Social media DNA controle aan de grens?

cell-phone-1245663-768x512

Wie dacht dat de Amerikaanse president Donald Trump zich na alle kritiek op zijn inreisverbod gedeist zou houden, heeft het mis. Zo lijkt er alweer een nieuwe maatregel aan te komen: bij de controle van de Amerikaanse grens zou binnenkort om het wachtwoord van Facebook-accounts van mensen kunnen worden gevraagd.

Deze actie zou vooral bedoeld zijn om mensen te controleren die afkomstig zijn uit de zeven landen waarvoor Trump eerder ook het inreisverbod instelde. John Kelly, de chef van Homeland Security, stelt de maatregel de Verenigde Staten in staat om te controleren wat deze mensen doen op het internet, zo meldt?Fox News.

?We willen?in hun social media-accounts kijken, met hun wachtwoord?, zo vertelde Kelly aan een comit??van Homeland Security tijdens een hoorzitting.??Het is heel moeilijk om mensen afkomstig uit deze landen echt goed te controleren. Maar wanneer ze bij de grens staan willen we weten wat voor websites zij bezoeken. Wanneer ze hun wachtwoord geven kunnen we zien wat ze op internet doen.?

Ook wil?het Witte Huis dat buitenlandse bezoekers contactenlijsten delen en vragen over hun overtuigingen beantwoorden. De maatregelen zouden moeten bijdragen aan een betere bescherming tegen terrorisme. In december begon de Verenigde Staten al met het opvragen van social-media-accounts van inwoners uit ESTA-landen. Dat zijn landen waarvan inwoners onder voorwaarden zonder een visum naar de Verenigde Staten kunnen reizen. In totaal doen 38 landen mee aan dit programma, waaronder Nederland en Belgi?.

“Als er enige twijfel bestaat over iemands motieven om naar de Verenigde Staten te komen, moet diegene?kunnen bewijzen dat hij met legitieme redenen binnenkomt?, zegt een medewerker van het Department of Homeland Security (DHS) tegen The Wall Street Journal.

Een groep van ongeveer vijftig mensenrechten- en vrijheidsorganisaties heeft eerder al?zorgen over de plannen uitgesproken. De organisaties noemen de plannen??een directe aanval op fundamentele rechten?, inclusief het recht op vrijheid van meningsuiting.

Daarnaast waarschuwen zij voor tegenmaatregelen van andere landen. Buitenlandse overheden zouden bij binnenkomst van Amerikaanse burgers ook wachtwoorden kunnen eisen.

3,6 miljoen Chinezen?door social media scanner?

Chinezen met een tienjarig visum (zaken of toerisme) gevraagd wordt de sociale media platforms waarop ze actief zijn en bijhorende gebruikersnamen door te geven alvorens naar de VS te reizen. De vraag zou online gesteld worden als onderdeel van het Elektronisch Visum Update Systeem (EVUS), waarin alle Chinezen met een tienjarig visum zijn ingeschreven. De US Customs and Border Protection (CBP) stelde via een document voor om een optioneel item toe te voegen aan het EVUS online systeem, waarbij aan aanvragers gevraagd wordt op welke sociale media ze actief zijn en onder welke gebruikersnaam. CBP-officieren zouden dan deze informatie kunnen gebruiken om een evaluatie te maken alvorens de visumhouder in het land toekomt.Ongeveer 3,6 miljoen Chinese aanvragers zouden op deze manier met de sociale media controle geconfronteerd worden.?Het is niet duidelijk welke sociale media platforms het nieuwe voorstel zou omvatten, maar de meeste van onze westerse sites zijn geblokkeerd in China. Chinese webgebruikers hebben hun eigen sites, die niet toegankelijk zijn voor westers gebruik.

Onder de regering van Barack Obama was er al een soortgelijke (maar optionele!) vraag in zijn Visa Waiver Programma, een ander online systeem dat bezoekers uit twee?ndertig ‘rijke’ landen in staat stelt de formele weg om een visum aan te vragen, over te slaan. De optionele vraag in het Visa Waiver Programma is een keuzemenu met platforms als Facebook, Twitter, Google+, Instagram, LinkedIn en YouTube met bijhorende plaats om de gebruikersnaam voor deze sites in te geven.

Nederlanders weigeren wachtwoord af te geven

Zes op de tien Nederlanders die naar de VS willen, weigert hun wachtwoorden van sociale media op te geven als de Amerikaanse douane daar om vraagt. Metazoekmachine Kayak onderzocht de houding van Nederlanders tegen de verscherpte anti-terrorismemaatregelen die de regering-Trump onlangs heeft voorgesteld. De Immigration Service wil ook een overzicht van alle contacten op je telefoon en zelfs je financi?le gegevens. Van de ondervraagden zegt een kwart deze informatie wel te verstrekken ?als het echt nodig is?. 60% vindt de maatregel ?een regelrechte inbreuk op hun privacy?. De weigering wachtwoorden af te geven, blijkt vooral ingegeven door de angst dat er aan hun account wordt gerommeld, dat vrienden of posts verwijderd worden en dat een ander iets post van zijn/haar account. Ruim een derde wil niet dat de autoriteiten toegang krijgt tot de priv?-informatie die op vele accounts te vinden is.

