based diensten (LBS) en bronnen via apps (oa ook Netflix), de smartphone en internetdingen maar ook infrastructuur (de Wifi bij de McDonald’s) zorgen voor veel nieuwe startups die hun drilboor al in de digitale goudmijn hebben gezet.

Voorbeelden van dergelijke nieuwe diensten zijn bijvoorbeeld dating apps als Tinder en Grindr, die miljoenen klanten op miljoenen locaties aan elkaar hebben verbonden. In 2012 lanceerde een Russische startup de app Girls Around Me?die gebruik maakte van Facebook en Foursquare check-ins. Als een digitale?radar kon je alle meisjes?in de buurt vinden en hun Facebook profielen checken. Met een druk op de knop kon je zien waar ze op school zaten, welke vakantie ze net hadden gehad en hun?voorkeuren (‘likes’) inzien. Met deze informatie zou je dus als wildvreemde op zo’n meisje af kunnen stappen en precies de juiste dingen kunnen zeggen. Handig, ook voor?mannen met minder fijne bedoelingen.

Een andere?datingapp?gaat nog verder. OkCupid?vraagt aanvullende gevoelige informatie, zoals hoeveel seksuele relaties je in het verleden hebt gehad, of je voor of juist tegen abortus bent, of je een vuurwapen hebt, of en hoe vaak je?alcohol of drugs gebruikt (legaal en ook illegaal). Allemaal om een zo goed mogelijke match voor je te vinden…

Social Media monitoring

leigh

Dat social media ook door andere partijen steeds beter in de gaten gehouden wordt, ontdekte Leigh Van Bryan toen hij vlak voor zijn reis vanuit Engeland naar de Verenigde Staten Twitterde:

destroy-america

Het woordje ‘destroy’?betekent onder zijn Britse vrienden iets anders dan wat DHS (Department of Homeland Security) ervan maakte. Toen hij op het vliegveld in Los Angeles aankwam werden hij en zijn 24 jarige reisgenote Emily Bunting door de bewapende douane in de boeien geslagen. Ze moesten 12 uur in een cel zitten met vermeende Mexicaanse drugsdealers. Hoewel ze hun Engelse slang nog probeerden uit?te leggen, mocht het niet baten en werd er door hun spullen gezocht, onder andere naar een schep. Een schep? Die schep zou te maken hebben met hun andere tweet die hun vakantieplannen weergaf en over ‘diggin’ Marylin Monroe up‘ ging (een verwijzing uit de serie Family Guy):

article-2093796-11859F7D000005DC-112_468x89

Na een nachtje in de cel werden ze op het vliegtuig per kerende?post naar Engeland teruggestuurd. Dag visas, dag vakantie…

Social media monitoring is allang niet?meer beperkt tot de DHS. In Amerika?zijn naast de inlichtingen ook de IRS (belastingdienst) en de immigratiedienst al in 2009 begonnen met social media monitoring programma’s. Onder andere om te zien wie er wel vaart bij uitkeringen en vermoedelijke fraudezaken. In dat jaar had telecomoperator Sprint een handig online politie portaal (website) gemaakt om de vele dataverzoeken?eenvoudiger af te handelen. Daarmee kon de politie zonder schriftelijk bevel alle telefoons van Sprint localiseren (‘pingen’). In dat jaar werd er 8 miljoen keer gebruik van gemaakt.?Ook scholen en overheden doen steeds vaker mee in het monitoren van social media data. UDiligence volgt social media accounts van studenten om ervoor te zorgen dat “de lokale atletiekclub niet door het gedrag van atleten in een slecht daglicht komt te staan”. Sommige scholen stellen het zelfs verplicht om de Facebook accounts met wachtwoord en al in te leveren. Ouders kunnen dan rustiger slapen.

Social data dealers

Marc Goodman constateert dat er maar weinig industrie?n zijn die hun klanten gebruikers noemen. Eigenlijk kent hij er maar twee: drugsdealers en de ICT industrie. Marc ziet veel overeenkomsten.

Want hoewel men schokkend reageerde op wat de NSA aan data verzamelde wil Marc ons ook wijzen op de echte datadealers. En dan bedoelt hij geen?hackers, maar gewoon de legale handel in persoonsgegevens. Neem bijvoorbeeld?Acxiom , die van meer dan 700 miljoen klanten gegevens verzamelde (van 96% van de Amerikaanse inwoners?hebben ze gegevens) en hiermee 50 triljoen data transacties per jaar verwerkt. Elk gebruikersprofiel bevat 1500 eigenschappen, zoals je ras, geslacht, telefoonnummer, type auto, opleidingsniveau, aantal kinderen, formaat huis, recente aankopen, leeftijd, gewicht, lengte, huwelijke status, politieke voorkeur, gezondheidstoestand, beroep, en of je links-of rechtshandig bent tot aan je?huisdieren. ‘Behavioural analysis’,?‘predictive targeting‘ en ‘premium proprietary behavioural?insights’ zijn de zaken?waar dit soort bedrijven dagelijks in handelen. Oftewel: ze proberen je door gedragsanalyse echt te begrijpen?en die kennis aan de hoogste bieder te verkopen. Want luiers?aanbieden aan een student heeft niet zoveel zin, maar brengt?veel geld in het laatje als je dat aan een zwangere huisvrouw aanbiedt.?Acxiom geeft je een unieke 13-cijferige code en stopt je in een van hun 70 clusters op basis van je gedrag en je sociodemografische eigenschappen. Sommige?data brokers houden ook gegevens bij over je medische toestand (bijv. AIDS of dementie) en?MEDbase200 verhandelde zelfs gegevens over slachtoffers van huiselijk geweld of verkrachtingen. OfficeMax stuurde een brief?naar een klant waarop?stond” Mike Seavy, dochter omgekomen in een auto-ongeluk”. Toen deze man (nog in rouw, want het feit klopte) het bedrijf om uitleg vroeg moest het bedrijf onder druk van NBC bekennen dat het het een foutje was. Die gegevens waren alleen?bedoeld voor derde partijen, niet voor klanten. Welke partij die gegevens kreeg wilde OfficeMax niet zeggen (bekijk het nieuwsitem).