Bronnen: Metronieuws,?The Wall Street Journal, Telegraaf, Emerce

Trollen die epilepsieplaatjes sturen aangepakt

Een 29-jarige Amerikaan is opgepakt omdat hij een journalist via Twitter zou hebben mishandeld. Hij stuurde een journalist met epilepsie een knipperend bericht, wetende dat dat een aanval kon veroorzaken.

Newsweek-journalist Kurt Eichenwald kreeg het bericht vorig jaar december van @jew_goldstein die onder het pseudoniem (((Ari Goldstein))) actief was. Het knipperende gifje met ‘Je verdient een aanval voor je berichten’ veroorzaakte inderdaad een epileptisch insult waardoor Eichenwald stuiptrekkend op de grond viel. Hij bleef enkele dagen onwel en had nog weken moeite met spreken, aldus zijn advocaat.

De advocaat vergeleek het bericht met een aanslag. “Dit is niet anders dan dat je een bom of miltvuur via de post verstuurt.”

En natuurlijk worden daar door andere trollen weer grappen over gemaakt:

De verdachte werd afgelopen vrijdag opgepakt in Maryland. Hij bleek onderzoek te hebben gedaan naar epileptische aanvallen. Ook had hij met anderen gesprekken gevoerd over het bericht, zoals “laten we eens zien of hij sterft”.

Het motief van de dader wordt nog onderzocht. Mogelijk had de kritiek van Eichenwald op president Trump er iets mee te maken: de verdachte was op sociale media vaker zeer kritisch naar tegenstanders van Trump.

Unieke zaak

Juridische experts zeggen dat dit een unieke zaak is, omdat cyberstalking vaak draait om online bedreigingen, terwijl hier iemand fysiek is aangevallen. De verdachte kan 10 jaar cel krijgen.

Eichenwald kreeg meer knipperende berichten toegestuurd door tegenstanders. Volgens hem worden die allemaal door de FBI onderzocht.

In het verleden was Eichenwald open over zijn aandoening. Volgens de pati?ntenvereniging heeft ongeveer 4 procent van de Amerikanen last van een vorm van epilepsie. Het is zeldzaam dat een insult door?knipperende lichten kan worden opgewekt, zegt een woordvoerder.

Bronnen: NOS, SFist

Informatiegestuurd politiewerk in de praktijk

igp

De politie staat met informatiegestuurd werken op een keerpunt: van informatiegestuurd politiewerk naar politiewerk in een informatie(gestuurde) maatschappij. De afgelopen jaren is er veel tot ontwikkeling gekomen. Wie had bijvoorbeeld bij de start van het lectoraat intelligence, zeven jaar geleden, voor mogelijk gehouden dat de politie op straat real-time toegang heeft tot gegevens uit verschillende systemen? Wie kon toen vermoeden dat de politie met een druk op de knop alle incidenten in de wijk van de afgelopen week op een kaart te zien krijgt? Wie had gedacht dat de politie de kans op veelvoorkomende criminaliteit redelijk kan berekenen? Hoewel er nog verbeteringen mogelijk en nodig zijn, is de politie er de afgelopen jaren in geslaagd het politiewerk meer informatiegestuurd te maken. Tegelijkertijd is dit slechts een eerste stap, de basis, op weg naar een effectieve en effici?nte politie in de informatiemaatschappij. Politiewerk in een informatiemaatschappij stelt andere eisen. Alles en iedereen genereert informatie, mensen en objecten hebben sensoren die voortdurend met internet verbonden zijn. Alles en iedereen is dus ook met elkaar verbonden. De genetwerkte samenleving is daardoor meer dan partners die samenwerken. Net zo goed als dat we zeven jaar geleden niet voor mogelijk konden houden waar we nu staan, kunnen we dat nu niet voor de komende zeven jaar. We kunnen wel, en moeten ook wel, net zoals zeven jaar geleden, stappen zetten met de kennis die we nu hebben over politiewerk en over de maatschappij.

Seminar politieacademie

Op woensdag 22 maart jl. werd een seminar georganiseerd waarin dit keerpunt in informatiegestuurd politiewerk centraal stond. Het keerpunt is beschreven in het boek ?Informatiegestuurd politiewerk in de praktijk? (zie hieronder). Dit boek werd tijdens het seminar gepresenteerd en aan alle deelnemers uitgereikt. Pieter-Jaap Aalbersberg, politiechef Eenheid Amsterdam en portefeuillehouder Intelligence, gaf?tijdens het seminar een beschouwing hierop. Mari?lle den Hengst, lector Intelligence aan de Politieacademie, gaf een overzicht van het keerpunt door de lessen uit zeven jaar onderzoek samen te vatten en te vertalen naar wat dat betekent voor informatiegestuurd politiewerk in de toekomst. Daarmee nam zij tevens afscheid als lector Intelligence. Hiermee markeert het seminar niet alleen een inhoudelijk keerpunt, maar ook een persoonlijk keerpunt voor haar.

Download of lees het hele boek hier online.

Bronnen: De politieacademie

Serious Game: De Moordzaak

moord zaak

Het Openbaar Ministerie wil met de OM Moordgame jongeren leren hoe een officier van justitie te werk gaat. En dat is hard nodig. “Ze hebben vaak geen idee wat het verschil is tussen rechtbank, OM en soms zelfs een advocaat.” Het Openbaar Ministerie richt zich met het spel vooral op jongeren. “Het spel geeft een goede kijk in het werk van een officier van justitie. We zien het graag als lesmateriaal op scholen,” geeft een woordvoerder van het OM aan.

Er is een moord gepleegd, los jij ?m op? In de serious game De Moordzaak, ben jij de officier van justitie en geef je leiding aan het onderzoek door de politie. Wie betrek je er nog meer bij om de zaak op te lossen? Geef je het Nederlands Forensisch Instituut opdracht om sporen te onderzoeken? Vraag je toestemming aan de rechter-commissaris om de telefoon van de verdachte te tappen? Wanneer heb je genoeg bewijs en beslis je om de verdachte aan te houden? Kortom: jij neemt belangrijke beslissingen om er voor te zorgen dat de verdachte voor de rechter komt.

Deze serious game is gebaseerd op een echte zaak en laat in grote lijnen zien wat er komt kijken bij een moordonderzoek. Officier van justitie Gabrielle Hoppenbrouwers neemt je aan de hand van een aantal vragen in het spel mee door de verschillende fasen van het onderzoek. Door de game krijg je inzicht in het werk van de officier van justitie en ervaar je de complexiteit van het werk. Ook zie je in grote lijnen hoe het OM samenwerkt in zo?n onderzoek met de politie, het NFI, Opsporing Verzocht en het Pieter Baan Centrum.

Lijk op de weg

Aan het begin van het spel wordt een lijk gevonden op een autoweg. Vervolgens leidt de speler als officier van justitie het onderzoek van de politie en moet hij beslissingen nemen over sporenonderzoek en het ondervragen van getuigen.

moord zaak2

Telegraaf-journalist Saskia Belleman is bijna dagelijks in de rechtbank te vinden. Ze vindt het zorgwekkend dat jongeren zo weinig van ons rechtssysteem weten. “Mijn eigen dochter zit op het VWO en krijgt wel wat lessen over ons rechtssysteem, maar daar blijft niets van hangen. Terwijl het extreem belangrijk is. Justitie is ??n van de drie machten in Nederland.” ?Belleman?is dan ook blij met de OM Moordgame. “Het is heel goed dat het OM door middel van een spel hier meer duidelijkheid over probeert te scheppen.”

moord zaak 3

Bronnen: OM Moordgame, OM.nl

Proef: live getuigenvideo doorsturen naar politie

agentsmartphone-600x372

De politie Noord-Nederland is een proef gestart waarbij getuigen van een vechtpartij, brand of ongeluk live beelden doorsturen naar de hulpdiensten. Wie een incident naar de meldkamer in Drachten doorbelt, kan sinds een maand de vraag krijgen om ter plekke met zijn smartphone foto?s of video?s te maken. De beelden kunnen de hulpdiensten van pas komen bij de beslissing over het aantal politie- of brandweerauto?s dat ter plaatse moet komen en of er een ambulance nodig is.

De getuige krijgt van de meldkamer een sms toegestuurd met daarin een link naar een mobiele site waarop de beelden direct naar de politie kunnen worden ge?pload. De proef loopt tot de zomer, waarna de politie besluit of de werkwijze in heel het land wordt ingevoerd.

Beeld als bewijs
Het idee komt uit de koker van Ferdinand Nauta en Hans van Dijk, de beeldspecialisten van de politie Noord-Nederland. Zij werken vanuit het bureau in Wolvega aan manieren waarop bewegend beeld beter kan worden ingezet voor de opsporing.

Door de opkomst van smartphones, dashcams en bewakingscamera?s heeft de politie het afgelopen decennium elk jaar te maken met een groei van 10 tot 20 procent aan potentieel bewijsmateriaal in de vorm van video?s. De politie Noord-Nederland telt nu jaarlijks 3000 zaken waarbij bewegend beeld een rol speelt.