Je?begint je misschien?af te vragen wat deze data brokers allemaal van je weten. Je komt het echter nooit te weten, daar heb je immers voor getekend in de gebruikersovereenkomst.?Er is nauwelijks?regulering van de markt van deze data dealers. Marc Goodman noemt het Kafkaiaans,?omdat het doet denken aan het?boek van Franz Kafka “Het proces” waarin een man veroordeeld wordt maar niet krijgt te horen wat er in het geheime dossier staat.?Deze?dataveillance maatschappij noemde voormalig vice-president Al Gore ook wel de “stalker economy” met verwijzingen naar diensten als SnapChat, die jongeren juist weer gebruiken om onder het toeziend oog van hun ouders weg te komen.

Van Big data wetenschap naar big data praktijk

Engelse onderzoekers bekeken de locaties van mobiele telefoongebruikers en kwamen erachter dat ze nauwkeurige voorspellingen konden doen: met twintig meter variatie voorspelden ze waar je de volgende dag (over 24 uur) zou zijn.

Het Gaydar onderzoek op Facebook gaf vervolgens goed weer dat je seksuele voorkeuren goed kunt voorspellen (78% betrouwbaar) op basis van je sociale netwerk. Bedenk daarbij wat dit betekent voor de 76 landen waar homoseksualiteit nog steeds onwettig is: Sudan. Iran, Yemen, Nigeria of Saudi Arabi? waar er zelfs de doodstraf op staat. Of denk aan Rusland die ook bekend staat om zijn homohaat, dat zichtbaar?via de?Russische Facebook variant?Vkontakte?gebeurt.

En een andere Facebook studie van 58.000 profielen?toonde aan dat je iemands IQ kan voorspellen, maar ook of ze emotioneel stabiel en misschien uit een gebroken gezin afkomstig waren. Predictive policing software maakt hier nu nog geen gebruik van, maar data brokers met?commerci?le doeleinden waarschijnlijk?al wel.

Zo zijn er al een aantal start-ups (zoals Lenddo) die je sociale netwerk informatie gebruiken om te bepalen of je kredietwaardig bent. Als je bevriend?bent met mensen die schulden hebben en je hebt er vaak contact mee verlies je punten. Want, zo zal men denken, als je vrienden op social media allemaal platzak zijn, zul jij niet veel beter zijn…

Big data bazen

Eric Schmidt (CEO van Google) heeft?zelf een van de beruchtste uitspraken gedaan: “If you have something that you don’t want anybody to know, maybe you shouldn’t be doing it in the first place” en kreeg bijval van Mark Zuckerberg die zei “privacy is no longer the social norm” .

Zelfs Wolfgang Schmidt, destijds?hoofd van de Oost-Duitse inlichtingendienst?Stasi, reageerde op de onthullingen van Edward Snowden: “Dit zou onze droom geweest zijn”, en deed uit de doeken?dat?de Stasi destijds 40 telefoonlijnen tegelijk kon tappen en was verbaasd te horen dat de technologie het blijkbaar nu mogelijk maakt om alle telefoonlijnen en internet data tegelijkertijd en continu af te tappen.

Marc Goodman somt de problemen van de data brokers op en legt uit hoe gemakkelijk criminelen, maar ook bonafide partijen erbij kunnen, en stelt: “Als je niet de controle hebt over je eigen data, heb je niet de controle over je eigen levenslot.” In het volgende blog wordt nog duidelijker hoe social media informatie tot allerlei onveilige situaties leiden, en ronden we af met wat je er volgens Marc Goodman tegen kunt doen.

Laten we dit blogje eindigen met een onthullende parodie die goed weergeeft in wat voor gekke wereld we nu leven “CIA owns Facebook”:

 

Future Crimes – inleiding

Geef een reactie

Het is bijna een encyclopedie van cybercrime feiten, zoveel voorbeelden gebruikt Marc Goodman in zijn nieuwe boek Future Crimes om zijn punt te maken over criminaliteit van vandaag en morgen. En hoewel hij van nature optimistisch is, is zijn punt vooral: “You ain’t seen nothing yet”.

Dit boek geeft als geen ander weer hoe de exponenti?le groei van?informatie, software, het internet en internetdingen gepaard gaat met een onontkoombare exponenti?le groei van criminaliteit. De hamvraag is dan: is het 5 voor 12 of hebben we nog even?

Het boek bevat dus teveel om op te noemen, maar we doen een poging tot het delen van interessante cases en inzichten, zeker daar waar het social media betreft (waar we in het volgende blog meer op in gaan).

Singularity & misdaad

Met exponenti?le groei is ook exponentieel veel geld gemoeid. Hackers doen het allang niet meer voor de ‘lulz‘; hun werk wordt met grof geld of?macht beloond. Het Duitse AV-Test schatte in 2010 nog dat er zo’n 49 miljoen stukjes malware bestaan, McAfee had het in 2011?over twee miljoen nieuwe per maand, en Kaspersky Lab liet in de zomer van 2013 weten al 200.000 nieuwe malware samples per dag te zien. De ellende groeit ook exponentieel.

Gordon Moore (voormalig Intel topman) voorspelde in 1965 al deze exponenti?le groei: het aantal transistors op een?chip zou elk jaar verdubbelen. Dit principe is iets aangepast (per 18 maanden tot 2 jaar) maar staat tot op de dag van vandaag nog steeds en is ook wel bekend als de wet van Moore. De eerste iPhone bevatte al meer rekenkracht dan de mainframe computers die Apollo 11 naar de maan brachten (40 jaar geleden). De moderne smartphone is duizend keer sneller dan de snelste supercomputer uit de jaren 70 en?een miljoen keer goedkoper.

Ook informatie groeit als kool. Google verwerkt dagelijks meer dan 24 petabytes door de vele zoekopdrachten, mails en YouTube-filmpjes. Als die data zou worden uitgeprint op papier zou die stapel papier vanaf de aarde tot halverwege de maan?komen. Toch verwerkt Google (net als de NSA) hooguit 1 of 2% van al het internetverkeer. Elke paar?dagen produceren we evenveel informatie als de mensheid tot de 21e eeuw bij elkaar.