Klantvriendelijker
De enorme hoeveelheid video?s levert de politie extra werk op. Zeker omdat het gros binnenkomt op ?ouderwetse? dvd?s en usb-sticks. ,,Dat moest slimmer, innovatiever?, zegt Ferdinand Nauta. Samen met Van Dijk werkt hij aan een een systeem waarbij winkeliers en particulieren hun videobeelden rechtstreeks naar de juiste plek in de politie-organisatie kunnen sturen.

In Noord-Nederland begint dit langzamerhand in te burgeren bij de politie. Later volgt de rest van het land. Het laat volgens de specialisten de politie-organisatie een stuk effici?nter werken en is voor gedupeerden klantvriendelijker.

Beste getuige
Het duo beeldspecialisten weet: video is de beste getuige die je in de rechtszaal kunt hebben. ,,Video wordt niet moe, vergeet nooit iets en haalt personen niet door elkaar?, zegt Hans van Dijk in een met computerschermen gevuld kantoor op het politiebureau van Wolvega. ,,Met video is het: wat je ziet is wat je krijgt.?

Van Dijk en zijn collega Ferdinand Nauta noemen hun werkplek het epicentrum op het gebied van video van de politie Noord-Nederland. Hier staat alles in het teken van bewegende beelden: het type bewijsmateriaal dat het afgelopen decennium een steeds grotere rol is gaan spelen in het strafrecht.

3000 video?s
Door de opmars van smartphones en bewakingscamera?s kreeg de politie sinds 2011 elk jaar 20 procent meer videobeelden binnen van misdrijven. De laatste jaren is dit afgevlakt tot een stijging van 10 procent. Voor de eenheid Noord-Nederland betekent dit dat er inmiddels elk jaar zo?n drieduizend zaken zijn waar video bij geleverd wordt.

Dat is een geweldige ontwikkeling, benadrukt Nauta. Maar het levert de politieorganisatie ook een heleboel extra werk op. ,,De politie in heel Nederland worstelt met dit probleem?, zegt Nauta.

In kartonnen dozen
Hij schuift twee kartonnen dozen onder een bureau vandaan, vol met dvd?s met beelden van veelvoorkomende criminaliteit. Het gaat om bijvoorbeeld winkeldiefstal, uitgaansgeweld, verkeersovertredingen en geld opnemen met gestolen pinpassen. Nauta kan net zo goed dozen vol usb-sticks en harde schijven laten zien. Hij wil er maar mee zeggen: hoewel de wereld digitaliseert, blijft een groot deel van de video?s op gegevensdragers binnenkomen bij de politie.

Al die beelden moeten door de politie worden bekeken. ,,Het is aan ons om er achter te komen of er alleen schimmen in de mist op staan, of dat de opsporing er daadwerkelijk iets aan heeft?, zegt Nauta.

Extra werk
De grote bulk fysieke gegevensdragers levert de politie volgens Nauta in de hele organisatie een boel extra werk op. Het kunnen afspelen van de filmpjes is ook een probleem. Want elk beveiligingssysteem heeft weer zijn eigen software om de beelden te kunnen bekijken. Met een simpele mediaplayer van Windows alleen red je het niet. Dus hebben Nauta en Van Dijk inmiddels de beschikking over zo?n tweehonderd verschillende programma?s om video?s mee af te spelen, tot de meest obscure Chinese aan toe.

Aan de gribus aan videoplayers is niet direct iets te doen, maar aan de manier waarop al het materiaal wordt aangeleverd wel, bedacht het digitale duo. ,,Dat moest slimmer, innovatiever?, zegt Nauta. Hij ontwikkelde het programma dat er toe moet leiden dat een groot deel van het videomateriaal straks digitaal wordt aangeleverd. Dus niet meer op schijfjes en usb-sticks.

Smartphone-beelden
Wie in Noord-Nederland aangifte doet, krijgt daarom nu een mail toegestuurd met daarin een link waarmee een video van het misdrijf kan worden ge?pload naar de politie. ,,Alles zo simpel mogelijk?, aldus Nauta. ,,Dat moet, anders gaat het onherroepelijk mis.?

Dit jaar moet blijken hoe werkbaar de proef met live smartphone-beelden is. Mogelijk wordt de werkwijze in de hele politieorganisatie doorgevoerd.

Bron: Dagblad van het Noorden, RBenW

Predictive policing: lessen voor de toekomst

ppHoorn

?It?s not how many people you catch, it?s how many crimes you prevent.?

Van alle politiestrategie?n mag predictive policing zich misschien wel het meest verheugen in de belangstelling van burgers en professionals. Grofweg tekent die belangstelling zich op twee manieren af. Aan de ene kant zijn daar degenen die vooral veel heil zien in deze nieuwe strategie voor het functioneren van de politie. Zij verwachten (of hopen) dat de politie dankzij predictive policing effectiever en effici?nter criminaliteit zal weten te bestrijden. Met name door te voorkomen dat criminaliteit gepleegd wordt, daarbij niet zelden verwijzend naar de film Minority report uit 2002. Een film waarin een speciale eenheid van de politie, Pre-Crime genaamd, met behulp van helderzienden toekomstige misdadigers arresteert. Het zal de lezer niet verbazen dat deze hoopvolle verwachting binnen de politie op veel bijval kan rekenen.

Aan de andere kant van het spectrum staan mensen die vooral bezorgd zijn over predictive policing. Zij zien deze ontwikkeling als een bedreiging voor de privacy, waarbij afwijkend gedrag maatgevend is, en niet strafbaar gedrag. In combinatie met verruimde bevoegd- heden voor opsporings- en veiligheidsdiensten en allerlei andere technologische ontwikkelingen tekent voor hen het beeld van big brother zich steeds meer af, waarbij iedere burger als een potenti?le verdachte gevolgd wordt door een gedachtepolitie. Voor de burger- rechtenorganisatie Bits of Freedom voldoende reden de politie de Big Brother Award 2015 uit te reiken.

Weliswaar sterk verschillend naar de wijze waarop dit zich uit, tonen beide groepen hiermee hun geloof in de werking van predictive policing. Beide kanten nemen aan dat predictive policing werkt, waarna de aandacht uitgaat naar hoe die uitwerking te beschouwen. Dit verraadt een sterke nadruk op het eerste woord ? predictive ? van deze nieuwe politie- strategie. En vermoedelijk is dit ook de reden voor de grote belangstelling. Al sinds mensenheugenis spreekt voorspellen immers sterk tot de verbeelding. Maar met een voorspelling van criminaliteit alleen zijn we er nog niet.?Sterker, het gaat juist om wat er vervolgens mee gedaan wordt. In onderstaand?rapport benadrukken de auteurs dan ook predictive policing als een nieuw intelligence-initiatief, waarbij het vooral gaat om veranderende werkprocessen. Ze?ontwikkelden hiervoor een procesmodel en onderwierpen vervolgens alle stappen, van data naar resultaat, aan een nader onderzoek. Hoe goed een voorspelling immers ook mag zijn, het resultaat staat of valt met wat er vervolgens mee gedaan wordt.

pp2

Lees of download hier het rapport:

[slideshare id=73217737&doc=predictivepolicing-lessenvoordetoekomst-170316163022&type=d]

Bronnen: Politieacademie

App112

app112

Binnen twee weken wordt de app 112 gelanceerd, die het onder meer mogelijk maakt de hulpdiensten te bereiken via chat. Dat antwoordde minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) op een schriftelijke vraag van CD&V-Kamerlid Jef Van den Bergh. ?Vanaf eind maart kunnen Belgen de hulpdiensten bereiken via een nieuwe smartphone-app, App112. De app bepaalt via GPS je locatie, zodat hulptroepen weten waar ze moeten zijn. App112 is vooral een oplossing voor doven, slechthorenden en mensen met een spraakprobleem die niet goed in staat zijn om een telefoongesprek te voeren.

Belgische alarmcentrale via App112

Het lijkt misschien een maf idee: een brand of andere noodsituatie melden door te chatten. In zo?n geval pak je toch gewoon de telefoon om 112 te bellen? Maar voor sommige mensen is dat lastig en de Belgen hebben daar nu iets op gevonden. Je kunt op meerdere manieren communiceren met de noodcentrales: via sms, e-mail en chat. Volgens CD&V-Kamerlid Jef Van den Bergh heeft de app voordelen voor iedereen. Binnen het veiligheidscommunicatienetwerk Astrid wordt al langer gewerkt aan een applicatie voor smartphones waarmee iemand in nood in realtime kan chatten met de hulpverleners. Eind vorig jaar werd de technologie ter beschikking gesteld van een testpubliek. De app is niet enkel nuttig voor mensen met een beperking, maar bijvoorbeeld ook in een situatie waarin niet kan worden gepraat, zoals een bankoverval of een inbraak. Via de app kan ook een spraakoproep worden uitgevoerd en dan wordt bijvoorbeeld automatisch de identiteit en de locatie van de oproeper doorgestuurd. In sommige gevallen kent de oproeper immers niet de exacte locatie waar hij zich bevindt of is er verwarring over de plaats waar de hulpdiensten naartoe moeten. Personen met een beperking kunnen daarnaast nog steeds sms’en naar de hulpdiensten.



Als je wilt kun je ook meteen specifieke informatie in de app zetten, zoals bloedgroep of medische achtergrond. De hulpdiensten kunnen dan meteen rekening ermee houden als ze bijvoorbeeld moeten uitrukken voor een hartaanval.