Ook bevat de software op onze apparaten bevat steeds meer code. Had Apollo 11 nog 145 duizend regels code, Microsoft Office 2013 heeft inmiddels 45 miljoen regels code en de Amerikaanse Healthcare.org website zelfs 500 miljoen. Verbaast dat die website vaak gehacked is?

De technologische Singularity, de knie van de exponenti?le curve waarin mensen (zelfs als collectief) de techniek niet meer kunnen begrijpen is daarom dichtbij en volgens Ray Kurzweil?is dat in 2045. Marc Goodman is zelf ook verbonden is aan de Singularity University.

Plot showing the exponential growth of computing

Criminelen uit het Wilde Westen maakten ook al gebruik van technologische ontwikkelingen, toen ging het alleen wat minder snel allemaal. Zo kwamen boeven als Jesse James en Butch Cassidy erachter dat de uitvinding van de trein een handig middel was om aan geld te komen. Voorheen konden ze te paard een individu beroven of hooguit een koets met een paar mensen tegelijk. Maar in een?trein zaten honderden mensen met geld of veel waardevolle spullen handig bij elkaar, terwijl de trein?zich in een voorspelbare lijn vooruit bewoog en een rijschema had dat overal te vinden was. De grootste treinroof?vond plaats?in Engeland, in 1963, waarbij de rovers?2.6 miljoen Britse pond buit maakten. Het internet stelt criminelen?nu in staat om niet honderden, maar duizenden of zelfs miljoenen mensen tegelijk te beroven. In 2013 werden bij Target gegevens van 110 miljoen klanten gestolen, door een 17 jarige jongen uit Rusland. Nog geen jaar later (augustus 2014) werden door een russische hackersgroep zelfs 1.2 miljard gebruikersnamen en wachtwoorden gestolen van 420.000 websites tegelijk.

Digitale zwakheden

Onderzoekers van Imperva en studenten van Technion-Israel instituut hebben in 2012 antivirus tools daarom maar eens aan de tand gevoeld. Wat bleek? Met alle nieuwe binnenkomende malware (oa ook de toename van zero-days) konden virusscanners slechts 5% van de criminele?software vinden. Ook de zgn. ‘time-to-detection rate‘, het verschil in tijd tussen het maken en kunnen detecteren door dan inmiddels geupdate virussoftware neemt gigantisch?toe (het virus Flame is een goed voorbeeld daarvan). Als?het immunsysteem van je lichaam zo zou functioneren zou je in luttele uren hartstikke dood zijn.

De huidige bescherming van onze digitale systemen is alleen gebaseerd op aanvallen uit het verleden. Marc Goodman vergelijkt het met banken die alleen voorbereid zijn op de komst van Bonnie & Clyde, omdat we daarvan weten dat ze al eerder banken hebben beroofd. Meestal kost het maanden voordat bedrijven doorhebben dat er een digitale boef binnen is geweest, en in 92% van de gevallen is het niet de CISO of het beveiligingsteam die het als eerste door heeft. Meestal is een boze klant, een leverancier of?de politie.

De software bevat ook gemiddeld 20 tot 30 foutjes op 1000 regels code.?Foutjes in software worden misbruikt door hackers, maar kunnen in zichzelf ook al vervelend zijn. Zo speelde foutjes in software een rol in de?Deepwater Horizon?ramp?waarbij?11 mensen onkwamen en 4.9 miljoen vaten olie in de golf van Mexico spoelden.

Exponenti?le?misdaadontwikkelingen

Digitale ontwikkelingen maken exponenti?le groei?ook mogelijk voor criminelen die nu wereldwijd kunnen opereren. Zoals het Russische Business Network (RBN), de ShadowCrew?en vele andere groeperingen. Neem bijvoorbeeld een zaak uit 2007 waarin?45 miljoen creditcards van?TJX gestolen werden (hoewel andere schattingen 94 miljoen noemden) met een schade die voorzichtig geschat wordt op $256 miljoen dollar. Daarbij is de indirecte schade met gemak groter dan een miljard, onder andere doordat het vertrouwen de?beurskoers en?verkoop doet teruglopen maar ook?verzekeringskosten en proceskosten voor nieuwe maatregelen er nog bovenop komen.

Kritische infrastructuren zijn ook een gewild doelwit. Zo viel de hacker groep Cutting Sword of Justice de gas- en oliemagnaat Saudi Aramco aan met hun Shamoon virus dat na zorgvuldige injectie via een USB stick als een dolle 30.000 bedrijfscomputers infecteerde. Shamoon wist maar liefst 75% van alle harde schijven te wissen, waardoor het bedrijf nog moeilijk haar werk kon voortzetten.

Was het vroeger anders? Neem?twee moderne helden?die ook als hacker begonnen zijn: Steve Wozniak en Steve Jobs. Zij verkochten als Berkeley student al zgn. ‘blue boxes‘ waarmee je de telefoonmaatschappij kon foppen en gratis door de hele VS kon bellen. Zo zamelden ze geld in voor hun echte creatie: de eerste Apple computer. Kevin Mitnick (hij mocht in gevangenschap geen telefoontje plegen omdat ze bang waren dat hij kernraketten kon activeren door het geluid van een modem?te fluiten) en Kevin Poulsen waren enige tijd later ook dergelijke types. Zij werden toendertijd echter de meest gezochte criminelen van de FBI. Poulsen wist bijvoorbeeld slim een wedstrijdje op de radio te winnen. Hij manipuleerde?alle binnenkomende telefoonlijnen om er zeker van te zijn dat hij de 102e beller zou worden?en de?Porsche 944 S2 ter waarde van $50.000 als prijs mocht komen halen.

Gevaarlijke overheden en bedrijven

Maar Marc Goodman gaat niet alleen op criminele hackers en georganiseerde misdaad. Ook overheden komen aan bod zoals het Britse GCHQ dat de hacktivistengroep Anonymous probeerde aan te pakken met DDOS aanvallen. Iets vaker blijft hij stilstaan bij grootmacht China die volgens de FBI met een leger van zo’n 180.000 cyberspionnen en cyberstrijders naar schatting alleen al op het Amerikaanse Defensienetwerk 90.000 computerhacks per jaar uitvoeren.