Bronnen: Knack, iCulture,

Camarilla

Hoe onderscheid je jezelf in een bomvol social media-landschap?waar apps zoals?Facebook en Whatsapp de dienst uitmaken? Constance Scholten bouwde, met hulp van onder meer Chris Zadeh (Ohpen)?en medeoprichter van Brand New Day Olaf de Bruijn een app waarmee je je leven met maar 15 mensen kunt delen.

Bestaande sociale netwerken schieten tekort, vinden de bedenkers van Camarilla?(iOS;?Android volgt “snel”). Intieme momenten knal je niet zomaar op Facebook, en deelnemen aan een Whatsappgroep is lang niet altijd vrijwillig.

In Camarilla deel je je updates met maximaal 15 bekenden. Er zijn meer apps met besloten groepen, beaamt Scholten. Maar bijzonder aan Camarilla is volgens haar dat alles weliswaar draait om 1 groep, maar dat al die leden weer hun eigen persoonlijke ?Camarilla? hebben. Chats ?n comments zijn altijd 1 op 1 en zoeken naar andere gebruikers zit er niet in. Zo speelt de dienst ook in op de behoefte aan privacy en bescherming tegen bedrijven en overheden die data verzamelen.

??

Exclusief

Met de app willen de makers ook een gevoel van exclusiviteit – of intimiteit -?oproepen: de naam verwijst naar een groep van getrouwen die een koning of koningin om zich heen verzamelt. ?Eigenlijk zijn we?allemaal een ‘koning’ met 15 mensen om ons heen die ons happymaken en belangrijk voor ons zijn?, zegt Scholten.

Dat gevoel van discretie wordt versterkt doordat de app zich ook leent voor beroemdheden en captains of industry, mensen?die volgens Scholten nog niet beschikken over een sociaal medium dat past bij hun levensstijl. ?Die willen hun echte leven delen, maar niet met zo’n groot openbaar netwerk.?

Ook voor mensen die veel op reis zijn is de app volgens haar een uitkomst. ?We merkten dat zij veel moesten ondernemen om hun meest dierbare kring op de hoogte te houden. Je deelt je leven misschien met 1 of 2 Whatapp’jes, maar daarna schiet het er soms bij in.?

Chris Zadeh

Scholten richtte haar startup in februari op. Als cto haalde zij de voormalig technisch directeur en medeoprichter van Brand New Day?Olaf de Bruijn binnen. De ontwerper van de app werkte eerder bij Blendle. Opvallend is ook de betrokkenheid van Ohpen-oprichter Chris Zadeh en zijn operationeel directeur Matthijs Aler, beide oud-directeuren?van Binckbank.

Scholten: ?We zijn de afgelopen maanden dag en nacht bezig geweest om de app zo mooi en simpel mogelijk te maken.? Een eerste kapitaalronde is ook binnen, van investeerder Amerborgh. Scholten noemt het een partij “die gelooft dat er op langere termijn een?shift?komt naar het delen van informatie binnen een kleinere groep mensen”.

Met die eerste geldronde is er vooralsnog genoeg kapitaal om te kunnen opschalen als gratis app. ?Wij zien dit als iets waar iedereen behoefte aan kan hebben, maar dan moet de drempel zo laag mogelijk zijn.? Eerst de users, dan het verdienmodel, is het uitgangspunt.??Dat hoort een beetje bij het ondernemen in het internetlandschap. Het belangrijkste is een goed product, daar gaat alle aandacht naar uit.?

Travelbird

Scholten zegde voor dit nieuwe avontuur haar baan als commercieel directeur bij Travelbird op. Dat was geen makkelijke beslissing, geeft zij toe, om weg te gaan bij een florerend bedrijf. “En een keuze te maken voor iets totaal nieuws en iets aparts eigenlijk. Een social media-app in een landschap waarvan je zou denken dat het al volledig uitgedacht is. Het was een moeilijke beslissing, maar ik ben blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Ik kan volledig mijn ei kwijt in het idee van Camarilla.?

?Het idee voor de app ontstond toen ik voor mijn vorige baan veel op reis was in de periode waarin ik net moeder was geworden. Ik merkte dat ik een manier zocht om mijn dierbaren op de hoogte te houden van mijn leven en waarmee ik ook op de hoogte kon blijven van hun leven. Hoewel ik gelukkig word van het contact dat ik met hen heb, merkte ik dat het in drukke perioden er soms bij inschoot.

WhatsAppen met de ene groep, losse WhatsApp-jes en iMessages met de anderen. Een gedoe als je dat voor elke foto moet doen. Er was niets wat goed inspeelde op dat probleem, hoewel het bij veel mensen in mijn omgeving ook speelde. Tijdens diners werd het wel eens besproken, zo ook met Chris Zadeh. Hij dacht er net zo over. Gevolg was dat ik een aantal maanden later een sms ontving met: ?ik heb de financiering rond. Wanneer kun je lunchen??