China wordt ervan verdacht veel bedrijven aan te vallen; volgens onderzoek komen zelfs 41% van alle aanvallen ter wereld uit dat land.?Ook de media kan daarbij ten prooi vallen. Mandiant deed onderzoek naar de aanvallen in opdracht van de krant The Times en localiseerde de Chinese hackers tot Unit 61398 van het PLA (People’s Liberation Army) met als adres een gigantisch gebouw op Datong Road, Shanghai waar?duizenden mensen werken.

Sinds de onthullingen van Edward Snowden is de sympathie voor de Verenigde Staten ook wat afgenomen. Uit zijn verhalen blijkt dat er op grote schaal cyberaanvallen vanuit de VS worden gevoerd, inclusief?Chinese doelwitten (o.a. China Mobile en de Tsinghua universiteit). Om daar nog een?onderzoek van de Wall Street Journal aan toe te voegen dat aangeeft dat spionage van internetgebruikers ??n van de snelst groeiende sectoren in het bedrijfsleven is.

Terrorisme

En dan wordt het internet door terrorisme experts ook nog een ‘terrorist university‘ genoemd. Dat is goed te zien aan een beweging als ISIS die dankbaar gebruik maken van beschikbare bronnen als The Mujahideen Poisons Handbook, Encyclopedia of Jihad. Ook Dzhokhar Tsarnaev, die de aanslag op de Boston Marathon pleegde, gaf toe dat hij en zijn broer het vervaardigen van de bom in de snelkookpan hadden geleerd van een stapsgewijze instructie in het al-Qaida magazine Inspire. Het artikel heette “Maak een bom vanuit de keuken van je moeder”. ISIS laat zien dat ze erg behendig zijn met technologie en social media. Neem alleen al het feit dat ze met hun promotiemateriaal inspelen op de game Grand Theft Auto V. Werf waar je doelgroep zit moeten ze gedacht hebben, want in deze game kun je onder andere agenten overhoop rijden. Het is enigszins vergelijkbaar met het idee van de werving door het Amerikaanse leger in de game American Army. Het gedrag dat je daar vertoont hoef je alleen nog maar in werkelijkheid te gaan vertonen.

Digitale middelen worden ook gebruikt om aanslagen te plegen, of te financieren. Zo moest Imam Samudra eerst digitaal inbreken bij de Western bank om daar $150.000 dollar van bankrekeningen en credit cards af te halen. Vervolgens pleegde hij in 2002 een aanslag in Bali waar meer dan 200 doden vielen. In de gevangenis schreef hij daarna een autobiografiosch manifesto “I Fight terrorists” met verdere hacking instructies (zoals carding) en aanmoedigingen om de heilige oorlog in cyberspace voort te zetten.

Hackers hoeven natuurlijk maar 1 foutje of gaatje te vinden, terwijl wij ons over de hele linie dag en nacht moeten verdedigen. En cyberwapens gaan niet dood, maar worden opnieuw gebruikt, verbeterd en slim gecombineerd met nieuwe ontwikkelingen. Als iemand een bom gooit, versplintert deze in duizend stukjes of zinkt naar de bodem van de zee. Computercode kun je gratis en oneindig kopi?ren. Ook een digitale bom die je naar iemand anders stuurt kun je dus een keer terug verwachten.

In het volgende blog gaan we nader in op social media en misdaadpraktijken. Marc Goodman vertelt over hoe wij de Terms of Service (ToS) niet lezen en zo onze ziel verkopen en het product geworden zijn, en zonder rechten meestal het nakijken hebben. Een mooie quote die hij gebruikt is:?”The most expensive things in life are free” en “The truth will set you free, but first it will piss you off.” – Gloria Steinem.?Maar het?is niet alleen kommer en kwel, het laatste deel zal ingaan op?de oplossingen die er mogelijk zijn.?

Je Facebook-erfgenaam aanwijzen, zo werkt het!

Geef een reactie

— Dit blog is ook gepubliceerd op de website van Digitale Nazorg [link] —

Groot nieuws in mijn tijdlijn: “Facebook laat gebruikers ‘erfgenaam’ voor account kiezen” Hoewel Facebook wat aan populariteit heeft ingeboet vanwege, laten we zeggen: vrijpostig?privacybeleid, geldt voor Facebook:?”You can’t live with it, can’t live without it.” Maar Facebook kan wel doorleven zonder jou, en dat is nou juist waarom ik deze stap van Facebook wel kan waarderen: je kunt daar zelf nu regie in nemen.?Maar hoe werkt het dan precies en wat doet Facebook daar vervolgens mee? Daar wil ik in dit blog even nader op inzoomen.

legacy_featured

Lees verder →

Britten krijgen wet tegen wraakporno, wij niet

Geef een reactie

snapchat revenge porn

In Groot-Brittanni? is ‘ie er?bijna doorheen, een wet tegen wraakporno. We schreven eerder al uitgebreid over voorbeelden van het fenomeen ‘revenge porn’. Als die wet er?is, kan je maximaal twee jaar achter de tralies verdwijnen?als je zonder toestemming naaktfoto’s van je ex het net opslingert.

De kwestie wraakporno is daar sinds de zomer in een stroomversnelling geraakt, zei correspondent Martijn Rosdorff in november al. Volgens hem draaide het toen ook om verkiezingsretoriek, “om jongeren te paaien”. Maar volgens?de Britse staatssecretaris van Justitie komt het erg vaak voor en is het een groeiend probleem.

“Er gaat gewoon veel verkeer naar die websites”, aldus Rosdorff.?Vandaar nu een wet die specifiek dit probleem aanpakt.

Japan, Isra?l, VS

Ook in andere landen wordt wraakporno als een serieus probleem gezien. Japan heeft in november als eerste land wraakporno strafbaar gesteld. Er staat maximaal drie jaar gevangenisstraf en een boete van 4000 euro op.

Isra?l kwam een maand geleden met een wet; daar kan je maximaal 5 jaar voor in de cel belanden. Bovendien sta je dan te boek als zedendelinquent.

Verschillende staten in Amerika zijn sinds 2013 al bezig met wetten tegen wraakporno. In Californi? kan je bijvoorbeeld zes maanden cel krijgen en 1000 dollar boete.

Steeds vaker versturen jongeren zelfgemaakte naaktfoto’s en blootfilmpjes via hun mobiele telefoon (foto: ANP)

Nederland?

In Nederland hebben we geen wet die specifiek wraakporno aanpakt. Volgens een woordvoerder van het ministerie van Justitie is wraakporno onder de bestaande wetten goed afgedekt.

“Indien de beelden zonder toestemming via het internet worden verspreid, bijvoorbeeld uit wraak, kunnen deze handelingen tot strafrechtelijke vervolging leiden op grond van belediging, smaad en, als?er feiten worden verkondigd die niet waar zijn, laster.” Dat was een antwoord van minister Opstelten na?Kamervragen van de PvdA in december.

“Die Kamervragen hebben niet opgeleverd wat ik ervan verwacht had”, zegt Arnout de Vries,?onderzoeker social media en maatschappelijke veiligheid bij TNO. “Het moet anders gewogen worden.”

Schadevergoeding

In Nederland kan je je dus beroepen op belediging,?smaad of laster.?Of op het portretrecht, als je herkenbaar op de foto staat. En als dat nadelig werkt, bijvoorbeeld bij een sollicitatie, kan je een?schadevergoeding eisen.?Er komt wel een nieuwe wet aan, eentje die te maken heeft met auteursrecht, zegt het ministerie. “Daar valt?dus sowieso onder dat je?niets van iemand?mag publiceren zonder diens?toestemming.”

Allemaal vergrijpen waar je geen celstraffen voor hoeft te verwachten dus.?Waarom komen er in andere landen dan wel speciale wetten voor dit probleem? “Misschien dat daar mazen in de wet zaten, waardoor wraakporno niet aan te pakken was”, aldus het ministerie.

Volgens de Vries heeft het ook te maken met cijfers en opsporing. “Zelfs al zou die wet er zijn, dan nog is het de vraag of je zo’n zaak aanhangig kan maken.” De websites waar de foto’s op staan zijn moeilijk aan te pakken. En bewijzen dat iemand je foto online heeft gezet, kan?ook lastig zijn.

“Zoiets?kan een slepende zaak van jaren worden. En de moeite die je ervoor moet doen, voor de bewijslast, weegt niet op tegen de uiteindelijke straf.”

Pleister

Maar op een nieuwe wet rekent hij eigenlijk niet. “Ik verwacht niet dat er?een nieuwe wet komt zonder dat het OM?zich kan baseren op cijfers.” En zonder cijfers gaat de politie?er ook?geen prioriteit van maken. “Al zit er wel meer beweging in, ze registreren wel meer.”

En nu? Je hebt nog het?Europese recht om persoonlijke informatie van het internet te laten verwijderen, het recht om vergeten te worden. En een informatieverzoek bij Google. “Een kleine pleister op de wonde”, zegt De Vries.

Bronnen: NOSop3

Project X De Lier

Geef een reactie

PXLier

Een voor 21 februari aangekondigd Project X-feestje in De Lier gaat niet door.?Er is g??n feestje! Waar hebben we meer gehoord, zo’n waarschuwing? Dit keer is de gemeente Westland aan de beurt: in het dorp De Lier is voor zaterdag 21 februari, een Project-X feestje aangekondigd. Op Facebook gaat de uitnodiging rond, twee?pagina?s zijn er zelfs. Op het opgegeven adres is een kwekerij gevestigd ? het is immers in het Westland! De feestjes hebben rond de 1500 ?aanmeldingen?. Op YouTube verscheen een ?mooie en nette? teaser.??Jij komt tog ook??

Volgens de gemeente heeft de initiatiefneemster de uitnodiging voor haar verjaardagsfeestje al weer ingetrokken. Ze zette die op meerdere sociale media maar ze zou zijn geschrokken van de deel-snelheid van haar bericht. Het meisje lichtte volgens lokale media zelf de politie in. Niettemin staan de pagina?s (vrijdagmiddag althans) nog steeds online. De organisatoren riskeren een boete van 25 mille, zegt de gemeente verder.?Toch?verscheen er nog een filmpje op YouTube, waarin mensen wordt gezegd dat het feestje ‘echt wel’ doorgaat en iedereen wordt opgeroepen het bericht te delen op Instagram. Daarnaast roept het filmpje mensen op drank mee te nemen naar het feest.

Project X?

Een Project X-feestje is een uitnodiging op internet, die onbedoeld door veel andere mensen wordt gedeeld die helemaal niet uitgenodigd waren. Lees onze blogs over hoe dat feestje in Haren?(Groningen) in 2012 compleet uit de hand liep.?Een meisje had toen via Facebook een groep vrienden uitgenodigd voor haar verjaardag, maar onbekenden hebben die uitnodiging toen veel verder verspreid en iedereen opgeroepen naar het Groningse dorpje te komen.

Daardoor ontstonden rellen, raakten feestgangers en agenten gewond, waren er plunderingen en moest zelfs de mobiele eenheid er aan te pas komen. Sindsdien ziet de overheid streng toe op dit soort feestjes.

Volgens de gemeente heeft de initiatiefneemster van het betrokken feestje de uitnodiging ingetrokken en gaat haar feest niet door.

projectXDeLier2? ? ?PXDeLier

Dwangsom 25.000 euro

De betrokken pagina is donderdagavond overigens?nog?gewoon?op Facebook te vinden. Volgens de gemeente worden Project X-feesten net zo behandeld als bijvoorbeeld illegale schuurfeesten, ook een bekend fenomeen in het Westland. Organisatoren riskeren volgens de gemeente Westland een dwangsom van 25.000 euro.


Update: Eerst werd?Project X De Lier niet meer dan een rimpeling in stilstaand water. De gemeente Westland wil nog bekijken of ze de kosten voor de inzet van onder andere politie kan verhalen. ?Hoewel de algemene uitnodiging ingetrokken werd, namen anderen het Project X-initiatief vervolgens over. ?Ondanks verschillende waarschuwingen van de gemeente dook zelfs op de laatste dag?een hernieuwde oproep van een jongen op. De wijkagent is bij hem langsgegaan voor ‘een goed gesprek’, laat de politie weten.