Zo is Camarilla geboren!?

Bronnen: Sprout, Telegraaf,?Camarilla

Computergestuurde politiek

Wie stuurt de politieke trollen? Een tijd geleden stond onderstaand artikel in dagblad Trouw van Jenda Terpstra die Arnout de Vries interviewde.

Trollen Trouw

Trollen zijn nieuw in de Nederlandse politiek. Onderzoeker Arnout de Vries van TNO verwacht dat ze in de nabije toekomst het publieke debat kunnen be?nvloeden.

Trollen beheersten afgelopen weekend het nieuws, nadat NRC Handelsblad had geschreven dat politieke partij Denk gebruik maakt van nepprofielen. Achter minimaal twintig facebook- en twitteraccounts zouden geen echte mensen zitten, maar politici en medewerkers van Denk, die tegenstanders aanvielen en probeerden de publieke opinie te be?nvloeden.

Arnout de Vries van TNO doet onderzoek naar internettrollen en is gespecialiseerd in sociale media en veiligheid. Hij ziet het politieke klimaat in Nederland veranderen en verwacht dat campagnes scherper zullen worden.

“Politici zien de kracht van sociale media. Via Facebook kunnen ze een specifieke boodschap heel gericht op een groep vatbare burgers afvuren. Trollen kunnen helpen om het debat verder te be?nvloeden. Dat gebeurt misschien nu nog niet of nauwelijks. Maar met het internationale speelveld op het internet komt binnenkort wellicht de vraag: als je tegenstanders het doen, en jij je aan je ethische regels houdt, hoeveel invloed heb je dan nog?”

‘Wat dit weekeinde met Denk gebeurde, kan een voorbode zijn van wat komen gaat’

Trollen, accounts die online nepberichten verspreiden of verwarring zaaien, zijn zo oud als het internet. Achter de sprookjesnaam gaat een diffuus en politiek invloedrijk fenomeen schuil. “Een trol kan iemand zijn die via laster het leven van een individu of groep zuur maakt. Hij kan ook worden aangestuurd door een bedrijf of politieke partij met een hoger doel: een boodschap of leugens verspreiden of het politieke debat be?nvloeden”, zegt De Vries.

“In het geval van Denk ging het om enkele spookaccounts. Internationaal worden sociale bots ingezet, computers die op veel grotere schaal berichten de wereld inslingeren.”

Trollen zijn in de praktijk niet eenvoudig op te sporen. Dat de methoden van Denk wel werden onthuld, is volgens de onderzoeker redelijk uniek in het politieke domein. “Trollen zijn ook moeilijk te stoppen, want meestal kom je niet achter de ware identiteit.”

De Vries denkt niet dat veel Nederlandse politieke partijen op dit moment trollen inzetten. “Nederland heeft veel controlemechanismen, zoals het wob-verzoek. Daarmee kunnen we kijken waar het campagnegeld heen gaat. Trollen direct financieren om een campagne te helpen, is dus niet aantrekkelijk. We zijn een klein land dat Nederlands spreekt, waardoor online campagnes goed te analyseren zijn. Als we een Engelstalig land waren, was het anders geweest door het internationale speelveld.”

Wel ziet De Vries dat het fenomeen internationaal in de lift zit. Dat kan volgens hem verder overslaan naar Nederland. “Wat dit weekeinde met Denk gebeurde, kan een voorbode zijn van wat komen gaat.” Zo is er volgens De Vries het sterke vermoeden dat Rusland het debat in Nederland over Oekra?ne probeerde te be?nvloeden met internettrollen. Bovendien heb je in Rusland en China volgens de onderzoeker hele trollfarms: callcenterachtige zalen vol mensen die op internet het nationale en internationale debat proberen te be?nvloeden.

Rond de Amerikaanse verkiezingen zijn sterke vermoedens dat Donald Trump online de publieke opinie op geraffineerde wijze heeft be?nvloed. De Vries: “Accounts die niets te maken hadden met Trump, gingen massaal dingen delen en het over hem hebben. Zo rijst het vermoeden dat dit is geregisseerd en dat sociale bots berichten hebben gedeeld.”

Peter Sonneveld voorlichter GroenLinks “We hebben geen speciaal beleid tegen trollen, maar soms zien we wel een fake account op Facebook of Twitter voorbij komen voor Jesse (Klaver, red.). Daar staat dan bijvoorbeeld: “Ik ben Jesse en ik ben voor de bouw van moskees.” Die accounts rapporteren we, zodat ze worden verwijderd.