Toch zijn er op?het afgelaste Project X in De Lier nog bijna duizend mensen afgekomen, zo heeft burgemeester Sjaak van der Tak donderdagavond laten weten. Er zijn ruim zeshonderd jongeren tegengehouden die lopend of op de fiets naar De Lier kwamen en verder werden circa driehonderd mensen weggestuurd die per auto naar het dorp kwamen.?Er zijn die zaterdagavond, 21 februari, twee mensen gearresteerd: ??n wegens belediging en de ander wegens rijden onder invloed. Er verder werden 39 zogeheten noodbevelen uitgereikt aan mensen die toch probeerden de afzettingen te passeren of die politieagenten beletten hun werk te doen.

Het goede nieuws is dat er geen vernielingen zijn gepleegd of andere incidenten hebben plaatsgevonden. Verder meldde Van der Tak dat bewoners uit de omgeving van de aanvankelijke feestlocatie grote dankbaarheid hebben uitgesproken over de aanpak van gemeente en politie.

Bronnen: OmroepWest?(en 2), Facebook, ThePostOnline, CopsinCyberspace

Project X Haren 2015, 2016, 2017

Geef een reactie

Project X Haren blijft een hardnekkig fenomeen. 2015, 2016 en 2017 lijken niet van gevrijwaard van deze?internet meme. Op Facebook doet de meme goed dienst voor wat lol over een feestje bij de komende huishoudbeurs, maar het blijft allemaal onschuldig; het virtuele miltvuur zoals Ritzo ten Cate het destijds noemde blijft uit en gelukkig maar, want virtueel miltvuur zien we al genoeg in de vorm van?Jihad 3.0. Toch even een kleine opsomming?van de storm in het bekende?glaasje water?dat de Nederlandse jeugd nu probeert te cre?ren, waarbij de politie zich genoodzaakt voelt het allemaal toch maar in de gaten te houden, hoe druk ze het ook hebben met belangrijkere zaken.

armin

2015

Duizenden Facebookers trollen de eventpage van de Huishoudbeurs: ‘Dreft Punk’ treedt op en bij wiens moeder is de afterparty? Als het aan een grote groep jongeren ligt, wordt de doorgaans oerdegelijke Huishoudbeurs stukken spannender. Denk aan dj’s en flink wat drugs. De Facebookpagina van de welbekende beurs telt een eindeloze stroom grappige berichten en gephotoshopte afbeeldingen. De ‘Huis House Beurs’ is geboren. Diverse flauwe grappen, maar allemaal toch aardig uitgewerkt met mooie plaatjes op diverse social media platformen. Zoals eerder gezegd: laat het promotiemateriaal maar over aan de jeugd van tegenwoordig, daar kan de huishoudbeurs al niet meer aan tippen.

Er zingen plannen rond voor een pre- en afterparty. ,,Waarschuwing! De samples Robijn Wasverzachter kunnen mogelijk witte hero?ne bevatten” en ,,Special guests gelekt: Zac Magnetron, Bleek Lively, Britney Spiritus en Brad Kookpit!” zijn slechts een greep uit de stortvloed aan creatieve grappen.Even was de organisatie van de Huishoudbeurs bang voor Project X-praktijken, toen enkele media kopten over jongeren die de Huishoudbeurs zouden willen ‘slopen’. Maar de beurs kan om de grappen lachen, zegt beursmanager Nicole Mengerink. ,,We worden op de hak genomen, maar we hebben ons vooral kostelijk vermaakt. De reacties worden steeds grappiger.”

dreft punk

Honderden berichten over dj-sets van ‘Paul Antikalkbrenner’ en ‘Joris Voornuis’, waarschuwingen voor ongeteste vaatwaspillen, afterparty’s bij moeders thuis, etc. De?Facebook-page van de Huishoudbeurs 2015?is sinds woensdag overspoeld door trollen, die h?t huisvrouwenevenement van het jaar omtoveren tot een technofeest.

huishoudbeurs

Zie ‘Dreft Punk‘?op zijn gasfornuis en een hele?lijst met vragen over het event:

En een oude bekende flashmobber Renzo Engwerda (Project X, Harlem Shake) doet natuurlijk ook weer mee in de voorpret:

Renzo

Inmiddels hebben zevenduizend mensen zich aangemeld op de pagina. De organisatie van de Huishoudbeurs, vanaf 21 februari in de RAI, lijkt het sportief op te vatten en belooft ‘VIP-kaarten voor de beste grap’.

Overigens Facebook greep wel in, mogelijk om te voorkomen dat dit in het echt een soort Project X wordt. Je kan momenteel niet meer zien hoeveel mensen er komen en wie van je vrienden aanwezig zijn. Een Utrechtse bar haakte in met een Huishoudbeurs Pre-party,?waar al 1300 man zich voor heeft aangemeld.

Tot slot, de ’timetable’ van Huishoudbeurs 2015:


?

Beste grap
Daarom geeft de beurs vandaag een prijs aan de beste grappenmaker. Dat is dan toch Jim van Leeuwen, zegt Mengerink. Hij plaatste een filmpje met een dj die achter een gasstel staat, met de tekst ,,Dreft Punk”, refererend aan het wereldberoemde houseduo Daft Punk. Van Leeuwen krijgt vip-tickets, waarmee hij over een rode loper binnenkomt, tijdens de beurs artiesten zal ontmoeten en verwend wordt met hapjes en drankjes en een massage.Is het niet allemaal ??n grote publiciteitsstunt van de huishoudbeurs? Nee, zegt Mengerink. ,,Als we het zelf hadden bedacht, dan was het waarschijnlijk niet zo gegaan.” Mochten er veel jonge houseliefhebbers op de beurs afkomen, dan hoeven ze zich niet te vervelen. ,,We hebben de eerste twee dagen het Beauty Fashion Friends Event, bedoeld voor meiden tot en met 25 jaar. Daar komen echt geen mensen binnen die ouder zijn dan 25.”
Voorbereidingen
Als het echt stormloopt met feestgangers, dan overweegt Mengerink zelfs om dj’s in te huren. Op dat idee kwam ze nadat jongerenradiostation SLAM!FM aandacht besteedde aan de hype rondom de Huishoudbeurs. Maar Mengerink gaat daar alleen tot over als er ook echt veel jongeren komen opdagen. ,,Als die jongeren komen, dan gaan we dj’s proberen te regelen. Maar als we dat vooraf doen, dan is het niet grappig meer. We moeten het niet te veel uitbuiten.”In het geval dat er mensen met slechte bedoelingen komen, zoals tijdens Project X in september 2012 in Haren, dan is de organisatie daar ook op voorbereid, zegt Mengerink. De Huishoudbeurs verwacht dit jaar zo’n 250.000 bezoekers, evenveel als de laatste paar jaren. De beurs vindt plaats van 21 februari tot en met 1 maart.

De bekendmaking van de leukste Huishoudbeursgrap. ? Facebook.

2016

Trek de agenda voor 2016 alvast ook maar, want het is weer zo ver: er is ook voor dat jaar een nieuwe Project X Haren Facebooksite in de lucht sinds 31 december 2014. Hij groeide snel. Het ?aantal deelnemers stond vlot?boven de 7000, terwijl er 28.000 mensen zijn uitgenodigd. De site zegt op 21 september 2016 een feest te willen houden, in de traditie van Project X. Alleen zou het allemaal legaal moeten, dit keer. Op het moment dat het vier jaar geleden is: 21 september 2016. Met de opbrengst zou de schade van de vorige keer moeten worden vergoed. Zie ook de webpagina erover.

Op 30 december vorig jaar haalde Julius Heijer een Project X Haren 2017 van Facebook. Het ging daarbij om een oude site uit 2012 die toevallig weer was gaan groeien. Hij wilde er niets meer mee te maken hebben.

project x 2016

Sommige?inwoners van Haren hebben trauma?s overgehouden aan het vorige Project X Haren feest. De toen zeventienjarige Frank uit Veendam kaapte toen het verjaardagsfeestje van een zestienjarig meisje uit Haren en maakte er een groot evenement van, waar duizenden jongeren op af kwamen. Lees de hele reconstructie die we deden in dit drieluik.

De politie kon er weinig aan stoppen want Frank had zich achter een vals Facebookprofiel verstopt. Hij werd nooit door de politie achterhaald. Jongeren hebben andere herinneringen aan Project X Haren 2012. Onder de nieuwe aanmeldingen voor 2016 zitten opvallend veel deelnemers van 2012, al zijn er ook veel jongeren die afkeurend reageren.

Legaal

Dit keer zou het legaal moeten. En veel jongeren voelen daar voor. De teller staat nu al boven de zevenduizend deelnemers.

?Bedankt voor alle leuke reacties die we tot nu toe hebben mogen ontvangen. We hebben veel vragen gekregen en willen graag een stukje duidelijkheid scheppen?.

Er is nu ook een zelfstandige website bij gemaakt. Daarop is te lezen:

?Het doel is om in 2016 een Project X feest met toestemming te organiseren. Om dit te kunnen doen hebben we daar jullie hulp bij nodig. We zoeken mensen die dingen kunnen regelen.?

Vals profiel

Organisator is een Harry van Assen (geboren in 1988?). Probleem echter: ook dit lijkt een vals Facebookprofiel te zijn. Dus gaat het hier wel om iemand die te goeder trouw handelt?

Maatregelen

In ieder geval hebben politiek en politie nu nog ruim de tijd om maatregelen te nemen. Een herhaling van 21 september 2012 zal zich niet voordoen. En als de ondernemersvereniging in Haren handig is, maken ze er inderdaad een legaal knalfeest van, dat Haren in ??n keer weer op de kaart zet. En het toenmalig zestienjarig meisje? Die zit tegenwoordig in de Verenigde Staten.

2017

En we gaan nog een jaar verder in de tijd. Het lijkt Back to the future wel. Duizenden mensen hebben afgelopen namelijk ook?gereageerd op een uitnodiging op Facebook voor een nieuw project X in Haren, in 2017. ?Merthe haar 21ste verjaardag tien keer groter dan haar 16de’, luidde de tekst.

Toen de eigenaar merkte dat het bericht viraal ging, zette hij die pagina echter offline. Oproepen tot een nieuw project X is nooit zijn bedoeling geweest.

Het is opvallend dat het evenement ineens zoveel aandacht trok. Onderaan de Facebookpagina was te zien dat het evenement al in september 2012 was aangemaakt. Op 31 mei 2014 werd de naam en tijd van het evenement veranderd in Project X Haren Merthe 21, donderdag 21 september 2017. Pas sinds afgelopen maandagavond vloog het aantal aanmeldingen omhoog. Dinsdagavond om zeven uur gaven ruim 2600 mensen aan te komen, een half uur later waren het er al 3200. Ook hier waren niet alle reacties op de Facebookactie positief, er was ook een aantal mensen dat de actie veroordeelde.

Bronnen: Harener Weekblad, AD, Dagblad van het Noorden, Bright

Amber Alert op Facebook

Geef een reactie

Facebook is een?samenwerking aangegaan met de organisatie achter de Amber Alerts. Binnenkort krijgen mensen in de omgeving van een vermissing allemaal een Amber Alert te zien op hun Facebook tijdlijn. In Nederland maakte Amber Alert natuurlijk zelf al gebruik van Twitter en Facebook en ook konden ze op een aantal grote publieke sites alerteringen plaatsen. Maar daarmee bereik je niet zomaar de gewenste Facebook gebruikers. Eerder lanceerde Facebook al Safety Check,? een programma waarmee je op een simpele manier vrienden en familie kunt laten weten of je veilig bent tijdens een ramp. Facebook biedt meer en meer diensten voor geliefden in nood, nu dus ook voor kinderen die vermist worden.

Bericht overal in de omgeving verspreid

Het werkt zo: op het moment dat een kind officieel vermist is en er een Amber Alert uitgestuurd wordt zal diezelfde informatie ook naar Facebook doorgestuurd worden. Het sociale netwerk maakt er dan een berichtje van met een foto van het kind en de kenmerken waaraan hij/zij te herkennen is. Dat berichtje komt dan op de tijdlijn van mensen in de omgeving van de vermissing. Het Amber Alert wordt zichtbaar op mobiel en desktop.

amber alert op je tijdlijn
Zo gaan de Amber Alerts er uit zien op je tijdlijn

De link van de vermissing kan ook gedeeld worden en zo worden nog meer mensen bereikt. De link zit zo in elkaar dat als er nieuwe informatie bekend wordt deze automatisch in alle andere berichtjes wordt aangepast. Hiermee worden er meer mensen bereikt als er een kind vermist is en kunnen ze helpen zoeken. Vooral de eerste uren van een kindvermissing zijn cruciaal.