Op onze eigen Facebookpagina hebben we een richtlijn om het netjes te houden. We willen geen geruzie, gescheld of uit de hand gelopen discussies.
Op livestreams tijdens meetups met Jesse zie je wel eens dat mensen die Jesse of Groenlinks niks vinden heel vaak achter elkaar negatief reageren. Maar dat zijn nog steeds mensen, geen trollen.
Wat natuurlijk onethisch was aan het Denk-verhaal, is dat het om nepaccounts ging. Wij zijn eerlijk over wie van het webcare team van Groenlinks reageert. Het is belangrijk dat je weet met wie je te maken hebt.”

Bron: Trouw, 14 feb 2017

Vervolg leestips:?Trolling?met social media, normoverschrijdend gedrag online herkennen, verklaren en tegengaan

Getagd voor het leven

youve-been-tagged

Wat zou jij er van vinden als je tijdens je werkt wordt gefilmd? En waarbij je (niet zeker) weet of een deel van de video online komt. Verschillende professionals hebben dit al eens meegemaakt. En, het lijkt steeds vaker te gebeuren. Wat is het effect van het opnemen en online plaatsen van beelden van publieke handelingen op sociale media, voor publieke professionals en organisaties? Het eerste verkennende studie over dit thema, uitgevoerd door Stichting Impact met mijn medewerking staat nu online. Deze verkenning biedt voldoende stof om over door te praten en voldoende onderwerpen om verder te (laten) onderzoeken. .

Een intrigerende vraag uit dit?onderzoek is de vraag: waarom doen mensen dit? Helaas is er (nog) geen onderzoek gedaan onder de filmers en diegene die het materiaal online plaatsen. De verschillende professionals geven vier motieven waarom mensen mogelijk filmen (en al dan niet plaatsen):Als een video online verschijnt dan is het proces dat volgt redelijk ongrijpbaar. Als het binnen korte tijd vaak gedeeld of geliked wordt, en al dan niet door andere (sociale) media wordt opgepikt, dan kan een olievlek ontstaan. Het is lastig om op dat moment de verspreiding in te perken. Het is moeilijk om een filmpje volledig van het internet te verwijderen, wanneer het zo vaak wordt gedeeld. Organisaties worden bij vergaande verspreiding van (video)materiaal gedwongen om te reageren. Want: of het nu waar is of niet, als organisatie moet je wel reageren als het breed is verspreid. Al was het maar voor diegene die op de video negatief wordt neergezet.

  • het uiting geven aan onmacht en frustratie.
  • het be?nvloeden van het proces van de organisatie (dossiervorming).
  • sensatiezucht (inclusief persoonlijk gewin).
  • verveling.

Het is essentieel om deze motivaties te weten, zodat passende reacties zijn te geven. Aanvullend onderzoek op filmers en plaatsers is zeer zeker nodig.

Vanuit persoonlijke ervaring weet een van de onderzoekers Roy Johannink dat een opvallend filmpje miljoenen views kan genereren. Dit kan de plaatser ? wat niet de filmer hoeft te zijn ? ook een bron van inkomsten betekenen. Het wegnemen van deze bron van inkomsten maakt het voor sommige plaatsers, denk aan de treitervloggers, al een stuk minder interessant om (video)materiaal online te plaatsen. Want: als je er geen geld mee verdiend, waarom zou je het dan nog doen?

Maar aan de hand van welke criteria bepalen we of een video al dan niet negatief is. Wat is de rol van YouTube ?n Facebook? Beide kunnen natuurlijk de advertenties weglaten rondom de video?s. Ze kunnen plaatsers ook (tijdelijk) blokkeren. Maar ze gaan dan ook zelf advertentie-inkomsten mislopen van dergelijke succesvolle video?s.

Het is dus allemaal niet zo eenvoudig. De problematiek en de oplossing(en) zijn complex. Dat maakt dit eerste onderzoek inzichtelijk. Er moet wel nog wat veranderen, dat is duidelijk. Alleen wat dan? Suggesties voor vervolgonderzoek en oplossingen zijn zeer welkom, reageer hieronder of laat je idee achter bij Roy Johannink.

Het onderzoek is hier te vinden: Getagd voor het leven; een verkennende studie naar de effecten op professionals van het filmen en online plaatsen van (beeld)materiaal van professioneel handelen, Jurriaan Jacobs, MSc Merel van Herpen, MA Dr. Hans te Brake mmv Drs. Roy Johannink MCDm, Stichting Impact Diemen, december 2016.

of lees het hieronder:

[slideshare id=72267052&doc=getagdvoorhetlevensocialemediaenweerbareprofessional-26-14871693771568867560-170217110954&type=d]

[slideshare id=78262205&doc=getagdvoorhetlevensocialemediaenweerbareprofessional-170726072049&type=d]

Bronnen: RoyJohannink