Zodra er een Amber Alert op Facebook geplaatst wordt krijgen mensen daar geen melding van. Het komt gewoon op de tijdlijn te staan de eerstvolgende keer dat ze er op kijken.

amber alert op facebook
Het delen van een Amber Alert helpt ook heel erg bij het terugvinden van een vermist kind.
Bronnen: DutchCowboys, AndroidPolice, Facebook Newsroom

Burgers zijn zelf het nieuwe blauw op straat

Geef een reactie

burgesblauw

De politie kan niet overal tegelijk zijn, maar schakelt tegenwoordig burgers in om een oogje in het zeil te houden. Dat kan allemaal veel gemakkelijker dankzij de sociale media.

De moderne politieagent surveilleert niet alleen, hij Twittert, hij Facebookt en hij surft op internet. Het oude principe ‘die pet past ons allemaal’ komt terug in een nieuw jasje. Dankzij de nieuwe media kan de politie gemakkelijk netwerken vormen met betrokken burgers, om informatie uit te wisselen en mensen aan te sporen uit te kijken naar een vermiste persoon.

Onderzoeker Arnout de Vries en politieman Frank Smilda schreven de nieuwe interactieve sociale media zijn geworden. Volgens politiesocioloog Jaap Timmer, verbonden aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, was het heel belangrijk. ,,De politie leerde dat ze de nieuwe sociale media niet als iets buitenaards moet zien, maar dat ze er bovenop moet zitten, om in te grijpen als er verkeerde informatie wordt verspreid. En omgekeerd kan de politie er ook haar voordeel mee doen.”

Twitter is een gemakkelijk en laagdrempelig medium, waarmee je heel gericht een groep volgers kunt bereiken. Voor wijk-en jeugdagenten is twitteren eigenlijk al een must.
,,Als een wijkagent ergens een fiets aantreft waarvan hij vermoedt dat die gestolen is, kan hij een foto twitteren”, geeft woordvoerder Paul Heidanus van de Politie Noord Nederland als voorbeeld. ,,Op die manier hebben we al heel wat fietsen bij de rechtmatige eigenaar terugbezorgd.”

Bij het onderzoek naar de beruchte paardenbeul, die in het Noorden al zo’n tien paarden heeft mishandeld, kan de politie niet zonder hulp van het publiek. Elke kleine aanwijzing kan belangrijk zijn. Dus twittert de politie bijvoorbeeld een foto wie weet hoe bepaalde bandensporen bij een weiland zijn ontstaan.

Twitter werpt ook zijn vruchten af bij crowdmanagement, vervolgt Heidanus. ,,Dit bleek bijvoorbeeld tijdens de viering van Groningens Ontzet in 2011. Door een kortsluiting kon het vuurwerk niet worden afgestoken. En er waren ambulances, wat daar weer niks mee te maken had. Mensen begrepen niet goed wat er aan de hand was. Via Twitter hebben we het publiek overal van op de hoogte kunnen stellen. Mede door de vele retweets bereikten we veel mensen. Dit voorkwam dat er paniek ontstond.”

Burgers kunnen ook workshops volgen om zich beter voor te bereiden op hun taak als oren en ogen van de politie. Zo hielden wijkagent Robert Bouma en zijn chef Harry Prak uit Nieuw-Roden onlangs een bijeenkomst met als titel ‘Hoe herken ik verdacht gedrag’. Aan de hand van testjes leerden de aanwezigen hoe ze veranderingen kunnen waarnemen.
Leuk en aardig allemaal, reageerden enkele aanwezigen, maar als wij iets doorgeven aan de politie, krijgen we dikwijls een korzelig antwoord. ,,We zijn een lerende organisatie”, was het excuus van Bouma en Prak.

Het hele politieapparaat moet zich op de nieuwe werkwijze instellen, beaamt Timmer. ,,Als je burgers inschakelt, moet je heel goed afstemmen wat je met meldingen doet en hoe je voorkomt dat burgers te hooggespannen verwachtingen hebben. Burgers verwachten soms dat het meteen blauw staat van de agenten als ze een melding doen. Het is zaak om goed uit te leggen wat je met informatie doet en wat het heeft opgeleverd.”

Toch: als dankzij jouw tip een ernstig misdrijf is opgelost, ben je als burger natuurlijk apetrots. ,,We geven burgers dan graag de credits”, zegt politiewoordvoerder Paul Heidanus. ,,Maar de oplossing van een moord is meestal niet aan ??n tip te danken”, waarschuwt Timmer, ,,maar meer aan een samenspel van factoren.”

Werken met de nieuwe media vergt verder voorzichtigheid van de politie. Niet alleen moeten agenten zich professioneel uitdrukken en er voor waken dat ze niet in fitties (ruzies op internet) verzeild raken, ook moeten ze scherp afwegen welke informatie ze prijsgeven. Bij grote misdrijven mag geen daderinformatie in de publiciteit komen.

,,We stemmen informatie dan altijd af met de rechercheurs”, stelt Heidanus gerust. ,,Die daderinformatie is altijd belangrijk om het relaas van een verdachte te kunnen checken als hij bekent. Het is daarom altijd wikken en wegen wat we prijsgeven.”

Social Media, het nieuwe DNA is een boek over het gebruik van sociale media door de politie. Zij spreken van ‘het nieuwe DNA’. Zoals er de laatste jaren tal van misdrijven (alsnog) opgelost konden worden door onderzoek naar DNA-sporen, verwachten zij een vergelijkbare ontwikkeling door de nieuwe mogelijkheden die sociale media de politie biedt. Mits die goed worden toegepast, zijn gewone burgers het nieuwe blauw op straat.

Bronnen: Dagblad van het Noorden (21 nov 2014).